Σχολεία με σύγχρονα εργαστήρια, αμφιθέατρα και φίλους δασκάλους Περισσότερα: http://www.schizas.com/site3/index.php?option=com_content&view=article&id=44319:2011-12-16-120000&catid=39:omorfos-kosmos&Itemid=220#ixzz1gijFa0S0

 
Άνοιξαν τα σχολεία. Για κάποιους ένα ευχάριστο και μοναδικό γεγονός, για τους περισσότερους θλιβερό.

Σε μια μακρινή χώρα, στη Φινλανδία, που εδώ και μια δεκαετία οι μαθητές της βγαίνουν πρώτοι σε όλες τις διεθνείς αξιολογήσεις του ΟΟΣΑ (οι δικοί μας τελευταίοι), γιορτάζουν τις μέρες αυτές.
Γιορτάζουν, γιατί μετά από δύο μήνες διακοπών βρέθηκαν ξανά με τους συμμαθητές και δασκάλους - φίλους τους, στη μικρή κοινότητα του σχολείου τους.

Στη Φινλανδία, στα πολυθέσια και ολοήμερα σχολεία θα βρεις παιδιά από 8 μηνών μέχρι 16 ετών. 

Όταν εργάζονται και οι δύο γονείς μπορούν να αφήσουν το 8 μηνών και άνω παιδί τους στο σχολείο μαζί με τα μεγαλύτερα αδερφάκια του. Στη μικρή κοινότητα του σχολείου θα βρεις παιδιά με ειδικές ανάγκες, αφού, σκοπίμως, δεν υπάρχουν ειδικά ιδρυματικά-σχολεία. Θα...

Τι προκαλεί άγχος στα παιδιά;

Τα παιδιά ανήκουν στις ευπαθείς ομάδες που είναι επιρρεπείς στις αρνητικές συνέπειες του στρες, καθώς δεν μπορούν να μείνουν ανεπηρέαστα από τις ραγδαίες αλλαγές που συμβαίνουν, τόσο σε οικονομικό όσο και σε κοινωνικό επίπεδο, με αποτέλεσμα...
να εκδηλώνουν συμπτώματα άγχους.

Φαίνεται πως τα παιδιά κάθε ηλικίας είναι δυνατόν να βιώσουν στρες, αλλά ο τρόπος με τον οποίο αντιδρούν σε αυτό έχει να κάνει με την ηλικία, την ιδιοσυγκρασία τους, καθώς και με το οικογενειακό περιβάλλον στο οποίο μεγαλώνουν.

Τα αίτια, λοιπόν, του παιδικού στρες θα μπορούσαμε να τα χωρίσουμε σε δύο μεγάλες κατηγορίες. Η πρώτη έχει να κάνει με το στρες που προκύπτει λόγω της

Επικοινωνιακά κόλπα στη Σ. Αραβία.

Επικοινωνιακή τακτική στην Σαουδική Αραβία, όπου ενώ η ψήφος των γυναικών στην πράξη δεν θα έχει ουσιαστικό νόημα στα πράγματα της χώρας, θα εξακολουθεί να απαγορεύεται η οδήγηση εκ μέρους τους επειδή αυτό, θα θίξει τα χρηστά ήθη των μουσουλμάνων. Και σ' εμένα προσωπικά γεννώνται τα ερωτήματα: Τι είδους γυναίκες είναι αυτές οι Ελληνίδες που παντρεύονται μουσουλμάνους αλλάζοντας ταυτόχρονα την θρησκεία τους (το μικρότερο κακό); Προσπαθώ να μπω στην ψυχολογία τους. Έχουν γνωρίσει την απόρριψη σε μέγιστο βαθμό; Είναι κακάσχημες και αν είναι γιατί να τις παντρευτεί ένας μουσουλμάνος (οι λόγοι είναι πολλοί και τους έχω σκεφθεί); Τι είδους κόμπλεξ και κατώτερα συναισθήματα (πχ μίσος) και τι είδους (συν)ενοχές κουβαλούν στις ψυχούλες τους για να κάνουν το «απονενοημένο διάβημα»; Επειδή «άβυσσος η ψυχή του ανθρώπου" θα μπορούσε κάποιος να μου εξηγήσει το ανεξήγητο; Ακολουθεί το κείμενο της Ε. Μαυρουδή που πήρα από την sigmalive.  Οδυσσεύς

Δεν «κόστισε» στην κυβέρνηση το δικαίωμα ψήφου στις γυναίκες

Παρά την ανακοίνωση ότι οι γυναίκες στη Σαουδική Αραβία θα μπορούν πλέον να ψηφίζουν και να θέτουν υποψηφιότητα, εξακολουθεί να μην τους επιτρέπεται να οδηγούν

Τα δημόσια λεωφορεία έχουν χωριστές πόρτες και καθίσματα για τις γυναίκες

Δελτίο τύπου των Master class του Νίκου Λυγερού στο Καστελλόριζο (23/9/2011) και ανάρτηση των μαθημάτων που έγιναν.

Δελτίο τύπου

Σήμερα, Παρασκευή 23 Σεπτεμβρίου 2011, πραγματοποιήθηκαν και ολοκληρώθηκαν με επιτυχία τα Master Class του κύριου Νίκου Λυγερού με τίτλο  " Ανοιχτά προβλήματα για την ανάπτυξη της σκέψης" σε μαθητές  που φοιτούν στην Σαντραπεία Αστική Σχολή Μεγίστης μετά  από την έγκριση  του κύριου Χαράλαμπου Ψαρά, προϊσταμένου του 1^ου  Γραφείου της Πρωτοβάθμιας Εκπαίδευσης Δωδεκανήσου και κατόπιν συνεννόησης και συνεργασίας με τη Διευθύντρια του Δημοτικού Σχολείου Χαρισμαΐδου Χρυσούλας, των Δασκάλων Νικολαΐδου Αλεξάνδρας και Φανάρα Χριστίνας καθώς και της Νηπιαγωγού Μουρατίδου Ιωάννας.

