Και μετά διερωτόμαστε γιατί γελάνε…

Γράφει ο Στέλιος Συρμόγλου


Η σοβαρότητα και η παραγωγή σκέψης στην Ελλάδα έχουν μετατεθεί ως ιδεώδης συνεκτικός δεσμός της κοινωνίας σ’ ένα δεύτερο επίπεδο, που δεν έχει άμεση συνάφεια ούτε με την προέκταση των ιδανικών επιδιώξεων, ούτε με την ανάγκη ισορροπίας των κοινωνικών ομάδων. Η ισορροπία τούτη, είτε ως δυναμική αναγκαιότητα είτε ως ισοζυγισμός δυνάμεων, αποτελεί προϋπόθεση για την ενότητα της κοινωνίας, την ανάπτυξη της κοινωνικής συνείδησης, της αλληλεγγύης και της λήψης των αναγκαίων αποφάσεων σ’ όλους τους τομείς.

Η ελληνική κοινωνία, όχι η Ελλάδα, περνά τώρα και το κρίσιμο στάδιο ενός συναισθήματος κατωτερότητας. Και το συναίσθημα τούτο απηχείται πρώτιστα στις εκδηλώσεις των πολιτικών της εκπροσώπων μ’ όλα τα γνωρίσματα ταυτόχρονα της υποκριτικής τους ευλάβειας, της εξουσιαστικής απληστίας και της ανικανότητας. Προεκτείνεται στους εν πολλοίς σοβαροφανώς απαίδευτους δημοσιογράφους και αθύρματα των επιχειρηματικών συμφερόντων. Και “αγγίζει” τους ολίγους διανοούμενους με πνεύμα φιλελεύθερο, γιατί οι περισσότεροι, όσοι τουλάχιστον αυτάρεσκα αυτοπροσδιορίζονται ως διανοούμενοι λόγω της πανεπιστημιακής ή συγγραφικής τους ιδιότητας, έχουν προ πολλού ακολουθήσει το δρόμο της “εξάρτησης” από το πολιτικό κατεστημένο και της εξαγορασμένης επιβίωσης.

Η σημερινή “φυσιογνωμία” της ελληνικής κοινωνίας, που υφίσταται τα δεινά μιας αδιέξοδης οικονομικής πραγματικότητας, δεν έχασε μόνο την εμπιστοσύνη στο ελληνικό

Η Άλλη Κρίση. Η Μαρτυρία ενός Πρέσβη

Παρουσίαση του βιβλίου του Πρέσβη Αλέξανδρου Μαλλιά

(Δημοσιεύθηκε στο περιοδικό ΑΜΥΝΑ & ΔΙΠΛΩΜΑΤΙΑ, τ. Σεπτεμβρίου 2013)

 

Γράφει ο Δρ. Ιωάννης Παρίσης Υποστράτηγος ε.α., Διδάκτωρ Πολιτικής Επιστήμης /Διεθνών Σχέσεων

Εν μέσω της βαθιάς κρίσης που πλήττει τη χώρα, έρχεται ένα βιβλίο και μας μιλάει για κάποια «άλλη κρίση», δημιουργώντας απορία και ερωτήματα: σε ποια κρίση αναφέρεται; Ο συγγραφέας το εξηγεί από την αρχή: πρόκειται για την κρίση εμπιστοσύνης προς την Ελλάδα και της Ελλάδας προς τους φυσικούς της εταίρους στην Ευρωπαϊκή Ένωση. Πρόκειται για το χαμένο κύρος και τη χαμένη αξιοπρέπεια της χώρας μας.
Ο Αλέξανδρος Μαλλιάς διήλθε τον υπηρεσιακό-διπλωματικό του βίο σε σημαντικές θέσεις, εντός και εκτός Ελλάδας, με συνεχή παραγωγική ένταση και ανησυχία που είχε να κάνει με την αποδοτική και αποτελεσματική εκπροσώπηση της πατρίδας και την επιτυχή παρέμβαση για τα εθνικά συμφέροντα. Φυσικά, μέσα στο περιβάλλον μιας δημόσιας διοίκησης που δεν «αντέχει» θέσεις διαφορετικές από εκείνες που εκφράζει το πολιτικό ή υπηρεσιακό κατεστημένο και θα μπορούσαν να χαρακτηριστούν ως «αιρετικές». Αποτελεί δυστυχώς κύριο χαρακτηριστικό του κρατικού μηχανισμού της χώρας μας. Στα υπουργεία, στις δημόσιες υπηρεσίες, στις Ένοπλες Δυνάμεις, παντού η έκφραση γνώμης ερμηνεύεται συχνά ως απειθαρχία ή αμφισβήτηση της «αυθεντίας» του προϊσταμένου, ειδικά του πολιτικού προϊσταμένου. «Δεν πρέπει να εμφανίζεσαι, δεν πρέπει να φαίνεσαι, δεν πρέπει να μιλάς (…) και πάνω από όλα φρόντισε να μην δείχνεις υπερβάλλοντα ζήλο» είναι από τα πρώτα πράγματα που υποδεικνύουν στον νέο διπλωμάτη, σημειώνει ο συγγραφέας. Συνήθως, αν όχι πάντοτε, εκείνοι που υφίστανται τις συνέπειες της αντίληψης αυτής είναι

Η πρώτη μαύρη υπουργός της Ιταλίας θέλει να δώσει ιστορικά ιταλικά χωριά στους λαθρομετανάστες

