Για γέλια και για κλάματα ερώτηση για την ΕΥΠ στη Βουλή…

Ερώτηση στη Βουλή προς τον υπουργό Δημόσιας Τάξης αναφορικά με καταγγελίες για παράτυπες αποσπάσεις «γαλάζιων υπαλλήλων» στην ΕΥΠ κατέθεσε ο βουλευτής του ΣΥΡΙΖΑ, Δημήτρης Τσουκαλάς.

Κατά την υποκειμενική μας γνώμη, η ερώτηση, πέραν του προφανούς, της απόπειρας προσπορισμού κομματικού οφέλους για μια υπηρεσία που όλοι οφείλουν να την αντιμετωπίζουν όσο γίνεται πιο «διακριτικά», προκαλεί και το γέλιο, αφού το ενδιαφέρον του ΣΥΡΙΖΑ είναι πολύ όψιμο και προκαλεί ιλαρότητα το να εξαντλείται σε τέτοια ζητήματα. Αλήθεια, μήπως να ψαχτούν οι βουλευτές μπας και βρουν κάποιον άμεσο συνεργάτη τους που τον διόρισαν – μετέταξαν με… ΑΣΕΠ;

Ώρα να τελειώνει αυτό το κακόγουστο αστείο, διότι είναι αθλιότητα να δουλευόμαστε όλοι μεταξύ μας, αφού ο κοσμάκης που περιμένει να ενημερωθεί από κάθε λογής «έγκυρους» (δεν εξαιρούμε ούτε τα μούτρα μας από την κατηγορία) δεν μπορεί να ξέρει το ενίοτε δυσώδες παρασκήνιο 

της πολιτικής μας ζωής, από το οποίο οι παρεπιδημούντες τη… δημοσιογραφική Ιερουσαλήμ, μπορούν με ασφάλεια να γράψουν με το ζόρι το 10% για λόγους που έχουμε εξηγήσει πολλάκις.
Καλά, τίποτα άλλο επί της ουσίας της λειτουργίας της υπηρεσίας δεν βρήκε ο βουλευτής να ρωτήσει τόσο καιρό, αλλά «επαναστάτησε» διαβάζοντας ένα δημοσίευμα στο διαδίκτυο. Είναι σίγουρος ότι

ΝΤΡΟΠΗ ΚΥΡΙΕ ΠΑΠΟΥΛΙΑ

Διαβάστε πιο κάτω το κείμενο του φίλου αγωνιστή Παναγιώτη Αποστόλου. Εγώ απλά θέλω να τονίσω, όπως και άλλοτε, ότι το το καθεστώς της 21ης Απριλίου 1967 έλληξε με την ορκωμοσία της κυβέρνησης Σπ. Μαρκεζίνη τον Οκτώβριο του 1973 οπότε και ο τόπος όδευε προς τον υγιά εκδημοκρατισμό του. Από τον Νοέμβριο του 1973 έχουμε άλλο καθεστώς υπαίτιο, εν πολλοίς, για την εισβολή στην Κύπρο και την επάνοδο του παλαιοκομματισμού στην χώρα. Απλά πράγματα προς αποκατάσταση της αλήθειας. Οδυσσεύς Πάτσης

Γράφει ο Παναγιώτης Αποστόλου
egerssi@otenet.gr, www.apostoloupanos.gr, twitter: @egerssi

Συμπληρώθηκαν 39 χρόνια «αποκατάστασης της Δημοκρατίας» από την «επάρατο» χούντα των Συνταγματαρχών και ο διορισμένος Πρόεδρος της Ελληνικής Δημοκρατίας, από τα πτωχευμένα κόμματα της μεταπολιτεύσεως, Κάρολος Παπούλιας, έκανε «βαρυσήμαντες» δηλώσεις προς τα καθοδηγούμενα από τη Νέα Τάξη Πραγμάτων ΜΜΕ, για να τις μεταφέρουν στον υπνωτισμένο, αποχαυνωμένο και ακρωτηριασμένο Ελληνικό λαό. Είπε, λοιπόν μεταξύ άλλων ο «λαοφιλής» και «λαοπρόβλητος» Πρόεδρος της Ελληνικής Δημοκρατίας, που δεν μπορεί να ξεμυτίσει βήμα χωρίς την πολυάριθμη φύλαξή του, γιατί ως κύριος υπεύθυνος της σημερινής ανθρωπιστικής κρίσεως που περνάει ο λαός της πατρίδας μας, θα εισπράξει την οργή του: «…η ανοδική πορεία της περιόδου της μεταπολίτευσης σταμάτησε με “βίαιο τρόπο” καθ΄ ότι ήταν ασταθές το έδαφος πάνω στο οποίο αναπτύχθηκε… η μάχη είναι για τη διασφάλιση της οικονομικής μας αυτοδυναμίας που αποτελεί όρο για την Εθνική αξιοπρέπεια και την κοινωνική δικαιοσύνη, αλλά ταυτόχρονα είναι μια μάχη εναντίον της υποχώρησης της δημοκρατίας…».

Αλλά όμως, εξοχότατε δερβέναγα και δυνάστη του Ελληνικού λαού, οργίζομαι με τις διαπιστώσεις σας στο έτος 2013! Διαπιστώσεις για γεγονότα που θα βιώναμε στις ημέρες της Προεδρίας σας; Έτσι, αναίσχυντα διαπιστώνετε σήμερα όλα εκείνα για τα οποία ενημέρωσε την «εξοχότητά σας» η κ. Μπενάκη, Πρόεδρος της Βουλής των Ελλήνων, επί

Ποιος σκότωσε την αμυντική βιομηχανία;

Δρ. Ιωάννης Παρίσης

Υποστράτηγος ε.α., Διδάκτωρ Πολιτικής Επιστήμης

Τον τελευταίο καιρό το πρόβλημα της αμυντικής βιομηχανίας της χώρας αποτελεί ένα από τα κύρια θέματα της δημόσιας συζήτησης και της ειδησεογραφίας. Πολλοί γράφουν και μιλούν, συχνά χωρίς να γνωρίζουν, ενώ κάποιοι χύνουν κροκοδείλια δάκρυα για την αμυντική βιομηχανία που «πεθαίνει». Έτσι οι πολίτες σχηματίζουν την εντύπωση ότι το πρόβλημα της αμυντικής βιομηχανίας είναι μία από τις συνέπειες της οικονομικής κρίσης και των μνημονίων. Λίγοι γνωρίζουν ότι η αμυντική βιομηχανία οδηγείται στον θάνατο εδώ και πολλά χρόνια με «εκτελεστές» πολλούς από εκείνους που τώρα οδύρονται για την κατάσταση. Απλώς η κρίση ήρθε να δώσει τη χαριστική βολή.

