Φθάνουν, άραγε, δέκα φάσκελα;

Και τώρα Μεϊμαράκη τι πέτυχες; Στάθηκες πλάϊ του και στήριξες τον Δραγασάκη, πατέρα της ναρκοεμπόρου και αύριο θα στηρίξεις και τον Βούτση, πατέρα του άλλου αστέρα, του ληστή τραπεζών! Να σε συγχαρούμε με ποιο τρόπο άραγε; 
Έργω ή λόγω ελάχιστε βουλευτή, γιε ελάχιστου βουλευτού; 
Χρησιμοποιείς συχνά πυκνά το δέσιμό σου με τον αείμνηστο Ευάγγελο Αβέρωφ. 
Εσύ και άλλοι δυο ή τρεις. 
Το μόνο που σας συνδέει με εκείνον τον άνδρα είναι ότι ο ένας κουβαλούσε το καπέλο του, ο άλλος το επανωφόρι του και ο τρίτος την ομπρέλα του. 
Ο τέταρτος ήταν για άλλες δουλειές. Πλύσιμο, ξεσκόνισμα, ψώνια στο μπακάλικο, τα ρούχα από το καθαριστήριο, σιδέρωμα και καμιάν μπουγάδα που και που! 
Τίποτε δεν μάθατε από τον μακαρίτη γιατί μόνο για ορντινάντσες κάνατε! Και επειδή ορντινάντσες είσαστε, αντί να πάρετε τα προτερήματα, εσείς προτιμήσατε να αντιγράψετε τα λίγα ελαττώματά του. 
Όμως όλοι προκόψατε... 
Αξιοκρατικά!!! 
Όλοι σας γίνατε υπουργοί - υφυπουργοί, δήμαρχοι.... 
Της πλάκας εδώ που τα λέμε και χωρίς ουσιαστικό έργο, προς δυστυχία της βάσεως του κόμματος της Νέας Δημοκρατίας. 
Και αντί να σέβεστε τον λαό αυτόν που σας έστειλε στην βουλή να τρώτε με χρυσά κουτάλια και να καλύπτετε τις πομπές σας, προκαλείτε τον ψυχισμό του στηρίζοντας τα κομμούνια που στελεχώνουν τον ΣΥΡΙΖΑ επειδή, αδυνατώντας  οι ίδιοι να κερδίσουν στις εσωκομματικές διαδικασίες την Αλέκα, απεχώρησαν από το ΚΚΕ για να κρύψουν την ανικανότητά τους και να περισώσουν τον (μόνον αυτοί ξέρουν για ποιον λόγο διαθέτουν) εγωισμό τους. 
Πάρε, προς το παρόν,  Μεϊμαράκη δέκα φάσκελα από εμένα και επιφυλάσσομαι στην πρώτη ευκαιρία για κάτι ουσιαστικότερο...
Με καθόλου εκτίμηση...

Οδυσσεύς Πάτσης, «Ήπειρος, η πατρίδα μας»

Το Reuters αποκαλύπτει τεράστιο τραπεζικό σκάνδαλο που το... καλύπτουν τα εδώ λαμόγια!

Προ ημερών, το Reuters έπιασε λαυράκι. Σε ιδιαίτερα προσεκτικό δημοσίευμά του που πήρε μεγάλη έκταση παγκοσμίως ανέδειξε κάποιες «συναλλαγές» μεταξύ τριών ελληνικών τραπεζών η οποία, αν το δημοσίευμα αληθεύει, τεκμηριώνει την
ποινική δίωξη γνωστών τραπεζιτών της χώρας.

Αν όχι την ποινική τους δίωξη, απαιτεί από τηνκυβέρνηση, το EFSF, την ΕΚΤ και την Ευρωπαϊκή Επιτροπή Τραπεζών (European Banking Authority), κατ' ελάχιστον, την παύση του ΔΣ της Τράπεζας Πειραιώς και την δρομολόγηση
διαδικασίας εξυγείανσής της. Ανάλογες κινήσεις θα έπρεπε να ξεκινήσουν για τον τραπεζικό όμιλλο Marfin Popular Bank για κινήσεις της Marfin Egnatia Bank της οποίας αποτελεί μετεξέλιξη.

Κι όμως: αντί για αυτά, ένα τεράστιο πέπλο σιωπής ξετυλίγεται και σκεπάζει την υπόθεση, με πρώτους υφαντές του τους δημοσιογράφους των «έγκυρων» εντύπων και sites οι οποίοι, κατά τα άλλα, συνεχώς καταγγέλλουν το κράτος

ΠΑΓΚΟΣΜΙΟΣ ΕΛΕΓΧΟΣ ΜΕΤΑΛΛΑΓΜΕΝΩΝ ΤΡΟΦΙΜΩΝ Monsanto: Ο παγκόσμιος εχθρός

Το μονοπώλιο είναι ο αποκλειστικός έλεγχος ενός αγαθού ή μιας υπηρεσίας που επιτρέπει να χειραγωγήσει η κυβέρνηση τις τιμές. Αυτό επιτυγχάνεται μέσω των κυβερνητικών κανονισμών που χρησιμοποιούνται για την επιβολή του μονοπωλίου. Ο τρόπος για να σπάσει το μονοπώλιο είναι η κατάργηση αυτών των νόμων. Αυτό είναι απλό, αλλά δεν είναι εύκολο στην περίπτωση της Monsanto

Η Monsanto, ο παγκόσμιος ηγέτης στις καλλιέργειες γενετικά τροποποιημένων (GM) τροφίμων και σπόρων, έχει αποκαλεστεί «η χειρότερη εταιρεία του 2011» από την Natural Society - "που απειλεί τόσο την ανθρώπινη υγεία όσο και το περιβάλλον."

Σύμφωνα με το Forbes:

"Η Monsanto τόσο πολύ περιφρονείται από τους οικολόγους ώστε ο πρώτος προτεινόμενος όρος αναζήτησης στη Google για την εταιρεία στο Σαιντ Λούις είναι «Monsanto-evil ».

Οι αναγνώστες ψήφισαν τη Monsanto ... ως τη χειρότερη εταιρεία στον κόσμο σε μια δημοσκόπηση του Ιανουαρίου, δίνοντας στην εταιρεία ένα επιβλητικό αρνητικό αποτέλεσμα 51% των ψήφων (http://americanholocaustcoming.blogspot.gr/)

Τι συμβαίνει με τη Monsanto;
Ίσως να αναρωτιέστε γιατί η Monsanto - η μεγαλύτερη εταιρεία σπόρων στον κόσμο, της οποίας τα καθαρά έσοδα

ΣΥΡΙΖΑ των μελών… του Συνασπισμού με ολίγον από συνιστώσες!

Γράφει ο Στάθης Διομήδης

«Το συνέδριο (του ΣΥΡΙΖΑ) ήταν υπόθεση ενός διευρυμένου κομματικού μηχανισμού του 4-5% και σε καμιά περίπτωση του 27% που πήρε πέρυσι τον Ιούνιο. Αυτό είναι μια θεμελιώδης αντίθεση…» ανέφερε στο σχόλιό του τη Δευτέρα στον Real fm ο κ. Λυγερός. Μέσα σε μια φράση όλη η πραγματικότητα για το 1ο συνέδριο του ΣΥΡΙΖΑ. 

Για πέντε ημέρες κυριαρχούσαν τα οργανωτικά ζητήματα με αποτέλεσμα όλη η συζήτηση να κινείται γύρω από το εάν θα καταργηθούν οι συνιστώσες και εάν θα υπάρξει ενιαίο ψηφοδέλτιο. Έγινε από όλες τις πλευρές, μια προσπάθεια οργανωτικού ξεκαθαρίσματος λογαριασμών. Παρόλα αυτά η σκληρή τακτική που ακολούθησε η ηγετική ομάδα δεν είχε κανένα αποτέλεσμα. Και οι συνιστώσες παρέμειναν και θα αυτοδιαλυθούν «σε εύλογο χρόνο» καθώς δεν περπάτησε η πρόταση για συγκεκριμένο χρονοδιάγραμμα και η εκλογή της κεντρικής επιτροπής έγινε με ξεχωριστά ψηφοδέλτια, έξι!!! μάλιστα τον αριθμό, παρόλο που ο Πρόεδρος του ΣΥΡΙΖΑ ανέβηκε τρεις - τέσσερις φορές στο βήμα το Σάββατο προσπαθώντας να πείσει την εσωκομματική αντιπολίτευση για την αναγκαιότητα του ενιαίου ψηφοδελτίου. 

