Ίμια 96: Η αθέατη σκηνοθετημένη πλευρά

Posted by ΛΑΚΕΔΑΙΜΩΝ στο 19/01/2011

Έρχονται συχνά πυκνά μέρες βαριές για το ελληνικό έθνος ανά διαστήματα..Μέρες όπου ο Έλληνας καλείται εκ καθήκοντος και εκ περισσείας υπερηφάνειας και τιμής να υπερασπιστεί και να αγωνισθεί για τα εδαφικά του κεκτημένα και δικαιώματα…ημέρες θάρρους, ημέρες θρήνου.. Και άλλες κατα τις οποίες προσήκει τοις Έλλησι ενθυμηθήναι των άγριων λεπτών κατασπάραξης της ελληνικής σάρκας και ιστορίας..
Σαν ξεχνά κανείς τέτοια γεγονότα γίνεται αναπάντεχο πιόνι ενός ευρύτερου σκακιστικού τεχνάσματος που ανήκει σε μια άμορφη εξευγενισμένη πολλάκις θεότητα που πολλοι προσκυνούν το δίχως άλλο που ονομάζεται διεθνοποίηση και εκχέρσωση κάθε εθνικής συνειδησης και ταυτότητος αντικαθιστώντας τες με συνειδητότητα ( η κατάσταση του μη νου) και σε μια συνείδηση χωρίς υποκείμενο..χωρίς Πατρίδα..
Στα τέλη κάθε Ιανουαρίου από το 1996 και εφ’εξής θυμόμαστε και αναθεωρούμε γεγονότα και ρηματικές διακοινώσεις…θρηνούμε μαζί με τις οικογένειες των τριών γενναίων αθανάτων και  συν-Ελληνων μας που δέχτηκαν για νεκρικό κρεβάτι τους την αγκαλιά του Ποσειδώνα εν τη διαρκεία ενός απέθαντου θανάτου..
Όλα άρχισαν με την εξής αφορμή: Στις 26 Δεκεμβρίου 1995 το τουρκικό φορτηγό πλοίο “Φίγκεν Ακάντ” προσαράζει στις βραχονησίδες Ίμια. Ο Τούρκος πλοίαρχος ισχυρίζεται ότι βρίσκεται σε τουρκικά χωρικά ύδατα και αρχικά αρνείται να δεχθεί βοήθεια από ελληνικά μέσα έρευνας και διάσωσης. Δύο ημέρες αργότερα ελληνικά ρυμουλκά απεγκλωβίζουν το τουρκικο πλοίο και οδηγείται στη Τουρκία. Αργότερα το τουρκικό υπουργείο Εξωτερικών εκδίδει ρηματική διακοίνωση (ανεπίσημο διπλωματικό έγγραφο ή καλύτερα σημείωμα χωρίς υπογραφή διατυπωμένο σε γ’ πρόσωπο εν αντιδιαστολή με την υπογεγραμμένη διακοίνωση που είναι διατυπωμένη σε α’ πρόσωπο) στην οποία τα Ίμια χαρακτηρίζονται ως τουρκικό έδαφος. Και η Ελλάδα χαλαρή και ανενόχλητη όπως τελευταία με τις ακίνδυνες διελέυσεις και τις “φιλικές” εναέριες παραβιάσεις μετα από 12 ημέρες ξυπνά και σκέφτεται να απορρίψει τους ισχυρισμούς του τουρκικού ΥΠ.ΕΞ. με άλλη ρηματική διακοίνωση , στην οποία αναφέρεται η συνθήκη των Παρισίων του 1947 με την οποία οι βραχονησίδες Ίμια παραχωρήθηκαν από την Ιταλία στην Ελλάδα κατα την ενσωμάτωση των Δωδεκανήσων.
Eν τω μεταξύ ο τότε πρόεδρος των ΗΠΑ Μπίλ Κλίντον σε επιστολή του προς τον Ελληνοαμερικανό γερουσιαστή αναφέρει : Φοβάμαι θερμό επεισόδιο.
Ο δήμαρχος Καλύμνου ύστερα υψώνει την ελληνική σημαία στα Ίμια την οποία αποκαλούσαν “Καρντάκ” και οι Τούρκοι δημοσιογράφοι (πράκτορες της Μ.Ι.Τ) προχωρούν σε μία πρωτοφανή ενέργεια! Αποβιβάζονται στην Ελληνική βραχονησίδα, κατεβάζουν την Ελληνική Σημαία και τοποθετούν μια τούρκικη στην θέση της! Όλα αυτά τα βιντεοσκοπούν και τα προβάλουν με έμφαση στα δελτία ειδήσεων των τηλεοπτικών σταθμών της Τουρκίας.

Μετά την πρόκληση και τον θόρυβο από την τοποθέτηση της τουρκικής σημαίας στην Ελληνική βραχονησίδα η κρίση κλιμακώνεται. Όμως, η κρίση αυτή για όσους γνωρίζουν να ερμηνεύουν τις εξελίξεις ήταν απόλυτα αναμενόμενη. Οι Τούρκοι είχαν ήδη από τον περασμένο χρόνο δηλώσει ξεκάθαρα τις προθέσεις τους για το Αιγαίο και στο πλευρό τους είχαν απερίφραστα ταχθεί και οι “σύμμαχοί” μας αμερικανοί με επίσημες δηλώσεις αξιωματούχων τους, στις οποίες έλεγαν ότι επιθυμούν να γίνει το Αιγαίο κοινός επιχειρησιακός χώρος Ελλάδος Τουρκίας και επί πλέον ότι η Ελλάς θα πρέπει να αποστρατικοποιήσει τα νησιά της και να δεσμευθεί ότι δεν θα επεκτείνει ποτέ τα χωρικά της ύδατα στα 12 μίλια. Η κλιμάκωση της κρίσεως οδήγησε την κυβέρνηση στην απόφαση να διατάξει την απόπλευση του Ελληνικού Στόλου προς το Νοτιο-Ανατολικό Αιγαίο και να τοποθετήσει άνδρες του πολεμικού μας ναυτικού (Δ.Υ.Κ – πρώην Μ.Υ.Κ) στην μία από τις δύο βραχονησίδες των Ιμίων. Όλα έδειχναν πως ευρισκόμεθα ενώπιον πολεμικής συρράξεως μεταξύ Ελλάδος και Τουρκίας. Πάνω στην μεγάλη βραχονησίδα των Ιμίων είχε τοποθετηθεί μία φρουρά από επίλεκτους άνδρες, οι οποίοι είχαν υψώσει μία Ελληνική Σημαία. Ήταν πλέον ζήτημα Τιμής να μην υποχωρήσουμε και κανένας δεν πίστευε ότι θα ήταν δυνατόν αυτό ποτέ να συμβεί. Πέραν αυτού η κρίση στην συγκεκριμένη περιοχή και η αντιπαράθεση του Ελληνικού με τον Τουρκικό στόλο ήταν μια πρώτης τάξεως ευκαιρία για αποτροπή της τουρκικής απειλής για είκοσι τουλάχιστον χρόνια. Ως γνωστόν, εις ότι αφορά τουλάχιστον τις ναυτικές δυνάμεις, υπήρχε ισορροπία δυνάμεων μεταξύ Ελλάδος και Τουρκίας. Εάν συνυπολογίσει κανείς τις άσχημες καιρικές συνθήκες και την ομολογημένη και αναμφισβήτητη υπεροχή του Ελληνικού Πολεμικού Ναυτικού σε έμψυχο υλικό, τότε αντιλαμβάνεται ότι τα πράγματα ήταν ευνοϊκά για εμάς. Επί πλέον η πολεμική εμπλοκή το πλέον πιθανό ήταν ότι θα λάβαινε χώρα στο χρονικό διάστημα της νύκτας, χρονικό διάστημα στο οποίο ήταν αδύνατον να παίξει κάποιον σημαντικό ρόλο η υπεροχή της Τουρκίας σε αεροπορικές δυνάμεις. Εάν δηλαδή με άλλα λόγια, είχαμε σύρραξη στα στενά της Καλύμνου εκείνη την νύκτα της 31ης Ιανουαρίου το πιθανότερο ήταν ότι θα καταστρέφετο στο μεγαλύτερό του μέρος ο τουρκικός στόλος και για είκοσι περίπου χρόνια δεν θα υπήρχε η τουρκική απειλή κατά της χώρας μας. Όχι όμως μόνον δεν συνέβη αυτό, όχι μόνον δηλαδή δεν εκμεταλλευτήκαμε την χρυσή ευκαιρία, που κατ’ ουσίαν μας είχαν προσφέρει οι Τούρκοι, αλλά τα όσα συνέβησαν δημιούργησαν θα μπορούσαμε να πούμε τετελεσμένα γεγονότα και άνοιξαν διάπλατα τον δρόμο στην Τουρκία, για να διεκδικεί την συγκυριαρχία στο Αιγαίο. Το τι συνέβη την τραγική εκείνη νύκτα είναι λίγο-πολύ γνωστό.
Βρέχει συνεχώς και η ορατότητα στην κυριολεξία είναι μηδενική. Στη 01.15 άνδρες των τουρκικών ειδικών δυνάμεων αποβιβάζονται στη μικρή Ίμια, στην οποία και δε βρίσκονται ελληνικές στρατιωτικές δυνάμεις και υψώνουν την Τουρκική σημαία. Θα παραμείνουν 7 ώρες. Το γεγονός διαπιστώνεται από το περιπολικό “Αντωνίου” και επιβεβαιώνεται από ΑΒ-212 της Φ/Γ “Ναυαρίνο”. Υπήρχε όμως και μία άλλη τραγική πτυχή αυτής της δραματικής νύκτας. Ένα ελικόπτερο του πολεμικού μας ναυτικού έχοντας σαν πλήρωμα τρεια στελέχη του Πολεμικού Ναυτικού, τους Χριστόδουλο Καραθανάση, Παναγιώτη Βλαχάκο, και Έκτορα Γιαλοψό αποστέλλεται για αναγνώριση στην βραχονησίδα. Επιστρέφοντας από την αποστολή του το ελικόπτερο πέφτει. Τρεις γενναίοι αξιωματικοί του Πολεμικού μας Ναυτικού είναι νεκροί. Πολλά ελέχθησαν και εγράφησαν σχετικά με τα αίτια της πτώσεως του ελικοπτέρου. Ο Υπουργός Εθνικής Αμύνης έσπευσε να δηλώσει ότι δεν κατερρίφθη από τους Τούρκους το ελικόπτερο, αλλά ότι οι χειριστές τους έπαθαν “βέρτιγκο”, δηλαδή απώλεια προσανατολισμού και ότι τα αίτια της πτώσεως ήσαν φυσικά! ( Το οποίο βεβαίως είναι ανυπόστατο για τον λόγο ότι τα ελικόπτερα εκείνα δεν μπορούν να πιάσουν υπερηχητική ταχύτητα άρα δεν μπορούν και οι πιλότοι τους να πάθουν ” βέρτιγκο”. Επιπροσθέτως μετά την ιατροδικαστική έρευνα απεδείχθη ότι οι πνεύμονες των 3 πεσόντων δεν είχαν “πάρει νερό” πράγμα το οποίο καταδεικνύει  πως ο τραγικός θάνατος επήλθε πριν την είσοδο της ατράκτου στα ύδατα. Συνεπώς ο θάνατος επήλθε από τουρκικά βλήματα και όχι από την πρόσκρουση του ελικοπτέρου στη θάλασσα). Βεβαίως κανείς ποτέ δεν μπόρεσε να δικαιολογήσει τις τρύπες από σφαίρες που υπήρχαν πάνω στην άτρακτο του ελικοπτέρου για τις οποίες μάλιστα είπαν ότι ήταν “μπουλόνια” και “βίδες” που έφυγαν με την πτώση του. Την αλήθεια γνωρίζουν πολλοί. Κι όμως όλοι σιωπούν!  Αυτό που σίγουρα γνωρίζουμε είναι ότι ενώ η Νέα Δημοκρατία ζήτησε την σύσταση εξεταστικής των πραγμάτων επιτροπής για τα αίτια της πτώσεως του ελικοπτέρου, λίγες μέρες μετά απέσυρε το αίτημά της για… εθνικούς λόγους!

