Οι τραγικές συνέπειες της συστηματικής δαιμονοποίησης ενός λαού από τα Δυτικά μέσα. Σας θυμίζει λίγο Ελλάδα; Από το “The bully of Balcans” στους Τεμπέληδες που τους πληρώνουμε.
της
Diana Johnstone
Μετάφραση Κ.Σ.
Global research, October 5, 2010
Στις 5 του Οκτωβρη 2001 η κανονικη προεδρικη προεκλογικη διαδικασια στην Γιουγκοσλαυια διακοπηκε θορυβωδως απο αυτο που τα δυτικα μεσα περιεγραψαν σαν μια “δημοκρατικη επανασταση” εναντια στο “δικτατορα” προεδρο Σλομπονταν Μιλοσεβιτς.
Στην πραγματικοτητα ο “δικτατορας” επροκειτο να μπη στον επαναληπτικο γυρο των γιουγκοσλαυικων προεδρικων εκλογων τον οποιο φαινοταν πιθανο να χαση απο τον κυριο υποψηφιο της αντιπολιτευσης Βοιτσλαβ Κοστουνιτσα.
Αντι να υποστηριξουν τη δημοκρατικη εκλογικη διαδικασια οι Ηνωμενες Πολιτειες εκπαιδευσαν και υποκινησαν ακτιβιστες να κατεβουν στους δρομους και να την αντικαταστησουν με ενα τηλεοπτικο θεαμα λαικου ξεσηκωμου.
Πιθανον οι σεναριογραφοι αντεγραψαν το θεαμα απο την επισης θεατρικη ανατροπη του ζευγους Τσαουσεσκου στη Ρουμανια τα χριστουγεννα του 1989 που τελειωσε με τη δολοφονια τους μετα απο μια απο τις συντομοτερες στημενες δικεςτης ιστοριας.
Για τον πολυ κοσμο, που βρισκεται γενικα σε αγνοια , το να ανατραπη σε εναν ξεσηκωμο ειταν η εννοια της αποδειξης οτι ο Μιλοσεβιτς ειταν πραγματι ενας “δικτατορας” οπως ο Τσαουσεσκου ενω το να νικηθη σε εκλογες θα ετεινε να αποδειξη το αντιθετο.
Εν αντιθεσει με τον Τσαουσεσκου, η δολοφονια του Μιλοσεβιτς ολοκληρωθηκε αργα,εμμεσα,σε πολλα χρονια, αλλα η 5η του Οκτωβρη σημαδεψε τη μερα στην οποια η ουσιαστικη πολιτικη δυναμη στη Γιουγκοσλαυια καταληφθηκε απο τις ξενες μεγαλες δυναμεις, κυριως απο τις Ηνωμενες Πολιτειες.
Ο,μεσα σε μπερδεμενες καταστασεις, ανακυρηγμενος προεδρος Κοστουνιτσα αποδυναμωθηκε απο την αρχη.
Ο εκλεκτος της δυσης, Ζοραν Τζιντζις, τοποθετηθηκε σαν προθυπουργος της Σερβιας και λιγους μηνες αργοτερα
παραβιασε το συνταγμα της στελνοντας το Μιλοσεβιτς στο διεθνες εγκληματικο δικαστηριο για την πρωην Γιουγκοσλαυια στη Χαγη για μια απο τις μακρυτερες στημενες δικες της ιστοριας.
Οι αυτοκλητοι “Δημοκρατικοι” πολιτικοι στο Βελιγραδι ενεργησανε εχοντας την αυταπατη οτι ριχνοντας το Μιλοσεβιτς στους λυκους του δικαστηριου θα εφτανε για να εξασφαλισουν τη χαρη της “Διεθνους Κοινοτητας”, αλλα αυτο δεν ειταν αρκετο και οι απαιτησεις για περισσοτερα συνεχιζονται μεχρι σημερα.
