Σελίδες

Κυριακή 23 Ιανουαρίου 2011

ΔΟΞΑ ΚΑΙ ΤΙΜΗ ΣΤΟ ΓΡΙΒΑ ΔΙΓΕΝΗ



0

Τελέσθηκε σήμερα το θρησκευτικό μνημόσυνο του αρχηγού της ΕΟΚΑ Γεωργίου Γρίβα Διγενή.
Εκ μέρους του Εθνικιστικού Δημοκρατικού Κόμματος , ο αντιπρόεδρος του , κ. Αντώνης Πιερίδης κατέθεσε στεφάνι στο τάφο του αθάνατου αρχηγού.
Πολύ ενοχλητική ήταν η παρουσία στο χώρο του κρησφυγέτου, διαφόρων νενέκων και τουρκοπροσκυνημένων που προσπαθούν να εκμεταλλευτούν τον Διγενή για να εγκλωβίζουν στα κομματικά σχήματα της δεξιάς , αγνούς εθνικόφρονες και πατριώτες. Δεν ξεχνούμε ότι αυτή η δεξιά με όλες τις κατά καιρούς εκφάνσεις της, πρόδωσε τον αγώνα του Διγενή και έσυρε τη Κύπρο στο αιώνιο αίσχος της Ζυρίχης και των πολλαπλών υποχωρήσεων που ακολούθησαν.
Ύψιστη τιμή προς τον αρχηγό της μιας και αδιαίρετης ΕΟΚΑ 1955-1974 , είναι η συνέχιση του αγώνος για μια Κύπρο ελεύθερη και ελληνική. Σε αυτό τον ανυποχώρητο αγώνα είμαστε παρόντες.
ΕΘΝΙΚΙΣΤΙΚΟ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΚΟ ΚΟΜΜΑ – ΕΔΗΚ

Προς Αλβανούς κατσαπλιάδες:Τρεις μοίρες Ελλήνων Καταδρομέων αρκούν για σας. Εξ άλλου οι Ηπειρώτες (βόρειοι και νότιοι) είναι εδώ και έτοιμοι!


 Διαβάζω στα διάφορα ιστολόγια την ανησυχία των Ελλήνων για την επιθετική στάση ορισμένων ανεγκέφαλων Αλβανών οι οποίοι εξοπλίζονται και συγκροτούν, δήθεν, στρατό με σκοπό την απελευθέρωση "αλβανικών εδαφών υπό ξένη κατοχή" και την δημιουργία της "μεγάλης Αλβανίας".

Ξέρω από προσωπική πείρα (Ηπειρώτης γαρ) ότι δεν πρέπει να παίρνει κανείς στα σοβαρά δηλώσεις Αλβανών "καπεταναίων" τύπου Kushtrim Tirovica, που μάλλον πρόκειται περί νέου "πολεμιστή" τύπου μαφιόζου Thachi, αλλά για να μην περνούν ιδέες από τα μυαλά μερικών των εδώ φιλοξενουμένων Αλβανών  έχω να σας πω ότι το 1977 ο τότε διοικητής της 1ης Στρατιάς στρατηγός Κόρκας, εδώ στα Γιάννινα και κατά την εξέλιξη άσκησης είπε, και πιστεύω να το θυμάται ο στρατηγός, το εξής: "Δώστε μου έναν λόχο καταδρομών και σε μια εβδομάδα θα είμαι στα Τίρανα".

Όσο και να φαίνεται αστείο θέλω να σας πω ότι ο στρατηγός το πίστευε ακράδαντα. Αλλά και αν ακόμη το θεωρήσουμε υπερβολή για την 10ετία του '70, σήμερα είμαι βέβαιος ότι τρεις μοίρες Ελλήνων καταδρομέων σε μια εβδομάδα θα βρίσκονται στα Τίρανα και θέλω να ακούσω αντίθετες απόψεις επί του θέματος.

Έχετε την εντύπωση ότι ο αλβανικός στρατός είναι καλύτερος από εκείνον της εποχής του Χότζα; Ότι είναι πιο εκπαιδευμένος και καλύτερα εξοπλισμένος;

Έχετε την εντύπωση ότι η εξέλιξη του Κοσόβου είναι αποτέλεσμα απελευθερωτικών αγώνων και της παλικαριάς των Αλβανών του Θάτσι; Το μόνο που κάνανε ήταν το εμπόριο ναρκωτικών, ανθρωπίνων οργάνων και ίσως και λευκής σαρκός. Ας μην ήταν η βρωμερή  Μαντλίν Ωλμπράιτ και η αμερικάνικη αεροπορία και θα βλέπανε τα θρασίμια του κερατά ποιο θα ήταν το αποτέλεσμα απέναντι στους Σέρβους πατριώτες.

Έχετε την εντύπωση ότι επειδή φιλήσυχοι Έλληνες, κυρίως γεροντάκια των παραμεθόριων περιοχών και των αφύλακτων γειτονιών της Αθήνας, τρέμουν την ληστρική εγκληματική  δράση αδίστακτων Αλβανών κακοποιών σε συνδυασμό με την εγκληματική απουσία της ελληνικής πολιτείας, υπάρχει έστω και ένας Έλληνας που να τους παίρνει στα σοβαρά ή να τους φοβάται;

Αγαπητοί γείτονες. Δεν έχουμε καμιά αντίρρηση να σας φιλοξενούμε, και μάλιστα υπό όρους, στην χώρα μας αλλά μην το παρατραβάτε. Επειδή βρίσκονται μερικοί  
Τριανταφυλλόπουλοι ή Καμίνηδες    (χαμένα κορμιά)  να σας στηρίζουν, ακόμη και στις ηλιθιότητές σας, νομίζετε ότι ο Έλληνας θα αργήσει να πάρει ανάποδες στροφές;

Φαίνεται ότι το μόνο που σας έμεινε από το παρελθόν είναι η ανάμνηση των κατσαπλιάδων του κομμουνιστικού "δήθεν δημοκρατικού στρατού" που έντρομοι μπαινόβγαιναν  τα ελληνο-αλβανικά σύνορα για να σωθούν τότε, την περίοδο 1946-49 που πολεμούσαν την Ελλάδα και νομίζετε ότι όλοι οι Έλληνες είναι σαν τα "παλικάρια"  εκείνα. Θέλετε σκόπιμα να ξεχνάτε τον Έλληνα φαντάρο του 1940, του 1912-13 και τον επαναστάτη του 1821. Θέλετε επίσης σκόπιμα να ξεχνάτε την παλικαριά των Χειμαριωτών  Ελλήνων που μόνοι μέσα σε όλη την Αλβανία είπαν το μεγάλο ΟΧΙ στα σχέδια του Εμβέρ Χότζα και των σοβιετικών τότε με την αποχώρηση των Ιταλογερμανών και ότι ο Χότζα, κατά την μακρά "δημοκρατικιά θητεία του" τους μόνους που υπολόγιζε ήταν οι Έλληνες Χειμαριώτες.

Αγαπητοί συν-Έλληνες, με το παρόν δεν κάνω "στρατιωτική εκτίμηση" αλλά θέλω να ξέρετε ότι  πράγματι οι Αλβανοί αντιμετωπίζονται σε χρόνο μηδέν και το ξέρουν. Τώρα αν θελήσουν οι "σύμμαχοι Αμερικάνοι" το "πράγμα" διαφέρει αλλά και τότε.....δεν έχουν παρά..... να δοκιμάσουν.

Φίδι κολοβό που τους έφαγε!