Η βιομηχανική βάση της άμυνας αποτελεί κρίσιμο τομέα και σημαντική προϋπόθεση της εθνικής άμυνας, δεδομένου ότι χωρίς βιομηχανία που ερευνά, αναπτύσσει και παράγει αμυντικά συστήματα δεν υπάρχει ικανή άμυνα. Μεταξύ των αντικειμενικών σκοπών μιας πολιτικής για την αμυντική

Πειραιώς Σεραφείμ: «Ο Σόρος θέλει να αλλοιώσει την Εθνοτική μας σύνθεση»

Τον αποκαλούν «φανατικό» και «ζηλωτή». Οσοι αγνοούν τις απίστευτες αγριότητες που λαµβάνουν χώρα στα ισλαµικά κράτη τον λένε και «ταλιµπάν». Είναι ευκολονόητα τα αίτια των ύβρεων που εκτοξεύονται εναντίον του θαρραλέου και νουνεχή ιεράρχη: Πιστεύει όσα λέει και δέχεται να πληρώσει το «επικοινωνιακό» αντίτιµο για την προσήλωσή του στις αρχές που δίδαξε ο Χριστός. Ο τόνος της φωνής του είναι ήρεµος. Η όψη του γαλήνια. Τα επιχειρήµατά του κινούνται από το πεδίο του δόγµατος στις επιστήµες µε χαρακτηριστική ευκολία. Είναι λόγιος. ∆εν το επιδεικνύει. Προσπαθεί να γίνεται κατανοητός απ' όλους. Τα καταφέρνει. Ερχόµενος στον χώρο της διεξαγωγής της συνέντευξης για το θέµα του ισλαµικού τεµένους στην Αθήνα, τήρησε την καθηµερινή του συνήθεια. Τάισε τα περιστέρια της Πειραϊκής, σµήνη των οποίων είχαν µαζευτεί έξω από τα γραφεία της µητρόπολης και τον περίµεναν. Η εικόνα του σεβασµιότατου µητροπολίτη Πειραιώς Σεραφείµ να ταΐζει τα περιστέρια παρέπεµψε στο Κατά Ματθαίον (6:26) µε τα «πετεινά του ουρανού» και τον ουράνιο πατέρα που τα τρέφει. Οι απόψεις του για τον κίνδυνο που συνεπάγεται η «θεσµοθέτηση του Ισλάµ από την Πολιτεία» είναι άξιες λόγου και πρέπει να ληφθούν υπ' όψιν από τους υπευθύνους.

Γιατί προσφύγατε στο Συµβούλιο της Επικρατείας εναντίον της ανέγερσης τεµένους στην Αθήνα;
Το Συµβούλιο της Επικρατείας είναι το ανώτατο ακυρωτικό δικαστήριο της χώρας µας, το οποίο έχει την αρµοδιότητα να εκδικάζει αιτήσεις ακυρώσεως κατά εκτελεστών αποφάσεων της διοικήσεως και

ΕΝΩ Ο ΛΑΟΣ ΠΕΘΑΙΝΕΙ ΤΗΣ ΠΕΙΝΑΣ! Πρόκληση: Πληρώνουμε 700.000 ευρώ για το γραφείο του αντιπροέδρου Ευ. Βενιζέλου

από defencenet.gr
Ο ελληνικός λαός πληρώνει 470.000 ευρώ το χρόνο για το γραφείο του αντιπροέδρου της κυβέρνησης Ευάγγελου Βενιζέλου τη στιγμή που δεν έχει να φάει, να πληρώσει τα φάρμακα του και το ρεύμα του εξαιτίας του χαρατσιού το οποίο επέβαλε στα νοικοκυριά ως αντιπρόεδρος της κυβέρνησης του Γιώργου Παπανδρέου.

Στο ΦΕΚ που δημοσιεύτηκε με ημερομηνία 25 Ιουλίου 2013 αναφέρεται αναλυτικά πόσο θα μας κοστίσει η «καρέκλα» του κ. Βενιζέλου στην αντιπροεδρία. Γιατί διαθέτει και άλλη «καρέκλα», αυτή του υπουργού των Εξωτερικών.

Ο λογαριασμός είναι λοιπόν 235.000 ευρώ για τη σύσταση και λειτουργία του γραφείου τους 6 μήνες του τρέχοντος έτους, με τους απαραίτητους ειδικούς συμβούλους και συνεργάτες, μετακλητούς διοικητικούς υπαλλήλους και αποσπασμένους υπαλλήλους του Δημοσίου.

Οι νοματαίοι αυτοί είναι 20 στον αριθμό (γι’ αυτούς που επιχείρησαν να περάσουν τροπολογία ότι εξαιρούνται της διαθεσιμότητας και την πήραν πίσω άρον άρον). Είναι βέβαιο δε πώς στο ποσό αυτό

Μαθήματα πολιτικής βλακείας για σύγχρονη ροΐδεια φαντασία

Ολοι στην Ελλάδα ομιλούν για δημοκρατία. Ακόμη κι εκείνοι που την κακοποιούν και ως πρός το όνομά της και ως πρός το νόημά της. Η κακοποίηση του ονόματος πρώτα: Αν η δημοκρατία σημαίνει “κράτος του δήμου”, δηλαδή εξουσία του λαού, τότε τι τάχα προσθέτει στη δημοκρατία η φράση “δημοκρατία για το λαό”; Η κακοποίηση του νοήματος ύστερα: Τι είδους δημοκρατία μπορεί να έχουμε σε μια κοινωνία “τσιμέντινη”, “γύψινη” ή “αναπολητική” παλαιών ζοφερών εποχών;

του Στέλιου Συρμόγλου

Οταν περιορίζεται η ελευθερία και η αξιοπρέπεια του πολίτη και ακυρώνονται στοιχειώδη δικαιώματα του προσώπου, είτε αυτά έχουν να κάνουν με το εργασιακό του περιβάλλον, είτε με την πρόσβασή του στο “αγαθό” της υγείας και της γόνιμης παιδείας; Οταν η κοινωνία παύει να είναι “ανοιχτή” και δρώσα, που μέσω διαφανών διαδικασιών αναδεικνύει την αξία; Οταν στην κοινωνία δεν “σμιλεύεται” ένας τρόπος ζωής που ανανεώνεται και οξυγονούται μέσα στο πλαίσιο ενός κρατικού μηχανισμού ευέλικτου, προνοιακού και αποσυμφορημένου, με προοπτική στο μέλλον και στη θετική κρίση της ιστορίας;
Τι βιώσαμε πάλι χθές; Εν ονόματι της δημοκρατίας, τον ευτελισμό της ίδιας της ιδέας της

Κάθε μέρα φυλακίζονται πέντε άτομα για χρέη και ο εφοπλιστής

του Σάββα Ιακωβίδη (s.iacovides@simerini.com)

Η Κύπρος είναι κράτος δικαίου; Αν είναι, τότε γιατί τα μεγάλα ψάρια τρυπούν τα δίχτυα και διαφεύγουν, ενώ η δυστυχής μαρίδα εγκλωβίζεται και τιμωρείται; Θα έχετε, ασφαλώς, διαβάσει τη σχετική ειδησεογραφία, όπως την κατέγραψε και η «Σ». Πολλοί συμπατριώτες μας οδηγούνται στη φυλακή επειδή, εξαιτίας της κρίσης, της ανεργίας και της ανέχειας, αδυνατούν να ανταποκριθούν σε χρέη, επιδόματα, διατροφή, κτλ. Η Νομική Υπηρεσία, εκτελώντας χρέη πυροσβεστικά, επιχειρεί να αναστέλλει ή να παρατείνει τη διαδικασία αποπληρωμής ώστε να αποφεύγεται η καταφυγή στο έσχατο μέτρο της σύλληψης, καταδίκης και εγκλεισμού στη φυλακή. Πηγή της Εισαγγελίας επισήμανε πως κάθε μέρα κατατίθενται πάνω από 50 αιτήσεις πολιτών για παρέμβαση της Εισαγγελίας ώστε να αποτραπεί η φυλάκισή τους.

Μόνο το πρώτο εξάμηνο του 2013, 220 άτομα οδηγήθηκαν στη φυλακή, όπως δήλωσε ο αν. διευθυντής των Κεντρικών Φυλακών, Γ. Τρυφωνίδης. Και πότε όλα αυτά τα προσωπικά, οικογενειακά και κοινωνικά δράματα; 
Όλα αυτά συμβαίνουν την ώρα που ενώπιον της Ερευνητικής Επιτροπής παρελαύνουν όλοι οι μεγαλόσχημοι και παχυλά αμειβόμενοι τραπεζών, με τα εξωφρενικά «μπόνους» και τις ασήκωτες ευθύνες για την καταβαράθρωση του τραπεζικού συστήματος και της οικονομίας.

