Τουριστικὴ ἀνάπτυξις ἤ ἐξαθλίωσις καὶ διαφθορὰ;
Γράφει ο Ἰωάννης Καραδημητρόπουλος
ΕΧΘΕΣ
Ἡ, ἐν Τροιζήνι, Ἐθνοσυνέλευσις τῆς 14ης Ἀπριλίου 1827, ἐπέλεξεν ὡς πρῶτον Κυβερνήτην τῆς Ἑλλάδος τὸν Ἰωάννη Καποδίστρια. Ἡ σύγκρουσίς του μετὰ τῶν συμφερόντων τῆς ἐποχῆς, ἤτοι τῶν Μπέηδων, ἡγεμόνων καὶ Κοτζαμπάσηδων, εἶχεν ὡς ἀποτέλεσμα νὰ ἀποστερηθῇ ἡ Πατρὶς καὶ οἱ Ἕλληνες τῶν ὑπηρεσιῶν τοῦ εύπατρίδου ἐκείνου, ὅστις τὴν 27ην Σεπτεμβρίου ἤ 8ην Ὀκτωβρίου 1831 τῶν, Γρηγοριανοῦ καὶ Ἰουλιανοῦ, ἡμερολογίων ἀντιστοίχως, ἔπιπτε νεκρὸς, κατόπιν ἐντολῆς τῆς ἈγγλοΓαλλικῆς διπλωματίας, διὰ χειρῶν Γεωργίου καὶ Κωνσταντίνου Μαυρομιχάλη, υἱοῦ καὶ ἀδελφοῦ τοῦ ἐν φυλακῇ εὑρισκομένου μπέη, ἤ ἡγεμόνος ἤ φεουδάρχου τῆς Μάνης, Πετρόμπεη Μαυρομιχάλη.
Ὁ Βλαχογιάννης εἰς τὸ ἔργον του «Ἰστορική Ἀνθολογία» σελίς 59, φέρει τὸν Πετρόμπεη Μαυρομιχάλη λέγοντα: «Ἀνάθεμα στοὺς ἀγγλογάλλους ποὺ ἦσαν ἡ αἰτία κι’ ἐγὼ ἔχασα τοὺς δικοὺς μου καὶ τὸ ἔθνος ἕναν ὑπέροχο ἄννθρωπο ποὺ δὲν θὰ τόνε ματαβρῇ καὶ τὸ αἷμα του μὲ παιδεύει τώρα...»