Πιο συγκεκριμένα, στους μαθητές του Νηπιαγωγείου τα μαθήματα επικεντρώθηκαν στην χωροαντιληπτική, στην σωματική κίνηση, στην καθετότητα, στις δομές, στο γέμισμα – συμπλήρωμα και στην κινητική σταθερότητα.

Παράλληλα, στους μαθητές του Δημοτικού δόθηκε βάρος στο γνωσιακό και στο γεωμετρικό, στις σχέσεις, στις αναλογίες, στα στοιχειώδη τρισδιάστατα, στην επικάλυψη σκακιέρας με ίππο, στα σκακιστικά ανοίγματα, στα ολιγάριθμα finale και στην ισορροπία στην άμυνα.

Τέλος οι μαθητές Γυμνασίου και Λυκείου επικεντρώθηκαν στην στοιχειώδη αριθμητική, στο Puzzle Fourey και στο πρόβλημα του Euler. Στο τελευταίο αυτό μάθημα συμμετείχαν ενεργά και οι καθηγητές του Σχολείου. 

Το «Ήπειρος, η πατρίδα μας»  δημοσιεύει σήμερα όλη την σειρά μαθημάτων με την σειρά που αυτά έγιναν. Οδυσσεύς

Master class Νίκου Λυγερού στο Καστελλόριζο (23/9/2011)

Posted on Σεπτεμβρίου 23, 2011 by Κάτσιος Δημήτρης

Φωτογραφίες από το πρώτο  δίωρο μάθημα που έλαβε χώρα στην Σαντράπεια Σχολή  στο Καστελλόριζο μέσα στο πλαίσιο του master class με θέμα: “Ανοιχτά προβλήματα για την ανάπτυξη της σκέψης” και απευθυνόταν σε παιδιά του Νηπιαγωγείου. (Προνήπια – Νήπια).

Στις φωτογραφίες βλέπετε τους μαθητές...

H προσπάθεια μετάλλαξης ἢ κατάργησης τοῦ μαθήματος τῶν Θρησκευτικῶν στοχεύει στὴν ἀπόσπαση τῆς ἠθικῆς ἀπὸ τὴν πνευματικὴ ζωὴ καὶ στὴν ἀνάπτυξη μιᾶς νομικῆς ἠθικῆς ἀνταποκρινόμενης στὶς ἀπαιτήσεις τῆς παγκοσμιοποίησης.

Η ωφέλιμος παιδεία και το ελληνικόν σχολείον

Εισήγησις εις την Διημερίδα της ΠΕΘ. 12–13 Μαρτίου 2011

του Ιωάννη Β. Κογκούλη

Καθηγητή Παιδαγωγικών της Θεολογικής Σχολής του ΑΠΘ

Από την εφημερίδα «Ορθόδοξος Τύπος», 25/3/2011 και  1/4/2011

Ζοῦμε σὲ μιὰ ἐποχὴ σύγχυσης ἐξαιτίας τῆς παρατηρούμενης ἀνάμειξης ἰδεολογιῶν, βιοθεωριῶν, τυποποιημένων ὁραμάτων, ἐμπορευματοποιημένων πολιτικῶν σχημάτων καὶ ποικίλων εὑρημάτων τῆς καλούμενης μετανεωτερικότητας. Παρὰ τὶς βαρύγδουπες διακηρύξεις γιὰ τὴν ἀξία τοῦ ἀνθρώπινου προσώπου καὶ τὸ δικαίωμα τῆς ἐλεύθερης ἐπιλογῆς, ἀόρατα πολυεθνικὰ πολιτικὰ καὶ πολιτιστικὰ σχήματα λειτουργοῦνὡς ἰσοπεδωτικὸς ὁδοστρωτήρας πάνω σὲ ἀνθρώπους καὶ στὰ προϊόντα τοῦ πολιτισμοῦ. Τὸν τελευταῖο μάλιστα καιρὸ φαίνεται νὰ εἶναι γεγονός, πὼς ἡ καλούμενη οἰκονομικὴ κρίση εἶναι πρωτίστως κρίση κοινωνικὴ καὶ θεσμική, κρίση ἀξιῶν καὶ πὼς εἶναι ἐμφανὴς ἡ συρρίκνωση στοὺς ἀνθρώπους τῆς πίστης, τῆς ἐλπίδας, τῆς ἀγάπης...

Ὅλα τὰ παραπάνω, σὲ συνδυασμὸ μὲ τὴν κοινὴ διαπίστωση πὼς ἰδιαίτερα σήμερα ἰσχύει αὐτό, ποὺ ὁ Ἅγιος Κοσμᾶς ὁ Αἰτωλὸς ἐπισήμανε γιὰ τὴν ἐποχή του, τονίζοντας μὲ ἔμφαση πὼς

Το νέο μοντέλο σχολείου στην Ελλάδα θα έχει υπερδιπλάσιο μαθητικό πληθυσμό σύμφωνα με το υπουργείο, που παραδέχθηκε χθες ότι θα είναι στριμωγμένο σε κτίρια με προδιαγραφές για να στεγάσουν τους μισούς.

«Δεν πείθει κανέναν η κα Διαμαντοπούλου»

Ημερομηνία ανάρτησης: 14 Μαρτίου 2011.

Tο σχολείο στα χρόνια του Μνημονίου μεταλλάσσεται.Γιγαντώνεται, ασφυκτιά, αποψιλώνεται από εκπαιδευτικούς, οι οποίοι κόβονται από τη λεπίδα του κανόνα 1 πρόσληψη για κάθε 5 αποχωρήσεις. Το χειρότερο απ’ όλα είναι ότι γίνεται πιο άγριο.

Σε πείσμα όλων των επιστημονικών ερευνών που συσχετίζουν απολύτως τη σχολική βία με το μέγεθος των μονάδων και αγνοώντας τις προειδοποιήσεις των αρμοδίων για κατακόρυφη αύξηση των κρουσμάτων επιθετικής συμπεριφοράς στις αίθουσες και τα προαύλια, το υπουργείο Παιδείας προχωρά ακάθεκτο σε μαζικές συγχωνεύσεις.