Τους έχετε δει και έχετε διαβάσει τι λένε. Ούτε μία συγγνώμη. Ούτε ένα mea culpa. Ούτε μίαν απολογία. Καμία ανάληψη ευθύνης. Π.χ., ο καθ’ ύλην αρμόδιος και υπεύθυνος για το χρηματοπιστωτικό και τραπεζικό σύστημα,
Διοικητής της ΚΤΚ, κατηγορείται για μέγιστες και κατ’ ισχυρισμόν εγκληματικές ευθύνες για την

Οι Γερμανοί απειλούν ανοιχτά τον Σαμαρά

Ο χρόνος που ζήτησε η Γερμανία για να εγκρίνει την εκταμίευση των 2,5 δισ. ευρώ προς την Ελλάδα, μια μέρα πριν το Euroworking Group, με τη δικαιολογία ότι 5 από τα 22 προαπαιτούμενα δεν έχουν υλοποιηθεί και το πολυνομοσχέδιο, μολονότι ψηφίστηκε από τη Βουλή, δεν είχε πάρει μέχρι αργά το βράδυ της Τρίτης αριθμό ΦΕΚ (πήρε λίγο πριν από τα μεσάνυχτα) έχει άμεση πολιτική σκοπιμότητα.

Στην ουσία πρόκειται για ένα τελεσίγραφο, δυο μέρες μετά την επίσκεψη, Αμερικανού υπουργού Οικονομικών Τζακ Λιού στην Αθήνα και δυο βδομάδας πριν τη συνάντηση Σαμαρά με τον Αμερικανό πρόεδρο Μπάρακ Ομπαμα, πως αν αλλάξει στρατόπεδο θα σταματήσει η χρηματοδότηση των ελλειμμάτων από την Τρόικα.

Σύμφωνα με την αλληλογραφία του Γερμανού υφυπουργού

Τι λέει, τι έννοεί...

Η αναβολή της δόσης σηματοδοτεί αλλαγή πλεύσης των Ευρωπαίων ...

Η αναβολή της εκταμίευσης της δόσης δεν είναι ένα απλό «καψόνι», αλλά εντάσσεται σε μια γενικότερη σκλήρυνση της στάσης των Βρυξελλών και ορισμένων πρωτευουσών της Ευρωζώνης έναντι της κυβέρνησης, εν όψει ενός ιδιαιτέρως θερμού φθινοπώρου, όπου στο «τραπέζι» θα τεθούν κρίσιμα θέματα, όπως είναι η βιωσιμότητα του δημόσιου χρέους.
Το γεγονός ότι αναβλήθηκε η εκταμίευση είναι κάτι που μπορεί να συμβεί για πολλούς λόγους, οι οποίοι έχουν σχέση με τη διαδικασία και τους τύπους.
Ωστόσο, αναβολή έστω και για λίγες ημέρες, γιατί δεν τηρήθηκε έγκαιρα μία από τις 22 προαπαιτούμενες δράσεις, συμβαίνει για πρώτη φορά σε χώρα που βρίσκεται σε πρόγραμμα προσαρμογής.

Μικρό «καψόνι»
Στην εξέλιξη αυτή θα πρέπει να προστεθεί και ένα μικρό «καψόνι», που έχει, όμως, τη σημασία του και είναι η αναβολή για τις αρχές της επόμενης βδομάδας της δημοσιοποίησης της αξιολόγησης της τρόικας με το επιχείρημα ότι δεν έχει δοθεί ακόμη επίσημα το «πράσινο φως» από τα κοινοβούλια της Γερμανίας, της Ολλανδίας και της Φινλανδίας για την εκταμίευση της δόσης.
Επιχείρημα..... έωλο, διότι το γεγονός ότι σήμερα η Ομάδα

Ανδρέας Ιακωβίδης: Νομικά κατοχυρωμένη η Κύπρος σε θέματα ΑΟΖ

Οι αντιδράσεις της Τουρκίας αντίκεινται στις πρόνοιες της Συνθήκης για το Δίκαιο της Θάλασσας

Κατάγεται από την Πάφο, διετέλεσε πρεσβευτής της Κύπρου στην Ουάσιγκτον, μόνιμος αντιπρόσωπος στα Ηνωμένα Έθνη και Γενικός Διευθυντής του Υπουργείου Εξωτερικών. Το 1975 τιμήθηκε από τον τότε Πρόεδρο της Ελληνικής Δημοκρατίας, Κωνσταντίνο Τσάτσο, με το ανώτερο παράσημο του Ταξιάρχου του Τάγματος του Φοίνικος, σε αναγνώριση των υπηρεσιών του προς την Ελλάδα για το Δίκαιο της Θάλασσας. Πρόκειται για τον Πρέσβη Ανδρέα Ιακωβίδη, ο οποίος υπέγραψε τη Συνθήκη για το Δίκαιο της Θάλασσας εκ μέρους της Κυπριακής Δημοκρατίας στην Τζαμάικα το 1982.
Ο κ. Ιακωβίδης μίλησε στον «Φ» για τις σημαντικές συνέπειες της πράξης εκείνης και για όλα όσα συμβαίνουν σήμερα σε σχέση με την κυριότητα των θαλασσών.

Συνέντευξη: Ντόρα Χριστοδούλου- 

Από την υπογραφή της Συνθήκης για το Δίκαιο της Θάλασσας, κ. πρέσβη, πόσο έχουν αλλάξει τα πράγματα σήμερα και πώς έχει η κατάσταση σε θέματα ΑΟΖ, που είναι σήμερα και επίκαιρο θέμα για την Κύπρο;

- Από την υπογραφή της Συνθήκης αυτής, έχει γενικά αναγνωριστεί ότι με τη συμμετοχή ως συμβαλλομένων μερών 164 κρατών μελών και της Ευρωπαϊκής Ένωσης, οι πρόνοιες της Συνθήκης έχουν αποκτήσει την ισχύ του Εθιμικού

Τρίβουν τα χέρια τους οι εχθροί μας

του Θανάση Μαυρίδη

Οι τιμές των ακινήτων καταρρέουν, οι τιμές των μετοχών βρίσκονται υπό αμφισβήτηση, οι καταθέσεις μας βάλλονται πανταχόθεν. Τι μας απομένει; Να ομολογήσουμε την ήττα και να μεταφέρουμε όλες μας τις οικονομίες σε κάποια βρετανική τράπεζα, όπως κηρύττει των ευαγγέλιο των ιεροκηρύκων του Grexit; Βρισκόμαστε σε ένα κρίσιμο σταυροδρόμι. Απέχουμε λίγα μόλις εκατοστά από το γκρεμό, αλλά τα πόδια μας βρίσκονται ακόμη σε στέρεο έδαφος...

Το πρόβλημα στην Ελλάδα είναι πρώτα απ΄ όλα πολιτικό. Αν υπάρξει μία ουσιαστική πρόταση εξόδου από την κρίση, τότε η σημερινή δυσμενής κατάσταση μπορεί να αντιστραφεί. Ο χρόνος, όμως, για να συμβεί κάτι τέτοιο είναι πλέον περιορισμένος, αφού έχει ήδη σπαταληθεί σε ανούσιες εσωτερικές διαμάχες. Η μεγαλύτερη δυσκολία για να προχωρήσει μία εθνική προσπάθεια για την ανόρθωση της οικονομίας είναι η ανικανότητα του πολιτικού συστήματος να διαχειριστεί απλές καταστάσεις. Είναι κι η έλλειψη Παιδείας που έχει οδηγήσει ημιμαθείς να κατευθύνουν τις τύχες ενός ολόκληρου λαού στην πιο κρίσιμη φάση της σύγχρονης ιστορίας του.