Αλήθεια πώς λέγεται το" κολοβό φίδι" στα αλβανικά;

Κάτι τρέχει με τον Ερντογάν. Ποιος είναι τελικά και τι επιδιώκει;



Εκτύπωση | 23/01/2011 | Της Μαρίας Ζαχαράκη στην ΣΗΜΕΡΙΝΗ

Τις τελευταίες εβδομάδες ο Τούρκος Πρωθυπουργός Ταγίπ Ερντογάν, με τις παράτολμες δηλώσεις του και τη ριψοκίνδυνη στάση του απέναντι σε μία σειρά θεμάτων, έχει χάσει την υποστήριξη της φιλελεύθερης εκείνης μερίδας της κοινωνίας, που κάποτε έπινε νερό στο όνομά του, κι έχει στραφεί προς άλλες επωδούς. Μέσα σε ένα μήνα, και περίπου πέντε μήνες πριν από τις εκλογές του Ιουνίου, ο Ταγίπ Ερντογάν απέρριψε τα κουρδικά αιτήματα για πολιτική αποκέντρωση και περισσότερη αυτονομία. Τα «έβαλε» με ένα άγαλμα στο Καρς, «το Μνημείο της Ανθρωπότητας», που έστησαν ακαδημαϊκοί για χάρη της τουρκο-αρμενικής φιλίας, χαρακτηρίζοντάς το ως «έκτρωμα» και ζητώντας την αποκαθήλωσή του.
Το κόμμα του έθεσε σε ισχύ μία σειρά νέων περιορισμών για το αλκοόλ, με τον Τούρκο Πρωθυπουργό να αποδίδει σε όσους πίνουν τους χειρότερους χαρακτηρισμούς («αυτοί που στρεκλάνε από το μεθύσι και δεν τους μιλάμε»). Σηκώθηκε κι έφυγε από τα εγκαίνια του νέου γηπέδου της ομάδας ποδοσφαίρου Γαλατασαράι όταν κάποιοι οπαδοί τον γιουχάισαν, δημιουργώντας μεγάλο θέμα και ζητώντας από τη διοίκηση της ομάδας να ζητήσει συγγνώμη…
Μέλη της κυβέρνησής του καταφέρθηκαν κατά της τηλεοπτικής σειράς με θέμα τη ζωή του Σουλεϊμάν του Μεγαλοπρεπούς, επειδή πίνει και γλεντά μέσα στο χαρέμι «προσβάλλοντας τους προγόνους μας», ενώ η τελευταία πράξη της... ερντογανικής συμπεριφοράς αποτέλεσε η μήνυση κατά του Αχμέτ Αλτάν, εκδότη της εφημερίδας «Ταράφ», για προσβολή κατά του προσώπου του.
Κάνοντας στροφή 90 μοιρών, ο Αχμέτ Αλτάν και η εφημερίδα του, η οποία έχει στηρίξει πολλές φορές την κυβέρνηση και είναι εκείνη που είχε αποκαλύψει τα μεγαλύτερα σκάνδαλα κατά του στρατού, με ένα άρθρο υπό τον τίτλο «Ο Ερντογάν και η τσάμπα μαγκιά», παρομοίαζε τον Τούρκο Πρωθυπουργό με πόντιο, που όταν άκουσε στο ραδιόφωνο «Προσοχή! Προσοχή! Ένας τρελός οδηγεί στο αντίθετο ρεύμα της εθνικής!», κοιτώντας τα αυτοκίνητα που έρχονταν κατά πάνω του, αναρωτήθηκε «Μόνο ένας; Εκατοντάδες τρελοί πάνε ανάποδα», και του έσυρε τον εξάψαλμο.
Τον κατηγόρησε για έλλειψη ειλικρίνειας, καλλιτεχνικών αξιών, εξαπάτηση του λαού, ότι τα «έκανε πλακάκια» με τους στρατηγούς, που προηγουμένως κυνηγούσε, για να καταλήξει με το «γιατί δεν άνοιξες το στόμα σου εναντίον του στρατού, όταν πετούσε πάνω από τα ελληνικά νησιά, την ώρα που συναντιόσουν με τον Έλληνα Πρωθυπουργό; Ήταν μήπως ωραίο αυτό που έκαναν;».
Ο Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν, που δεν δίστασε να ζητήσει από τη Γερμανίδα Καγκελάριο, Άγκελα Μέρκελ, να απολογηθεί μετά την επίσκεψή της στην Κύπρο, δεν ήταν δυνατό λοιπόν να σηκώσει ούτε... δημοσιογραφική μύγα στο σπαθί του και αμέσως μήνυσε τον Αλτάν, για «προσβολή εναντίον του προσώπου του και υπέρβαση των ορίων της ελευθεροτυπίας». Εδώ κι ένα χρόνο βέβαια έχει μηνύσει επίσης τον ποιητή Αταόλ Μπεχράμογλου, τον πρώην διευθυντή έκδοσης της «Χουριέτ» Οκτάι Εκσί και τα 15 μέλη της θεατρικής ομάδας Beyoglu Kumpanya Tiyatro Grubu.
Το τελευταίο διάστημα, επομένως, ο Τούρκος Πρωθυπουργός και τα μέλη της κυβέρνησής του έχουν επιδοθεί σε κορώνες εθνικισμού και συντηρητισμού. Απογοητευτικό για το κομμάτι της τουρκικής διανόησης που κάποτε έβλεπε στο κόμμα αυτό ελπίδες για αλλαγή και αναγέννηση της Τουρκίας, αλλά κατανοητό. Μια εξήγηση είναι ότι το κόμμα αυτό βρίσκεται στην εξουσία πάνω από οκτώ χρόνια και ίσως βαρέθηκε να διαχειρίζεται συνεχώς μία χώρα με τόσες αντιθέσεις και προβλήματα. Εξάλλου, από τη στιγμή που οι δημοσκοπήσεις το ενθαρρύνουν όσον αφορά στις επόμενες βουλευτικές εκλογές, μάλλον δεν αισθάνεται την ανάγκη να ανασκουμπωθεί και να ανανεωθεί, οπότε προσφεύγει σε πιο συντηρητικές και σίγουρες θέσεις.
Οι δύο παράλληλες θεωρίες
ΔΕΝ είναι η μόνη, όμως, εξήγηση για την αύξηση του τόνου του Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν. Μια άλλη άποψη θέλει το ΑΚΡ να ρέπει προς την ακροδεξιά και τις συντηρητικές θέσεις, προκειμένου να αυξήσει τις ψήφους του στο συντηρητικό στρατόπεδο, παρά τη σιγουριά της νίκης που το διακατέχει για τον Ιούνιο. Η άποψη αυτή αντλεί τα επιχειρήματά της από το γεγονός ότι πολλές από τις φιλελεύθερες πολιτικές που δοκίμασε η κυβέρνηση, δεν κατάφερε τελικά να τις πουλήσει στην τουρκική κοινωνία. Το «Κουρδικό Άνοιγμα» μπορεί να εκτιμήθηκε από τους Κούρδους, αλλά ενόχλησε την πλειοψηφία των Τούρκων. Η προσπάθεια να αποκαταστήσει τους δεσμούς με την Αρμενία χαιρετίστηκε από τους ανοιχτόμυαλους και τις δυτικές πρωτεύουσες, αλλά όχι από την τουρκική κοινή γνώμη που θεωρεί ότι η Αρμενία πρέπει να δώσει πίσω εδάφη στο Αζερμπαϊτζάν. Και το άνοιγμα προς τους Αλεβίτες δεν εξασφάλισε πόντους στο ΑΚΡ. Οι Αλεβίτες παρέμειναν στο στρατόπεδο της αξιωματικής αντιπολίτευσης, όπου και ανήκουν εδώ και δεκαετίες.
Για το λόγο αυτό, το ΑΚΡ αποφάσισε να αλλάξει και να ενεργήσει σύμφωνα με τις απόψεις της συντηρητικής του βάσης, μήπως και δει περισσότερες ψήφους. Μία παράλληλη θεωρία είναι ότι ο Ερντογάν θέλει να πάρει τις ψήφους των Τούρκων εθνικιστών, εξασθενώντας τη βάση του Κόμματος Εθνικιστικής Δράσης (ΜΗΡ). Αν συμβεί κάτι τέτοιο, το ΜΗΡ δεν θα μπορέσει να πιάσει το εκλογικό όριο του 10% και να εισέλθει στη Βουλή. Και η νίκη του ΑΚΡ θα είναι μεγαλύτερη από ποτέ.
Μια σκηνοθετημένη προεκλογική στρατηγική;
Η ΨΗΦΟΣ του τρίτου σε ισχύ κόμματος αυτήν τη στιγμή θα ωφελούσε το ΑΚΡ διπλά. Όχι μόνο θα καταφέρει μία τεράστια εκλογική νίκη, αλλά θα εξυπηρετήσει και την επόμενη μεγάλη αποστολή του, δηλαδή τη σύνταξη νέου συντάγματος εναρμονισμένου με τα κριτήρια της Ε.Ε. Το ΑΚΡ χρειάζεται μία μεγάλη νίκη τον Ιούνιο για να πετύχει το στόχο του. Οι φιλελεύθεροι ας δείξουν λίγη υπομονή στην τωρινή ρητορική του ΑΚΡ, ώστε να αφήσουν το κόμμα να προχωρήσει πιο αποφασιστικά στους σκοπούς του.
Είναι, όμως, έτσι; Το ΑΚΡ έχει σχεδιάσει μία τέτοια εκλογική στρατηγική με απώτερο στόχο το σύνταγμα; Ακόμη κι αν η σημερινή ρητορική του κόμματος είναι μία σκηνοθετημένη προεκλογική στρατηγική, ώστε να κερδίσει τις ψήφους των εθνικιστών, τότε θα ήταν μία ανήθικη στρατηγική. Γιατί ένα κόμμα, υποτίθεται, δεν μπορεί να κάνει ή να λέει άλλα όταν κερδίσει τις εκλογές από αυτά που έλεγε πριν.
Δεύτερον, και πιο σημαντικό, είναι υπερβολική η άποψη που θέλει το μέλλον της τουρκικής δημοκρατίας να εξασφαλίζεται με την αύξηση της δύναμης του ΑΚΡ. Αν και μπορεί να είναι το κόμμα που έχει προχωρήσει στις πιο ριζικές αλλαγές εδώ και δεκαετίες, ωστόσο η εξουσία είναι μία δύναμη που διαφθείρει και όποιος τη διαθέτει σε υπερβάλλοντα βαθμό, δεν βοηθά σε τίποτα. Πολύ περισσότερο τον ίδιο τον εξουσιαστή και μετέπειτα τη χώρα.
Εξάλλου, η θέσπιση ενός νέου συντάγματος μπορεί να απαιτεί έναν ισχυρό πολιτικό παίκτη, όπως ένα νικηφόρο ΑΚΡ, αλλά θα χρειαστεί και η συναίνεση όλων των πολιτικών κομμάτων. Με άλλα λόγια, οι προσπάθειες του ΑΚΡ να συμφιλιωθεί με τους κεμαλιστές Τούρκους και τους Κούρδους θα είναι πιο σημαντικές από τις επιπλέον ψήφους που θα συγκεντρώσει. Άραγε ο Ερντογάν και οι σύμβουλοί του το έχουν αντιληφθεί και το έχουν συμπεριλάβει στην προεκλογική στρατηγική ή ο Τούρκος Πρωθυπουργός με τις εξάρσεις του εστιάζει μόνο στο πρώτο μέρος του στόχου; Την ψηφοθηρία και όχι σε αυτό που θα του δώσει πραγματική εξουσία;