Στελνοντας το Μιλοσεβιτς, τους στρατηγους Νεβοισα Πανκοβιτς, Στρετεν Λουκιτς, Βλαντιμιρ Λαζαρεβιτς και Ντρακολιουμπ Οιντανιτς, το ναυαρχο Μιοντραγκ Ιοκιτς, το Ραντοβαν Καρατζις και το Βοισλαβ Σεσελι μεταξυ αλλων δεν κανανε τιποτα για να βγαλουνε το στγμα απο τη Σερβια.
Το αντιθετο, η συνεργασια με το δικαστηριο της Χαγης εχει,πανω απ’ολα, βοηθησει να επικυρωθη η συλλογικη ευθυνη της Σερβιας.
Εν τελει, αφου ακομα και οι Σερβοι θεωρουν τον ηγετη τους υπευθηνο για ολους τους πολεμους της Γιουγκοσλαυιας ποιος αλλος θα εχει αντιρρηση;
Το σαλπισμα της θεωριας της “κοινης εγκληματικης επιχειρησης” για τη δημιουργια της “μεγαλης Σερβιας” χρησιμοποιηθηκε για να αποδοθη σε μια φανταστικη Σερβικη συνωμοσια καθε αποψη του τεμαχισμου της Γιουγκοσλαυιας.
Αποδιοπομπαιος τραγος αποδειχτηκε οτι δεν ειταν μονο ο Μιλοσεβιτς αλλα η ιδια η Σερβια.
Η ενοχη της Σερβιας για οτιδηποτε λαθος εγινε στα βαλκανια ειταν η ουσιαστικη προπαγανδιστικη γραμμη που χρησιμοποιηθηκε για να δικαιολογηση το 1999 την επιθεση του ΝΑΤΟ, και οπισθογραφοντας την ενοχη οι “Δημοκρατικοι” ηγετες συνεπαγεται οτι υπονομευουν ουσιαστικα το ηθικο των Σερβικων απαιτησεων στο Κοσοβο.
Τον ιουνη του 1999, καθως οι μπομπες κατεστρεφαν γεφυρες και εργοστασια,ο Μιλοσεβιτς υποχωρησε κατω απο την απειλη ολοκληρωτικου βομβαρδισμου που θα κατεστρεφε τελειως τη Σερβια, και επετρεψε στο ΝΑΤΟ να καταλαβη το Κοσοβο, αλλα εθεσε ορους, τους οποιους οι ΗΠΑ στην πορεια αγνοησαν.
Οι διαδοχοι του παραδοθηκαν ανευ ορων και απεφυγαν μια λιγοτερο επικινδυνη μαχη, τη μαχη της πληροφορησης της παγκοσμιας κοινης γνωμης για την περιπλοκη αληθεια των Βαλκανιων.
Οχι μονο οι “δημοκρατικοι” ηγετες αλλα πολλοι Σερβοι που δεν μπορεσαν να καταλαβουν γιατι το ΝΑΤΟ βομβαρδισε τη χωρα τους προτιμησαν να απηχουν τη γραμμη του ΝΑΤΟ για να ξεφυγουν απο την απομονωση.
Λενε πως οτι εγινε στη γιουγκοσλαυια ειταν το λαθος ενος ανθρωπου, του Σλομπονταν Μιλοσεβιτς, αλλα εμεις δεν του μοιαζουμε, εμεις ειμαστε καλοι, ας απαλαγουμε απο αυτον και ολα θα πανε καλα.
Αυτο ομως δε δουλεψε γιατι η διαγνωση του προβληματος ειταν λαθος.
Απο μια περιπλοκη συγκλιση των γεγονοτων, η Γιουγκοσλαυια χρησιμοποιηθηκε σαν ενα δοκιμαστικο πεδιο του Αμερικανικου σχεδιου αναδιαταξης του κοσμου, ενα πεδιο δοκιμης σκληρης δυναμης, στον βομβαρδισμο της γιουγκοσλαυιας, οσο και, ακομα περισσοτερο, μαλακης δυναμης: προπαγανδας και ποδηγετησης.