Είναι εντυπωσιακό το γεγονός ότι αντιμετωπίζουν τις προκλήσεις σαν να είναι λογιστές σε μία ανώνυμη εταιρεία. Ακόμη συμπεριφέρονται με έναν τρόπο που η μόνη εγγύηση που μας προσφέρει

Φθάνουν, άραγε, δέκα φάσκελα;

Και τώρα Μεϊμαράκη τι πέτυχες; Στάθηκες πλάϊ του και στήριξες τον Δραγασάκη, πατέρα της ναρκοεμπόρου και αύριο θα στηρίξεις και τον Βούτση, πατέρα του άλλου αστέρα, του ληστή τραπεζών! Να σε συγχαρούμε με ποιο τρόπο άραγε; 
Έργω ή λόγω ελάχιστε βουλευτή, γιε ελάχιστου βουλευτού; 
Χρησιμοποιείς συχνά πυκνά το δέσιμό σου με τον αείμνηστο Ευάγγελο Αβέρωφ. 
Εσύ και άλλοι δυο ή τρεις. 
Το μόνο που σας συνδέει με εκείνον τον άνδρα είναι ότι ο ένας κουβαλούσε το καπέλο του, ο άλλος το επανωφόρι του και ο τρίτος την ομπρέλα του. 
Ο τέταρτος ήταν για άλλες δουλειές. Πλύσιμο, ξεσκόνισμα, ψώνια στο μπακάλικο, τα ρούχα από το καθαριστήριο, σιδέρωμα και καμιάν μπουγάδα που και που! 
Τίποτε δεν μάθατε από τον μακαρίτη γιατί μόνο για ορντινάντσες κάνατε! Και επειδή ορντινάντσες είσαστε, αντί να πάρετε τα προτερήματα, εσείς προτιμήσατε να αντιγράψετε τα λίγα ελαττώματά του. 
Όμως όλοι προκόψατε... 
Αξιοκρατικά!!! 
Όλοι σας γίνατε υπουργοί - υφυπουργοί, δήμαρχοι.... 
Της πλάκας εδώ που τα λέμε και χωρίς ουσιαστικό έργο, προς δυστυχία της βάσεως του κόμματος της Νέας Δημοκρατίας. 
Και αντί να σέβεστε τον λαό αυτόν που σας έστειλε στην βουλή να τρώτε με χρυσά κουτάλια και να καλύπτετε τις πομπές σας, προκαλείτε τον ψυχισμό του στηρίζοντας τα κομμούνια που στελεχώνουν τον ΣΥΡΙΖΑ επειδή, αδυνατώντας  οι ίδιοι να κερδίσουν στις εσωκομματικές διαδικασίες την Αλέκα, απεχώρησαν από το ΚΚΕ για να κρύψουν την ανικανότητά τους και να περισώσουν τον (μόνον αυτοί ξέρουν για ποιον λόγο διαθέτουν) εγωισμό τους. 
Πάρε, προς το παρόν,  Μεϊμαράκη δέκα φάσκελα από εμένα και επιφυλάσσομαι στην πρώτη ευκαιρία για κάτι ουσιαστικότερο...
Με καθόλου εκτίμηση...

Οδυσσεύς Πάτσης, «Ήπειρος, η πατρίδα μας»

Το Reuters αποκαλύπτει τεράστιο τραπεζικό σκάνδαλο που το... καλύπτουν τα εδώ λαμόγια!

Προ ημερών, το Reuters έπιασε λαυράκι. Σε ιδιαίτερα προσεκτικό δημοσίευμά του που πήρε μεγάλη έκταση παγκοσμίως ανέδειξε κάποιες «συναλλαγές» μεταξύ τριών ελληνικών τραπεζών η οποία, αν το δημοσίευμα αληθεύει, τεκμηριώνει την
ποινική δίωξη γνωστών τραπεζιτών της χώρας.

Αν όχι την ποινική τους δίωξη, απαιτεί από τηνκυβέρνηση, το EFSF, την ΕΚΤ και την Ευρωπαϊκή Επιτροπή Τραπεζών (European Banking Authority), κατ' ελάχιστον, την παύση του ΔΣ της Τράπεζας Πειραιώς και την δρομολόγηση
διαδικασίας εξυγείανσής της. Ανάλογες κινήσεις θα έπρεπε να ξεκινήσουν για τον τραπεζικό όμιλλο Marfin Popular Bank για κινήσεις της Marfin Egnatia Bank της οποίας αποτελεί μετεξέλιξη.

Κι όμως: αντί για αυτά, ένα τεράστιο πέπλο σιωπής ξετυλίγεται και σκεπάζει την υπόθεση, με πρώτους υφαντές του τους δημοσιογράφους των «έγκυρων» εντύπων και sites οι οποίοι, κατά τα άλλα, συνεχώς καταγγέλλουν το κράτος

ΠΑΓΚΟΣΜΙΟΣ ΕΛΕΓΧΟΣ ΜΕΤΑΛΛΑΓΜΕΝΩΝ ΤΡΟΦΙΜΩΝ Monsanto: Ο παγκόσμιος εχθρός

Το μονοπώλιο είναι ο αποκλειστικός έλεγχος ενός αγαθού ή μιας υπηρεσίας που επιτρέπει να χειραγωγήσει η κυβέρνηση τις τιμές. Αυτό επιτυγχάνεται μέσω των κυβερνητικών κανονισμών που χρησιμοποιούνται για την επιβολή του μονοπωλίου. Ο τρόπος για να σπάσει το μονοπώλιο είναι η κατάργηση αυτών των νόμων. Αυτό είναι απλό, αλλά δεν είναι εύκολο στην περίπτωση της Monsanto

Η Monsanto, ο παγκόσμιος ηγέτης στις καλλιέργειες γενετικά τροποποιημένων (GM) τροφίμων και σπόρων, έχει αποκαλεστεί «η χειρότερη εταιρεία του 2011» από την Natural Society - "που απειλεί τόσο την ανθρώπινη υγεία όσο και το περιβάλλον."

Σύμφωνα με το Forbes:

"Η Monsanto τόσο πολύ περιφρονείται από τους οικολόγους ώστε ο πρώτος προτεινόμενος όρος αναζήτησης στη Google για την εταιρεία στο Σαιντ Λούις είναι «Monsanto-evil ».

Οι αναγνώστες ψήφισαν τη Monsanto ... ως τη χειρότερη εταιρεία στον κόσμο σε μια δημοσκόπηση του Ιανουαρίου, δίνοντας στην εταιρεία ένα επιβλητικό αρνητικό αποτέλεσμα 51% των ψήφων (http://americanholocaustcoming.blogspot.gr/)

Τι συμβαίνει με τη Monsanto;
Ίσως να αναρωτιέστε γιατί η Monsanto - η μεγαλύτερη εταιρεία σπόρων στον κόσμο, της οποίας τα καθαρά έσοδα

ΣΥΡΙΖΑ των μελών… του Συνασπισμού με ολίγον από συνιστώσες!

Γράφει ο Στάθης Διομήδης

«Το συνέδριο (του ΣΥΡΙΖΑ) ήταν υπόθεση ενός διευρυμένου κομματικού μηχανισμού του 4-5% και σε καμιά περίπτωση του 27% που πήρε πέρυσι τον Ιούνιο. Αυτό είναι μια θεμελιώδης αντίθεση…» ανέφερε στο σχόλιό του τη Δευτέρα στον Real fm ο κ. Λυγερός. Μέσα σε μια φράση όλη η πραγματικότητα για το 1ο συνέδριο του ΣΥΡΙΖΑ. 