Το νέο μοντέλο σχολείου στην Ελλάδα θα έχει υπερδιπλάσιο μαθητικό πληθυσμό -περίπου 400 μαθητές ανά μονάδα σύμφωνα με το υπουργείο, που παραδέχθηκε χθες ότι σε 6 περιπτώσεις το νούμερο του ξέφυγε στους 500- στριμωγμένο σε κτίρια με προδιαγραφές για να στεγάσουν τους μισούς.

Οι διαβεβαιώσεις της πολιτικής ηγεσίας ότι τα κριτήρια των συγχωνεύσεων «είναι πρωτίστως παιδαγωγικά»δεν πείθουν κανέναν. Με βάση ποια παιδαγωγική λογική γίνεται καλύτερο μάθημα σε μία τάξη από 28 πρωτάκια σε σύγκριση με την τάξη των 17, 18, 20 μαθητών που ήταν μέχρι σήμερα ο μέσος όρος στις τάξεις του Δημοτικού;

Τα κριτήρια είναι όχι πρωτίστως, αλλά αποκλειστικώς οικονομικά. Οι 1.933 μονάδες που συνενώνονται τον επόμενο Σεπτέμβριο έχουν υψηλότερο κόστος από τις 877.

politis.gr

Το λάθος της κυβέρνησης είναι ότι μετατρέπει τους μαθητές σε αριθμούς. Εξομοιώνει τα σχολεία με τους οργανισμούς του κομματικού κράτους που υπήρχαν μόνο για να εισπράττουν οι διοικήσεις τους.

Κανείς δεν υπολόγισε το τεράστιο κοινωνικό κόστος που θα προκύψει από αυτή τη βίαιη μετάλλαξη του σχολικού μοντέλου.

Η δωρεάν παιδεία σήμερα (όπως με διαφορετικό τρόπο και στη δεκαετία του 80) απαξιώνεται από την κυβέρνηση και εξαθλιώνεται με ιδεολογικά κριτήρια. Τα ίδια ιδεολογικά κριτήρια που χαρίζουν την ελληνική ιθαγένεια σε κάθε «καρυδιάς καρύδι» ενσυνείδητα διαλύοντας τον εθνικό μας ιστό.

Η ιδεολογική εξαθλίωση της δωρεάν Παιδείας

Τη δεκαετία του 80, στην Ελλάδα δημιουργήθηκαν δεκάδες Υπηρεσίες - Γραφεία Πρωτοβάθμιας και Δευτεροβάθμιας Εκπαίδευσης, δόθηκαν εντολές συγγραφής νέων βιβλίων για τα σχολεία όλων των βαθμίδων (τα περισσότερα ήσαν χειρότερα των παλαιοτέρων), ξεκίνησαν προγράμματα αμφιβόλου ποιότητας και -κυρίως- αποδοτικότητας και παιδαγωγικής αξίας, ενώ συγχρόνως, στα αστικά κέντρα διαιρέθηκαν δεκάδες σχολικές μονάδες. Και όλα αυτά έγιναν με σχεδόν αποκλειστικά κομματικά κριτήρια βολέματος ημετέρων Διευθυντών, Προϊσταμένων, «συνδικαλιστοπατέρων» και συγγραφικών ομάδων.

Στα χρόνια που ακολούθησαν, το πλάνο αυτό της απαξίωσης της παιδείας μας και των λειτουργών της συνεχίστηκε απτόητο, από όλες τις κυβερνήσεις και μάλιστα με την έμμεση στήριξη και συνενοχή σύσσωμης της συνδικαλιστικής εκπροσώπησης των εκπαιδευτικών.