Οι ελληνικές δυνάμεις αποχωρούν από τα Ίμια παίρνοντας μαζί και την ελληνική σημαία. Για πρώτη φορά στην ιστορία του Ελληνικού Έθνους υπεστάλη η Σημαία μας από εθνικό έδαφος και μάλιστα χωρίς να προηγηθεί κάποια μάχη .. απλά με μια απλή διαταγή.. Υποχωρήσαμε κατόπιν εντολής!

Μιας εντολής που όλα δείχνουν ότι δεν είχε ούτε καν ελληνική προέλευση και υπήρχαν επί πλέον και τρεις νεκροί! Τρεις νεκροί, που η επίσημη πολιτική ηγεσία της χώρας ήθελε να μας τους παρουσιάσει ότι ο θάνατός τους οφείλεται σε… ατύχημα.
Τα ερωτήματα για το σκοτεινό παρασκήνιο της κρίσης των Ιμίων παραμένουν αναπάντητα. Ένα από αυτά που αξίζει να σημειωθεί η σύλληψη των στρατιωτικών ακολούθων της Ιταλίας και της Ολλανδίας στις 28 Ιανουαρίου στη Μυτιλήνη όταν διαπιστώθηκε ότι παρακολουθούσαν ελληνικές στρατιωτικές εγκαταστάσεις και βρέθηκαν στην κατοχή τους σχεδιαγράμματα στρατιωτικών εγκαταστάσεων του νησιού, ονόματα και αριθμούς πλοίων που έπλεαν στην περιοχή καθώς και στρατιωτικής φύσεως πληροφορίες.
Η Ελλάδα έδειξε για μια ακόμη φορά πως αρκείται σε παρασκηνιακά ψιθυρίσματα..Καμία πυγμή να διεκδικήσει το γεγονός και το υπάρχον..Άφησε πάλι άλλους να βάψουν το αιγαίο με ένα χρώμα ερμαφρόδιτο…τους άφησε να το γκριζάρουν..το γέρασαν..το στηλίτευσαν..το διεκδικούν..το λιμπίζονται οι της γείτονος και εμείς πλανώμεθα εις πλάνην οικτράν..
Ας δούμε όμως το θέμα και από νομική πλευρά..Την καινοφανή θεωρία περί “γκρίζων
ζωνών” ανέπτυξαν Τούρκοι αξιωματούχοι από τις αρχές της δεκαετίας του ’90. Η θεωρία αυτή “επανερμηνείας” των διεθνών Συνθηκών συνίσταται στην αμφισβήτηση της ελληνικής κυριαρχίας σε μία σειρά νήσων, νησίδων και βραχονησίδων στο Αιγαίο μας. Ειδικότερα, η Τουρκία ισχυρίζεται ότι η ελληνική κυριαρχία εκτείνεται μόνο σε εκείνα τα νησιά του Αιγαίου τα οποία αναφέρονται ονομαστικά στα κείμενα των Συνθηκών με τις οποίες αυτά τα νησιά παραχωρήθηκαν στην Ελλάδα. Το διεθνές νομικό πλαίσιο, ωστόσο, με το οποίο ρυθμίστηκαν τα θέματα κυριαρχίας στην περιοχή μετά τους Παγκοσμίους Πολέμους ( Συνθήκες Λωζάνης 1923 και Παρισίων 1947 ) είναι απολύτως σαφέστατο και αδιαμφισβήτητο.
Όσον αφορά στην περίπτωση των Ιμίων το νομικό καθεστώς των νήσων και νησίδων του Αιγαίου είναι ξεκάθαρο. Η ελληνική κυριαρχία επί των Ιμίων προκύπτει σαφώς από διεθνή συμβατικά κείμενα, δηλαδή τη Συνθήκη της Λωζάννης του 1923, τη Συνθήκη των Παρισίων του 1947 και τις Ιταλο-τουρκικές Συμφωνίες του 1932.
Συγκεκριμένα :
Βάσει της Συνθήκης της Λωζάννης (άρθρο 15) τα Ίμια μαζί με όλο το Δωδεκανησιακό σύμπλεγμα περιήλθαν στην Ιταλία. Επιπλέον, από τα άρθρα 12 και 16 προκύπτει ότι η Τουρκία παραιτήθηκε κάθε κυριαρχικού δικαιώματος επί όλων των νησιών που βρίσκονται πέραν των 3 μιλίων από την ασιατική ακτή, πλήν της Ίμβρου, της Τενέδου και των Λαγουσών. Συνεπώς παραιτήθηκε κάθε κυριαρχικού της δικαιώματος και επί των Ιμίων που βρίσκονται σε απόσταση 3,7 μίλια από τις τουρκικές ακτές. Η Συνθήκη της Λωζάννης είναι σαφής: τα νησιά και νησίδες εντός τριών μιλίων από τις τουρκικές ακτές παραμένουν τουρκικά πλην αντιθέτου ρητής εξαιρέσεως της ίδιας της Συνθήκης και, αντιστρόφως, η Τουρκία παραιτείται από κάθε κυριαρχικό ή άλλο δικαίωμα επί των νησιών και νησίδων που ευρίσκονται εκτός της ζώνης αυτής (και πάλι πλην ρητών εξαιρέσων, περιπτώσεις Ίμβρου, Τενέδου, Λαγουσών). Ο διαχωρισμός αυτός είναι ξεκάθαρος και για το λόγο αυτό δεν τίθεται θέμα ανάγκης ονομαστικής αναφοράς σε όλα τα νησιά και νησίδες του Αιγαίου.
-Με την Ιταλο-τουρκική Συμφωνία του Ιανουαρίου 1932 και του συμπληρωματικού αυτής Πρωτοκόλλου της 28.12.1932, βάσει των οποίων οριοθετήθηκε η χωρική θάλασσα των δύο χωρών μεταξύ Μικρασιατικής Ακτής και Δωδεκανησιακού συμπλέγματος. Τονίζεται ότι τα Ιμια πειρήλθαν στην Ιταλία με τη Συνθήκη της Λωζάννης, κάτι που απλώς επιβεβαιώνεται από το γεγονός ότι στο σημείο 30 του  συμπληρωματικού Πρωτοκόλλου που υπεγράφη στις 28.12.1932 αναφέρονται ως ένα από τα σημεία ιταλικής κυριαρχίας από τα οποία θα υπολογίζεται η μέση γραμμή για το διαχωρισμό των χωρικών υδάτων μεταξύ Ιταλίας και Τουρκίας.

-Βάσει της Συνθήκης Ειρήνης των Παρισίων του 1947 (άρθρο 14), η κυριαρχία επί των Δωδεκανήσων, συμπεριλαμβανομένων των Ιμίων, περιήλθε από την Ιταλία στην Ελλάδα. Δηλαδή, η Ελλάδα διαδέχθηκε την Ιταλία ασκούσα αυτή πλέον κυριαρχία επί των Δωδεκανήσων.

Την προαναφερθείσα νομική επιχειρηματολογία συμπληρώνει η έμπρακτη, ειρηνική και συνεχής άσκηση κυριαρχίας επί των Ιμίων από την Ελλάδα, αδιαλείπτως από το 1947, χωρίς η Τουρκία να την αμφισβητήσει ποτέ μέχρι την κρίση 1995-96.