Μετά τις διπλές εκλογές του 2012 ξεκίνησε μια προσπάθεια για να υπάρξει διεύρυνση στις κομματικές οργανώσεις και όργανα του ΣΥΡΙΖΑ, με τη συμμετοχή και άλλων πολιτών εκτός του 3% των συνιστωσών.  Γρήγορα παραπέμφθηκε στις καλένδες η προσπάθεια. Αποτέλεσμα ήταν το 1° συνέδριο αντί να είναι συνέδριο των μελών του ΣΥΡΙΖΑ να είναι συνέδριο των μελών του Συνασπισμού με ολίγον

Το ιστορικό παρελθόν ως εργαλείο προπαγάνδας

Των Στάθη Ν. Καλύβα και Νίκου Μαραντζίδη

(από το ΕΠΙΣΚΟΠΗΣΗ)

Η επιλογή του βουλευτή του ΣΥΡΙΖΑ Βαγγέλη Διαμαντόπουλου να μας θυμίσει τον Άρη Βελουχιώτη και τη φράση του «καλή αντάμωση στα γουναράδικα», επιβεβαιώνει πανηγυρικά τη βαθύτερη εμπέδωση μιας πολιτικής πρακτικής που βασίζεται στην καταχρηστική ιδιοποίηση της ιστορίας της Κατοχής και του Εμφυλίου για προπαγανδιστικούς σκοπούς.

Η αναφορά στα ιστορικά γεγονότα της δεκαετίας του ’40 γίνεται με τρόπο που αντί να τονίζει την τραγική διάσταση μιας μεγάλης ανθρώπινης και εθνικής καταστροφής έτσι ώστε να μην επαναληφθεί, αντίθετα, απλοποιεί και παραποιεί μια σύνθετη πραγματικότητα, μετατρέποντάς την σε μισαλλόδοξη και φανατική πολιτική συνθηματολογία και προπαγάνδα που επιχειρεί να εκμαιεύσει μιαν εύκολη συναισθηματική αντίδραση από ένα κοινό που έχει εθιστεί στο να τρέφεται από ιστορικούς μύθους και να αναζητά αποδιοπομπαίους τράγους.

Η πρακτική αυτή, που χρησιμοποίησαν στο παρελθόν τόσο η χούντα όσο και ο Αυριανισμός της δεκαετίας του ’80, επανήλθε στο προσκήνιο με τα γεγονότα του Δεκεμβρίου 2008, όταν το σύνθημα «Βάρκιζα Τέλος» έκανε την εμφάνισή του σε κάμποσους τοίχους. Πάνω στη βάση αυτή, βρήκε πάτημα και αναπτύχθηκε η

ΟΜΟΛΟΓΙΑ ΑΠΟΤΥΧΙΑΣ ΣΕ ΕΠΙΠΕΔΟ ΚΟΙΝΩΝΙΑΣ. Α.Γεωργιάδης: "Ενισχυμένη η Χ.Α. απο το συσσίτιο" - Μπούμερανγκ η απαγόρευση

Την αποτυχία της κυβέρνησης να αντιμετωπίσει τα προβλήματα της κοινωνίας που δίνουν τη μάχη της καθημερινής επιβίωσης και τη μεγάλη-θετική απήχηση που έχει στους Έλληνες ο Λαικός Σύνδεσμος ομολόγησε ο υπουργός Υγείας Άδωνις Γεωργιάδης.

«Φοβάμαι πώς η Χρυσή Αυγή βγήκε ενισχυμένη σε επίπεδο κόσμου, μετά το χθεσινό συσσίτιο που πραγματοποίησε», δήλωσε ο κ. Γεωργιάδη μιλώντας στην πρωινή εκπομπή του «Mega».

Άργησαν να το καταλάβουν στην κυβέρνηση πώς ενέργειες σαν και τις χθεσινές, της απαγόρευσης δηλαδή της συγκέντρωσης στην Πλατεία Αττικής για τη διανομή τροφίμων στους άπορους και τους πεινασμένους, ρίχνουν νερό στο μύλο της Χρυσής Αυγής.

Ο υπουργός Υγείας πρόσθεσε πώς «όσο λύνουμε τα προβλήματα της χώρας τόσο θα υποχωρεί το φαινόμενο της Χρυσής Αυγής». Το γεγονός όμως ότι τα ποσοστά του Λαικού Συνδέσμου στις

Λαυρεντιάδης και Ρέστης. Που ήταν τόσα χρόνια η Τράπεζα της Ελλάδος;

Λαυρεντιάδης και Ρέστης βρίσκονται σήμερα αντιμέτωποι με τη Δικαιοσύνη, κατηγορούμενοι για σοβαρά κακουργήματα που διέπραξαν κατά τη διαχείριση των τραπεζών τους Proton Bank & FB Bank.

Συγκεκριμένα, μεταξύ άλλων, κατηγορούνται ότι υπεξαίρεσαν τα χρήματα των καταθετών, προκειμένου να χορηγήσουν θαλασσοδάνεια σε επιχειρήσεις συμφερόντων τους.

Δηλαδή, κατηγορούνται ότι υπεξαίρεσαν τις καταθέσεις και δημιούργησαν ανοίγματα στην κεφαλαιοποίηση και τη ρευστότητα των τραπεζών τους, τα οποία κάλυψε στη συνέχεια το Ελληνικό Δημόσιο, εις βάρος του δημοσίου χρέους και με χρέωση των φορολογουμένων.

Όλα αυτά συνέβαιναν επί πολλά συνεχόμενα χρόνια, κατά τα οποία οι ανωτέρω δρούσαν ανενόχλητοι, υπό τη δήθεν “εποπτεία” της Τράπεζας της Ελλάδος.

Και το εξοργιστικό της υπόθεσης είναι ότι τα σχετικά σκάνδαλα αναδείχθηκαν όχι σε συνέχεια ελέγχων ή καταγγελιών της ΤτΕ, αλλά

Έτοιμο να τιναχτεί το καπάκι της μεγάλης κρίσης στα Βαλκάνια

Δόθηκε από τον Τύπο η δέουσα έκταση στις διαδηλώσεις της Τουρκίας, ίσως επειδή ήσαν απρόσμενες για ένα καθεστώς που έδειχνε σταθερό, ίσως επειδή υπήρχαν νεκροί. Στη γειτονιά μας όμως, συμβαίνουν συνταρακτικά γεγονότα που η επιρροή τους στη χώρα μας είναι αναπόφευκτη, αλλά ελάχιστο χρόνο ή χώρο αφιερώνουμε γι’ αυτά.

Δεν υπάρχει γειτονική χώρα, όπου το καπάκι της μεγάλης κρίσης να μη είναι έτοιμο να τιναχτεί, στην δε Βουλγαρία τα πράγματα αναμένεται να έχουν δραματική εξέλιξη.

Στην Αλβανία, ο κ. Μπερίσα αμφισβητεί εμμέσως το εκλογικό αποτέλεσμα και ζητά έρευνες για να διαπιστωθεί η αλλοίωσή του, όπως υποστηρίζει. Θυμίζουμε ότι επί πολλούς μήνες δεν λειτουργούσε το αλβανικό Κοινοβούλιο, επειδή ο κ. Ράμα κατά τις προηγούμενες εκλογές είχε τότε αμφισβητήσει τη νομιμότητα των αλβανικών εκλογών. Τώρα ο κ. Μπερίσα του ανταποδίδει τα ίσα.