Σήμερα, βλέπουμε μια βιαστική, επιπόλαιη, αποπροσανατολιστική και «αφελή» προσπάθεια της ηγεσίας του Υπουργείου Παιδείας να «ορθολογικοποιήσει» την δαπανηρή, αναποτελεσματική και άκρως γραφειοκρατική λειτουργία του εκπαιδευτικού συστήματος με μέτρα επιεικώς γελοία!
Επιδιώκει και υπαγορεύει συγχωνεύσεις σχολικών μονάδων (ευτυχώς τα σχολεία της Σάμου -όπου και υπηρετώ- φαίνεται να τη γλυτώνουν προσωρινά), χωρίς σχέδιο και ουσία, καθώς δεν έχει φροντίσει -όπως αποδεικνύεται πασίδηλα εδώ και δυο βδομάδες- ούτε κάν για τη μεταφορά των μαθητών.
Η Κυβέρνηση επέβαλε έναν βιαστικό και συχνά παράλογο Καλλικράτη, αφήνοντας στο έλεος της «τύχης» τους, τις υποχρεώσεις και τις ευθύνες των παλαιών Τοπικών Αυτοδιοικήσεων.
Έτσι δημιούργησε από μόνη της ένα δυσεπίλυτο πρόβλημα μεταφοράς των μαθητών, το οποίο βέβαια, με τις συγχωνεύσεις που προωθεί, θα διογκωθεί ακόμα περισσότερο.
Έως το τέλος του 2010 είχε να αντιμετωπίσει ένα πρόβλημα καθυστέρησης στις πληρωμές των ΚΤΕΛ. Με τον ανεκδιήγητο Καλλικράτη, δημιούργησε και στάση πληρωμών, και πρόβλημα αξιοπιστίας του Δημοσίου τόσο προς τους πολίτες-γονείς όσο και προς τους οδηγούς των ΚΤΕΛ, αλλά και πρόβλημα απουσιών και κάλυψης της σχολικής ύλης σε εκπαιδευτικούς και μαθητές.
Κι επειδή προφανώς, αυτές οι γκάφες δεν τους είναι αρκετές, κάνουν και συγχωνεύσεις σχολικών μονάδων για να πολλαπλασιάσουν το πρόβλημα της μεταφοράς των μαθητών, που οι ίδιοι δημιούργησαν.
Το μόνο που μένει να αναρωτηθεί κανείς είναι αν πρόκειται για απόδειξη ανικανότητας της κυβέρνησης ή για συνειδητή επιλογή πολιτικού αποπροσανατολισμού της κοινής γνώμης από τα ουσιαστικά, λειτουργικά και γραφειοκρατικά προβλήματα της εκπαίδευσης, αλλά και της Δημόσιας Διοίκησης.
Το ίδιο θα μπορούσα να πω και για θέμα της κακής ποιότητας πολλών σχολικών εγχειριδίων, πρόβλημα το οποίο η ηγεσία του Υπουργείου Παιδείας πιστεύει ότι θα επιλύσει διαλύοντας τον Οργανισμό Εκδόσεως Διδακτικών Βιβλίων, χωρίς όμως να αναφέρει ότι αυτό οδηγεί αυτόματα στην κατάργηση της δωρεάν διανομής βιβλίων στους μαθητές.
Κατά τα άλλα το ΥΠΔΒΜΘ (σιγά τον τίτλο, που το Εθνική μας βάραινε!) ασχολείται με νέους τύπους λυκείων, όπου το μάθημα θα γίνεται μέσω νέων τεχνολογιών (δηλαδή χωρίς δωρεάν σχολικά βιβλία), χωρίς Πρόσθετη Διδακτική Στήριξη, ίσως χωρίς Ιστορία και Θρησκευτικά (διότι στο μυαλό τους φαίνεται να καταλήγουν ότι το πρόβλημα της παιδείας από εκεί πηγάζει…) και βέβαια χωρίς εκπαιδευτικούς όλων των ειδικοτήτων (φτάσαμε Μάρτη μήνα κι ακόμα δεν έχουν καλύψει όλα τα κενά, αλλά συνεχίζουν να στέλνουν αναπληρωτές τρείς μήνες πριν τις εξετάσεις!).
Αλλά τι να περιμένει κανείς από μια κυβέρνηση που αντί να συγχωνεύσει (αν όχι καταργήσει) Γραφεία και Υπηρεσίες διαιώνισης της γραφειοκρατίας, προτιμά να κρατά κομματικούς θεσιθήρες με παχυλούς μισθούς και στρατιές αποσπασμένων εκπαιδευτικών σε άχρηστες -αλλά κομματικά βολικές- γραφειοκρατικές θέσεις, από το να παρέχει στους Έλληνες μαθητές τη δωρεάν παιδεία που τους οφείλει συνταγματικά;
Η δωρεάν παιδεία σήμερα (όπως με διαφορετικό τρόπο και στη δεκαετία του 80) απαξιώνεται από την κυβέρνηση και εξαθλιώνεται με ιδεολογικά κριτήρια.
Τα ίδια ιδεολογικά κριτήρια που φορολογούν όλα τα αγαθά με επιπλέον έμμεσους φόρους που πιέζουν τους πάντες και όχι μόνο τους κατέχοντες.
Τα ίδια ιδεολογικά κριτήρια που χαρίζουν την ελληνική ιθαγένεια σε κάθε «καρυδιάς καρύδι» ενσυνείδητα διαλύοντας τον εθνικό μας ιστό.
Τα ίδια ιδεολογικά κριτήρια που αβίαστα απολύουν τους σταζιέρ και τους υπαλλήλους του ΟΤΕ, ανερυθρίαστα καταργούν δώρα και επιδόματα και απαξιωτικά επιτίθενται στην ιστορική διαδρομή και υπερηφάνεια της πατρίδας μας.
Δεν υπάρχει τρόικα και Μνημόνιο εδώ. Πουθενά στο Μνημόνιο -το οποίο άλλωστε η ίδια η κυβέρνηση διαπραγματεύτηκε και ψήφισε- δεν αναφέρεται τίποτα από τα όσα κάνει η ηγεσία του Υπουργείου Παιδείας, ή τα όσα με τον Καλλικράτη «κατάφερε» το Υπουργείο Εσωτερικών.
Η παιδεία που προορίζουν για τους Έλληνες μαθητές, δεν έχει σκοπό την εκπαίδευση ενσυνείδητων πολιτών, αλλά προτιμά να αναπαράγει πολιτικά ανίδεους υποψήφιους «απασχολήσιμους» κατά τα Σημιτικά πρότυπα. Κι αναρωτιέμαι:
Γιατί τα ιδεολογικά απωθημένα τους να τα πληρώσουν και οι επόμενες γενιές; Δε φτάνουν όσα πληρώνουν οι τωρινές;
Απορυθμίζουν και απαξιώνουν, αντί να εμβαθύνουν και να αναπτύσσουν. Είναι άραγε προσχεδιασμένη επιλογή διάλυσης του κοινωνικού μας ιστού, της εθνικής μας συνείδησης και της όποιας δυνατότητας άμυνας και αντίδρασης των Ελλήνων, ή απλώς πλήρης ανικανότητα της κυβέρνησης του ΠΑΣΟΚ;
Δυστυχώς, η άποψή στην οποία καταλήγω είναι ότι δεν πρόκειται απλώς για ανικανότητα… 

