Σελίδες

Τρίτη 12 Οκτωβρίου 2010

Μύνημα στον απανταχού Ελληνισμό: Όχι στην κάρτα του πολίτη.

Ένα πολύ επικίνδυνο παιχνίδι φαίνεται πως είναι σε εξέλιξη και έχει την Ελλάδα ως βασικό στόχο συγκεκριμένων κύκλων ανομίας, οι οποίοι επιχειρούν να ελέγξουν τις τύχες ολάκερου του πλανήτη αρχής γενομένης εκ της χώρας μας. Οι οικονομικές πιέσεις και τα δυσβάσταχτα για τον Έλληνα πολίτη φορολογικά μέτρα, που δήθεν αποβλέπουν στην καλυτέρευση της οικονομίας, κρατούν τον πάλαι ποτέ λογιζόμενο ως απείθαρχο Έλληνα (βλ. δηλώσεις Κίσσινγκερ, υπουργού Εξωτερικών των ΗΠΑ και βασικό μέλος της λέσχης Μπίλντεμπερκ) σε καθεστώς ομηρίας. Στην ουσία η ιδιότυπη αυτή ομηρία αποτελεί μέρος ενός δολίου σχεδίου που αποσκοπεί στην επιβολή μίας θανατηφόρας, καταστρεπτικής κατάστασης, ενός πλήρους ελεγχόμενου συστήματος ηλεκτρονικού φακελώματος, που σχετίζεται με την λεγόμενη νέα ταυτότητα η έξυπνη ηλεκτρονική κάρτα του πολίτη!Οι λόγοι αναγκαστικής –υποχρεωτικής επιβολής της, σε κάθε Έλληνα πολίτη, έχουν να κάνουν με την υφαρπαγή του δώρου της ελευθερίας που έδωσε ο τριαδικός Θεός και καθιστά τον άνθρωπο ως ξεχωριστό πρόσωπο. Ουσιαστικά λοιπόν η κάρτα του πολίτη η νέα ταυτότητα αποσκοπεί στην κατάργηση του αυτεξούσιου και στην μετατροπή του ανθρώπου σε μια αριθμητική μονάδα... που θα εξυπηρετεί κατά το δοκούν τα κέντρα ανομίας. Πρόκειται για το προοίμιο του αριθμού του αντιχρίστου, το φοβερό γνωστό τσιπάκι... που έχει την ιδιότητα να λειτουργεί ως πομπός και δέκτης και έχει φοβερές συνέπειες στην υγεία αυτού που θα το άποδεχθεί.
Από τον ευλογημένο τόπο, που εκπορεύτηκε λοιπόν η ελευθερία και η δημοκρατία, οι αρχές του σεβασμού και θεμελιώθηκε η χριστιανική ηθική θέλουν οι ανεγκέφαλοι σκοτεινοί αυτοί κύκλοι να ξεκινήσει και το λεγόμενο ηλεκτρονικό σφράγισμα ανάλογο μʼ αυτό των αδέσποτων σκύλων!!!. Έτσι, η οικονομική κρίση, όπως διαπιστώνεται ημέρα με την ημέρα αποτελεί μέρος του μεγάλου αυτού πειράματος που στόχο έχει να αφαιρέσει από τον Έλληνα κεκτημένα που αποκτήθηκαν με ποτάμια αίματος και μεγάλες θυσίες. Εκμεταλλεύονται λοιπόν την πλήρη άγνοια, την παντελή έλλειψη πληροφόρησης, την ημιμάθεια, την αγραμματοσύνη καθώς και την βλακεία των κατευθυνόμενων και πλήρως ελεγχόμενων αρχόντων του τόπου μας. Λογαριάζουν όμως, οι δυστυχείς χωρίς τον ξενοδόχο! Και ξενοδόχος αυτής της χώρας είναι ο τριαδικός Θεός, ο Οποίος δεν θα επιτρέψει τελικά και θα το δείτε πολύ σύντομα στους ανόμους αυτούς κύκλους να αλωνίζουν ανεξέλεγκτα.
Μέσα λοιπόν στο πλαίσιο μίας πρώτης αντίδρασης τα Ορθόδοξα μοναστήρια και οι Ιεροί ναοί μας μετατρέπονται, όπως το 1821, σε κρυφά μετερίζια πληροφόρησης και ενημέρωσης. Στα μετερίζια αυτά εκκολάπτεται ήδη ο άνεμος που θα σαρώσει τις στοές της ανομίας και θα καταστρέψει τα βδελυρά σχέδια τους. Αυτόν τον άνεμο της ελευθερίας φοβούνται οι ελεγχόμενοι άρχοντες και επιδεικνύουν οι ανόητοι μία τρομερή βιασύνη για την επίτευξη των στόχων τους. Φοβούνται πως για τους ίδιους θα μετατραπεί σε θύελλα που θα τους ξεριζώσει οριστικά και αμετάκλητα από τις εξουσίες που αγκιστρώθηκαν σαν τους κισσούς και θα τους διαλύσει σαν τη σκόνη.
Ήδη, σε ρυθμούς αποτροπής των μιαρών σχεδίων του Σατάν κινείται το Άγιο Όρος, κινούνται πολλά μοναστήρια και ιεροί ναοί σε ολάκερη την Ελλάδα αλλά και πολλοί ανησυχούντες ιερείς. Μία ομάδα εξ αυτών με επικεφαλής τον π. Σαράντη Σαράντο απέστειλε επιστολή προς τον Αρχιεπίσκοπο Ιερώνυμο και του ζητά ευθέως ως ποιμενάρχης να θέσει το θέμα στην Ιεραρχία για να ληφθούν συγκεκριμένες αποφάσεις. Σύμφωνα με πληροφορίες ο Αρχιεπίσκοπος Ιερώνυμος φαίνεται να εγκαταλείπει σιγά-σιγά τον περίεργο εφησυχασμό που προκαλεί η ανίερη συνεργασία με τους κρατούντες. Λέγεται λοιπόν πως ανέθεσε σε καθηγητή του Αριστοτελείου Πανεπιστημίου Θεσσαλονίκης να ερευνήσει το όλο θέμα και να αποστείλει τη μελέτη του στην Ιεραρχία που συνεδριάζει μέσα στον Οκτώβριο. Λόγω της σοβαρότητας του θέματος οφείλει κάθε αναγνώστης μας να καταστεί πόλος ενημέρωσης, ώστε το σχέδιο μεθόδευσης του σφραγίσματος –ηλεκτρονικού φακελώματος που επιδιώκει η κυβέρνηση για λογαριασμό των γνωστών σε όλους μας κύκλων της ανομίας να καταστεί ανεκπλήρωτο. Για το λόγο αυτό κρίνουμε σκόπιμο να δημοσιεύσουμε μεγάλα αποσπάσματα της επιστολής του π. Σαράντη Σαράντου προς ενημέρωσή σας.
Να σταθούν στο ύψος των περιστάσεων οι Ιεράρχες μας
1. Ισχυρίζεται ο Πρωθυπουργός, ότι στην Κάρτα του πολίτη, με την οποία θα διασυνδέονται ηλεκτρονικά όλες οι υπηρεσίες του Δημοσίου, θα ενσωματωθούν ΑΦΜ, ΑΜΚΑ, εκλογικός αριθμός, διαβατήριο, δίπλωμα οδήγησης, κάρτα διέλευσης διοδίων, κάρτα δημότη, αλλά και δεδομένα που έχουν σχέση με την υγεία (ηλεκτρονικός ιατρικός φάκελλος), ώστε ο πολίτης να εξυπηρετείται παντού και χωρίς γραφειοκρατία.
2 Ο κύκλος της αποπεράτωσης της ηλεκτρονικής φυλακής, τα θεμέλια της οποίας ετέθησαν ήδη από τη συνθήκη Σένγκεν εδώ και χρόνια, όπως δείχνουν τα πράγματα κλείνει εντός ολίγου.
3 Κανείς Χριστιανός, που αναγνωρίζει και σέβεται την μαρτυρία του αγίου Ιωάννου του Ευαγγελιστού στην Αποκάλυψη, δεν μπορεί να παραλάβει ταυτότητα που να έχει τον συμβολισμό του Αντιχρίστου.

Η επιστολή
Επειδή ο λαός μας μας ερωτά, ταπεινώς φρονώ, ότι πρέπει να ασχοληθούμε σοβαρά με το θέμα, που ήδη άρχισε με τον ΑΜΚΑ και συνεχίζεται με τις διαδικασίες θέσπισης της Κάρτας του Πολίτη.
Η Ιερά Σύνοδος της Εκκλησίας της Ελλάδος ισχυρίσθηκε κατά το πρόσφατο παρελθόν, (23-10-2009 τρίτη συνεδρία ΔΙΣ για το μήνα Οκτώβριο) ότι ασχολήθηκε με το θέμα του ΑΜΚΑ. Εξέδωσε ολιγόλογη ανακοίνωση, ότι ο ΑΜΚΑ είναι ένας απλός χρηστικός αριθμός και δεν κινδυνεύει η σωτηρία μας με τη λήψη και τη χρήση του αριθμού αυτού.
Λίγο νωρίτερα, στις 17 Ιουλίου 2009, είχαμε γράψει απευθυνόμενοι προς την Υμετέρα Μακαριότητα, ότι ο ΑΜΚΑ καθιερούμενος δια του Νόμου 3655/2008 άρθρο 153, συμφωνεί προς τη νοοτροπία της Συνθήκης Σένγκεν, μας υποχρεώνει να λάβουμε την Κάρτα Υγείας, ενώ ταυτόχρονα μας απειλεί με αποκλεισμό από όλη τη ζωή και τις δραστηριότητές της, αν δεν την πάρουμε. Παράλληλα είχαμε αναλύσει τον τρόπο δημιουργίας του ΑΜΚΑ ο οποίος παραμερίζει το βαπτιστικό μας, δια Μυστηρίου δεδομένο όνομα και μας αριθμοποιεί, αφού η Νέα Εποχή δεν μας αναγνωρίζει ως πρόσωπα - που να το ξέρει αυτό - αλλά ως αριθμητικές απρόσωπες μονάδες. Τώρα πια, όσοι δεν έχουμε λάβει και δεν χρησιμοποιούμε τον ΑΜΚΑ – και δεν είμαστε ελάχιστοι- αναγκαζόμαστε να πληρώνουμε τα φάρμακά μας, αποκλειόμενοι σταδιακά απʼ όλες τις δυνατότητες ασφάλισης, για την οποία έχουμε πληρώσει άφθονα χρήματα επί σαράντα ολόκληρα χρόνια.
Όμως οι εξελίξεις είναι ραγδαίες.
Ακούγοντας τον πρωθυπουργό να αναπτύσσει τις προγραμματικές του δηλώσεις, εκτός από την πρόσκληση των πολιτών για συμμετοχή στην προσπάθεια εξόδου από την κρίση και τις γενικές κατευθύνσεις της κυβέρνησης σε καίριους τομείς της δημόσιας ζωής, προσέξαμε την έμφαση που έδωσε στη χρήση της «ηλεκτρονικής Κάρτας Υγείας» ως βασικού «εργαλείου» στην επίτευξη της «ηλεκτρονικής διακυβέρνησης». Σε επόμενες συνεντεύξεις του μιλάει για την ηλεκτρονική Κάρτα Πολίτη. Ισχυρίζεται ο Πρωθυπουργός, ότι στην Κάρτα του πολίτη, με την οποία θα διασυνδέονται ηλεκτρονικά όλες οι υπηρεσίες του Δημοσίου, θα ενσωματωθούν ΑΦΜ, ΑΜΚΑ, εκλογικός αριθμός, διαβατήριο, δίπλωμα οδήγησης, κάρτα διέλευσης διοδίων, κάρτα δημότη, αλλά και δεδομένα που έχουν σχέση με την υγεία (ηλεκτρονικός ιατρικός φάκελλος), ώστε ο πολίτης να εξυπηρετείται παντού και χωρίς γραφειοκρατία. Επίσης στο μέλλον σχεδιάζεται να ενταχθεί και η ηλεκτρονική «υπογραφή» των πολιτών. Σύμφωνα με το χρονοδιάγραμμα, στόχος ήταν να ψηφιστεί μέσα στο καλοκαίρι και η «έξυπνη κάρτα» και να ενεργοποιηθεί το 2011, ενώ δεν αποκλείεται να εφαρμοσθεί νωρίτερα στους μετανάστες, καθώς υπάρχει σχετική ευρωπαϊκή οδηγία.

Νέα Εποχή και ηλεκτρονική δικτατορία
Έχουμε αναπτύξει πολλές φορές τη θέση μας, ότι δηλαδή το κύριο μέλημα της «Νέας Εποχής» είναι ακριβώς η ολοκλήρωση των υποδομών της «ηλεκτρονικής διακυβέρνησης». Φυσικά η ευρύτατη και παγκόσμια χρήση αυτού του όρου, αποτελεί έναν ευφημισμό και μία μάσκα αφού στην ουσία πρόκειται για ηλεκτρονική δικτατορία και παγκόσμια ηλεκτρονική τυραννία. Ο στόχος είναι η ελαχιστοποίηση των λαϊκών αντιδράσεων, το «νανούρισμα» των συνειδήσεων και η παιδαγωγία στην εκκοσμίκευση και τον υλισμό- ατομισμό. Ο ΑΜΚΑ και η Κάρτα Κοινωνικής Ασφάλισης που θεσμοθέτησε η προηγούμενη κυβέρνηση είναι τα απαραίτητα δομικά στοιχεία για την οργάνωση της παγκόσμιας «ηλεκτρονικής διακυβέρνησης», για χάρη της οποίας η σημερινή κυβέρνηση ίδρυσε και αντίστοιχο υπουργείο. Αυτό που διαφαίνεται εκ των προγραμματικών δηλώσεων του πρωθυπουργού είναι η πρόθεση για έκδοση μίας νέας κάρτας, η οποία, όπως ανέφερε, θα ονομάζεται «ηλεκτρονική κάρτα υγείας» και θα είναι αρκούντως εξοπλισμένη με τέτοια τεχνολογία, ώστε να μπορεί να χρησιμοποιείται με «διαλειτουργικό» τρόπο στα πλαίσια της ολοκλήρωσης της «ηλεκτρονικής διακυβέρνησης». Είναι «ηλίου φαεινότερον» ότι θα είναι μία υπερκάρτα η οποία θα αντικαταστήσει όλες τις κάρτες, τα βιβλιάρια, τα διαβατήρια και τις αστυνομικές ταυτότητες λίαν συντόμως. Το τελικό όνομά της θα είναι «ηλεκτρονική κάρτα του πολίτη». Aυτή η κάρτα του πολίτη ασφαλώς και θα κυκλοφορήσει αντί των ηλεκτρονικών ταυτοτήτων.

