Της Αγνής μας, τ’ Αγνοούμενου Δικαστή Χ’’Νικολάου. ΣΥΓΚΪΝΗΣΗ.....

«Όσο για μένα, πασχίζω ακόμη τα σκουριασμένα τα καρφιά της Σταύρωσης να βγάλω»…

Μ Ι Α ΣΥΓΚΛΟΝΙΣΤΙΚΗ ποιητική συλλογή: 84 μικρών σελίδων, γιγαντιαίων στίχων. Μίας, συγκλονιστικά όρθιας στο 39χρονο μαρτύριο, 78χρονης Λευκαδίτισσας και Γιαλουσίτισσας. Της συζύγου τού επί 33 χρόνια Αγνοούμενου, από τον 2ο Αττίλα του Αυγούστου 1974, Δικαστή Τάκη Χατζηνικολάου. Και από το 2007, που εντοπίστηκαν σε ομαδικό τάφο στο τουρκοκυπριακό χωριό Γαλάτεια της σκλαβωμένης Καρπασίας τα μαρτυρικά οστά τού εν ψυχρώ εκτελεσθέντος από Τουρκοκύπριους της ΤΜΤ Αδήλωτου Αιχμαλώτου Δικαστή, επισήμως πλέον χήρας. Της πάναγνης Αγνής Χατζηνικολάου, των αντικατοχικών αγώνων τών γυναικών στο σκλαβωμένο σχολείο τ’ Αγίου Κασσιανού 1989: Με υψωμένο το χαρτόνι «τι έκανες Ντενκτάς τον δικαστή Χατζηνικολάου;», στα μούτρα των ενόπλων εκεί Μεχμετζίκ.

Τ Η Σ ΑΓΝΗΣ Χαλικιά - Χατζηνικολάου απ’ τη Λευκάδα. Που ερωτεύτηκε στη Θεσσαλονίκη τον Γιαλουσίτη πρόεδρο των εκεί Κυπρίων φοιτητών, τέλεσαν τους γάμους τους κι απ’ το 1964 έγινε Κυπρία. Κι ανάγιωσε δυό γιους: «Μου ΄κανες σενιάλο / με γνέψιμο της Κύπριδας / κι ήρθα και φυτεύτηκα / σε κήπους μακρινούς / και ρίζωσα και κάρπισα / φεγγάρια δίδυμα./ Που ΄χουν στο θώρι τους το θώρι σου / για μένανε διπλή γιορτή. / Μα τώρα πασχίζω να θανατώσω / τον καημό, στ’ άφεγγα της σιωπής / και του αοράτου»… Και ήταν πάντα εκεί, στις αντικατοχικές εκδηλώσεις των Γυναικών στο κατοχικό οδόφραγμα του Λήδρα Πάλας. Κι απ’ τους συγκλονιστικούς στίχους που σμίλεψε, έγινε τώρα ένα βιβλιαράκι με

Αλβανικές εκλογές, με την Ελλάδα απούσα

Προκαταλαμβάνω όσους πουν πως ασχολούμαι με «δευτερεύον» θέμα, ότι αφενός νιώθω δυσανεξία γράφοντας τόσες μέρες για την δυσώδη ατμόσφαιρα της πολιτικής σκηνής, αφετέρου δεν θεωρώ καθόλου δευτερεύοντα τα θέματα που αφορούν την Ομογένεια. Το αν υποβαθμίστηκε ο ρόλος της, δεν με εκπλήσσει καθόλου.

Σε ποιο τομέα επιδείχθηκε πρόοδος, ώστε να περιμένει κάποιος πως κάτι ανάλογο θα συμβεί και με τις σχέσεις ιθαγενών και ομογενών Ελλήνων;

Είναι κανόνας στην ελληνική πολιτική σκηνή να αναφύεται ένα θέμα εκ του μη όντος, το οποίο σε ένα σοβαρό κράτος θα μπορούσε να επιλυθεί με υπευθυνότητα από υπηρεσιακούς παράγοντες, αλλά κατατρώγει τελικά τις σάρκες, επιβεβαιώνοντας την αδυναμία της κοινωνίας να προχωρήσει έστω και ένα βήμα μπροστά.

Το κακό είναι πως δεν ασθενεί μόνον το κράτος, αλλά αυτού η ασθένεια μεταφέρεται και στον ευρύτερο ελληνισμό, με αποτέλεσμα να χάνεται η δυναμική υποστήριξη μιας άλλη Ελλάδας. Σε όλες τις χώρες, η εκτός συνόρων Ομογένεια αποτελεί ένα σημαντικό όπλο, ένα τρίτο χέρι, στην αντιμετώπιση προβλημάτων εξωτερικής πολιτικής, και όχι μόνον.

Πλην ημών. Όπου τις διαμαρτίες της εσωτερικής μας πολιτικής σκηνής κατορθώσαμε -χωρίς κόπο, είναι αλήθεια- να τις μεταφέρουμε στις ελληνικές κοινότητες της υφηλίου. Οι εκπρόσωποι

Εκλογές αργά ή γρήγορα

Η χώρα έχει την πολυτέλεια να πάει σε εκλογές. Αυτό φαίνεται ότι αποφάσισε η ηγεσία της ΔΗΜΑΡ. Είναι σαφές ότι το θέμα της ΕΡΤ ήταν η αφορμή. Τις αιτίες θα πρέπει να τις αναζητήσει κανείς σε άλλα θέματα. Η κοινή γνώμη παρακολουθεί με αμηχανία ένα από τα πιο σκοτεινά επεισόδια της σύγχρονης πολιτικής μας ιστορίας.

Η ΔΗΜΑΡ φαίνεται να έχει αποφασίσει εδώ και καιρό να έρθει σε ρήξη με την κυβέρνηση. Χτες ήταν το αντιρατσιστικό, σήμερα ήταν η ΕΡΤ, αύριο σίγουρα κάτι άλλο. Γιατί άραγε; Εδώ πέρασαν τόσες και τόσες μπόρες και θα οδηγήσουν την χώρα στην αβεβαιότητα για τα... μουσικά σύνολα της ΕΡΤ; Και μην βιαστεί κανείς να εξαντλήσει τα φιλοεργατικά του αισθήματα. Ας μας πει προηγουμένως σε ποιά άλλη χώρα οι μουσικοί είναι μόνιμοι δημόσιοι υπάλληλοι και με τι υποχρεώσεις.

Τι έκανε τον κ. Κουβέλη να αποφασίσει τώρα να περάσει στο απέναντι πεζοδρόμιο; Τι εξυπηρετεί αυτή η στάση; Όχι ότι δεν του έδωσε η πλευρά Σαμαρά καλές αφορμές. Την ίδια

Μήνυση και Αγωγή κατά των Βουλευτών Χρήστου Καραγιαννίδη και Θεόδωρου Δρίτσα καταθέτει ο Καθηγητής Θεόδωρος Λιόλιος

Επειδή και η συκοφαντία έχει τα όρια της το EKEO εκφράζει δημόσια τον αποτροπιασμό του για τις άδικες επιθέσεις των Βουλευτών του ΣΥΡΙΖΑ κατά του Διευθυντή του EKEO και Αν.Καθηγητή της Σχολής Ευελπίδων Δρ. Θεοδώρου Λιόλιου. Ειδικότερα, σε ερώτηση που κατέθεσαν στη Βουλή οι Βουλευτές του ΣΥΡΙΖΑ Χρήστος Καραγιανίδης και Θεόδωρος Δρίτσας παρουσιάζουν συκοφαντικά τον Καθηγητή ως ιδρυτικό μέλος μιας οργάνωσης που αυτοαποκαλείται «Πατριωτή Πολιτοφυλακή». Οι Βουλευτές αναφέρουν στην Ερώτηση τους «Ήδη από τις 30 Μαΐου του 2013 έχει αναρτηθεί στο διαδίκτυο ένα βίντεο που παρουσιάζει τη δράση της αυτοαποκαλούμενης «Πατριωτικής Πολιτοφυλακής». Όπως αποδεικνύεται και στα βίντεο που κυκλοφορούν στο διαδίκτυο, η «Πατριωτική Πολιτοφυλακή» πραγματοποιεί ασκήσεις εκπαίδευσης στρατιωτικού τύπου ενώ οι «εκπαιδευόμενοι» φορούν στολές παραλλαγής, οι οποίες μάλιστα φέρουν σύμβολα, ενώ επίσης χρησιμοποιείται οπλισμός. Μάλιστα, όπως δηλώνεται και στην ιστοσελίδα http://patriotikipolitofilaki.blogspot.gr/2013/05/blog-post_9036.html#more τμήματα της οργάνωσης λειτουργούν επίσης στη Λάρισα, στη Ρόδο και στα Ιωάννινα .
Όπως επίσης δηλώνεται στην ιστοσελίδα εκτός από την στρατιωτικού τύπου εκπαίδευση που παρέχεται στο πλαίσιο των «δραστηριοτήτων» της εντάσσεται και

Το πρόβλημα δεν ήταν το «μαύρο» - με όλα τα λάθη και τις αστοχίες

Όσα λάθη και αν έγιναν στην υπόθεση της ΕΡΤ, η χώρα δεν έπρεπε να οδηγηθεί στον όλεθρο.

