Έρχονται στην ζωή του ανθρώπου στιγμές-σταθμοί, που πρέπει να πάρει σοβαρές αποφάσεις οι οποίες , αν τις υλοποιήσει, θα έχουν βραχυπρόθεσμα και ίσως μακροπρόθεσμα, σοβαρές επιπτώσεις τόσο στην δική του ζωή όσο και των συμπολιτών του. Ένας από τους σταθμούς αυτούς είναι και οι εκλογές του Νοεμβρίου για την Τοπική Αυτοδιοίκηση και, πάντα σε όλους μας, κάθε φορά γεννιούνται πολλά ερωτηματικά ως προς την σκοπιμότητά τους και τα παιχνίδια που παίζονται γύρω απ' αυτήν.
Βέβαια στην περίπτωση περιφερειών-περιφερειαρχών το θέμα ξεφεύγει από τα στενά όρια της Τοπικής Αυτοδιοίκησης, όπως την εννοούσαμε μέχρι σήμερα και δεν θα ασχοληθώ αλλά, γιατί τάχα ένα θέμα καθαρά τοπικού όσο και τοπικιστικού χαρακτήρα όπως είναι η εκλογή δημάρχων στους δήμους (μικρούς-μεσαίους) να απασχολεί την κεντρική πολιτική σκηνή και να χρειάζεται η έγκριση από το κόμμα, το όποιο κόμμα, για την ανάδειξη του υποψηφίου δημάρχου των Ιωαννιτών πχ ή της Κόνιτσας ή..... Βέβαια , όπως ξέρουμε, στην Ελλάδα έχουν πολιτικοποιηθεί ακόμη και ο Στρατός, η Δικαιοσύνη και η Εκκλησία αλλά το να απασχολεί τα κόμματα το ποιος θα είναι ο επόμενος δήμαρχος Μετσόβου δεν είναι κάπως υπερβολικό;
Μετρούν τις δυνάμεις τους τα κόμματα λένε πολλοί. Μα πώς είναι δυνατόν, αφού για παράδειγμα, έναν ΠΑΣΟΚο ή έναν αριστερό δήμαρχο μπορεί να τον ψηφίσω κι εγώ, ο δεξιός, επειδή τυχαίνει να είναι συγγενής μου ή να έχει στο ψηφοδέλτιό του συγγενή μου άρα η υποχρέωση.....καταλαβαίνετε. Παίρνουν μηνύματα τα κόμματα και χαράσσουν πολιτική λένε άλλοι. Μπορεί να είναι έτσι αλλά ας μου εξηγήσει κάποιος, ποιο θα είναι το όφελος της αξιωματικής αντιπολίτευσης αν κερδίσει τους δήμους που θέλει, όταν αποδεδειγμένα στο παρελθόν η ΝΔ κέρδιζε τους δήμους σε Αθήνα-Θεσσαλονίκη-Πειραιά και όλους τους λεγόμενους μεγάλους δήμους χωρίς κανέναν απολύτως αντίκτυπο στην κεντρική πολιτική σκηνή. Ή πιο είναι το όφελος μιας κυβέρνησης να σαμποτάρει το έργο του κάθε εκλεγμένου και το ΠΑΣΟΚ μας έχει συνηθίσει σ' αυτή την τακτική; Μήπως να τον εκδικηθεί επειδή δεν πρασίνισε ο χάρτης της Ελλάδας το βράδυ των εκλογών; Να τον μειώσει αποβλέποντας στην μελλοντική στήριξη του εκλεκτού της και ας είναι και "κουτσάλογο"; Μήπως τελικά αυτό το τελευταίο να είναι και η απάντηση; Συνενώνουν δηλαδή τις δυνάμεις τους, ένας πολλάκις αποτυχών υποψήφιος (γιατί από μόνος του "μηδέν εις το πηλήκιον" που θα 'λεγε και ο Γιωργάκης) και ένα κόμμα αδύναμο και υποτελές σε ΔΝΤ-ΗΠΑ-ΕΚΤ που ξέρει να εξαντλεί την αυστηρότητά του μόνο στους Έλληνες μήπως με την ένωση των αδυναμιών τους καταφέρουν περιφανή νίκη εις βάρος μας. Μα από πότε η ένωση αδυναμιών μπορεί να δώσει θετικό αποτέλεσμα; Δεν ξέρω και το ψάχνω και ίσως μπορείτε να με βοηθήσετε.
Με απασχολεί πολύ και με προβληματίζει ο άγριος πόλεμος μεταξύ των υποψηφίων με τους ΠΑΣΟΚους να είναι πάντα στην επίθεση χρησιμοποιώντας όλα τα μέσα, θεμιτά και αθέμιτα, για να θίξουν υπολήψεις χωρίς να τους καίγεται καρφάκι έχοντας στο πλάι τους τις ορδές των δημοσιοκάφρων οι οποίοι στο κάτω-κάτω αποβλέπουν ή σε "αρπαχτές" μαύρου χρήματος ή σε μια θέση στο πολυπρόσωπο σχήμα του εκπροσώπου τύπου ενός δήμου ή μιας περιφέρειας.
