Βασικό και επίκεντρο πρόβλημα των σημερινών Ελλήνων είναι εκείνο της εθνικής συνείδησης, της εθνικής ταυτότητος. Είναι πράγματι τρομακτικό αν αναλογιστεί κανείς, το πώς ένας λαός ζυμωμένος ανά τους αιώνες με την ίδια του την μαγιά της εθνικής υπερηφάνειας, την οποία του έδινε η συνείδηση της εθνικής και πολιτισμικής του ετερότητας, κατέληξε να είναι σήμερα μια τηλεοπτική μάζα. Για τριάντα και πλέον χρόνια το κέντρο της συνείδησης του Έλληνα έχει μετατοπιστεί σε αλλότριες έως παρακμιακές καταστάσεις. Όλα εκείνα τα οποία χαρακτήριζαν και σηματοδοτούσαν την ελληνικότητα, ως ζωντανή οντότητα, όχι μόνο εξαφανίστηκαν, αλλά ακόμη χειρότερα, εξαχρειώθηκαν. Η κοινότητα και η κοινωνία προσώπων εξαχρειώθηκαν σε «δημόσιες σχέσεις», η Εκκλησιά εξαχρειώθηκε σε ιδεολογία, η Πατρίδα σε ευρωπαϊκά πακέτα επιδοτήσεων, η προσφορά και το φιλότιμο σε πελατειακές σχέσεις, και τέλος ο πολιτισμός σε εκφυλισμό.
Η νευρασθενής κατανάλωση και η αποθέωση του ατομικού συμφέροντος, ειδικά αρχής γενομένης από τα χρόνια της «εκσυγχρονιστικής» λαίλαπας, δημιούργησαν ένα κοινωνικό τέρας, ένα αποκρουστικό πρότυπο, κυρίαρχο στο...