Για πέντε ημέρες κυριαρχούσαν τα οργανωτικά ζητήματα με αποτέλεσμα όλη η συζήτηση να κινείται γύρω από το εάν θα καταργηθούν οι συνιστώσες και εάν θα υπάρξει ενιαίο ψηφοδέλτιο. Έγινε από όλες τις πλευρές, μια προσπάθεια οργανωτικού ξεκαθαρίσματος λογαριασμών. Παρόλα αυτά η σκληρή τακτική που ακολούθησε η ηγετική ομάδα δεν είχε κανένα αποτέλεσμα. Και οι συνιστώσες παρέμειναν και θα αυτοδιαλυθούν «σε εύλογο χρόνο» καθώς δεν περπάτησε η πρόταση για συγκεκριμένο χρονοδιάγραμμα και η εκλογή της κεντρικής επιτροπής έγινε με ξεχωριστά ψηφοδέλτια, έξι!!! μάλιστα τον αριθμό, παρόλο που ο Πρόεδρος του ΣΥΡΙΖΑ ανέβηκε τρεις - τέσσερις φορές στο βήμα το Σάββατο προσπαθώντας να πείσει την εσωκομματική αντιπολίτευση για την αναγκαιότητα του ενιαίου ψηφοδελτίου. 

Μετά τις διπλές εκλογές του 2012 ξεκίνησε μια προσπάθεια για να υπάρξει διεύρυνση στις κομματικές οργανώσεις και όργανα του ΣΥΡΙΖΑ, με τη συμμετοχή και άλλων πολιτών εκτός του 3% των συνιστωσών.  Γρήγορα παραπέμφθηκε στις καλένδες η προσπάθεια. Αποτέλεσμα ήταν το 1° συνέδριο αντί να είναι συνέδριο των μελών του ΣΥΡΙΖΑ να είναι συνέδριο των μελών του Συνασπισμού με ολίγον

Το ιστορικό παρελθόν ως εργαλείο προπαγάνδας

Των Στάθη Ν. Καλύβα και Νίκου Μαραντζίδη

(από το ΕΠΙΣΚΟΠΗΣΗ)

Η επιλογή του βουλευτή του ΣΥΡΙΖΑ Βαγγέλη Διαμαντόπουλου να μας θυμίσει τον Άρη Βελουχιώτη και τη φράση του «καλή αντάμωση στα γουναράδικα», επιβεβαιώνει πανηγυρικά τη βαθύτερη εμπέδωση μιας πολιτικής πρακτικής που βασίζεται στην καταχρηστική ιδιοποίηση της ιστορίας της Κατοχής και του Εμφυλίου για προπαγανδιστικούς σκοπούς.

Η αναφορά στα ιστορικά γεγονότα της δεκαετίας του ’40 γίνεται με τρόπο που αντί να τονίζει την τραγική διάσταση μιας μεγάλης ανθρώπινης και εθνικής καταστροφής έτσι ώστε να μην επαναληφθεί, αντίθετα, απλοποιεί και παραποιεί μια σύνθετη πραγματικότητα, μετατρέποντάς την σε μισαλλόδοξη και φανατική πολιτική συνθηματολογία και προπαγάνδα που επιχειρεί να εκμαιεύσει μιαν εύκολη συναισθηματική αντίδραση από ένα κοινό που έχει εθιστεί στο να τρέφεται από ιστορικούς μύθους και να αναζητά αποδιοπομπαίους τράγους.

Η πρακτική αυτή, που χρησιμοποίησαν στο παρελθόν τόσο η χούντα όσο και ο Αυριανισμός της δεκαετίας του ’80, επανήλθε στο προσκήνιο με τα γεγονότα του Δεκεμβρίου 2008, όταν το σύνθημα «Βάρκιζα Τέλος» έκανε την εμφάνισή του σε κάμποσους τοίχους. Πάνω στη βάση αυτή, βρήκε πάτημα και αναπτύχθηκε η

ΟΜΟΛΟΓΙΑ ΑΠΟΤΥΧΙΑΣ ΣΕ ΕΠΙΠΕΔΟ ΚΟΙΝΩΝΙΑΣ. Α.Γεωργιάδης: "Ενισχυμένη η Χ.Α. απο το συσσίτιο" - Μπούμερανγκ η απαγόρευση

Την αποτυχία της κυβέρνησης να αντιμετωπίσει τα προβλήματα της κοινωνίας που δίνουν τη μάχη της καθημερινής επιβίωσης και τη μεγάλη-θετική απήχηση που έχει στους Έλληνες ο Λαικός Σύνδεσμος ομολόγησε ο υπουργός Υγείας Άδωνις Γεωργιάδης.

«Φοβάμαι πώς η Χρυσή Αυγή βγήκε ενισχυμένη σε επίπεδο κόσμου, μετά το χθεσινό συσσίτιο που πραγματοποίησε», δήλωσε ο κ. Γεωργιάδη μιλώντας στην πρωινή εκπομπή του «Mega».

Άργησαν να το καταλάβουν στην κυβέρνηση πώς ενέργειες σαν και τις χθεσινές, της απαγόρευσης δηλαδή της συγκέντρωσης στην Πλατεία Αττικής για τη διανομή τροφίμων στους άπορους και τους πεινασμένους, ρίχνουν νερό στο μύλο της Χρυσής Αυγής.

Ο υπουργός Υγείας πρόσθεσε πώς «όσο λύνουμε τα προβλήματα της χώρας τόσο θα υποχωρεί το φαινόμενο της Χρυσής Αυγής». Το γεγονός όμως ότι τα ποσοστά του Λαικού Συνδέσμου στις

Λαυρεντιάδης και Ρέστης. Που ήταν τόσα χρόνια η Τράπεζα της Ελλάδος;

Λαυρεντιάδης και Ρέστης βρίσκονται σήμερα αντιμέτωποι με τη Δικαιοσύνη, κατηγορούμενοι για σοβαρά κακουργήματα που διέπραξαν κατά τη διαχείριση των τραπεζών τους Proton Bank & FB Bank.

Συγκεκριμένα, μεταξύ άλλων, κατηγορούνται ότι υπεξαίρεσαν τα χρήματα των καταθετών, προκειμένου να χορηγήσουν θαλασσοδάνεια σε επιχειρήσεις συμφερόντων τους.

Δηλαδή, κατηγορούνται ότι υπεξαίρεσαν τις καταθέσεις και δημιούργησαν ανοίγματα στην κεφαλαιοποίηση και τη ρευστότητα των τραπεζών τους, τα οποία κάλυψε στη συνέχεια το Ελληνικό Δημόσιο, εις βάρος του δημοσίου χρέους και με χρέωση των φορολογουμένων.

Όλα αυτά συνέβαιναν επί πολλά συνεχόμενα χρόνια, κατά τα οποία οι ανωτέρω δρούσαν ανενόχλητοι, υπό τη δήθεν “εποπτεία” της Τράπεζας της Ελλάδος.

Και το εξοργιστικό της υπόθεσης είναι ότι τα σχετικά σκάνδαλα αναδείχθηκαν όχι σε συνέχεια ελέγχων ή καταγγελιών της ΤτΕ, αλλά

Έτοιμο να τιναχτεί το καπάκι της μεγάλης κρίσης στα Βαλκάνια

Δόθηκε από τον Τύπο η δέουσα έκταση στις διαδηλώσεις της Τουρκίας, ίσως επειδή ήσαν απρόσμενες για ένα καθεστώς που έδειχνε σταθερό, ίσως επειδή υπήρχαν νεκροί. Στη γειτονιά μας όμως, συμβαίνουν συνταρακτικά γεγονότα που η επιρροή τους στη χώρα μας είναι αναπόφευκτη, αλλά ελάχιστο χρόνο ή χώρο αφιερώνουμε γι’ αυτά.

Δεν υπάρχει γειτονική χώρα, όπου το καπάκι της μεγάλης κρίσης να μη είναι έτοιμο να τιναχτεί, στην δε Βουλγαρία τα πράγματα αναμένεται να έχουν δραματική εξέλιξη.