Νομικά λοιπόν είμαστε ως κράτος a priori σαφώς καλυμμένοι..
Μα προφανώς δε φτάνει αυτό..Ο εσωτερικός εχθρός είναι δύο φορές εχθρός..Όταν το σύστημα παιδείας είναι σάπιο και προάγει την άγνοια και την εθνική  κατάντια και υποδούλωση τότε καλύτερα να μην περιμένουμε βοήθεια από κανέναν εξωτερικό παράγοντα!!
ΙΣΤΟΡΙΑ Γ’ ΓΥΜΝΑΣΙΟΥ -> TA IMIA ΔΕΝ ΜΑΣ ΑΝΗΚΟΥΝ, ΤΑ ΔΙΕΚΔΙΚΟΥΜΕ ΑΠΟ ΤΟΥΣ ΤΟΥΡΚΟΥΣ! Συγκεκριμένα στη σελ.163 για την Τουρκική πολεμική επιχείρηση κατάληψης της Ελληνικής βραχονησίδας τον Ιανουάριο του 1996 γράφονται επί λέξει τα εξής ;
” Την ίδια εποχή, με αφορμή τη διεκδίκηση της βραχονησίδας Ίμια, ξέσπασε κρίση στις ελληνοτουρκικές σχέσεις που αποκλιμακώθηκε με αμοιβαίες υποχωρήσεις (1996)!” Διεκδικούσαμε  δηλαδή τα Ίμια που δεν ήταν κομμάτι της εθνικής μας κυριαρχίας, γράφουν οι συγγραφείς Ευαγγελία Λούβη και Δημήτριος Ξιφαράς.Στα σχολικά αυτά βιβλία τα Ίμια έπαψαν κιόλας να είναι Ελληνικά.
Διέγραψαν από την ιστορία τα ονόματα των τριών Ελλήνων αξιωματικών που σκοτώθηκαν προασπιζόμενοι τα κυριαρχικά δικαιώματα της πατρίδας τους..
Καλύτερα τα πράγματα για την Τουρκία δεν θα μπορούσε να είναι.. Έχει πλέον και ένα σχολικό ελληνικό βιβλίο για να το επικαλείται στα διεθνή forum ότι η Ελλάδα παραδέχεται ότι δεν έχει την κυριαρχία της βραχονησίδας αλλα τη διεκδικεί !!
Η νέα εθνική διαστροφή είναι πλέον μόδα! Τα σχολικά βιβλία παρέλειψαν εννοείται να κάνουν μια κάποια αναφορά στα 3 παλικάρια που βρήκαν τραγικότατο θάνατο στο μοιραίο εκείνο ελικόπτερο που γαζώθηκε κυριολεκτικώς από τουρκικές σφαίρες υπερασπιζόμενοι τα εθνικά τους ιδεώδη και δικαιώματα. Η γενιτσαροποίηση των παιδιών μας περνά με πολύ ύπουλο και υπόγειο σχέδιο κάθε μέρα ειδικά μέσα από του ελληνικού; σχολείου..Φευ!
Όσοι αλώβητοι μένουμε ταγμένοι στον ιερώτερο και αγαθότερο στόχο , αυτόν της προάσπισης της πατρίδος μας , πιστοί στις μνήμες των προγόνων και έτοιμοι να παραδώσουμε μια υγιή και σθεναρή Ελλάδα στις γενιές του αύριο, συνεχίζουμε να ανασαίνουμε τον γαλανόλευκο αέρα και σαν πύρινες δάδες θα πολεμήσουμε ό,τι κάλπικο, επιλήψιμο, επονείδιστο αποστέλλεται από και προς την πατρίδα μας.” Η μνήμη – όπως λέει και ο Σεφέρης- όπου και αν την αγγίξεις πονεί, ο ουρανός είναι λίγος , θάλλασα δεν υπάρχει”..Εμείς θα φροντίσουμε και τον ουρανό μας να κρατήσουμε καθαρό και γαλάζιο και τη θάλασσα μας γαλήνια ώστε ες αει να καθρεπτίζονται τα πρόσωπα των τριών εθνικών μας ηρώων..Τους ευχαριστούμε και αυτούς όπως και άλλους τόσους.. Είθε το φως της Ηούς να τους συνοδεύει!.

Aς ελπίζουμε πως .. Θά γυρίσει αλλού τίς χαρακιές
τής παλάμης, η Μοίρα,σάν κλειδούχος,
μιά στιγμή θά συγκατατεθεί ο Καιρός. ( Ελύτης)

Τσιλιμίγκρα Μελίνα

 φοιτήτρια Νομικής Aθηνών

.elkosmos 

Εξανεμίστηκε 1 δις ευρώ από την κινητή περιουσία του ΙΚΑ μέσα στο 2010

Αθήνα: Το 2010 εξανεμίστηκε 1 δισ. ευρώ από την κινητή περιουσία του ΙΚΑ –ΕΤΑΜ.

Με βάση συγκριτικά στοιχεία των δύο προηγούμενων ετών που κατέθεσε χθες στην αρμόδια Κοινοβουλευτική Επιτροπή ο διοικητής του ΙΚΑ κ. Ρ. Σπυρόπουλος, το Ίδρυμα εμφάνισε το 2010 απώλειες περίπου 1 δισ. ευρώ σε σχέση με το 2009, από την απομείωση της αξίας του χαρτοφυλακίου του, σε μετοχές, ομόλογα και αμοιβαία κεφάλαια.

Οι απώλειες - έστω και λογιστικές - που καταγράφει το χαρτοφυλάκιο του ΙΚΑ –ΕΤΑΜ αφορούν αφενός τη μείωση της αξίας του χαρτοφυλακίου των Ταμείων, δηλαδή των επενδεδυμένων αποθεματικών σε μετοχές στο ελληνικό χρηματιστήριο, αφετέρου τις απώλειες από μερίδια αμοιβαίων κεφαλαίων, αλλά και των ομολόγων που κατέχει το ίδρυμα.

Συγκεκριμένα :

-Η αξία των μετοχών του ΙΚΑ στο ελληνικό χρηματιστήριο μειώθηκε το 2010 σε 451,2 εκατ. ευρώ, έναντι 688,6 εκατ. ευρώ το 2009, δηλαδή υποχώρησε κατά 237 εκατ. ευρώ.

-Η αξία των ομολόγων που διαθέτει στο χαρτοφυλάκιό του το ΙΚΑ μειώθηκε το 2010 σε 1;9 δισ. ευρώ, έναντι 2,48 δισ. ευρώ το 2009, δηλαδή υποχώρησε κατά 580 εκατ. ευρώ.

-Η αξία των αμοιβαίων κεφαλαίων  που διαθέτει στο χαρτοφυλάκιό του το ΙΚΑ μειώθηκε το 2010 κατά 185 εκατ. ευρώ περίπου.

Φιλελεύθερος

Αναπάντητα πολλά "γιατί" στην Κύπρο του κομμουνιστή Χριστόφια

| Εκτύπωση | 19/01/2011 |

Η Κυβέρνηση αρνείτο επί μέρες ότι υπάρχει πρόταση από το Ισραήλ για το θέμα του φυσικού αερίου. Την Κυριακή, και όταν οι «Τάιμς» του Λονδίνου αποκάλυψαν ότι υπάρχει πρόταση από εταιρεία του Ισραήλ, η οποία μεταξύ άλλων διασφαλίζει και την ομαλή ροή του φυσικού αερίου προς χώρες της Δυτικής Ευρώπης, ώστε να αποκλείεται ο κίνδυνος «επιδρομικών ενεργειών από γειτονικές χώρες», ο Κυβερνητικός Εκπρόσωπος μίλησε για «κρούση» και όχι πρόταση.

Την ίδια στιγμή και ο Υπουργός Εμπορίου προσπάθησε να υποβαθμίσει την ισραηλιτική πρόταση, κάνοντας αναφορά σε «επίδειξη ενδιαφέροντος» και όχι πρόταση. Χθες και όταν οι εφημερίδες αποκάλυψαν ότι υπάρχει γραπτή πρόταση, η οποία βρίσκεται στα χέρια του Προέδρου της Δημοκρατίας, και πάλιν η Κυβέρνηση προσπάθησε να υποβαθμίσει την ισραηλινή πρόταση.

Συγκεκριμένα, ο Κυβερνητικός Εκπρόσωπος, σε δηλώσεις του σε τηλεοπτική εκπομπή, προσπάθησε να εξηγήσει τι σημαίνει... επιστολή και όχι πρόταση. Μίλησε για επιστολή μιας σελίδας της ισραηλινής εταιρείας, στην οποία απλώς εκφράζεται ενδιαφέρον, χωρίς να περιέχονται σε αυτή συγκεκριμένοι όροι και άλλες λεπτομέρειες.

Επειδή η ίδια αδιαφάνεια, απόκρυψη της αλήθειας και μυστικοπάθεια επεδείχθησαν και στο θέμα της καταγγελίας για τους «κλειστούς φακέλους», άρχισαν να μπαίνουν ψύλλοι στ' αφτιά των πολιτών, για τις προθέσεις των κυβερνώντων. Ενώ μιλούν για διαφάνεια, καταφεύγουν στην απόκρυψη. Ενώ αναφέρονται σε λήψη αποφάσεων που θα εξυπηρετούν τα εθνικά συμφέροντα, προσπαθούν να υποβαθμίσουν προτάσεις που εξυπηρετούν τα εθνικά συμφέροντα. Και ενώ επιβάλλεται η λήψη γρήγορων αποφάσεων, προκειμένου να μη χάσουμε και τ' αβγά και το καλάθι, δείχνουν να θέλουν να παρατραβήξουν το θέμα όσο μακρύτερα μπορούν.