Η Kyenge Cécile (Σεσίλ Κιέντζ), η οποία γεννήθηκε στο Κονγκό, διορίστηκε πρόσφατα ως η πρώτη μαύρη υπουργός της ιταλικής κυβέρνησης. Επιλέχτηκε από τον κεντρο-αριστερό Partito Democratico [PD] (του ‘Bilderberger’ Enrico Letta), για μια ολοκαίνουργια θέση που την ονόμασαν «Υπουργείο Ένταξης». Δηλαδή η μετανάστρια Kyenge Cécile (η οποία ήρθε παράνομα στην Ιταλία από την χώρα της και εν συνεχεία έγινε νόμιμη)τέθηκε «αρμόδια για την Ένταξη των Μεταναστών» (που έρχονται παράνομα και θέλουν να γίνουν νόμιμοι και…«Ιταλοί»).
Η δουλειά της υποτίθεται ότι είναι να βελτιώσει τις φυλετικές σχέσεις και να βοηθήσει τους μετανάστες να «ενσωματωθούν στην ιταλική κοινωνία». Μέχρι στιγμής έχει αποδειχτεί μια απόλυτη καταστροφή για τις φυλετικές σχέσεις στην Ιταλία. (Προφανώς για αυτό την έβαλαν. Καθώς τους συμφέρει να μιλάνε για την ανάγκη πάταξης του «ρατσισμού» μέσω διώξεων ρατσιστών» και θέσπισης νόμων περί «ρητορικής μίσους» και «εγκλημάτων σκέψης»). Οι Ιταλοί προτιμούν συντριπτικά λιγότερη μετανάστευση και θέλουν οι παράνομοι αλλοδαποί να απελαύνονται. Παρόλα αυτά η Kyenge κάνει έκκληση για περισσότερη μετανάστευση από χώρες της Μέσης Ανατολής και της Αφρικής.

Η τελευταία της πρόταση προκάλεσε κύματα θυμού. Η Kyenge κάνει τώρα, έκκληση να δοθούν ιστορικά μεσαιωνικά ορεινά ιταλικά χωριά στους παράνομους αλλοδαπούς από την

Αναστασιάδης - Χριστόφιας Κοιτάσματα και Τουρκία…

του Λάζαρου Μαύρου


ΓΙΑΤΙ  ΑΡΑΓΕ οι ευκλεείς κι ατιμώρητοι πρωτομάστορες της Σημαδεμένης Τράπουλας των «διακοινοτικών» για την εξεύρεση «αμοιβαία αποδεκτής λύσης» του Κυπριακού, κ.κ. Αλ. Ντάουνερ και σία, να μη μαστορέψουν τη διασύνδεση του Κυπριακού με τα Κοιτάσματα, κατά τρόπον που να δελεάζει την Τουρκία, όταν εμμέσως πλην σαφώς - σαφέστατα, προς τούτο και μόνο προς τούτο τούς εξωθούν ακαταπαύστως οι κ.κ. Αναστασιάδης & Χριστόφιας, ΔηΣυ-ΑΚΕΛ και τα εν συγκυβερνήσει εξαρτήματα αυτών;

ΑΝΕΚΑΘΕΝ αμφότεροι είχαν και διακήρυτταν την προπατορική πολιτική τους ψευδαίσθηση ότι, με την παροχή δελεαστικών, κατά την άποψή τους, «κινήτρων» και «γενναίων προσφορών» προς τους Τούρκους, θα μπορούσε, ως «αντίδωρο» να επιτευχθεί η (ποια;) «λύση». Δεν έπαψαν ποτέ να παίζουν το ίδιο ξεκούρδιστο βιολί. Όσες φορές κι αν η Τουρκία τούς έγραψε επί των νεο-οθωμανικών της όρχεων. Κεμαλικών παλαιότερα, κεμαλο-ισλαμικών στη συνέχεια και αμιγώς ισλαμικών την τελευταία δεκαετία, χωρίς καν ψαροκόκαλα για τις γάτες τους στον… Βόσπορο.

ΙΔΟΥ ΤΙ ΕΚΦΩΝΗΣΕ προχθές Κυριακή απ’ το Πελέντρι ο πρόεδρος Αναστασιάδης, προς την επιβουλευόμενη με πράξεις απειλητικού στρατιωτικού καταναγκασμού τα Κοιτάσματα της κυπριακής ΑΟΖ Τουρκία και τα καταγράφουν για το πρακτέον και για το διά ταύτα, οι

Ψάχνω να βρω Έλληνα για να σώσει την Ελλάδα!

του Γεωργίου Εμ. Δημητράκη


Η Πατρίδα μας έχει χρεοκοπήσει. Αυτό είναι κοινή διαπίστωση όλων μας. Παραληρούμε καθημερινώς για όλα αυτά που συμβαίνουν εις την χώρα μας, για όλα αυτά που καλείται τώρα ο πληρώσει ο καθένας μας. Η αριθμομανία κατατρέχει τώρα όλους τους Έλληνες, η οποία όμως, δυστυχώς, έχει διαχωρίσει όλους εμάς σε δύο κατηγορίες: Σε αυτούς του πολιτικού συστήματος, οι οποίοι πιστοί και λάτρεις αυτού, αποφασίζουν αυθαίρετα διά αλλεπάλληλων και βάρβαρων νομοθετημάτων πόσα οφείλει να πληρώσει η άλλη κατηγορία: η πλειοψηφία του ελληνικού λαού, η οποία επελέγη ως εξιλαστήριο θύμα. Η οποία όμως εξαντλημένη από τα πολλαπλά εξοντωτικά μέτρα των ατιμώρητων του πολιτικού συστήματος δεν αντέχει άλλο πια. Και απελπισμένοι από την ανέχεια, αλλά και από τον συνεχή βομβαρδισμό των φορολογικών μέτρων, των μειώσεων μισθών και συντάξεων, με απλωμένα τα χέρια από την απελπισία, αναφωνεί καθημερινώς: ΔΕΝ ΠΑΕΙ ΑΛΛΟ ΠΙΑ! Όμως, η αριθμομανία των κυβερνώντων και του πολιτικού συστήματος, που εκπροσωπούν, αδιαφορεί για την απελπισία του εξιλαστήριου θύματος Ενεργεί βάσει ενός σχεδίου. Πρέπει να διασωθεί πάση θυσία αυτό το πολιτικό σύστημα. Ασχέτως αν καταρρεύσει παντελώς ο ελληνικός λαός. Το ερώτημα όμως που τίθεται εις την προκειμένη

Πέντε και ένας λόγος που κάνουν την Βόρεια Κορέα μοναδική...