ΤΟ ΖΗΤΗΜΑ ΤΟΥ ΖΩΤΙΚΟΥ ΧΩΡΟΥ ΚΑΙ ΤΗΣ ΑΥΤΑΡΚΕΙΑΣ ΣΤΗΝ ΣΗΜΕΡΙΝΗ ΕΛΛΑΔΑ.


ΤΟ ΖΗΤΗΜΑ ΤΟΥ ΖΩΤΙΚΟΥ ΧΩΡΟΥ ΚΑΙ ΤΗΣ ΑΥΤΑΡΚΕΙΑΣ.

 
Αθήνα, 19/1/2011
Ο όρος του Ζωτικού Χώρου (Lebensraum) έγινε ευρύτερα γνωστός, από τις ομιλίες του Αδόλφου Χίτλερ, καθώς αποτέλεσε την βάση του επεκτατικού δόγματος της Ναζιστικής Γερμανίας.
Ωστόσο, η δημιουργία της θεωρίας του Ζωτικού Χώρου, πιστώνεται κανονικά στον Γερμανό καθηγητή Friedrich Ratzel, το 1901. Μερικά χρόνια αργότερα ο Karl Haushofer, γοητεύτηκε από την θεωρία του Ζωτικού Χώρου και την υιοθέτησε εξελίσσοντας την. Από το 1919, όταν και χρίστηκε καθηγητής γεωγραφίας στο πανεπιστήμιο του Μονάχου, ο Haushofer απέκτησε την δυνατότητα να κηρύξει φρέσκιες ιδέες στο χώρο της γεωπολιτικής ακαδημαϊκής κοινότητας. Στον Hitler, η ιδέα αυτή έφτασε μέσω του Rudolf Hess, που ήταν μαθητής του Haushofer. Ο Αυστριακός υποδεκανέας, ενθουσιάστηκε από τη θεωρία και την ενέταξε στην ιδεολογία του Εθνοσοσιαλιστικού κόμματος, μαζί με τη θεωρία της αυτάρκειας, του επεκτατισμού, της φυλετικής ανωτερότητας, του συντηρητισμού και του κοινωνικού Δαρβινισμού. 
Σύμφωνα, με τη θεωρία του Ζωτικού χώρου, κάθε έθνος έχει συγκεκριμένες δημογραφικές και οικονομικές ανάγκες. Αυτές οι ανάγκες δίνουν το δικαίωμα σε έναν λαό να επεκταθεί σε περιοχές, οι οποίες είναι απαραίτητες για την επιβίωση του. Οι περιοχές αυτές θα καλύπτουν αυτές τις ανάγκες και θα δημιουργήσουν αυτάρκεια σε ένα έθνος να προοδεύσει. 
Αν εξετάσουμε το ζήτημα της παραπάνω θεωρίας, μέσα στο ρου της ιστορίας, θα διακρίνουμε ότι στο παρελθόν πολλές φορές, υπήρχαν πολλά έθνη που είχαν ένα συγκεκριμένο ζωτικό χώρο που εποφθαλμιούσαν, για να μπορέσουν να αναπτυχθούν. Όσα τον κατέλαβαν, προόδευσαν. Όσα τον απώλεσαν, εξασθένησαν.
Το πιο αρχαίο παράδειγμα, είναι αυτό της κατάληψης της περιοχής της Παλαιστίνης από τους Αιγύπτιους Φαραώ της 18ηςκαι της 19ης Δυναστείας. Οι αρχαίοι Αιγύπτιοι είχαν μόλις εκδιώξει από τη χώρα τους, τους εισβολείς Υκσώς. Θέλοντας να δημιουργήσουν ένα φράγμα προστασίας από εξωτερικές απειλές αλλά και να επεκτείνουν τις νέες οικονομικές δραστηριότητες τους, έπρεπε να καταλάβουν το χώρο πέρα από τη χερσόνησο του Σινά.
Ένα δεύτερο παράδειγμα έρχεται από την αρχαία Σπάρτη. Το 743 π.χ. παρατηρήθηκε μια έκρηξη πληθυσμού στη Λακωνία, πράγμα που ανάγκασε τους Σπαρτιάτες να αναζητήσουν νέα εδάφη για να καλύψουν τις ανάγκες τους. Η καλύτερη επιλογή ήταν τα εύφορα εδάφη της Μεσσηνίας, τα οποία ήταν εύκολα προσβάσιμα από τη Λακωνία. Έτσι ξέσπασε ο Πρώτος Μεσσηνιακός πόλεμος που οδήγησε σε νίκη των Λακεδαιμονίων. 
Για την αρχαία Ρώμη, ο ζωτικός χώρος ήταν η περιοχή των Ετρούσκων, στα βόρεια της επικράτειας τους. Στη συνέχεια το σύνολο της Ιταλικής χερσονήσου αποτέλεσε τον χώρο που θα τους έδινε αυτάρκεια για να επεκταθούν και να προοδεύσουν.
Η Ανατολική Ρωμαϊκή Αυτοκρατορία, πολέμησε απέναντι στους Πέρσες και τους Ισλαμικούς πληθυσμούς της Ανατολής για να διατηρήσει τη περιοχή της Μικράς Ασίας. Η περιοχή αυτή αποτελούσε τον Ζωτικό Χώρο της καθώς κάλυπτε της ανάγκες της σε εφόδια και στρατό. Η απώλεια αυτής από τους Τούρκους εισβολείς, στην καθοριστική μάχη του Μαντζικέρτ, οδήγησε στην ταχεία συρρίκνωση της, μέχρι την τελική πτώση της Βασιλεύουσας.
Η Αγία Ρωμαϊκή Αυτοκρατορία θεωρούσε ότι η επέκταση στα ανατολικά εδάφη της Ευρώπης ήταν αυτά που, αν κάποιος τα κατείχε, ξεκλείδωνε την κυριαρχία σε όλη την γηραιά ήπειρο. Ουσιαστικά τότε τίθενται και τα θεμέλια της θεωρίας των Γερμανών Ναζί, ότι η κατάληψη της Πολωνίας θα ανήγαγε το Τρίτο Ράιχ στη κυρίαρχη δύναμη της Ευρώπης.
Μετά και το τέλος του Ψυχρού Πολέμου, οπότε και πλέον δεν έχουμε βίαιες προσαρτήσεις εδαφών όπως στα παλαιότερα έτη, τα έθνη κατάλαβαν ότι οι πόλεμοι θα πρέπει να εστιάζονται σε εδάφη που μπορούν οι εταιρείες τους να εξάγουν ορυκτό πλούτο. Αυτό διότι, ο ορυκτός πλούτος αποτελεί πάγια ανάγκη για τη κάλυψη των αναγκών μεγάλων οικονομικών δυνάμεων. Τέτοια σύγχρονα παραδείγματα είναι ο πόλεμος στη Νιγηρία, το Αφγανιστάν και το Ιράκ. 
Όλα αυτά είναι πλήρως κατανοητά. Ένα έθνος που έχει ανάγκες πρέπει να βρει περιοχές που θα του τις καλύψει, και ύστερα να τις καταλάβει. Κατανοητό, αν και από πλευράς ηθικής είναι άδικο για το έθνος που δέχεται την εισβολή.
Τι γίνεται όμως στην περίπτωση που ένα έθνος διατηρεί μια περιοχή που μπορεί να αποτελέσει τον ζωτικό του χώρο και δεν την αξιοποιεί, ενώ παράλληλα ο γείτονας-εχθρός εποφθαλμιά αυτή τη περιοχή?
Η παραπάνω αναφορά γίνεται για τη περιοχή του Αιγαίου πελάγους.
Αυτή αναγνωρίζεται από την αρχαιότητα ως ο Ζωτικός Χώρος της Ελλάδος και για αυτό στο παρελθόν, οι πρόγονοι μας, την υπερασπίστηκαν.
Τι γίνεται όμως στη σημερινή εποχή? Τι κάνει η τωρινή κυβέρνηση?
Γιατί δεν ανακηρύσσουμε την Ανεξάρτητη Οικονομική Ζώνη?
Πως γίνεται χώρα της Ευρωπαϊκής Ένωσης να βρίσκεται κάτω από την απειλή πολέμου (casus belli) από μια χώρα, που υποτίθεται ότι προσπαθεί να μπει στους κόλπους της ευρωπαϊκής οικογένειας?
Το έθνος μας δεν χρειάζεται χώρο για να καλύψει τις δημογραφικές ανάγκες του πληθυσμού. Χρειάζεται όμως χώρο για να καλύψει τις οικονομικές ανάγκες του πληθυσμού και τις δημοσιονομικές ανάγκες του υδροκέφαλου κράτους.
Για να τις καλύψουμε αυτές τις ανάγκες δεν έχουμε ανάγκη να επεκταθούμε σε γειτονικά εδάφη όπως κάνουν όσοι αναζητάν τον Ζωτικό Χώρο που θα τους παρέχει αυτάρκεια. Δεν χρειάζεται γιατί ο ζωτικός χώρος μας είναι το Αιγαίο.
Το Αιγαίο που μένει ανεκμετάλλευτο, που μένει απροστάτευτο, που μένει παραδομένο στη μοίρα του «ότι φέξει το επόμενο πρωινό».
Το βάρος της ευθύνης φέρουν όλες οι κυβερνήσεις της Μεταπολίτευσης αλλά το βάρος της ευθύνης για το μέλλον του Αιγαίου, το φέρει η σημερινή κυβέρνηση. Γιατί ότι δρομολογηθεί τώρα αυτό θα ισχύσει για τις, τρεις και πλέον, επόμενες δεκαετίες.

Θάνος Εύη koukfamily

EΣΠΕΡΙΝΟΣ ΣΤΟΝ ΑΓΙΟ ΠΑΝΤΕΛΕΗΜΟΝΑ.


EΣΠΕΡΙΝΟΣ ΣΤΟΝ ΑΓΙΟ ΠΑΝΤΕΛΕΗΜΟΝΑ.