Με απασχολεί πολύ το ποιόν των υποψηφίων. Είναι ένα θέμα που γεννά πολλά ερωτήματα στα οποία μπορεί κανείς να απαντήσει με πλήθος άλλων ερωτημάτων αλλά ποτέ με σιγουριά. Για παράδειγμα. Γιατί κατεβαίνει ο τάδε για δήμαρχος (ή δημ. σύμβουλος); Για να προσφέρει στον τόπο ή για προσωπική προβολή που θα του χρειασθεί σε άλλες καταστάσεις; Για προσωπική προβολή ή γιατί είναι όργανο συμφερόντων; Τι τρόπους θα χρησιμοποιήσει ώστε να εκλεγεί; Τα πρόσωπα που θα τον βοηθήσουν, φανερά ή κρυφά, είναι όντως προσωπικότητες ή κάπου αποσκοπούν; Τι είδους δεσμεύσεις συνεπάγεται μια τέτοια βοήθεια; Έχει τα κότσια να αντέξει τους εγωισμούς και τα τερτίπια των συμβούλων της παράταξής του; Θα αντέξει στις πιέσεις εργολάβων, βουλευτών, περιφερειαρχών και υπουργών με κίνδυνο η πίεση αυτή να τον κάνει έρμαιο παλαιών του παθών; Κι αν δεν αντέξει τον ανεχόμαστε για πέντε ολόκληρα χρόνια; Μάλλον(;).
Επειδή η μισητή συγκυβέρνηση ΠΑΣΟΚ-ΔΝΤ καθόρισε το αποτέλεσμα των εκλογών αυτών σαν αποδοχή ή μη της πολιτικής της, με προβληματίζει το βρώμικο παιχνίδι που παίζουν δήθεν ΝΔκράτες προσπαθώντας να μας ανοίξουν τα μάτια και μπορεί αυτό να συμβαίνει και με δήθεν οπαδούς και των άλλων κομμάτων της αντιπολίτευσης. Επιτίθενται κατά των υποψηφίων που έχουν το χρίσμα της ΝΔ υπογράφοντας τους λιβέλους τους σαν "αμετανόητοι Νεοδημοκράτες". Ξέρετε, ο Νεοδημοκράτης έχει μεγάλη αυτοεκτίμηση και είναι υπερήφανος και συνειδητός οπαδός, γνωρίζοντας καλά σε τι πιστεύει. Ο ΝΔκράτης θεωρεί τον εαυτό του δημοκράτη και δεν έχει να απολογηθεί σε κανέναν, για τίποτε και ποτέ δεν θα χαρακτήριζε τον εαυτό του αμετανόητο γιατί αμετανόητος μπορεί να χαρακτηρισθεί (ίσως και να αυτοχαρακτηρισθεί) ένας δολοφόνος, ένας βιαστής, ένας ληστής ή δεν ξέρω τι άλλο. Μάλλον, λοιπόν, θα πρόκειται για "ντοράκια" ή οπαδούς του γελοίου Καρατζαφέρη και αν κάνω λάθος θα δεχθώ την άποψή σας και θα σας ζητήσω δημόσια συγνώμη.
Μια οδυνηρή διαπίστωση με παγκόσμιες διαστάσεις, είναι, πως το κυνήγι του χρήματος έχει ξεπεράσει τα όρια της απλής επιβίωσης. Αν και μπορούμε να ζήσουμε άνετα με ένα μέτριο μισθό, εντούτοις οι νέες ανάγκες, όπως αυτές έχουν διαμορφωθεί, γα πιο μεγάλο σπίτι, για πιο μοντέρνο αυτοκίνητο, για ταξίδια και φανταστικά κομφόρ, μας έχουν οδηγήσει συνειδητά ή υποσυνείδητα στο κυνήγι του χρήματος. Η τάση αυτή είναι που προκαλεί τον ανταγωνισμό, τον ατομικισμό, και την αποξένωση, κι έτσι όλοι νιώθουμε πως αν κάτι δυσάρεστο μας τύχει κανένας δεν θα ενδιαφερθεί, κανείς δεν θα μας κοιτάξει. Η τάση αυτή αναπτύσσει στην ψυχή ανασφάλεια και μοναξιά γιατί οι γύρω μας πια δεν είναι ειλικρινείς φίλοι, αλλά ειλικρινείς ανταγωνιστές. Η ανασφάλεια και η ψυχολογική μοναξιά φαίνεται είναι το αντίτιμο της προσπάθειας των ανθρώπων για απόκτηση περισσότερου χρήματος απ’ όσο χρειάζονται για να έχουν μια άνετη ζωή.