Στα Σκόπια, μόνον η αδυναμία των κομμάτων της αντιπολίτευσης να συμπτύξουν έναν κοινό φορέα, επιτρέπει στον κ. Γκρούεφσκι να διατηρείται στην εξουσία, ενώ καθημερινές είναι οι εθνοτικές συγκρούσεις μεταξύ Αλβανών και Σλάβων, οι δε διαμαρτυρίες για την κακή κατάσταση της οικονομίας είναι συνεχείς.

Οι Σέρβοι του Κοσσυφοπεδίου επιτίθενται στο Βελιγράδι που «τους πούλησε» και απειλούν με αυτονόμηση του σερβικού τομέα, με την κυβέρνηση της Πρίστινα να προειδοποιεί ότι θα χρησιμοποιήσει ένοπλα μέσα αν

Νίκος Φωτόπουλος ή Μίμης Φωτόπουλος; “Θα κααααάθομαι”

Έδιναν και έπαιρναν χθες τα σχόλια σχετικά με την αποχώρηση του Νίκου Φωτόπουλου από την προεδρία της ΓΕΝΟΠ-ΔΕΗ όπως αυτή ανακοινώθηκε μέσα από την επιστολή του προς τα μέλη της ομοσπονδίας περιγράφοντας το ζοφερό προδιαγραφόμενο μέλλον της.

του Στρατή Μαζίδη

Εντούτοις όλα τα ρεπορτάζ και οι γνώμες που διαβάζουμε κάνουν λόγο για μεταπήδηση του κου Φωτόπουλου στην πολιτική και συγκεκριμένα τον ΣΥΡΙΖΑ.

Αν επαληθευτούν οι προβλέψεις τότε ο κος Φωτόπουλος περνά πλέον στο επόμενο στάδιο της πολιτικής εξαργύρωσης εικόνων όπως η υψωμένη γροθιά μέσα από τα κρατητήρια.

Ο Λάμπρος Κανελόπουλος στις αρχές της δεκαετίας του 1990, ο Χρήστος Πρωτόπαπας αργότερα, ο Γιάννης Μανώλης, ο Γιώργος Κουτρουμάνης όπως και

Η διάχυση της ενοχής στο σύνολο της κοινωνίας

από το «Ροΐδη Εμμονές»

Λόγω των καλοκαιρινών διακοπών των Ρο – Λασκαράτου, το ιστολόγιο παίρνει μόνο του την πρωτοβουλία ερήμην των συντελεστών του, κάνοντας μία επιλεκτική συρραφή δύο διαφορετικών κειμένων, δύο διαφορετικών αρθρογράφων, άλλωστε δεν θα μπορούσε άλλος να αναρτήσει κείμενο, καθότι οι ιδιοκτήτες των Εμμονών βρίσκονται σε διακοπές έως και τα μέσα (τουλάχιστον) Αυγούστου…

Το πρώτο κείμενο κόβει:
—–«Στο οργουελικό τοπίο που φέρει το όνομα Ελλάδα έρχεται εύκολα ο πειρασμός να παραφράσει κανείς την εμβληματική φράση της «Φάρμας των ζώων» σχετικά με την «ισότητα» στις δικτατορίες ως εξής: «Ολοι είναι ίσοι σχετικά με τις ευθύνες για την κρίση, μόνο που μερικοί είναι –απροσμέτρητα πολύ- πιο ίσοι, δηλαδή πιο ένοχοι, από τους άλλους».
—–Οι διακηρύξεις περί ενοχής των πάντων στην Ελλάδα παίρνουν πολλές μορφές. Άλλοτε ευθαρσώς κτηνώδεις, όπως προ καιρού με το δαχτυλάκι της Αφροδίτης στο διαβόητο εξώφυλλο του γερμανικού περιοδικού «Focus» και τα αντίστοιχα σκουπίδια στο εσωτερικό του.
—–Άλλοτε ωμά προκλητικές, όπως με το «όλοι μαζί τα φάγαμε» του κυρίου Θόδωρου Πάγκαλου. Και άλλοτε, αν βασιστούμε σε πρόσφατο καλλιτεχνικό δημοσίευμα της

Τον Ιησού στην Τραπεζούντα τον κρύβουν πίσω από το παραβάν. Περίγελος η τουρκική κυβέρνηση για το μένος εναντίον της Αγίας Σοφίας...

Γράφει ο Γιάννης Κοκκινίδης 

Έντονες αντιδράσεις τόσο στους τουρίστες που επισκέπτονται την Κωνσταντινούπολη όσο και των ακαδημαϊκών της γείτονας χώρας έχει προκαλέσει η τοποθέτηση από τις τουρκικές αρχές παραβάν για να καλύψουν βυζαντινές εικόνες, ψηφιδωτά και ανάγλυφα της Εκκλησίας της Αγίας Σοφίας Τραπεζούντας σε μια προσπάθειά τους να τη μετατρέψουν σε τζαμί, μετά από 52 χρόνια που ήταν Μουσείο.

Το όλο αυτό γεγονός το στηλιτεύει ακόμα και η τουρκική εφημερίδα Taraf. Η εφημερίδα παρουσιάζει το θέμα στην πρώτη σελίδα με τον χαρακτηριστικό τίτλο «Ο Ιησούς στην Τραπεζούντα μπήκε πίσω από το παραβάν». Πρόσφατα, η δικαιοδοσία του ναού μεταβιβάστηκε με δικαστική απόφαση από το τουρκικό υπουργείο Τουρισμού στη Γενική Διεύθυνση Βακουφίων, η οποία με τη σειρά της αποφάσισε την επαναλειτουργία του ως τζαμί, έπειτα από περίπου μισό αιώνα.

Η απόφαση των τουρκικών Αρχών για τη μετατροπή του μουσείου σε τζαμί προκάλεσε , αντιδράσεις και σε κύκλους προοδευτικών ακαδημαϊκών. Συγκεκριμένα ο κ. Ενγκίν Ακγιουρεκ, καθηγητής Βυζαντινής Τέχνης του Πανεπιστημίου της Κωνσταντινούπολης, κατήγγειλε την κυβέρνηση Ερντογάν ότι

Η δημοκρατία των μεταπρατών είναι ακόμη πανίσχυρη

του Θανάση Μαυρίδη

Το ελληνικό επιχειρηματικό μοντέλο της δεκαετίας του ΄80 είναι βαθιά άρρωστο. Αναπαράγει διαφθορά, διαπλοκή και αποτελεί σοβαρό εμπόδιο σε οποιαδήποτε αναπτυξιακή προσπάθεια. Τα λεγόμενα "νέα τζάκια" δεν ήταν παρά η ταφόπλακα της επιχειρηματικότητας. Η δημοκρατία των μεταπρατών είναι ακόμη πανίσχυρη και αρνείται πεισματικά να πέσει. Θα συμμαχήσει ακόμη και με ένα καθεστώς τύπου Χότζα, αρκεί να συνεχίσει να υπογράφει συμβάσεις για δημόσια έργα.

Κάποτε υπήρχανε σε αυτή την χώρα βιομήχανοι. Κάτι αφελείς, δηλαδή, που πίστευαν ότι η παραγωγή είναι απαραίτητη για την επιβίωση μιας χώρας. Το κακό γι΄ αυτούς ήταν το γεγονός ότι στα μάτια των γενειοφόρων υπουργών της πρώτης σοσιαλιστικής κυβέρνησης τους ΠΑΣΟΚ οι βιομήχανοι αυτοί ήταν δεξιοί. Λες και ήταν ποτέ δυνατόν να ήταν μαοϊστές και να επιχειρηματολογούν για το πως θα περάσουν τα μέσα παραγωγής στον λαό...