Της Θωμαϊδος Παριανού

Στις 15 Ιανουαρίου, στις 12.00΄για μια ακόμη φορά, έγινε προγραμματισμένη συγκέντρωση διαμαρτυρίας των ηρωικών κατοίκων της περιοχής και των πατριωτών που τους συμπαραστέκονται. Από το προηγούμενο βράδυ, η πλατεία περιφρουρείτο από ομάδες πατριωτικών νεολαιών, για να γίνει αυτή η εκδήλωση – διαμαρτυρία χωρίς πρόβλημα. Παράλληλα ήταν ζωσμένη με κλούβες και διμοιρίες των ΜΑΤ
Και εκεί βρεθήκαμε αντιμέτωποι με μία ακόμα δυσάρεστη είδηση, η οποία πλέον αποτελεί δείγμα γραφής του νεοεκλεγέντος δημάρχου Αθηναίων κ. Καμίνη. Είχε δώσει άδεια στους ‘αντιρατσιστσές’ του ΑΝΤΑΡΣΥΑ και στον αρχηγό τους Πέτρο Κωνσταντίνου, (ξέρετε, αυτόν που πρωταγωνίστησε στο κάψιμο 4 ανθρώπων ζωντανών στην Τράπεζα Μαρφίν) να κάνουν ‘αντιρατσιστική’ εκδήλωση στα Προπύλαια του Πανεπιστημίου ΜΑΣ (έρημη παιδεία, πως σε καταντήσανε!!) στις 2.00’ μ.μ. και μετά να έλθουν στον Άγιο Παντελεήμονα στις 4.00 και να κάνουν ‘αντιρατσιστική συναυλία’, κουβαλώντας βέβαια την Σάρα και την Μάρα και το κακό συναπάντημα. Παράλληλα όμως δεν είχε ενημερώσει σχετικά την Επιτροπή Αγώνα από τους κατοίκους του Αγίου Παντελεήμονα, οι οποίοι το έμαθαν από τρίτους. Όταν ερωτήθηκε ο κ. Καμίνης, διέψευσε κατηγορηματικά ότι ο ίδιος είχε δώσει τέτοια άδεια. Αλλά, στις 10.00’ π.μ.κατέφθασε συνεργείο του Δήμου Αθηναίων για να στήσει το σκηνικό της ‘αντιρατσιστικής συναυλίας’, αναγκάστηκε όμως να τα μαζέψει και να αποχωρήσει κακήν – κακώς.
Σε σύντομους λόγους που απηύθυναν στους συγκεντρωμένους, ο ιερέας του ναού, πατήρ Μάξιμος και μέλη της επιτροπής αλλά και απλοί κάτοικοι του Αγίου Παντελεήμονα (και όχι μόνον), καταλογίζουν στον νεοεκλεγέντα δήμαρχο είτε ότι τους παραπληροφόρησε είτε ότι ‘δεν ξέρει τι του γίνεται’ μέσα στον ίδιο του τον Δήμο.
Συγκεκριμένα ο πατήρ Μάξιμος είπε τα εξής :
«Πήρα από τον κ.Γιαννέτο {Σπύρο, ενεργό αντιστασιακό μέλος των κατοίκων του Αγ.Παντ.) την είδηση ότι υπάρχει με συγκεκριμένο αριθμό πρωτοκόλλου και ημερομηνία, η άδεια, την οποίαν ακούσατε. Πήρα τηλέφωνο στον προσωπάρχη του κ.Καμίνη, του είπα για το πράγμα αυτό και μου απήντησε ότι αυτοί δεν γνωρίζουν αυτό το κείμενο, ότι θα ψάξουν να το βρουν. Και όντως με πήρε εχθές στις 6 ώρα το απόγευμα τηλέφωνο και μου είπε ότι «Δυστυχώς υπάρχει αυτό το έγγραφο, όπως ακριβώς μου το είπατε». Λοιπόν, εγώ δεν μπορώ και ούτε είμαι σε θέση να κρίνω, αν γνώριζε ο κ. Καμίνης ή όχι, είμαι όμως υποχρεωμένος να σας πω αυτό το οποίο γνωρίζω ο ίδιος αρνήθηκε ότι έχει δώσει τέτοια άδεια και ενδεχομένως να δόθηκε, χωρίς να έχει ενημερωθεί».
Τα λεγόμενα του πατρός Μαξίμου επιβεβαίωσαν και άλλα μέλη της επιτροπής αλλά και απλοί κάτοικοι του Αγ.Παντελεήμονα.
Κάποιος είπε, συγκεκριμένα :
"Συγκάτοικοι, συμμαχητές, με γνωρίζετε οι περισσότεροι, έχουμε παλέψει, είμαστε από την αρχή, από την πρώτη ημέρα του αγώνα στρατευμένοι στην απελευθέρωση αυτής της πλατείας, η οποία ήταν υπό κατάληψη, λαθρομετανάστες είχαν κάνει κατάληψη στην πλατεία εδώ. Δώσαμε αγώνα, χύσαμε αίμα και φυσικά, σήμερα που βρισκόμαστε εδώ δεν βρισκόμαστε για να κάνουμε κάποιο πανηγύρι ή δεν βρισκόμαστε για κάποια πολιτιστική εκδήλωση. Bρισκόμαστε μόνο και μόνο για να υπερασπίσουμε αυτό το έδαφος από την απειλή που έχουμε δεχθεί, στο ότι θα κατέβουν σε λίγο, στις 4.00, λαθρομετανάστες, αναρχικοί, αντιεξουσιαστές και όλα αυτά τα μιάσματα για να πατήσουν το ιερό αυτό έδαφος."