Τούτη την ώρα,  δεν είναι απλά και γενικά «ώρα ευθύνης», αλλά είναι η ώρα να αναλάβουν όλοι τις ευθύνες τους.

Λανθασμένες εκτιμήσεις όσον αφορά στις αντιδράσεις και άστοχοι χειρισμοί, οδήγησαν στο «μαύρο».

Και η εθελοτυφλία, το γεγονός ότι κάποιοι έκλεισαν τα αυτιά τους σε οποιοδήποτε επιχείρημα και σε κάθε στοιχείο που προσκομιζόταν όλες αυτές τις ημέρες, οδήγησαν σε μια άνευ προηγουμένου σύγκρουση.

Ο κ. Βενιζέλος, όχι μόνο επειδή το κόμμα του έχει κυβερνήσει για πολλά χρόνια, όχι μόνο επειδή το κόμμα του κυβέρνησε τα πρώτα μνημονιακά χρόνια, αλλά και επειδή η κυβέρνηση του ΠΑΣΟΚ προσπάθησε χωρίς επιτυχία να αναδιαρθρώσει την ΕΡΤ – και εμποδίστηκε από μια ομοβροντία απεργιών, που έτσι κι’ αλλιώς κράτησαν επί μήνες κλειστή την ΕΡΤ – το κατάλαβε.

Ο κ. Κουβέλης, όμως, δεν θέλησε να ανοίξει τα αυτιά του σε όσα ειπώθηκαν αυτές τις

Βίντεο: Ειδικός επιστήμονας έχει αποδείξει, εδώ και δεκαετίες, ότι οι "Θάλαμοι αερίων" είναι ένα εβραϊκό ψέμα!!! (Αυτό δεν εμποδίζει την επιβολή του ψέματος...)

Από ΕΘΕΛ Συνάδελφος:

Ο Frederick "Fred" A. Leuchter, Jr. είναι ένας ειδικευμένος εμπειρογνώμονας απ' το Αμερικανικό Ομοσπονδιακό Δικαστήριο στην τεχνολογία εκτέλεσης θανατοποινιτών και συγγραφέας μιας έκθεσης που καταρρίπτει τους μαζικούς τρόπους θανάτωσης των Εβραίων στα στρατόπεδα συγκέντρωσης.
Έχει απασχοληθεί απ' το Αμερικανικό κράτος στις ΗΠΑ για να βελτιώσει τα μέσα της θανατικής ποινής. Απ' τη θέση του αυτή έχει εκπληρώσει συμβάσεις εξοπλισμού για θανατική ποινή με πολλά κράτη.
Όταν έκανε δηλαδή την έρευνα για τους θαλάμους αερίων στα Ναζιστικά στρατόπεδα συγκέντρωσης θεωρούνταν απ' τους κορυφαίους στο κόσμο ειδικούς στο θέμα.
Έγινε γνωστός σε όλο τον κόσμο όταν υπερασπίστηκε στο δικαστήριο τον αρνητή Ολοκαυτώματος Ernst Zundel.
Στο βίντεο βλέπετε μερικά βασικά συμπεράσματα τις έρευνας του Λόϊκτερ

Και βαρίδι και ανεύθυνος: Στο παραπέντε να βουλιάξει την Ελλάδα ο πάστορας της αριστεράς!

Αποκαλυπτικό παρασκήνιο για όσα συνέβησαν λίγα λεπτά πριν την χθεσινή συνάντηση των πολιτικών αρχηγών.

Το πιο σκοτεινό σημείο της χθεσινής κρίσιμης ημέρας για την χώρα αποκαλύπτεται με κάθε λεπτομέρειες σήμερα από τα parapolitika.gr. 

Όταν οι φήμες ήθελαν τον κ. Κουβέλη να δηλώνει ότι δεν θα προσέλθει στην συνάντηση των αρχηγών, παρά μόνο εάν ανοίξει και πάλι η ΕΡΤ, οι πραγματικές διαστάσεις ήταν πολύ μεγαλύτερες αγγίζοντας τις διαστάσεις του πολιτικού θρίλερ.

Ο Φώτης Κουβέλης μετά την συνάντησή του με τον Βαγγέλη Βενιζέλο στη Βουλή είχε συνάντηση με βουλευτές της ΔΗΜΑΡ και κάποιους από τους στενούς τους συνεργάτες. Εκεί δέχτηκε εισηγήσεις και πιέσεις, οι οποίες σύμφωνα με πληροφορίες ζητούσαν από τον Φ. Κουβέλη να τραβήξει στα άκρα το σχοινί, με όποιες συνέπειες κι αν είχε η κίνησή του αυτή για το μέλλον της χώρας, αρκεί να παραμείνει πιστός στις θέσεις του για την επαναλειτουργία της ΕΡΤ και την ανάκληση των απολύσεων.

Όταν έπεσε το «μαύρο» στην ΕΡΤ και οι εργαζόμενοι ξεκίνησαν τις πρώτες πειρατικές τους εκπομπές βουλευτές και συνεργάτες του υποστήριζαν και μάλιστα με δημόσιες εμφανίσεις τους ότι θα κάνουν τα πάντα για την επαναλειτουργία της ΕΡΤ και δεσμεύονταν στον τηλεοπτικό αέρα και σε συνεντεύξεις τους ότι δεν θα επιτρέψουν απολύσεις.

Ο Φώτης Κουβέλης δέχτηκε για αρκετή ώρα τις πιέσεις των συνεργατών του και σχεδόν είχε πειστεί, όταν ενημερώθηκε ότι ήδη έχουν γίνει γνωστές οι προθέσεις του στο Μαξίμου. Το γεγονός των διαρροών αυτών φαίνεται ότι άλλαξαν άρδην το κλίμα στη ΔΗΜΑΡ. Για 20 λεπτά ωστόσο Σαμαράς και Βενιζέλος επιχειρούσαν να βρουν τρόπο για να μην οδηγηθεί η χώρα σε εκλογές με το νομικό επιτελείο του Μαξίμου να παίρνει φωτιά στην κυριολεξία.

Είχε ήδη ξεκινήσει μάλιστα και η προετοιμασία για εκλογικό διάγγελμα του πρωθυπουργού.