από το «Ταξιδεύοντας, η άλλη όψη»

Πριν ένα χρόνο περίπου, έγραφα για "Τα δέκα πράγματα για τη Βόρεια Κορέα που κανείς δεν θα σου πει", μια ανάρτηση που τελικά έγινε η δεύτερη δημοφιλέστερη του ιστολογίου. Καλά είναι να λέμε τα σοβαρά αλλά τελικά μόνο το χιούμορ μένει. Σκέφτηκα λοιπόν να μαζέψω σε μια ανάρτηση τους 5 + 1 λόγους που κάνουν τη Βόρεια Κορέα μοναδική, έτσι για να δούμε λίγο και την πιο ελαφριά όψη της πραγματικότητας.

Για να προλάβω τους ανώνυμους επικριτές και τα σχόλια τύπου "για τα στρατόπεδα συγκέντρωσης δεν έχεις ακούσει" ή " εδώ πεθαίνουν της πείνας και εσύ στον κόσμο σου", σας λέω εξαρχής ότι είναι μια ελαφριά ανάρτηση. Οι "σοβαροί" και σοβαροφανείς ας απέχουν από την ανάγνωση για να μην συγχύζονται άδικα.

Ξεκινάμε λοιπόν:

1. Η Βόρεια Κορέα είναι η μοναδική χώρα όπου οι τουρίστες πληρώνουν 5000 δολάρια για να αγοράσουν μια πενθήμερη εκδρομή, και να δουν αγάλματα αλλά και να ανακαλύψουν ότι στη λαϊκή αγορά...πουλάνε μήλα και λάχανα (απίστευτο αλλά πλέον το επίσημο πρόγραμμα περιήγησης περιλαμβάνει επίσκεψη στην Κεντρική Λαχαναγορά της Πιονγκ Γιανγκ...)

2. Είναι η μοναδική χώρα για την οποία θα γραφτεί άρθρο με τίτλο "Πως μεθάνε στη Βόρεια Κορέα" με τις πολύ σημαντικές πληροφορίες ότι οι βορειοκορεάτες πίνουν μπύρα και έχουν hangover την επόμενη ημέρα, και θα γίνει viral (πρόσφατα δημοσιεύτηκε το άρθρο

Οι Κούρδοι και τo Δημοκρατικό Συνέδριο των Λαών τίμησαν τη μνήμη των νεκρών της 6-7ης Σεπτεμβρίου 1955

Τα μέλη της Βουλής της Κωνσταντινούπολης του Δημοκρατικού Συνεδρίου των Λαών (HDK), οργάνωσε εκδήλωση για να τιμήσει τη μνήμη των νεκρών της 6-7ης Σεπτεμβρίου 1955.Τα μέλη της Βουλής, που έκαναν συγκέντρωση καθιστικής διαμαρτυρίας μπροστά από το Λύκειο Γαλατά Σαράι, ανήρτησαν πανώ με συνθήματα όπως:
"Μην ξεχνάς και μην αφήνεις να ξεχαστούν τα γεγονότα της 6-7ης Σεπτεμβρίου 1955"
"Το μίσος δεν θα περάσει"
"Στο σπίτι του Δημήτρη ποιοι κάθονται τώρα;"
Στην εκδήλωση, στη διάρκεια της οποίας ακούστηκαν τα συνθήματα "Ζήτω η ισότητα των λαών", "Οι λαοί ενώνονται απέναντι στο ΑΚΡ και ζητούν ειρήνη", "Θα γκρεμίσουμε το κράτος-σφαγέα", έδωσε το παρών ο Κούρδος βουλευτής του BDP στο νομό Σιίρτ, Οσμάν Όζτσελίκ.
Ανάμεσα στους ομιλητές ήταν και ο εκδότης της εφημερίδας της Κωνσταντινούπολης "Απογευματινή", Μιχαήλ Βασιλειάδης, ο οποίος μεταξύ άλλων είπε:
"Τα γεγονότα της 6-7ης Σεπτεμβρίου 1955 είναι ολοζώντανα στη μνήμη μου. Το σπίτι μου εδώ ήταν. Από τις επιθέσεις πήρε το μερίδιό του για τα καλά η συνοικία Ταρλάμπασι. Το σπίτι μας το έσωσε ο θυρωρός, ο Αχμέτ εφέντης, ο οποίος είπε στον επιτιθέμενο όχλο: «Στη δική μας πολυκατοικία δεν υπάρχει Ρωμηός και γκιαούρης. Όλοι είναι Τούρκοι. Συνεχίστε, συνεχίστε».
Τότε εκείνοι κατευθύνθηκαν προς τις άλλες πολυκατοικίες.
Αργότερα, ο Αχμέτ Εφέντης πήγε και εκείνος να πάρει μέρος μαζί τους. Στα μάτια εκείνου,

Κατευθείαν στο ντουβάρι!

του Θανάση Μαυρίδη

Με ρωτάνε οι άνθρωποι αν βγαίνει το πρόγραμμα. Ως δημοσιογράφος κάνω έρευνα και η έρευνα δείχνει ότι η χώρα βυθίζεται καθημερινά στον βούρκο της ύφεσης και της ανεργίας. Επενδύσεις δεν γίνονται, η εμπιστοσύνη έχει χαθεί και από την άλλη οι προτάσεις της αντιπολίτευσης έχουν πάρει διαζύγιο από την λογική. Μπροστά μας ορθώνεται ένα ντουβάρι!

Το πρόβλημα της χώρας είναι κύρια και πάνω απ΄ όλα πολιτικό. Η κυβέρνηση δεν μπορεί και η αντιπολίτευση δεν θέλει. Σε μία εποχή που απαιτείται μία γιγαντιαία συμμαχία των εντίμων για να σωθεί η πατρίδα, οι πολιτικές δυνάμεις του τόπου αποδεικνύουν για άλλη μία φορά ότι η κρίση αυτή δεν ήρθε τυχαία.