Δεν γνωρίζουμε ποιες σκέψεις κρύβονται πίσω από το μυαλό των κυβερνώντων. Και δεδομένου ότι εδώ δεν προκύπτουν μόνο οικονομικά συμφέροντα, αλλά υπάρχει και διασύνδεση με πολιτικά, η κυβερνητική μυστικοπάθεια και αναβλητικότητα οδηγεί σε διάφορους συνειρμούς και ερωτήματα.

Κατ' αρχάς, έχει πρόθεση η Κυβέρνηση να ξεκινήσει έρευνες για τον εντοπισμό των πλούσιων, όπως φαίνεται, κοιτασμάτων πετρελαίου και φυσικού αερίου στο θαλάσσιο βυθό της Κύπρου; Διαθέτει την ανάλογη αποφασιστικότητα να ξεπεράσει τις τουρκικές απειλές; Μήπως κατατρύχεται από φοβίες, ότι οποιαδήποτε απόφαση και ενέργειά της πιθανό να βλάψει τις συνομιλίες για το Κυπριακό; Έχει την τόλμη να προχωρήσει, εφόσον κρίνει συμφέρουσα, τη σύναψη συνεργασίας με το Ισραήλ;

Αυτά είναι μερικά από τα ερωτήματα που προβάλλουν και προβληματίζουν τον πολίτη, την ίδια στιγμή που γίνεται προσπάθεια να αποκεντρωθεί η προσοχή σε «αλλότρια συμφέροντα» όσων έχουν διαφορετικές προσεγγίσεις με τις κυβερνητικές.

Δυστυχώς, σε ένα θέμα που έχει πολυσύνθετες οικονομικές αλλά και πολιτικές πτυχές, και που είναι δυνατόν να αλλάξει άρδην τα οικονομικά και πολιτικά δεδομένα της περιοχής, και να προσφέρει στην Κύπρο τεράστια στρατηγικά πλεονεκτήματα, επιδεικνύεται, ως συνήθως, φοβία και αναποφασιστικότητα...

Ασέβεια και Ύβρις (από το Koukfamily)

Του Παναγιώτη Δερματά

Στήν πόλι τῶν Ἀθηνῶν, στήνἈρχαία Ἀγορά, ἀνάμεσα στά παλαιά καί στά σύγχρονα ἱερά,ὑπάρχει κάποιος χῶρος μέἰδιαίτερα ἱερή σημασία.

Ἀρχικά, ἦταν ὁ βωμός τῶν Δώδεκα θεῶν. Ἀλλά ἐπειδή ἐκεῖκατέφευγαν καί εὓρισκαν ἂσυλο οἱ καταδιωκόμενοι ἀπό τίς ἀρχέςἈθηναῖοι, ὀνομάστηκε ἀργότερα βωμός τοῦ θεοῦ Ἐλέου.

Κανένας νόμος ἀνθρώπινος καί καμμία άνθρώπινη ἐξουσία, δέν μποροῦσαν να παραβιάσουν τόν θεϊκό νόμο τοῦ ἐλέους, διότι αὐτό θεωροῦσαν οἱ ἀρχαῖοι ὃτι θα προκαλοῦσε τήν θεϊκή ὀργή ἡὁποία θά ἀποδιδόταν ἐναντίον τῆς πολιτείας και τῶν πολιτῶν μέ τήν Νέμεσι. Τήν ἀπόδοσι δηλαδή τῆς θεϊκῆς δικαιοσύνης.

Ἀνάλογα στήν Σπάρτη, ἓνα περιστατικό που ἀναφέρεται στήνἱστορία, εἶναι μέ τον βασιλέα Παυσανία.

Αὐτός ὁ πρωτεργάτης τῆς νίκης κατά τῶν Περσῶν, κατηγορήθηκεἀργότερα ἀπό τούς πολιτικούς του ἀντιπάλους ὃτι διαπραγματευόταν με τούς Πέρσες να τούς πουλήση τήν πατρίδα του.

Ἂν καί οἱ κατηγορίες δέν ἀπεδείχθησαν, γεγονός που δέν εἶναι το ζητούμενο γι΄αὐτή τήν μικρή ἀναφορά, μπροστά στόν κίνδυνο να τόν θανατώσουν οἱ ἒφοροι, κατέφυγε στον ναό τοῦ Χαλκιοίκουὡς ἱκέτης.

Ἐκεῖ, δέν μποροῦσαν να παραβιάσουν τό ἱερό ἂσυλο καί ἒκτισαν τίς θύρες τοῦ ναοῦ γιά νά πεθάνη ἀπό ἀσιτία.

Βέβαια ἀργότερα, οἱ ἱερές Ἐρινύες βασάνισαν τούς Σπαρτιάτες καί προσπάθησαν να ἐξιλεωθοῦν με χάλκινες προσφορές πρός τόν Θεό.

Στήν βάρβαρη ἐποχή τῶν πολιορκιτῶν τῆς Κωνσταντινουπόλεως, ἀναρίθμητοι χριστιανοί εἶχαν καταφύγειὡς ἱκέτες στόν ἱερό Ναό τής Ἀγίας τοῦ Θεοῦ Σοφίας.

Ἀλλά οἱ βάρβαροι, δέν καταλαβαίνουν ἀπό ἱερούς νόμους καί παραδόσεις. Ἒτσι, σύμφωνα με τίς μαρτυρίες τῶν ἱστορικῶν τῆςἐποχῆς, κατεσφάγησαν ὃλοι.

Τώρα τό μεγάλο ἐρώτημα εἶναι. Μέ ποιά ἐποχή μοιάζει περισσότερο ἡ σύγχρονη ἀποκαλούμενη Ἑλληνική πολιτεία ; Μέ αὐτήν τῶν ἀρχαίων Ἑλλήνων, ἢ μέ αὐτή τῶν βάρβαρων πολιορκιτῶν τῆς Κωνσταντινουπόλεως;

Τήν ἀπάντισι τήν ἒδωσε προχθές μέ τήν ἐπέμβασι τῆς κατασταλτικῆς ἐξουσίας μέσα στόν ἱερό χῶρο τοῦ Ἁγίου Παντελεήμονα.

Καί ὑπῆρξε τόση βαρβαρότης, ὃσο τό μέγεθος τῆς παχυδερμικῆςἀνευθυνότητας τῆς πολιτικῆς ἐξουσίας ἡ ὁποία δέν ἒνοιωσε τίποτα να τήν βαραίνη ... Καμμία συγνώμη, καμμία παραίτησις, καμμία εὐθιξία !

Ἒτσι το μόνο πού τῆς ἀπέμεινε, εἶναι νά εἰσπραξη τήν Θεϊκή Νέμεσι ἡ ὁποία ὂσο περισσότερο ἀργήσει τόσο περισσότερο ἀνελέητη θα εἶναι...

Μελετώντας Μακρυγιάννη

Ειρήσθω
Με τον Λάζαρο Μαύρο
Μ Ε Σ Α ΣΤΗ συλλογική και του καθενός απόγνωση που συνδημιουργείται από (α) την εθνική παρακμή, (β) την καλπάζουσα κοινωνική αποσύνθεση, (γ) τον αδιέξοδο φιλοτομαρισμό, (δ) τον τυφλό φατριασμό της κομματικής πλεονεξίας εξουσίας, (ε) την καταρράκωση της ανυπόληπτης πλέον πολιτικής και, εξ αυτών, (στ) τη διακύβευση της ύπαρξης, του συλλογικού μέλλοντος και των δικαιωμάτων της πατρίδας, πολύτιμη δύναται ίσως ν' αποβεί η προσεκτική μελέτη εκείνου του υποδειγματικά μορφωμένου αγράμματου Στρατηγού Μακρυγιάννη και των Απομνημονευμάτων του. Στο Α΄ κεφάλαιο του 3ου βιβλίου του (1833-1843), έγραψε την απάντηση που ο ίδιος έδωσε στον γκενεράλ Αγιντέκ της Μπαυαρικής αντιβασιλείας του Όθωνα: «Κι όσο αγαπώ την πατρίδ α μου δεν αγαπώ τίποτας. Νάρθη ένας να μου ειπή ότι θα πάγη ομπρός η πατρίδα, στρέγομαι να μου βγάλει και τα δυο μου μάτια. Ότι αν είμαι στραβός, και η πατρίδα μου είναι καλά, με θρέφει. Αν είναι η πατρίδα αχαμνά, δέκα μάτια νάχω, στραβός θανά είμαι».
Χ Ω Ρ Ι Σ να είχε διαβάσει ποτέ τον προ-προ-παππού τον Θουκυδίδη, ο παππούλης ο Μακρυγιάννης, μιλούσε όπως ακριβώς ο επιφανέστερος του Χρυσού Αιώνα της αρχαίας Αθήνας, ο Περικλής του Ξανθίππου. Ιδού στη 2η δημηγορία του, στο Β-60 του Θουκυδίδη, πώς το είχε πει: «Εγώ γαρ ηγούμαι πόλιν πλείω ξύμπασαν ορθουμένην ωφελείν τους ιδιώτας ή καθ' έκαστον των πολιτών ευπραγούσαν, αθρόαν δε σφαλλομένην, καλώς μεν γαρ φερόμενος ανήρ το καθ' εαυτόν διαφθειρομένης της πατρίδος ουδέν ήσσον ξυναπόλλυται, κακοτυχών δε εν ευτυχούση πολλώ μάλλον διασώζεται».