Τα πράγματα έδειξαν να αλλάζουν μετά από αλλεπάλληλες τηλεφωνικές επικοινωνίες του κ. Κουβέλη, τόσο με το Μαξίμου για να επιβεβαιώσουν τις προθέσεις τους, όσο και του αρχηγού της ΔΗΜΑΡ με τα στελέχη, τους συνεργάτες και τους βουλευτές του. Επικράτησαν ωστόσο άλλες λογικές και πολιτικές που προφανώς υπήρχαν στη ΔΗΜΑΡ και επείσθη τελικά ο κ. Κουβέλης να πάει στη σύσκεψη κάνοντας στροφή 180 μοιρών.


parapolitika.gr/

Η ...περιπέτεια ενός μοντάζ στην ΕΡΤ

Γράφει
ο Αντώνης Πανούτσος

«Ήταν το βράδυ της 1ης Ιουλίου του 2004. Στην ΕΡΤ κάναμε το «Πάμε Euro» με τον Αντώνη Καρπετόπουλο. Στην παράταση ο Τραϊανός Δέλλας είχε σκοράρει στέλνοντας την Ελλάδα στον τελικό. Τα στιγμιότυπα από το ματς έπρεπε να μονταριστούν και σε 20 λεπτά από το γκολ να έχουμε βγει αέρα για τη σύνδεση με την Πορτογαλία. Περίμενα στο κοντρόλ όταν
ο Κάρπετ ήρθε από το μοντάζ. «Δεν προλαβαίνουμε. Από τους τρεις μοντέρ έχει μείνει ο ένας». «Γιατί;». «Ο ένας από τους τρεις είπε ότι είναι μόνιμος, δεν είναι υποχρεωμένος να κάνει υπερωρίες και σχολάει στις 11, ο δεύτερος ότι είναι συμβασιούχος και δεν πληρώνεται τις υπερωρίες και έμεινε μόνο ο τρίτος». «Καλά, αν δεν είναι μόνιμος και δεν είναι συμβασιούχος αυτός τι είναι;».
Είχα όρεξη και για πλάκα, αλλά ο Κάρπετ δεν είχε. «Δεν ξέρω τι είναι αλλά με έναν δεν βγαίνει το μοντάζ. Υπάρχει ένας ακόμα, που είναι ο μοντέρ βάρδιας. Αλλά θα πρέπει να πάρεις τηλέφωνο τον πρόεδρο». Ο «πρόεδρος» ήταν ο Άγγελος Στάγκος, που το 2004 ήταν ο επικεφαλής της κρατικής τηλεόρασης. «Πρέπει να τον πάρεις γιατί, όπως λέει, πρέπει να του πάμε το υλικό στον όροφο όπου κάνει βάρδια και η σύμβαση δεν τον υποχρεώνει να κατέβει στο μοντάζ». Πήρα τον πρόεδρο, που πήρε τον μοντέρ βάρδιας, που του έκανε το χατίρι. Μπήκε στο ασανσέρ, κατέβηκε τους δύο ορόφους, κάναμε το μοντάζ και η εκπομπή βγήκε στον αέρα. Το πρόβλημα ήταν ότι ο μοντέρ βάρδιας βαριότανε; Όχι. Το ζητούμενο ήταν να φανεί ποιος κάνει κουμάντο στο μαγαζί, το «Άμα θέλω, δεν το κάνω και αν το κάνω, χάρη σας κάνω».
Και δεν ήταν μόνο ο μοντέρ βάρδιας. Ήταν ο ψυκτικός που για να ανάψει το κλιματιστικό του στούντιο έπρεπε να ανεβάσει τον διακόπτη, αλλά μετά τις 11 έφευγε και κανένας δεν είχε δικαίωμα να τον πειράξει, ήταν οι διάδρομοι των χαμένων παρουσιαστών όπου έβλεπες πρόσωπα που η τελευταία τους εκπομπή ήταν το ’89 να περιφέρονται σαν φαντάσματα, ήταν οι ρουφιανιές όχι επειδή μισούσε ο ένας τον άλλον αλλά επειδή δεν είχε δουλειά και κάτι έπρεπε να κάνει να περάσει η ώρα. Φυσικά δεν ήταν όλοι έτσι. Υπήρχαν και εργαζόμενοι με επαγγελματικό εγωισμό. Ενας αθλητικός συντάκτης επειδή του είπαν ότι τον έβαλε ο πατέρας του που ήταν τεχνικός παραιτήθηκε και βγήκε στα ιδιωτικά κανάλια, όπου απέδειξε ότι μπορεί να κάνει καριέρα. Ο οργανισμός όμως ήταν βαθύ Δημόσιο. Κανένας δεν μπόρεσε να τον αλλάξει. Και αν υπήρχαν πρόεδροι και διευθυντές που προσπάθησαν, τους κατάπιε η κινούμενη άμμος της Μεσογείων.
Τίποτα στην Ελλάδα δεν μπορεί να γίνει με συζητήσεις και οι συζητήσεις υπάρχουν για να μη γίνεται τίποτα. Αν μπορεί η κυβέρνηση να αλλάξει ακόμα και το κτίριο για να φανεί ότι γίνεται μια νέα αρχή, ας το κάνει. Η Ελλάδα πρέπει να έχει δημόσια τηλεόραση. Όχι όμως τηλεόραση του Δημοσίου».

Πηγή, Πρώτο Θέμα

Τα κυριαρχικά δικαιώματα στις ΑΟΖ

Η οποιαδήποτε αμφισβήτηση της Κυπριακής ΑΟΖ αποτελεί παραβίαση των κανόνων του διεθνούς δικαίου, ενώ στην Αποκλειστική της Οικονομική Ζώνη η Κύπρος εξασκεί όλα τα νόμιμά της δικαιώματα

Στο Διεθνές Δίκαιο τα κράτη επέχουν σημαντικότατη θέση και απολαμβάνουν συγκεκριμένα κυριαρχικά δικαιώματα που απορρέουν από την ιδιότητά τους ως κράτη. Στο Δίκαιο της Θάλασσας τα κυριαρχικά δικαιώματα των κρατών καθορίζονται στη Σύμβαση του Οργανισμού των Ηνωμένων Εθνών για το Δίκαιο της Θάλασσας (1982) και δεσμεύουν τα κράτη-μέλη της Σύμβασης και από τους παράλληλους κανόνες του εθιμικού δικαίου για το Δίκαιο της Θάλασσας, όπως αυτοί έχουν αναπτυχθεί με τη διαδικασία της εξωσυμβατικής δημιουργίας κανόνων στα πλαίσια του διεθνούς δικαίου. 

Οι δεύτεροι αυτοί κανόνες δεσμεύουν όλα τα κράτη της διεθνούς κοινότητας, ειδικά στην περίπτωση της Τουρκίας η οποία δεν έχει υπογράψει τη Σύμβαση για το Δίκαιο της Θάλασσας του 1982. Τονίζεται εξυπαρχής ότι τόσο οι συμβατικοί όσο και οι εθιμικοί κανόνες του διεθνούς δικαίου, που αφορούν στις αρχές που διέπουν την εξερεύνηση, αξιοποίηση και εκμετάλλευση των φυσικών πόρων εντός της υφαλοκρηπίδας και των αποκλειστικών οικονομικών ζωνών, συμπίπτουν. 

Ειδικό νομικό καθεστώς
Σύμφωνα με το Μέρος V της Σύμβασης για το Δίκαιο της Θάλασσας, η Αποκλειστική Οικονομική Ζώνη (σε αντίθεση με την υφαλοκρηπίδα) πρέπει να ανακηρυχθεί. Σε όλες τις περιπτώσεις η ΑΟΖ περιβάλλεται από ειδικό νομικό καθεστώς και ορίζεται ως η πέραν και παρακείμενη της χωρικής θάλασσας περιοχή, που εκτείνεται έως 200 ναυτικά μίλια από τη γραμμή βάσης από την οποία οριοθετείται το

Νόαμ Τσόμσκι: Στην Ευρώπη οι εκλογές δεν παίζουν πια σχεδόν κανένα ρόλο

Για «σταδιακή απώλεια της δημοκρατίας» στην Ευρώπη, ως συνέπεια της μετατόπισης του κέντρου βάρους «από την πολιτική στην οικονομία» έκανε λόγο ο Νόαμ Τσόμσκι, μιλώντας σε εκδήλωση του Global Media Forum της Deutsche Welle στη Βόννη.
«Η αντιπροσώπευση εξαντλείται -στην Ευρώπη προσφάτως ενώ στις ΗΠΑ σχεδόν εξ υπαρχής -στην εκπροσώπηση οικονομικών συμφερόντων. Μόλις του 1/10 του 1%, στην κορυφή της κοινωνικής ιεραρχίας, καταφέρνει να παίρνει αυτό που θέλει. Αυτό σημαίνει πως καθορίζουν την πολιτική. Έτσι η δημοκρατία μετατρέπεται σε πλουτοκρατία», εξήγησε ο αμερικανός φιλόσοφος, με συνέπεια, όπως είπε να παρατηρείται μία συνεχής «παρακμή των δικαιωμάτων των πολιτών».