Ν. ΚΑΝΕΛΛΟΠΟΥΛΟΣ 
Εκπαιδευτικός, Διδάκτωρ Πανεπιστημίου Αθηνών

Προσλαλιά

Eκμετάλλευση της Ελλάδας, από σχολεία, Εκκλησία και ''φορείς'' της Ομογένειας

Eλληνόγλωσση εκπαίδευση στην Διασπορά, οι αποσπασμένοι (από Ελλάδα) εκπαιδευτικοί και η ανικανότητα της ''οργανωμένης'' Ομογένειας στις ΗΠΑΔιαπιστώσεις (ως εισαγωγή):
- Χιλιάδες οι 'Ελληνες αποσπασμένοι εκπαιδευτικοί στο εξωτερικό (2.350 τον χρόνο 2009, 1.700 τον χρόνο 2004), αρκετοί στις ΗΠΑ. Διδάσκουν (συνολικά) σε 59.000 μαθητές, στις χώρες που είναι αποσπασμένοι. Η συνολική δαπάνη των επιμισθίων τους, που πληρώνει το ελληνικό Δημόσιο, ήταν 46.000.000 ευρό τον 2009.- Τα σχολεία στην Ομογένεια ΗΠΑ, ζητούσαν ακόμα και...γυμναστές ή...καθηγητές μουσικής, από την Ελλάδα.
- Το ''κόλπο'' που ντροπιάζει τον απόδημο Ελληνισμό: Αν και τα (κάθε μορφής) ελληνόφωνα σχολεία ΕΙΣΠΡΑΤΤΟΥΝ χρήματα άμεσα ή έμμεσα από τους γονείς ή το κράτος, καλόμαθαν να έχουν διδακτικό προσωπικό από Ελλάδα, που δεν τους στοιχίζει τίποτα. 'Ετσι, αυξάνουν τα έσοδα, μειώνοντας δραστικά τα έξοδά τους.
- Οι ''κραυγές'' του τύπου ''μην μειώνετε τον αριθμό των αποσπασμένων εκπαιδευτικών'', ουσιαστικά κρύβουν οικονομικά και άλλα συμφέροντα. 'Οχι ''ενδιαφέρον'' γιά την ''ελληνική μόρφωση'' των παιδιών Ομογενών.- Επιβάλεται να μειωθεί σημαντικά ο αριθμός των εκπαιδευτικών από την Ελλάδα και να στέλνονται μόνο δάσκαλοι, καθηγητές γιά τα βασικά μαθήματα (γλώσσα, ιστορία, πολιτισμός κλπ), όχι...γυμναστές.- Στην καλύτερη περίπτωση, ν΄αναλάβουν τα μισά έξοδα των εκπαιδευτικών από την Ελλάδα, όσα σχολεία τους χρειάζονται (αν και το ορθό θα ήταν η Ομογένεια ν' αναλάβει όλα τα έξοδα, αφού η Ελλάδα έχει μεγάλο οικονομικό πρόβλημα τώρα). 'Οχι να εκμεταλλευόμαστε τον δοκιμαζόμενο ελληνικό λαό και ξεδιάντροπα να μιλάμε γιά Ελλάδα και Παιδεία, βγάζοντας (ψευτο) ''πατριωτικές κορώνες'', γιά να πουλάμε εκδούλευση.- Μόνο τα σχολεία Charter στις ΗΠΑ, είναι η λύση γιά το μέλλον. Σχολεία που διοικούνται από πολίτες και τα έξοδά τους πληρώνει το (αμερικάνικο) δημόσιο. Στα σχολεία αυτά, παιδιά κάθε φυλής κι εθνικότητας μαθαίνουν κι ελληνικά. Δημιουργούνται ''στρατιές φιλελλήνων''. Αν και οι Τουρκο-Αμερικανοί (αριθμητικά πολύ ολιγότεροι από τους Ελληνο-Aμερικανούς) έχουν δημιουργήσει 100+ Charter Schools, οι άξεστοι και άχρηστοι Oμογενείς (βασικά οι των Οργανώσεών μας), μείναμε στα 7 (τα 4 στην Πολιτεία Φλόριδα).
- Να σταματήσει, επιτέλους, η Ομογένεια να ζητά και να εισπράττει από την Ελλάδα. Διασύρεται ανεπανόρθωτα.- Να σταματήσουν οι ''παράγοντες''-πολιτικάντηδες τυχοδιώκτες, ν' ασχολούνται με ζητήματα Παιδείας στην Ομογένεια ΗΠΑ, αφού είναι απαίδευτοι (ημιμαθείς ή αμαθείς) οι ίδιοι και μόνο μεγάλη ζημιά κάνουν.- Ο Ελληνισμός (ΗΠΑ) έχει παρελθόν μόνο. 'Οχι μέλλον, εξαιτίας του γεγονότος ότι η μετανάστευση σταμάτησε πριν 25 χρόνια. Οι ομογενειακές Οργανώσεις παραπαίουν, δεν φρόντισαν οι ισόβιοι-μόνιμοι προεδροπαράγοντες να στήσουν γέφυρες με τις επόμενες γενιές, τα παιδιά μας δεν ασχολούνται με ελληνικά ζητήματα.


www.kalami.net

Tην απλοποίηση της ελληνικής γλώσσας ζητά ο (πρέπει να είναι ηλίθιος) κύπριος ευρωβουλευτής Μάριος Ματσάκης.