Ήταν, λοιπόν, κοινή απόφαση όλων μας να καθίσουμε στην Πλατεία περιμένοντας τους βαρβάρους. Εν τω μεταξύ, έγιναν κάποιες διαβουλεύσεις, που αν εφαρμόζονταν σωστά, θα είχε λήξει ομαλά η όλη κατάσταση. Δόθηκε εντολή, ο ‘αντιρατσιστής’ Πέτρος Κωνσταντίνου και η παρέα του, η οποία αποτελείτο κυρίως από Σομαλούς και άλλες Αφρο-Ασιατικές ‘αντιρατσιστικές’ δυνάμεις, να μην φθάσουν στην Πλατεία του Αγίου Παντελεήμονα και φυσικά, για συναυλία ούτε λόγος. Πράγματι, αυτοί εμποδίστηκαν στην πορεία τους από τις αστυνομικές δυνάμεις και αποχώρησαν, χωρίς να δημιουργηθεί κανένα θέμα. Στην πλατεία, ο κόσμος που ήταν εκεί καθόταν ήσυχα και παρακολουθούσε τα τεκταινόμενα, πλησίαζε άλλωστε και η ώρα του εσπερινού και ήθελαν να εκκλησιαστούν.
Οπότε, εντελώς ξαφνικά, συνέβη και η απρόκλητη επίθεση των ΜΑΤ εναντίον τους, και μάλιστα με ιδιαίτερη μανία. Δακρυγόνα, φλόγες, κροτίδες εκσφενδονίζονταν από παντού, δημιουργώντας μία αποπνικτική ατμόσφαιρα, ενώ ταυτόχρονα άρχισαν και οι επιθέσεις, οι ξυλοδαρμοί και οι συλλήψεις των νεολαίων που αποτελούσαν την ομάδα περιφρούρησης. (Άθελα, μας ήρθαν οι εικόνες από παλαιότερες εκδηλώσεις αναρχικών και ‘αντιρατσιστών’, που χτυπούσαν ανυπεράσπιστους πολίτες, έσπαγαν, έκαιγαν, λεηλατούσαν κλπ ΜΠΡΟΣΤΑ στα μάτια των ΜΑΤατζήδων και αυτοί δεν κουνούσαν ούτε το μικρό τους δακτυλάκι). Ο κόσμος έτρεξε μέσα στην εκκλησία για να σωθεί, Αλλά και αυτό δεν ήταν πρόβλημα για τα ΜΑΤ. Έτρεξαν και αυτοί πίσω τους και είχαν όλη την καλή διάθεση να μπούνε και ΜΕΣΑ στην εκκλησία για να συνεχίσουν το ‘ηρωικό’ τους έργο, εμποδίστηκαν όμως από τον πατέρα Μάξιμο που με το σώμα του τους έφραξε την πόρτα. Και ακολούθησε μία πρωτοφανής ιεροσυλία: έσπασαν το τζάμι της πόρτας εισόδου της εκκλησίας και έριξαν μέσα χημικά!!
Οι νεολαίοι και οι ομάδες περιφρούρησης των πολιτών, καταλαβαίνοντας ότι αυτοί ήταν το ‘κόκκινο πανί’ για τους ΜΑΤατζήδες, αποφάσισαν να αποχωρήσουν συντεταγμένοι, για να λήξει αυτή η ιστορία. Εντωμεταξύ, ήρθε και η ώρα του Εσπερινού και ο πατήρ Μάξιμος άρχισε την λειτουργία, παρακαλώντας μας να κάνουμε ησυχία, γιατί όλοι μας είμαστε πολύ ταραγμένοι και με προβλήματα αναπνοής, όπως ήταν φυσικό. Αλλά , ούτε και αυτό μπόρεσε να γίνει. Έξω στην πλατεία της εκκλησίας, τα ΜΑΤ έριχναν νέα χημικά και προέβαιναν σε νέες επιθέσεις ενάντια στις ομάδες περιφρούρησης που προσπαθούσαν να αποχωρήσουν ειρηνικά και συντεταγμένα. Μη έχοντας άλλη διέξοδο σε κάθε επίθεση, τα παιδιά έτρεχαν πάλι μέσα στην εκκλησία, Γινόταν πανικός, η λειτουργία διακόπτονταν και νέα κύματα χημικών μας έπνιγαν. Νέες προσπάθειες αποχώρησης, νέες επιθέσεις των ΜΑΤ, νέα είσοδος σωτηρίας μέσα στην εκκλησία, ώσπου στο τέλος τα ΜΑΤ πείσθηκαν να τους αφήσουν να φύγουν, ειρηνικά και συντεταγμένα, όπως ήθελαν από την αρχή. Παρ’όλα αυτά, τους ακολούθησε ένα μέρος των δυνάμεων των ΜΑΤ και εμάς πάλι το μυαλό μας ήρθαν εικόνες από προηγούμενες αποχωρήσεις ‘αναρχικών και αντιρατσιστών’ κουκουλοφόρων, με τα στειλιάρια στα χέρια, που, εντελώς ανενόχλητοι δεν είχαν αφήσει τίποτα όρθιο και αποχωρούσαν κάτω από την μύτη των ΜΑΤ, βρίζοντάς τους κατάμουτρα.
Εν τω μεταξύ, με τούτα και με κείνα, τελείωσε ο εσπερινός και εμείς, το χριστεπώνυμο πλήρωμα βγήκαμε έξω. Και εδώ, βρεθήκαμε σε μία άλλη εικόνα. Τα ΜΑΤ αποχωρούσαν επιβιβαζόμενοι στις κλούβες, που είχαν ζώσει την εκκλησία. Τους συνόδευαν οι αποδοκιμασίες του κόσμου, όπως ειρωνικά χειροκροτήματα και ‘μπράβο’, κραυγές αποδοκιμασίας [ουουου…, προδότες…, δεν ντρέπεστε..] και συνθήματα όπως «Τρεις και εξήντα παίρνετε, πατριώτες δέρνετε», « Η Ελλάδα ανήκει στους Έλληνες», κ.α.. Και όταν οι κλούβες έβαλαν μπρος να ξεκινήσουν, τους αποχαιρέτησαν κουνώντας Ελληνικές σημαίες. 
Και εμείς αποχωρήσαμε για τα σπίτια μας, προβληματισμένοι αλλά ευτυχείς, που κερδίσαμε μία ακόμα μάχη ενάντια στους νεοταξίτες και τα μίσθαρνα όργανά τους. Ευχαριστήσαμε τον Άγιο Παντελεήμονα, που η Χάρη του μας φύλαξε από τα χειρότερα. Ξέρουμε ότι θα ακολουθήσουν πολλές και σκληρές μάχες ακόμα, αλλά δεν φοβόμαστε, γιατί, όπως λέει και ο ποιητής: «Εμείς έχουμε το δίκιο με το μέρος μας ΚΑΙ ΤΟ ΞΕΡΟΥΜΕ».