Στην Αλβανία, ο κ. Μπερίσα αμφισβητεί εμμέσως το εκλογικό αποτέλεσμα και ζητά έρευνες για να διαπιστωθεί η αλλοίωσή του, όπως υποστηρίζει. Θυμίζουμε ότι επί πολλούς μήνες δεν λειτουργούσε το αλβανικό Κοινοβούλιο, επειδή ο κ. Ράμα κατά τις προηγούμενες εκλογές είχε τότε αμφισβητήσει τη νομιμότητα των αλβανικών εκλογών. Τώρα ο κ. Μπερίσα του ανταποδίδει τα ίσα.

Στα Σκόπια, μόνον η αδυναμία των κομμάτων της αντιπολίτευσης να συμπτύξουν έναν κοινό φορέα, επιτρέπει στον κ. Γκρούεφσκι να διατηρείται στην εξουσία, ενώ καθημερινές είναι οι εθνοτικές συγκρούσεις μεταξύ Αλβανών και Σλάβων, οι δε διαμαρτυρίες για την κακή κατάσταση της οικονομίας είναι συνεχείς.

Οι Σέρβοι του Κοσσυφοπεδίου επιτίθενται στο Βελιγράδι που «τους πούλησε» και απειλούν με αυτονόμηση του σερβικού τομέα, με την κυβέρνηση της Πρίστινα να προειδοποιεί ότι θα χρησιμοποιήσει ένοπλα μέσα αν

Νίκος Φωτόπουλος ή Μίμης Φωτόπουλος; “Θα κααααάθομαι”

Έδιναν και έπαιρναν χθες τα σχόλια σχετικά με την αποχώρηση του Νίκου Φωτόπουλου από την προεδρία της ΓΕΝΟΠ-ΔΕΗ όπως αυτή ανακοινώθηκε μέσα από την επιστολή του προς τα μέλη της ομοσπονδίας περιγράφοντας το ζοφερό προδιαγραφόμενο μέλλον της.

του Στρατή Μαζίδη

Εντούτοις όλα τα ρεπορτάζ και οι γνώμες που διαβάζουμε κάνουν λόγο για μεταπήδηση του κου Φωτόπουλου στην πολιτική και συγκεκριμένα τον ΣΥΡΙΖΑ.

Αν επαληθευτούν οι προβλέψεις τότε ο κος Φωτόπουλος περνά πλέον στο επόμενο στάδιο της πολιτικής εξαργύρωσης εικόνων όπως η υψωμένη γροθιά μέσα από τα κρατητήρια.

Ο Λάμπρος Κανελόπουλος στις αρχές της δεκαετίας του 1990, ο Χρήστος Πρωτόπαπας αργότερα, ο Γιάννης Μανώλης, ο Γιώργος Κουτρουμάνης όπως και

Η διάχυση της ενοχής στο σύνολο της κοινωνίας

από το «Ροΐδη Εμμονές»

Λόγω των καλοκαιρινών διακοπών των Ρο – Λασκαράτου, το ιστολόγιο παίρνει μόνο του την πρωτοβουλία ερήμην των συντελεστών του, κάνοντας μία επιλεκτική συρραφή δύο διαφορετικών κειμένων, δύο διαφορετικών αρθρογράφων, άλλωστε δεν θα μπορούσε άλλος να αναρτήσει κείμενο, καθότι οι ιδιοκτήτες των Εμμονών βρίσκονται σε διακοπές έως και τα μέσα (τουλάχιστον) Αυγούστου…

Το πρώτο κείμενο κόβει:
—–«Στο οργουελικό τοπίο που φέρει το όνομα Ελλάδα έρχεται εύκολα ο πειρασμός να παραφράσει κανείς την εμβληματική φράση της «Φάρμας των ζώων» σχετικά με την «ισότητα» στις δικτατορίες ως εξής: «Ολοι είναι ίσοι σχετικά με τις ευθύνες για την κρίση, μόνο που μερικοί είναι –απροσμέτρητα πολύ- πιο ίσοι, δηλαδή πιο ένοχοι, από τους άλλους».
—–Οι διακηρύξεις περί ενοχής των πάντων στην Ελλάδα παίρνουν πολλές μορφές. Άλλοτε ευθαρσώς κτηνώδεις, όπως προ καιρού με το δαχτυλάκι της Αφροδίτης στο διαβόητο εξώφυλλο του γερμανικού περιοδικού «Focus» και τα αντίστοιχα σκουπίδια στο εσωτερικό του.
—–Άλλοτε ωμά προκλητικές, όπως με το «όλοι μαζί τα φάγαμε» του κυρίου Θόδωρου Πάγκαλου. Και άλλοτε, αν βασιστούμε σε πρόσφατο καλλιτεχνικό δημοσίευμα της

Τον Ιησού στην Τραπεζούντα τον κρύβουν πίσω από το παραβάν. Περίγελος η τουρκική κυβέρνηση για το μένος εναντίον της Αγίας Σοφίας...

Γράφει ο Γιάννης Κοκκινίδης 

Έντονες αντιδράσεις τόσο στους τουρίστες που επισκέπτονται την Κωνσταντινούπολη όσο και των ακαδημαϊκών της γείτονας χώρας έχει προκαλέσει η τοποθέτηση από τις τουρκικές αρχές παραβάν για να καλύψουν βυζαντινές εικόνες, ψηφιδωτά και ανάγλυφα της Εκκλησίας της Αγίας Σοφίας Τραπεζούντας σε μια προσπάθειά τους να τη μετατρέψουν σε τζαμί, μετά από 52 χρόνια που ήταν Μουσείο.

Το όλο αυτό γεγονός το στηλιτεύει ακόμα και η τουρκική εφημερίδα Taraf. Η εφημερίδα παρουσιάζει το θέμα στην πρώτη σελίδα με τον χαρακτηριστικό τίτλο «Ο Ιησούς στην Τραπεζούντα μπήκε πίσω από το παραβάν». Πρόσφατα, η δικαιοδοσία του ναού μεταβιβάστηκε με δικαστική απόφαση από το τουρκικό υπουργείο Τουρισμού στη Γενική Διεύθυνση Βακουφίων, η οποία με τη σειρά της αποφάσισε την επαναλειτουργία του ως τζαμί, έπειτα από περίπου μισό αιώνα.

Η απόφαση των τουρκικών Αρχών για τη μετατροπή του μουσείου σε τζαμί προκάλεσε , αντιδράσεις και σε κύκλους προοδευτικών ακαδημαϊκών. Συγκεκριμένα ο κ. Ενγκίν Ακγιουρεκ, καθηγητής Βυζαντινής Τέχνης του Πανεπιστημίου της Κωνσταντινούπολης, κατήγγειλε την κυβέρνηση Ερντογάν ότι

Η δημοκρατία των μεταπρατών είναι ακόμη πανίσχυρη

του Θανάση Μαυρίδη

Το ελληνικό επιχειρηματικό μοντέλο της δεκαετίας του ΄80 είναι βαθιά άρρωστο. Αναπαράγει διαφθορά, διαπλοκή και αποτελεί σοβαρό εμπόδιο σε οποιαδήποτε αναπτυξιακή προσπάθεια. Τα λεγόμενα "νέα τζάκια" δεν ήταν παρά η ταφόπλακα της επιχειρηματικότητας. Η δημοκρατία των μεταπρατών είναι ακόμη πανίσχυρη και αρνείται πεισματικά να πέσει. Θα συμμαχήσει ακόμη και με ένα καθεστώς τύπου Χότζα, αρκεί να συνεχίσει να υπογράφει συμβάσεις για δημόσια έργα.