Στις ευρωπαϊκές χώρες της κρίσης «οι εκλογές δεν παίζουν πια σχεδόν κανένα ρόλο, ακριβώς όπως και στις χώρες του Τρίτου Κόσμου που διοικούνται από διεθνή χρηματοπιστωτικά ιδρύματα», πρόσθεσε, υπογραμμίζοντας σκωπτικά πως «η ίδια η Ευρώπη επέλεξε να

Το μαρτύριο της σταγόνας συνεχίζεται

Οι τρεις αρχηγοί (Τσώρτσιλ, Ρούζβελτ, Στάλιν) βρέθηκαν στην Γιάλτα με την λήξη του Β΄ Παγκοσμίου Πολέμου, οι υφιστάμενοί τους είχαν προετοιμάσει τα πάντα, είχαν ένα χάρτη μπροστά τους, κι ώσπου να πεις «κύμινο» είχαν χωρίσει τον κόσμο σε σφαίρες επιρροής.

Δύο ερωτήματα με βασανίζουν, έχοντας κατά νου την γνωστή φωτογραφία τους: Πρώτον, αν στην θέση τους βρίσκονταν οι δικοί μας τρεις, θα είχαν ολοκληρώσει μέχρι σήμερα την συζήτηση; Δεύτερον, αν οι τρεις αρχηγοί κρατών στην Γιάλτα δεν αποφάσιζαν για την διακυβέρνηση του πλανήτη, αλλά για την ΕΡΤ, μήπως η ερμηνεία της απόφασης του ΣτΕ θα τους υποχρέωνε να συζητούν επί μέρες χωρίς να καταλήξουν, αφού το θέμα της ραδιοτηλεόρασης είναι σοβαρότερο από αυτό της διακυβέρνησης της υφηλίου;

Φαίνεται πως κάποια θέματα είναι περισσότερο σοβαρά από ό,τι φαίνονται εκ πρώτης όψεως. Επί 2,5 χρόνια φερ’ ειπείν, ο δήμαρχος Θεσσαλονίκης ασχολείται με τα τραπεζοκαθίσματα λίγων δεκάδων επιχειρήσεων (από τις 2.800 παρόμοιες που υπάρχουν στον Δήμο), ο δε δήμαρχος Αθηναίων έχει αφιερώσει όλη του την ικμάδα, πώς θα αντιμετωπίσει την Χρυσή Αυγή, που οι δημοσκοπήσεις φέρουν

Mωραίνει Κύριος όν βούλεται απωλέσαι

Το βιβλικό ρητό ταιριάζει απόλυτα στους κυβερνητικούς εταίρους. Στον κ. Σαμαρά που δεν φρόντισε στοιχειωδώς να συνεχιστεί η εκπομπή του σήματος της δημόσιας ραδιοτηλεόρασης, αλλά κυρίως στους κκ. Βενιζέλο και Κουβέλη, που ανήγαγαν σε ζήτημα επιβίωσης της συγκυβέρνησης το κλείσιμο της ΕΡΤ. Και ο μεν πρωθυπουργός μπορεί να αιτιολογήσει έλλογα τη στάση του: ρητά, διότι δεν είχε άλλη επιλογή μετά την αποτυχία απομάκρυνσης των 2.000 δημοσίων υπαλλήλων που προέβλεπε το πρόγραμμα, άρρητα δε, διότι ίσως να θεωρεί -εσφαλμένα- ότι μια πρόωρη προσφυγή στις κάλπες είναι δυνατό να τον ευνοεί. Οι δύο άλλοι αρχηγοί όμως; Και εμφανίζονται ως κύρια υπεύθυνοι για τις καθυστερήσεις, και οι δημοσκοπήσεις δεν τους πριμοδοτούν.

Το τραγικότερο είναι ότι τα δύο κομμάτια της κεντροαριστεράς, που θα όφειλαν να είναι στην πρωτοπορία των μεταρρυθμίσεων, ουσιαστικά εγκαταλείπουν το πεδίο αυτό στη ΝΔ. Αντί να κλαυθμυρίζουν ότι δεν τους δίνει την πρέπουσα σημασία και ότι απλώς τους ανέχεται, ΠΑΣΟΚ και ΔΗΜΑΡ θα έπρεπε να υπερφαλαγγίσουν τη ΝΔ στην επιτάχυνση των μεταρρυθμίσεων, ειδικότερα ως

Γίνεται ο βούρκος νεφέλη φωτεινή και ο χοίρος Χερουβείμ;

Στην Ελλάδα δεν υπήρξε ποτέ κοινή συνείδηση της απόλυτης, της πρωταρχικής αναγκαιότητας. Και η αναγκαιότητα αυτή έχει να κάνει με την πολιτική παιδεία, την πολιτική αγωγή, την αισθητική στην πολιτική στο γενικότερο πλαίσιο της Παιδείας, που ήταν και εξακολουθεί να είναι ο…μέγας υπανάπτυκτος, στη χώρα τούτη του πολιτικού “βούρκου” και της “γουρουνοποίησης” των πολιτικών.

του Στέλιου Συρμόγλου

Και αντί οι ηγετικές τάξεις να αντιδράσουν στη λαική ραστώνη που υποδέχεται ανεξέλεγκτα τον αφορισμό του Πτωχοπρόδρομου, την έκαναν οι ίδιες κτήμα τους και πίστη τους και συνετέλεσαν στον εκμαυλισμό της, με την προσήλωσή τους σε άγονες διαφωνίες και με το άγχος του παροντισμού που τις διέκρινε.

Και η αδυναμία να συλληφθεί ο Ελληνισμός ως μια ενότητα που δεν έχει μόνο παρελθόν και παρόν, αλλά και μέλλον, διόγκωνε κάθε φορά το πρόσχημα της οικονομικής μας φτώχειας και εμπόδιζε κατά κανόνα, με ελάχιστες εξαιρέσεις, κάθε μακρόπνοη προσπάθεια. Ηγετικές τάξεις μ’ αυτές τις αντιλήψεις και που δεν αντιδρούν, δεν αξίζουν αυτόν τον χαρακτηρισμό. Και γι’ αυτό, δεν

Ο αναπόφευκτος άξονας Ισραήλ – Κύπρου – Ελλάδας Πώς η Τουρκία λειτουργεί ως ενισχυτικός παράγοντας της συμμαχίας των τριών χωρών

Η Τουρκία έχει κάμει την στρατηγική επιλογή της. Έχει εγκαταλείψει τον Κεμαλισμό και το κοσμικό κράτος και με μικρά βήματα προχωρεί προς ένα νέο οθωμανισμό. Ανεξαρτήτως δε μερικών δειλών βημάτων προς μια δήθεν πιο ανεξίθρησκη αντιμετώπιση των πολιτών της, δεν υπάρχει αμφιβολία ότι παραμένει μια άκρως μισαλλόδοξη χώρα, δημιουργώντας φυσιολογική αντίδραση στην περιοχή.

του Γεωργίου Κ. Οικονόμου

Την Παρασκευή 22 Μαρτίου, την τελευταία ημέρα της επίσκεψης του Προέδρου Ομπάμα στο Ισραήλ, ο πρωθυπουργός του Ισραήλ, Βενιαμίν Νετανιάχου, εξέφρασε τη λύπη του δημοσίως προς τον Τούρκο πρωθυπουργό, Ρετσέπ Ταγίπ Ερντογάν, για το θάνατο των εννέα Τούρκων που επέβαιναν στο πλοιάριο Mavi Marmara το οποίο επιχείρησε να σπάσει το embargo της Γάζας το 2010. Το επεισόδιο αυτό είχε επιφέρει την ψύχρανση των σχέσεων μεταξύ Ισραήλ και Τουρκίας και υπήρξε η απαρχή της προσέγγισης του Ισραήλ με την Ελλάδα και την Κύπρο. Το επεισόδιο είχαν ακολουθήσει οι πολύ σκληρές και αντικειμενικά άτυχες δηλώσεις του Ερντογάν για τον σιωνισμό τον οποίο παραλλήλισε με το ολοκαύτωμα μέχρι σημείου που αναγκάσθηκε ο υπουργός Εξωτερικών των Ηνωμένων Πολιτειών, Τζον Κέρι, να τις αποδοκιμάσει δημοσίως κατά την πρόσφατη επίσκεψή του στην Άγκυρα.

