Το πήρα από το Alkimos archive. Δεν θα συμφωνήσω με την γνώμη του δημοσιογράφου αλλά ούτε και του Άλκιμου. Το γεγονός ότι το «στήσιμο» του νεοσύστατου, τότε, ελληνικού κράτους έγινε εξ αρχής πάνω σε βάσεις στρεβλές είναι γεγονός αναμφισβήτητο αλλά το να χρεώνουμε στον «Έλληνα» Όθωνα την επιδίωξη δημιουργίας οπαδών λες και ήταν κοινός πολιτικάντης δεν το θεωρώ σοβαρό. Δεν θεωρώ επίσης σοβαρό να χρεώνουμε στο σύνολο του κλήρου ευθύνες και υποταγή στον εκάστοτε ισχυρό. Φωτεινό παράδειγμα ο Δαμασκηνός. Αλλά και για το Άγιο Όρος έχω ενστάσεις. Ο Χίτλερ εξ αρχής έθεσε το Άγιο Όρος υπό την προστασία του απαγορεύοντας και την επίσκεψη, έστω, Βούλγαρου στο Περιβόλι της Παναγίας και μάλιστα ήταν αυτός που προφύλαξε τους θησαυρούς του. Επισκέφθηκα το Άγιο Όρος σε εποχή που οι ηγούμενοί του είχαν ζήσει την κατοχή, είχαν πολεμήσει κατά των Γερμανών είχαν κάνει αντίσταση είτε με τον ΕΔΕΣ, είτε με τον ΕΛΑΣ αλλά όλοι τους ήταν κάθετοι. «Μη Χίτλερ, το Άγιο Όρος δεν θα υπήρχε σήμερα και οι θησαυροί του θα κοσμούσαν διάφορες ιδιωτικές συλλογές και μουσεία του εξωτερικού».
Αποτέλεσε η βασιλεία του Όθωνα την απαρχή της σημερινής κακοδαιμονίας των Ελλήνων;
«Η δημοσιονομική κρίση» , σημειώνει, «και μάλιστα όλα σχεδόν τα δομικά σφάλματα του ελληνικού κράτους σήμερα ανάγονται στη βασιλεία του Όθωνα.» Και ο Joachim Käppner εξηγείται. Ο οίκος των Βίτελσμπαχ που βρισκόταν στον θρόνο της Βαυαρίας, δηλαδή μιας ήσυχης και μέτριας γερμανικής δύναμης εκείνης της εποχής, έρρεπε σε υψιπετείς φιλοδοξίες και υποτίμηση των αντικειμενικών δυνατοτήτων. Έτσι και ο νεαρός Όθων ονειρευόταν τον εαυτό του αυτοκράτορα του Βυζαντίου με έδρα στο Βόσπορο, μια εντελώς μετέωρη φαντασίωση που αργότερα υπό τη μορφή της Μεγάλης ιδέας είχε για την Ελλάδα τεράστιο πολιτικό και οικονομικό κόστος.