Θάνος Εύη koukfamily

O ΕΞΕΥΡΩΠΑΙΣΜΟΣ, Η ΣΥΓΧΡΟΝΗ ΕΚΦΡΑΣΗ ΤΟΥ ΡΑΓΙΑΔΙΣΜΟΥ, ΩΣ ΕΡΓΑΛΕΙΟ ΥΠΟΤΑΓΗΣ



Posted by ΛΑΚΕΔΑΙΜΩΝ στο 22/01/2011
 
 
Rate This

Γράφει: ο Αντώνης Ανδρουλιδάκης* 

Όταν ο Κοραής άλλαζε το όνομα του κράτους της Φραγκίας -που προερχόταν φυσιολογικά από το France- σε Γαλλία και τους κατοίκους του από Φράγκους σε Γάλλους, επιχειρούσε ουσιαστικά να αναβαπτίσει τη δυτική αποικιοκρατία, που σαν τέτοια ήταν οριστικά καταδικασμένη στη συνείδηση του ελληνικού έθνους.
Έτσι στα χρόνια που κύλησαν, κανείς δεν αναρωτιέται πλέον γιατί και με ποια ετυμολογία ο Φράγκος ονομάζεται πλέον Γάλλος. Αυτή η επιτυχής αναβάπτιση, είναι ένα ελάχιστο δείγμα, ενός ολοκληρωμένου συστήματος αποδόμησης του ελληνικού κόσμου και παρασιτικής πρόσδεσης του στο δυτικό Ιmperium.
Από τότε και μέχρι και σήμερα, κοντά 200 χρόνια «ελεύθερου» εθνικού βίου, το ίδιο αυτό το σύστημα αποδόμησης εμμένει να  «αναβαπτίζει» και να εξωραΐζει κατ’ εξακολούθηση τη δυτική αποικιοκρατία.
Από τότε και μέχρι και σήμερα, η δυτική αποικιοκρατία και κυριαρχία μεταμορφώνεται στη συνείδηση του λαού σε πρότυπο-αιτούμενο υπόδειγμα κοινωνικής ευζωίας και λειτουργικότητας.  Οι έννοιες του εκσυγχρονισμού, του εξορθολογισμού και του εξευρωπαϊσμού, κατέληξαν σήμερα σχεδόν ταυτόσημες. Ανάλογα η «δυστυχία του να είσαι Έλληνας» ορίζεται πλέον ως η απόσταση από τον ζητούμενο εξευρωπαϊσμό. “Εύλογα”, κάθε είδους αδυναμία ή έλλειμμα αποδίδεται όχι στο δυτικό αποικιοκρατικό έλεγχο επί του ελλαδικού κράτους, αλλά στην ελληνική κληρονομιά του κράτους και των παραδόσεων του. Κάθε τι ελληνικό καταδικάζεται στη σιωπή και στην αφάνεια ενώ ότι καταφέρνει να επιζήσει υφίσταται μια άνευ προηγουμένου διαστρέβλωση και συκοφάντηση ή  “ακινδυνοποιείται” ως μουσειακό έκθεμα.
Αν όπως ορίζει ο Κίρκεγκαρντ «ο φθόνος είναι κατακερματισμένος θαυμασμός», εδώ ο ορισμός του φθόνου συναντά το πλήρες περιεχόμενο του. Αναφέρω εντελώς ενδεικτικά το διοικητικό σύστημα των κοινοτήτων το οποίο αντλούσε τις πηγές του αδιάλειπτα ήδη από τις αρχαίες αμφικτιονίες και το οποίο συνέτριψε η Βαυαροκρατία στην πρώιμη φάση του ελλαδικού κρατιδίου, για να εγκαθιδρύσει το συγκεντρωτικό μοναρχικό πολίτευμα που εξυπηρετούσε τις αποικιοκρατικές επιδιώξεις της. Το ότι -με άλλα λόγια- η χώρα δεν διαθέτει σήμερα ικανό σύστημα αποκεντρωμένης περιφερειακής ανάπτυξης δεν οφείλεται κατ’ ουδένα τρόπο στην ελληνική κληρονομιά και παράδοση, αλλά ακριβώς στην υποχώρηση και στρέβλωση αυτής της παράδοσης από τους δυτικούς επικυρίαρχους. Είναι δε ακόμη πιο εντυπωσιακό ότι οι δυτικοί υιοθέτησαν για λογαριασμό τους και εφάρμοσαν με ευλάβεια (βλέπε στο παράδειγμα μας τα καντόνια που σχεδίασε ο Καποδίστριας στην Ελβετία), ότι καταδίκασαν και αποδόμησαν με μένος στον ελληνικό χώρο.
Όμως το σύστημα αποδόμησης του ελληνικού κόσμου και παρασιτικής πρόσδεσης του στο δυτικό κοσμοσύστημα έχει και σήμερα τους «άξιους» συνεχιστές και εκπροσώπους του.
Δεκάδες δημοσιογράφοι, καθηγητάδες και διανοούμενοι της δεκάρας, με αναλυτικό ύφος γραφής ανάλογο ενός μαθητή γυμνασίου και ήθος υπάκουου υπαλληλίσκου, καταγγέλλουν τον Τόπο και την Πατρίδα, το Λαό και το Έθνος, την Ιστορία και την Κληρονομιά, το μεδούλι του τρόπου μας, ως υπεύθυνους για τη χρεωκοπία. Ως υπεύθυνους δια πάσαν νόσον και πάσαν μαλακίαν. Ακόμη και η φοροαποφυγή ερμηνεύεται ως κληρονομιά μιας στρεβλής αντίληψης της σχέσης πολίτη-κράτους που αποδίδεται στις έξεις που δημιούργησε η οθωμανική τυρρανία. Κουβέντα για τη σπάταλη και διευθαρμένη πολιτική τάξη, κουβέντα για την αυτονόμηση των εσόδων του κράτους που κατανέμονται άσχετα με την ίδια την κοινωνία και τις ανάγκες της. Κουβέντα για την φοροδιαφυγή στην εσπερία ή μήπως είναι ελληνικό φαινόμενο; Κουβέντα για το ενδεχόμενο η φοροδιαφυγή να αποτελεί -ίσως και- οιωνεί πράξη εθνικής αντίστασης, αφού στερεί από τους διαχειριστές του συστήματος την οικονομική δυνατότητα να παραδώσουν τους πόρους της κοινωνίας στους διεθνείς πάτρωνες τους.