Είναι βέβαιο ότι ο πρόεδρος Ομπάμα πίεσε τον Νετανιάχου να υποχωρήσει στη διαμάχη αυτή εν όψει των εξελίξεων στη Μέση Ανατολή και κυρίως στην Συρία, όπου η Τουρκία έχει

Το «τέρας»

Δουλειά δεν είχαμε, δουλειά βρήκαμε. Και όχι ό,τι κι ό,τι δουλειά, αλλά δουλειά ‘’επαναστατική’’, που πατώντας στον αριβισμό, τον αμοραλισμό και το μπάχαλο, έρχεται να επιβεβαιώσει το αδιαμφισβήτητο –πλέον- γεγονός, πως καθώς το ‘’τέρας’’ της μεταπολιτευτικής ασυδοσίας και αρπαχτής ...ψυχορραγεί, γίνεται ακόμα πιο επικίνδυνο. 

Ναι, το ‘’τέρας’’ είναι πάντα εδώ. Και δείχνει τα νύχια του στο προαύλιο της ΕΡΤ, εκεί που παίζεται –πλέον- το μεγάλο στοίχημα, εάν δηλαδή θα γυρίσουμε σελίδα και θα βγούμε στο φως ή θα παραμείνουμε στις εγκληματικές πρακτικές που το ‘’τέρας’’ εξέθρεψε και μας έφερε στα σημερινά αδιέξοδα. 

Κι επειδή κάποιοι θα αναρωτηθείτε, για το ποιό είναι το ‘’τέρας’’ που απ’ την αρχή του κειμένου επικαλούμαι, ας το δούμε απ’ την αρχή και σε όλες του τις εκφάνσεις: 

-Είναι το ‘’τέρας’’-σύστημα που με φενάκη τη δημοκρατία και προτάσσοντας τη γενιά του Πολυτεχνείου, ανακάλυψε και καθιέρωσε, πως: τα μπράβο, τα ζήτω και τα παράσημα είναι για τα κορόϊδα και οι μάσες και τους ξύπνιους. 

-Είναι το ‘’τέρας’’ που πρωτίστως, ανέδειξε κάποιους πολιτικούς, οι οποίοι με άλλες

Ο Μανιτάκης και «αι μωραί παρθέναι»...

Μαζί με τη δημοσιονομική προσαρμογή και τη βελτίωση του επενδυτικού περιβάλλοντος, η αναδόμηση του δημόσιου τομέα αποτελεί αναγκαίο προαπαιτούμενο εξόδου από την κρίση. Θα έλεγα μάλιστα κανείς, ότι οι δύο άλλες συνθήκες (δημοσιονομικά και επενδύσεις) εξαρτώνται σε μεγάλο βαθμό από την ταχύτητα αναδιοργάνωσης των ράθυμων κρατικών δομών. Χρειαζόταν λοιπόν στο τιμόνι αυτής της προσπάθειας ένα άτομο που δεν θα κινούνταν διεκπεραιωτικά αλλά θα αναζητούσε ακόμα και αντισυμβατικές μεθόδους για να υπερκεράσει τα γραφειοκρατικά εμπόδια.

Όταν επικεφαλής αυτού του τιτάνιου έργου τέθηκε ένα πρόσωπο προερχόμενο από τη ΔΗΜ.ΑΡ ήταν λίγο - πολύ αναμενόμενο ότι θα κινούνταν στα όρια της τυπολατρίας, της γενικολογίας και της αναποφασιστικότητας. Όσες θεωρητικές δόσεις μεταρρυθμισμού κι αν διανθίζουν τον λόγο του, είναι φυσικό οι

ΕΚΛΟΓΕΣ ΕΣΗΕΑ: Τα πρώτα επίσημα αποτελέσματα.Τα κομμούνια και ΑΝΤΑΡΣΥΑ μένουν χωρίς έδρα!

Όσο περνάει η ώρα, τα αποτελέσματα ξεδιαλύνουν όλο και περισσότερο. Απ' ότι φαίνεται, το πρωινό θα βρει πολλές παρατάξεις και επαγγελματίες συνδικα-ληστές να κλαίνε με μαύρο δάκρυ, αφού οι εκπλήξεις ήταν πολλές....

Μέχρι στιγμής η κατάταξη έχει ως εξής:

Ενωμένοι Δημοσιογράφοι: 756 - έδρες 3 έως 5

Συσπείρωση (Τρίμης): 688 - έδρες 2 έως 3

Δημοσιογράφοι για τη Δημοσιογραφία (Σόμπολος): 561 - έδρες 2

Κίνηση Επαγγελματιών Δημοσιογράφων (Τσαλαπάτης): 320 - έδρες 1

Μαχόμενοι Δημοσιογράφοι (Νταουντάκη): 289 - έδρες 1 (ίσως να μείνει εκτός)

Δημοσιογραφική Συνεργασία (ΚΚΕ - Ράμμος): 264 - έδρες 0 (μένουν εκτός)

Financial Crimes (ΑΝΤΑΡΣΥΑ): 150 - έδρες 0 (μένουν εκτός)

Σύμφωνα με πληροφορίες μένουν να επανακαταμετρηθούν τα άκυρα και τα λευκά ενώ δεν έχουν καταμετρηθεί τα τμήματα των ανέργων.

πηγή

Παίζουν με τα σπίρτα στην πυριτιδαποθήκη...

Ένα ιδιότυπο Chicken Game ζούμε το τελευταίο διάστημα ...
Ο απόλυτος παραλογισμός της Ελληνικής κοινωνίας (κομμάτι της είναι οι πολιτικοί μην το αρνείται...) που για να πουλήσει "ΜΟΥΡΗ" δεν την νοιάζει να τα καταστρέψει ΟΛΑ...
Το ΛΑΘΟΣ του Α. Σαμαρά δεν είναι το κλείσιμο της ΕΡΤ και η εμπλοκή του με πολυκομματικές ανομοιογενείς κυβερνήσεις...
Το ΛΑΘΟΣ του είναι ΠΑΛΙΟ... και σε δύο φάσεις χρονικά.
Ξεκινά σαν πρώτη φάση που αφορά την ΠΤΩΣΗ της κυβ. της ΝΔ , επί πρωθυπουργίας Κ. Μητσοτάκη και σαν δεύτερη φάση /συνέχεια , είναι η ΕΜΠΛΟΚΗ του στην διακυβέρνηση της χώρας τότε που ο Γ.Α.Π είχε πετάξει λευκή πετσέτα...
Μπορεί κάποιοι να το θεωρούν ΣΩΣΤΗ και ΥΠΕΥΘΥΝΗ στάση , αλλά όπως δείχνουν οι εξελίξεις ήταν ΛΑΝΘΑΣΜΕΝΗ στάση...
ΑΝ δεν είχε εμπλακεί η ΝΔ τότε , πιθανότατα ΔΕΝ θα είχε διασπαστεί ενώ με βεβαιότητα θα μπορούσε να το παίξει "σκληρή" και να κερδίσει ακόμα και ΑΥΤΟΔΥΝΑΜΙΑ στις εκλογές που θα ακολουθούσαν...
Στον αντίποδα των παραπάνω  η πιθανότατη (με βεβαιότητα σύμφωνα με την Συνέντευξη Γιούνγκερ) ΑΠΟΠΟΜΠΗ της Ελλάδας από την Ευρωζώνη με όλες τις συνέπειες...
Έχοντας λοιπόν υπ' όψιν όλα τα παραπάνω , τα παιχνιδάκια των πολιτικών σήμερα μάλλον τους καταβιβάζει  στα μάτια των ΥΠΕΥΘΥΝΩΝ ΠΟΛΙΤΩΝ αυτής της χώρας που η ψήφος τους είναι αυτή που δίνει πλειοψηφίες...


