Η ανικανότητα χειρισμού της κρίσης, η ομολογούμενη αποτυχία του Μνημονίου, η έλλειψη σχεδίου, η άνευ όρων παράδοση στις επιταγές της τρόικα, η διάσταση απόψεων σε βασικά θέματα, συνθέτουν την εικόνα της σημερινής κυβέρνησης.
Μιας κυβέρνησης ανίκανης να δώσει λύσεις, και που διαστρέφει την αλήθεια, που πέφτει από γκάφα σε γκάφα και αδυνατεί πλέον να πείσει ακόμη και την ίδια της την κοινοβουλευτική ομάδα.
Το Μνημόνιο ήταν ξεκάθαρη επιλογή της κυβέρνησης Παπανδρέου και όχι μονόδρομος.
Μετά από τις νέες αποκαλύψεις Στρος Καν, οι κυβερνητικές επικοινωνιακές φανφάρες δεν πείθουν πλέον κανέναν. Οι υποτιθέμενες επιλογές σωτηρίας απέτυχαν παταγωδώς και οδήγησαν την οικονομία σε ακόμη μεγαλύτερη ύφεση και την κοινωνία σε απόγνωση.
Τα συνεχή ψεύδη στον ελληνικό λαό δημιουργούν μείζον πολιτικό θέμα.
• «Σταματήστε να μιλάτε για μονόδρομους, πείτε την αλήθεια στον ελληνικό λαό», (Βάσω Παπανδρέου)
• «Τα νούμερα δεν βγαίνουν το ξέραμε και από πριν. Το μνημόνιο έχει αποθάνει προ πολλού αφού συνεχώς τροποποιείται. Ποιος περίμενε να λυθεί το πρόβλημα του χρέους από το Μνημόνιο; Αν το περίμενε ο κ. Παπακωνσταντίνου είναι λάθος. Το μνημόνιο δεν μπορεί να λύσει το οικονομικό πρόβλημα της χώρας». (Παντελής Οικονόμου)
• «Αλήθεια με δόσεις δεν γίνεται. Μην τα παρουσιάζεις όλα ‘‘σαλαμοποιημένα’’» (Κώστας Γείτονας προς υπουργό Οικονομίας)
• «Πεποίθησή μου είναι ότι τα κρούσματα αποσυντονισμού της κυβέρνησης είναι κυρίως παράγωγο της αμφιταλάντευσης και της έλλειψης σαφούς πολιτικού προσανατολισμού στα πολλαπλά μέτωπα που ανοίγουμε», (Γιώργος Φλωρίδης).
Η παραπάνω κριτική δεν ανήκει σε βουλευτές της αντιπολίτευσης, όπως θα περίμενε κανείς, αλλά σε κυβερνητικούς βουλευτές, γεγονός που υποδηλώνει την έκρυθμη κατάσταση που επικρατεί στο εσωτερικό του κυβερνώντος κόμματος και επιβεβαιώνει την καταγγελία του αρχηγού της ΝΔ, ότι οι βουλευτές του ΠΑΣΟΚ δεν γνώριζαν τι ψήφιζαν.
«Το ψέμα έχει κοντά ποδάρια» και αυτό το γνωρίζουν καλά και οι πολίτες και οι βουλευτές του ΠΑΣΟΚ σε αντίθεση με την κυβέρνησή τους, που επιλέγει να ποιεί τη νήσσα επιχειρώντας να παρουσιάσει το άσπρο μαύρο.
Η πολυγλωσσία, οι ενδοκυβερνητικές κόντρες, οι παλινωδίες, η διάσταση απόψεων πρωτοκλασάτων υπουργών, δίνουν την εικόνα μιας κυβέρνησης «σκορποχώρι» η οποία οδεύει στη κρίσιμη Σύνοδο Κορυφής της 25ης Μαρτίου με άδεια φαρέτρα και χωρίς συγκεκριμένες θέσεις.
Χαρακτηριστικό της κωμικοτραγικής κατάστασης που επικρατεί, οι διαφορετικές τοποθετήσεις των κ.κ. Ραγκούση, Πεταλωτή , Καστανίδη και Ξενογιαννακοπούλου, για το θέμα της συνταγματικής εγγύησης του χρέους.
Ο υπουργός εσωτερικών τάχθηκε υπέρ της συνταγματικής κατοχύρωσης της λιτότητας, σε αντίθεση με τον κυβερνητικό εκπρόσωπο, ο οποίος απέκλεισε ένα τέτοιο ενδεχόμενο και τον υπουργό δικαιοσύνης, ο οποίος εκτίμησε ότι δεν μπορείς να καθιστάς συνταγματική μια πολιτική επιδίωξη που μπορεί να μεταβάλλεται. Η δε αναπληρώτρια υπουργός Εξωτερικών, Μαριλίζα Ξενογιαννακοπούλου, Θεωρεί ότι στο Σύνταγμα, που είναι ο κορυφαίος καταστατικός χάρτης, δεν μπορεί να αποτυπώνονται τέτοιες ανάγκες με έναν μονόπλευρο τρόπο.
Τέσσερεις υπουργοί Τέσσερεις δηλώσεις, Τέσσερεις διαφορετικές θέσεις. Κυβέρνηση «σκορποχώρι» !
Και σαν να μη έφταναν όλα αυτά χθες στη κυβέρνηση έγινε της … Λιβύης.
Δημόσιος καυγάς μεταξύ των κκ. Βενιζέλου και Ραγκούση για το θέμα της απεργίας πείνας των μεταναστών, όπου ο Υπουργός Εσωτερικών Αποκέντρωσης και Ηλεκτρονικής Διακυβέρνησης κ. Γ. Ν. Ραγκούσης, απέστειλε στον Τύπο(?) ανακοινωσή του , με την οποία ψέγει τον κ. Βενιζέλο γιατί πριν μιλήσει …δεν ζήτησε τη γνώμη του.
«Δεν είναι δυνατόν…να υπάρχει δημόσια παρέμβαση μέλους της κυβέρνησης, χωρίς να έχει προηγουμένως ζητήσει να πληροφορηθεί τα δεδομένα…» αναφέρει στην ανακοίνωσή του ο κ. Ραγκούσης. Της … Λιβύης!
politis.gr
“Πρέσβη και πρεσβευτή των δικαιωμάτων των μεταναστών” χαρακτήρισε η έγκυρη αυστραλιανή εφημερίδα The Sydney Morning Herald σε εκτενές δημοσίευμά της τον διακεκριμένο ομογενή πανεπιστημιακό καθηγητή Μανώλη Αρώνη (στα δεξια της φωτ.) που απεβίωσε πρόσφατα σε ηλικία 78 ετών. Όπως σημειώνει η εφημερίδα ούτε ένα, σχεδόν θανατηφόρο καρδιακό επεισόδιο, όταν ήταν μόλις 40 ετών, δεν εμπόδισε τον καθηγητή Αρώνη να ζήσει την ζωή του και κυρίως να προσφέρει στο κοινωνικό σύνολο. Πέραν από τα πανεπιστημιακά του καθήκοντα, όπου επίσης διακρίθηκε, ο αποθανών για δεκαετίες δραστηριοποιήθηκε στους κόλπους της ομογένειας, αλλά και πολύ πέρα από τα στενά όρια αυτής, φτάνοντας σε υψηλές θέσεις και αξιώματα της αυστραλιανής κοινωνίας.
Άγκυρα:-