Τεχνικες που δοκιμαστηκανε στη Γιουγκοσλαυια χρησιμοποιηθηκανε αργοτερα στη μια χωρα μετα την αλλη, κυριως στις “χρωματιστες επαναστασεις” που αρχισανε στο Βελιγραδι αυτη την 5η Οκτωβρη.
Η Σερβια εχει γινει, και συνεχιζει να ειναι, το θυμα μιας ιστορικης αδικιας και το αντικειμενο μιας συνεχιζομενης συκοφαντιας.
Ειναι κατανοητο,πιθανον αναποφευκτο, οτι οι Σερβοι προσπαθουνε να ξεφυγουνε απο αυτο το ανυποφορο παρον προβαλλοντας τους εαυτους τους σε ενα μυθικο, ηρωικο παρελθον η σε καποιο μυθικο ειδυλιακο μελλον μεσα στην Ευρωπαικη ενωση.
Σε καποιο βαθμο αυτο μπορει να αντανακλα μια διασταση γενεων με την παλαιοτερη να ανακαλη το μυθικο παρελθον και την νεωτερη να προβλεπει το μυθικο μελλον.
Στο μεταξυ εχω την εντυπωση οτι οι φιλοδυτικοι ηγετες της Σερβιας ειναι πολυ μπερδεμενοι σχετικα με το παρον.
Με ξαφνιαζει το οτι αυτοι οι ηγετες, που ταυτιζονται τοσο πολυ με τη δυση, εχουν αποτυχει τελειως να την καταλαβουν.
Μερικες φορες εχω την εντυπωση οτι οι Σερβοι αστοι ταυτιζονται με μια πιο καλωσυνατη, πιο γεναιοδωρη Αμερικη, η οποια ισως υπηρξε στο παρελθον αλλα δεν υπαρχει σημερα.
Φαινεται να πιστευουν, τελειως ειλικρινα, οτι με το να γινουν αρεστοι στη δυση αυτη θα τους φερθη καλα, δεν ξερουν με ποιον εχουν να κανουν.
Φαινεται οτι δεν εχουν ακουσει ενα συνηθισμενο Αμερικανικο ρητο, “τα καλα παιδια εξοντωνονται τελευταια”.
Σαυτον τον ανελεητο κοσμο το να εισαι καλος σημαινει απλα οτι εισαι χαμενος και οτι δεν κοστιζει τιποτα το να σε εξαπατουν και να σε χτυπουν.
Οι ΗΠΑ και οι Νατοικοι δορυφοροι τους εχουν εμπλακει σε ενα νεο ειδος παγκοσμιας κατακτησης που δραστηριοποιηται παντου αν και ειναι σχεδον αορατη ακομη.
Η απειλητικα τεραστια αμερικανικη πολεμικη μηχανη συνεχιζει να αποζητα την στρατιωτικη υπεροχη σε “ολο το φασμα” για να ελεγχη οτιδηποτε κινειται απο το υπεδαφος μεχρι το εξωτερικο διαστημα, με σχεδον χιλιες υπερποντιες στρατιωτικες βασεις γυρω απο τη γη και σθεναρα προγραμματα για να μετατρεψη τις καποτε αμυντικες δυναμεις των αλλων κρατων σε εξειδικευμενες “εργαλειοθηκες”για χρηση σε οποιονδηποτε πολεμο κρινουν οι ΗΠΑ οτι μπορει να αρχιση σε οποιοδηποτε μερος του κοσμου.
Καθε μερα οι ΗΠΑ εμπλεκονται σε κοινα γυμνασια με κρατη-πελατες σε καποιο σημειο του κοσμου.
Το να ειναι καποιος συμμαχος των ΗΠΑ προυποθετει να ειναι ανικανος να αμυνθει για τον εαυτο του αλλα ικανος να τις βοηθηση να επιτεθουν σε καποια αλλη χωρα.