Πρόταση του Σρέντερ
Ο καγκελάριος της Γερμανίας Σρέντερ το 2000 είχε προτείνει τη θέσπιση Κάρτας ασφάλισης, εφόσον οι Έλληνες αντιδρούν στην έκδοση ηλεκτρονικών ταυτοτήτων. Αυτό όμως είναι σαφέστατη προσπάθεια εξαπάτησης του ορθοδόξου Ελληνικού λαού, ο οποίος για λόγους ευαίσθητης Ορθοδόξης συνείδησης δεν θέλει την έκδοση και παραλαβή των ηλεκτρονικών ταυτοτήτων, καθώς επίσης καρτών ασφάλισης, αφού και αυτές υποκαθιστούν τις ηλεκτρονικές ταυτότητες. Ο κύκλος της αποπεράτωσης της ηλεκτρονικής φυλακής, τα θεμέλια της οποίας ετέθησαν ήδη από τη συνθήκη Σένγκεν εδώ και χρόνια, όπως δείχνουν τα πράγματα κλείνει εντός ολίγου. Ήδη η κυβέρνηση βιάζεται να μας εγκλωβίσει σʼ αυτήν την ηλεκτρονική διακυβέρνηση δίνοντάς μας πριν από την κάρτα του πολίτη μια ακόμη ηλεκτρονική κάρτα, που θα μας .... «διευκολύνει» όπως ισχυρίζεται, να μη συγκεντρώνουμε αποδείξεις από τις διάφορες αγορές που κάνουμε. Ένας νέος «μοναδικός κωδικός πελάτη», συνδυασμένος με το ψηφιακό σύστημα ΕΑΝ-13 θα στέλνει τα δεδομένα των αγορών μας ηλεκτρονικά στην εφορία μας, για να φορολογηθούμε, χωρίς να είμαστε αναγκασμένοι να ζητάμε και να κουβαλάμε αποδείξεις στην αρχή της οικονομικής χρονιάς καταθέτοντάς τις με τη φορολογική μας δήλωση. Όπως όμως έχει αποδειχθεί τόσον ο τύπος κωδικοποίησης UPC-A, στις ΗΠΑ και Καναδά, όσο και ο ΕΑΝ-13, στον υπόλοιπο κόσμο, περιέχουν το δυσώνυμο αριθμό 666. Αυτό άλλωστε έχει ομολογήσει και ο George Laurer κατασκευαστής του ήδη παλαιού συστήματος UPC-Α. Στην κατωτέρω απεικόνιση κωδικοποίησης ΕΑΝ-13 διακρίνονται εμφανώς και δια γυμνού οφθαλμού οι 3 μπάρες, αρχή-μέση-τέλος, που καταχωρούνται στον ηλεκτρονικό υπολογιστή ως 6-6-6. Υπάρχουν επιστημονικές μελέτες που αποδεικνύουν την με συμβολικό τρόπο παρουσία του αριθμού 666 στο πρότυπο ΕΑΝ-13 επί τη βάσει του οποίου θα εκδίδεται ο «μοναδικός κωδικός πελάτη». Παγκόσμιο ολοκληρωτικό σύστημα
Κυριότερες απʼ αυτές είναι οι τρεις μελέτες της Ιεράς Μονής Γρηγορίου και ιδίως η τρίτη από αυτές που φέρει τον τίτλο «Ο γραμμικός κώδικας (BAR CODE) και ο αριθμός 666, Μελέτη Γ (23-6-97) Ιερά Μονή Οσίου Γρηγορίου 23 Ιουνίου 1997». Στη μελέτη αυτή συνεργάζονται ο ιερομόναχος Λουκάς και ο μοναχός Πρόδρομος, διπλωματούχος Ηλεκτρολόγος Μηχανικός. Ο π. Πρόδρομος χρησιμοποιεί την τεχνογνωσία του και άφθονη βιβλιογραφία ξένων ερευνητών για να τεκμηριώσει τη θέση του. Αφού ολοκληρώνει εναργέστατα την απόδειξη της παρουσίας του 666 στο ΕΑΝ-13, καταλήγει συμπερασματικά και στα εξής λίαν ενδιαφέροντα: «Και μόνη η χρησιμοποίησις των ηλεκτρονικών ταυτοτήτων είναι πολύ επικίνδυνη για την ελευθερία του ανθρωπίνου προσώπου, λόγω των τρομακτικών δυνατοτήτων της Πληροφορικής. Και στην περίπτωση ακόμη που δεν θα υπάρχει το 666 στις ταυτότητες, η παραλαβή τους σημαίνει την προσχώρησή μας σε ένα παγκόσμιο ολοκληρωτικό σύστημα, το οποίο δεν αντιμετωπίζει τον άνθρωπο ως Εικόνα Θεού, αλλά ως «υποκείμενο» των δεδομένων (Νόμος 2472/1997), που σύντομα μπορεί να καταστή αντικείμενο στα χέρια της οικονομικής ολιγαρχίας η και αυτού κατόπιν του Αντιχρίστου. Η χρησιμοποίησίς τους όμως θα είναι αποτρόπαια, εάν συσχετισθεί κατά τινα τρόπο και με τον αριθμό 666. Κανείς Χριστιανός, που αναγνωρίζει και σέβεται την μαρτυρία του αγίου Ιωάννου του Ευαγγελιστού στην Αποκάλυψη, δεν μπορεί να παραλάβει ταυτότητα που να έχει τον συμβολισμό του Αντιχρίστου. Πολλοί αρνούνται να συσχετίσουν, ακόμη και προφανείς συμβολισμούς του 666, όπως αυτούς που υποδεικνύει η παρούσα μελέτη, με τον αριθμό που σημειώνεται στην Αποκάλυψη, τον χξς . Δεν έχουν όμως δίκαιο. Διότι όχι η ύπαρξις αλλά και αυτή η υποψία ότι κάποιος συμβολισμός του χξς ἐνδέχεται να έχει εμφιλοχωρήσει σε κάποιο αντικείμενο καθοριστικό της ταυτότητος του προσώπου, είναι αρκετή να πείσει τους Χριστιανούς να αντιδράσουν αμέσως και δυναμικώς στην χρησιμοποίηση του αντικειμένου αυτού (πχ της ηλεκτρονικής ταυτότητος). Επιβάλλεται μία τέτοια δυναμική αντίδρασις διότι η παραλαβή του αριθμού του Αντιχρίστου σημαίνει άρνηση του Χριστού και σύνταξη με τον διάβολο. Αυτό φαίνεται από την διδασκαλία της Αποκαλύψεως (ιδ, 9-11), αλλά και από την πείρα της Εκκλησίας από τους χρόνους των Μαρτύρων. Οι άγιοι Μάρτυρες όχι μόνο δεν ηρνούντο τον Χριστό δια λόγου, αλλά δεν ηνείχοντο ούτε συμβολικώς να ενεργήσουν κάποια ειδωλολατρική πράξη, διότι τούτο εσήμαινε γιʼ αυτούς άρνηση του Χριστού.

Οικονομική ολιγαρχία
Παρότι έχει δημοσίως λεχθεί ότι στις νέες ταυτότητες δεν θα χρησιμοποιηθεί ο γραμμικός κώδικας του τύπου ΕΑΝ-13 και UPC-Α, εν τούτοις τίποτε δεν μπορεί να θεωρηθεί βέβαιο. Εκτός τούτου και ο οικονομικός ολοκληρωτισμός που επιβάλλεται παγκοσμίως από την οικονομική ολιγαρχία σχετίζεται άμεσα με τον γραμμικό κώδικα, έτσι ώστε να είναι πολύ πιθανή η εκπλήρωσις του λόγου της Αποκαλύψεως περί αδυναμίας οικονομικής συναλλαγής από εκείνους που δεν θα έχουν την ηλεκτρονική πρόσβαση στο επιβαλλόμενο σύστημα συναλλαγής... Επομένως η έγκαιρη και υπεύθυνη ενημέρωσις του λαού αποτελεί προς το παρόν το πρώτο βήμα, ώστε να λάβει θέση υπεύθυνα και με επίγνωση των συνεπειών της απέναντι στο τόσο σοβαρό θέμα για την πίστη του και την προσωπική του ελευθερία» (σελ 26-27).
Αντιδράσεις και στη Ρουμανία Η δική μας πνευματική ανησυχία εντείνεται, όταν πληροφορούμαστε, ότι στη γείτονα Ορθόδοξη Ρουμανία ο υπέργηρος άγιος γέροντας π. Ιουστίνος Πάρβου συμβουλεύει τους πιστούς Ρουμάνους να μη πάρουν την ηλεκτρονική ταυτότητα. Ας δούμε μία παράγραφο από το κείμενο που απηύθυνε στο λαό στις 14 Ιανουαρίου 2009: «Πιεζόμενοι από το νόμο και την κυβέρνηση οι Ρουμάνοι είναι αναγκασμένοι να μπουν σε ένα σχέδιο εντοπισμού και επιτήρησης, σε εθνικό και παγκόσμιο επίπεδο. Σχέδιο που, στην πράξη, κλέβει την ελευθερία των ανθρώπων. Ζητούν από τους Ρουμάνους να βάλουν πάνω στα διαβατήρια και πάνω στα διπλώματα οδηγήσεως αυτό το βιομετρικό τσιπ, το οποίο περιέχει το ψηφιακό αποτύπωμα και τη φωτογραφία. Μάλλον για πολλούς ανάμεσά σας αυτό το τσιπ είναι κάτι ασήμαντο αλλά πίσω από αυτό το σύστημα που καταγράφει τους ανθρώπους και περιέχει όλα τα δεδομένα (πληροφορίες) κρύβεται μία ολόκληρη δικτατορία, ένα δαιμονικό σχέδιο, μέσω του οποίου δέχεσαι να πουλήσεις την ψυχή σου στο διάβολο. Η καταγραφή των ανθρώπων, όπως κάνουμε με τα ζώα, είναι το πρώτο βήμα από τα μέτρα που παίρνουν για να ελέγχουν απόλυτα τον άνθρωπο».
(Anavaseis.blogspot.com)
Ύστερα από αυτές τις σαφείς προτροπές του αγίου Γέροντος Ιουστίνου η Ι. Σύνοδος της Εκκλησίας της Ρουμανίας στη Συνεδρία της 25-2-2009 πήρε απόφαση απόλυτα σύμφωνη με τις υποδείξεις του Αγίου Γέροντος, θεωρώντας ότι για λόγους θρησκευτικής συνειδήσεως δεν είναι υποχρεωμένοι οι πιστοί να παραλάβουν τα βιομετρικά διαβατήρια.

Μαρτυρίες πολιτικών
Από το παρελθόν υπήρχαν πολλές μαρτυρίες, ότι ο δυσώνυμος αριθμός 666 θα υπάρχει στις ηλεκτρονικές ταυτότητες η σε αντίστοιχα υποκατάστατά τους. Ενδεικτικά καταγράφουμε μαρτυρίες υπευθύνων, που ομολογούν ότι θα υπάρχει ο κωδικός αριθμός 666 στις ηλεκτρονικές ταυτότητες, για να είναι αναγνώσιμες από τους on line υπολογιστές των διαφόρων κρατικών υπηρεσιών.
Το περιοδικό «Ορθόδοξη Μαρτυρία» τ. 107 δημοσιεύει μερικές τέτοιες μαρτυρίες πολιτικών και δημοσιογράφων της πατρίδας μας:
Λ. Παπαδήμας (Υφυπουργός Εσωτερικών): Ομολόγησε σαφέστατα τη χρήση του δυσώνυμου αριθμού για τις ανάγκες της μηχανοργάνωσης: [Antenna-«Η ώρα της αλήθειας» του κ. Πρετεντέρη (σε παράθυρο και ο Σεβασμιώτατος Αλεξανδρουπόλεως Άνθιμος) Μάρτιος 1997].
Θεόδωρος Πάγκαλος ( π. Υπουργός Εξωτερικών) σε ερώτηση του δημοσιογράφου Ν. Χατζηνικολάου, γιατί δεν αλλάζουν το 666, εφʼ όσον αντιδρά η Εκκλησία και ο λαός, απήντησε: Δεν μπορούμε να τον αλλάξουμε, διότι αλοίμονο εάν εμείς περιέλθουμε στη λογική του να ακούμε μια χούφτα παράξενους ανθρώπους. [Mega - «Ενώπιος Ενωπίω» αμέσως μετά την επικύρωση της Συνθήκης Σένγκεν].
Παύλος Σαρλής (Ευρωβουλευτής Ν. Δημοκρατίας, υπέρμαχος της Συνθήκης Σένγκεν): «Το 666 θα εμπεριέχεται στις ηλεκτρονικές ταυτότητες… Είναι απλό για την οποιαδήποτε κυβέρνηση νʼ αλλάξει το ηλεκτρονικό σύστημα και να χρησιμοποιήσει ένα άλλο σύστημα, το οποίο δεν θα περιέχει τον αριθμό 666 εφόσον αυτός είναι ο λόγος της αντίδρασης που υπάρχει γενικότερα». [Απογευματινή 15-6-97 σελ. 24].
Ηλίας Παπαδόπουλος (εισηγητής της Συνθήκης Σένγκεν του ΠΑΣΟΚ) απάντησε στον ισχυρισμό του ιερομονάχου Χριστοδούλου ότι στις ηλεκτρονικές ταυτότητες δια των οποίων θα δοθεί ο Ε.Κ.Α.Μ. θα εμπεριέχεται ο 666… : «Θέλω να παρατηρήσω ότι ο π. Χριστόδουλος είναι πάρα πολύ θετικός στην συζήτησή του, μου απέδωσε τα πραγματικά για ο,τι αφορά το 666… είμαστε όμως στην εποχή της πληροφορικής και δυνατός σαν κράτος είναι αυτός που έχει τις περισσότερες πληροφορίες, παρά εκείνος που έχει τους εξοπλισμούς. Είμαστε λοιπόν υποχρεωμένοι να μπούμε στο σύστημα, διότι πρέπει να δούμε και τι θα γινόταν, εάν δεν μπαίναμε». (ΣΚΑΪ Ειδήσεις 10-6-1997).
Ιωάννης Λοβέρδος (δημοσιογράφος): «Ο αριθμός 666 θα βρίσκεται για τις ανάγκες της μηχανοργάνωσης στις νέες ταυτότητες που προβλέπονται συνεπεία της κύρωσης της Συνθήκης Σένγκεν». Εφημερίς «Επενδυτής» Σάββατο 14-6-97).
Γεώργιος Πασχαλίδης ( π. Υπουργός παρά τω Πρωθυπουργώ). Καθησυχάζων την επιτροπήν των Αρχιερέων που τον επεσκέφθησαν δια το θέμα εδήλωσε: «Το 666 δεν είναι κάτι κακό. Είναι απλώς ένας αριθμός πριν το 667 και μετά το 665!». (εφημερίς «Ελευθεροτυπία» 11-6-97)
Χρήστος Νικολαΐδης (Δημοσιογράφος): «… ειδικοί επιστήμονες του τομέα προγραμματισμού ηλεκτρονικών υπολογιστών επισημαίνουν πως η εμφάνιση του 666 σε συστήματα πληροφορικής είναι τυχαία. Συγκεκριμένα αναφέρει, εμφανίζεται στο γραμμωτό κώδικα, όχι ενιαίος, αλλά με την μεταφορική εμφάνιση τριών στοιχείων 6(έξι) στην ταυτότητα κάθε καταναλωτικού αγαθού. Το σχήμα που φέρει την ονομασία (6) αποτελείται από δύο γραμμές, μια λεπτή και μία πλατύτερη και επαναλαμβάνεται στην αρχή, στο μέσον και στο τέλος του κωδικού…» (εφημερίς Αγγελιοφόρος» Τρίτη 17-7-97)
Ηλίας Παπαδόπουλος (Εισηγητής Συνθήκης Σέγκεν). Αλοίμονο εάν μια ευνομούμενη πολιτεία όπως είναι η χώρα μας, η οποία δέχεται να ακούγονται όλες οι φωνές, παρασυρθεί και επηρεασθεί από μία ελάχιστη μειοψηφία η οποία θέλει να μας επιβάλει έναν αριθμό, επειδή έτσι νομίζει (εννοώντας το 777 αντί του 666). (Κρατική Τηλεόραση ΕΤ3 εκπομπή «Ανιχνεύσεις»).
Γιατί τόσο επίμονα είναι κολλημένοι οι άνθρωποι, επώνυμοι και μη, της Νέας Εποχής σʼ αυτόν το μοναδικό γιʼ αυτούς, δυσώνυμο για μας, αριθμό; Αν οι υπολογιστές χρειάζονται τριψήφιο κωδικό αριθμό για να λειτουργήσουν και να διασυνδέονται διακυβερνητικά, εμείς ως χριστιανοί, αν συμφωνούσαμε κατά τα άλλα τα της ηλεκτρονικής διακυβέρνησης, θα προτείναμε 999 αριθμούς. Ποίοι είναι οι κολλημένοι; Οι χριστιανοί που αντιδρούν σε ένα και μόνο αριθμό, τον 666 και δέχονται τους 999, η οι νεοεποχίτες που επιμένουν μόνο στο σατανικό 666 και δε δέχονται την πλειάδα των 999 αριθμών;
Το άγριο απάνθρωπο και μοχθηρό πρόσωπο πάντως της Νέας Εποχής αποκαλύπτεται μέσα σʼ όλο το φάσμα της κατασκευασθείσης κρίσεως.
Πιεζόμαστε όλοι οι πολίτες φοβερά στα οικονομικά μας, ενώ παράλληλα επικρέμαται επί των κεφαλών μας η κάρτα του Πολίτη. Η Νέα Εποχή επισπεύδει τις διαδικασίες ώστε τελικά να γίνει αποδεκτό το σφράγισμα του Αντιχρίστου...
Φαίνεται λοιπόν ότι και στην κάρτα του πολίτη, αλλά και στο μελλοντικά εμφυτεύσιμο στο σώμά μας τσιπάκι θα εμπεριέχεται ο δυσώνυμος αριθμός του Αντιχρίστου, το 666 που θα εμφυτευθεί στο σώμα μας.
Το πείραμα των ΗΠΑ Ήδη στις ΗΠΑ δια νόμου προωθείται για λόγους υγείας πρώτον η καταγραφή όλων των ιατρικών δεδομένων των πολιτών και δεύτερον η εμφύτευση μικροτσίπ στο χέρι (Healthcare Bill HR 3200/ pp 1001-1008), για το οποίο όμως υπάρχουν πολλές αντιδράσεις και οι πολίτες καταφεύγουν στη δικαιοσύνη. Οι τελευταίες εξελίξεις και η βιασύνη της κυβέρνησης για την επίσπευση από 1ης Μαΐου 2010 των λεπτομερειών για την έκδοση της κάρτας του πολίτη, επιβεβαιώνει τις υποψίες μας. Συγκεκριμένα την Τετάρτη 21 Απριλίου του 2010 πραγματοποιήθηκε σύσκεψη στο Μέγαρο Μαξίμου από τον πρωθυπουργό Γ. Παπανδρέου, από αρμόδιους υπουργούς καθώς επίσης και γενικούς και ειδικούς γραμματείς. Ο πρωθυπουργός ζήτησε να επισπευθούν από την 1η Μαΐου και να ξεκινήσουν οι εργασίες των επιτροπών που θα εξετάσουν:
Τη διαλειτουργικότητα των εθνικών μητρώων στοιχείων πολιτών.
- Τή δημιουργία καταλλήλου νομικού πλαισίου.
- Τή δημιουργία και ετοιμότητα των απαραιτήτων υποστηρικτικών υποδομών.
- Τήν επιλογή τεχνικών προδιαγραφών που θα είναι σύμφωνες με τα ευρωπαϊκά πρότυπα, ώστε να εξασφαλίζεται η διαλειτουργικότητα της κάρτας στο πλαίσιο της Ευρωπαϊκής Ένωσης (διακήρυξη Υπουργών για την Ηλεκτρονική Διακυβέρνηση).
Σε δύο φάσεις η έκδοση καρτών Η έκδοση των καρτών του πολίτη θα γίνει σε δύο φάσεις:
α. από 18 ετών και άνω και
β. από 12 ετών έως 18.
Η δαπάνη θα καλυφθεί από κοινοτικούς πόρους του ΕΣΠΑ και συγκεκριμένα από τα Επιχειρησιακά Προγράμματα «Διοικητική Μεταρρύθμιση» και «Ψηφιακή Σύγκλιση». Κάθε πολίτης θα συμμετάσχει στη δαπάνη με 5.
Εξεγείρεται η συνείδηση πολλών Ορθοδόξων με την κάρτα του πολίτη
Στο τέλος τέλος ας δείξουν οι καλοπροαίρετοι εκλεγμένοι από το λαό μας ορθόδοξοι βουλευτές μας και οι αρχηγοί τους την καλή τους διάθεση προς τους συνειδητούς ορθοδόξους χριστιανούς, που σίγουρα θα αρνηθούν να πάρουν και να χρησιμοποιήσουν την ηλεκτρονική Κάρτα του Πολίτη. Γιατί μόνο μια χούφτα μαρτύρων του Ιεχωβά, κατευθυνόμενοι μάλιστα από οργάνωση του εξωτερικού με σκοτεινούς και αντεθνικούς στόχους, εξαιρούνται από την κυριώτερη υποχρέωσή μας, την υπεράσπιση της πατρίδας; Τρία εκατομμύρια και πλέον του Ελληνικού λαού αντέδρασαν ενυπογράφως για το ήσσονος σημασίας θέμα, που ήταν η απάλειψη του θρησκεύματος από τις ταυτότητες, θέμα απλής έλλειψης ομολογίας. Κατά μείζονα λόγο εξεγείρεται η συνείδηση πολλών Ορθοδόξων με την κάρτα του πολίτη που περιέχει το 666 και σημαίνει άρνηση του Χριστού και συστράτευση με τον Αντίχριστο. Θα στερηθούν λοιπόν οι Ορθόδοξοι το δικαίωμα της επίκλησης λόγων θρησκευτικής συνείδησης, και της δυνατότητας ομοίου χαρακτηρισμού ως αντιρρησιών συνείδησης; Δεν θα πρέπει να τους δοθεί μια εναλλακτική, νόμιμη λύση; Επίσης ιδιαίτερα προνόμια μέσα στην Ορθόδοξη Ελληνική πολιτεία απολαμβάνουν οι Μουσουλμάνοι της Θράκης, οι Εβραίοι και οι Ρωμαιοκαθολικοί στην Ελλάδα. Δεν μπορούν λοιπόν τόσο οι Έλληνες εκπρόσωποί μας στο Ελληνικό Κοινοβούλιο, όσο και οι ξένοι να δείξουν λίγη - ελάχιστη ανοχή στους πιστούς Έλληνες που θα αρνηθούν την Κάρτα του Πολίτη; Θα εξοντωθούν με τη σιωπηρή συγκατάβαση και των δικών μας και των ξένων νεοεποχιτών; «Ήδη ο Δικηγορικός Σύλλογος Αθηνών με τις επιστημονικές του επιτροπές εξετάζει τη συμβατότητα των διατάξεων του Μνημονίου προς το Σύνταγμα, τις ευρωπαϊκές Συνθήκες και την ΕΣΔΑ, και αν οι περικοπές κοινωνικών δικαιωμάτων είναι συμβατές με το κοινωνικό κεκτημένο, με τη συνταγματική και υπερνομοθετική προστασία, που θεσπίζονται από τα κείμενα αυτά» (εφ. Καθημερινή 27-06-2010 σελ 26 Άρθρο του κ. Δημητρίου Χ. Παξινού, Προέδρου Δικηγορικού Συλλόγου Αθηνών). Στο πλαίσιο της συρρίκνωσις των κοινωνικών δικαιωμάτων δεν εντάσσονται αυτονόητα και οι δικοί μας προβληματισμοί γύρω από τα θέματα που επεξεργαζόμαστε;
από το ΕΘΝΙΚΑ ΘΕΜΑΤΑ