Κάποτε υπήρχανε σε αυτή την χώρα βιομήχανοι. Κάτι αφελείς, δηλαδή, που πίστευαν ότι η παραγωγή είναι απαραίτητη για την επιβίωση μιας χώρας. Το κακό γι΄ αυτούς ήταν το γεγονός ότι στα μάτια των γενειοφόρων υπουργών της πρώτης σοσιαλιστικής κυβέρνησης τους ΠΑΣΟΚ οι βιομήχανοι αυτοί ήταν δεξιοί. Λες και ήταν ποτέ δυνατόν να ήταν μαοϊστές και να επιχειρηματολογούν για το πως θα περάσουν τα μέσα παραγωγής στον λαό...

Κι επειδή οι βιομήχανοι δεν μπορούσαν να γίνουν αριστεροί, η αριστερή κυβέρνηση αποφάσισε να δημιουργήσει αριστερούς μεγιστάνες. Γιοί, εγγονοί και μπατζανάκηδες πρώην οπλαρχηγών της "αντίστασης" έγιναν σε μία νύκτα εθνικοί προμηθευτές. Δεν ήσαν ανόητοι και αφελείς για να γίνουν

Μια «σατανική σύμπτωση» της ιστορίας

του Βασίλη Δεληγκάρη

Ήρθε τελικά η ώρα της σύγκρουσης με το κράτος! Αυτό το κράτος που δημιουργήθηκε τις τελευταίες δεκαετίες της μεταπολίτευσης, από τα ίδια τα κόμματα που συγκυβερνούν σήμερα, τα οποία και το εξέθρεψαν κατά την περίοδο των «παχιών αγελάδων» και που τώρα, κατά μια «σατανική σύμπτωση» της ιστορίας, καλούνται να το θυσιάσουν στο βωμό της σωτηρίας της χώρας, ή των απαιτήσεων των δανειστών, διαλέγουμε και παίρνουμε, χωρίς αυτό να αλλάζει την ουσία του θέματος. Όλα πήγαιναν καλά και το σύστημα «λειτουργούσε ρολόι», με το κράτος να αποτελεί το αναγκαίο εργαλείο για την εξυπηρέτηση όλων των ανειλημμένων υποχρεώσεων, των πολιτικών και των κομματαρχών απέναντι στους πολίτες –πελάτες. Ήταν εκτός των άλλων βέβαια και το ξεροκόμματο ή το παντεσπάνι, κατά περίπτωση, που πετούσαν οι κυρίαρχες οικονομικά τάξεις, με την διαμεσολάβηση των κομμάτων στις «λαϊκές μάζες», για να μπορεί έτσι να εκτονώνεται η κοινωνική κατάσταση και να αναπαράγεται ομαλά η κυριαρχία του κρατούντος πολιτικοοικονομικού συστήματος. Το κράτος αυτό, το υπερτροφικό, το εν πολλοίς φαύλο, αποτελούσε ταυτόχρονα, όπως σε όλα τα άλλα κανονικά κράτη -έτσι για να μην ξεχνιόμαστε- και τον βασικό ιδεολογικό μηχανισμό αναπαραγωγής της κυρίαρχης ιδεολογίας σε όλα τα επίπεδα της κοινωνίας της οικονομίας και της διοίκησης.

Θα ερχόταν όμως αυτή η ώρα, ήταν φανερό από την πρώτη στιγμή, που ουσιαστικά πτωχεύσαμε, που υπογράφηκαν τα μνημόνια, που ήρθε το ΔΝΤ και αναλήφθηκαν υποχρεώσεις απέναντι στους δανειστές. Όσο και αν οι κυβερνήσεις και ιδιαίτερα οι αρμόδιοι υπουργοί προσπαθούσαν να κερδίσουν χρόνο, να παίξουν καθυστέρηση και να αποφύγουν «να πιουν αυτό το πικρό ποτήρι». Το υπερμέγεθες, υδροκέφαλο,

Εβραία γυναικολόγος αρνήθηκε να εξετάσει μια μουσουλμάνα. Ποιοι είπαμε είναι ρατσιστές;

Οι τοπικές αρχές στην Καρελία της βορειοδυτικής Ρωσίας ερευνούν την καταγγελία, ότι μια γυναικολόγος αρνήθηκε να παράσχει τις υπηρεσίες της σε μια γυναίκα επειδή ήταν μωαμεθανή.

«Στο μαιευτήριο της πόλης Πετροζαβόντσκ μια γιατρός αρνήθηκε να εξετάσει μια ασθενή για θρησκευτικούς μόνον λόγους», αναφέρει το επίσημο ανακοινωθέν της εισαγγελίας.

Η γυναικολόγος Αρίνα Σαντοβνίκοβα αρνήθηκε να παράσχει υπηρεσίες στην Νίγκορα Ταμπάροβα, μητέρα βρέφους, επειδή αυτή μπήκε στο μαιευτήριο φορώντας την ισλαμική μαντίλα, γράφει σήμερα η Gazeta ru. 

Η γυναικολόγος είναι εβραία και είπε στην ασθενή ότι το Ταλμούδ (τα ιερά κείμενα των Εβραίων) δεν τής επιτρέπει να κάνει ιατρικές πράξεις σε μωαμεθανούς, γράφει επίσης η ίδια εφημερίδα.

Ο Γιεβγένι Τούτσιν, που προΐσταται στο μαιευτήριο διαβεβαίωσε ότι η Εβραία γυναικολόγος επιπλήχθηκε για την άρνησή της αυτήν, ενώ από την ασθενή το μαιευτήριο ζήτησε εγγράφως συγγνώμη.

Από τα 143 εκατομμύρια των Ρώσων, περίπου 20 εκατομμύρια είναι μουσουλμάνοι.

πηγή

Οι προικοθήρες πολιτικοί μιας εξαθλιωμένης βουλής, τιμητές των πάντων!!!!

Μεταπολεμικά, επειδή δεν πρέπει να ξεχνούμε τους «ανεπίληπτους υπερδεξιούς» πράκτορες της ΕΣΣΔ της εποχής του 1965 που εξαγόραζαν τους  βουλευτές της Δεξιάς και του Κέντρου μια και οι αριστεροί ήταν ήδη ξεπουλημένοι λόγω ιδεολογίας (Η Γέννεση του Νεοφασισμού του Ιωάννη Κάτρη, σελ 39), όπως τυχαία και εξ αφορμής του Γλέζου ανέπτυξα στις 21/3/2013 το θέμα  ΕΔΩ,  αλλά κυρίως μεταπολιτευτικά  από το 1974 έως και τώρα, αυτήν την στιγμή που γράφω, πολιτικοί βασικά αλλά και οικονομικοί παράγοντες της χώρας αυτής βρίσκονται μόνιμα στο απυρόβλητο τόσο της υποτίθεται αδέκαστης δικαιοσύνης όσο και της κοινής γνώμης που εκάθευδε, και συνεχίζει να κοιμάται μακαρίως, έχοντας εξασφαλίσει το προνόμιο να ελίσσονται στο σκοτάδι «προσφέροντας τις υπηρεσίες τους» στην Ελλάδα μας με το αζημίωτο βέβαια, κινούμενοι στην λογική της μίζας μια και ήταν πάντα οι μεσολαβητές(;) πότε σαν δωσίλογοι των Γερμανών και πότε σαν αφανείς «συνεργάτες» άλλοτε  της Σοβιετικής Ένωσης. και άλλοτε των ΗΠΑ.