Απλοποίηση ελληνικής γλώσσας..
Posted: 21 Dec 2010 11:01 AM PST
Την απλοποίηση της ελληνικής γραφής ζητά ο κύπριος ευρωβουλευτής Μάριος Ματσάκης,
με σχετική εισήγηση που υπέβαλε προς τον υπουργό Παιδείας της Κύπρου Ανδρέα Δημητρίου. Την πρόταση του κοινοποίησε και στους Έλληνες ευρωβουλευτές.
Ο κ. Ματσάκης προτείνει στον Κύπριο υπουργό τη σύσταση μιας ολιγομελούς επιτροπής γλωσσολόγων, οι οποίοι θα μπορούσαν, εμπεριστατωμένα να ενδιατρίψουν επί του θέματος και να δώσουν μια επιστημονικά έγκυρη πρόταση για τον εκμοντερνισμό/ απλοποίηση της Ελληνικής γραφής..
Στην επιστολή του ο Κύπριος ευρωβουλευτής παραθέτει ως τροφή για σκέψη' τα εξής:
1... Να καταργηθούν τα γράμματα 'η' και 'υ' και να αντικατασταθούν από το γράμμα 'ι'.
2... Να καταργηθεί το γράμμα 'ω' και να αντικατασταθεί από το γράμμα 'ο'.
3... Να καταργηθούν οι εξής συνδυασμοί γραμμάτων και να αντικατασταθούν ως εξής: 'αι'---> 'ε', 'ει'--->'ι', 'οι--->ι', 'υι'--->ι', 'αυ'--->'αβ', 'ευ'--->'εβ'
4... Να καταργηθεί η χρήση του 'γγ' και να αντικατασταθεί από το 'γκ'.
5... Να καταργηθεί το τελικό γράμμα 'ς' και να αντικατασταθεί από το γράμμα 'σ'.
Ως αποτέλεσμα των ανωτέρω αλλαγών, αναφέρει ευρωβουλευτής, το Ελληνικό αλφάβητο θα έχει μόνο 21γράμματα(α, β, γ, δ, ε, ζ, θ, ι, κ, λ, μ, ν ,ξ , ο ,π, ρ, σ, τ, φ, χ, ψ) και ένα μόνο δίψηφο (το 'ου')...
Ο κ. Ματσάκης υποστηρίζει ότι η απλοποίηση της Ελληνικής γραφής καθίσταται αναγκαία μέσα στα πλαίσια μιας τάσης ενωτικής πορείας των γλωσσών στην Ευρωπαϊκή Ένωση. Επιπλέον, μια τέτοια αλλαγή θα καταστήσει την Ελληνική γραφή πιο απλή και πολύ πιο εύχρηστη. Ιδιαίτερα όσον αφορά την χρήση ηλεκτρονικού υπολογιστή και σε σχέση με μεγάλο αριθμό ατόμων που έχουν διάφορες μορφές δυσλεξίας'.
Προωθήστε το mail αυτό για την ενημέρωση του κόσμου για τη νέα αυτή και δόλια ανθελληνική επίθεση, με το πρόσχημα δήθεν του εκσυγχρονισμού της (ήδη επικίνδυνα ρημαγμένης τα τελευταία χρόνια) γλώσσας μας!
Υ.Γ. ΟΠΩΣ ΕΙΠΕ ΚΑΙ Ο ΧΕΝΡΙ ΚΙΣΣΙΓΚΕΡ:
Ο Ελληνικός λαός είναι δυσκολοκυβέρνητος και γι' αυτό πρέπει να τον πλήξουμε βαθιά στις πολιτισμικές του ρίζες. Τότε ίσως συνετισθεί. Εννοώ δηλαδή, να πλήξουμε
1. τη γλώσσα,
2. τη θρησκεία,
3. τα πνευματικά και ιστορικά του αποθέματα, ώστε να εξουδετερώσουμε κάθε δυνατότητα του να αναπτυχθεί, να διακριθεί, να επικρατήσει για να μη μας παρενοχλεί στα Βαλκάνια, να μη μας παρενοχλεί στην Ανατολική Μεσόγειο, στη Μέση Ανατολή, σε όλη αυτή σε όλη αυτή τη νευραλγική περιοχή μεγάλης στρατηγικής σημασίας για μας, για την πολιτική των ΗΠΑ...............................

Θα ήθελα να προσθέσω και τα εξής:
Ας τολμήσει κάποιος ξένος να προτείνει σε Γάλλο να εξαλείψει τους τρεις τόνους, ή να γράψει το beaucoup - bocou, ή το couteau - couto.
Aς τολμήσει να προτείνει σε ένα Άγγλο να γράψει αντί thought -thot, αντί wrought - rot,
ή σε ένα Γερμανό να γράψει αντί Gemutsbeschaffenheit -Gemutsbesafenheit , ή αντί Erbschleicher - Erbsleiher και θα δούμε τι θα γίνει!!
το Τεφτέρι

Προϋποθέσεις για την ανατολή μιας νέας Ελλάδας

ΠΡΟΫΠΟΘΕΣΕΙΣ ΓΙΑ ΤΗΝ ΑΝΑΤΟΛΗ ΜΙΑΣ ΝΕΑΣ ΕΛΛΑΔΑΣ.

Η κατήφεια της ακαδημαϊκής κοινότητας για το γεγονός ότι ουδέν Ανώτατο Εκπαιδευτικό Ίδρυμα της χώρας μας συμπεριλαμβάνεται στην πρόσφατη κατάταξη των καλύτερων πανεπιστημίων του κόσμου, αλλά και η αρχόμενη διαβούλευση σχετικά με την επικείμενη αναδιάρθρωση του χώρου της Ανωτάτης Παιδείας, και της φυσιογνωμίας που θα έπρεπε να έχουν τα πανεπιστήμια και πολυτεχνεία της, καθιστούν αναγκαία την δημόσια κατάθεση απόψεων από όλους εκείνους που φρονούν ότι μπορούν να συμβάλουν εποικοδομητικά στην κατεύθυνση αυτή.

Κάτω από αυτό το πρίσμα, θεωρώ ότι η όποια αναδιάρθρωση των πανεπιστημίων ουδέν ουσιαστικό νόημα έχει, αν μέσα από αυτήν δεν αναδυθούν άμεσα ένα ή δύο Ανώτατα Εκπαιδευτικά Ιδρύματα, που θα πληρούν τις αναγκαίες διεθνείς προδιαγραφές ακαδημαϊκής ποιότητας, έτσι ώστε να συμπεριληφθούν στην επόμενη διεθνή κατάταξη μεταξύ των καλυτέρων πανεπιστημίων παγκοσμίως.

Ξεκινώντας με βάση την αρχή ότι το πανεπιστήμιο είναι πρωτίστως η ποιότητα των ακαδημαϊκών διδασκάλων και ερευνητών του, και δευτερευόντως η υλικοτεχνική του υποδομή, θεωρώ ότι μια θεσμική ρύθμιση μετάταξης των ικανότερων καθηγητών (που θα προκύψουν από μίαν ταχύρρυθμη κρίση όλων των πανεπιστημιακών διδασκόντων από διεθνούς επιπέδου επιτροπές, με κριτήρια αυστηρώς ακαδημαϊκά και καθόλου «αγοραία») σε ένα ή δύο προεπιλεγμένα από την πολιτεία ιδρύματα για να αποτελέσουν τις ακαδημαϊκές ναυαρχίδες της χώρας, θα επιτρέψει την στελέχωσή τους με ήδη υπάρχον λαμπρό ανθρώπινο δυναμικό, που σήμερα βρίσκεται διάσπαρτο μέσα στο εντροπικό περιβάλλον της πληθωριστικής πανεπιστημιακής φούσκας των χιλίων (καθ’ υπερβολήν καλουμένων) ανωτάτων εκπαιδευτικών ιδρυμάτων και της μιας Ακαδημαϊκής Νυκτός.