πηγή

Μια συγκλονιστική λεπτομέρεια της ζωής του Ιρανού προέδρου

Αν και ο λόγος δημοσίευσής της είναι προφανώς η έγερση αμφιβολιών για τα πραγματικά κίνητρα και τον χαρακτήρα του φερόμενου ως μεταρρυθμιστή, νέου προέδρου της Ισαμικής Δημοκρατίας του Ιράν, Χασάν Ροουχανί, δεν παύει να είναι και μια βαθιά ανθρώπινη υπόθεση που είναι βέβαιο ότι έχει σημαδέψει τον νεοεκλεγέντα πρόεδρο…

Το 1992 έχασε τον μεγαλύτερο γιο του ο οποίος αυτοκτόνησε, διαμαρτυρόμενος για τις στενές σχέσεις του πατέρα του με τον ανώτατο θρησκευτικό ηγέτη της Ισλαμικής Δημοκρατίας, Αγιατολάχ Αλί Χαμενεΐ. Τα λόγια που άφησε στο σημείωμά του ο γιος του είναι πολύ πικρά…

«Μισώ την κυβέρνησή σας, τα ψέματά σας, τη διαφθορά σας, τη θρησκεία σας, τις αμφιλεγόμενες πράξεις σας και την υποκρισία σας… ντρέπομαι να ζω σε ένα τέτοιο περιβάλλον όπου είμαι υποχρεωμένος να ψεύδομαι στους φίλους μου κάθε μέρα, λέγοντάς τους ότι ο πατέρας μου δεν είναι μέρος όλου αυτού… Αρρωσταίνω να βλέπω εσένα, τον πατέρα μου, να φιλάς το χέρι του Χαμενεΐ»…

Τι από όλα συμβαίνει; Ο Χαμενεΐ επιβράβευσε τον πιστό του συνεργάτη που κατέβαλλε τόσο μεγάλο κόστος εξαιτίας αυτής της αφοσίωσής του; Ή μήπως ο Ροουχανί αισθάνεται ότι έχει κάτι να αποδείξει στον χαμένο γιο του; Το ερώτημα δεν έχει εύκολη απάντηση, η θητεία όμως του νέου προέδρου θα προσφέρει… συγκινήσεις.

πηγή

Άσματα με δάκρυα κι υποκρισία

Έχω εξαιρετική αμφιβολία αν ο σημερινός νεοέλληνας αντιλαμβάνεται την ανείπωτη υποκρισία του περιτυλίγματος του ελληνικού πολιτικού σκηνικού, αλλά και των θεωρουμένων πνευματικών ανθρώπων.

Βλέπουμε με ιδιαίτερο ενδιαφέρον, διάφορους τραγουδιστές και ηθοποιούς –ταγμένους κατά κόρον στην Αριστερά και έχοντες κάνει καριέρες με τις κρατικοδίαιτες συναυλίες των διαφόρων δημάρχων και άλλων κρατικών φορέων- να καταφεύγουν σε άκρως δημαγωγικές κι υποκριτικές δηλώσεις και πράξεις, με αφορμή την υπόθεση της ΕΡΤ.

Λόγια του αέρα και δάκρυα.

Δάκρυα υποκρισίας διανθισμένα από τα «δημοκρατικά» καψουροτράγουδα των βαρυπενθούντων αρχιτραγουδιστών, που προσπαθούν να μας πείσουν ότι αν κλείσει η ΕΡΤ τελειώνει ο ελληνικός πολιτισμός και η ελεύθερη ενημέρωση.

Οι περισσότεροι, συνδαιτυμόνες του αμειβόμενου με  περισσότερα από 60 χιλιάδες ανά επεισόδιο …Αριστερομαρξιστή Σπύρου

Αλβανικές εκλογές, Τσάμηδες και άλλα πολλά

Γράφει ο Δημήτρης Περδίκης

Έχει λεχθεί πως οι προσεχείς εκλογές στην Αλβανία είναι οι πλέον κρίσιμες για πολλούς λόγους. Περισσότερο κρίσιμες όμως είναι για την ελληνική εθνική μειονότητα της οποίας διακυβεύεται ακόμα και αυτή η ύπαρξή της με την μορφή που την ξέρουμε.

Η Αλβανία έχει διαχρονικά, ενιαία και αταλάντευτη στρατηγική ως προς τις επιδιώξεις της περί μεγάλης ή φυσικής Αλβανίας, ως προς τις διεκδικήσεις της απέναντι στις γειτονικές της χώρες και βέβαια απέναντι στην Ελλάδα όπου απροκάλυπτα πλέον η ηγεσία της χώρας μιλάει για αλβανική ΄Τσαμουριά, για γενοκτονία των Τσάμηδων από την Ελλάδα και για αλβανική μειονότητα στην χώρα μας. Ακόμα τα σχέδια της Αλβανίας για αλβανοποίηση της Βορείου Ηπείρου και για πλήρη χειραγώγηση του βορειοηπειρωτικού Ελληνισμού.

Η Τουρκία αλλού φανερά και αλλού κρυφά βοηθάει ουσιαστικά και ποικιλότροπα την Αλβανία στα σχέδιά της αφενός γιατί στρέφονται κατά της Ελλάδας και άλλων ορθοδόξων λαών αλλά και γιατί βρίσκεται στους σχεδιασμούς της περί ισλαμικού τόξου και νέο-οθωμανισμού. Ιδιαίτερο ενδιαφέρον δείχνει η Τουρκία, η χώρα που έχει πραγματοποιήσει πλήθος γενοκτονιών, στους ισχυρισμούς της Αλβανίας περί γενοκτονίας των Τσάμηδων από την Ελλάδα. Υποστηρίζει με ζήλο τις αλβανικές αιτιάσεις θέλοντας να δείξει προς την διεθνή κοινότητας πώς να, και η Ελλάδα

Κύριλλος, Σαμαράς και Πούτιν: Μήπως;…

Γράφει ο Γιώργος Ν. Παπαθανασόπουλος

Σοκ στην κυβέρνηση από το ότι η Ρωσία αιφνιδιαστικά και την τελευταία στιγμή απέσυρε το ενδιαφέρον της από την αγορά της ΔΕΠΑ. Το κυβερνητικό σοκ είναι απολύτως δικαιολογημένο, λόγω της τεράστιας ηθικής και υλικής ζημίας που αυτή προκάλεσε. Όλο το πρόγραμμα των ιδιωτικοποιήσεων πηγαίνει πίσω και η επιχείρηση δημιουργίας θετικού κλίματος στο εξωτερικό για επενδύσεις στην Ελλάδα δέχθηκε σοβαρό πλήγμα. Για την απόσυρση του ενδιαφέροντος των Ρώσων γράφτηκαν και θα γραφτούν πολλά σενάρια. Τα κυριότερα από αυτά είναι πως οι Βρυξέλλες μπλόκαραν την υποβολή της προσφοράς των Ρώσων, πως ο ενεργειακός ρωσικός κολοσσός GAZPROM, που θα προχωρούσε στην αγορά της ΔΕΠΑ, έχει ο ίδιος πολλά οικονομικά προβλήματα, και πως οι Αμερικανοί εμπόδισαν την επένδυση… Και τα τρία αυτά σενάρια μπορούν να θεωρηθούν χωρίς καμία πραγματική βάση, γράφονται χωρίς στοιχεία, και στηρίζονται μόνο σε υποθέσεις. Το βέβαιο είναι πως αν είχαν κάποια δόση αλήθειας  πρώτη η κυβέρνηση θα τα γνώριζε και δεν θα είχε τόση προσμονή από τη συγκεκριμένη αποκρατικοποίηση, ούτε θα αιφνιδιαζόταν από την απόσυρση! Διότι όλα τα ρεπορτάζ έγραψαν ότι έως την τελευταία στιγμή αναμενόταν η πρόταση της ρωσικής εταιρείας... 

