του Βασίλη Δεληγκάρη*
Δεν μπορεί να συνεχίσει η κυβέρνηση να διαπραγματεύεται μαζί τους, με τις εντελώς παράλογες απαιτήσεις τους και να υπομένει τις σχιζοφρενικές πλέον συμπεριφορές τους. Στην πραγματικότητα είμαστε όλοι αντιμνημονιακοί, μόνο βέβαια που κάποιοι εξ ημών θεωρούν ότι είναι ποιο έξυπνοι από τους άλλους. Και γι’ αυτό είτε έχουν αφεθεί και βολευτεί υπό την πλήρη καθοδήγηση των τροϊκανών, έχοντας βεβαίως και την καβάντζα τους διά τα προς το ζην, είτε, όπως κάποιοι άλλοι πιο «ξύπνιοι», πουλάνε μισοτιμής φούμαρα - ελπίδες και υποσχέσεις για την επιστροφή, τάχα μου, στον θαυμαστό κόσμο της προ μνημονίων εποχής…
Η μεγάλη πλειοψηφία όμως του κόσμου σε αυτή τη χώρα, που πληρώνει το μάρμαρο και τα σπασμένα, βολοδέρνει μέσα στην προσωπική και πολιτική απελπισία και την σύγχυση, αφού πια όλες οι «σταθερές αξίες» και σχεδιασμοί έχουν καταρρεύσει και κανείς δεν μπορεί με σιγουριά να σκεφθεί πώς θα είναι η ζωή του και η κατάσταση της χώρας αύριο. Γιʼ αυτό και η γενικευμένη κοινωνική και πολιτική ρευστότητα, γιʼ αυτό η έλλειψη εμπιστοσύνης και ενθουσιασμού και η γενικευμένη καχυποψία σε κάθε πολιτική έκφραση και σε κάθε πολιτική πρωτοβουλία. Αυτό που υπόσχεται αυτό το κομμάτι των «πολύ ξύπνιων» του πολιτικού συστήματος, είναι η πλήρης επιστροφή στο παρελθόν, ότι όλα τάχα μπορούν να γίνουν πάλι όπως ήταν πριν και πως η καταστροφή που μας βρήκε, ήταν κάτι περίπου τελεολογικά προαποφασισμένο – μεταφυσικό.
Μια συμφορά που μας ήρθε μόνο και μόνο επειδή κάποιοι εδώ στην Ελλάδα κλέβανε και επειδή ο ξένος παράγοντας δεν κάνει τίποτε άλλο παρά να μας ζηλεύει και να μας
Δεν μπορεί να συνεχίσει η κυβέρνηση να διαπραγματεύεται μαζί τους, με τις εντελώς παράλογες απαιτήσεις τους και να υπομένει τις σχιζοφρενικές πλέον συμπεριφορές τους. Στην πραγματικότητα είμαστε όλοι αντιμνημονιακοί, μόνο βέβαια που κάποιοι εξ ημών θεωρούν ότι είναι ποιο έξυπνοι από τους άλλους. Και γι’ αυτό είτε έχουν αφεθεί και βολευτεί υπό την πλήρη καθοδήγηση των τροϊκανών, έχοντας βεβαίως και την καβάντζα τους διά τα προς το ζην, είτε, όπως κάποιοι άλλοι πιο «ξύπνιοι», πουλάνε μισοτιμής φούμαρα - ελπίδες και υποσχέσεις για την επιστροφή, τάχα μου, στον θαυμαστό κόσμο της προ μνημονίων εποχής…
Η μεγάλη πλειοψηφία όμως του κόσμου σε αυτή τη χώρα, που πληρώνει το μάρμαρο και τα σπασμένα, βολοδέρνει μέσα στην προσωπική και πολιτική απελπισία και την σύγχυση, αφού πια όλες οι «σταθερές αξίες» και σχεδιασμοί έχουν καταρρεύσει και κανείς δεν μπορεί με σιγουριά να σκεφθεί πώς θα είναι η ζωή του και η κατάσταση της χώρας αύριο. Γιʼ αυτό και η γενικευμένη κοινωνική και πολιτική ρευστότητα, γιʼ αυτό η έλλειψη εμπιστοσύνης και ενθουσιασμού και η γενικευμένη καχυποψία σε κάθε πολιτική έκφραση και σε κάθε πολιτική πρωτοβουλία. Αυτό που υπόσχεται αυτό το κομμάτι των «πολύ ξύπνιων» του πολιτικού συστήματος, είναι η πλήρης επιστροφή στο παρελθόν, ότι όλα τάχα μπορούν να γίνουν πάλι όπως ήταν πριν και πως η καταστροφή που μας βρήκε, ήταν κάτι περίπου τελεολογικά προαποφασισμένο – μεταφυσικό.
Μια συμφορά που μας ήρθε μόνο και μόνο επειδή κάποιοι εδώ στην Ελλάδα κλέβανε και επειδή ο ξένος παράγοντας δεν κάνει τίποτε άλλο παρά να μας ζηλεύει και να μας






