από αναγνώστη στο «wired and ready»
Γεια σας,
Είχα διαβάσει παλαιές αναρτήσεις σας σε διάφορες άλλες ιστοσελίδες. Σήμερα ένας φίλος μου έστειλε ένα κείμενο σας. Δυστυχώς σε ό,τι λέτε έχετε απέραντο δίκαιο. Στην Ελλάδα το πρόβλημα είναι ότι εμείς οι πολίτες μεγαλώνουμε με μια αγωνιστική νοοτροπία που μας βάζει σε θέσεις μάχης. Θα ήθελα να μοιραστώ την ιστορία μου μαζί σας.
Τελείωσα το λύκειο στις αρχές της δεκαετίας του 80. Κατάγομαι από οικογένεια αριστερών πεποιθήσεων. Θυμάμαι την όρεξη την δική μου και των υπολοίπων στο κύκλο μου και όχι μόνο όταν ήταν να βγει στην εξουσία το ΠΑΣΟΚ με τον Ανδρεά. Μάλλον είσαστε νέος εκείνη την περίοδο και δεν καταλαβαίνετε τι γινόταν. Οι περισσότεροι Έλληνες πίστευαν ότι με το ΠΑΣΟΚ θα πλουτίσει ο μέσος Έλληνας και μετά τα γεγονότα της Χούντας η χώρα είχε πάρει μεγάλη αριστερή στροφή. Οι Δικοί μου ένιωθαν ότι δεν υπήρχε πια ο φόβος κάποιος να είναι «αριστερός».
Υπήρχε μια νοοτροπία εμείς-οι-εργάτες-κατά-των-αφεντικών. Η πρώτη μου δουλειά ήταν σε μια βιοτεχνία στην Κεντρική Ελλάδα. Με τις αλλάγες που έφερε το ΠΑΣΟΚ στην πρώτη του τετραετία και με τις επιδοτήσεις θέλαμε εμείς-οι-εργάτες να πάρουμε μεγαλύτερο κομμάτι της πίτας. Πιστεύαμε ότι το αφεντικό μας κορόιδευε και μας εκμεταλλευόταν. Με το σωματείο που δημιουργήσαμε οργανωθήκαμε περισσότερο και αυξήσαμε τις απαιτήσεις μας. Πιστεύαμε στον εργασιακό...