Η ελληνική πολιτεία οφείλει χρήματα σε όποιον ομιλεί την ελληνική και παρ΄ όλα αυτά η κυβέρνηση μιλάει για πρωτογενές πλεόνασμα. Με την φόρα που έχουν πάρει είναι πιθανό να ακούσουμε ακόμη κι ότι έχουμε βγει από την κρίση, αλλά όλοι μας γνωρίζουμε ότι αυτό

ΟΙ ΣΚΟΠΙΑΝΟΙ ΥΠΟΣΤΗΡΙΖΟΥΝ ΟΤΙ ΤΟΥΣ ΑΠΑΓΟΡΕΥΣΕ ΤΗΝ «ΜΑΚΕΔΟΝΙΚΗ» ΤΟΥΣ ΤΑΥΤΟΤΗΤΑ. Τους φταίει και ο Τίτο !

το σχολικό συγκρότημα
«Μέγας Αλέξανδρος»

Και η πρώην Γιουγκοσλαβία βρέθηκε στο στόχαστρο της σκοπιανής προπαγάνδας περί «μακεδονικού» έθνους.
Με αποτέλεσμα, ο δήμος Γευγελής να τοποθετήσει στο κέντρο της πόλης, στην είσοδο του δημοτικού θεάτρου, μνημείο αφιερωμένο στους πολιτικούς κρατουμένους και διωχθέντες από την ΠΓΔΜ την περίοδο από το 1945 έως το 1990.
Στο μνημείο, απεικονίζεται ο δεκαεξάκτινος Ήλιος της Βεργίνας σε ελαφρά παραλλαγή και χάρτης της λεγόμενης «Μεγάλης Μακεδονίας», ενώ στην επιγραφή του αναφέρεται:
«Σε όλους τους πολιτικούς κρατούμενους που διώχθηκαν από το 1945 έως το 1990 για τις ιδέες για την αυθυπαρξία του μακεδονικού λαού και την κρατική του υπόσταση. Με τη στήριξη της μονάδας τοπικής αυτοδιοίκησης του Δήμου Γευγελής».
Πρόσφατα, εγκαινιάστηκε από τον πρωθυπουργό της ΠΓΔΜ Νίκολα Γκρούεφσκι σχολικό συγκρότημα, στα Σκόπια, το οποίο φέρει την ονομασία «Αλέξανδρος ο Μακεδών».
Το νέο σχολικό συγκρότημα βρίσκεται στην περιοχή του περιφερειακού Δήμου Άεροντρομ της πρωτεύουσας και εγκαινιάστηκε την πρώτη μέρα της νέας σχολικής χρονιάς, ενώ το κόστος κατασκευής του νέου σχολείου ανήλθε στα δύο εκατομμύρια ευρώ.
Στην κεντρική είσοδο του σχολικού συγκροτήματος έχει αναρτηθεί πινακίδα, στην οποία αναγράφεται «Δημοτικό Σχολείο - Αλέξανδρος Μακεδών» και δίπλα, ως έμβλημα, υπάρχει η κεφαλή του Μακεδόνα βασιλέα, όπως απεικονίζεται σε αρχαία ελληνικά νομίσματα.

Α.Π.Ο. (Ανεθνική Ποδοσφαιρική Ομολογία)

Από τον «Στράβωνα Αμασέα»

Έστω ότι ο Π.Α.Ο.Κ. αφήσει ατιμώρητο το Αλμπανό που ακούει στο όνομα Κάτσε.
Λέμε τώρα…έστω.

Η Ε.Π.Ο. τι θα κάνει;
Τι θα κάνει το Ελληνικό κράτος;

Δηλαδή άφησαν τον Π.Α.Ο.Κ. να καθαρίσει την μπουγάδα;
Δεν έχουν οι επίσημοι φορείς εθνική τσίπα;
Από φιλότιμο τίποτα;
Η λέξις φιλοπατρία τους θυμίζει κάτι;

Πρώτα από όλους τους φορείς στο ζήτημα του Κάτσε (στο σβέρκο μας) έπρεπε να επιληφθεί επί του θέματος η Ε.Π.Ο. (Ελληνική Ποδοσφαιρική Ομοσπονδία) και από όσο γνωρίζω η Αλβανία δεν ανήκει στην ομοσπονδία, εάν και θα έπρεπε ένα τμήμα της «επικρατείας» της, η Βόρειος Ήπειρος δηλαδή, να ανήκει στην Ε.Π.Ο. και την Ελλάδα γενικότερα ως Ελληνικό έδαφος που είναι.

Δηλαδή η Ε.Π.Ο. αφήνει τον Π.Α.Ο.Κ. να βγάλει το οφίδι από την τρύπα;
Μόνον ο Π.Α.Ο.Κ. εθίχθη από την ανθελληνική φωτογράφησι του UCK Κάτσε;



Εκτός των άλλων η Σερβία εξ όσων γνωρίζω είναι φίλο κράτος και η Ελλάς δεν έχει ακόμη αναγνωρίσει την ανεξαρτησίαν του Κοσσυφοπεδίου (με την Ελληνικήν ετυμολογίαν) συνεπώς για την Ελλάδα δεν θα έπρεπε να είναι αναγνωρισμένος και ο UCK σαν

Το Μέγαρο απλά... δεν πληρώνει, αλλά κανείς δεν... την πληρώνει!

Όπως προκύπτει από τα στοιχεία που διαβιβάστηκαν στη Βουλή από το υπουργείο Οικονομικών, λέει ο ΣΚΑΙ, ο Οργανισμός Μεγάρου Μουσικής έχει συνάψει τρία δάνεια με την εγγύηση του Ελληνικού Δημοσίου, συνολικού ποσού 245 εκατ. ευρώ. Από αυτά, το ανεξόφλητο υπόλοιπο, στις 30 Ιουνίου του 2013, ήταν 229.277.251,32 ευρώ. Πρόκειται, ειδικότερα, για τρία δάνεια, ένα από την Εθνική Τράπεζα, ύψους 95 εκατ. ευρώ και δύο ακόμα από την Ευρωπαϊκή Τράπεζα Επενδύσεων, το πρώτο ποσού 78.857.936 ευρώ και το δεύτερο, ύψους 55.419.314 ευρώ. Υπενθυμίζεται ότι, με τον Ν. 3943/2011, το Ελληνικό Δημόσιο ανέλαβε την εξυπηρέτηση του δανείου του Οργανισμού Μεγάρου Μουσικής Αθηνών από την Εθνική Τράπεζα της Ελλάδος ύψους 95 εκατ. ευρώ.