Ο μόνος που ξέρει την αληθινή αιτία της απόσυρσης του ρωσικού ενδιαφέροντος από την ΔΕΠΑ είναι ο Ρώσος πρόεδρος Βλαντιμίρ Πούτιν και οι άμεσοι συνεργάτες του. Με αυτού την εντολή απεσύρθη η GAZPROM από την μεγάλη επένδυση στην Ελλάδα. Σημειώνεται ότι έως την

Κι άλλοι εργαζόμενοι έχουν ψυχή!

του Θανάση Μαυρίδη

Κλάψτε για την ΕΡΤ. Διοργανώστε συναυλίες, ρίξτε την κυβέρνηση, οδηγείστε την χώρα στο χάος. Την ίδια ώρα 60 ελληνικές επιχειρήσεις βρίσκονται ένα βήμα πριν από το λουκέτο, επειδή πληρώνουν ακριβά την ηλεκτρική ενέργεια και δεν είναι έτσι ανταγωνιστικές. Εκεί κινδυνεύουν με απόλυση 20.000 εργαζόμενοι άμεσα και 200.000 έμμεσα. Αυτοί δεν έχουν ψυχή...

Να ξεκαθαρίσουμε κάτι! Δεν προσπαθούμε να υποβαθμίσουμε τους άθλιους κυβερνητικούς χειρισμούς στην περίπτωση της ΕΡΤ, οι οποίοι βοήθησαν Κουβέλη και Βενιζέλο να βρουν άλλοθι και να δημιουργήσουν την πολιτική κρίση των τελευταίων ημερών. Χρειαζότανε μεγαλύτερη προσοχή στον τρόπο χειρισμού όλης της υπόθεσης. Δεν στέλνεις με αυτό τον τρόπο 3.000 ανθρώπους στην ανεργία σε μία στιγμή. Ας ξεκινούσαν τις απολύσεις από όσους διόρισαν τον τελευταίο χρόνο ή από τους διπλοθεσίτες. Υπήρχαν λύσεις και εξακολουθούν να υπάρχουν, αν και εφόσον υπάρχει θέληση.

Αυτό που θέλουμε, όμως, να επισημάνουμε είναι το μέγεθος της υποκρισίας. Έγινε ό,τι έγινε με την ΕΡΤ και τα κόμματα της... ενδοκυβερνητικής αντιπολίτευσης βγήκαν στα κάγκελα. Δεν είδαμε, όμως, να αντιδρούν το ίδιο, να έχουν

Αδύναμοι ώμοι για το μεγάλο φορτίο

Τα όσα συμβαίνουν εδώ και μία εβδομάδα με αφορμή την ΕΡΤ (όχι για την ΕΡΤ, με αφορμή την ΕΡΤ) επιβεβαιώνουν αυτό που όλοι σκεφτόμασταν, αλλά δεν θέλαμε να το εκστομίσουμε. Ότι στην πιο δύσκολη μεταπολιτευτική εποχή, βρεθήκαμε με «ηγέτες» ανήμπορους να σηκώσουν μεγάλο φορτίο.

Δεν ξέρω πώς μπορεί να χαρακτηρίσει κάποιος την εικόνα που παρουσιάζει η σημερινή πολιτική σκηνή. Θα αποφύγω να δώσω χαρακτηρισμό, επειδή θα είναι αήθης. Δεν μπορώ όμως να μη εκφράσω την πλήρη απογοήτευσή μου για τους «ηγέτες» μας, που στέκονται κατώτεροι των περιστάσεων. Γνωρίζαμε βέβαια σε ποιο σκαλί ίστανται, αλλά πάντα στο βάθος της ψυχής υπάρχει ελπίδα, ότι έστω και την τελευταία στιγμή θα ορθώσουν το ανάστημα. Μάταια.

Και όταν μιλάω για «ηγέτες» δεν εξαιρώ κανέναν. Όλοι τους είναι συνυπεύθυνοι. Άλλοι επειδή σκέπτονται αποκλειστικά το πολιτικό κόστος -δηλαδή το αποκλειστικά προσωπικό τους- και άλλοι επειδή λαϊκίζουν αφόρητα, γεμίζοντας με φρούδες ελπίδες τον λαό. Ακατάλληλοι άραγε ή διαχειριστές δοτής εξουσίας; Και το χειρότερο. Πόσοι μπορούν να φέρουν στοιχεία ότι είχαν πετύχει κάπου, πριν από την ενασχόλησή τους με την πολιτική;

Ηγέτες όμως, δεν υπάρχουν μόνον στην πολιτική. Ελλείπουν και οι λόγιοι, με ακαδημαϊκή

Μέθοδος διδασκαλίας της υπευθυνότητας...

Θα ήθελα σήμερα, να μοιραστώ μαζί σας τη μέθοδο που ο Aluine Price (Α.Ρ.), καθηγητής παιδαγωγικών, χρησιμοποιούσε για να διδάξει τους φοιτητές του την έννοια της ευθύνης. Ο καθηγητής κατά την πρώτη μέρα συνάντησής του με τους φοιτητές του, τους έδιδε από ένα αυγό (ωμό) και ένα κομμάτι σπάγκο και τους καλούσε, αφού στερέωναν το αυγό με το σπάγκο, να το κρατούν από το σπάγκο ή να το έχουν στην τσέπη τους, για μια βδομάδα. Σκοπός και στόχος του καθηγητή, να βοηθηθούν οι φοιτητές να συνειδητοποιήσουν πόσο δύσκολο αλλά και αμειπτικό είναι να προσαρμόζονται στους συγκεκριμένους στόχους που θέτουν .Όλοι αντιλαμβανόμαστε ασφαλώς τη δυσκολία του εγχειρήματος, αλλά και το δίδαγμα από την εμπειρία  Η ζωή, λέγει ο Καθηγητής A.P., δεν διαφέρει από τις δυσκολίες, τις αποτυχίες και επιτυχίες να διατηρήσεις “γερό”, ένα αυγό, κατά τη διάρκεια της καθημερινής βιοπάλης. Κάποτε λερώνεσαι (όταν σπάσει το αυγό) αλλά πάντοτε έχεις τη δυνατότητα να ξαναδοκιμάσεις και να πετύχεις.  

ΤΕΛΙΚΑ ΠΡΟΤΙΜΟΥΝ ΤΗΝ "ΑΥΤΟΚΤΟΝΙΑ"... Χαράζει σήμερα για εκλογές; - Τελεσίγραφο ΠΑΣΟΚ-ΔΗΜΑΡ σε Α.Σαμαρά για ΕΡΤ

Σοβαρό είναι πλέον το ενδεχόμενο κατάρρευσης της κυβέρνησης με αφορμή το θέμα της ΕΡΤ, καθώς ΠΑΣΟΚ και ΔΗΜΑΡ αρνούνται να δεχθούν την απόφαση του ΣτΕ ο πρόεδρος του οποίου Κωνσταντίνος Μενουδάκοςτάχθηκε με την κυβερνητική ερμηνεία της απόφασης:

Όλοι οι υπάλληλοι της ΕΡΤ είναι απολυμένοι από τις 11 Ιουνίου και πως αυτό "σφραγίστηκε" από την απόφαση του ΣτΕ και οι συναρμόδιοι υπουργοί δεν υποχρεούνται να τους χρησιμοποιήσουν για την προσωρινή εκπομπή έως ότου προκύψει ο νέος δημόσιος φορέας. 

Ο πρόεδρος του ΣτΕ σημειώνει επίσης  ότι οι συναρμόδιοι υπουργοί θα αποφασίσουν χωρίς κανένα περιορισμό, πότε, πως και με ποιους όρους και προσωπικό (από τους πρώην εργαζόμενους ή άλλους) θα υλοποιηθεί η απόφασή του.

Δηλαδή κλείνει οριστικά το θέμα της ΕΡΤ με την ερμηνεία που δίνει η κυβέρνηση, η οποία βέβαια τώρα πρέπει να λειτουργήσει την ΕΡΤ με οποιοδήποτε τρόπο, όπως επιτάσσει η απόφαση του ΣτΕ.

