του Μιχάλη Ιγνατίου
Χωρίς αμφιβολία η Αμερική είναι και σήμερα η πρώτη υπερδύναμη του πλανήτη, αν και αμφισβητείται πλέον από τη Μόσχα και το Πεκίνο -ιδιαίτερα η Κίνα θα μπορούσε και να την «εκβιάσει», καθώς διαθέτει μερικά τρισεκατομμύρια δολάρια σε αφρικανικά ομόλογα και αποθέματα.
Η Ουάσιγκτον έχει ακόμα και σήμερα την ισχύ, αλλά και τη βούληση, να επιτίθεται... -όχι πάντα με επιτυχία- προς υποστήριξη των στρατηγικών της συμφερόντων σε οποιοδήποτε μέρος του κόσμου. «Προσφιλής» της περιοχή παραμένει η Μέση Ανατολή, όπου συνεχίζει να έχει εμμονές και πάθη. Παρά το γεγονός ότι οι λαοί της περιοχής μισούν τις Ηνωμένες Πολιτείες, οι Αμερικανοί επιμένουν στο στόχο τους να τη θέσουν υπό τον έλεγχο τους, αν και η πολιτική τους για την ενέργεια μετατίθεται και μετατοπίζεται σε άλλα μέρη του κόσμου αλλά και στο εσωτερικό τους.
Στους σχεδιασμούς τους από το Β' Παγκόσμιο Πόλεμο μέχρι σήμερα τον ακρογωνιαίο λίθο αποτελούσε πάντα το Ισραήλ, που με τη σειρά του ευεργετήθηκε από τις ΗΠΑ και στρατιωτικά και οικονομικά. Βεβαίως, η μια χώρα χρησιμοποιούσε την άλλη, αλλά φαίνεται πως το εβραϊκό κράτος εκμεταλλεύτηκε περισσότερο από την Αμερική τη σχέση τους. Αυτή τη στιγμή νιώθει τόσο δυνατό, ώστε να «βγάζει τη γλώσσα» στην προστάτιδά του.