Κίνα και Τουρκία αγνοούν το δολάριο

Τουρκία και Κίνα στρέφουν την πλάτη τους προς το δολάριο, καθώς από εδώ και στο εξής θα χρησιμοποιούν τα δικά τους νομίσματα στις μεταξύ τους εμπορικές συναλλαγές. Η σχετική ανακοίνωση πραγματοποιήθηκε στο πλαίσιο κοινής συνέντευξης Τύπου του Τούρκου πρωθυπουργού, Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν, και του Κινέζου πρωθυπουργού, Γουέν Τζιαμπάο, κατά τον τελευταίο σταθμό του στην ευρωπαϊκή περιοδεία του Κινέζου πρωθυπουργού.

Ο κ. Ερντογάν ανακοίνωσε οκτώ εμπορικές συμφωνίες μεταξύ των δύο χωρών, οι ηγέτες των οποίων δεσμεύθηκαν για τριπλασιασμό των εμπορικών συναλλαγών μεταξύ Κίνας και Τουρκίας στα πενήντα δισ. δολάρια μέσα στην επόμενη πενταετία και στα 100 δισ. δολάρια μέχρι το 2020. «Προχωρούμε σε μια στρατηγική, οικονομική συνεργασία», δήλωσε ο κ. Ερντογάν την Παρασκευή, στο πλαίσιο της επίσκεψης του Κινέζου πρωθυπουργού στην Κωνσταντινούπολη. «Σε όλες τις συναλλαγές, συμφωνήσαμε να χρησιμοποιούμε τη λίρα και το γιουάν», πρόσθεσε ο κ. Ερντογάν.

Το Πεκίνο καταβάλλει σταθερές προσπάθειες για μεγαλύτερη ανάδειξη του γιουάν, με την ελπίδα ότι μια ημέρα θα διαδραματίσει σημαντικότερο ρόλο στην παγκόσμια οικονομία. Στα τέλη Σεπτεμβρίου, η Κίνα είχε υποστηρίξει ρωσική πρόταση για την έναρξη άμεσης διαπραγμάτευσης μεταξύ γιουάν και ρουβλίου, ενώ έχει συνάψει ανάλογη συμφωνία με τη Βραζιλία.
Όμως παρά τις προσπάθειες, το δολάριο παραμένει η βασική επιλογή στις περισσότερες διεθνείς εμπορικές συναλλαγές, καθώς και το βασικό νόμισμα στα αποθέματα ξένου συναλλάγματος της Κίνας. Το γιουάν δεν χρησιμοποιείται ευρέως από άλλες χώρες, ούτε η αγορά κινεζικών στοιχείων ενεργητικού μπορεί να συγκριθεί με το μέγεθος των αγορών ενεργητικού σε δολάρια, ευρώ ή γιεν.

Από την πλευρά του, ο κ. Γουέν δεσμεύθηκε για την ανάπτυξη των εμπορικών σχέσεων με την Τουρκία.


Κίνα και Τουρκία ήταν στο δεύτερο τρίμηνο οι ταχύτερα αναπτυσσόμενες οικονομίες μεταξύ των χωρών-μελών του G20, με ρυθμούς ανάπτυξης 10,3%.

Οι εμπορικές συναλλαγές μεταξύ των δύο χωρών αυξήθηκαν από ένα δισ. δολάρια το 2000 σε 12,6 δισ. δολάρια το 2009, σύμφωνα με στοιχεία της τουρκικής στατιστικής υπηρεσίας. Η τουρκική κυβέρνηση αναθεώρησε προς τα πάνω τις οικονομικές της προβλέψεις, κάνοντας λόγο για ρυθμούς 6,8% φέτος και 4,5% την επόμενη χρονιά
από το hellenicrevenge

Η Γεωπολιτική σημασία και η ασφάλεια της Κύπρου

Νίκος Κουτσού
‘Nkoutsou.blogspot.com’
«Η Γεωπολιτική Σημασία και η Ασφάλεια της Κύπρου»
16 Σεπτεμβρίου 2010 (άρθρο από το προσωπικό του αρχείο, 2004)
Νίκος Κουτσού (Βουλευτής Ευρωπαϊκού Κόμματος)
Η γεωπολιτική διάσταση της Κύπρου και κατ’ επέκταση οι σχετικοί παράμετροι του Κυπριακού, έχουν πολύ λίγο μελετηθεί. Ίσως καθόλου δεν έχουν ενταχθεί στη στρατηγική διαχείρισης του Κυπριακού προβλήματος, ιδιαίτερα με την τουρκική εισβολή του 1974 και κατοχή του 37% του εδάφους της Κυπριακής Δημοκρατίας.
Η ΠΟΛΙΤΕΙΑΚΗ ΔΟΜΗ ΩΣ ΠΑΡΑΓΟΝΤΑΣ ΑΣΦΑΛΕΙΑΣ
Η ασφάλεια της Κυπριακής Δημοκρατίας δεν απειλείται μόνο από εξωτερικές επεμβάσεις. Απειλείται και από εσωτερικές εξελίξεις, τις οποίες είναι δυνατό να εκμεταλλευτούν εξωτερικές δυνάμεις.
Η Συνταγματική και Πολιτειακή δομή του Κυπριακού Κράτους δεν περιορίζεται στο να προσδιορίσει την πολιτική και κοινωνικοοικονομική ανέλιξη της κυπριακής κοινωνίας και του πολιτικού συστήματος, αλλά μετατρέπεται και σε παράγοντα εξασφάλισης ή διακινδύνευσης της ασφάλειας του Κυπριακού Κράτους.
Η μορφή, επομένως, του πολιτειακού συστήματος ΩΣ ΜΕΓΙΣΤΟΝ ΑΓΑΘΟ, θα πρέπει να εξασφαλίζει τη δημοκρατική λειτουργία των κοινωνικών δυνάμεων βασισμένη στη δημοκρατική αρχή και την αρχή του δικαίου, καθώς και την εφαρμογή των αρχών της ελεύθερης αγοράς της οικονομίας.
Αν το πολιτειακό σύστημα της Κύπρου θα βασισθεί σε Σύνταγμα που θα καταγράφει και θα ενσωματώνει τις εξωτερικές στρατηγικές και στρατιωτικές ισορροπίες στο εσωτερικό, τότε θα τις νομιμοποιήσει και θα τις μετατρέψει σε καθοριστικούς πυλώνες της κοινωνικής και πολιτικής εξέλιξης της κοινωνίας.
Οι εσωτερικές κοινωνικές δυνάμεις και εξελίξεις θα είναι υποχρεωμένες να λειτουργούν με όρους που ουσιαστικά θα καθορίζονται από εξωτερικές δυνάμεις, ανάλογα με τα δικά τους γεωπολιτικά συμφέροντα στην περιοχή.
Οι προτεινόμενες λύσεις είτε της διζωνικής δικοινοτικής ομοσπονδίας που προτείνει η Ελλαδο-Κυπριακή ηγεσία, είτε της Συνομοσπονδίας δύο ανεξαρτήτων κρατών που προτείνει η Τουρκία, είτε η Συνομοσπονδία δύο οντοτήτων που προωθεί ο διεθνής παράγοντας, δεν εξασφαλίζουν το μέγιστο αγαθό που είναι η ΑΣΦΑΛΕΙΑ και η ΕΝΟΤΗΤΑ του κράτους.
Αλλά και οι άλλες πιθανές λύσεις που στη σκέψη ορισμένων παραγόντων υπάρχουν, έστω και αν δεν δημοσιοποιούνται όπως καθαρή διχοτόμηση, διπλή ένωση καταστρατηγούν τους στόχους της ασφάλειας και της ενότητας του Κυπριακού Κράτους.
Η Κύπρος δεν προσφέρεται σε λογικές του τύπου «έδαφος αντί ειρήνη» ή «συνταγματικές παραχωρήσεις» έναντι «επιστροφής εδάφους».
Δεν είναι στόχος της σύντομης ανάλυσης η αξιολόγηση των προτεινομένων λύσεων. Στόχος είναι να καταδειχθεί η συσχέτιση του πολιτειακού συστήματος με την ασφάλεια της Κύπρου. Επειδή είναι δυνατό η κριτική στις προτεινόμενες λύσεις να δημιουργήσει το εύλογο ερώτημα ως προς το ποιο είναι το καταλληλότερο πολιτειακό σύστημα για την Κύπρο, θα διατυπώσω επιγραμματικά τη θέση μου και του κόμματος των ΝΕΩΝ ΟΡΙΖΟΝΤΩΝ. Με τα δεδομένα της Κύπρου και στο συγκεκριμένο γεωπολιτικό χώρο, μόνο το πολιτειακό σύστημα του ΕΝΙΑΙΟΥ ΚΡΑΤΟΥΣ είναι δυνατό να εξασφαλίσει στην Κύπρο τα δύο αγαθά: Ασφάλεια και ενότητα.
Οποιοδήποτε πολιτειακό σύστημα θα προνοεί την ύπαρξη δύο κρατών είτε κυριάρχων είτε όχι, θα ομηροποιήσει και θα προτεκτοροποιήσει την Κύπρο στην Τουρκία και θα οδηγήσει στον πλήρη στρατηγικό έλεγχό της από την Τουρκία, σε συσχετισμό πάντα με την παρουσία των δυτικών στο νησί.
Παράλληλα, δυνατό να δημιουργήσει προβλήματα στην οικονομική και κοινωνική ανέλιξη της κοινωνίας, με πιθανή αδυναμία παρακολούθησης των Ευρωπαϊκών εξελίξεων είτε εντός, ως μέλος είτε εκτός Ευρωπαϊκής Ένωσης.
ΓΕΩΠΟΛΙΤΙΚΗ, ΤΟΥΡΚΙΑ, ΕΛΛΑΔΑ, ΚΥΠΡΟΣ
Η Γεωπολιτική σημασία της Κύπρου αποτελεί αναντίλεκτα και διαχρονικά το κύριο χαρακτηριστικό της Γεωγραφικής της θέσης. Τόσο Γεωστρατηγικά όσο και Γεωοικονομικά, επηρεάζει και διαπλέκεται στα μεγάλα παιχνίδια της παγκόσμιας οικονομίας και του ανταγωνισμού των εκάστοτε ισχυρών της γης.
Η γεωγραφική θέση της Κύπρου επιτρέπει στη δύναμη που την ελέγχει να επηρεάζει τις δύο κρίσιμες διαδρομές διακίνησης του πετρελαίου από τον Αραβικό κόσμο ανατολικά και από την Κασπία βορείως.
Ο έλεγχος αυτής της γραμμής «γάμμα» που σχηματίζεται γύρω από την Κύπρο, είναι και το ζητούμενο στην αμείλικτη διαμάχη συμφερόντων. Αυτό το σημείο επιδιώκει να ελέγξει η Τουρκία με την παράνομη στρατιωτική παρουσία της στην Κύπρο. Μια παρουσία που επιδιώκει να την μετατρέψει σε μόνιμη και νόμιμη με την επιδιωκόμενη λύση. ΑΥΤΟΣ Ο ΕΛΕΓΧΟΣ ΕΙΝΑΙ ΑΠΑΡΑΙΤΗΤΟΣ ΣΤΟΥΣ ΤΟΥΡΚΙΚΟΥΣ ΣΧΕΔΙΑΣΜΟΥΣ ΓΙΑ ΝΑ ΓΙΝΟΥΝ ΠΕΡΙΦΕΡΕΙΑΚΗ ΔΥΝΑΜΗ.
Επιδιώκοντας αυτό το στόχο, η Τουρκία δηλώνει απερίφραστα ότι το «ψευδοκράτος» που ίδρυσε στην κατεχόμενη Κύπρο (το οποίο από το Ευρωδικαστήριο χαρακτηρίζεται ως «τοπική διοίκηση υποτελής στην Τουρκία») αποτελεί μέρος της γεωπολιτικής της άμυνας και ασφάλειας!!! Ταυτόχρονα, με μια συνολική στρατηγική επιδιώκει: Αφενός μεν την επιβολή ενός πολιτειακού συστήματος που να καταγράφει τις εξωτερικές στρατιωτικές ισορροπίες που δημιούργησε η εισβολή, αφετέρου τη συνέχιση του συστήματος εγγυήσεων του 1960 που τις ερμηνεύει ότι της παρέχουν ακόμα και το δικαίωμα μονομερούς επέμβασης.
Είναι βέβαια ολοφάνερο ότι οι Τουρκοκύπριοι σ’ αυτούς τους τουρκικούς σχεδιασμούς δεν διαδραματίζουν κανένα ρόλο παρά χρησιμοποιούνται ως στρατηγικό όργανο για την υλοποίηση των ευρύτερων σχεδιασμών του πολιτικοστρατιωτικού κατεστημένου της Άγκυρας. Αυτό τον ρόλο ευχαρίστως φαίνεται να υλοποιεί και ο εγκάθετος του κατοχικού καθεστώτος Ραούφ Ντενκτάς.
Κοιτάζοντας στο πρόσφατο παρελθόν, βλέπουμε την Τουρκία να μετατρέπεται από πρώην αποικιακή δύναμη της Κύπρου σε συνεγγυήτρια (με τις συμφωνίες του 1960)
- Να κατέχει το 37% του εδάφους με την τουρκική εισβολή το 1974
- Να επιδιώκει μέσα από «πολιτική» λύση τη συνέχιση της συνεγγύησης και τη συνεταιριστική διαχείριση του «νέου συνεταιρισμού», δηλαδή του κράτους μετά τη λύση, πράγμα που θα της επιτρέψει την προτεκτοροποίηση και τη γεωστρατηγική αξιοποίηση της Κύπρου, ενώ θα αφήσει ανοικτή την προοπτική της ολοκληρωτικής κατοχής.
ΕΛΛΑΔΙΚΗ ΣΤΡΑΤΗΓΙΚΗ - Χωρίς συνολική στρατηγική για την Ανατολική Μεσόγειο, η Ελλάδα θα δυσκολευθεί να υπερασπίσει την Κύπρο
Η Ελλάδα ιστορικά ανέπνεε με δύο γεωπολιτικούς πνεύμονες:
Ένα ανατολικά (Μικρά Ασία, Ανατολική Μεσόγειος) και ένα δυτικά (Βαλκάνια). Σήμερα είναι φανερή η εγκατάλειψη του Ανατολικού πνεύμονα και η συγκέντρωση μόνο στον Βαλκανικό χώρο. Η αποχώρηση της Ελλάδας δημιουργεί ένα στρατηγικό κενό. Όλοι ξέρουμε πως τα στρατηγικά κενά πάντα καλύπτονται. Έτσι και το κενό αυτό επιδιώκει να το καλύψει η Τουρκία τόσο με την ενσωμάτωση της κατεχόμενης Κύπρου στα δικά της σχέδια όσο και με στρατηγικής σημασίας κινήσεις (Οτσαλάν - Συρία) ή συμμαχίες (Ισραήλ).
Η Ελλάδα έχει ΕΝΝΟΜΑ συμφέροντα στην περιοχή και η υπεράσπισή τους συνδέεται και με τη δική της Εθνική Ασφάλεια και αμυντική ικανότητα. Στον βαθμό που δεν τα υπερασπίζεται, τόσο ενισχύεται η τουρκική θέση και τόσο εξασθενίζει και η δυνατότητα της Ελλάδας να υπερασπισθεί την εδαφική ακεραιότητα και ανεξαρτησία της Κύπρου. Θέλω να επισημάνω την τεράστια διαφορά, για να αποφευχθούν πιθανές σκόπιμες συγχύσεις, ότι η στρατηγική της Ελλάδας είναι και πρέπει να είναι η ενίσχυση της Κρατικής υπόστασης της Κύπρου, ενώ της Τουρκίας η κατάργηση του Κράτους και η ομηροποίηση της Κοινωνίας.
Χωρίς συνολική στρατηγική για την Ανατολική Μεσόγειο, η Ελλάδα θα δυσκολευθεί να υπερασπίσει την Κύπρο και κατ’ επέκταση τα δικά της συμφέροντα ακόμα και στο Αιγαίο.
Το γεωπολιτικό παιχνίδι στην περιοχή ΔΕΝ ΕΧΕΙ ΤΕΛΕΙΩΣΕΙ. Η ΓΕΩΠΟΛΙΤΙΚΗ ΥΠΕΡΟΧΗ ΤΗΣ ΤΟΥΡΚΙΑΣ ΟΥΤΕ ΚΕΡΔΙΣΜΕΝΗ ΕΙΝΑΙ ΟΥΤΕ ΔΕΔΟΜΕΝΗ. Οι γεωπολιτικές ισορροπίες στην περιοχή είναι υπό διαμόρφωση και θα είναι για αρκετά ακόμα χρόνια. Είναι πολλοί οι παράγοντες που συμβάλλουν σ’ αυτή τη ρευστότητα. Ρωσία, Ιράν, οι πιθανές εξελίξεις σε Συρία, Λιβύη, Ιράκ, Σ. Αραβία καθώς και το Παλαιστινιακό και η διαδικασία ειρήνευσης στην Μέση Ανατολή, προσδιορίζουν και επιμηκύνουν, την ρευστότητα. Μια ρευστότητα που επιτρέπει σε Ελλάδα και Κύπρο να σχεδιάσουν μια συνολική στρατηγική αντιμετώπισης των εξελίξεων. Μια στρατηγική που θα αποβλέπει όχι σε εξωπραγματικούς στόχους και περιπέτειες, αλλά στην υπεράσπιση των εννόμων συμφερόντων τους.
Βέβαια, υπάρχουν αρκετά δυτικά Κέντρα Έρευνας που παρουσιάζουν διαφορετικά τα πράγματα, ιδιαίτερα αναφορικά με τη στρατηγική σημασία της Τουρκίας. Αυτές τις θέσεις τις αξιοποιεί κατά τον καλύτερο τρόπο η Τουρκία που έφθασε σε σημείο να πιστεύει ή να συμπεριφέρεται ως να είναι ήδη περιφερειακή δύναμη.
Καιρός να μελετήσουμε εμείς οι ίδιοι αντικειμενικά και με προσοχή τις γεωπολιτικές ισορροπίες στην περιοχή. Κύπρος και Κυπριακό επιβάλλουν μια νέα προσέγγιση στα γεωπολιτικά θέματα της Ανατολικής Μεσογείου, που θα έχει ως στόχο την ΑΣΦΑΛΕΙΑ, ΤΗΝ ΕΝΟΤΗΤΑ και οπωσδήποτε ΤΗ ΣΥΝΕΧΙΣΗ ύπαρξης Κυπριακού Κράτους.
Παρά την ήττα του 1974 και την εξασφάλιση πλεονεκτημάτων από την Τουρκία, ο πόλεμος των συμφερόντων δεν τέλειωσε. Η μάχη της Κύπρου δεν είναι χαμένη, φτάνει Ελλάδα και Κύπρος να προσδιορίσουν με σαφήνεια τα συμφέροντά τους και με αυτοπεποίθηση, σχεδιασμό, και αγωνιστικότητα να τα διεκδικήσουν.