Κι επειδή οι βιομήχανοι δεν μπορούσαν να γίνουν αριστεροί, η αριστερή κυβέρνηση αποφάσισε να δημιουργήσει αριστερούς μεγιστάνες. Γιοί, εγγονοί και μπατζανάκηδες πρώην οπλαρχηγών της "αντίστασης" έγιναν σε μία νύκτα εθνικοί προμηθευτές. Δεν ήσαν ανόητοι και αφελείς για να γίνουν

Μια «σατανική σύμπτωση» της ιστορίας

του Βασίλη Δεληγκάρη

Ήρθε τελικά η ώρα της σύγκρουσης με το κράτος! Αυτό το κράτος που δημιουργήθηκε τις τελευταίες δεκαετίες της μεταπολίτευσης, από τα ίδια τα κόμματα που συγκυβερνούν σήμερα, τα οποία και το εξέθρεψαν κατά την περίοδο των «παχιών αγελάδων» και που τώρα, κατά μια «σατανική σύμπτωση» της ιστορίας, καλούνται να το θυσιάσουν στο βωμό της σωτηρίας της χώρας, ή των απαιτήσεων των δανειστών, διαλέγουμε και παίρνουμε, χωρίς αυτό να αλλάζει την ουσία του θέματος. Όλα πήγαιναν καλά και το σύστημα «λειτουργούσε ρολόι», με το κράτος να αποτελεί το αναγκαίο εργαλείο για την εξυπηρέτηση όλων των ανειλημμένων υποχρεώσεων, των πολιτικών και των κομματαρχών απέναντι στους πολίτες –πελάτες. Ήταν εκτός των άλλων βέβαια και το ξεροκόμματο ή το παντεσπάνι, κατά περίπτωση, που πετούσαν οι κυρίαρχες οικονομικά τάξεις, με την διαμεσολάβηση των κομμάτων στις «λαϊκές μάζες», για να μπορεί έτσι να εκτονώνεται η κοινωνική κατάσταση και να αναπαράγεται ομαλά η κυριαρχία του κρατούντος πολιτικοοικονομικού συστήματος. Το κράτος αυτό, το υπερτροφικό, το εν πολλοίς φαύλο, αποτελούσε ταυτόχρονα, όπως σε όλα τα άλλα κανονικά κράτη -έτσι για να μην ξεχνιόμαστε- και τον βασικό ιδεολογικό μηχανισμό αναπαραγωγής της κυρίαρχης ιδεολογίας σε όλα τα επίπεδα της κοινωνίας της οικονομίας και της διοίκησης.

Θα ερχόταν όμως αυτή η ώρα, ήταν φανερό από την πρώτη στιγμή, που ουσιαστικά πτωχεύσαμε, που υπογράφηκαν τα μνημόνια, που ήρθε το ΔΝΤ και αναλήφθηκαν υποχρεώσεις απέναντι στους δανειστές. Όσο και αν οι κυβερνήσεις και ιδιαίτερα οι αρμόδιοι υπουργοί προσπαθούσαν να κερδίσουν χρόνο, να παίξουν καθυστέρηση και να αποφύγουν «να πιουν αυτό το πικρό ποτήρι». Το υπερμέγεθες, υδροκέφαλο,

Εβραία γυναικολόγος αρνήθηκε να εξετάσει μια μουσουλμάνα. Ποιοι είπαμε είναι ρατσιστές;

Οι τοπικές αρχές στην Καρελία της βορειοδυτικής Ρωσίας ερευνούν την καταγγελία, ότι μια γυναικολόγος αρνήθηκε να παράσχει τις υπηρεσίες της σε μια γυναίκα επειδή ήταν μωαμεθανή.

«Στο μαιευτήριο της πόλης Πετροζαβόντσκ μια γιατρός αρνήθηκε να εξετάσει μια ασθενή για θρησκευτικούς μόνον λόγους», αναφέρει το επίσημο ανακοινωθέν της εισαγγελίας.

Η γυναικολόγος Αρίνα Σαντοβνίκοβα αρνήθηκε να παράσχει υπηρεσίες στην Νίγκορα Ταμπάροβα, μητέρα βρέφους, επειδή αυτή μπήκε στο μαιευτήριο φορώντας την ισλαμική μαντίλα, γράφει σήμερα η Gazeta ru. 

Η γυναικολόγος είναι εβραία και είπε στην ασθενή ότι το Ταλμούδ (τα ιερά κείμενα των Εβραίων) δεν τής επιτρέπει να κάνει ιατρικές πράξεις σε μωαμεθανούς, γράφει επίσης η ίδια εφημερίδα.

Ο Γιεβγένι Τούτσιν, που προΐσταται στο μαιευτήριο διαβεβαίωσε ότι η Εβραία γυναικολόγος επιπλήχθηκε για την άρνησή της αυτήν, ενώ από την ασθενή το μαιευτήριο ζήτησε εγγράφως συγγνώμη.

Από τα 143 εκατομμύρια των Ρώσων, περίπου 20 εκατομμύρια είναι μουσουλμάνοι.

πηγή

Οι προικοθήρες πολιτικοί μιας εξαθλιωμένης βουλής, τιμητές των πάντων!!!!

Μεταπολεμικά, επειδή δεν πρέπει να ξεχνούμε τους «ανεπίληπτους υπερδεξιούς» πράκτορες της ΕΣΣΔ της εποχής του 1965 που εξαγόραζαν τους  βουλευτές της Δεξιάς και του Κέντρου μια και οι αριστεροί ήταν ήδη ξεπουλημένοι λόγω ιδεολογίας (Η Γέννεση του Νεοφασισμού του Ιωάννη Κάτρη, σελ 39), όπως τυχαία και εξ αφορμής του Γλέζου ανέπτυξα στις 21/3/2013 το θέμα  ΕΔΩ,  αλλά κυρίως μεταπολιτευτικά  από το 1974 έως και τώρα, αυτήν την στιγμή που γράφω, πολιτικοί βασικά αλλά και οικονομικοί παράγοντες της χώρας αυτής βρίσκονται μόνιμα στο απυρόβλητο τόσο της υποτίθεται αδέκαστης δικαιοσύνης όσο και της κοινής γνώμης που εκάθευδε, και συνεχίζει να κοιμάται μακαρίως, έχοντας εξασφαλίσει το προνόμιο να ελίσσονται στο σκοτάδι «προσφέροντας τις υπηρεσίες τους» στην Ελλάδα μας με το αζημίωτο βέβαια, κινούμενοι στην λογική της μίζας μια και ήταν πάντα οι μεσολαβητές(;) πότε σαν δωσίλογοι των Γερμανών και πότε σαν αφανείς «συνεργάτες» άλλοτε  της Σοβιετικής Ένωσης. και άλλοτε των ΗΠΑ.

Για χρόνια οι διαδρομές των χρημάτων ήταν γνωστές, αλλά όντας ΟΛΟΙ τους συνένοχοι, ο ένας συγκάλυπτε τον άλλο και η Βουλή ψήφιζε νόμους, για να εξυπηρετηθούν πελάτες των δικηγορικών γραφείων των βουλευτών μεγαλοδικηγόρων. Και ούτε γάτα, ούτε ζημιά.  Η συγκάλυψη είναι ένα παιχνίδι που διαδραματίζεται ολόκληρες δεκαετίες για να εξυπηρετεί τους μεγάλους και μαζί με αυτούς και τους μικρούς παίκτες, τα μικρά και

Τι σόι θέσμια;

του Λάζαρου Α. Μαύρου

Γ Ι Α Τ Ι ΠΡΕΠΕΙ άραγε να υποστούμε - ό μη γένοιτο - κι άλλη εθνική καταστροφή, ώστε να οδηγηθούμε επί νέων ερειπίων, για να μεμφόμαστε εκ των υστέρων τις από τώρα ορατές κι από πολύ καιρό ήδη κραυγαλέες ανεπάρκειες τού νυν πολιτικού συστήματος τής δυναστεύουσας Κομματοκρατίας; Το ερώτημα έτεκε η μελέτη της προεδρικής ομιλίας της 18ης τρ. περί των ευθυνών τού «ευρύτερου πολιτικού συστήματος» 1960-1974 για την εθνική καταστροφή του ’74. Και η διακήρυξη του προέδρου Αναστασιάδη περί της «αδήριτης [προφανώς εννοούσε επιτακτικής] ανάγκης απόλυτης προσήλωσης όλων μας στα δημοκρατικά θέσμια»…

