Tι απέγινε η σορός του Χίτλερ και τι ήταν η επιχείρηση «Θρύλος»; [βίντεο]

Σαν σήμερα, ο Αδόλφος Χίτλερ και η σύζυγός του Εύα Μπράουν άφηναν την τελευταία τους πνοή στο Βερολίνο, λίγο πριν την είσοδο των σοβιετικών στρατευμάτων. Τι συνέβη ακριβώς όμως και τη σχέση έχει ο θάνατος του δικτάτορα με τη σοβιετική επιχείρηση «Μύθος»;

Σύμφωνα με προφορικές παραδόσεις, ο δικτάτορας είχε δώσει εντολή το σώμα του να αποτεφρωθεί προκειμένου να μην βεβηλωθεί από τον εχθρό. Ωστόσο από την πρώτη στιγμή δεν έλειψαν οι θρύλοι ότι το σώμα του Χίτλερ είχε ταρριχευθεί και μεταφερθεί στην Αργεντινή, ενώ φυσικά πολλοί πίστεψαν ότι ο...

Όμηρος και Πυθαγόρας "Τουρκικής καταγωγής"

“Οι Έλληνες είναι ένα μικρό παρακλάδι του μεγάλου τουρκικού Λαού”



Είναι λογικό ο κάθε λαός να βλέπει την ιστορία με τα δικά του μάτια. Εμείς όμως "βγάλαμε" τα μάτια μας μόνοι μας και οι Τούρκοι βλέπουν ότι θέλουν! Όσο δεν τους αντικρούει κανείς ακόμα και οι Μάγιας θα γίνουν απόγονοί τους. Ενώ το βιβλίο Ιστορίας που διδάσκονται τα Ελληνόπουλα στη ΣΤ' Δημοτικού εξυμνεί τις «προοδευτικές» προσπάθειες των Οθωμανών να ενισχύσουν την εκπαίδευση των Ελλήνων κατά την Τουρκοκρατία και ξεχνάει το κρυφό σχολειό.

Το αντίστοιχο εγχειρίδιο της γείτονος διδάσκει στους Τούρκους μαθητές ότι:
Σελίδα19: «Τα νησιά του Αιγαίου βρίσκονται σήμερα υπό ελληνική κατοχή».
Σελίδα 21: «Η Ελλάδα δεν έχει τη δύναμη να διατηρήσει στο...

Μην περιμένεις την άνοιξη...

Το πήρα από το «RAMNOUSIA» και θέλω να πω δύο πράγματα. Πράγματι υπάρχουν ομοιότητες μεταξύ των δύο περιόδων, την προ του 1967 και της σημερινής μόνο που δεν είναι έτσι ακριβώς τα πράγματα όπως τα θέτει το καλό ιστολόγιο. Για παράδειγμα αποδέκτης της οργής δεν ήταν το παλάτι αλλά το σάπιο, και τότε, πολιτικό σύστημα. Με τους πολιτικούς είχε πρόβλημα ο λαός και γι αυτό αναζητούσε έστω και έναν «δεκανέα» για να τον σώσει από τους αλήτες που καθημερινά δέρνονταν μέσα στο κοινοβούλιο βγάζοντας τα προσωπικά τους στην φόρα ενώ από την άλλη καταδυνάστευαν τον λαλο. Δεν ξέρω την ηλικία σας, για να έχετε μνήμες, αλλά θα σας είναι εύκολο να ανατρέξετε στα αρχεία των εφημερίδων της εποχής και θα βρείτε τους σχετικούς τίτλους ώστε να δείτε ποιον πολιτικό λέγανε ΡΟΖΑΛΙΑ (δεν έχει να κάνει με σεξουαλικές διαστροφές), ποιον κλέφτη, ποιον δωσίλογο κτλ παρακαλώντας να βρεθεί ένας «δεκανέας» για να σώσει την Ελλάδα. Μετά αναφέρεται, το κείμενο, σε λαϊκό κίνημα.Τι να εννοεί άραγε λέγοντας «λαϊκό κίνημα» και αναφέρομαι στο τότε. Το μόνιμο 10% του ΚΚΕ (έφθασε μέχρι 22% αλλά πριμοδοτήθηκε) ή μήπως τον «ανένδοτο»  του παλιού ΓΑΠ; Μα εκείνος ο «ανένδοτος» δεν είχε να κάνει με το παλάτι αλλά με τον Καραμανλή και ήταν εχθρικά διακείμενος προς το λεγόμενο «λαϊκό κίνημα» (ο θεός να το κάνει!!!). Και το τελευταίο που θα ήθελα να πω είναι ότι οι μπαμπούλες δεν  φορούν αναγκαστικά χακί άσε που μερικοί φορούν και ράσα. Ο Μάο πχ ή ο Κάστρο, ο Ζαχαριάδης ή ο Κιμ Ιλ Ζουγκ, ο Τσαουσέσκου ή ο Δημητρώφ δεν ήταν στρατιωτικοί άσχετα αν έγιναν «ΚΑΙ στρατιωτικοί». Φασίστες του κερατά ήταν, ότι ήθελαν έκαναν... Οδυσσεύς 
Ακολουθεί το κείμενο...