Η βόμβα Γιούνκερ και η αλήθεια που κρύβει για το μεγάλο σκάνδαλο

Πως η αποκάλυψη Καψή για Πάγκαλο ξεσκεπάζει τον τρόπο που οι Γερμανοί επέβαλλαν τους δικούς τους πολιτικούς χρηματοδοτώντας τους ώστε αυτοί έπειτα να προωθούν τα συμφέροντα τους.
Σήκωσε τον κόσμο στο πόδι η “βόμβα Γιούνκερ” που δεν είναι τίποτε άλλο από την επιβεβαίωση της παντιέρας που έχουμε σηκώσει από την πρώτη στιγμή στο διαδίκτυο: Το Γερμανικό πλιάτσικο που ο Γιούνκερ αιτιολόγησε ως “στήριξη των Γερμανικών εξαγωγών”, όπου “εξαγωγές” δεν είναι τίποτε άλλο από την καταλήστευση των δημοσίων ταμείων με αιχμή του δόρατος την δράση της Siemens.Όπως αποκαλύφθηκε από την εξεταστική που είναι σε εξέλιξη, σχεδόν κάθε ενέργεια των Γερμανικών πολυεθνικών σε Ελληνικό έδαφος, περνούσε μέσα από το μαύρο τσουβάλι του Χριστοφοράκου. Η ΕΕ ουδέποτε το σταμάτησε αφού τα λεφτά επέστρεφαν στην Φρανκφούρτη με τις βαλίτσες και τα μερίσματα των εταιρειών. Την εξήγηση την δώσαμε εδώ και καιρό:
Το δημοσιονομικό μας χάλι και τις διεφθαρμένες πελατειακές σχέσεις τις γνωρίζουμε καλά. Όπως και τις ελεεινές δομές που ανέπτυξαν οι κομματικοί μηχανισμοί υπερφορτώνοντας το δημόσιο για να διασφαλίσουν “μονιμότητα” και στους ψηφοφόρους.
Το μεγάλο πλιάτσικο όμως που έγινε κατά την επταετία Σημίτη ήταν η οριστική ταφόπλακα της οικονομίας. Εκείνο το χρονικό διάστημα η Ελλάδα παρέλαβε τις μεγαλύτερες Ευρωπαϊκές ενισχύσεις στην ιστορία της. Αυτές οι ενισχύσεις κατέληξαν βορά  σε αυτά που συνηθίζουμε να ονομάζουμε “μεγάλα συμφέροντα”, έτσι αόριστα.
http://img.pathfinder.gr/Media/i/4/4012/5782.jpgΥπάρχει ένα αναμφισβήτητο δεδομένο: Ουδείς χαρίζει λεφτά. Η ΕΕ δεν αποτελεί εξαίρεση. Κάθε Ευρώ που έχουμε πάρει, είμαστε υποχρεωμένοι να το επιστρέψουμε.
Υπάρχει και άλλο ένα δεδομένο: Ουδείς δίνει λεφτά (έστω και δανεικά) χωρίς έλεγχο. Η ΕΕ πάλι δεν αποτελεί εξαίρεση και όλοι θυμόμαστε την άμεση αντίδραση σε υποθέσεις όπως το καλαμπόκι, τα ΧΥΤΑ κλπ κλπ. Πως λοιπόν “χάθηκαν” τα κονδύλια της ΕΕ και η χώρα υπερχρεώθηκε σε μέγιστο βαθμό; Όταν μάλιστα οι Έλληνες είναι “διεφθαρμένοι”;
Μα φυσικά γιατί το πλιάτσικο οργάνωσε και εκτέλεσε ο “σκληρός πυρήνας” της ΕΕ με τις πολυεθνικές του! Οι ίδιοι οι Γερμανοί “κατήγοροι” (με τα τσολιαδάκια τους πάντα) που λάδωσαν το σύμπαν για να βιάσουν ανενόχλητοι τον δημόσιο πλούτο με Siemens, MAN, Hoechtief, γερμένα υποβρύχια και ναυπηγεία…
Το άρθρο εξηγεί που πήγε το μεγαλύτερο μέρος των χρημάτων και πως αυξήθηκε ραγδαία ο δανεισμός της χώρας. Η πραγματική βόμβα όμως είναι η αποκάλυψη του Γιάννη Καψή για το πως αυτοί οι επίορκοι πολιτικοί φίλοι των Γερμανών, εν πολλοίς δημιουργήθηκαν και προωθήθηκαν από τους ίδιους. Με αμέριστη συμπαράσταση και πακτωλούς χρημάτων.
Αποκάλυψε λοιπόν ο Γιάννης Καψής την συνομιλία που είχε με το νυν αντιπρόεδρο της κυβέρνησης, Θεόδωρο Πάγκαλο:
«Εσένα ποιος σε χρηματοδοτεί;» με είχε ρωτήσει ( Ο Πάγκαλος) λίγο πριν από τις τελευταίες εκλογές που πήρα μέρος.
«Κανείς», του είχα απαντήσει.
«Ε τότε δεν θα εκλεγείς». Και δεν εξελέγην. Εκείνος ήρθε πρώτος…
Εδώ έρχεται και κουμπώνει η ιστορική δήλωση του Χρήστου Ζώη πριν την ψηφοφορία για το μνημόνιο: “Όποιος δεν έχει χορηγούς και πληρώνει μόνος του τους λογαριασμούς του, ΔΕΝ ΨΗΦΙΖΕΙ ΤΟ ΜΝΗΜΟΝΙΟ”.  Δεν βγήκε κανείς να τον διαψεύσει…
Έτσι ακριβώς αποκαλύφθηκε η “χορηγία” που έδωσε η Siemens στον Μαντέλη “για τον προεκλογικό του αγώνα”. Τις υπηρεσίες του Μαντέλη έναντι των Γερμανών και των Τούρκων (φανερών πλέον χορηγών μέσω της Siemens). Καταλαβαίνετε λοιπόν ποιοί ψηφίζουν μνημόνια, ποιοί συνεργάζονται (διαχρονικά) με τους Γερμανούς και ποιοί προωθούν τα συμφέροντα των οθωμανών σε όλους τους τομείς.
Η επιλογή αγώνα είναι απλή. Καταψηφίζουμε τους εκλεκτούς των ΜΜ”Ε”, των PR εταιρειών, για να εξυγιάνουμε την δημοκρατία. Γινόμαστε σαμποτέρ των τροφοδοτών τους. Σε τηλεοράσεις, υπερπροβεβλημένες περσόνες, “χορηγούς επικοινωνίας” των σκουπιδοεκπομπων και των Κυριακάτικων φυλλάδων. Υπάρχει πλέον μόνο ένας σκοπός:

Ξεριζώστε τα καρκινώματα της πατρίδας.


5 ΔΕΚΕΜΒΡΙΟΥ 1997. Η κυβέρνηση Σημίτη παρουσιάζει την Ελληνοτουρκική συμφωνία επί της νέας δομής του ΝΑΤΟ. Το μνημείο αυτό του αίσχους που ήταν η επίσημη αποδοχή “συνδιαχείρισης” του Αιγαίου με την Τουρκία προκαλεί αντιδράσεις μέσα στην κυβέρνηση. Ενδεικτικό είναι ότι ο Τούρκος υπουργός Αμυνας, Σεζγκίν, ισχυρίστηκε ότι με τη νέα δομή του ΝΑΤΟ, το Αιγαίο τίθεται υπό κοινή ευθύνη.
Ο Γεράσιμος Αρσένης εκφράζει ανοιχτά την διαφωνία του όπως και άλλοι βουλευτές. Αρχίζουν λοιπόν επιθέσεις εναντίον των διαφωνούντων από τους πολύ στενούς φίλους του πρωθυπουργού, όπως ο Τάσος  Μαντέλης, που κατηγόρησε τους έχοντες αντίθετη άποψη από την επίσημη “γραμμή” ότι κινούνται σε “σοβινιστική” κατεύθυνση, ενώ, έκανε λόγο για “ακροδεξιές απόψεις” μέσα στο ΠΑΣΟΚ.
Λίγες ημέρες μετά, πάλι τον Δεκέμβρη του 1997, ο Τάσος Μαντέλης υπογράφει την ανάθεση έργων ύψους 222,7 δισεκατομμυρίων δραχμών στην Intracom και 150 δισ. στη Siemens. Την επονομαζόμενη και ως σύμβαση της ντροπής.
Αμέσως μετά, (εάν δεχτούμε τους ισχυρισμούς του ίδιου του Μαντέλη) αρχίζουν και πέφτουν οι μίζες στους λογαριασμούς του. Υπάρχει βέβαια και ο “ανώνυμος πληροφοριοδότης” που υποστήριξε ότι και το 1997 (πριν την υπογραφή) έπεφταν οι μίζες ύψους μάλιστα 10 εκατομυρίων. Αυτό όμως ο αξιότιμος κύριος Μαντέλης το διαψεύδει.
Όπως όμως έχουμε εξηγήσει και στο παρελθόν, τσάμπα φιλότουρκος δεν υπάρχει. Έχουμε αποδείξει δε ότι ΟΣΟΙ ΠΗΡΑΝ ΜΑΥΡΟ ΧΡΗΜΑ ΑΠΟ ΤΗ SIEMENS είναι έρμαια της Τουρκικής πολιτικής αφού απλούστατα το Τουρκικό βαθύ κράτος γνωρίζει ΟΛΟΥΣ ΟΣΟΥΣ ΠΗΡΑΝ έστω και ένα Ευρώ από το βρώμικο χρήμα: Πως ήταν η μέρα σου Γιαβρί μ’; Λάδωσα δυό υπουργούς και δυό διοικητές αγάπη μου.
Έτσι ο κύριος Μαντέλης, ο πολέμιος του “Ελληνικού Εθνικισμού” και του πατριωτισμού, υπηρέτησε και αυτός “συμπτωματικά” τα Τουρκικά συμφέροντα στο έπακρο. Συκοφάντησε αγνούς ανθρώπους, δαιμονοποίησε τον Πατριωτισμό κατά την προσφιλή τακτική όλων των ελεεινών υποκειμένων που ΞΕΣΚΙΣΑΝ ΤΗ ΣΑΡΚΑ αυτής της χώρας και υποδούλωσαν τον λαό στους τοκογλύφους.
Γιατί όπως έχουμε πει, υπάρχουν δύο άκρα: Αυτός που βάζει την πατρίδα πάνω από το τομάρι του και τα λαμόγια που αρμέγουν την πατρίδα για να “σπουδάσουν τα παιδάκια τους”.
Έτσι, την επόμενη φορά που θα κοιτάξετε τα παιδάκια σας κατάματα, εξηγήστε τους ότι γεννιώνται υποδουλωμένα γιατί κάποιοι κύριοι Μαντέληδες προτίμησαν την μοσχαροκεφαλή τους και την κοιλάρα τους από το να υπηρετήσουν τον συνάνθρωπο τους ως όφειλαν.
Και επειδή ο κύριος Μαντέλης κυκλοφορεί ελεύθερος, εάν τον συναντήσετε εξηγήστε του ότι η “χορηγία” που έλαβε από τη Siemens, ήταν πληρωμένη από το ΠΛΙΑΤΣΙΚΟ ΕΙΣ ΒΑΡΟΣ ΤΟΥ ΕΛΛΗΝΙΚΟΥ ΛΑΟΥ. Ήταν οι χαμένες συντάξεις. Τα αποθεματικά των ταμείων. Ήταν κομμάτι από τη σάρκα αυτής της χώρας που τα καρκινώματα τύπου Μαντέλη την ξέσκισαν για να γεμίσουν τις σαπιοκοιλιές τους. Και τώρα ήρθε ο λογαριασμός.
Οπότε κύριε Μαντέλη, εάν κάποιος σας σταματήσει στο δρόμο για να σας εξηγήσει την προέλευση των χρημάτων που καρπωθήκατε, μη δώσετε σημασία.
“Εθνικιστές” θα είναι Τάσο μου. Εθνικιστές.
Πηγές. Διαβάστε τες για να δείτε τι εστί λαμόγιο και τι Πατριώτης.
http://www.hri.org/news/greek/ant1gr/1997/97-12-05.ant1gr.html#05
http://www1.rizospastis.gr/storyPlain.do?id=3707463&action=print
http://www.hri.org/news/greek/ant1gr/1997/97-12-18.ant1gr.html
από το Ολυμπία 

ΑΠΟΧΗ, ΛΕΥΚΟ, ΑΚΥΡΟ; Θρίαμβος του "Συστήματος"! Του καθηγητή κ. Γιώργου Πιπερόπουλου