Τ Ι ΣΟΪ ΕΙΝΑΙ, λοιπόν, τα ισχύοντα «δημοκρατικά θέσμια»; Και πόσο πράγματι δημοκρατικά μπορούν να χαρακτηρισθούν; Πόσο γνήσια κι ανόθευτα, δηλαδή, πραγματώνουν τη διαρκή εξουσία των πολιτών, τη λαϊκή κυριαρχία του κυρίαρχου λαού, τη δήμου-κρατία; Και πόσο αυτά γοητεύουν τους πολίτες, καθιστώντας τους ευσυνειδήτως μετέχοντες και ευψύχως προμαχούντες τών εν λόγω θεσμίων;

Σ Τ Η Ν ΒΙΩΘΕΙΣΑ ήδη πρακτική, ήτις κατέστη τραυματική εμπειρία των πολιτών, τι σόι «δημοκρατικά» θέσμια επέτρεψαν λ.χ. να κυβερνάται το κράτος απ’ τον Ιούλιο 2011 και τον Όλεθρο

Η «μέση λύση» για τον Πρόεδρο της Δημοκρατίας. Οι προσεγγίσεις K. Καραμανλή και A. Παπανδρέου στον θεσμό και οι σημερινές ανάγκες

Αντώνης Μακρυδημήτρης

Στο ερώτημα περί του ρόλου και των αρμοδιοτήτων, καθώς και του τρόπου ανάδειξης και επιλογής, του Προέδρου της Δημοκρατίας στην Ελλάδα κατά την περίοδο της μεταπολίτευσης μπορεί να δοθούν και έχουν δοθεί έως τώρα δύο τύποι απαντήσεων: η λύση του Κωνσταντίνου Καραμανλή, όπως αποτυπώθηκε στο Σύνταγμα του 1975, και η λύση του Ανδρέα Παπανδρέου, όπως αυτή αποτυπώθηκε στο Σύνταγμα ή μάλλον τη συνταγματική αναθεώρηση του 1986.

Κατά την πρώτη ως άνω εκδοχή, ο ρόλος τού αρχηγού τού κράτους είναι νευραλγικός έως πολύ σημαντικός, ιδίως σε περιόδους κρίσης, και μπορεί να λειτουργήσει ρυθμιστικά έως διορθωτικά απέναντι σε άλλες συντεταγμένες εξουσίες και μάλιστα σε αυτήν της Κυβέρνησης και του Πρωθυπουργού. Κατά τη δεύτερη ως άνω εκδοχή, ο ρόλος του πρώτου πολίτη της Δημοκρατίας είναι δευτερεύων και περιορίζεται σε κυρίως συμβολικές λειτουργίες και δραστηριότητες, δεδομένης της μετατόπισης του κέντρου αποφασιστικής εξουσίας και επιρροής στο κυβερνητικό, ιδίως, σκέλος της εκτελεστικής εξουσίας.

Αυτές οι δύο «λύσεις» ως προς τον προεδρικό θεσμό δοκιμάστηκαν στο σύστημα διακυβέρνησης της χώρας κατά την περίοδο της μεταπολίτευσης και απέδειξαν τις δυνατότητες αλλά και τις αδυναμίες, τα συγκριτικά πλεονεκτήματα αλλά και τα μειονεκτήματά τους. Ας μας επιτραπεί να παρατηρήσουμε ότι, παρά τον σεβασμό και την εκτίμηση προς το έργο και την ιστορική συμβολή των δύο κορυφαίων πολιτικών προσωπικοτήτων, που δέσποσαν στην πρόσφατη ιστορία του τόπου, στη συνέχεια θα υποστηρίξουμε την ορθότητα μιας τρίτης άποψης ως προς το ζήτημα αυτό, μιας πιο ενδιάμεσης θέσης, που θα τη χαρακτηρίσουμε ως «μέση λύση» στο ζήτημα του συνταγματικού και πολιτικού ρόλου του προεδρικού θεσμού στην Γ΄ Ελληνική Δημοκρατία. Αυτή η «λύση» δεν έχει ακόμα δοκιμαστεί, αλλά θα πρέπει – νομίζω – να προβληματίσει τη Βουλή κατά την προσεχή συνταγματική αναθεώρηση, ώστε το πολίτευμα της χώρας να προσλάβει μια πιο ισορροπημένη μορφή και να λειτουργήσει πιο ποιοτικά και πιο αποτελεσματικά.

Το πολίτευμα της χώρας είναι η «προεδρευόμενη κοινοβουλευτική δημοκρατία» (άρθρο 1 του Συντάγματος) και το πρώτο τη τάξει όργανο σε αυτήν, ο Πρόεδρος της Δημοκρατίας, είναι ο «ρυθμιστής του πολιτεύματος» (άρθρο 30). Εντούτοις, αυτή η περιεκτική σχεδίαση του πολιτεύματος της Γ΄ Ελληνικής Δημοκρατίας, , κατέστη στη διάρκεια της περιόδου που

Πολιτική Απόφαση ΣΥΡΙΖΑ: Τα δεινά πίσω από τις υποσχέσεις

Αν καταλάβαμε καλά από το κείμενο της Πολιτικής Απόφασης του Ιδρυτικού του Συνεδρίου, ο ΣΥΡΙΖΑ έχει αποφασίσει να μην αφήσει κανέναν παραπονεμένο – διαφορετικά πώς θα υποκλέψει (και αυτός) τις ψήφους των ευκολόπιστων;

Τάζουν φύκια για μεταξωτές κορδέλες, υπόσχονται αυξήσεις, επαναπροσλήψεις, ακυρώσεις μνημονίων και αποκρατικοποιήσεων, ακόμη και ιθαγένειες στους… μελλοντικούς ψηφοφόρους του.

Πώς θα τα πετύχει όλα αυτά;

Μα προφανώς… αυτόματα!

Θα καταργήσει τα μνημόνια, θα διαγράψει το μεγαλύτερο μέρος του χρέους, θα κάνει λογιστικό έλεγχο και ενώ θα τα κάνει όλα αυτά, παράλληλα θα αποκαθιστά στα προ μνημονίου επίπεδα τις εργασιακές σχέσεις, τον κατώτερο μισθό, την κατώτερη σύνταξη, το επίδομα ανεργίας, τα οικογενειακά επιδόματα, θα δημιουργεί νέες θέσεις εργασίας και βέβαια, «όλοι οι εργαζόμενοι που απολύθηκαν θα επαναπροσληφθούν»!

Και επειδή «καμιά θυσία για το ευρώ», αν μας πολυζορίσουν, θα τους κάνουμε να το μετανιώσουν.

Πώς; Μα… «με όλα τα δυνατά όπλα», αφού…

«Δεσμευόμαστε ότι θα αντιμετωπίσουμε τις ενδεχόμενες

Η Μεσόγειος ως γεωπολιτικό φαινόμενο

Δρ. Ιωάννης Παρίσης

(Το άρθρο αυτό δημοσιεύθηκε στο τεύχος Μαίου 2013 του περιοδικού ΑΜΥΝΑ & ΔΙΠΛΩΜΑΤΙΑ. τα αναφερόμενα στοιχεία προέρχονται κυρίως από το βιβλίο μου: Η ΚΑΘ’ ΗΜΑΣ ΘΑΛΑΣΣΑ – Γεωστρατηγική Ανάλυση της Μεσογείου, Εκδόσεις Λιβάνη, 2013).

Το στρατηγικό περιβάλλον της μεσογειακής περιοχής διαμορφώνεται κατ’ αρχήν από τις πολιτικές, τα συμφέροντα, τις δράσεις και τις συνεργασίες ή τις αντιπαραθέσεις των κρατών που την περιβάλλουν. Ουσιαστικά της Ευρωπαϊκής Ένωσης (EE) στη βόρεια ακτή και του αραβικού κόσμου στη νότια. Επιπλέον, το περιβάλλον αυτό επηρεάζεται από τις πολιτικές, τις επιδιώξεις και τα συμφέροντα μεγάλων δυνάμεων, οι οποίες, με τον έναν ή τον άλλο τρόπο, είναι παρούσες στη μεσογειακή περιοχή.