Και τα καλα παιδια εξοντωνονται τελευταια.
Ο στιγματισμος της Σερβιας συνεχιζεται, οι δυτικες εφημεριδες την αγνοουν εκτος και αν εχουν κατι αρνητικο να πουν, στη Γαλλια οι χαρτες του καιρου που δειχνουν θερμοκρασιες στις πρωτευουσες του κοσμου παραλειπουν τη Σερβια-ανυπαρκτη χωρα.
Οι μονοι που κατορθωνουν να περνανε το τειχος ειναι τα αστερια του τεννις,φαινεται οτι ο κοσμος των σπορ εχει δικη του αυτονομια, αλλα δεν μπορει ο καθενας στη Σερβια να γινη αστερι του τεννις,εξω απο τα γηπεδα η Σερβια συνεχιζει να φερη το στιγμα του “εξτρεμιστικου εθνικισμου”, “εθνοκαθαρσης”, “της χειροτερης σφαγης στην Ευρωπη απο το 2ΠΠ”, μεχρι και “γενοκτονια”.
Η επιμονη σαυτο το στιγματισμο ζητα εξηγηση.
Ειταν λιγα χρονια μετα το τελος του 2ΠΠ οταν η Ομοσπονδιακη Δημοκρατια της Γερμανιας εγινε δεκτη στο ΝΑΤΟκαι αναγνωριστηκε σαν συμμαχος της δυσης.
Η γρηγοραδα της γερμανικης επανακαμψης ειχε δυο αιτιες οι οποιες δεν ταιριαζαν στη Σερβια.
Πριν απ’ολα, η γερμανια ειταν μια βιομηχανικη δυναμη, μια οικονομικη δυναμη της οποιας η ανακαμψη ειταν ουσιωδης για την οικονομια της ιδιας της νικητριας Αμερικης.
Δευτερο, υπηρχε κοινος εχθρος: η Σοβιετικη Ενωση.
Μερικοι Σερβοι ελπιζανε οτι ο παραγοντας του “κοινου εχθρου” θα βοηθουσε να επανακαμψη η Σερβια, ο κοινος εχθρος σαυτη την περιπτωση ειναι το Ισλαμ .
Μερικοι θαυμασιοι φιλοι της Σερβιας χαιρονται,τελειως ειλικρινα, μαυτη την ελπιδα αλλα με ολο τον απαιτουμενο σεβασμο θα εκφρασω αντιρρησεις γιαυτη την προσεγγιση.
Καποιος πρεπει να εχη στο μυαλο του το ρολο που δοθηκε στους Σερβους στο πολεμικο παιγνιδη, αυτον του ρατσιστικου εχθρου των Μουσουλμανων.
Αυτο το στερεοτυπο απλα ενισχυονταν οταν οι Σερβοι ελεγαν οτιδηποτε εναντια στους Μουσουλμανους.
Το παιγνιδη των ΗΠΑ ειταν να υποστηριξουν τους Μουσουλμανους στην Βοσνια και το Κοσοβο για να ικανοποιησουν τους ηγετες του Μουσουλμανικου κοσμου.
Το 2007 ο γερουσιαστης Τομ Λαντος, που αυτη την εποχη ειταν επικεφαλης της επιτροπης εξωτερικων υποθεσεων,αναφερθηκε στην ανεξαρτησια του Κοσοβου σαν “
ακριβως μια υπομνηση στις μουσουλμανικες κυβερνησεις του κοσμου οτι….οι ΗΠΑ οδηγουν το δρομο για τη δημιουργια μιας κυριαρχουμενης απο μουσουλμανους χωρα στην ιδια την καρδια της Ευρωπης”.
Ο μυθος της Σερβικης “γενοκτονιας” εναντια στους μουσουλμανους βοηθαει στο να κανη να φαινονται οι πολεμοι των ΗΠΑ και Ισραηλ κατα των μουσουλμανων σχεδον ανθρωπιστικοι σε συγκριση.