Αντίθετα, αυτοί οι ίδιοι οι απολογητές της υποταγής του τόπου, έχουν ενιαία στάση και στα υπόλοιπα θέματα που αφορούν στην εξυπηρέτηση των ευρύτερων συμφερόντων της δύσης. Οι ίδιοι άνθρωποι που υπερασπίστηκαν το διαλυτικό σχέδιο Ανάν, υπερασπίστηκαν επίσης τους βομβαρδισμούς στη Σερβία και την εισβολή στο Ιράκ. Οι ίδιοι που υπερασπίστηκαν τον σημιτικό εξευρωπαϊσμό/εκσυγχρονισμό, δηλαδή την ακόμη μεγαλύτερη εξάρτηση της χώρας από το ευρωπαϊκό χρηματιστικό κεφάλαιο, οι ίδιοι υπερασπίστηκαν τη Μαδρίτη και την τραγωδία των Ιμίων, οι ίδιοι υπερασπίστηκαν την παράδοση του Οτσαλάν αλλά και τη διεξαγωγή της αθλιότητας των Ολυμπιακών αγώνων. Φανατικοί του νεοφιλελεύθερου Θατσερισμού παλιότερα, έγιναν αργότερα υπερασπιστές των ανθρωπίνων δικαιωμάτων του Κλίντον  και του μανιχαϊσμού του Μπους, ενώ μόλις πρόσφατα ανακάλυψαν και το λευκό πουκάμισο της αλλαγής του προέδρου Ομπάμα.  Οι ίδιοι κατακεραυνώνουν τον κάθε υπαλληλίσκο ως υπεύθυνο της χρεωκοπίας του σήμερα. Και καθόλου τυχαία, οι ίδιοι υποστηρίζουν τη στρέβλωση της σύγχρονης Ιστορίας μας με τους «συνωστισμούς» στη Σμύρνη και την «προσάρτηση» των νησιών του Αιγαίου. Και επίσης καθόλου τυχαία, οι ίδιοι υποστηρίζουν την προώθηση της ελληνοτουρκικής φιλίας, με την στρατηγική του κατευνασμού, των κοινών επιχειρήσεων και των συνεχών παραχωρήσεων και υποχωρήσεων.
Πίσω απ’ το «μαζί τα φάγαμε», «καταναλώνουμε περισσότερο απ’ ότι παράγουμε», «ας έρθει η τρόικα να μας σώσει αφού δεν μπορούμε μόνοι μας», «φταίει η ελληνική δημοσιουπαλληλία», «φταίει η φοροδιαφυγή του τάδε ψιλικατζή», «φταίει το έλλειμμα ανταγωνιστικότητας και παραγωγικότητας»  και τόσα άλλα στερεότυπα, αυτό που μεθοδικά υποκρύπτεται είναι η πραγματική αιτία του ελληνικού προβλήματος. Και αυτή δεν είναι άλλη από την βίαια πρόσδεση της χώρας στη Δύση και μάλιστα ως παρασιτική της απόφυση. Ως εξάρτημα ενός ιμπέριουμ.
Για την κατάντια του τόπου δεν φταίει το έλλειμμα ευρωπαϊσμού και εξορθολογισμού, αλλά το πλεόνασμα της εξάρτησης από τη Δύση.
Άρα, όποιος αποδίδει την σημερινή τραγωδία του τόπου στην απόσταση του από τη Δύση, επιδιώκει ουσιαστικά και συνειδητά να αποκλείσει την πιθανότητα μιας εθνικής αφύπνισης που θα οδηγούσε στην διεκδίκηση της εθνικής μας ανεξαρτησίας και στην ολοκλήρωση του ’21. Όποιος αποδίδει το ελληνικό πρόβλημα στην απόσταση του κράτους και της κοινωνίας μας από τη Δύση, επιδιώκει ουσιαστικά την διαιώνιση της εθνικής εξάρτησης από το δυτικό κοσμοσύστημα.
Το να αυτομαστιγωνόμαστε γιατί δεν έχουμε γίνει ακόμη «εφάμμιλοι των καλυτέρων ευρωπαϊκών», είναι σαν να απαιτούμε από ένα όργανο σαν την σκωληκοειδή απόφυση να γίνει καρδιά ή πνεύμονας.  Και γνωρίζουν πολύ καλά όσοι «διαμαρτύρονται» για κάτι τέτοιο, ότι αυτό είναι ανέφικτο. «Διαμαρτύρονται» μόνο για να μην γίνει αντιληπτή αυτή η πραγματικότητα. Για να αποκρύψουν σαν νέοι σταυροφόροι-μισθοφόροι την πραγματική αιτία του ελληνικού προβλήματος. Να μην συνειδητοποιήσει ποτέ η απόφυση, τον πραγματικό της παρασιτικό ρόλο.
Γι’ αυτό, η μόνη μας ελπίδα είναι –κόντρα στην κρατικοδίαιτη και εξωνημένη διανόηση- να αποκατασταθεί στα ίδια τα μάτια μας ο ελληνικός κόσμος και να αποκτήσει ο τόπος μας τη δική του σάρκα, δίχως να είναι απόφυση κανενός. Πρέπει ο τρόπος μας να σαρκωθεί ξανά σε τούτα τα βράχια, αφού πετάξει πρώτα από πάνω του το στενό πανωφόρι που του φόρεσαν με το ζόρι οι ντόπιοι εκπρόσωποι της ευρωπαϊκής τυραννίας του χρήματος και της ευκολίας.
*Ο Αντώνης Ανδρουλιδάκης   είναι οικονομολόγος
τόνοι και πνεύματα