Απαραίτητη προϋπόθεση για την επίτευξη αυτού του στόχου είναι η εμπράγματη αποδοχή από πλευράς πολιτείας ότι το πανεπιστήμιο οφείλει από τη φύση του να είναι ένα πνευματικό κέντρο αριστείας (centre of excellence). Ως εκ τούτου αποτελεί έναν αριστοκρατικό θεσμό, με την ορθή ετυμολογία του όρου, και είναι συμφυές με την έννοια του ελιτισμού, η οποία συνήθως διασύρεται ως έννοια απειλούσα «τα δίκαια των λαϊκών τάξεων». Αντιθέτως όμως, η αποδοχή της αναγκαιότητας του καλώς νοουμένου ελιτισμού, απότοκου της επιβαλλόμενης αξιοκρατίας στην παιδεία, και η επέκτασή του στην δόμηση όχι μόνο πρότυπων δημόσιων ΑΕΙ αλλά και πρότυπων δημόσιων σχολείων μέσης εκπαίδευσης (όπως παλαιότερα το Βαρβάκειο, το Α΄ Πρότυπο Γυμνάσιο, το Πειραματικό και ολιγάριθμα συναφή), ισομερώς κατανεμημένων χωροταξικά στις μεγάλες πόλεις της ελληνικής περιφέρειας, θα έδιναν την ευκαιρία στους πνευματικά ικανούς Έλληνες, ανεξαρτήτως της οικονομικής τους επιφάνειας, να φοιτήσουν και να αποκτήσουν υψηλή ποιοτική παιδεία, εμπλουτίζοντας έτσι τον κοινωνικό μας ιστό με δομικούς λίθους ήθους, μόρφωσης και δεξιότητας για την ανοικοδόμηση και ανασυγκρότηση μιας Νέας Ελλάδας.

Δεν χρησιμοποιώ τον όρο «Νέα Ελλάδα» τυχαία. Γιατί η επιστήμη, η κάθε επιστήμη, μπορεί να είναι παγκόσμιο απόκτημα και αγαθό, μπορεί ως εκ τούτου να μην έχει πατρίδα, αλλά οι επιστήμονες, όλοι οι επιστήμονες, έχουν και πατρίδα και εθνικότητα. Κατά την γνώμη μου δεν νοείται σήμερα, κάτω από τις δύσκολες οικονομικές και εθνικές συγκυρίες, να υπάρχει σχολείο, να υπάρχει πανεπιστήμιο, που να μην εδράζεται, να μην εκτρέφεται, και να μην εκπέμπει το ελληνικό πνεύμα που εκπορεύεται από τις βαθύτερες ρίζες του ελληνισμού, οι οποίες και προσδιορίζουν τα πεπρωμένα του έθνους μας. Και δεν νοείται σήμερα, την στιγμή που σχολεία της αλλοδαπής, ακόμα και πρωτοβάθμιας εκπαίδευσης, εισάγουν στο εγκύκλιο πρόγραμμά τους την αρχαία ελληνική γλώσσα, και την στιγμή που κάθε διεθνές πανεπιστημιακό σύγγραμμα της Επιστήμης, των Γραμμάτων και των Τεχνών ανάγεται πάντα στην εισαγωγή του (αποδίδοντας συγχρόνως και τα οφειλόμενα εύσημα) στα αρχαία ελληνικά επιτεύγματα, επί των οποίων στηρίχθηκε και επί τη βάσει των οποίων εξελίχθηκε το αντικείμενο που μελετά, εμείς εδώ στην Ελλάδα να αγνοούμε, να υποβαθμίζουμε, και να υποτιμούμε την αρχαία ελληνική γλώσσα, μητέρα όχι μόνο των γλωσσών του δυτικού κόσμου, αλλά και των ιδεών, της μεθοδολογίας, της πνευματικής συγκρότησης και των τρόπων σκέψης που οικοδόμησαν και οικοδομούν τον σύγχρονο πολιτισμό της ανθρωπότητας.

Ως παράδειγμα (προς μίμηση) επιτυχούς εφαρμογής της ανωτέρω συλλογιστικής, αναφορικά με την διαπαιδαγώγηση επί τη βάσει ιστορικών πολιτιστικών προτύπων, υπενθυμίζω την σύγχρονη επικυριαρχία μεγάλης κλίμακος της εβραϊκής διανόησης, σε όλους τους τομείς του επιστητού, η οποία κυρίως απορρέει από την πεποίθηση που της ενσταλάζεται και της εμφυσείται από μικρή ηλικία, ότι ανήκει σε έναν επίλεκτο λαό με ιερή αποστολή μέσα σε έναν κόσμο ο οποίος δεν είναι προϊόν τύχης αλλά εντελέχειας.

Στα πλαίσια αυτά, εγγενές στοιχείο του προγράμματος σπουδών σε ολόκληρο το φάσμα της Ανωτάτης Παιδείας, θα έπρεπε να είναι ένα εξαμηνιαίο τουλάχιστον μάθημα αρχαίας ελληνικής με πρωτότυπα κείμενα σχετικά με την διδασκόμενη ειδικότητα, συμπεριλαμβανομένων των Θετικών, Ιατρικών και Τεχνολογικών Επιστημών, από τις οποίες σήμερα απουσιάζει ολοσχερώς (για παράδειγμα Ιπποκράτης στην Ιατρική και την Φαρμακευτική, Προσωκρατικοί φιλόσοφοι για τους Φυσικούς, Πυθαγόρας και Ευκλείδης για τους Μαθηματικούς, Αρχιμήδης για τους Μηχανικούς, Ξενοφών για τους Οικονομολόγους, Θουκυδίδης για τους Πολιτικούς Επιστήμονες, Πλάτων και Αριστοτέλης για όλους και για όλα).