Σε προηγούμενη άποψή μου στα blogs με τίτλο «Με πράσινα, μπλε & πολύχρωμα…γυαλιά» είχα δεσμευθεί να πω λίγα λόγια για την περίτεχνα καλλιεργούμενη “ανήθικη» ΠΡΟΠΑΓΑΝΔΑ τύπου «Μιθριδατισμού» για την έκφραση της δυσαρέσκειάς μας απέναντι στο πολιτικό μας σύστημα, τα Κόμματα και τους πολιτικούς που διεκδικούν την ψήφο μας στις εκλογές για Δημάρχους, Αντιπεριφερειάρχες και Περιφερειάρχες οι οποίες θα διεξαχθούν για ΠΡΩΤΗ φορά με το σύστημα «Καλλικράτης» στις 7 Νοεμβρίου και, σε επανάληψη, στις 14 Νοεμβρίου 2010…
Στα εθνικής εμβέλειας τηλεοπτικά και ραδιοφωνικά κανάλια βλέπουμε εδώ και μήνες κάρτες και ακούμε αποτελέσματα που αφορούν στις προτιμήσεις των Ελλήνων για Κόμματα, εκτιμήσεις για τον «καταλληλότερο» Πρωθυπουργό και πρόθεση ψήφου για Περιφερειάρχες και Δημάρχους και διαπιστώνουμε (σύμφωνα με τα αποτελέσματα των δημοσκοπήσεων) ότι το αγαπητό, το πρώτο Κόμμα των Ελλήνων ψηφοφόρων είναι η…ΑΠΟΧΗ(!) και ότι ο ΚΑΝΕΝΑΣ(!) είναι συχνά η προτίμησή μας για Πρωθυπουργούς, Δημάρχους και Περιφερειάρχες…
Και με το στυλ του μυθικού βασιλέα Μιθριδάτη οι διαμορφωτές της ελληνικής κοινής γνώμης, από το γυαλί, το μικρόφωνο και την εφημερίδα τους εξυπηρετούν ΑΝΤΙΔΗΜΟΚΡΑΤΙΚΟΥΣ και ταυτόχρονα ΑΝΘΕΛΛΗΝΙΚΟΥΣ στόχους προβάλλοντας συνεχώς τις 3 επιλογές του τίτλου μου, δηλαδή την ΑΠΟΧΗ, το ΛΕΥΚΟ και το ΑΚΥΡΟ ελπίζουν να επιτύχουν, «λάου-λάου» όπως λέει ο λαός μας και «πες, πες, κάτι θα κολλήσει και θα μείνει» όπως λέμε στην άσκηση προπαγάνδας!
Στις Εθνικές εκλογές του 2000 το ΠΑΣΟΚ του κ Σημίτη πήρε 3,007,596 ψήφους και η Νέα Δημοκρατία του κ Καραμανλή 2,935,196 ψήφους (ο κ Σημίτης εξελέγη Πρωθυπουργός των …Ολυμπιακών Έργων).
Στις Εθνικές εκλογές του 2004 η Νέα Δημοκρατία πήρε 3,359,058 ψήφους και το ΠΑΣΟΚ 3,002,531 ψήφους (ο κ Καραμανλής εξελέγη Πρωθυπουργός της Κυβέρνησης της…πυρπόλησης της Ολυμπίας).
Στις Εθνικές εκλογές του 2007 η Νέα Δημοκρατία πήρε 2,994,979 ψήφους και το ΠΑΣΟΚ 2,727,279 ψήφους (ο κ Καραμανλής εξελέγη Πρωθυπουργός της ... απόδρασης του 2009).
Στις Εθνικές εκλογές του 2009 το ΠΑΣΟΚ πήρε 3,012,373 ψήφους και η Νέα Δημοκρατία 2,295,967 ψήφους (ο κ Παπανδρέου εξελέγη Πρωθυπουργός της…τρόικας και του «μνημονίου»).
Παραθέτω στοιχεία Εθνικών εκλογών επειδή, ΥΠΟΤΙΘΕΤΑΙ, ότι στις εκλογές τοπικής αυτοδιοίκησης τα Κόμματα μένουν…μακριά και έτσι δίνεται σε όλους εμάς τους ΧΑΧΟΛΟΥΣ ψηφοφόρους να ΤΙΜΩΡΗΣΟΥΜΕ τα Κόμματα για αμετροέπειες, υπερβολές και παραλείψεις!
ΤΡΟΜΑΡΑ μας!
Βλέποντας τους αριθμούς εύκολα διαπιστώνει κανείς ότι τελικά εμείς οι Έλληνες ΔΕΝ ψηφίζουμε Βουλευτές, Δημάρχους, Νομάρχες, Αντιπεριφερειάρχες και Περιφερειάρχες αλλά ΚΑΤΑΨΗΦΙΖΟΝΤΑΣ το Κόμμα μας (με την ευγενή «χορηγία» των ΟΦΑτζήδων – Όπου Φυσάει Άνεμος - ψηφοφόρων) βοηθάμε το ΣΥΣΤΗΜΑ του ΔΙΚΟΜΜΑΤΙΣΜΟΥ να μας…Κυβερνάει!...
Είχε ΔΙΑΤΥΜΠΑΝΙΣΤΕΙ, με τον πλέον επίσημο τρόπο, ότι οι επικείμενες εκλογές με το σύστημα ΚΑΛΛΙΚΡΑΤΗΣ θα είναι εκλογές τοπικών και περιφερειακών Αρχόντων που θα βγούνε από «τα σπλάχνα» των τοπικών κοινωνιών ΧΩΡΙΣ παρεμβάσεις του Αθηνοκεντρικού Κράτους και των Κομμάτων που το συνθέτουν ως Κυβέρνηση, Μείζονα και ελάσσονα Αντιπολίτευση στη Βουλή!!!
Τι εμπαιγμός και τι προσβολή της νοημοσύνης μας τώρα που βλέπουμε τα Κόμματα να «χρίζουν» τους «εκλεκτούς» τους και η ΑΝΤΙΠΑΡΑΘΕΣΗ να είναι ανενδοίαστα σε Κεντρικό Κομματικό Επίπεδο με «μνημονιακούς» και «αντιμνημονιακούς»…
Εδώ και μερικούς μήνες το ΠΑΣΟΚ και η τρόικα έχουν οδηγήσει και θα συνεχίσουν να οδηγούν εκατομμύρια Έλληνες και Ελληνίδες στην απόγνωση της στέρησης εισοδημάτων και της βάρβαρης ανεργίας!
Εδώ και μερικούς μήνες όλα όσα μας συμβαίνουν από την Κυβέρνηση του «λεφτά υπάρχουν» συσσωρεύουν και διογκώνουν την οργή του λαού τη στιγμή που η Αξιωματική Αντιπολίτευση «γλύφει της πληγές» της διάσπασης ανήμπορη να αναχαιτίσει την καλπάζουσα λαίλαπα αφαίρεσης εισοδημάτων, επιβολής φόρων, στασιμοπληθωρισμού και ανεργίας με βάση τα συμφωνηθέντα στο…ΜΝΗΜΟΝΙΟ!
Εδώ εφαρμόζονται οι τεχνικές της προπαγάνδας (τις αναλύω στο βιβλίο μου «Επικοινωνώ Άρα Υπάρχω: Ηγεσία, Επικοινωνία και Δημόσιες Σχέσεις» 9η Έκδοση, 2007) που παραθέτω παρακάτω:
1/απλότητα της γλώσσας
2/χρήση συναισθηματικά φορτισμένων λέξεων και όρων
3/χρήση στερεοτύπων
4/χρήση σλόγκαν και συνθημάτων
5/χρήση της υπερβολής
6/διαστρέβλωση της πραγματικότητας
7/παραποίηση των δεδομένων
8/ επανάληψη
Μπροστά λοιπόν στην ανάγκη αναχαίτισης και ωφέλιμης για τα Κόμματα και όχι για την ελληνική Κοινωνία και τους Έλληνες διαχείριση της ΑΠΙΣΤΕΥΤΗΣ ΟΡΓΗΣ που έχει συσσωρευτεί απέναντι σε αυτούς που απαρτίζουν το ΠΟΛΙΤΙΚΟ ΣΥΣΤΗΜΑ εδώ και 36 χρόνια μετά την πτώση της Χούντας και την μεταπολίτευση τα ΠΑΠΑΓΑΛΑΚΙΑ-ΔΙΑΜΟΡΦΩΤΕΣ της ΕΛΛΗΝΙΚΗΣ ΚΟΙΝΗΣ ΓΝΩΜΗΣ άρχισαν εδώ και μερικούς μήνες την εφαρμογή του προπαγανδιστικού σχεδίου που συντίθεται από τις τρεις σημαντικές έννοιες:
ΑΠΟΧΗ – Έλληνες και Ελληνίδες τιμωρείστε τους και μην πάτε να ψηφίσετε στις εκλογές της 7ης Νοεμβρίου στέλνοντάς ΕΝΑ μήνυμα(?)
ΑΚΥΡΟ – Εάν αποφασίσετε να πάτε ρίξτε ΕΝΑ άκυρο ψηφοδέλτιο που θα τους…τσούξει(?)
ΛΕΥΚΟ – Δείξτε την αποστροφή και ον αποτροπιασμό σας για ΟΛΑ τα Κόμματα και ιδιαίτερα τα δύο μεγάλα, τα Κόμματα εξουσίας με Λυκό(?)
Η ΑΠΟΧΗ είναι πρόσκληση να πετάξουμε στα σκουπίδια την ψήφο μας, δηλαδή την ιερή υποχρέωση και το κατοχυρωμένο συνταγματικά δικαίωμά μας να ψηφίσουμε!!!
Το ΑΚΥΡΟ είναι παραδοχή ότι «πέσαμε στην φάκα» και πράγματι τιμωρούμε αυτούς και αυτές που μας…εμπαίζουν με Εξεταστικές και Προανακριτικές αλλά μέχρι στιγμής ΚΑΝΕΙΣ και ΚΑΜΙΑ δεν πήγε φυλακή και η δημοσίευση του «πόθεν έσχες» των Εθνοπατέρων/Εθνομητέρων μας ΒΓΑΖΟΥΝ μάτια!!!
Το ΛΕΥΚΟ είναι η προσωπική μας ΔΙΑΒΕΒΑΙΩΣΗ στο πολιτικό σύστημα ότι ΤΕΛΙΚΑ ΔΕΝ έχουμε το σθένος, δεν διαθέτουμε χαρακτήρα που μπορεί μας βοηθήσει να εκφράσουμε την προτίμησή μας!
Συνεπώς ας σταματήσουμε να κατηγορούμε τους πολιτικούς αφού εμείς αποφασίζουμε να τους δώσουμε εξουσία…
Καθότι….

Οι φανατικοί οπαδοί, τα κομματόσκυλα, θα πάνε να ψηφίσουν την Κυριακή 7η και την Κυριακή 14η Νοεμβρίου και μαζί τους θα πάνε και οι ΟΦΑτζήδες (τοπικού και περιφερειακού επιπέδου καθότι αυτοί θα είναι οι κερδισμένοι στις 15 Νοεμβρίου!)
Και σημειώστε ότι το Ελληνικό Σύνταγμα ΕΠΙΤΡΕΠΕΙ να εκλεγεί κάποιος ακόμη και εάν τον ψηφίσουν 2 ή 3 στους 10!!!

ΟΧΙ στην αποχή!

ΟΧΙ στο άκυρο!
ΟΧΙ στο λευκό!
ΣΑΦΩΣ ΘΑ ΠΑΩ ΝΑ ΨΗΦΙΣΩ στις 7 Νοεμβρίου ασκώντας το δικαίωμα και την υποχρέωσή μου απέναντι στη Δημοκρατία!

Θα τους ΤΙΜΩΡΗΣΩ καθώς ΔΕΝ θα ψηφίσω ΠΑΣΟΚ, ΝΔ, ΛΑΟΣ, ΚΚΕ και ΣΥΡΙΖΑ διότι ΔΕΝ ΔΕΧΟΜΑΙ αυτούς που μου επιβάλλουν τα Κόμματα που συμμετέχουν στο Κοινοβούλιο και ΑΠΟΦΑΣΙΣΑΝ για εμένα σε τοπικό επίπεδο!Αυτό το μήνυμα ΑΠΟΔΟΚΙΜΑΣΙΑΣ θα τους δώσω ψηφίζοντας κάτι άλλο!
ΟΧΙ στη χυδαία προπαγάνδα της ΑΠΟΧΗΣ, του ΑΚΥΡΟΥ, του ΛΕΥΚΟΥ! Φτάνει πια η προσβολή στη νοημοσύνη μου και μαζί το δούλεμα από τα χρυσοπληρωμένα παπαγαλάκια των ραδιοτηλεοπτικών και έντυπων ΜΜΕ…

  

Δευτέρα 11 Οκτωβρίου 2010

Tο μεγάλο καρκίνωμα της Τουρκίας



Το Γραφείο Ειδικού Πολέμου βρίσκεται πίσω από κάθε προβοκάτσια


Συνεχίζεται ο απόηχος των δηλώσεων του ε.α.στρατηγού και πρώην γ.γ. του Συμβουλίου Εθνικής Ασφαλείας της Τουρκίας Σαμπρί Γιρμιμπέσογλου για πυρπόληση τεμένων στην Κύπρο από τους ίδιους τους Τούρκους, προκειμένου να σπείρουν κακά ζιζάνια μεταξύ των δύο κοινοτήτων και για να ξεσηκώσουν τους Τ/κ εναντίον των Ε/κ διαδίδοντας ότι η πυρπόληση ήταν έργο των εχθρών των Τούρκων και του Ισλάμ.

Την τακτική αυτή εφαρμόζουν οι Τούρκοι με θρησκευτική ευλάβεια μετά την ανακήρυξη της Δημοκρατίας του 1923. Η σύγχρονη Ιστορία τους έχει να επιδείξει πολλά παραδείγματα. Το δυσάρεστο για μια χώρα όπως την Τουρκία, που στοχεύει την ένταξή της στην ΕΕ και θέλει να θεωρείται ευρωπαϊκή, είναι ότι πίσω από κάθε αντιδημοκρατικό, εγκληματικό, απάνθρωπο οργανωμένο γεγονός κρύβεται η επίσημη Τουρκία άσχετα αν υπάρχει ο ισχυρισμός ότι πρωταγωνιστές ήταν συγκεκριμένες ομάδες.

Αργά ή γρήγορα αποκαλύπτονταν ότι τα σχέδια, ο συντονισμός και η εκτέλεση των παράνομων ενεργειών ήταν -και είναι- έργο του Γραφείου Ειδικού Πολέμου (ΓΕΠ).


Το ΓΕΠ δεν είναι μόνο καρκίνωμα για την Τουρκία αλλά έχει απλώσει τα πλοκάμια του και στην Κύπρο, στο κατεχόμενο από την Τουρκία Κουρδιστάν,στη Δ. Θράκη, ακόμη και σε τουρκογενείς δημοκρατίες. Είναι γνωστός ο ρόλος που διαδραμάτισε το ΓΕΠ στην ίδρυση της Τουρκικής Αντιστασιακής Οργάνωσης (ΤΜΤ) στην Κύπρο. Ο εκ των ιδρυτών της τρομοκρατικής αυτή οργάνωσης, ο Ισμαήλ Τανσού, στο βιβλίο του «Και όμως δεν κοιμόταν κανείς» εξιστορεί με κάθε λεπτομέρεια το ρόλο του ΓΕΠ στην ίδρυση και δράση της ΤΜΤ, αφού αξιωματικοί του γραφείου αυτού οργάνωσαν, διοίκησαν, χρηματοδότησαν την οργάνωση με στόχο την επανάκτηση της Κύπρου και όχι τη διχοτόμηση της νήσου. Στο βιβλίο γίνεται αναφορά στο Ντενκτάς και γράφει ότι ήταν όργανο του ΓΕΠ, ότι ο Κιουτσιούκ παραμερίστηκε επειδή ήθελε να έχει υπό τις διαταγές του την ΤΜΤ η οποία ήταν δημιούργημα του ΓΕΠ, ότι ο Ραούφ ήταν το δεξί χέρι του διοικητή της ΤΜΤ αντισυνταγματάρχη Βουρουσκάν του οποίου κάθε εντολή εκτελούσε κατά γράμμα κλπ.

Από τα πλέον επίσημα χείλη έχουμε ακούσει κατά καιρούς για το ρόλο του ΓΕΠ στην οργάνωση των Σεπτεμβριανών στην Κων/πολη, που έμειναν στην ιστορία ως «Γεγονότα 6-7 Σεπετεμβρίου 1955». Στα γεγονότα αυτά, τουρκικός όχλος, με πρόφαση τα Κυπριακό, κατέστρεψε κάθε τι το ελληνικό και ορθόδοξο στην Πόλη, βίασε γυναίκες, δολοφόνησε ιερωμένους, πυρπόλησε εκκλησίες, μονές, νεκροταφεία… (Σε συνέντευξη στο δημοσιογράφο Φατίχ Γκιουλάπογλου (1991) ο Γιρμιμπέσογλου με υπερηφάνεια είπε: «Τα γεγονότα της 6-7 Σεπτεμβρίου ήταν έργο του ΓΕΠ. Είχαν οργανωθεί θαυμάσια και πέτυχαν τον στόχο τους».)

Τη σφραγίδα του ΓΕΠ τη βλέπουμε στη δολοφονία των Καβάζογ-λου-Μισια- ούλη, στην ανατίναξη των τζαμιών Μπαϋρακτάρ και Ομεριγιέ, στη δολοφονία των Τ/κ δημοσιογράφων Μουζαφέρ Γκιουρκάν και Αϊχάν Χικμέτ, του Θεόφιλου Γεωργιάδη, του δημοσιογράφου Αμπτί Ιπεκσί, του Κουτλού Ανταλί … Σε σειρά ολοσέλιδων δημοσιευμάτων της Μιλιέτ για το ΓΕΠ ( Οκτώβριος 2007) διαβάζουμε ότι ο παρ’ ολίγον δολοφόνος του Πάπα, ο Αγτζά, τα γνωστά ονόματα του παρακράτους και του βαθέως κράτους της Τουρκίας Αμπτουλλάχ Τσατλί, Χαλούκ Κιρτσί, Μετίν Καπτάν εργάστηκαν για λογαριασμό του ΓΕΠ.

Από το ΓΕΠ εκβιάστηκε ο Αχμέτ Μιτχάτ Μπερμπέρογλου για να μην κατέλθει στην εκλογική αναμέτρηση με τον Ντενκτάς για το αξίωμα του αντιπροέδρου της Κυπριακής Δημοκρατίας.Σύμφωνα με δημοσίευμα της Γενή Ντουζέν, όργανα του ΓΕΠ τον εξανάγκασαν να αποσύρει την υποψηφιότητα βάζοντας του πιστόλι στον κρόταφο.

Στο ΓΕΠ αποδίδεται και ο εξαναγκασμός του Φαζίλ Κιουτσιούκ να αποσύρει την υποψηφιότητά του έναντι του Ραούφ.Όπως γράφει ο πρώην διοικητής του ΓΕΠ Κεμάλ Γιαμάκ (1967-1974) η απόφαση για περιθωριοποίηση του Κιουτσιούκ και διαδοχή του από τον Ντενκτάς ήταν απόφαση του ΓΕΠ. Το ΓΕΠ είναι αναμεμιγμένο σε δολοφονίες Κούρδων, στην αρμενική οργάνωση ΑΣΑΛΑ, αλλά και σε δολοφονίες εντός της Τουρκίας. Αρκεί να αναφερθεί ότι το όνομα του Γιρμιμπέσογλου αναφέρεται μεταξύ των δραστών της δολοφονικής απόπειρας κατά του Οζάλ στις 18/6/1988.

Το ιστορικό του ΓΕΠ
Στη δεκαετία του ’50 ιδρύθηκε το Τμήμα Ανορθόδοξου Πολέμου (ΤΑΠ). Στις 27/9/1952 και επί πρωθυπουργίας Μεντερές το ΤΑΠ αυτό το διαδέχτηκε το ΓΕΠ μετά από εντολή του Ανώτατου Συμβουλίου Εθνικής Άμυνας. Στην αρχή έφερε την ονομασία «Συμβούλιο Εποπτείας Επιστράτευσης». Στη συνέχεια του δόθηκε η ονομασία Γραφείο Ειδικού Πολέμου και μετά (1992) Διοίκηση Ειδικών Δυνάμεων.