Σάββατο 22 Ιανουαρίου 2011

Διεφθαρμένη πολιτο-κομματική ολιγαρχία (από το Καλάμι)

«'Ω Ελλάς ηρώων χώρα, τι γαϊδάρους βγάζεις τώρα;» (Γ. Σουρής)
gapΗ διεφθαρμένη πολιτικο-κομματική κοινοβουλευτική ολιγαρχία διασύρει και καταστρέφει την Ελλάδα
Σκάνδαλο Siemens και Εξεταστική της Βουλής. Γιά μιά ακόμα φορά η πολιτικο-κομματική κοινοβουλευτική χούντα ΠΑΣΟΚ και Ν.Δ. που έχει καθιερώσει συνταγματικά γιά τα μέλη της, ασυλία, παραγραφή, ατιμωρησία, αποδεικνύει αυτό που πάντα ήταν, δηλ. ληστρική, ευθυνόφοβη και καταστροφική γιά την Ελλάδα. Και τα δύο κόμματα απόδειξαν πάλι, ότι, συνήθισαν στην ατιμωρησία διεφθαρμένων στελεχών τους, αποδεκτών ''μίζας''. 'Οπως σε πολλές ανάλογες εξεταστικές πριν από αυτήν της Siemens, τα εξετασθέντα αδικήματα έχουν παραγραφεί, ουδείς πολιτικός παραπέμπεται ή τιμωρείται. Τα αδικήματα διαπράττονται, διαπιστώνονται, οι βουλευτές φωνασκούν, τα κόμματα δημαγωγούν ασύστολα, παζαρεύουν και ύστερα όλα τελειώνουν, αφού κανείς και ποτέ δεν τιμωρείται. Οι -με συνταγματικά κατοχυρωμένη ασυλία, ατιμωρησία- 'Ελληνες διεφθαρμένοι πολιτικοί, διέπραξαν ένα μεγάλο έγκλημα: Χρεοκόπησαν την χώρα και κατάργησαν την Δικαιοσύνη. Και η Ελλάδα, εξαιτίας τους, από την διαφθορά πέρασε στην απόλυτη ανομία.

Από την "Άψογη Στάση" του Γ. Θεοτόκη στην "Καλόπιστη Στάση" του Ε. Βενιζέλου.


Καινοφανείς θέσεις ΥΕΘΑ: Από την "Άψογη Στάση" του Γ.Θεοτόκη στην "Καλόπιστη Στάση" του Ε.ΒενιζέλουΕκτύπωσηE-mail
22-01-2011 12:32:42
ImageAπάντηση αντάξια υπουργού Εθνικής Άμυνας υποτελούς ή ημιαυτόνομου 
κράτους έδωσε ο Ευάγγελος Βενιζέλος στον βουλευτή του ΛΑΟΣ Ιωάννη 
Κοραντή αναφορικά με τις χιλιάδες παραβιάσεις των εναέριων συνόρων 
μας από τα τουρκικά μαχητικά κάθε χρόνο. Ιδού η απάντηση και ας βγάλει ο 
καθένας τα συμπεράσματά του: «Η στάση της Ελλάδας είναι καλόπιστη και 
σταθερό σημείο αναφοράς της πολιτικής μας αποτελεί η διεθνής νομιμότητα και η 
υπό το πρίσμα των προβλέψεων του διεθνούς δικαίου θεώρηση ή διευθέτηση 
οποιουδήποτε προβλήματος.Συνεπώς, η ειρηνική επίλυση διαφορών ή η 
αντιμετώπιση μονομερών αμφισβητήσεων, στην προαναφερθείσα βάση, ιδιαίτερα 
με γειτονικές χώρες, συνιστά πάγια τακτική και η ως άνω θέση με κανένα τρόπο 
δεν προβάλλει εικόνα «αδυναμίας» της χώρας προς τα έξω”. 
Σίγουρα δεν είναι τυχαίο ότι έχει εγκαταλείψει ακόμα και το δόγμα της «στρατηγικής ψυχραιμίας», 
το οποίο φαίνεται ότι εκνεύριζε την Άγκυρα και έτσι την «στρατηγική ψυχραιμία» τη διαδέχθηκε η 
«καλόπιστη στάση».
Ιστορικά θυμίζουμε την πολιτική της «αψόγου στάσεως» του Γιώργου Θεοτόκη ίδια ακριβώς, με τις
 ιστορικές αναλογίες φυσικά, με την πολιτική της "Καλόπιστης στάσης" του Ε.Βενιζέλου: Την 
29/9/1908 μέσα σε γιορταστικό και εθνικό κλίμα ορκίστηκε πίστη στο σύνταγμα και τον Βασιλέα της 
Ελλάδος η Κρητική εθνοσυνέλευση, ο τότε πρωθυπουργός, όμως΄, ο Γ.Θεοτόκης υπό την πίεση της 
Αγγλίας και τον φόβο της Τουρκίας, έφτιαξε το δόγμα της «Άψογης στάσης», όπως σήμερα ο Βενιζέλος 
έφτιαξε το δόγμα της «καλόπιστης στάσης».
Τι ήταν αυτή η «Άψογη στάση» του Γ.Θεοτόκη; Η «άψογος στάση» προέβλεπε το δόγμα ότι η 
Ελλάς δεν αποδέχεται την ένωση της Κρήτης χωρίς την σύμφωνο γνώμη της Τουρκίας και των 
Δυνάμεων! Φοβούμενος την οργή της Τουρκίας. Παρά το γεγονός ότι η Κρητική Επανάσταση 
είχε γίνει με αυτό το κυρίαρχο αίτημα!
Βέβαια αυτή η "άψογος στάσης" ήταν από τις βασικές αιτίες της επανάστασης που ακολούθησε 
στο Γουδί το 1909. Να ελπίζουμε σε κάτι ανάλογο;
Πάντως για να μην αδικήσουμε τελείως τον Γ.Θεοτόκη, πέρα από την "Αψογη Στάση" απόρροια
και των τραυματικών εμπειρειών του ατυχούς πολέμου του 1897, σε αυτόν οφείλεται σε μεγάλο 
βαθμό η στρατιωτική προετοιμασία της χώρας, κάτι που επιτέλεσε είτε ως πρωθυπουργός, είτε
 ως υπουργός Ναυτικών. Ας πούμε ότι κατά την εποποιία του 1912-13, η στρατιωτική επάρκεια 
της χώρας οφειλόταν και στην πολιτική εξοπλισμών του Γ.Θεοτόκη.
Εδώ, δεν έχει καμία σχέση με τον νυν υπουργό Εθνικής Άμυνας...
Όσο για τους αριθμούς τους οποίους έχουμε επιδείξει «καλόπιστη στάση» είναι αυτοί που έχει ήδη 
δημοσιεύσει το defencenet.gr, τώρα έρχεται και ο υπουργός Εθνικής Άμνας να τους επιβεβαιώσει: 
Σύμφωνα με τον υπουργό Άμυνας τα ακριβή στοιχεία για το 2010 είναι: 3030 αεροσκάφη, 20 υπερπτήσεις,
13 εμπλοκές, 1239 παραβιάσεις Ε.Ε.Χ. και 367 οπλισμένοι σχηματισμοί, ενώ για το 2009 οι εμπλοκές 
ανήλθαν στις  237.

Τμήμα ειδήσεων defencenet.g