Δεν ξέρω αν είναι ιδέα μου, αλλά παρατηρώ πως η ελληνική κοινωνία το παίρνει απόφαση πως δεν υπάρχει σωτηρία. Φαίνεται περισσότερο πιθανή η παραίτηση από την εξέγερση. 
Το “σοκ και δέος” εφαρμόστηκε τόσο καλά στην ελληνική περίπτωση, όπου σε συνδυασμό με τις παθογένειες χρόνων, αφαίρεσε την δυνατότητα ολοκληρωτικής ρήξης με ένα σύστημα που πεθαίνει, αλλά θέλει να μας πάρει κι εμάς μαζί.

Σκέφτομαι τις ομοιότητες (αν και άλλες εποχές) μεταξύ του τώρα και του 1967, όπου ήρθε η χούντα των συνταγματαρχών. Σημειώνω τα εξής: 
Όπως και σήμερα, έτσι και τότε, υπήρξε μια γενική αμφισβήτηση του πολιτικού συστήματος. Αποδέκτης της δυσαρέσκειας ήταν τα ανάκτορα, ενώ τώρα έχει στοχοποιηθεί η βουλή. 
Η Αριστερά δεν κατάφερνε να πείσει τις λαϊκές μάζες να την ακολουθήσουν και να να τις εμπνεύσει να εκφραστούν μέσω εκείνης. Έτσι και εν έτει 2012, η Αριστερά δεν σηκώνει το γάντι που την πέταξε η ιστορική συγκυρία και δεν αναλαμβάνει την ευθύνη, μέσω μιας ηγετικής παρουσίας. Το ΚΚΕ περιμένει να…αλλάξουν οι κοινωνικοί συσχετισμοί και “να ωριμάσουν οι συνθήκες”, ο ΣΥΡΙΖΑ φαίνεται να μην μπορεί να προσελκύσει μαζικά τους δυσαρεστημένους και η ΔΗΜ.ΑΡ μόνο κατ’ ευφημισμό είναι αριστερό κόμμα. Η όποια επαναστατική διάθεση καλουπώθηκε.

Άλλο κοινό σημείο μεταξύ των δύο περιόδων, είναι (και ίσως το πιο τραγικό) ότι πριν αναλάβει το αυταρχικό καθεστώς της δικτατορίας του Παπαδόπουλου το λαϊκό κίνημα υποχώρησε και βρισκόταν σε αναμονή των εκλογών (που ήταν να πραγματοποιηθούν Μάιο του ’67). Βέβαια αυτές οι εκλογές δεν έγιναν ποτέ, αφού η στρατιωτική χούντα “έβαλε την χώρα στο γύψο”. 

Όταν ανέλαβε η κυβέρνηση συνεργασίας του τρόμου, τέθηκε ως ορίζοντας εκλογών κάπου μέσα στον Φεβρουάριο. Τότε σκεφτόμασταν ότι έχουμε 3 μήνες μπροστά μας για να κάνουμε υπομονή. Ως γνωστόν, ο Έλληνας είναι ο μόνος πολίτης που δίνει τόσο μεγάλο χρόνο σε μια κυβέρνηση “να δείξει το έργο της”. 
Ο Φλεβάρης πέρασε και το μόνο που έφερε ήταν ένα δεύτερο μνημόνιο και πολύ κρύο. Τώρα παπαγαλίζουν πως εκλογές θα γίνουν μέσα στον Απρίλιο ή τον Μάιο, όταν -και καλά- ολοκληρώσει η κυβέρνηση το έργο της. Ακόμη περισσότερη αναμονή δηλαδή. Δεν σας τρομάζουν αυτές οι ομοιότητες; 