Το να βλεπει κανεις τα πραγματα με ορους συγκρουσης μεταξυ της χριστιανικης δυσης και του μουσουλμανικου κοσμου γινεται παιγνιδι στα χερια αυτων που χρησιμοποιησαν τη Γιουγκοσλαυια σαν πειραματικο τους εργαστηριο για κατακτηση.
Αποτυγχανει να πιαση την μεγαλη εικονα,δειχνει λαθος εχθρο.
Δεν ειταν ο Μουσουλμανικος κοσμος που κατεστρεψε την Γιουγκοσλαυια, ειταν το ΝΑΤΟ, δεν ειταν ο Μουσουλμανικος κοσμος που απεσπασε το Κοσοβο απο τη Σερβια, η που θα μπορουσε να το κανει, ειταν το ΝΑΤΟ.
Σαν προσωπικη σημειωση πρεπει να σας πω οτι οταν επισκεφτηκα την Αλγερια και τη Λυβιη συναντηθηκα με διανοουμενους οι οποιοι συμπαθουσαν την παλια Γιουγκοσλαυια και τη Σερβια, επισης το ιδιο αληθευη για την Τουρκια, το οποιο μπορει να φαινεται ακομα πιο παραξενο.
Στην περιπτωση του Νατοικου σχεδιου της κατακτησης του κοσμου, οι επιλογες που εγιναν απο τη Σερβια εχουν ευρυτερη σημασια απ’οση μπορει να γινη αντιληπτη.
Οταν η Σερβια γυριζει την πλατη της στον υπολοιπο κοσμο στην μονομερη της επιθυμια να κερδιση αποδοχη απο τις δυναμεις του ΝΑΤΟ που της εκλεψαν το Κοσοβο ειναι μια αποδειξη οτι η επιθετικοτητα ανταμειβεται.
Η Σερβια δεν θα αντιμετωπιστη σαν ιση εως οτου αντεπιτεθη στο μετωπο της προπαγανδας.
Οσο το εθνος στιγματιζεται σαν “γενοκτονο” δεν θα μπορεση να εγειρη απαιτηση στο Κοσοβο η οπουδηποτε αλλου, ενα εθνος παριας μπορει μονο να εκλιπαρη στα γονατα.
Ο Σαικσπηρ εγραψε αυτες τις γραμμες,
“οποιος κλεβει το πορτοφολι μου κλεβει σκουπιδια…αλλα οποιος κλεβει το καλο μου ονομα μου κλεβει κατι που δεν πλουτιζει αυτον αλλα κανει εμενα πραγματικα φτωχο”.
Επιτρεψτε μου να πω οτι η απωλεια του Κοσοβου, οσοδηποτε κτηνωδης και αδικη, ειναι μικροτερη απο τη απωλεια του καλου ονοματος της Σερβιας.
Οι Σερβοι ηγετες εχουνε βαλει λαθος προτεραιοτητες κανοντας αναποτελεσματικες χειρονομιες για να επανακτησουν το Κοσοβο πριν απο σοβαρες προσπαθειες να αποκαταστησουν το σεβασμο της χωρας τους.
Η Σερβια δεν εχει την στρατιωτικη ισχυ να ανακαταλαβη το Κοσοβο απο το ΝΑΤΟ, δεν μπορει να αγωνιστη επιτυχως στο πεδιο της πολεμικης αναμετρησης.
Μπορει ομως τουλαχιστον να δοκιμαση να πολεμηση στο χωρο της μαχης των λεξεων, εικονων και ιδεων.
Οι ολοκληρωτικα προκατειλημενες δικες της Χαγης σχεδιαστηκανε για να δικαιολογησουνε την επιθεση του ΝΑΤΟ καθιερωνοντας την ενοχη της Σερβιας και εν τουτοις η μακρα δικη του Μιλοσεβιτς και η τρεχουσα ατελειωτη δικη του Βοιτσλαβ Σεσελι απετυχαν να το κανουν,παντως αυτο αποκρυπτεται απο την παγκοσμια κοινη γνωμη.