Ευρισκόμενη στο κέντρο ενός σχετικά ασταθούς περιφερειακού πλαισίου, η Μεσόγειος διαδραματίζει κεντρικό ρόλο στη μορφή του γεωστρατηγικού περιβάλλοντος ολόκληρης της Ευρώπης, της Βόρειας Αφρικής, της Μέσης Ανατολής και ευρύτερα. Το περιβάλλον αυτό επηρεάζεται από τις πολιτικές, τις φιλοδοξίες και

Άλλη μια δύσκολη (τρίτη συνεχόμενη) χαμένη ημέρα. Φεύγω για την Β' ΔΟΥ Ιωαννίνων. Αν δεν τα ξαναπούμε σας εύχομαι «Καλά Χριστούγεννα κι ευτυχισμένο το 2014»....

Προϊόν στοχασμού (λέμε τώρα) του ανύπαρκτου εσωτερικού των ανόητων ανύπαρκτων «διανοούμενων» της κομμουνιστόφρονης (θέλει η πουτάνα να κρυφτεί και η χαρά δεν την αφήνει) αριστεράς το ερώτημα «Η βία είναι φασισμός;»! Η προσπάθεια των κάθε είδους κομπλεξικών αριστερών (αυτοί χρειάζονται ψυχίατρο), αριστεριστών κάθε είδους και βολεμένων «συνδικαΛΗστάδων» όλων των αποχρώσεων να «ντύσουν» τις βίαιες ενέργειές τους με τον μανδύα του οσιομάρτυρα και του προστάτη του γενικού καλού εκτός από προβοκατόρικη είναι και γελοία. Το να το παίζουν αντιφασίστες και δημοκράτες οι λάτρεις των γκούλαγκς και του «δημοκρατικού συγκεντρωτισμού» είναι κακής ποιότητας θέατρο σκιών. Όταν θέτουν βαθυστόχαστα(;;;;) ερωτήματα του είδους «Όταν είσαι άνεργος και δεν μπορείς ν’ αγοράσεις γάλα και ψωμί για τα παιδιά σου… η βία είναι φασισμός;» ή «Όταν δεν έχεις θεωρημένο βιβλιάριο υγείας και δεν έχεις χρήματα ν’ αγοράσεις τα εμβόλια του παιδιού σου… η βία είναι φασισμός;» ή «Όταν είσαι δημόσιος υπάλληλος και σε απολύουν… η βία είναι φασισμός;» η απάντηση είναι ΝΑΙ! ΕΙΝΑΙ Ο ΥΠΟΥΛΟΣ ΚΟΚΚΙΝΟΣ ΦΑΣΙΣΜΟΣ ΠΟΥ ΚΑΜΜΟΥΦΛΑΡΕΤΑΙ ΠΙΣΩ ΑΠΟ ΤΟ ΠΡΟΣΩΠΕΙΟ ΤΟΥ ΣΥΡΙΖΑ, ΤΟΥ ΣΦΥΡΙΖΑ, ΤΟΥ ΞΥΡΙΖΑ, ΤΟΥ ΜΥΡΙΖΑ του γελοίου ΤΣΙΠΡΑ ΚΑΙ ΤΩΝ ΣΥΝ ΑΥΤΩ. Αλλά να ξέρετε ένα πράγμα αριστερά νούμερα! Τώρα δεν θα έχετε πλάτες (Αλβανία, Γιουγκοσλαυΐα, Βουλγαρία και ΕΣΣΔ) για να επαναλάβετε εκείνο το απονενοημένο του 1946-49. Είμαστε πιο πολλοί και, αν θέλετε, ας δώσουμε από τώρα εκείνο το «Ραντεβού στα Γουναράδικα». Οδυσσεύς Πάτσης

Πατριδεγωφάγος - Ο καρκίνος των εθνών

Χρήστος Ιακώβου
Διευθυντής του Κυπριακού Κέντρου Μελετών

Για περισσότερο από τρεις δεκαετίες, η μελέτη της κοινωνικής οντολογίας και του ελληνικού προβλήματος εν γένει παραπέμπει σε ελαχίστους στοχαστές, μεταξύ των οποίων ο Θεόδωρος Ζιάκας. Πρόκειται για το μελετητή που ανέπτυξε, μέσω της βιβλιογραφικής του προσφοράς, τη γενική θεωρία για το έθνος ως πολιτισμικό υποκείμενο, την ειδική θεωρία για το ελληνικό έθνος καθώς επίσης και την κοινωνική οντολογία της ετερότητας.

Με το τελευταίο του βιβλίο, «Πατριδεγωφάγος. Η Νόσος της Πόλεως», (Εκδόσεις Αρμός, 2012) καταπιάνεται με την ασθένεια που προσβάλλει το έθνος και η οποία το απειλεί με αφανισμό, όπως άλλωστε την είχε διαπιστώσει και σε προηγούμενα βιβλία του. Πρόκειται για μία πραγματεία περί του μηδενισμού και του σοφιστικού πνεύματος τα οποία αποσαθρώνουν τα ανθρωπολογικά θεμέλια του έθνους.

Το βιβλίο χωρισμένο σε δύο μέρη, α) περί έθνους και β) περί κομμάτων, αποτελεί μία διανοητική διαπραγμάτευση με έννοιες όπως, έθνος - κοινωνική οντολογία - ανθρωπολογικός στοχασμός, διυποκειμενικότητα, για να καταλήξει σε μία πρόταση μετάβασης σε ένα νέο ανθρωπολογικό υποκείμενο, υπό κάποιες προϋποθέσεις

Ο Ζιάκας ορίζει τον πατριδεγωφάφο για τα έθνη, ως την αντίστοιχη νόσο του καρκίνου που προσβάλλει τα άτομα και τα απειλεί με θάνατο. «Πατριδεγωφάγος» είναι αυτός που τρώει την πατρίδα του (σελ. 18). Αν δεν διαγνωσθεί εγκαίρως και δεν αντιμετωπισθεί σωστά, γοργός επέρχεται ο θάνατος και είναι οδυνηρός. Σήμερα, οι φορείς της νόσου μιλούν για «κρίση», χωρίς να μπορούν να

Η ΚΕΕΡΦΑ κατά της ΕΛΑΣ για τους Αλβανούς φονιάδες

Έλληνες αγωνιστές του ΑΝΤΑΡΣΥΑ.
Ο αγωνιστής Πέτρος  Κωνσταντίνου ο «λευκός»
σε πρώτο πλάνο

Είναι παράνοια; - Κάτι ανάλογο, η άκρα αριστερά είναι, που ζητά τα ρέστα από την ΕΛΑΣ και της καταλογίζει... "ρατσισμό" (!), επειδή έκανε τη δουλειά της - Καμία κουβέντα για τα θύματα του Κόλα, για το θάνατο των οποίων επιρρίπτεται ευθύνη στην ΕΛΑΣ - Η ΚΕΕΡΦΑ βεβηλώνει τη μνήμη του αστυφύλακα, ο ποίος έπεσε στο βωμό του καθήκοντος - Διαβάστε, αλλά υπόψη, θα φρίξετε και θα θυμώσετε 

"Τα αποσπάσματα θανάτου της ΕΛΑΣ και του στρατού εκτέλεσαν άλλον ένα Αλβανό δραπέτη των φυλακών Τρικάλων, τον Μαριάν Κόλα. Άλλοι δύο είχαν εκτελεστεί στις 2 Ιούλη. Οι δραπέτες είχαν εμπλακεί σε μάχη με την ΕΛΑΣ όπου σκοτώθηκε ο αστυνομικός Γ.Ανδριτσόπουλος και η περαστική οδηγός Κ.Ζώγαλη αφού οι πυροβολισμοί ανταλλάχθηκαν σε δρόμο με υψηλή κυκλοφορία. Η ΕΛΑΣ