Η πρόσληψη του πολιτικού προσωπικού στο ΓΕΠ γίνονταν μετά από εξονυχιστική έρευνα των πολιτικών φρονημάτων του υποψηφίου αλλά και της οικογενείας του. Το πράσινο φως δίδονταν μόνο στους «πατριώτες» οι οποίοι προέρχονταν από τη Δεξιά. Οι υποψήφιοι εκπαιδεύονταν σε ειδικούς χώρους σε ανταρτοπόλεμο. Έφεραν την ονομασία Λευκές Δυνάμεις. Γνώριζαν τα σημεία όπου υπήρχαν όπλα και πυρομαχικά στο έδαφος. Πολλοί νέοι φοιτητές που εργάστηκαν στο ΓΕΠ μεταπήδησαν στην πολιτική και εξελέγησαν βουλευτές διαφόρων δεξιών κομμάτων, αλλά και του Ρεπουμπλικανικού Λαϊκού Κόμματος.

Τη δεκαετία του ’60 ο γνωστός δημοσιογράφος της Ακσάμ, Ιλχαμί Σοϋσάλ, ασχολήθηκε με τον τεκτονισμό και αναφέρθηκε και σε ονόματα τεκτόνων μεταξύ των οποίων ήταν και ονόματα αξιωματούχων του ΓΕΠ χωρίς ο ίδιος να γνωρίζει ότι ήταν μέλη του Γραφείου. Στις 8/9/1966 δολοφονήθηκε από τρία όργανα του ΓΕΠ μεταξύ των οποίων και ο αντισυνταγματάρχης Ρατζί Τεκίν . Τελικά ο Τεκίν όχι μόνο δεν τιμωρήθηκε για ανθρωποκτονία αλλά μετατέθηκε στην Κύπρο και ανέλαβε υπηρεσία στην ΤΜΤ.

Αόρατος πιλότος που κυβερνά την Άγκυρα
Ο πιο γνωστός ίσως Τούρκος δημοσιογράφος Τσετίν Αλτάν είχε αποκαλέσει το ΓΕΠ σαν τον «αόρατο πιλότο που κυβερνά την Τουρκία», άσχετα αν ο κόσμος πιστεύει ότι το ρόλο αυτό έχει αναλάβει το Συμβούλιο Εθνικής Ασφαλείας της Τουρκίας. Πριν από μερικές δεκαετίες, ο ρόλος, αλλά ακόμη και η ύπαρξη του ΓΕΠ ήταν άγνωστα σε πολλούς, ακόμη και σε μέλη της Κυβέρνησης.

Στις 28/11/1990 ο Ετζεβίτ, σε συνέντευξη που παραχώρησε στη Μιλιέτ, αναφέρθηκε στην άγνοιά του για την ύπαρξη και δράση του ΓΕΠ και είπε ότι την πληροφορήθηκε από τον αρχηγό του Γενικού Επιτελείου των Τουρκικών Ενόπλων Δυνάμεων Σεμίχ Σαντζάρ όταν ο τελευταίος του ζήτησε ένα σεβαστό κονδύλι από τα άδηλα κονδύλια της Προεδρίας για κάλυψη κάποιων αναγκών. Ο στρατηγός ενημέρωσε τον Ετζεβίτ για τα ειδικά καθήκοντα και αποστολές του ΓΕΠ στην Κύπρο, χωρίς να προχωρήσει σε λεπτομέρειες. Όταν ο Ετζεβίτ ζήτησε να πληροφορηθεί πού στεγάζεται το ΓΕΠ, τον πληροφόρησαν ότι στεγάζεται στο ίδιο κτήριο της Επιτροπής Αμερικανικής Βοήθειας.

Δεν ξενίζει το γεγονός ότι ο Στρατός κρατούσε μυστική την ύπαρξη του ΓΕΠ από την πολιτική ηγεσία καθ’ ότι θεωρούσε -και θεωρεί- τον εαυτό του φύλακα της παρακαταθήκης των αρχών του Ατατούρκ, εξ ου και από τους 11 προέδρους της Δημοκρατίας οι 6 είναι στρατηγοί, ενώ με τρία πραξικοπήματα ανέτρεψαν ισάριθμες κυβερνησεις με τα τανκς και άλλες τόσες έμμεσα.

Πληροφορίες στον τουρκικό Τύπο αναφέρουν ότι το ΓΕΠ εξοπλίζονταν, εκπαιδεύονταν και χρηματοδοτούνταν από τις ΗΠΑ προκειμένου να αναχαιτίσει τον κομμουνιστικό κίνδυνο.
Κάθε μέλος του ΓΕΠ είχε την κωδική του ονομασία και λίγοι γνώριζαν τα πραγματικά στοιχεία της ταυτότητας τους. Ως ΓΕΠ ακολουθούσε την πρακτική των άλλων παρόμοιων οργανώσεων οι οποίες δραστηριοποιούνταν σε διάφορες χώρες και με διαφορετικές ονομασίες.

Όλες βρίσκονταν και δραστηριοποιούνταν υπό τις εντολές του ΝΑΤΟ και για ανάχωμα στον κομμουνιστικό κίνδυνο όπως η ιταλική Γκλάντιο , η Κοντργκερίλα στην Τουρκία, η Β-8 ή SheepSkin στην Ελλάδα , η SDRΑ-8 στο Βέλγιο, το ΝΑΤΟ Command στην Ολλανδία, η Επιχείρηση Gehlen ή StayΒehind ή Sword στη Γερμανία , η Schwertστην Αυστρία, η GΑLστην Ισπανία, η SecretΒritish networkστην Αγγλία. Σύμφωνα με την εφημερίδα Οζγκιούρ Ντουσουντζέ (4/1/2006) το ΓΕΠ χρηματοδοτούνταν με ένα εκατ $ το χρόνο. Πρωταγωνιστικό ρόλο στην παρακρατική οργάνωση Εργκενεκόν διαδραμάτισε το ΓΕΠ. Ο διοικητής του Γραφείου Μπεχτσέτ Οκτάϋ είχε πολύ στενές σχέσεις με τον υπόδικο Ιμπραχίμ Σαχίν. Όταν άρχισαν να αποκαλύπτονται κάποιες καταστάσεις ο Οκτάι αυτοκτόνησε (26/2/2009).
ΦΙΛΕΛΕΥΘΕΡΟΣ

Στην σκιά του απόλυτου ελέγχου.


Το "Ελληνικό Πείραμα", οι κάρτες του πολίτη και η παγκόσμια διακυβέρνηση - Όμορφος κόσμος "δημοκρατικά" πλασμένος...!

Τελικά θα πρέπει να θεωρούμε δεδομένη την πρόθεση των εξουσιαστών να καταστήσουν την χώρα μας ένα πειραματόζωο της παγκόσμιας διακυβέρνησης. Άλλωστε αυτό είναι και το ζητούμενο από τα πλέον επίσημα χείλη. Ο τρίτος (και φαρμακερός) Παπανδρέου αναφέρθηκε κατ' επανάληψη στην αναγκαιότητα της παγκόσμιας διακυβέρνησης ορίζοντάς την μάλιστα ως τον... τέταρτο δρόμο για την ανθρωπότητα, όταν ο «σοσιαλισμός» του τελείωσε, μαζί με τα λεφτά που (τελικά) δεν υπάρχουν!

«Αυτός ο δρόμος βασίζεται σε υπεύθυνους, δημοκρατικούς θεσμούς, που...

βάζουν την παγκόσμια αλληλεγγύη πάνω από τα εθνικά συμφέροντα», είχε δηλώσει το παιδί της Μαργαρίτας σε αμερικανική εφημερίδα και φυσικά έχει πει και χειρότερα.
Ποιος μπορεί να ξεχάσει τον ίδιο να δηλώνει πως το χρέος της χώρας «αφαιρεί ένα κομμάτι της εθνικής κυριαρχίας». Μια δήλωση υποταγής, που έρχεται να ομολογήσει το ξεπούλημα της ανεξαρτησίας μας στους παγκόσμιους τοκογλύφους. Ας μην πέφτουμε απ' τα σύννεφα όμως. Οι έσωθεν εφιάλτες δεν έκρυψαν ποτέ τις προθέσεις τους, το ίδιο και τα μεγάλα αφεντικά τους. Στην πραγματικότητα η Εθνική μας κυριαρχία δεν κινδυνεύει από το χρέος αλλά από τους ίδιους! Αυτοί είναι οι ένοχοι για το σημερινό κατήφορο της πατρίδας μας σε όλα τα επίπεδα και αν δεν υπάρξουν ριζικές αλλαγές στο άμεσο διάστημα, το πολυσυζητημένο «λεφτά υπήρχαν αλλά που πήγαν» θα γίνει «Ελλάδα υπήρχε αλλά τι απέγινε;»

Για να περάσουν τα «δημοκρατικά» σχέδιά τους χρειάζονται κάποια απαραίτητα συστατικά. Για παράδειγμα κανείς δεν έρχεται να σου ζητήσει να σου αδειάσει το σπίτι. Υπάρχουν αποδοτικότεροι τρόποι να σε κλέψει: Να χτυπήσει το κουδούνι για να δει αν είσαι μέσα ή να εισβάλλει με όπλο και να σε ακινητοποιήσει. Αντιστοίχως για να πουλήσουν την Πατρίδα και να κλέψουν τις ζωές μας, θα υπάρξει και ανάλογο σχέδιο το οποίο ήδη τίθεται σε εφαρμογή. Ξεκινά με την χειραγώγηση των ΜΜΕ, όπου συχνά χρησιμοποιείται ο «νέος πατριωτισμός» για να αγγίξουμε και το συναίσθημα του μαζανθρώπου και συνεχίζει με τον φόβο που είναι απείρως πιο αποτελεσματικός. Άγχος για την καθημερινή επιβίωση, την ανεργία, τα χρέη, φόβος για την ίδια την ζωή λόγω της ανεξέλεγκτης εγκληματικότητας.

Μέχρι εδώ όλα «καλά». Τι γίνεται όμως με εκείνους που απομένουν και δεν καταπίνουν ούτε το χάπι του «νέου πατριωτισμού» αλλά ούτε και του φόβου; Εκεί υπάρχει ένα μικρό κενό, για το οποίο όμως η παγκόσμια διακυβέρνηση που οραματίζεται ο Jeffrey, έχει προνοήσει. Το χάπι αυτό είναι ο Έλεγχος. Ο Απόλυτος Έλεγχος.
Δεν πάει καιρός που δημοσιεύθηκε για την νέα κάρτα του Πολίτη, που έρχεται του χρόνου να αντικαταστήσει τις αστυνομικές ταυτότητες. Από το όνομα και μόνο, ο συνειρμός είναι αναπόφευκτος: θα είναι χρήσιμη στον Πολίτη, όσο είναι και το υπουργείο Προστασίας του Πολίτη; Η ταυτότητα αυτή μας λένε, θα έχει την μορφή πιστωτικής κάρτας και θα περιέχει ένα «έξυπνο» τσιπ στο οποίο θα ενσωματωθούν ο αριθμός δημοτολογίου κάθε πολίτη, το ΑΦΜ, ο ΑΜΚΑ, καθώς και ο αριθμός της αστυνομικής ταυτότητας. Στη μία όψη της κάρτας θα υπάρχει φωτογραφία του κατόχου, καθώς και δακτυλικό αποτύπωμα.

Κάπου εδώ δημιουργείται μια εύλογη απορία. Αφού θέλουν να προσθέσουν κάποια στοιχεία παραπάνω, γιατί δεν αλλάζουν απλώς τις παρούσες ταυτότητες (όπως έχουν κάνει και στο παρελθόν για το θρήσκευμα) και θέλουν να χρησιμοποιήσουν το «έξυπνο» τσιπ; Τις τελευταίες ημέρες αποκαλύφθηκε και αυτό το. μυστήριο της παγκόσμιας διακυβέρνησης. Σκέφτονται λέει, να ενσωματώσουν στην κάρτα-ταυτότητα και την φοροκάρτα, που είναι μια άλλη κάρτα αλλά τελικώς θα την πάρουμε πακέτο όλα σε ένα. Η-αρχική- φοροκάρτα θα φέρει μαγνητική ταινία, θα μοιάζει όπως η χρεωστική και το κάθε μέλος της οικογένειας θα έχει τη δική του, γιατί η κοσμαγάπητη κυβέρνηση σκέφτεται το καλό όλων μας και δεν θέλει να ταλαιπωρούμαστε μαζεύοντας δεκάδες αποδείξεις. Θα πηγαίνεις να αγοράσεις νερό ή ψωμί, θα δείχνεις την κάρτα και τα δεδομένα θα περνάνε στην βάση του Taxis. Μόνο που δεν θα πηγαίνει έστω κατ' ευθείαν, αλλά μέσω... τραπεζών. Πως σας φαίνεται, καλό; Αν είστε από τους αντιδραστικούς που μιλάνε για φακέλωμα δεν είστε υποχρεωμένος να την παραλάβετε. ακόμα. Η φοροκάρτα big brother, θα είναι προαιρετική στις αρχές του 2011, αλλά επειδή κανείς δεν θα την παραλάβει θα ενσωματωθεί λίγους μήνες μετά στην κάρτα του πολίτη, ώστε κανείς να μην ξεφύγει από τον Έλεγχο.

Όλα τα παραπάνω δεν είναι σενάρια θρησκευτικών προεκτάσεων. Ούτε αποτελούν απόρρητα μυστικά της λέσχης Bilderberg. Έχουν ανακοινωθεί ήδη και έχουν δημοσιευθεί παντού. Τώρα είναι η στιγμή της σφυγμομέτρησης. Το πείραμα μπαίνει στην τελική του ευθεία και η σκιά του ελέγχου αρχίζει να φαίνεται στον ορίζοντα πιο βαριά από ποτέ. Ελλάδα σημαίνει Ελευθερία. Ότι από τα δύο και αν διαβάλλεται είναι ακριβώς το ίδιο. Και εμείς δεν ψάχνουμε άλλον... δρόμο για να πορευτούμε. Υπάρχει ένας μονάχα δρόμος και αυτός λέει: ΕΛΛΑΔΑ ΚΑΙ ΕΛΕΥΘΕΡΙΑ.
από το epirus-ellas

Ουδείς ασφαλέστερος εχθρος του ευεργετηθέντος.......

ΟΥΔΕΙΣ ΠΟΙΟ ΑΣΦΑΛΕΣΤΕΡΟΣ ΕΧΘΡΟΣ ΤΟΥ ΕΥΕΡΓΕΤΗΘΕΝΤΟΣ
Την ώρα που το ΠΑΣΟΚ είναι στριμωγμένο στην γωνία από τα σκληρά αντιλαϊκά μέτρα που μέσω μνημονίου επέβαλε στο Ελληνικό Λαό, ο πολιτικάντης κύριος ΤΙΠΟΤΑ εδώ και δυο Κυριακές μέσω των δημοσιογραφικών οργάνων που στηρίζουν ανοικτά την κυβέρνηση του μνημονίου έχει επιδοθεί σε μια λυσσαλέα επίθεση κατά του Κώστα Καραμανλή επιχειρώντας να το παίζει Σαμαρικότερος του... Σαμαρά.
Πιστεύω ακράδαντα ότι ο κύριος ΤΙΠΟΤΑ δεν έχει την συγκατάθεσή του Σαμαρά.
Διότι το να φέρνει παραμονές των εκλογών του Νοεμβρίου, και με καθυστέρηση δύο ετών, στην επιφάνεια την «επιστολή» που είχε στείλει στον τότε πρωθυπουργό κ. Καραμανλή, σχετικά με την τραγική κατάσταση της Ελληνικής οικονομίας μεταθέτει την ατζέντα της πολίτικης επικαιρότητας από τα θέματα του μνημονίου και των σκληρών αντιλαϊκών μέτρων στα εσωκομματικά της Νέας Δημοκρατίας.
Το γεγονός αυτό δεν ευνοεί το σκληρό αγώνα που δίνει ο πρόεδρος της Νέας Δημοκρατίας Αντώνης Σαμαράς. Την ώρα μάλιστα που η «Αντιμνημονιακή» τακτική του Αντώνη Σαμαρά δείχνει να συσπειρώνει την Κεντροδεξιά.
Από την άλλη όμως το γεγονός αυτό δείχνει ότι δεν έχει βγει κάποιος να του πει να βγάλει το σκασμό. Και αυτό προβληματίζει και στεναχωρεί βαθύτατα παρά πολλούς.
Αν δεν κάνω λάθος κύριε ΤΙΠΟΤΑ συμμετείχες και ‘συ στην ίδια κυβέρνηση ως υπουργός Υγείας και όπως διάβαζα πρόσφατα κάπου εσύ και η Μαριλίζα ήσασταν ότι χειρότερο πέρασε από πολύπαθο Υπουργείο Υγείας. Κάνε λοιπόν πρώτα κύριε πολιτικάντη ένα απολογισμό του ανυπάρκτου έργου σου στο πολύπαθο Υπουργείο Υγείας και άσε τις επιστολές για την οικονομία που έστελνες στον τότε πρωθυπουργό κ. Καραμανλή για... ξεκάρφωμα.
Αλήθεια πώς να πάρει στα σοβαρά τις οποίες επιστολές για την οικονομία ένας πρωθυπουργός όταν αυτές προέρχονται από τον χειρότερο σε απόδοση υπουργό ΤΟΥ;
από το ΝΑΧΙΟS

Τα αίτια της σύγχρονης ποκιλόμορφης κρίσης , μέρος 1ον

Θα σας παραθέσω την εισήγηση ενός εξαιρετικού Ιεράρχη του Σεβασμιωτάτου Μητροπολίτου Σισανίου και Σιατίστης κ. Παύλου κατά την πρόσφατη Σύνοδο της Ιεραρχίας της Εκκλησίας της Ελλάδος.
Μια εισήγηση επίκαιρη και η οποία λέει μεγάλες αλήθειες. Αξίζει να διαβαστεί ώστε να διαπιστώσουμε ότι μέσα στην Ιεραρχία υπάρχουν φωνές που μας κάνουν περήφανους.
Φωνές αλήθειας και θάρρους....
Γιατί πραγματικά όπως θα διαπιστώσετε χρειάζεται αρκετό θάρρος για να πεις τα πράγματα με το όνομά τους στην σύγχρονη εποχή. Πολύ προτιμούν την σιωπή........
Μακαριώτατε,
Σεβασμιώτατοι Άγιοι Αδελφοί

Με δέος ανέρχομαι τις βαθμίδες του ιερού τούτου βήματος δια να ομιλήσω ενώπιον του Ιερού Σώματος της Ιεραρχίας της καθ’ Ελλάδα Αγιωτάτης του Χριστού Εκκλησίας και να εκθέσω τους προβληματισμούς και τις ανησυχίες μου δια το θέμα το οποίον ανετέθη εις την ελαχιστότητά μου υπό της Διαρκούς Ιεράς Συνόδου με τον τίτλον «Τα αίτια της σύγχρονης ποικιλόμορφης κρίσης».