Κ Α Ι ΝΑ πώς το μετέφρασε ο Ελευθέριος Βενιζέλος: «Εγώ τουλάχιστον πιστεύω ότι η πόλις, η οποία ακμάζει ως σύνολον, ωφελεί περισσότερον τους ιδιώτας, παρά εάν, ενώ καθείς από τους πολίτας ευτυχή, εκείνη ως σύνολον αποτυγχάνη. Διότι ο άνθρωπος που ευδοκιμεί εις τας ιδιωτικάς του υποθέσεις, εάν η πατρίς του καταστραφή, χάνεται και αυτός μαζί της, ενώ είναι μάλλον πιθανόν ότι θα σωθή εάν κακοτύχη μεν ο ίδιος, η πατρίς όμως ευτυχή».
Μ Ι Α ΑΞΙΟΘΑΥΜΑΣΤΗ νέα - πανάρχαια μελέτη του Μακρυγιάννη, που ο ίδιος τον κατατάσσει «Πέμπτο Τραγικό» μας μετά τον Αισχύλο, Σοφοκλή, Ευρυπίδη και Θουκυδίδη, εισηγήθηκε ο Κωστής ο Ζουράρις στο προκλητικού τίτλου βιβλίο του «Να την χέσω τέτοια λευτεριά, όπου θα κάμω εγώ εσένα πασιά» (εκδ. ΑΡΜΟΣ, 2009). Θυμίζοντας και τη γραφή του Γιώργου Σεφέρη για τον Μακρυγιάννη: «Μια από τις πιο μορφωμένες ψυχές του Ελληνισμού. Ποτέ δεν ξανακούσαμε στην Ελλάδα μια τόσο αδρή φωνή».
Πηγή:http://www.sigmalive.com/simerini/columns/iristho/345705

Η Ζιμπάμπουε ήταν το μυστικό όπλο ενάντια στην Ελλάδα;

Време: Η Ζιμπάμπουε ήταν το μυστικό όπλο ενάντια στην Ελλάδα;

Ανώτατοι αξιωματούχοι εξετάζουν σοβαρά να καταφύγουν σε ψηφοφορία στη Γενική Συνέλευση των Ηνωμένων Εθνών για αποδοχή της ονομασίας «Δημοκρατία της Μακεδονίας» μετά και την αναγνώριση της Ζιμπάμπουε και της Συρίας. Με τις δύο αυτές χώρες η κατάσταση άλλαξε, αφού πληρούται ο αναγκαίος αριθμός των δύο τρίτων, των κρατών μελών των Ηνωμένων Εθνών για αυτή την πρωτοβουλία. Όμως, μια τέτοια ιδέα, όπως προειδοποιούν οι εγχώριοι και οι ξένοι εμπειρογνώμονες, μπορεί να βλάψει σοβαρά τις διαπραγματεύσεις του διεξάγονται υπό την αιγίδα του μεσολαβητή του ΟΗΕ, Μάθιου Νίμιτς.

Όπως πληροφορούμαστε από κυβερνητικές πηγές, ο υπουργός Εξωτερικών την προηγούμενη περίοδο έλαβε οδηγίες από τον πρωθυπουργό Νικόλα Γκρουέφσκι να πιέσει τις χώρες της Αφρικής και της Νότιας Αμερικής να αναγνωρίσουν τη χώρα ως ‘Δημοκρατία της Μακεδονίας’ δίνοντας έτσι στην ευκαιρία να καταφύγει η πΓΔΜ στον ΟΗΕ με το ερώτημα της αποδοχής του συνταγματικού ονόματος της χώρας.
Η επιλογή αυτή, σύμφωνα με κυβερνητικές πηγές, θα μπορούσε να οδηγήσει τις διαπραγματεύσεις που γίνονται με την Ελλάδα σε δυσμενή θέση για την πΓΔΜ και σε μια τέτοια περίπτωση θα αντιμετώπιζε μια διαφορετική κατάσταση, όπως έγινε και με την Σερβία, που το κράτη μέλη του ΟΗΕ κάλεσαν το Βελιγράδι και την Πρίστινα να καθίσουν στο τραπέζι των διαπραγματεύσεων.
Η κυβέρνηση έχει την πεποίθηση ότι το αποτέλεσμα θα είναι θετικό, εάν αποφάσιζε ένα τέτοιο βήμα, παρά τη θέση που έχουν εκφράσει οι εντόπιοι και οι διεθνείς εμπειρογνώμονες που προειδοποιούν τους κυβερνητικούς αξιωματούχους ότι ως απάντηση θα λάβουν μια σοβαρή περιπέτεια.
Ως απόδειξη τίθεται η υπόθεση της Σερβίας που υπό της πίεσης και της επιρροής των χωρών της ΕΕ και των ΗΠΑ, αναγκάστηκε να καταθέσει ένα πολύ πιο ήπιο ψήφισμα, στο οποίο όμως, δεν αναφέρεται πουθενά ότι το Βελιγράδι και η Πρίστινα να καθίσουν να συζητήσουν για το μελλοντικό καθεστώς του Κοσσυφοπεδίου (σ.σ. όπως επεδίωκε η Σερβία).
Σύμφωνα με τους ειδικούς, στη δική μας περίπτωση, θα πρέπει να ληφθεί υπόψη το γεγονός ότι η ελληνική διπλωματία είναι ιδιαίτερα ισχυρή και αυτό αποδεικνύεται από τον τελευταίο χρόνο όταν αρκετά κράτη όπως ο Παναμάς, το Μεξικό, το Κονγκό που αν και δεν είχαν αναγνωρίσει την συνταγματική ονομασία, στις διμερείς μας σχέσεις άρχισαν να χρησιμοποιούν τον όρο «Πρώην Γιουγκοσλαβική Δημοκρατία της Μακεδονίας».
Παρόμοια είναι η κατάσταση με την Γεωργία, η οποία υπό την πίεση της ελληνικής διπλωματίας στο τελευταίο λεπτό εγκατέλειψε τις προθέσεις της να συνάψει διπλωματικές σχέσεις με την πΓΔΜ με το συνταγματικό της όνομα. Προτρέποντας έτσι και άλλα κράτη της πρώην Σοβιετικής Ένωσης να επανεξετάσουν τις σχέσεις τους με την πΓΔΜ καθώς τις προσφέρει κάθε βοήθεια και υποστήριξη στις προσπάθειες τους για να ενταχθούν στους διεθνείς οργανισμούς.
Ο Τράιαν Μπεντέφσκα, καθηγητής του Διεθνούς Δικαίου στο Πανεπιστήμιο FON, υποστήριξε ότι η χώρα σε κάθε περίπτωση έχει το δικαίωμα να χρησιμοποιήσει αυτή τη δυνατότητα, αλλά δεν μπορεί να προβλέψει τι θα συμβεί σχετικά με την ψηφοφορία.
«Κανείς δεν είναι ασφαλής για την πολιτική απόφαση , αφού είναι αδύνατο να προβλεφτεί πως θα αντιδράσουν πολλά κράτη που δεν έχουν αναγνωρίσει το συνταγματικό όνομα, όπως η περίπτωση της Ζιμπάμπουε και της Συρίας, που θα μπορούσαν υπό της πίεσης της Ελλάδας να αλλάξουν τη σκέψη τους. Και σίγουρα η κυβέρνηση φοβάται μια τέτοια δυνατότητα» είπε ο Μπεντέφσκα.
Οι εμπειρογνώμονες που συμβουλεύουν την κυβέρνηση αντί να επενδύσουν στην διπλωματική δυνατότητα με την οποία είναι βέβαιο ότι θα χάσει παρά θα κερδίσει, θα ήταν καλύτερο να χρησιμοποιηθεί το ενδιαφέρον των ΗΠΑ και της ΕΕ ώστε να επιλυθεί το δυνατό συντομότερο η διμερής διαφορά με την Ελλάδα.
Στην κατεύθυνση αυτή πρέπει να ερμηνευτεί και η ανακοίνωση της επίσκεψης της Χίλαρι Κλίντον στην Αθήνα, μόλις πριν δύο ημέρες από την επανάληψη των διαπραγματεύσεων στη Νέα Υόρκη, που έχουν προγραμματιστεί για τις εννέα Φεβρουαρίου 2011.
Εξάλλου, ο αμερικανός Πρέσβης στα Σκόπια, Φίλιπ Ρίκερ, είπε ότι τα Σκόπια και η Αθήνα είναι αυτοί που θα πρέπει να καταλήξουν σε μια λύση του προβλήματος και δήλωσε ευτυχής που οι διαπραγματευτές Ζόραν Γιολέφσκι και Αδαμάντιος Βασιλάκης θα συναντηθούν πάλι με τον μεσολαβητή Μάθιου Νίμιτς.
«Η επίλυση της διαφοράς για την ονομασία είναι ευθύνη της ηγεσίας της πΓΔΜ και της Ελλάδας. Πιστεύω ότι το ζήτημα αυτό μπορεί να επιλυθεί ανά πάσα στιγμή. Χρειάζεται, ωστόσο, προσπάθεια και από τις δύο πλευρές και η ευθύνη είναι δική τους», είπε ο Ρίκερ.
--
Τίτλος άρθρου: «Зимбабве било тајното оружје против Грција»
Δημοσίευση: Време, 17.1.2011, Εθνικά Θέματα

Υποθήκευσαν τον χρυσό της Ελλάδος σε ξένες τράπεζες έναντι των Swaps

Καταγγελία βόμβα: Έδωσαν τον χρυσό της Ελλάδας για υποθήκη έναντι των Swaps;

Εδώ οφείλει να επέμβει αυτεπάγγελτα η δικαιοσύνη και να διερευνήσει την επώνυμη καταγγελία από διευθυντή τράπεζας σχετικά με την κατάσταση του Ελληνικού χρυσού. Η καταγγελία είναι βαρύτατη, αναφέροντας ξεκάθαρα ότι μέρος του Ελληνικού χρυσού βρίσκεται στην Αμερική και την τράπεζα Merill Lynch, ως υποθήκη για τα περιβόητα swaps των Σημίτη – Παπακωνσταντίνου! Μέχρι σήμερα γνωρίζαμε μόνο ότι στην Goldman Sachs είχαν δοθεί ως collaterals τα έσοδα των αεροδρομίων, για να εξασφαλίσουν την είσπραξη της μίζας τους. Τώρα όμως βγαίνει στην επιφάνεια ένα θέμα...που αν επαληθευτεί, οφείλει όλο το πολιτικό σύστημα να αντιδράσει.
Γνωρίζαμε επίσης ότι ο Κώστας Σημίτης είναι ο μοναδικός πρωθυπουργός στην ιστορία που πούλησε χρυσό σε περίοδο ειρήνης: Η “Ισχυρή Ελλάδα” και το μεγάλο πλιάτσικο. Δεν φανταζόμασταν όμως ποτέ ότι θα υπήρχε μαζικότερη εκποίηση χρυσού έστω και ως υπόνοια! 