Για χρόνια οι διαδρομές των χρημάτων ήταν γνωστές, αλλά όντας ΟΛΟΙ τους συνένοχοι, ο ένας συγκάλυπτε τον άλλο και η Βουλή ψήφιζε νόμους, για να εξυπηρετηθούν πελάτες των δικηγορικών γραφείων των βουλευτών μεγαλοδικηγόρων. Και ούτε γάτα, ούτε ζημιά.  Η συγκάλυψη είναι ένα παιχνίδι που διαδραματίζεται ολόκληρες δεκαετίες για να εξυπηρετεί τους μεγάλους και μαζί με αυτούς και τους μικρούς παίκτες, τα μικρά και

Τι σόι θέσμια;

του Λάζαρου Α. Μαύρου

Γ Ι Α Τ Ι ΠΡΕΠΕΙ άραγε να υποστούμε - ό μη γένοιτο - κι άλλη εθνική καταστροφή, ώστε να οδηγηθούμε επί νέων ερειπίων, για να μεμφόμαστε εκ των υστέρων τις από τώρα ορατές κι από πολύ καιρό ήδη κραυγαλέες ανεπάρκειες τού νυν πολιτικού συστήματος τής δυναστεύουσας Κομματοκρατίας; Το ερώτημα έτεκε η μελέτη της προεδρικής ομιλίας της 18ης τρ. περί των ευθυνών τού «ευρύτερου πολιτικού συστήματος» 1960-1974 για την εθνική καταστροφή του ’74. Και η διακήρυξη του προέδρου Αναστασιάδη περί της «αδήριτης [προφανώς εννοούσε επιτακτικής] ανάγκης απόλυτης προσήλωσης όλων μας στα δημοκρατικά θέσμια»…

Τ Ι ΣΟΪ ΕΙΝΑΙ, λοιπόν, τα ισχύοντα «δημοκρατικά θέσμια»; Και πόσο πράγματι δημοκρατικά μπορούν να χαρακτηρισθούν; Πόσο γνήσια κι ανόθευτα, δηλαδή, πραγματώνουν τη διαρκή εξουσία των πολιτών, τη λαϊκή κυριαρχία του κυρίαρχου λαού, τη δήμου-κρατία; Και πόσο αυτά γοητεύουν τους πολίτες, καθιστώντας τους ευσυνειδήτως μετέχοντες και ευψύχως προμαχούντες τών εν λόγω θεσμίων;

Σ Τ Η Ν ΒΙΩΘΕΙΣΑ ήδη πρακτική, ήτις κατέστη τραυματική εμπειρία των πολιτών, τι σόι «δημοκρατικά» θέσμια επέτρεψαν λ.χ. να κυβερνάται το κράτος απ’ τον Ιούλιο 2011 και τον Όλεθρο

Η «μέση λύση» για τον Πρόεδρο της Δημοκρατίας. Οι προσεγγίσεις K. Καραμανλή και A. Παπανδρέου στον θεσμό και οι σημερινές ανάγκες

Αντώνης Μακρυδημήτρης

Στο ερώτημα περί του ρόλου και των αρμοδιοτήτων, καθώς και του τρόπου ανάδειξης και επιλογής, του Προέδρου της Δημοκρατίας στην Ελλάδα κατά την περίοδο της μεταπολίτευσης μπορεί να δοθούν και έχουν δοθεί έως τώρα δύο τύποι απαντήσεων: η λύση του Κωνσταντίνου Καραμανλή, όπως αποτυπώθηκε στο Σύνταγμα του 1975, και η λύση του Ανδρέα Παπανδρέου, όπως αυτή αποτυπώθηκε στο Σύνταγμα ή μάλλον τη συνταγματική αναθεώρηση του 1986.

Κατά την πρώτη ως άνω εκδοχή, ο ρόλος τού αρχηγού τού κράτους είναι νευραλγικός έως πολύ σημαντικός, ιδίως σε περιόδους κρίσης, και μπορεί να λειτουργήσει ρυθμιστικά έως διορθωτικά απέναντι σε άλλες συντεταγμένες εξουσίες και μάλιστα σε αυτήν της Κυβέρνησης και του Πρωθυπουργού. Κατά τη δεύτερη ως άνω εκδοχή, ο ρόλος του πρώτου πολίτη της Δημοκρατίας είναι δευτερεύων και περιορίζεται σε κυρίως συμβολικές λειτουργίες και δραστηριότητες, δεδομένης της μετατόπισης του κέντρου αποφασιστικής εξουσίας και επιρροής στο κυβερνητικό, ιδίως, σκέλος της εκτελεστικής εξουσίας.

Αυτές οι δύο «λύσεις» ως προς τον προεδρικό θεσμό δοκιμάστηκαν στο σύστημα διακυβέρνησης της χώρας κατά την περίοδο της μεταπολίτευσης και απέδειξαν τις δυνατότητες αλλά και τις αδυναμίες, τα συγκριτικά πλεονεκτήματα αλλά και τα μειονεκτήματά τους. Ας μας επιτραπεί να παρατηρήσουμε ότι, παρά τον σεβασμό και την εκτίμηση προς το έργο και την ιστορική συμβολή των δύο κορυφαίων πολιτικών προσωπικοτήτων, που δέσποσαν στην πρόσφατη ιστορία του τόπου, στη συνέχεια θα υποστηρίξουμε την ορθότητα μιας τρίτης άποψης ως προς το ζήτημα αυτό, μιας πιο ενδιάμεσης θέσης, που θα τη χαρακτηρίσουμε ως «μέση λύση» στο ζήτημα του συνταγματικού και πολιτικού ρόλου του προεδρικού θεσμού στην Γ΄ Ελληνική Δημοκρατία. Αυτή η «λύση» δεν έχει ακόμα δοκιμαστεί, αλλά θα πρέπει – νομίζω – να προβληματίσει τη Βουλή κατά την προσεχή συνταγματική αναθεώρηση, ώστε το πολίτευμα της χώρας να προσλάβει μια πιο ισορροπημένη μορφή και να λειτουργήσει πιο ποιοτικά και πιο αποτελεσματικά.

Το πολίτευμα της χώρας είναι η «προεδρευόμενη κοινοβουλευτική δημοκρατία» (άρθρο 1 του Συντάγματος) και το πρώτο τη τάξει όργανο σε αυτήν, ο Πρόεδρος της Δημοκρατίας, είναι ο «ρυθμιστής του πολιτεύματος» (άρθρο 30). Εντούτοις, αυτή η περιεκτική σχεδίαση του πολιτεύματος της Γ΄ Ελληνικής Δημοκρατίας, , κατέστη στη διάρκεια της περιόδου που

Πολιτική Απόφαση ΣΥΡΙΖΑ: Τα δεινά πίσω από τις υποσχέσεις

Αν καταλάβαμε καλά από το κείμενο της Πολιτικής Απόφασης του Ιδρυτικού του Συνεδρίου, ο ΣΥΡΙΖΑ έχει αποφασίσει να μην αφήσει κανέναν παραπονεμένο – διαφορετικά πώς θα υποκλέψει (και αυτός) τις ψήφους των ευκολόπιστων;

Τάζουν φύκια για μεταξωτές κορδέλες, υπόσχονται αυξήσεις, επαναπροσλήψεις, ακυρώσεις μνημονίων και αποκρατικοποιήσεων, ακόμη και ιθαγένειες στους… μελλοντικούς ψηφοφόρους του.

Πώς θα τα πετύχει όλα αυτά;

Μα προφανώς… αυτόματα!

Θα καταργήσει τα μνημόνια, θα διαγράψει το μεγαλύτερο μέρος του χρέους, θα κάνει λογιστικό έλεγχο και ενώ θα τα κάνει όλα αυτά, παράλληλα θα αποκαθιστά στα προ μνημονίου επίπεδα τις εργασιακές σχέσεις, τον κατώτερο μισθό, την κατώτερη σύνταξη, το επίδομα ανεργίας, τα οικογενειακά επιδόματα, θα δημιουργεί νέες θέσεις εργασίας και βέβαια, «όλοι οι εργαζόμενοι που απολύθηκαν θα επαναπροσληφθούν»!

Και επειδή «καμιά θυσία για το ευρώ», αν μας πολυζορίσουν, θα τους κάνουμε να το μετανιώσουν.

Πώς; Μα… «με όλα τα δυνατά όπλα», αφού…

«Δεσμευόμαστε ότι θα αντιμετωπίσουμε τις ενδεχόμενες