Σχολείο και Πανεπιστήμιο θα πρέπει σήμερα να συμβάλλουν εκ νέου, κατά τρόπο καθοριστικό, στην ανάδυση ενός πλέγματος αρχών και αξιών που θα αναγάγουν τις αποκτούμενες και απαραίτητες εκπαιδευτικές γνώσεις, δεξιότητες, εμπειρίες, πρακτικές, και μετανεωτερικές καινοτομίες αιχμής, σε μοχλούς ενάρετης άσκησης των λειτουργημάτων, των δράσεων και των παραγωγικών δυνατοτήτων της κοινωνίας μας. Σχολείο και Πανεπιστήμιο δεν θα πρέπει μόνο να συντονισθούν, να συμπορεύονται, και να συμπαράγουν ή και να καινοτομούν, μέσα στα πλαίσια της σύγχρονης επιστήμης και τεχνολογίας, αλλά θα πρέπει παράλληλα μέσα από την επαφή με την συνέχεια, την συνεκτικότητα, και την εντελέχεια της φιλοσοφημένης σκέψης των αρχαίων Ελλήνων συγγραφέων, αλλά και την ευλάβεια, την ψυχοστατική γαλήνη, και την υπερβατικότητα των Πατερικών κειμένων, να καλλιεργούν και να διαμορφώνουν την τροχοπέδη στην αλαζονεία της ανθρώπινης σκέψης και δράσης, τον σεβασμό απέναντι στην ιερότητα της φύσης και του δημιουργού της, την αισθητική του περιβάλλοντος χώρου, αλλά και την μεγαλοσύνη και μεγαλοπρέπεια που πολλές φορές εμπερικλείει το μικρό και η λεπτομέρεια. Για να δομηθεί ένα τέτοιο Πανεπιστήμιο, και συνακόλουθα ένα ανάλογο Σχολείο (μια και το Πανεπιστήμιο είναι ο τροφοδότης των δασκάλων του), που θα θεμελιώσουν μια Νέα Ελλάδα, απαιτείται ένα φιλοσοφημένο αρχιτεκτονικό σχέδιο, μια ρέουσα δυναμική ενός συνεχούς μορφωτικού πεδίου, που θα αγκαλιάζει το παρελθόν για να διασφαλίσει το μέλλον.

Κανείς δεν διανοείται να αρνηθεί τα απαραίτητα οικονομικά κριτήρια ανταποδοτικότητας (υπό μορφήν απτών προϊόντων της γνώσης) που θα πρέπει να διέπει μια τέτοια προσπάθεια, ούτε τις άμεσες κοινωνικές και αναπτυξιακές ανάγκες που θα πρέπει να υπηρετήσει. Θα ήταν όμως μυωπικό να σταθεί κανείς μόνο στην οικονομική θέαση και ερμηνευτική των πραγμάτων. Στόχος του Πανεπιστημίου δεν είναι, και δεν πρέπει να είναι, μόνον οι συνεχώς μεταβαλλόμενες και εν πολλοίς επίπλαστες και υποβολιμαίες ανάγκες της αγοράς, όπως αυτές προκύπτουν από την χειραγώγηση της καταναλωτικής συμπεριφοράς των μαζών, ούτε φυσικά η μαζική παραγωγή και μονομερής διαμόρφωση (ή καλύτερα παραμόρφωση) του homo economicus cretinus, του οικονομημένου τεχνοβάρβαρου μέσα σε ένα άμορφο πολυπολιτισμικό (πρακτικά πολυβάρβαρο) κοινωνικό ρευστό. Στους στόχους του Ελληνικού Πανεπιστημίου πρέπει να συμπεριλαμβάνεται και η σφυρηλάτηση του ανθρωπιστικού πνέυματος τού «συνανήκειν» σε αυτό το έθνος, παράλληλα με την καλλιέργεια της όποιας δεξιότητας, εκπαίδευσης, πρακτικής εξάσκησης, καινοτόμου σκέψεως και εξειδικευμένης γνώσης, απαραίτητων για να το καταστήσουν λειτουργικό στην πράξη. Γιατί σε τελευταία ανάλυση, η πράξη είναι εκείνη που μετράει.

Η Νέα Ελλάδα δεν θα ανατείλει με το να ανεμίζουμε την γαλανόλευκη και να εγκλωβιζόμαστε μόνο στην ρητορική της αρχαιότητας. Η Νέα Ελλάδα θα γίνει νέα, όταν καταστεί αποτελεσματική, επιδεικνύοντας την προσαρμοστική και απορροφητική ικανότητα η οποία χαρακτηρίζει διαχρονικά την ευελιξία του ρηξικέλευθου ελληνικού πνεύματος, αναφορικά με τα σύγχρονα επιτεύγματα και τις νεωτερικές και μετανεωτερικές προοπτικές της ανθρώπινης γνώσης. Για να γίνει όμως αποτελεσματική, απαιτείται η αίσθηση της αποστολής, προσπάθεια, επιμονή, εργασία, ιδρώτας, προσήλωση, και προπαντός πίστη. Πίστη στην μακραίωνα ιστορία μας, πίστη στον εαυτό μας και την συνέχεια του γένους μας, στην κυτταρική μνήμη, αλλά και την μεταφυσική μας δύναμη που μας σπρώχνει στην περιπέτεια τής δύσκολης ανάβασης στο όρος, με την ελπίδα ότι στην κορυφή θα βρούμε – επί τέλους – τον Ναό.

Χρίστος Γούδης

Καθηγητής Πανεπιστημίου Πατρών Διευθυντής Ινστιτούτου Αστρονομίας και Αστροφυσικής Εθνικού Αστεροσκοπείου Αθηνών.

koukfamily