Γιατί ο κύριος Παπακωνσταντίνου επιμένει να μην δίνει στην ΕΕ τα στοιχεία των Swaps παρότι ο ίδιος τα γνωρίζει κάλλιστα; Γιατί διασύρεται η χώρα ακόμα και με εισαγγελικές διώξεις σε Ευρωπαϊκό επίπεδο γι’ αυτή την υπόθεση;
Όλα ξεκίνησαν με την ερώτηση του βουλευτή του ΛΑΟΣ κ. Αϊβαλιώτη, με την οποία ζητούσε να μάθει τα αποθεματικά του Ελληνικού κράτους σε χρυσό αλλά και το που βρίσκονται…
Η απάντηση που πήρε, όχι από τον αρμόδιο υπουργό αλλά από την τράπεζα της Ελλάδας και τον κύριο Προβόπουλο (!!) είναι ότι “μέρος του Ελληνικού χρυσού βρίσκεται σε τράπεζες του εξωτερικού για ιστορικούς λόγους”!! Έτσι, “χύμα”. Ποιοί ακριβώς είναι αυτοί οι “ιστορικοί λόγοι”;
Σύμφωνα λοιπόν με επώνυμη καταγγελία διευθυντή τράπεζας που έγινε στον τηλεοπτικό σταθμό “kontra” και το βραδυνό δελτίο ειδήσεων, ο χρυσός βρίσκεται στην Αμερικάνικη τράπεζα, υποθηκευμένος!
Αν μη τι άλλο, εδώ μπορεί να επέμβει αυτεπάγγελτα και ο εισαγγελέας αφού αυτό είναι κάτι που δεν είχε βρεθεί καν στην απογραφή. Τι στοιχεία είχε δώσει ΤΟΤΕ η τράπεζα της Ελλάδος; …και ο κύριος Παπακωνσταντίνου παίρνει τα εύσημα από την Τρόικα…
city-press, Eθνικά Θέματα

Ισλαμιστές απειλούν την ζωή του Πειραιώς Σεραφείμ

Η ΚΡΑΤΙΚΗ ΑΣΦΑΛΕΙΑ ΚΑΛΕΣΕ ΤΟΝ ΣΕΡΑΦΕΙΜ ΚΑΙ ΤΟΝ ΕΝΗΜΕΡΩΣΕ ΓΙΑ ΤΟ ΘΑΝΑΣΙΜΟ ΚΙΝΔΥΝΟ

Ο ηρωικός Μητροπολίτης Πειραιώς Σεραφείμ κλήθηκε από την Κρατική Ασφάλεια και προειδοποιήθηκε: «Πρόσεχε, Σεβασμιώτατε, έχουμε την πληροφορία ότι οι Ισλαμιστές έχουν θέσει στόχο τους να σε εξοντώσουν. Πολύ περισσότερο ύστερα από τις πρόσφατες δηλώσεις σου εναντίον του Ισλάμ».

Πράγματι ο κ. Σεραφείμ είχε προ ημερών δηλώσει ξεκάθαρα (Ε.Ω. Κυριακής, 9 Ιανουαρίου 2011) ότι «ο Μουσουλμανισμός αποτελεί καταστροφική λατρεία, μη συμβατή με το ισχύον Σύνταγμα της Ελλάδας» και ότι «ο Ισλαμισμός a priori προωθεί, ως μέσον εξάπλωσής του τη βία, το έγκλημα, την τρομοκρατία και το θάνατο. Συνεπώς ο Νόμος που εψηφίσθη δια την δημιουργία Ισλαμικού τεμένους στην Πρωτεύουσα της Χώρας τυγχάνει οπωσδήποτε αντισυνταγματικός διότι αναγνωρίζει ως γνωστή θρησκεία δυναμένη να επιτελεί ακωλύτως τη λατρεία της, μία θρησκευτική παραδοχή που ευθέως αντίκειται στην δημοσία τάξη, τα χρηστά ήθη και το Ευρωπαϊκό κεκτημένο».

Ο κ. Σεραφείμ καλεί την κυβέρνηση να αποσύρει το Νόμο, ειδάλλως «θα είναι υπεύθυνη παρομοίων (με τις δολοφονίες Χριστιανών στην Αίγυπτο) εγκληματικών ενεργειών στη χώρα μας των φονταμενταλιστών ισλαμιστών».

serafeim_metzelopoulosΑυτονόητο επίσης είναι ότι το σχέδιο εξόντωσης του Μητροπολίτη Πειραιώς Σεραφείμ από τους Ισλαμιστές έχει απόλυτη συνάφεια και με τους εβραιοσιωνιστές τους οποίους, επίσης προσφάτως, ξεμπρόστιασε ο ίδιος αποκαλύπτοντας τα τρομερά και φοβερά σχέδιά τους για υποδούλωση των λαών σε μια Παγκόσμια Κυβέρνηση που μέχρι κεραίας θα ελέγχεται από τους Εβραιοσιωνιστές. Ηλείου φαεινότερο είναι ότι τουλάχιστον εμπνέονται και συνοδοιπορούν στο φρικιαστικό σχέδιο εξόντωσης του κ. Σεραφείμ.

Τούτο διεφάνη και από τις επιθέσεις που δέχθηκε πρόσφατα από τους απανταχού Ραββίνους, για να φθάσουμε και στο έσχατο σημείο κατεξευτιλισμού του Έθνους ο Πρωθυπουργός (ατυχώς) της Ελλάδας Γιώργος Π., να δέχεται τις… παρατηρήσεις του γνωστού ιέρακος της Ιουδαίας Αβανγκορ Λίμπερμαν (ωμή παρέμβαση στα εσωτερικά της χώρας μας) και ο κυβερνητικός εκπρόσωπος να καταδικάζει τις δηλώσεις (περί Σιωνιστών κλπ) του ογκόλιθου της Ορθοδοξίας, Μητροπολίτη Πειραιώς Σεραφείμ.

Χαρακτηριστικό, δε, της «στοχοποίησής» του είναι και το γεγονός ότι μέχρι και ο καθηγητής Ισραηλινού πανεπιστημίου Amikam Nachmani, μιλώντας σε συνέδριο στην Αθήνα με θέμα τις πολιτικές και οικονομικές σχέσεις των δυο χωρών δεν έχασε την ευκαιρία να επιτεθεί φραστικά στον κ. Σεραφείμ. Τυχαίο;

armyalert

Τα ΜΑΤ εισβάλουν σε εκκλησίες, αλλά όχι σε πανεπιστήμια ή εβραϊκές συναγωγές!!!

Ἀναρτήθηκε στὶς 18 Ἰανουαρίου 2011 ἀπὸ τὸν/τὴν filologos10

Η καταστροφή ενός ορθόδοξου ναού και η χρήση βίας κατά χριστιανών καθιερώνεται μετά την Αίγυπτο τώρα και στην Ελλάδα, ελέω των πραιτωριανών δυνάμεων της κυβέρνησης των ΜΑΤ και του ψεύδους

Η επιεικώς απαράδεκτη εικόνα των επεισοδίων που αντικρίσαμε το προηγούμενο Σάββατο, έμπροσθεν αλλά και εντός του Ιερού Ναού του Αγίου Παντελεήμονα, προφανώς δεν έχει ξανασυμβεί στα ελληνικά χρονικά, ούτε σε εποχές δικτατορίας, αλλά ούτε και κατά την διάρκεια της γερμανικής κατοχής. Πάντα οι ιεροί ναοί και οι τόποι λατρείας ετύγχαναν του δέοντος σεβασμού τόσο από τους κατακτητές όσο και από την αστυνομία. Στην προκειμένη όμως περίπτωση, η ηγεσία της αστυνομίας και οι διοικητές των δυνάμεων που επιχειρούσαν στη περιοχή, δεν σεβάσθηκαν το ιερό μέρος και εκτός του ότι χρησιμοποίησαν βία στο προαύλιο και στον πρόναο του ναού, έκαναν και χρήση δακρυγόνων ή άλλων χημικών ουσιών και μέσα στο ναό, όπου είχαν καταφύγει για να προστατευθούν, οι προσπαθούντες να διαμαρτυρηθούν κατά του αντιρατσιστικού συλλαλητηρίου.

Και παρόλα αυτά, οι αντιδράσεις για τα ως άνω γεγονότα ήσαν εντελώς «χλιαρές», τόσο από τα κόμματα της αντιπολίτευσης (δεν εννοώ το ΣΥΡΙΖΑ και το ΚΚΕ) όσο και από μέρους της επίσημης Εκκλησίας.

