του Γιάννη Σπανού
Η τουρκική πολιτική αρχίζει να ενεργοποιείται να μιμείται και να επαναλαμβάνεται μετά την άλωση της 29ης Μαϊου 1453. Προηγουμένως οι Τούρκοι γνώριζαν κι εφάρμοζαν τα επιδρομικά κατακτητικά σχέδια των εκάστοτε ηγετών τους. Του Κιλιντζή Ασλάν, του Τουγκρίλ Μπέκ και των άλλων που διά πυρός και σιδήρου ισοπέδωναν έθνη και λαούς, εγκατακρήμνιζαν πολιτισμούς και σκλάβωναν κοιτίδες της σκέψης της ανθρωπότητας. Την τέχνη της διπλωματίας και τη σημασία της, στις σχέσεις με τον εκτός οθωμανικής αυτοκρατορίας κόσμο, κατανόησαν όταν ήρθαν σ’ επαφή με την Ελληνική αυτοκρατορία των μέσων χρόνων, ενώ πλησίαζαν στην Κωνσταντινούπολη. Όταν ο νεαρός πορθητής της Πόλης μπόρεσε να κατανοήσει την αξία της διπλωματίας και των λειτουργών της, των Φαναριωτών. Των Ελλήνων προνομιούχων που περιστοίχιζαν τους αυτοκράτορες και κρατούσαν τα ηνία της διεθνούς πολιτικής κατά τον μεσαίωνα. Ήταν πολυμαθέστατοι και μυαλά ακονισμένα που πρωταγωνιστούσαν στις διεθνείς σχέσεις και προωθούσαν τα συμφέροντα της Βυζαντινής αυτοκρατορίας, όπως απεκλήθη αιώνες μετά την κατάλυσή της. Λόγω αυτής της γνωριμίας ο Μωάμεθ, επικειμένης της κατάληψης της βασιλεύουσας, εξέδωσε διαταγές στους πολιορκητές να μη σφάζουν τους Φαναριώτες αλλά να τους αιχμαλωτίζουν.
Αφού στόμωσαν οι χαντζάρες από τις σφαγές, σχημάτισε ομάδες Φαναριωτών για να οργανώσουν διπλωματία. Και επειδή δεν υπήρχαν Τούρκοι γλωσσομαθείς και κατάλληλοι,
Η τουρκική πολιτική αρχίζει να ενεργοποιείται να μιμείται και να επαναλαμβάνεται μετά την άλωση της 29ης Μαϊου 1453. Προηγουμένως οι Τούρκοι γνώριζαν κι εφάρμοζαν τα επιδρομικά κατακτητικά σχέδια των εκάστοτε ηγετών τους. Του Κιλιντζή Ασλάν, του Τουγκρίλ Μπέκ και των άλλων που διά πυρός και σιδήρου ισοπέδωναν έθνη και λαούς, εγκατακρήμνιζαν πολιτισμούς και σκλάβωναν κοιτίδες της σκέψης της ανθρωπότητας. Την τέχνη της διπλωματίας και τη σημασία της, στις σχέσεις με τον εκτός οθωμανικής αυτοκρατορίας κόσμο, κατανόησαν όταν ήρθαν σ’ επαφή με την Ελληνική αυτοκρατορία των μέσων χρόνων, ενώ πλησίαζαν στην Κωνσταντινούπολη. Όταν ο νεαρός πορθητής της Πόλης μπόρεσε να κατανοήσει την αξία της διπλωματίας και των λειτουργών της, των Φαναριωτών. Των Ελλήνων προνομιούχων που περιστοίχιζαν τους αυτοκράτορες και κρατούσαν τα ηνία της διεθνούς πολιτικής κατά τον μεσαίωνα. Ήταν πολυμαθέστατοι και μυαλά ακονισμένα που πρωταγωνιστούσαν στις διεθνείς σχέσεις και προωθούσαν τα συμφέροντα της Βυζαντινής αυτοκρατορίας, όπως απεκλήθη αιώνες μετά την κατάλυσή της. Λόγω αυτής της γνωριμίας ο Μωάμεθ, επικειμένης της κατάληψης της βασιλεύουσας, εξέδωσε διαταγές στους πολιορκητές να μη σφάζουν τους Φαναριώτες αλλά να τους αιχμαλωτίζουν.
Αφού στόμωσαν οι χαντζάρες από τις σφαγές, σχημάτισε ομάδες Φαναριωτών για να οργανώσουν διπλωματία. Και επειδή δεν υπήρχαν Τούρκοι γλωσσομαθείς και κατάλληλοι,