Δεν ξέρω αν θα γίνουν εκλογές, ξέρω ότι νεοφιλελευθερισμός και δημοκρατία δεν τα πάνε καλά. Για να εφαρμοστούν τέτοια μέτρα, με διάλυση του κράτους πρόνοιας και απώλεια εισοδήματος από την μεσαία τάξη, χρειάζονται μπαμπούλες. Από την Λατινική Αμερική (με πιο τρανταχτό παράδειγμα την Χιλή) ως την Ασία και την Αφρική, οι μπαμπούλες φορούσαν χακί. Κι αν ένα μεγαλύτερο μέρος των πολιτών έχει ριζοσπαστικοποιηθεί, μένει να το δείξει έμπρακτα, πρώτα απ’ όλα με την νοοτροπία του.
Πηγή: Μην περιμένεις την άνοιξη - RAMNOUSIA 

Θεσσαλονίκη: Εφτά χιλιάδες χρόνια κατοικείται η περιοχή πέριξ του Αλιάκμονα.

Μπορεί οι μεγάλες, καθοριστικές για την ιστορία του Μακεδονικού βασιλείου πόλεις να ήταν συγκεκριμένες (Αιγές, Πέλλα, Σίνδος, Πύδνα κ.ά.) εντυπωσιακές και εχέδωρες, καθώς μέχρι σήμερα προσφέρουν "δώρα" και χρυσάφι στους σύγχρονους μελετητές της ιστορίας αλλά και της πολιτικής, η συνεχής όμως και αδιάλειπτη από τη Νεολιθική και την Εποχή του Χαλκού ανθρώπινη παρουσία βρίσκεται διαχρονικά μακριά από τις βασιλικές πρωτεύουσες, σε αμιγώς αγροτικές περιοχές και δίπλα σε ποτάμια όπως ο Αλιάκμονας- ο μεγαλύτερος σε μήκος ποταμός εντός ελληνικών συνόρων (297 χλμ. έως τις εκβολές του στο Θερμαϊκό Κόλπο).

Τις κοιλάδες και τις πεδινές ζώνες κατά μήκος του Αλιάκμονα, από την Αιανή ως το Βελβεντό, που καλύπτονται σήμερα για πολλούς μήνες από τα νερά της τεχνητής λίμνης του φράγματος Πολυφύτου, ερευνά και μελετά τις...

Οι Αρχαίοι Πειρατές της Μεσογείου

Αναπαράσταση του μύθου της απαγωγής του Διονύσου από Τυρρηνούς πειρατές,
σε κύλικα του Εξεκία (περ. 530 π.Χ.) που βρέθηκε στην ετρουσκική πόλη Vulci.

Η πειρατεία στον αρχαίο μεσογειακό κόσμο αποτελεί την αρχαιότερη καταγεγραμμένη εμφάνιση του φαινομένου της πειρατείας, δηλαδή της καταλήστευσης πλοίων και πόλεων από ένοπλες ναυτικές ομάδες. Ξεκινώντας από αλασγικές, αιγυπτιακές και ουγκαριτικές πηγές της 2ης π.Χ. χιλιετίας, περνώντας απ' τον Όμηρο, τον Ηρόδοτο, το Θουκυδίδη και φτάνοντας ως το Λίβιο και τον Πλούταρχο, οι περισσότεροι συγγραφείς της αρχαιότητας ασχολήθηκαν με τα έργα και τις ημέρες των πειρατών.

Δεν είναι όμως μόνο οι καταγραφές. Θεωρείται βέβαιο ότι η Μεσόγειος Θάλασσα υπήρξε ο πρώτος ευρύς γεωγραφικός χώρος που η πειρατεία απέκτησε μαζικά χαρακτηριστικά. Ως μέθοδος προσπορισμού υλικού πλούτου και δούλων, αξιοποιήθηκε από σχεδόν όλους τους λαούς που κατοίκησαν τις ακτές της κατά την αρχαιότητα: από τους προϊστορικούς Λαούς της Θάλασσας και τους Ετρούσκους μέχρι τους Ιλλυριούς και τους Κίλικες των...