Και καθένας από μας εύκολα θα μπορούσε να διερωτηθεί: Φαντάζεσθε τι θα γινόταν αν τα ΜΑΤ τολμούσαν να εισβάλουν εντός ενός τζαμιού ή μιας εβραϊκής συναγωγής και να προέβαιναν σ΄ αυτού του είδους τις ενέργειες; Προσωπικά ούτε που θέλω να το φαντασθώ, διότι οι συνέπειες θα ήταν ανυπολόγιστες ! Αλλά το να μην διαμαρτύρεται ο Αρχιεπίσκοπος ή κάποιος άλλος εκκλησιαστικός ταγός, δεν δικαιολογείται και είναι ντροπή και αίσχος για την ηγεσία της ΕΛΑΣ, που έδωσε εντολή ή ανέχθηκε να προβούν οι άνδρες των ΜΑΤ σε τέτοιου είδους ενέργειες, έστω και αν οι διαδηλωτές ήσαν μέλη της Χρυσής Αυγής.

Γιατί δεν κάνει το ίδιο με τα Πανεπιστήμια που έχουν καταντήσει άντρο των αναρχικών που διαπράττουν και κακουργηματικές πράξεις και επικαλείται το Πανεπιστημιακό άσυλο;

Πηγή

Η σύμβαση του Αλτρουισμού

Posted by ΛΑΚΕΔΑΙΜΩΝ στο 18/01/2011

Γράφει : Ο καθηγητής Ν. Λυγερός, Στρατηγικός Αναλυτής 

 Ο αλτρουισμός, αυτή η ηθική αρχή που δηλώνει την ανιδιοτελή μέριμνα για τους άλλους, αυτή η συνειδητή άρνηση του ατομικού συμφέροντος προς όφελος του συλλογικού, είναι μια δυσνόητη έννοια για πολλούς. Ιδιαίτερα σ’ ένα σύστημα μαζικής δημοκρατίας όπου ο καθένας είναι άγνωστος για τους άλλους, πώς να επινοηθεί ο αλτρουισμός; Ενώ η λέξη φιλοξενία είναι εντελώς συνηθισμένη, είναι ενδεικτικό ότι η λέξη αλτρουισμός δεν είναι ελληνικής προέλευσης και ότι η μόνη λέξη που σχετίζεται μ’ αυτήν την έννοια και είναι θετικότατη σε άλλες γλώσσες και που είναι ελληνικής προέλευσης, η εμπάθεια, έχει μια αρνητική έννοια στα ελληνικά. Κι αν πιστεύουμε στις ρηξικέλευθες ιδέες του Ludwig Wittgenstein και θυμηθούμε «Τα όρια της γλώσσας μου είναι τα όρια του μυαλού μου. Οι γνώσεις μου περιορίζονται σε ό,τι μπορώ να αποτυπώσω λεκτικά», καταλαβαίνουμε πόσο σημαντική είναι η διαδικασία της επινόησης της λέξης αλτρουισμός.

Η λεκτική δυσκολία προκαλεί μια γνωστική δυσκολία στο κοινό που δεν γνωρίζει τα νοητικά σχήματα αυτής της ηθικής αρχής. Γι’ αυτόν τον λόγο, η φυσιολογική ανταπόκριση στον αλτρουισμό δεν είναι πρώτα θετική, μα ερωτηματική. Η θετική πράξη δεν είναι επαρκής. Πάντα υπάρχει η ερώτηση: Γιατί το κάνετε αυτό; Λες και αυτό που είναι δυσνόητο να είναι αναγκαστικά επικίνδυνο. Η μόνη απάντηση στον λόγο της ύπαρξης του αλτρουισμού είναι: η ανάγκη.

Το ίδρυμα αλτρουισμός γεννήθηκε από την ανάγκη των προσφύγων και των προσφυγών. Για μια εν δυνάμει ευρωπαϊκή χώρα, η μόνη δικαιοσύνη είναι ευρωπαϊκή. Και η μόνη νομική λύση του Κυπριακού δεν μπορεί παρά να είναι ευρωπαϊκή. Μόνος κανείς δεν μπορεί να κάνει τίποτα για τον εαυτό του, μπορεί όμως να μην κάνει τίποτα για τον άλλο. Αν ο καθένας βοηθήσει τον άλλο, τότε έμμεσα θα ενισχύσει και τη δική του περίπτωση και συνολικά η ομάδα ανθρώπων δημιουργεί ένα έργο ουτοπικό για τον καθένα.

Με την ίδια ιδέα, ένας δικηγόρος απομονωμένος δεν μπορεί να πράξει ένα εθνικό έργο, ενώ μια ομάδα δικηγόρων μπορεί κάλλιστα να το κατορθώσει. Συνεπώς, η σύμβαση του ιδρύματος είναι αναγκαστική, αν πράγματι θέλουμε να προσφέρουμε στην πατρίδα μας. Και γενικά η ανταπόκριση των δικηγόρων ήταν και είναι πολύ θετική, διότι μέσω του ιδρύματος μπορούν όντως να προσφέρουν κάτι το πολύτιμο στην κοινωνία. Τώρα το ελάχιστο, σχεδόν συμβολικό, κόστος κάθε προσφυγής και η κατάρριψη του ποσοστού, επιτρέπει στον καθένα να ενεργοποιηθεί δίχως εμπόδια. Αν εμείς οι ίδιοι δεν βοηθήσουμε την κοινωνία μας, με ποιο δικαίωμα προσδοκούμε και διεκδικούμε την εξέλιξη των πραγμάτων;

Το Κυπριακό δεν θα λυθεί μόνο του! Τώρα ο καθένας έχει ένα ρόλο να παίξει σ’ αυτόν τον αγώνα. Κάθε άτομο με την προσφυγή του λέει: Κι εγώ ανήκω σ’ αυτόν τον λαό. Βέβαια πολλοί θα πουν ότι οι πρόσφυγες θα το κάνουν τώρα για προσωπικό συμφέρον, όμως ο αλτρουισμός είναι θέμα αθωότητας, όχι αγιότητας. Όταν είσαι φυλακή και κάποιος σπάσει τα σίδερά σου, πρέπει να δραπετεύσεις. Κάθε δραπέτης είναι και μια ήττα για τη φυλακή. Αν μπορείς να βοηθήσεις κι άλλους, ακόμα καλύτερα. Σημασία έχει όμως να το κάνει ο καθένας που μπορεί.

Όπως η νοημοσύνη είναι η πάλη της ανάγκης εναντίον της τύχης, ο αλτρουισμός είναι η αναγκαία επίπτωσή της. Σε κατάσταση κρίσης, η νοημοσύνη γίνεται στρατηγική, ο αλτρουισμός, ίδρυμα και η σύμβαση του αλτρουισμού, δύναμη δικαιοσύνης

Ο πειρασμός της εθνικολαϊκής Δεξιάς

Γιατί στις Βρυξέλλες και στο Βερολίνο παρομοιάζουν με «Ευρωπαίο Τσάβες» τον συντηρητικό πρωθυπουργό της Ουγγαρίας

Του Πετρου Παπακωνσταντινου

Το 2011 δεν ξεκίνησε και τόσο καλά για την Ευρωπαϊκή Ενωση. Μετά τη σύντομη ανάπαυλα των χριστουγεννιάτικων διακοπών, οι διεθνείς αγορές ομολόγων επιδόθηκαν σε νέες, κερδοσκοπικές επιθέσεις εναντίον των περιφερειακών χωρών, φέρνοντας και την Πορτογαλία στον προθάλαμο του μηχανισμού διάσωσης ΔΝΤ - Ε. Ε. Σειρά έχει, αμέσως μετά, η Ισπανία, πέμπτη σε μέγεθος οικονομία της Ενωσης, ενώ ούτε η Ιταλία και το Βέλγιο αισθάνονται ασφαλείς. Στο μεταξύ, στη Γερμανία αρχίζουν να ακούγονται δυνατά φωνές κορυφαίων οικονομολόγων (όπως του Στέφαν Χόμπουργκ στο περιοδικό Der Spiegel) που ζητούν την άμεση επιστροφή στο μάρκο. Σαν να μην έφταναν όλα αυτά, ήρθε ένας καινούργιος πονοκέφαλος να προστεθεί στα βάσανα των ηγετικών κύκλων της Ενωσης: Το όνομα αυτού, Βίκτορ Ορμπαν.

Ο πρωθυπουργός της Ουγγαρίας, της χώρας που ανέλαβε την ευρωπαϊκή προεδρία για το πρώτο εξάμηνο του 2011, έγινε το αλεξικέραυνο μύριων όσων επιθέσεων, μεταξύ άλλων από την Αγκελα Μέρκελ, τις κυβερνήσεις Γαλλίας και Βρετανίας και τον Οργανισμό για την Ασφάλεια και τη Συνεργασία στην Ευρώπη. Ο υπουργός Εξωτερικών του Λουξεμβούργου αναρωτήθηκε αν η κυβέρνηση Ορμπαν «δικαιούται να προεδρεύει της Ενωσης», ενώ γερμανική εφημερίδα χαρακτήρισε την Ουγγαρία ως… Fuhrerstaat - κράτος του Φύρερ! Αλλοι παρομοίασαν τον Ορμπαν με τον Πούτιν ή τον Τσάβες. Ο ίδιος ο Ούγγρος πρωθυπουργός αποπειράθηκε να αντιπαρέλθει με χιούμορ τις αιτιάσεις λέγοντας: «Από το 1998 έως το 2002 (στην πρώτη περίοδο πρωθυπουργίας του), ο δυτικός Τύπος με παρομοίαζε με τον Χίτλερ και τον Ντούτσε. Τώρα με συγκρίνουν με τον Πούτιν και τον πρόεδρο της Λευκορωσίας. Σας αφήνω να κρίνετε αν πρόκειται για μια κάποια πρόοδο ή όχι».