Αισθάνομαι ειλικρινά πολύ μικρός, απευθυνόμενος εις παλιούς Αρχιερείς με έτη πολλά εις την αρχιερατική διακονία και ευθύνη, με ικανότητες και γνώσεις και εμπειρία, από τις οποίες πόρρω απέχω. Αισθάνομαι λοιπόν την ανάγκη να ευχαριστήσω τον Μακαριώτατο Πρόεδρο και τα μέλη της Διαρκούς Ιεράς Συνόδου δια την επιδειχθείσα προς εμέ εμπιστοσύνη και καλούμαι αυτή την ώρα να αναμετρηθώ με την ευθύνη μου.

Θέλω επίσης από τη θέση αυτή να ευχαριστήσω τους Σεβασμιωτάτους αδελφούς μετά των οποίων συνεργασθήκαμε δια τον καταρτισμό των βασικών συνιστωσών της παρούσης εισηγήσεως ήτοι τους Σεβασμιωτάτους αδελφούς Φθιώτιδος κ. Νικολάο, Μεσογαίας και Λαυρεωτικής κ. Νικολάο, καθώς και τους Σεβ. Ζακύνθου Χρυσόστομο, Ναυπάκτου κ. Ιερόθεο και Δημητριάδος κ. Ιγνάτιο.

Το θέμα είναι πολύ μεγάλο, ενώ οι καταστάσεις τις οποίες διερχόμεθα είναι όντως κρίσιμες. Ένα μεγάλο μέρος του λαού έχει την αίσθηση ότι έχουμε ήδη αργήσει να μιλήσουμε και με αγωνία αναμένει το λόγο της Εκκλησίας. Οι ευθύνες μας είναι πολύ μεγάλες.

Καλούμεθα επίσης να μιλήσουμε σε μια εποχή κατά την οποία υπάρχουν δυνάμεις στον τόπο μας, οι οποίες επιτίθενται μετά μανίας εναντίον της Εκκλησίας και προσπαθούν να την οδηγήσουν στο περιθώριο της ζωής του τόπου μας. Όπως ορθότατα σημειώνει άγιος αδελφός: «Αυτό που ζει ο κόσμος στην περίοδο αυτή δεν το έζησε ποτέ κατά το παρελθόν. Αυτό που συμβαίνει στην πατρίδα μας είναι πρωτόγνωρο και συνταρακτικό. Μαζί με την πνευματική, κοινωνική και οικονομική κρίση συμβαδίζει και η πάσης φύσεως ανατροπή»[1].

Πρόκειται για προσπάθεια εκρίζωσης και εκθεμελίωσης πολλών παραδεδομένων, τα οποία μέχρι τώρα θεωρούνταν αυτονόητα για τη ζωή του τόπου μας. Από κοινωνικής πλευράς επιχειρείται μία ανατροπή δεδομένων και δικαιωμάτων και μάλιστα με ένα πρωτοφανές επιχείρημα.

Τα απαιτούν τα μέτρα αυτά οι δανειστές μας. Δηλώνουμε δηλαδή ότι είμαστε μία χώρα υπό κατοχή και εκτελούμε εντολές των κυριάρχων-δανειστών μας. Το ερώτημα το οποίο γεννάται είναι εάν οι απαιτήσεις τους αφορούν μόνον οικονομικά και ασφαλιστικά θέματα η αφορούν και την πνευματική και πολιτιστική φυσιογνωμία της Πατρίδος μας.

Το ιστορικό της κρίσεως

Η οικονομική κρίση η οποία ταλαιπωρεί και δυναστεύει τη χώρα μας είναι η κορυφή του παγόβουνου. Είναι συνέπεια και καρπός μιας άλλης κρίσης την οποία θα προσπαθήσουμε να προσεγγίσουμε.

Η οικονομική κρίση είναι παγκόσμια, αλλά και τοπική. Θέλω λίγο να σταθώ στην παγκοσμιότητα αυτής της κρίσης. Στο κατά πόσον δηλαδή είναι κρίση που πηγάζει από συγκεκριμένες λαθεμένες οικονομικές επιλογές η είναι κατασκευασμένη, δηλαδή μια κρίση-εργαλείο, που αποβλέπει σε άλλους σκοπούς. Μια κρίση που αποβλέπει σε ένα παγκόσμιο έλεγχο.

Μια προσεκτική ματιά στην όλη δομή της «κρίσης» οδηγεί τη σκέψη προς το δεύτερο. Είναι μια κρίση-εργαλείο η οποία οδηγεί στον έλεγχο των πάντων. Ασφαλώς υπάρχουν και οι ανθρώπινες αδυναμίες και τα ανθρώπινα λάθη και οι εσφαλμένοι χειρισμοί. Όλα αυτά όμως αξιοποιούνται προκειμένου να επιτευχθεί το σχέδιο.

Μια ματιά στο τρόπο με τον οποίο εξελίχθηκαν τα πράγματα στον τόπο μας δημιουργεί την βεβαιότητα, ότι εφαρμόστηκε ένα οργανωμένο σχέδιο με την συμμετοχή πολιτικών δυνάμεων του τόπου μας, το οποίο μας οδήγησε στη σημερινή αιχμαλωσία της πατρίδος μας σε αλλότριες δυνάμεις, οι οποίες επιβάλλουν τον δικό τους τρόπο διακυβέρνησης και με τα εδώ όργανά τους, επιχειρούν να αλλοιώσουν την πολιτισμική ταυτότητα του τόπου μας.

Ο κάθε λογικός άνθρωπος διερωτάται: Γιατί δεν πήραμε νωρίτερα όλα αυτά τα δύσκολα μέτρα, που σήμερα χαρακτηρίζονται αναγκαία. Όλες αυτές τις παθογένειες της κοινωνίας και της οικονομίας που σήμερα επιχειρούμε με βίαιο τρόπο να αλλάξουμε, γιατί δεν τις αλλάξαμε στην ώρα τους;

Γιατί έπρεπε να φθάσουμε μέχρις εδώ; Τα πρόσωπα στην πολιτική σκηνή του τόπου μας είναι, εδώ και δεκαετίες, τα ίδια. Πως τότε υπολόγιζαν το πολιτικό κόστος, γνωρίζοντας ότι οδηγούν τη χώρα στη καταστροφή και σήμερα αισθάνονται ασφαλείς, γιατί ενεργούν ως εντολοδόχοι; Σήμερα γίνονται ριζικές ανατροπές για τις οποίες άλλοτε θα αναστατωνόταν όλη η Ελλάδα και σήμερα επιβάλλονται χωρίς σχεδόν αντιδράσεις.

Ας δούμε λίγο και σε τοπικό επίπεδο την κρίση.

Η οικονομική μας κρίση με πολύ απλά λόγια οφείλεται στη διαφορά μεταξύ παραγωγής και κατανάλωσης. Στον αργό ρυθμό της παραγωγής που επιτυγχάνουμε απέναντι στο υψηλό βιοτικό επίπεδο που μάθαμε να ζούμε. Όταν όσα καταναλώνουμε είναι πολύ περισσότερα από όσα παράγουμε, τότε το οικονομικό ισοζύγιο γέρνει προς την πλευρά των εξόδων.

Η χώρα μας για να αντεπεξέλθει, αναγκάζεται να δανείζεται με την ελπίδα ότι το διαταραγμένο ισοζύγιο θα ανακάμψει. Όταν αυτό δεν γίνεται και οι δανειστές απαιτούν την επιστροφή των δανεισθέντων συν τόκω, τότε φθάνουμε στην κρίση και στην χρεωκοπία.

Είναι και άλλες χώρες που ευρίσκονται σε δεινή οικονομική θέση και λαμβάνουν σκληρά οικονομικά μέτρα, δεν ευρίσκονται όμως στην ίδια ανυποληψία στην οποία ευρίσκεται η χώρα μας.

Πρόκειται για ένα διεθνή διασυρμό και χλευασμό της πατρίδας μας και των κατοίκων της, που τραυματίζει την εθνική μας αξιοπρέπεια. Ακούσαμε από ομογενείς ότι έφθασαν στο σημείο να ντρέπονται να δηλώνουν ότι είναι Έλληνες, διότι αυτή η πληροφορία προκαλούσε τον χλευασμό των συνομιλητών τους.
Η αιτία του διασυρμού οφείλεται στα ψευδή στοιχεία, τα οποία έδιναν στην παγκόσμια κοινότητα και στα αρμόδια ευρωπαϊκά όργανα οι υπεύθυνες -υποτίθεται- ελληνικές κυβερνήσεις. Μια συνειδητή προσπάθεια εξαπάτησης, την οποία εάν έκανε ένας απλός έλληνας πολίτης απέναντι στο ελληνικό δημόσιο, θα οδηγείτο σε δικαστική κρίση και καταδίκη. Μια τέτοια συμπεριφορά εξέθεσε διεθνώς τη χώρα μας, τραυμάτισε καίρια την αξιοπρέπειά της και μας ευτέλισε ως λαό στη διεθνή κοινότητα.

Είναι προφανές ότι τέτοιες συμπεριφορές προέρχονται από ανθρώπους διεφθαρμένους, οι οποίοι υποτάσσουν στο ατομικό συμφέρον και στην ιδιοτέλεια τους, την οικονομία αλλά και την αξιοπρέπεια ενός ολόκληρου λαού. Δομικά στοιχεία αυτής της οικονομικής κρίσης είναι η διαφθορά των θεσμών, η διαφθορά της κοινωνίας και των επί μέρους πολιτών, καθώς και τα φαινόμενα της διαπλοκής. Όλα αυτά τα νοσηρά φαινόμενα, δείχνουν εν τέλει την αληθινή ποιότητα της κρίσης, η οποία είναι πνευματική και έχει σαν καρπό της την οικονομική.

Ήδη η δυσαναλογία μεταξύ παραγωγής και κατανάλωσης συνιστά όχι μόνον οικονομικό μέγεθος, αλλά πρωτίστως πνευματικό γεγονός. Σημείο πνευματικής κρίσης το οποίον αφορά τόσο την ηγεσία, όσο και το λαό. Μια ηγεσία που δεν μπόρεσε να σταθεί υπεύθυνα απέναντι στο λαό, που δεν μπόρεσε η δεν ήθελε να μιλήσει τη γλώσσα της αλήθειας, που πρόβαλε λαθεμένα πρότυπα, που καλλιέργησε τις πελατιακές σχέσεις, μόνο και μόνο γιατί είχε σαν στόχο την κατοχή και τη νομή της εξουσίας.

Μια ηγεσία που παγίδευσε το λαό δίδοντας οικονομικές παροχές χωρίς να υπάρχουν τα ανάλογα αποθέματα. Μια ηγεσία που γνώριζε την κατάσταση της οικονομίας της χώρας, αλλά που εγκληματικά σιωπούσε. Μια ηγεσία που ουσιαστικά υπονόμευσε τα πραγματικά συμφέροντα της χώρας και του λαού.

Κι’από την άλλη ένας λαός που λειτούργησε ανεύθυνα. Που γνώριζε και άκουγε ότι οι παροχές τις οποίες του πρόσφερε η ηγεσία δεν προήρχοντο από την εγχώρια παραγωγή, από αποθέματα, αλλά από δάνεια. Ένας λαός που δεν αγωνίσθηκε για την προκοπή της χώρας, που ουδέποπτε πρόσεξε σχετικές προειδοποιήσεις, αλλά παραδόθηκε στην ευμάρεια, στον εύκολο πλουτισμό και στην καλοπέραση, επιδόθηκε στην κομπίνα και στην εξαπάτηση, που δεν προβληματίσθηκε για την αλήθεια των πραγμάτων, που στερημένος από ουσιαστική παιδεία δεν στάθηκε με κριτικό πνεύμα απέναντι στην εξουσία. Η αυθαίρετη απαίτηση δικαιωμάτων από συντεχνίες και κοινωνικές ομάδες με πλήρη αδιαφορία για την κοινωνική συνοχή οδήγησαν κατά το μεγαλύτερο μέρος στην σημερινή κατάσταση.

Η ουσία της πνευματικής κρίσης είναι η απουσία νοήματος ζωής και ο εγκλωβισμός του ανθρώπου στο ευθύγραμμο παρόν, δηλαδή ο εγκλωβισμός του στο εγωκρατούμενο ένστικτο. Ένα παρόν χωρίς μέλλον, χωρίς όραμα. Ένα παρόν καταδικασμένο στο ανιαρό και μονότονο. Η μετατροπή της ζωής σ’ ένα χρονικό διάστημα ανάμεσα σε δύο ημερομηνίες, αυτές, της γέννησης και της ταφής, με άγνωστο το μεταξύ τους διάστημα. Σε μια τέτοια προοπτική το α-σκοπο συναγωνίζεται το παρά-λογο και τον αγώνα τον κερδίζει πάντα το τραγικό, όπως θαυμάσια επισημαίνει ο άγιος -πλέον- Ιουστίνος Πόποβιτς.
Όταν απευθύνεσαι σε νέους ανθρώπους και τους ερωτάς: «γιατί παιδί μου παίρνεις ναρκωτικά;» και σου απαντούν: «πέστε μου εσείς γιατί να μην πάρω; Δεν ελπίζω τίποτα, δεν περιμένω τίποτα, η μόνη μου χαρά είναι όταν τρυπάω την ένεση και ταξιδεύω» η όταν επισημαίνεις σε ένα νέο άνθρωπο ότι παίρνοντας ναρκωτικά θα πεθάνει και εκείνος σου απαντά με ένα τραγικό χαμόγελο: «εσείς δεν καταλαβαίνετε ότι εγώ παίρνω ναρκωτικά για να ζήσω» τότε αντιλαμβάνεσαι πόσο απίστευτα αληθινός και πόσο τραγικά επίκαιρος είναι ο Άγιος αυτός του Θεού άνθρωπος.

Επόμενο είναι μια ουσιαστική απουσία νοήματος της ζωής να την οδηγεί σε κατανάλωση, σε κυνήγι ευδαιμονίας, σε αναζήτηση εγωϊστικής απόλαυσης. Το άγχος της ανασφάλειας-μιας ανασφάλειας που είναι πλέον κατάσταση υπαρξιακή - κάνει τον άνθρωπο να ζει σε κλίμα πανικού.

Αυτή η απουσία νοήματος ζωής συνιστά την πιο ριζική, την προσωπική κρίση του ανθρώπου. Σηματοδοτεί την υπαρξιακή του αποτυχία με όλες τις περαιτέρω τραγικές συνέπειες, την ανικανότητά του να αντισταθεί σε ο,τι τον ευτελίζει.

Έγινε πολύς λόγος στους έσχατους καιρούς για τη διαφθορά της δημόσιας ζωής και τη λεηλασία του κράτους. Η πάταξή της έγινε σημαία για τη διεκδίκηση της εξουσίας.

Το αποτέλεσμα ήταν μια βαθύτερη και μεγαλύτερη διαφθορά και μια κοινωνία ζωσμένη στο μαγγανοπήγαδο μιας πολιτικής χωρίς οράματα, που αδυνατεί να καταλάβει ότι η διαφθορά είναι πράξη απόγνωσης, ένα κυνήγι ευτυχίας σ’ ένα κόσμο που θεοποίησε την κατανάλωση. Όταν δεν υπάρχει άλλο όραμα ζωής πέρα από την κατανάλωση, όταν η οικονομική δύναμη και η επίδειξή της γίνεται ο μόνος τρόπος κοινωνικής καταξίωσης, τότε η διαφθορά είναι ο μόνος δρόμος ζωής, διότι διαφορετικά, αν δεν είσαι διεφθαρμένος, είσαι ανόητος.

Το κυνήγι της κατανάλωσης, που πηγάζει από μια ζωή χωρίς νόημα, μετέτρεψε τον άνθρωπο από ελεύθερη προσωπικότητα σε γρανάζι μιας απρόσωπης μηχανής. Η οικονομία δεν υπηρετεί πλέον τον άνθρωπο, αλλά ο άνθρωπος γίνεται απρόσωπο γρανάζι της οικονομίας, ο άνθρωπος έχει πλέον υποταχθεί σ’αυτήν. Το ερώτημα-δίλημμα του Ντοστογιέφσκι το βλέπουμε και σήμερα μπροστά μας. Ελευθερία η ευτυχία;[1]

Σήμερα ο άνθρωπος δικαίως τρέμει μήπως μειωθεί το εισόδημά του, αλλά δεν ανησυχεί το ίδιο για το έλλειμα παιδείας που αφορά τα παιδιά του και δεν αγωνιά για τον ευτελισμό του ανθρώπινου προσώπου. Είμαστε μια χώρα που ίσως δεν είναι ελεύθερη πια, μια χώρα που ίσως στην ουσία διοικείται από άλλους, που φαίνεται να εκχώρησε την εθνική της κυριαρχία στα χέρια ξένων, αλλά αυτό δεν μας νοιάζει πλέον. Άραγε θα συνετισθεί ο λαός μας, θα καταλάβει πόσο επικίνδυνη είναι αυτή η ώρα, γιατί κάποιοι την χρησιμοποιούν για να αλλοιώσουν την πνευματική ταυτότητα του, να τον καταστήσουν οριστικά ξένο με τις ρίζες και την παράδοσή του; Η συζήτηση και μόνο για την αφαίρεση του Σταυρού και από την σημαία της χώρας μας είναι ενδεικτική.