Tο πρόβλημα της Συρίας και η Χώρα μας

του Στρατηγού ε.α. Δημ. Σκαρβέλη, Ακαδημαϊκού

Ο γεωγραφικός παράγοντας είναι αμείλικτος και δεν μπορεί να αγνοηθεί. Η εγγύτητα της Χώρας μας προς τη Μ. Ανατολή και φυσικά τη Συρία, τη φέρνει στο προσκήνιο των εξελίξεων εκούσα – άκουσα. Αλλά γιατί άκουσα; Είναι μία πολύ καλή ευκαιρία – έστω και αν δεν τη δημιούργησε η ίδια- να ξεφύγει από την εσωστρέφειά της και τον ασφυκτικό εναγκαλισμό της οικονομικής κρίσης και να δείξει ότι μπορεί να μετέχει και δη ενεργά, στο γεωπολιτικό γίγνεσθαι της περιοχής της και μάλιστα σαν αξιόπιστος και δυναμικός παίκτης. Θα επανέλθουμε σ’ αυτό.

Για την ώρα όλα δείχνουν ότι η απόφαση του Αγγλικού Κοινοβουλίου έκανε τους γνωστούς πρόθυμους της Δύσης (ΗΠΑ, Αγγλία, Γαλλία..) να φρενάρουν την επεμβατική προθυμία τους για την επίλυση του Συριακού προβλήματος. Όμως έθεσαν το θέμα της «επέμβασης» εκ νέου επί τάπητος.

Το Διεθνές Δίκαιον εις ουδέν κράτος της Διεθνούς Κοινότητας παρέχει το δικαίωμα επέμβασης εις τα εσωτερικά άλλου κράτους. Αν η εσωτερική κατάσταση ενός κράτους, η προς τα έξω συμπεριφορά του, κρίνεται ότι θέτει σε κίνδυνο την ειρήνη σε παγκόσμιο η τοπικό επίπεδο, η Διεθνής Κοινότητα είναι ευτυχής που έχει το κατάλληλο όργανο, τον ΟΗΕ, για να επιληφθεί και με τις προβλέψεις του Καταστατικού Χάρτου του να επέμβει,

Αν ο Τσίπρας είναι τόσο σίγουρος, τι του χρειάζεται η «σκληρή διαπραγμάτευση»;

Πάμε πάλι από την αρχή: Ακόμη και αυτή τη στιγμή, μετά από τόσες θυσίες, ταλαιπωρίες, περιπέτειες, ανεργία, περικοπές, βαριές φορολογίες, εξακολουθούμε να χρειαζόμαστε ως χώρα περισσότερα χρήματα από όσα κερδίζουμε.

Επομένως, ακόμη και για να συνεχίσουμε να ζούμε με τον υποβαθμισμένο τρόπο με τον οποίο επιβιώνουμε, χρειαζόμαστε έξωθεν βοήθεια – είτε πρόκειται για δανεισμό (προς το παρόν δεν μας δανείζει κανείς), είτε για την χρηματοδότηση από τον μηχανισμό.

Μόλις τις προάλλες, ανακοινώθηκαν επίσημα από το υπουργείο Εργασίας τα στοιχεία για τον αριθμό των συνταξιούχων και των συντάξεων:

2.706.924 οι συνταξιούχοι, 4.455.847 οι συντάξεις (κύριες και επικουρικές), 2.3030.432,953,73 ευρώ η συνολική μηνιαία δαπάνη για τον Αύγουστο του 2013.

Πρόκειται για αριθμούς που δεν επιδέχονται αμφισβήτηση.

Επομένως, κάθε μήνα, χρειαζόμαστε (εντελώς ανελαστικά) 2,3 δις ευρώ για συντάξεις.

Άλλα τόσα χρειαζόμαστε για τους μισθούς του δημόσιου τομέα.

Χονδρικά, χρειαζόμαστε πάνω από 50 δις ευρώ για μισθούς και συντάξεις τον χρόνο –

Ο Πρόεδρος Ομπάμα άδειασε τον Κέρι, ομολόγησε ότι συζήτησε την πρόταση με τον κ. Πούτιν

Αναμένονται εξελίξεις τόσο στις ΗΠΑ όσο και στις σχέσεις τους με τους «συμμάχους» Ο.Π.


Μιχάλης Ιγνατίου

Συμβαίνουν φοβερά πράγματα στην Ουάσιγκτον… Ο Πρόεδρος Μπάρακ Ομπάμα άδειασε εντελώς τον υπουργό των Εξωτερικών, Τζον Κέρι και δήλωσε πριν από λίγο στο PBS ότι την ιδέα για να τεθούν τα χημικά του Ασαντ υπό διεθνή επιτήρηση τη συζήτησε με τον Πρόεδρο Πούτιν, την Παρασκευή στην Αγία Πατρούπολη.

Ο κ. Ομπάμα είπε ότι η πρόταση θα μπορούσε να οδηγήσει σε διέξοδο στο αδιέξοδο, θα μπορούσε και να σταματήσει τα σχέδια του για στρατιωτικές επιθέσεις εναντίον της Συρίας, ενώ παραδέχθηκε ότι τα πράγματα είναι δύσκολα στο Κογκρέσο.

«Νομίζω ότι θα πρέπει να αντιμετωπιστεί αρχικά με σκεπτικισμό», δήλωσε στη συνέντευξη του στο δελτίο ειδήσεων του τηλεοπτικού δικτύου NBC. «Αυτό ίσως να αποτελέσει μια πολύ θετική εξέλιξη», είπε.