Αφορμή και αιτίες

Πώς να εξηγήσει κανείς τόση οργή του ευρωπαϊκού κατεστημένου για έναν συντηρητικό πολιτικό, που έβαλε τη χώρα του στο ΝΑΤΟ και είναι εδώ και χρόνια αντιπρόεδρος του Ευρωπαϊκού Λαϊκού Κόμματος, στο οποίο ανήκει επίσης η γερμανική Χριστιανοδημοκρατία της Αγκελα Μέρκελ; Η αφορμή δόθηκε από τον νόμο περί Τύπου που πέρασε στις 22 Δεκεμβρίου από την ουγγρική Βουλή το κόμμα του Ορμπαν (Fidesz). Ο επίμαχος νόμος καθιερώνει ραδιοτηλεοπτικό συμβούλιο, τα μέλη του οποίου διορίζονται από τη Βουλή (δηλαδή από το Fidesz, που διαθέτει απόλυτη πλειοψηφία). Το συμβούλιο μπορεί να επιβάλει πρόστιμα για «προσβολή της ανθρώπινης αξιοπρέπειας» και «μη ισόρροπη κάλυψη των ειδήσεων», γεγονός που κρίθηκε ότι ανοίγει τον δρόμο για επιβολή λογοκρισίας και εκβιασμού των μέσων ενημέρωσης.

Οι αιτιάσεις ακούγονται εύλογες. Αλλωστε, και ο ίδιος ο Ορμπαν αναγνώρισε εν μέρει το βάσιμο της κριτικής -και την προφανή γκάφα που διέπραξε, ψηφίζοντας έναν τέτοιο νόμο μόλις μία εβδομάδα προτού αναλάβει την ευρωπαϊκή προεδρία - αφήνοντας ανοιχτό το ενδεχόμενο να τον τροποποιήσει. Ωστόσο, η επιλεκτική στοχοποίησή του προκαλεί απορίες. Πολύ χειρότερη, για παράδειγμα, εμφανίζεται η κατάσταση στην Ιταλία, όπου ο Μπερλουσκόνι έχει κατοχυρώσει σχεδόν μονοπωλιακό έλεγχο των ηλεκτρονικών μέσων ενημέρωσης χωρίς την παραμικρή ευρωπαϊκή αντίδραση. Αλλά και στη Γερμανία, η Αγκελα Μέρκελ διόρισε έναν έμπιστό της, πρώην εκπρόσωπο Τύπου του κόμματός της, επικεφαλής του εθνικού ραδιοτηλεοπτικού συμβουλίου. Επομένως κάποια άλλη, σοβαρή αιτία πρέπει να κρύβεται πίσω από την όλη υπόθεση.

Η αιτία αυτή βρίσκεται στην αιρετική, «φιλολαϊκή» οικονομική πολιτική του Ορμπαν, η οποία, κατά το κοινώς λεγόμενον, «χαλάει την πιάτσα» και γίνεται εξοργιστική, στα μάτια του ευρωπαϊκών ελίτ, ακριβώς επειδή προέρχεται όχι από έναν αριστερό «Ευρωπαίο Τσάβες», αλλά από ένα «δικό τους παιδί». Ο Βίκτορ Ορμπαν εξασφάλισε συντριπτική πλειοψηφία δύο τρίτων στις εκλογές του περασμένου Απριλίου, χάρη στην κατηγορηματική του αντίθεση απέναντι στο «μνημόνιο» που είχε υπογράψει (καλή ώρα…) η προηγούμενη, σοσιαλιστική κυβέρνηση με τους δανειστές της, ΔΝΤ και Ε. Ε. Από την πρώτη στιγμή που ανέλαβε τα ηνία της χώρας του έκανε σαφές ότι εννοεί να επαναδιαπραγματευθεί τους όρους του δανείου. Μάλιστα δεν δίστασε να ταπεινώσει τους επιθεωρητές του ΔΝΤ που επισκέφθηκαν τη Βουδαπέστη τον περασμένο Ιούλιο, προτιμώντας να ταξιδέψει στη Νότια Αφρική για τον… τελικό του παγκοσμίου κυπέλλου ποδοσφαίρου!

Συνεπής στις προεκλογικές του υποσχέσεις, ο Ορμπαν αρνήθηκε να περικόψει τις συντάξεις, τους μισθούς και τις θέσεις εργασίας γιατρών και νοσοκόμων και να κλείσει κρατικές επιχειρήσεις, όπως του ζητούσαν οι πιστωτές του. Αντί γι' αυτό, επέβαλε έκτακτο «φόρο κρίσης» τριετούς διαρκείας, ύψους 0,45% στον ετήσιο κύκλο εργασιών των τραπεζών και φόρο της τάξης του 5 - 6% στα συμβόλαια των ασφαλιστικών και χρηματιστικών εταιρειών. Επιπλέον, περιέκοψε κατά 75% (!) τον μισθό του διοικητή της ουγγρικής Κεντρικής Τράπεζας.

Αντιδράσεις

Οπως ήταν επόμενο, ο ιδιόμορφος «αντικαπιταλισμός» του Ορμπαν ξεσήκωσε σφοδρές αντιδράσεις. Στις 15 Δεκεμβρίου, 13 μεγάλες ευρωπαϊκές εταιρείες (μεταξύ των οποίων οι γερμανικές Deutsche Telekom, RWE, EOκαι Allianz, η ολλανδική ING, η γαλλική Axa κ. ά.) με κοινή επιστολή στην Ευρωπαϊκή Επιτροπή απαίτησαν κυρώσεις κατά της Ουγγαρίας επικαλούμενες επιλεκτική φορολόγηση σε βάρος των ξένων επιχειρήσεων. Ωστόσο, η κυβέρνηση Ορμπαν επέβαλε τον ίδιο φόρο σε όλες τις επιχειρήσεις και δεν φταίει αυτή αν το 80% του ουγγρικού τραπεζικού συστήματος ελέγχεται από ξένες τράπεζες, ως αποτέλεσμα της λεηλασίας του εθνικού πλούτου της χώρας αντί πινακίου φακής μετά την κατάρρευση του κομμουνιστικού καθεστώτος.

Λεπτομέρεια: Η αρμόδια επίτροπος της Κομισιόν που απειλεί την Ουγγαρία με κυρώσεις για «νόθευση του ελεύθερου ανταγωνισμού» είναι η Ολλανδή πολιτικός Νέλι Κρους, η οποία την τελευταία δεκαετία συμμετείχε σε… 28 έμμισθες θέσεις πολυεθνικών επιχειρήσεων, εκ των οποίων οι 20 ήταν αδρά αμειβόμενες θέσεις διοικητικών συμβουλίων. Ο, τι γνώμη και αν έχει κανείς για τη δεξιά κυβέρνηση της Ουγγαρίας, δεν μπορεί να μην εξεγείρεται απέναντι σε έναν τόσο ακραίο εκφυλισμό της πολιτικής που δίνει το δικαίωμα στον όποιο γραφειοκράτη, εκπρόσωπο των επιχειρηματικών λόμπι, να απειλεί με δικαστικές διώξεις τη δημοκρατικά εκλεγμένη κυβέρνηση μιας κυρίαρχης χώρας.

Θεαματική άνοδος της ευρωπαϊκής Aκροδεξιάς

Τη στιγμή που η ευρωπαϊκή Αριστερά, με ελάχιστες εξαιρέσεις, δεν φαίνεται ικανή να εκμεταλλευθεί προς όφελός της τη χειρότερη κρίση του καπιταλισμού μετά το 1929, η αναζήτηση «ριζοσπαστικών» λύσεων φαίνεται να στρέφεται συχνά προς το δεξιό άκρο του πολιτικού φάσματος. Την τελευταία διετία, ακροδεξιοί και ξενοφοβικοί σχηματισμοί ξεπέρασαν το 10% ή και το 15% σε αρκετές ευρωπαϊκές χώρες, όπως το Βέλγιο (17,1%), η Βουλγαρία (12%), η Γαλλία (10%), η Νορβηγία (22,9%) η Ολλανδία (17%) και η Ουγγαρία (14,8%).

Σε αντίθεση με την παραδοσιακή Ακροδεξιά του Μεσοπολέμου, οι επίγονοί της αποφεύγουν τη δαιμονοποίηση των Εβραίων -μάλιστα, στις περισσότερες περιπτώσεις υποστηρίζουν το κράτος του Ισραήλ- τον ρόλο των οποίων, ως αποδιοπομπαίων τράγων, έρχονται τώρα να παίξουν οι μουσουλμάνοι μετανάστες.

Ιδιαίτερα γόνιμο έδαφος βρήκε η λαϊκίστικη Ακροδεξιά στην ανατολική Ευρώπη, για δύο κυρίως λόγους. Πρώτον, γιατί εκεί έχει τη δυνατότητα να προβάλει τρόπον τινά ως «Τρίτος Δρόμος» απέναντι στον απολυταρχικό κομμουνισμό του χθες και στη νεοφιλελεύθερη «παγκοσμιοποίηση» του σήμερα. Και δεύτερον, γιατί σ' αυτό το κομμάτι της ηπείρου, η διάλυση των παλαιών αυτοκρατοριών (οθωμανικής, ρωσικής και αυστροουγγρικής στον Α΄ Παγκόσμιο Πόλεμο, αλλά και της σοβιετικής μετά τον Ψυχρό Πόλεμο) άφησε ανοιχτά εθνοτικά προβλήματα και εδαφικές διεκδικήσεις, που προσέφεραν στην Ακροδεξιά άφθονο υλικό προς εκμετάλλευση.

Ιnfo

- Dominique Vidal, «Les extremes Droites a l'offensive», Le Monde diplomatique, janvier 2011.

- «Hungary's other deficit», The Economist, 8/1/2011.

- Victor Orban, «Hungary's critics are too quick to judge», Financial Times, 6/1/2011.

- Michael J. Jordan, «Oa crie «A bas les Juifs!» a Budapest», Courrier International, 30/4/2008.