Υπό κηδεμονία και αναμόρφωση

του Α. Φρυδά

Στα χέρια διεφθαρμένων πολιτικών κατεστημένων, χρεοκοπημένων τραπεζιτών και σπουδαρχήδων κομματαρχών, χωρίς καμιά αξιόλογη ηθική αξία χρήσης, η όση απέμεινε πατρίς δοκιμάζεται από μια αηδιαστική διαδικασία εξευτελισμού και ολοκληρωτικού αποχρωματισμού της σκέψης Ελλήνων και Ελληνοκύπριων στα πλαίσια του νεοταξικού σκοταδισμού, μεταξύ γέλωτος και τραγωδίας. Με μια γλώσσα επιταγής νεκρής και κοινωνικής μετάλλαξης του τρόμου, διαγράφεται άκομψα η ιστορία όλων εκείνων που διαχρονικά τηρούσαν Θερμοπύλες γνώσης και οραμάτων. Με τους Ιούληδες και τους Αύγουστους να πνέουν τα λοίσθια ως ζόμπι! Στα πλαίσια μιας διαχρονικής νοσηρής πολιτικής καχεξίας αποπνέει και εκπέμπεται μια εικόνα κοινωνικά, εθνικά και ιστορικά αφυδατωμένη. Με μια «αριστερή» παλαιοφανή ετικέτα από την οποία εξατμίζεται προοδευτικά η καταγωγή, η Ιστορία, ο πολιτισμός της αλήθειας και της μνήμης. (Ω! αδελφοί Τούρκοι νενικήκατε πιθανώς). Εν δράσει αντράκια νεοταξικά, μεταλλαγμένα σε ευρωπαϊκά ιερατεία, είδωλα εικονικών πολιτικών –με καρικατούρες πατριωτισμού– να διαμοιράζονται τα απομεινάρια της πατρίδας, προς ολοκληρωτική αντικατάσταση και αμαύρωση ιδεών και οραμάτων «τοις κείνων ρήμασι» πειθόμενοι. Αλήθεια ποίων; Ήδη η Τρόικα και οι ντόπιοι «διοικητές» χανουμάκια της, επιτάσσουν και ραβδίζουν άμα δεν συμμορφωνόμαστε. Είμαστε υπό κηδεμονία και… αναμόρφωση! Σε ιερατείο προς σφαγή έχει ήδη μετατραπεί ο λαός, το έθνος. Αλλά πιθανόν να μη φταίει αυτός ο εν σιωπή λαός. Διότι οι λαοί γεννιούνται μεν ελεύθεροι με όλες τις ανησυχίες που συνοδεύουν τον σήμερα πραγματικό άνθρωπο. Αλλά υπό την πίεση της επιβληθείσας περιρρέουσας νοσηρής ατμόσφαιρας παραιτούμεθα από κάθε προσπάθεια. Και προτιμούμε –πειθαναγκασμένοι– το εύκολο: «Φιλεί τον υπήκοο, μιμείσθαι τοις άρχουσι»! Αλλά γρηγορείτε. Θα πρέπει να αντισταθούμε στον θανατηφόρο υπηκοϊσμό που μας υποτάσσει στα κελεύσματα σειρήνων, χρεοκοπημένων «ανδρών» δωσίλογων, ησσόνων της πατρίδος. Και ουδέν έτερον.

Γιατί τά ἀποκαλοῦν Grecas;

Μαρτυροῦν κάτι ἤ ἔτσι, στήν τύχη ἀπεκάλεσαν αὐτά τά δημιουργήματα Grecas;
Μήπως κάτι περισσότερο γνωρίζουν οἱ Μεξικανοί πού ἐμεῖς ἤ ἀγνοοῦμε ἤ θέλουμε νά ἀγνοοῦμε;

Grecas τὰ λένε στὸ Μεξικό.
Γιατί;
Δέν βρῆκαν ἄλλο ὄνομα;
Στὴν γλῶσσα τους τὸ Grecas δὲν θὰ πῇ κάτι.
Grecas λοιπόν…
Ἔτσι… Ἀπὸ σύμπτωσι…
Ὅπως ἀπὸ σύμπτωσι ἀποκαλοῦν Μυκῆνες ἕνα ἀπὸ τὰ νησιὰ Φερόες, στὰ Βόρεια τοῦ Ἀτλαντικοῦ, ποὺ ἀνήκουν στὴν Δανία. Ἀπὸ τὴν ἰδία σύμπτωσι ὀνομάζονται οἱ νῆσοι Μελανησίας καὶ Πολυνησίας ἔτσι. Ἀπὸ τὴν ἴδια σύμπτωσι τὰ πάντα βρίθουν ἀπὸ Ἑλλάδα…
Καὶ μετά…
Μετὰ ξυπνήσαμε δοῦλοι!

Φιλονόη.

Αν και η Ελλάδα όποτε δεν τρώει τα παιδιά της, κάνει πως δεν τα βλέπει... επιτέλους Έλληνας ο Homero Aridjis !

Ο Όμηρος Αριτζής (Homero Aridjis, γεννήθηκε στις 6 Απρ. 1940), Μεξικανός συγγραφέας, ακτιβιστής οικολόγος και διανοούμενος παγκόσμιας εμβέλειας, ένα σπουδαίο τέκνο της ελληνικής μικρασιατικής διασποράς.  Από το 2007 είναι πρέσβης του Μεξικού στην ΟΥΝΕΣΚΟ.   

Αν και είναι «δικός μας» άνθρωπος, η επίσημη κατεστημένη «Ελλάδα» επέμενε επιδεικτικά να τον αγνοεί. Και ενώ ο ίδιος ο συγγραφέας γνωστοποιούσε κατά καιρούς την ελληνικότητα του, «εμείς εδώ» σαν ελληνικό κράτος κλείναμε τα αυτιά μας για "να μην το ακούμε".

Αλλά γιατί έτσι; Μήπως γιατί ο Όμηρος Αριτζής έχει γράψει και ένα διαφωτιστικό βιβλίο για την καταστροφή της Σμύρνης και τις γενοκτονίες Ελλήνων και Αρμενίων από τους Τούρκους ;  Μήπως η ευρεία γνωστοποίηση του θα «τσαλάκωνε» κάπως την έντονη προσπάθεια των «εθνοχαλαστών μας» που επιθυμούσαν διακαώς αντί της γενοκτονίας την λέξη «συνωστισμός»;         

«Ο πατέρας μου, αναφέρει ο Όμηρος Αριτζής σε παλιότερη συνέντευξη στο Μακεδονικό Πρακτορείο Ειδήσεων, πολέμησε εναντίον των Τούρκων και ήταν ένας από τους τελευταίους που άφησε τη Σμύρνη, λόγω της σφαγής των Ελλήνων και των Αρμενίων από τους Τούρκους. Ο πατέρας μου έφθασε στο Μεξικό το 1926. Ποτέ δεν επέστρεψε στην Ελλάδα, αλλά η Ελλάδα ήταν πάντα παρούσα στη μνήμη του». Θυμάται τις διηγήσεις του πατέρα του, με νοσταλγία: «Μας μιλούσε γι’ αυτά που υπέστησαν οι Έλληνες της Μικράς Ασίας, τις αδιάκοπες φιλονικίες των ελλήνων πολιτικών από το Βυζάντιο μέχρι σήμερα και την ικανότητά τους να επιζούν από τις συμφορές και τις εξορίες. Επίσης μας έλεγε ότι η Ελλάδα είναι μια χώρα που αγαπάει τη ζωή και την ποίηση». Δεν είναι τυχαίο επομένως που ο πατέρας του, Νικίας Αριτζής ονόμασε με αρχαία

Απορίες νομοταγούς φορολογουμένου ...

του Γιώργου Μαρίνου

Βασανίζομαι από καιρό με σοβαρές απορίες που πιθανότατα συμμερίζονται και άλλοι έλληνες πολίτες και που νομίζω ότι θα έπρεπε να τύχουν ικανοποιητικής απαντήσεως από τους πολιτικούς που μας κυβερνούν και όχι μόνο.