Είναι σημαντικό οτι ο Πρόεδρος της γερουσίας ανέβαλε την ψηφοφορία, που είχε προγραμματιστεί για την Τετάρτη λόγω των εξελίξεων με την πρόταση για αφοπλισμό της Συρίας.

ΚΑΤΩ ΤΑ ΒΡΩΜΕΡΑ ΑΛΒΑΝΙΚΑ ΧΕΡΙΑ από τα Βορειοπειρωτικά Ιστολόγια. Με την απειλή του "αφορισμού" έκλεισαν σήμερα βορειοηπειρωτικό ιστολόγιο

από το Αντιπαρακμή

Ως Αντιπαρακμή, πάντα είμασταν πιστά μέλη της Ορθόδοξης εκκλησίας. Έχουμε βιώσει την αγάπη λειτουργών της, την σχέση με τον Χριστό, με την Παναγία, με τους Αγίους μας, τα μυστήρια, κατανυκτικές Θείες Λειτουργίες, ένα τόσο υπέροχο και ατελείωτο μεγαλείο. Αλλά όπως συνέβαινε ανέκαθεν, υπάρχουν πάντα κάποιοι αθεόφοβοι (συχνά ρασοφόροι), που θέλουν να αντικαταστήσουν την ζεστασιά στο χώρο της εκκλησίας, με δριμύ ψύχος.

Αυτά που συμβαίνουν στην μητρόπολη Αργυροκάστρου, ξεπερνούν κάθε όριο και κάθε φαντασία.

Πέρα από τις πολυετείς ευθείες πολιτικές παρεμβάσεις της Μητρόπολης και των ανθρώπων της, στα πολιτικά δρώμενα στο χώρο της Β.Ηπείρου (πχ τα στελέχη του κόμματος ΚΕΑΔ, που πρόσφατα ανακήρυξαν ότι πλέον είναι "Μόνον Ευρωπαίοι", είναι ταυτόχρονα και έμμισθα στελέχη της Μητρόπολης Αργυροκάστρου) πέρα από την πρόσφατη (πριν μόλις ένα μήνα) άρνησή της Μητρόπολης Αργυροκάστρου, να τελέσει μνημόσυνο εις μνήμην του εθνομάρτυρα Αριστοτέρη Γκούμα, κάτι πρωτοφανές για στην Ορθόδοξη παράδοση (να αρνείται η εκκλησία να τελέσει μνημόσυνο) (διαβάστε αναλυτικά εδώ και δείτε τα βίντεο

ΠΩΣ ΘΑ ΔΙΔΑΞΟΥΜΕ ΤΗΝ ΙΣΤΟΡΙΑ ΣΤΟΥΣ ΝΕΟΥΣ ΠΟΥ ΑΝΑΖΗΤΟΥΝ

Γράφει ὁ Κωνσταντῖνος Χολέβας, Πολιτικός Ἐπιστήμων


Ο Εύριπίδης δίδασκε ὅτι εἶναι εὐτυχής ὅποιος γνωρίζει Ἱστορία: «Ὄλβιος ὅστις Ἱστορίης ἔσχεν μάθησιν». Καί ὁ ἱστορικός τῆς Ἁλώσεως τῆς Κωνσταντινουπόλεως ἀπό τούς Σταυροφόρους Νικήτας Χωνιάτης ἀποκαλεῖ κατά τόν 13ο αἰῶνα μ. Χ. τήν Ἱστορία ὡς τό «κάλλιστον ἄθλημα τῶν Ἑλλήνων».Ὁ Μέγας Βασίλειος στό περίφημο κείμενό του «Πρός τούς νέους ὅπως ἄν ἐξ Ἑλληνικῶν ὠφελοῖντο λόγων» ἀποδεικνύει τήν καλή γνώση τῆς Ἱστορίας καί χρησιμοποιεῖ παραδείγματα ἐγκράτειας ἀπό τή ζωή τοῦ Περικλέους, τοῦ Μεγάλου Ἀλεξάνδρου καί ἄλλων προσωπικοτήτων. Ὁ δέ Ρήγας Βελεστινλῆς στά κείμενά του, λίγες δεκαετίες πρίν ἀπό τό 1821, προτείνει οἱ νέοι Ἕλληνες νά μαθαίνουν στό σχολεῖο μεταξύ ἄλλων καί τά κείμενα τῶν ἀρχαίων Ἱστορικῶν συγγραφέων.
Φυσικά ἠ Ἱστορία καί γιά τούς νέους καί γιά τούς μεγαλυτέρους ἔχει ἀξία ὅταν τήν χρησιμοποιοῦμε ὡς ἐργαλεῖο προσωπικῆς, κοινωνικῆς, ἐθνικῆς καί οἰκουμενικῆς βελτιώσεως καί γιά τήν ἀποφυγή λαθῶν τοῦ παρελθόντος. Ἄν ἡ μελέτη της γίνεται μόνο γιά νά ἐξιδανικεύουμε τό παρελθόν ἤ καταντᾶ μία ἁπλῆ ἀπομνημόνευση, τότε μιλοῦμε γιά μουσειακή χρήση τῆς Ἱστορίας καί δέν ὠφελούμαστε. Οἱ νέοι μας ἀναζητοῦν πρότυπα, ζωντάνια, ὅραμα, ἐλπίδα καί ἐμπνέονται ἀπό τήν αὐτοθυσία, ἀπό τόν ἡρωισμό τῶν πολεμικῶν, ἀλλά καί τῶν εἰρηνικῶν περιόδων. Διότι Ἱστορία εἶναι ἡ ἀφήγηση καί τῶν

Δύση σε πορεία στρατηγικής παρακμής…

Είναι ώρα να αρχίσει κανείς να ανησυχεί για τη Δύση. Μάθαμε να ζούμε μετά τον Πόλεμο σε έναν κόσμο όπου οι ΗΠΑ έπαιζαν τον ρόλο της αποφασιστικής υπερδύναμης και η Ευρώπη βρισκόταν πάντοτε στο κέντρο των αποφάσεων.