Ο Μέγας Ιεροεξεταστής, στο σχετικό έργο του Ντοστογιέφσκι, σχολιάζοντας τον πρώτο πειρασμό του Χριστού στην έρημο του λέγει: «Θέλεις να πας στον κόσμο και πηγαίνεις με αδειανά χέρια, με κάποια αόριστη υπόσχεση μιας ελευθερίας την οποία οι άνθρωποι με την απλοϊκότητά τους και την φυσική τους αμβλύνοια δεν μπορούν να καταλάβουν και που την φοβούνται... Βλέπεις όμως τις πέτρες σ’αυτή τη γυμνή και φλογισμένη έρημο; Κάμε τες ψωμιά και η ανθρωπότης θα σε ακολουθήσει σαν κοπάδι ευγνώμον και υποτακτικό».[1]

Ένα ακόμη χαρακτηριστικό γνώρισμα αυτής της πνευματικής κρίσης είναι η κατάσταση της Παιδείας στον τόπο μας. Εδώ το πιο τραγικό είναι ότι οι υπεύθυνοι της Πολιτείας αδυνατούν να συλλάβουν την ουσία της. Η Παιδεία στον τόπο μας έχει πλέον τελειώσει. Το σημερινό εκπαιδευτικό σύστημα διαστρέφει συστηματικά και συνειδητά το μαθητή, οι πνευματικοί άνθρωποι, αν υπάρχουν, σιωπούν, οι πνευματικές αξίες έχουν καταπέσει, τα πρότυπα έχουν χαθεί.

Για τους ηλεκτρονικούς υπολογιστές χρησιμοποιούμε συνήθως ένα ρήμα. Το ρήμα «φορτώνω». Φορτώνουμε τον υπολογιστή με δεδομένα. Η σημερινή εκπαίδευση «φορτώνει» τον εγκέφαλο των παιδιών μας με ύλη. Το σχολείο και οι εκπαιδευτικοί αγωνίζονται να τελειώσουν την ύλη. Αυτός είναι ο πρώτος και ο ύψιστος στόχος. Ο μαθητής, σαν πρόσωπο, είναι απών από αυτή την εκπαιδευτική διαδικασία. Τα παιδιά μας μέσα στο Γυμνάσιο και το Λύκειο περνούν τα κρισιμότερα χρόνια της ζωής τους και το σημερινό σχολείο είναι απολύτως αδιάφορο για τον μαθητή σαν πρόσωπο, για την ψυχή του. Το σημερινό σχολείο τεμαχίζει την προσωπικότητα του μαθητή, τον ακρωτηριάζει οντολογικά και τον διαστρέφει έχοντάς τον μεταποιήσει σε ηλεκτρονικό υπολογιστή στον οποίο το μόνο που έχει να προσφέρει είναι να τον «φορτώνει», έτσι του έχει αχρηστεύσει και την κριτική ικανότητα. Τα παιδιά μας μεγαλώνουν σήμερα μόνο «σοφία και ηλικία», αλλά όχι «και χάριτι»[1] και αυτό είναι το δράμα τους.

Με μια τέτοια στάση το σύνθημα του σημερινού Υπουργείου Παιδείας, «πρώτα ο μαθητής», μόνον σαν κακόγουστο αστείο μπορεί να ηχήσει η σαν πικρή ειρωνεία απέναντι στο πρόσωπο του μαθητή. Όταν το Υπουργείο αναζητεί να συνδέσει την δευτεροβάθμια εκπαίδευση με την παραγωγή, κάτι που λογικά το κάνει η ανώτατη εκπαίδευση, όταν δεν καταλαβαίνει ότι η μέση εκπαίδευση πρέπει να συνδεθεί με την αγωγή και τη διαμόρφωση της προσωπικότητας του μαθητή, όταν αχρηστεύει την σύγχρονη εγκύκλιο παιδεία, τότε η Παιδεία στον τόπο μας είναι τελειωμένη και τότε συνειδητοποιεί κανείς και την διαρκώς ογκουμένη αντίδραση των μαθητών, αλλά και την επικαιρότητα της Γραφικής ρήσης: «ει το φως το εν σοι σκότος, το σκότος πόσον»;[1]

συνεχίζεται....
ΑΠΌ ΤΟ ΘΑΝΟΣ ΕΥΗ KOUKFAMILY

Τα αίτια της σύγχρονης ποικιλόμορφης κρίσης. Μέρος 2ο

συνέχεια από το 1ο μέρος.

Εκκλησιαστικές ευθύνες


Έχουμε φθάσει σαν χώρα σε σημείο οριακό. Πολλοί αυτή την ώρα, σήμερα θα έλεγα, προσβλέπουν στην Εκκλησία αναμένοντες και το λόγο της και τις πράξεις της.

Ετούτη την κρίσιμη ώρα είναι σημαντικό εμείς οι Ποιμένες της Εκκλησίας να έχουμε το θάρρος να αναμετρηθούμε με τις ευθύνες μας και να αναζητήσουμε με τόλμη το μερίδιο της ενδεχομένης δικής μας υπαιτιότητας στην παρούσα κρίση. Είναι σημαντικό να κατανοήσουμε ότι η πάλη σήμερα δεν είναι «προς σάρκα και αίμα, αλλά προς τις αρχές, τις εξουσίες, τους κοσμοκράτορας του σκόπτους του αιώνος τούτου»[1].

Η Εκκλησία έχει το αντίδοτο της κατανάλωσης σαν τρόπο ζωής και αυτό είναι η άσκηση. Και εάν η κατανάλωση είναι το τέλος, γιατί η ζωή δεν έχει νόημα, η άσκηση είναι δρόμος, γιατί οδηγεί σε ζωή με νόημα. Η άσκηση δεν είναι στέρηση της απόλαυσης, αλλά εμπλουτισμός της ζωής με νόημα. Είναι η προπόνηση του αθλητή που οδηγεί στον αγώνα και στο μετάλλιο και αυτό το μετάλλιο είναι η ζωή που νικά το θάνατο, η ζωή που πλουτίζεται με την αγάπη. Η άσκηση είναι τότε οδός ελευθερίας, ενάντια στη δουλεία του περιττού.

Αυτή την άσκηση σαν οδό ελευθερίας και νοηματοδότησης της ζωής, δεν την κηρύξαμε όσο και όπως έπρεπε, αλλά προ παντός δεν την βιώσαμε. Κατηγορηθήκαμε, όχι πάντα άδικα, για εκκοσμίκευση, η οποία συνιστά νοθεία της αυθεντικότητας. Οι του Ιερού Κλήρου όλων των βαθμίδων δεν ζήσαμε τον ασκητικό τρόπο ζωής, καθώς διδάσκει το Ευαγγέλιο, δεν δώσαμε πάντα το καλό παράδειγμα, όχι ευσεβιστικά και υποκριτικά, αλλά σαν ελεύθερη και συνειδητή επιλογή ενός τρόπου ζωής. Δεν θελήσαμε να είμαστε «οι άλλοι», οι μη συσχηματιζόμενοι με τον παρόντα κόσμο. Προκαλέσαμε με την οικονομική μας άνεση, με την προσχώρησή μας στην εκκοσμίκευση, με την απουσία της λιτότητας στις εκδηλώσεις μας και ενίοτε και στην αμφίεση μας. Με την επιδίωξη της άνεσης ακόμη και στην μοναστική μας ζωή, με την δυσκολία που δημιουργήσαμε στους απλούς ανθρώπους να μας προσεγγίσουν, κάποτε και με την ποιότητα της φιλανθρωπίας μας. Μιλήσαμε πολλές φορές για τα κανονικά μας δικαιώματα, σπάνια όμως για τις κανονικές μας ευθύνες. Συνερχόμεθα σε Συνόδους, αλλά θεωρούμε ότι οι Συνοδικές αποφάσεις σταματούν στα όρια των Μητροπόλεών μας. Αλλά τότε γιατί συνερχόμεθα;

Αφήσαμε μια χαλαρότητα να μουδιάσει την πνευματική μας ζωή και θεωρήσαμε την ασκητικότητα σαν άκρο και όχι σαν το αυθεντικό εκκλησιαστικό ήθος. Ανεχθήκαμε συμπεριφορές Μονών, μοναχών και κληρικών, που ολίγον απέχουν από το να είναι αντιεκκλησιαστικές, γιατί όχι και αντίχριστες. Γίναμε κάποιες φορές πομπώδεις, αλλά πολύ λίγο ουσιαστικοί και αυθεντικοί. Ο κηρυκτικός μας λόγος έχασε το πνευματικό του νεύρο. Εγκατέλειψε εν πολλοίς την Θεολογία και την Κατήχηση, έχασε την επαφή με την πραγματικότητα και τον διάλογο με τις πνευματικές αναζητήσεις του σύγχρονου ανθρώπου

Συντελέσαμε στη σύγχυση του λαού μας, στον αποπροσανατολισμό του, αδιαφορώντας για τα ουσιώδη. Κινηθήκαμε στη βάση της κοσμικότητας και λειτουργήσαμε σαν μονάδες διοικητικές, οικονομικές, εξουσιαστικές και όχι σαν μέλη του Σώματος του Χριστού. Λησμονήσαμε την πρωτοχριστιανική Εκκλησία, την Εκκλησία των Πράξεων των Αποστόλων, όπου είχαν όλοι τα πάντα κοινά, όπου μετείχαν ο ένας στο πρόβλημα του άλλου. Κάναμε και κάνουμε Συνέδρια, αλλά γιατί; Πότε προβληματιστήκαμε για την πορεία των αποφάσεων τους, για το πέρασμα τους στην καθημερινότητα της Εκκλησίας μας; Προβάλλουμε τον κοινοβιακό τρόπο ζωής σαν παράδειγμα, αλλά δεν τον ζούμε. Λησμονήσαμε ότι η Θεία Λειτουργία συνεχίζεται και μετά τη Θεία Λειτουργία. Είναι άγνωστο ότι υπάρχουν Μητροπόλεις που οικονομικά πολύ δυσκολεύονται; Πόσο θυμόμαστε τον τρόπο με τον οποίο ενήργησε σε ανάλογες περιπτώσεις ο Απόστολος Παύλος;

Το πλέον οδυνηρό εξ όλων είναι, ότι γίναμε στη συνείδηση του λαού, και όχι πάντοτε άδικα, μέρος του πολιτικού συστήματος που καταρρέει και κινδυνεύουμε να μας συμπαρασύρει. Ο ευσεβης λαός μας κατηγορεί γι’αυτό και μας καταλογίζει ευθύνη, μας θεωρεί συνενόχους για την κατάσταση στην οποία ευρίσκεται η χώρα. Η ευθύνη μας δεν είναι ότι δεν αναχαιτίσαμε εμείς την κρίση, αλλά ότι δεν αντιδράσαμε, δεν αντισταθήκαμε, δεν ομολογήσαμε.

Δεν σταθήκαμε δυστυχώς κριτικά, δηλαδή πνευματικά και όχι αντιπολιτευτικά απέναντι στην εξουσία. Προσπαθήσαμε να την πείσουμε ότι είμαστε δικοί της, στηριχθήκαμε στα δεκανίκια της και τώρα εισπράττουμε οργή. Οι αντιτιθέμενοι στην Εκκλησία ευρίσκουν ευκαιρία να επιτεθούν με δριμύτητα εναντίον της, να απαιτούν τον χωρισμό Εκκλησίας και Πολιτείας, να προσπαθούν να εμφανίσουν την Εκκλησία ως εμπλεκομένη με την πολιτική εξουσία και καταφέρνουν να πείθουν πολλούς. Ασφαλώς και δεν έχουν δίκαιο, αλλά και εμείς δεν προσέξαμε πάντα και όσο χρειαζόταν. Διεκδικούμε ως εξουσία, προσπαθούμε να πείσουμε την εξουσία ότι μας χρειάζεται και δίνουμε όπλα στα χέρια τους. Επιτρέψαμε τα πραγματικά η κατασκευασμένα σκάνδαλα να γίνουν εργαλείο στα χέρια των εμπόρων της κατεδάφισης και δεν αντιδράσαμε άμεσα και δραστικά προς όλες τις κατευθύνσεις. Δείξαμε περίεργη ανοχή σε ηθικά σκάνδαλα. Δείξαμε ανοχή σε σημείο που άγγιξε την ενοχή.

Ταλαιπωρήθηκε πολύ και επί πολύ χρόνο η Εκκλησία μας με θλιβερές υποθέσεις. Έχουμε τεράστια ευθύνη για τον πολυκαιρισμό τέτοιων θλιβερών και δυσωνύμων καταστάσεων. Κάναμε άτολμες κινήσεις, πήραμε περίεργες αποφάσεις, οχυρωθήκαμε πίσω από δικονομικούς όρους, δημιουργήσαμε περίεργα δικαστικά τετελεσμένα και εκτεθήκαμε, αρνηθήκαμε ένα γενναίο ξεκαθάρισμα, αφήσαμε επί μήνες οχετούς βρωμιάς δια της τηλοψίας να μολύνουν τις ακοές και τις συνειδήσεις του πληρώματος, προκαλέσαμε με αποφάσεις που γέμισαν οργή τον πιστό λαό μας και χλεύη τους εναντίους, για να φθάσουμε στα γνωστά αδιέξοδα. Δεν είχαμε καθαρό λόγο. Προκρίναμε, με αποφάσεις των οργάνων μας, το «φιλάδελφον» εις βάρος του φιλόθεου και του φιλάνθρωπου. Είναι σκληρά τα λόγια, αλλά αυτά μας καταμαρτυρούν οι δικοί μας άνθρωποι. Αφήσαμε απροστάτευτη την Εκκλησία του Χριστού να κατηγορείται από τους εναντίους.

Δεν προσέξαμε τις χειροτονίες των κληρικών μας. Κυκλοφορούν δυστυχώς θαρρετά και προκλητικά, όχι μόνο στους δρόμους αλλά και στον κυβερνοχώρο, κληρικοί που αδιάντροπα προσβάλλουν το τίμιο ράσο και τύπτουν την συνείδηση του λαού. Δείχνουμε ανοχή σε ποικίλες εκτροπές κληρικών μας και με τον τρόπο αυτό αποθαρρύνουμε σοβαρούς ανθρώπους που θέλουν να διακονήσουν την Εκκλησία.

Διδάσκουμε ότι η Εκκλησία είναι κλήρος και λαός. Το λαϊκό στοιχείο όμως δεν συμμετέχει πολύ ενεργά, δεν του αναθέσαμε ευθύνες και διακονίες οι οποίες του ανήκουν.

Δεν σταθήκαμε όσο έπρεπε κοντά στη νεολαία μας. Οι περισσότεροι από τους ενοριακούς μας ναούς δεν είναι φιλόξενοι χώροι για τα παιδιά και τους νέους μας. Δημιουργούμε χώρους για να προσφέρουμε καφέ στα μνημόσυνα, αλλά όχι χώρους για τα παιδιά μας. Μας ενοχλεί η παρουσία τους. Φοβόμαστε μήπως μας λερώσουν τον χώρο και δεν σκεπτόμαστε την ταλαιπωρία των ψυχών τους. Οι Κατηχητές μας πολλές φορές περνούν δύσκολα με τα στελέχη των ναών μας. Δεν είναι άραγε ενδεικτικό ότι στην Σύνοδο των Εφήβων συμμετείχαν παιδιά μόνο από 20 Μητροπόλεις της Εκκλησίας μας, τη στιγμή κατά την οποία η απόφαση για την συγκρότησή της ήταν απόφαση της Ιεράς Συνόδου; Από την άλλη πλευρά συμμετείχαν νέοι που πληροφορήθηκαν για την προσπάθεια αυτή της Εκκλησίας από το διαδίκτυο και δήλωσαν συμμετοχή και μας εξέπληξαν με τον ανεπιτήδευτο λόγο τους και τις ευχαριστίες τους, γιατί τους δώσαμε βήμα για να μιλήσουν. Δίνουμε την εντύπωση ότι έχουμε κουραστεί με τους νέους μας η ότι είμεθα κλεισμένοι στην αυτάρκεια μας. Τα λόγια με τα οποία προσφώνησε τον Μακαριώτατο και τα μέλη της Ιεράς Συνόδου ο εκπρόσωπος της Συνόδου των Εφήβων είναι πολύ σημαντικά. Είπε το νέο αυτό παιδί για την πρωτοβουλία αυτή της Εκκλησίας:

«Το κάλεσμα αυτό φέρνει ένα μήνυμα αισιοδοξίας σε εμάς τους νέους, ότι η Εκκλησία είναι κοντά μας και μας το αποδεικνύει έμπρακτα, δίνοντάς μας φωνή μέσα από τέτοια προγράμματα. Μπορεί να νομίζετε ότι οι νέοι δεν ενδιαφέρονται πια για θέματα της Εκκλησίας, όμως αυτό είναι μια μεγάλη παρεξήγηση. Η Νεολαία είναι εδώ και μπορεί να δώσει βροντερό παρόν, αρκεί να δοθούν και άλλες τέτοιες ευκαιρίες να το αποδείξει».[1]

Την πρωτοβουλία αυτή της Εκκλησίας την χαρακτήρισε μήνυμα αισιοδοξίας προς τους νέους, ένα νέο παιδί που δεν ήλθε απεσταλμένος από καμμία Μητρόπολη, αλλά που πληροφορήθηκε από το διαδίκτυο γι’αυτήν. Αυτή την αισιοδοξία τους θα την τονώσουμε η θα την αποθαρρύνουμε;

Ασφαλώς είναι πολλοί και οι Ιεράρχες και οι λοιποί κληρικοί που εργάζονται θυσιαστικά για το λαό του Θεού. Επιτρέψαμε όμως, ένα τόσο θαυμαστό έργο, να καλυφθεί από των θόρυβο μερικών θλιβερών καταστάσεων.
συνεχίζεται....

από το ΘΑΝΟΣ ΕΥΗ KOUK FAMILY