Επικαλούμαι προς τούτο κάπως χαλαρά το άρθρο 10 του Συντάγματος, το οποίο παρέχει στον κάθε πολίτη το δικαίωμα να αναφέρεται στις Αρχές απαιτώντας αιτιολογημένες απαντήσεις. Ιδού μερικές επίκαιρες από τις πολλές απορίες μου:

- Πώς δικαιολογείται να ανακοινώνεται κάθε τόσο μείωση δαπανών του Δημοσίου, που επιζητεί και το χειροκρότημα, όταν ταυτόχρονα το Δημόσιο δεν εξοφλεί τα χρέη του ύψους πολλών δισεκατομμυρίων ευρώ, με αποτέλεσμα να έχουν σταματήσει τα περισσότερα δημόσια έργα, να ασφυκτιά η αγορά από έλλειψη ρευστού, να κλείνουν επιχειρήσεις επειδή μάταια περιμένουν να πληρωθούν κ.ο.κ.; Αν το Δημόσιο εξοφλούσε τα χρέη του, θα μπορούσε να εμφανίζει τέτοια μείωση δαπανών;

- Πώς είναι δυνατόν να καταστεί το δημόσιο χρέος βιώσιμο όταν συνεχώς αυξάνεται και έχει φθάσει και πάλι στα 318 δισ. ευρώ, δηλαδή πάνω από το 150% του ΑΕΠ; Μήπως εθελοτυφλούμε;

- Πώς μπορεί η κυβέρνηση να διακηρύσσει ότι αγωνίζεται για την αύξηση των εξαγωγών ενώ την ίδια

Απάντηση στο καταγέλαστο άρθρο του Γερμανού K.Boetig στο Focus. Οι ανιστόρητες αθλιότητες αναδεικνύουν το μεγαλείο του ελληνικού πολιτισμού

Γράφει ο Ν. Αναγνωστάτος
nanagnostatos@gmail.com 

Διαβάζοντας το άρθρο του Γερμανού αρθρογράφου K. Boetig στο Focus, γνωστό για λιβελλογραφήματα εναντίον της χώρας μας, δεν ξέρει κανείς αν πρέπει να θυμώσει ή να γελάσει, με τη γελοία προσπάθεια του αρθρογράφου. Εδώ στην Ελλάδα έχουμε μια παροιμία που λέει «ο λύκος κι αν εγέρασε κι άλλαξε το μαλλί του, ούτε τη γνώμη άλλαξε ούτε την κεφαλή του». Φαίνεται ότι στον αρθρογράφο κ. Κ. Boetig, Θεός να τον κάνει αρθρογράφο, αναβίωσαν γονίδια του Deutscheland Ueber Alles, για να μην πούμε το Hail Hitler και όλοι οι υπόλοιποι λαοί είναι «μικροί λαοί» έστω και «συμπαθητικοί». 

Εδώ στη «μικρή αλλά συμπαθητική» Ελλάδα, έχουμε και μια άλλη ρήση «λίθοι και κέραμοι ατάκτως ερριμμένοι». Τούτη η ρήση αντικατοπτρίζει απόλυτα το ανόητο και αντιφατικό αυτό άρθρο, ανακατεύοντας ιστορικές αξίες αναλλοίωτες και διαχρονικές, με την αξιοζήλευτη ροπή του Έλληνα «να χορεύει τον Ζορμπά  και να γλεντάει», ακόμη και στη λύπη του, ακόμη και στη φτώχια του. Υπάρχει άραγε Γερμανός με μια τέτοια θεϊκή χάρη; Γι’ αυτό μας ζηλεύει ή μας μισεί; Ο περιβόητος δημοσιογράφος σας, να τον χαίρεστε, φαίνεται ότι έχει μελετήσει τον ελληνικό πολιτισμό και την αρχαία ελληνική φιλοσοφία και αυτός είναι ο λόγος που προσπαθεί με ασυνάρτητα και έωλα λόγια να θίξει δήθεν αυτόν τον πολιτισμό και την φιλοσοφία, πάνω στην οποία ανέπτυξαν η Γερμανίας και όλος ο δυτικός κόσμος το δικό του πολιτισμό και υπόσταση. Αντί λοιπόν να σκύβει το κεφάλι αυτός και οι όμοιοί του με σεβασμό και αναγνώριση, νομίζει ότι μειώσει την παγκοσμίως αναγνωρισμένη αξία της ελληνικής παράδοσης, με ανόητα φληναφήματα και εξυπνακίστικες εκφράσεις. Τον χρυσό και στη λάσπη να τον ρίξεις, χρυσός θα παραμείνει! 

Όχι φίλε αρθρογράφε! Φίλε, γιατί για τους Έλληνες όλοι οι λαοί, όλοι οι άνθρωποι είναι φίλοι και

Η επιστολή Σαμαρά, ο Παραβαρδάριος Οίνος και άλλα «ασήμαντα» γεγονότα…

Δεν χρειάζεται να έχουμε την παραμικρή αμφιβολία.

Αν είχε υπάρξει οποιαδήποτε αρνητική εξέλιξη στην υπόθεση των Σκοπίων, θα είχε βουίξει ο ντουνιάς.

Το τι εκφράσεις θα είχαν ακουστεί, δεν λέγεται.

Ακόμη και ο ΣΥΡΙΖΑ, του οποίου κάποιες συνιστώσες θεωρούν ότι το Αιγαίο ανήκει στα ψάρια του και η Μακεδονία στους Σκοπιανούς, θα είχε σηκώσει τον κόσμο στο ποδάρι.

Επομένως, μπορούμε να καταλήξουμε στο συμπέρασμα ότι τίποτε το άξιο λόγου δεν έχει συμβεί γύρω από το εθνικό θέμα.

Προφανώς, έτσι θα είναι.

Διαφορετικά, κάτι θα είχε φθάσει στα αυτιά μας.

Είναι, όμως, έτσι; Για να δούμε – και να καταλάβουμε για άλλη μια φορά πώς κάποιες ειδήσεις εξαφανίζονται και μαζί μ’ αυτές και τα γεγονότα που τις έχουν προκαλέσει.

Την προηγούμενη Πέμπτη, 18 Ιουλίου, ημέρα που την Αθήνα επισκεπτόταν ο Γερμανός υπουργός των Οικονομικών Β. Σόιμπλε, δόθηκε στη δημοσιότητα η απάντηση του πρωθυπουργού Αντώνη

Pax Othomana. Νεο-οθωμανοί με τους Νεο-ραγιάδες

του Λάζαρου Μαύρου

Π Α Ρ Α Μ Ο Ν Η της επετείου τής αποφράδος 20ής Ιουλίου 1974 τής έναρξης της τουρκικής στρατιωτικής εισβολής του Αττίλα στην Κύπρο, ο νέος υπουργός Εξωτερικών κι αντιπρόεδρος τής κυβέρνησης της μητρός Ελλάδος, καθηγητής κ. Βαγγέλης Βενιζέλος, πρόεδρος των υπολειμμάτων του πάλαι ποτέ Πα.Σο.Κ., έσπευσε στην Άγκυρα για συνομιλίες με τον υπουργό Εξωτερικών του συνεχιζόμενου για 39ο έτος Αττίλα, καθηγητή κ. Αχμέτ Νταβούτογλου, επιφανέστερο στρατηγικό μέντορα των κυβερνώντων στην Τουρκία από το 2002 ισλαμιστών Nεο-οθωμανών.

Σ Τ Η Ν ΑΓΚΥΡΑ ο εν λόγω υπουργός του ελλα-δικού μας κράτους, δεν πήγε για να πει λ.χ. ότι «στρατηγική επιλογή της Ελλάδος είναι η απελευθέρωση των σκλαβωμένων 39 χρόνια από τους Τούρκους κατακτητές, εδαφών της Κυπριακής Δημοκρατίας». Πήγε και επανέλαβε ότι «στρατηγική επιλογή της Ελλάδος είναι η στήριξη της ευρωπαϊκής προοπτικής της Τουρκίας». Δηλαδή η επιπρόσθετη επιβράβευση της Τουρκίας-Κατακτητή, με ένταξή της στην ΕΕ. Χωρίς ποτέ ώς τώρα, οποιανδήποτε ελληνική (ελλαδική τε και κυπριακή) απαίτηση -ως όρο εκ των ών ουκ άνευ (sine gua non)- πρώτα η