Αυτό δεν το δέχονται οι κυβερνητικοί εταίροι ΠΑΣΟΚ και ΔΗΜΑΡ, οι οποίοι επιμένουν ότι σε περίπτωση που δεν

Τελειώστε το σίριαλ της ΕΡΤ και πείτε καμιά αλήθεια στον κόσμο κ. πολιτικοί

Μετά τη συνάντηση των πολιτικών αρχηγών και των τριών κομμάτων που στηρίζουν την κυβέρνηση, καθώς επίσης και την προσωρινή απόφαση του Συμβουλίου Επικρατείας, ήρθε η ώρα να τελειώσει επιτέλους το σίριαλ της ΕΡΤ.

Όπως συνήθως συμβαίνει σε κάθε αγώνα σαφέστατα υπάρχουν χαμένοι και νικητές. Σε τελική ανάλυση, αυτό δεν είναι πρόβλημα της κοινωνίας, είναι πρόβλημα όσων κέρδισαν και όσων έχασαν. Αφού ο συγκεκριμένος αγώνας δεν ήταν υποχρεωτικός, αλλά κάποιοι επέλεξαν να τον διεξάγουν και κάποιοι άλλοι να συμμετάσχουν, ας μετρήσουν λοιπόν τα κέρδη και τις ζημίες τους και ας πορευτούν υπερήφανοι για τη νίκη τους ή γλείφοντας τις πληγές τους αν έχουν χάσει ή αισθάνονται ως χαμένοι.

Καλώς η κακώς η παρτίδα κατά κάποιο τρόπο «σώθηκε», αν σώθηκε, από την απόφαση του Συμβουλίου της Επικρατείας. Αντί λοιπόν να διεξάγεται μία ατέρμονη συζήτηση ας προχωρήσουν τα μέρη που έχουν την ευθύνη διακυβέρνησης του τόπου στο πρακτέο. Με βάση τα όσα έχουν γραφεί η απόφαση κρίνει, ότι από νομικής σκοπιάς καλώς αποφασίστηκε ο τερματισμός της λειτουργίας της ΕΡΤ αλλά δεν μπορεί κατά τη διάρκεια της μεταβατικής περιόδου να μην

Για μια «Μεγάλη Μεταρρύθμιση»

του Κώστα Κούρκουλου

Ξεκινώ από το γνωστό. Ότι η δημόσια περιουσία, χρησιμοποιήθηκε ως φέουδο από τα κόμματα εξουσίας και τους παράπλευρους εξουσιαστικούς μηχανισμούς, για την τακτοποίηση των «πελατών» τους.
Στη συνέχεια γίναμε μάρτυρες -κυρίως με την έννοια του μαρτυρίου- μιας ριζικής αντιστροφής των σχέσεων εξουσίας. Όπου, οι διορισμένοι «πελάτες» αυτονομήθηκαν από την πολιτική πατρωνία που τους διόριζε και τράπηκαν σε εξουσία επί της κοινωνίας. Με τον τρόπο αυτό, παρ’ ότι δεν είναι τυπικοί ιδιοκτήτες της δημόσιας περιουσίας, την έθεσαν στην υπηρεσία τους, αποκτώντας ταυτόχρονα και συνείδηση κοινωνικής ομάδας, που ενεργεί «δι’ εαυτήν». Συνέβη δηλαδή ό, τι και στην πρώην Σοβιετική Ένωση. Όπου η κομματική γραφειοκρατία -παρ’ ότι δεν είχε τίτλους ιδιοκτησίας- αναδείχτηκε σε κυρίαρχη εκμεταλλεύτρια «τάξη», για έναν και μόνο λόγο: Επειδή αυτή αποφάσιζε για τη διαχείριση της δημόσιας περιουσίας, χωρίς έλεγχο.
Αυτό ακριβώς επέτρεψε και στην εγχώρια γραφειοκρατία να επιβάλει περίπου ως αυτονόητη την αντίληψη ότι οι υπηρεσίες του δημοσίου και των αντίστοιχων οργανισμών, ιδρύθηκαν με έναν και μόνον προορισμό: Για να πληρώνεται από αυτές ο διορισμένος «πελατειακός στρατός», ο οποίος τις επανδρώνει και τις διοικεί.
Και επειδή δεν υπάρχει διαστροφή χωρίς την «ιδεολογία» της, προέκυψε και αυτή. Ήτοι, αφού εξασφάλισαν την «υλική βάση» της εξουσίας τους, δηλαδή την «κατοχή» όλων των ζωτικών τομέων της οικονομίας, κατασκεύασαν ένα εκπληκτικής ευρηματικότητας ιδεολόγημα, το οποίο

Καμιά αλλαγή δεν γίνεται με μηδενιστές του συνδικαλισμού

 Είναι πραγματικά πολύ ανησυχητικό και εξαιρετικά απογοητευτικό το γεγονός ότι ακόμη και στην ώρα μηδέν, τη στιγμή που η χώρα κουνάει τα πόδια της πάνω από τον γκρεμό πιασμένη από ένα κλαδί, να παραμένει αδύνατη ακόμη και η παραμικρή συνεννόηση – μεταξύ των κομμάτων και μέσα στα ίδια τα κόμματα. 

Άναυδος ο λαός παρακολουθεί ένα μεγάλο μέρος του πολιτικού προσωπικού που ο ίδιος (ο λαός) έστειλε στη Βουλή, να μην δείχνει την παραμικρή διάθεση συνεννόησης ακόμη και στα στοιχειώδη, ακόμη και στην ερμηνεία μιας δικαστικής απόφασης. 

Μάχονται πάλι όλοι, με τα μάτια κλειστά, για να μην δουν την καταστροφή που έρχεται – ακριβώς όπως κλείνει κανείς τα μάτια πριν από ένα μεγάλο άλμα στο κενό. 

Κάνουν πιρουέτες, προκειμένου να μην παραδεχθούν την αλήθεια και να μην θίξουν κεκτημένα, αφήνοντας έτσι ανενόχλητες ομάδες συμφερόντων να καταστρέφουν τη χώρα και την οικονομία της. 

Η αλήθεια είναι μία: Καμιά αλλαγή, καμιά μεταρρύθμιση δεν μπορεί καν να ξεκινήσει χωρίς

Ένα σενάριο… (ή γιατί πάμε σε εκλογές)

Πολλά ακούγονται, πολλά γράφονται, πολλά υπονοούνται εδώ και μέρες στα ΜΜΕ, στους διαδρόμους και τα κείμενα των αρθρογράφων και αναλυτών.

Γιατί ο πρωθυπουργός στην Πράξη Νομοθετικού Περιεχομένου έβαλε να υπογράψουν μόνον οι δεξιοί υπουργοί (και ο Στουρνάρας);

Γιατί  Κουβέλης και Βενιζέλος δε σταμάτησαν το θέμα το σαββατοκύριακο προτού δημοσιευτεί σε ΦΕΚ η ΠΝΠ; Εννοείται ότι και ήξεραν και μπορούσαν, άλλωστε η δημοσίευση σε ΦΕΚ δε γίνεται από τη μια στιγμή στην άλλη. Εδώ το ήξερε ο Χατζηνικολάου από Παρασκευή που έγραφε το πρωτοσέλιδο της εφημερίδας του κι οι αρχηγοί τάχα δεν τό ‘ξεραν;

Γιατί οι δύο εναλλακτικές προτάσεις τις οποίες κατέθεσε ο Σαμαράς τις προηγούμενες ημέρες κατέληξαν τελικά στην περίπου ταυτόσημη Απόφαση Προσωρινών μέτρων του Συμβουλίου της Επικρατείας;

Γιατί εχθές ο Βενιζέλος προτού μπεί στο Συμβούλιο Αρχηγών έλεγε ότι έχει κατάλογο 2000 απολύσεων από άλλους φορείς εκτός ΕΡΤ τους οποίους οι υπεύθυνοι Υπουργοί έπρεπε -δήθεν-  να έχουν προτάξει για να μη φθάσουμε στο πρόβλημα με την ΕΡΤ;

Σε συνδυασμό με το προηγούμενο, μήπως προσέξατε τις διαφορές στην