Τα πραγματικα λαθη αυτων των νικημενων πολιτικων ειναι ασημαντα συγκρινομενα με τις συνεπειες της δαιμονοποιησης τους.
Οι Σερβοι πατριωτες πρεπει να χρησιμοποιησουν τις καταθεσεις σαυτες τις δικες για να καθιερωσουν την αληθεια και να αποκαταστησουν την τιμη της Σερβιας.
Πρεπει να ερευνησουν, να γραψουν βιβλια, να κανουν ταινιες, να μιλησουν στον κοσμο, και ακομα περισσοτερο οι νεωτερες γενιες των Σερβων πρεπει να καταλαβουν την τραγωδια, οχι για να κλαψουν η να επιδιωξουν εκδικηση αλλα για να γνωρισουν την αληθεια και να ζησουν σε ελευθερια, ανεξαρτησια και αξιοπρεπεια.
Μονο η αληθεια μπορει να σε κανει ελευθερο.
Στο βίντεο φαίνεται η διαδικασία του ‘φιλτραρίσματος’ των ειδήσεων μέχρι αυτές να φτάσουν στους Αμερικανούς, μέσα από τα αμερικάνικα ΜΜΕ τα οποία υφίστανται μία ‘ιδεολογική κατοχή’ από το Ισραήλ. Αναφέρεται όλη στρατηγική, καθώς και οι διάφοροι ιδιοκτήτες media, οικονομικοί μεγιστάνες, πολιτικοί αλλά και διάφοροι οργανισμοί (ακόμα και χριστιανικοί φιλο-ισραηλινοί) που συνεργούν στο να δίδεται θετική εικόνα στους Αμερικανούς για το Ισραήλ και αρνητική για τους Παλαιστίνιους. Επίσης δίδονται παραδείγματα πως όταν το θύμα είναι Ισραηλίτης στρατιώτης υπάρχει αναλυτική περιγραφή για το ποιος ήταν, η φωτογραφία του, τι έγινε στην κηδεία του με τους συγγενείς να κλαίνε κλπ ενώ όταν τα θύματα είναι Παλαιστίνιοι, ακόμα και παιδιά υπάρχει τυπική αναφορά του τύπου «σκοτώθηκαν 10 άτομα ή 20» κλπ
Μηδαμινή η απήχηση στους Αμερικανούς, γίνονται ουσιαστικά, όχι γιά προβολή της Ελλάδας, αλλά γιά να κάνουν ταξιδάκια και ψώνια, δύο φορές τον χρόνο, πολιτικοί, δημοσιογράφοι και λοιποί παρατρεχάμενοι βασικά από Ελλάδα, με όλα πληρωμένα από το ''Aristos Travel''. Στα εγκαίνια, πάντα οι ίδιοι τοπικοί προεδροπαράγοντες -με αρχιεπίσκοπο και την κουτσή Μαρία πρώτους- και ...υπουργό Πολιτισμού από Ελλάδα γιά να δίνει... επισημότητα. 
Η κλιματική αλλαγή και ο ανταγωνισμός για πρόσβαση σε φυσικούς πόρους θα μπορούσε να οδηγήσει ακόμη και σε σύρραξη στην Αρκτική, προειδοποίησε ο ελληνικής καταγωγής Ναύαρχος Τζέιμς Σταυρίδης, επικεφαλής των συμμαχικών δυνάμεων της Ευρώπης, λέγοντας ότι έως σήμερα «οι αντιπαραθέσεις στο Βορρά έχουν αντιμετωπιστεί ειρηνικά». Προειδοποίησε ωστόσο ότι «η κλιματική αλλαγή θα μπορούσε τα επόμενα χρόνια να μεταβάλει τις ισορροπίες στον αγώνα του πειρασμού για την εκμετάλλευση περισσότερων εύκολα προσβάσιμων φυσικών πόρων».