Του Αλέξη Παπαχελά (Πηγή,  http://news.kathimerini.gr/)

Ξέραμε τους στρατηγικούς στόχους των Αμερικανών, έστω και αν διαφωνούσε ένα μεγάλο μέρος της ευρωπαϊκής κοινής γνώμης με τη στήριξη των διαφόρων δικτατοριών και τις ψυχροπολεμικές υπερβολές. Καταλάβαινε, όμως, κάποιος ποιο ήταν το καθαρό συμφέρον πίσω από κάθε επέμβαση και απόφαση.

Τώρα τα πράγματα είναι πάρα πολύ μπερδεμένα. Η Αμερική ξόδεψε πολύτιμο κεφάλαιο όταν ο υιός Μπους έκανε το μεγάλο λάθος να εισβάλει στο Ιράκ. Έχασε αξιοπιστία με τα ψέματα της CIA για τα όπλα μαζικής καταστροφής που υποτίθεται ότι είχε ο Σαντάμ και ενεπλάκη σε έναν πόλεμο χωρίς σαφή στρατηγική εξόδου. Οι ΗΠΑ δεν κέρδισαν τίποτα απολύτως στο Ιράκ.

Όταν πάλι άρχισε η περίφημη Αραβική Άνοιξη η Ουάσιγκτον συνεθλίβη ανάμεσα σε αντιφατικούς υπολογισμούς. Από τη μία της άρεσε η ορμητική έλευση της δημοκρατίας στις μουσουλμανικές χώρες. Από την άλλη καταλάβαινε πόσο επικίνδυνη και αποσταθεροποιητική ήταν η απελευθέρωση μεγάλων μαζών πεινασμένων μουσουλμάνων

Πάνω απ' όλα τα... "Παιδιά"...

Δύο ημέρες πριν από τον αγιασμό στα σχολεία, οι πρόεδροι των ΕΛΜΕ συνεδριάζουν με τα μέλη του δ.σ. της ΟΛΜΕ προκειμένου να αποφασίσουν τη μορφή των κινητοποιήσεων στις οποίες θα προχωρήσουν οι καθηγητές.
Οι 62 από τις συνολικά 88 Ενώσεις Λειτουργών Μέσης Εκπαίδευσης (ΕΛΜΕ) έχουν υπερψηφίσει πρόταση για απεργιακές κινητοποιήσεις, χωρίς ωστόσο να έχει καθοριστεί η μορφή δράσης.
Στην σημερινή συνεδρίαση αναμένεται να αποφασιστεί εάν οι καθηγητές θα προχωρήσουν σε πενθήμερες επαναλαμβανόμενες απεργίες (πρόταση της παράταξης που πρόσκειται στον ΣΥΡΙΖΑ - τρεις έδρες στο δ.σ.), απεργία διαρκείας (ΑΝΤΑΡΣΥΑ - δύο έδρες), 48ωρη απεργία, 12-13 Σεπτεμβρίου (πρόταση των παρατάξεων που πρόσκεινται στη ΝΔ και το ΚΚΕ - τρεις και δύο έδρες αντίστοιχα) ή δύο 48ωρες απεργίες, 18-19 και 25-26 Σεπτεμβρίου (ΠΑΣΟΚ - μία έδρα).
«Όχι» Αρβανιτόπουλου σε επιστράτευση
Πάντως, ο υπουργός Παιδείας Κωνσταντίνος Αρβανιτόπουλος, σε συνέντευξή του σε κυριακάτικη εφημερίδα, απέκλεισε κατηγορηματικά το ενδεχόμενο επιστράτευσης των εκπαιδευτικών.
Μιλώντας στον «Τύπο της Κυριακής» ο κ. Αρβανιτόπουλος ανέφερε πως τον Ιούνιο «η επιστράτευση κρίθηκε αναγκαία όταν απειλήθηκε η διεξαγωγή των Πανελλαδικών Εξετάσεων, δηλαδή το δημόσιο συμφέρον» ενώ για τώρα απάντησε ξεκάθαρα «όχι».
Έστειλε παράλληλα μήνυμα στους εκπαιδευτικούς σημειώνοντας ότι «η ελληνική οικογένεια σηκώνει αρκετά βάρη και το τελευταίο που χρειάζεται είναι να προστεθούν επιπλέον βάρη, αγωνίες και ανασφάλεια, όσον αφορά στη μόρφωση των παιδιών».

πηγή

Οι (εβραϊκής καταγωγής) υπουργοί εξωτερικών των ΗΠΑ Τζον Κέρι και Γαλλίας Λοράν Φαμπιούς, συμφώνησαν ότι ο Άσαντ είναι «ο νέος Χίτλερ»

Ο εβραϊκής καταγωγής υπουργός εξωτερικών των ΗΠΑ, John Kerry, βρίσκεται σε ταξίδι τεσσάρων ημερών στην Ευρώπη για να διατάξει τους Ευρωπαίους να συναινέσουν στις απαιτήσεις των φυλετικών του αδελφών και να αρχίσουν οι βομβαρδισμοί στη Συρία αμέσως.
Χθες συναντήθηκε με τον «Γάλλο ομόλογό του» - υπουργό Εξωτερικών Laurent Fabius, εβραϊκής καταγωγής, ο οποίος τυχαίνει και αυτός να βιάζεται να προχωρήσει η μαζική δολοφονία στη Συρία.

Το BBC ανέφερε τα ακόλουθα σχετικά με τη συνάντηση των δύο εβραϊκής καταγωγής υπουργών:
Επαναλαμβάνοντας μια φράση που χρησιμοποίησε νωρίτερα μέσα στην εβδομάδα, ο κ.

Ο σοσιαλισμός που δεν θέλαμε Συμβολικές χρήσεις του ριζοσπαστισμού στη Μεταπολίτευση

Διαβάστε το. Θα βγάλετε τα δικά σας συμπεράσματα. Ο.Π.

του Π. Παναγιωτόπουλου, επίκουρου καθηγητού.
Η ιδιορρυθμία της Ελλάδας του ’80 όπως αυτή εκφράστηκε ηγεμονικά από το Πασοκ στην εξουσία, έχει μελετηθεί, αναλυθεί, συζητιέται σήμερα στην συγκυρία της χρεοκοπίας. Για άλλους είναι η επάρατη φάση της μεταπολίτευσης, της οποίας οι μεταστάσεις απέβησαν μοιραίες το 2010˙ για άλλους είναι η χρυσή εποχή του αναίμακτου ριζοσπαστισμού. Θα έλεγα του δωρεάν σοσιαλισμού και κάποιας εθνικής και πολιτικής ταχυδακτυλουργίας, που μπορεί με την δύναμη της απόφασης και την λαϊκή στήριξη να επαναληφθεί.

Στην πλούσια πάντως βιβλιογραφία, στη γνώση που προσφέρει η έρευνα και ο πολιτικός αναστοχασμός για την περίοδο, θα πρέπει, κατά τη γνώμη μου, να προσθέσουμε την αξία ενός πολύ σημαντικού πολιτισμικού προϊόντος. Αναφέρομαι στην κορυφαία κωμωδία του ελληνικού κινηματογράφου των τελευταίων δεκαετιών, την ταινία «Βίος και πολιτεία» του Νίκου Περράκη. Μια ταινία ακραίας κοινωνιολογικής ακρίβειας, που με λεπτότητα περιγράφει το πασοκικό παράδοξο. Αυτό που συνθηματικά όρισα ως τον «σοσιαλισμό που δεν θέλαμε». Σε αυτήν, ένα παιδί της Τασκένδης, ο Καραμαζόφ, στέλεχος του Τοε απειλεί να ανατινάξει τις δορυφορικές εγκαταστάσεις, στερώντας το λαό από τη μετάδοση του τελικού του μουντιάλ, στο οποίο φυσικά αγωνίζεται η Ελλάδα. Ο ίδιος έχει συστήσει μια μονοπρόσωπη τρομοκρατική οργάνωση χαμηλής έντασης, που από μια εκσυγχρονιστική αφετηρία, ασκεί κριτική σε μια διακυβέρνηση που βυθίζεται στην ανομία, τη διαπλοκή και που εγκαταλείπει την παραγωγή και την καινοτομία. Δύο σκηνές θα αναφέρω για να μην

Η παγίδα των συνομιλιών του Μάθιου Νίμιτς για το Σκοπιανό

Συναντήσεις σε Αθήνα και Σκόπια θα έχει ο πρέσβης Μάθιου Νίμιτς, προσωπικός απεσταλμένος του Γ.Γ. των Ηνωμένων Εθνών, προκειμένου να επαναρχίσει τις συνομιλίες ανάμεσα σε Ελλάδα και Σκόπια.
Σύμφωνα με ανακοίνωση της Γραμματείας του ΟΗΕ, ο κ. Νίμιτς θα ταξιδέψει στην περιοχή κατά την περίοδο 9 έως 11 Σεπτεμβρίου 2013, για συναντήσεις στην Αθήνα και στα Σκόπια, όπου θα συναντηθεί με ανώτερους κυβερνητικούς αξιωματούχους των δύο χωρών για να συνεχίσουν τις συζητήσεις με σκοπό την εξεύρεση μιας «αμοιβαίας αποδεκτής λύσης» στο θέμα του ονόματος.
Πρόκειται για μια από τις δεκάδες πανομοιότυπες ανακοινώσεις του ΟΗΕ για τις ενέργειες του κ. Νίμιτς, όπως θα πρόκειται επίσης για υποβολή κάποιας από τις πανομοιότυπες προτάσεις του, οι οποίες δεν γίνονται αποδεκτές, άλλοτε από την μια πλευρά, άλλοτε και από τις δύο.
Με το παρόν σημείωμα, θέλουμε να επιστήσουμε την προσοχή στους ενδιαφερομένους Έλληνες ότι σε μια από τις προτάσεις του, υπάρχει παγίδα και πρέπει να προσεχθεί ιδιαίτερα, τώρα μάλιστα με την μανία των αποκρατικοποιήσεων των πάντων που μας κατέλαβε, και σε περιπτώσεις ακόμη που θίγουν εθνικά συμφέροντα (Οι Τούρκοι, μέσω Ελλήνων επιχειρηματιών, θέλουν να αγοράσουν και το «Πυθαγόρειο» λιμάνι της Σάμου, για να προστεθεί στα άλλα δύο. Το υπουργείο Εθνικής Άμυνας είναι αντίθετο, αλλά κανείς δεν ξέρει ποια θα είναι η τελική απόφαση).
Η επιθυμία της ελληνικής κυβέρνησης είναι να προβεί και σε ιδιωτικοποιήσεις των αεροδρομίων της χώρας. Ειδικά, υπενθυμίζουμε πως είχε γίνει λόγος για μετονομασία του

Ελλάδα προς Τουρκία: Εκεί που ήμουν θάρθεις...

του Κώστα Στούπα


Η εβδομάδα που πέρασε είχε μια από τις θετικότερες ειδήσεις της τελευταίας τριετίας σ’ ό,τι αφορά την απαγκίστρωση της χώρας από τη δίνη της κρίσης χρεοκοπίας.
Πρόκειται για τα στοιχεία που ανακοίνωσε η στατιστική υπηρεσία όπου κατά το δεύτερο τρίμηνο η μείωση του ΑΕΠ αντί του προβλεπόμενου 4,6% ήταν 3,8% . Η αυξημένη τουριστική κίνηση είχε σημαντική συνεισφορά στην εξέλιξη αυτή...
Η τουριστική οικονομία είναι ένας από τους τομείς που το αντιπαραγωγικό δημόσιο δεν μπορεί να εμπλακεί όσο σε άλλους τομείς και διασώζεται της καταστροφής. Αν υπήρχε μια κρατική αεροπορική εταιρεία και τα ξενοδοχεία ήταν επίσης υπό κρατική διαχείριση τα πράγματα θα ήταν και εκεί διαφορετικά και οι δαπάνες θα ήταν μεγαλύτερες από τα έσοδα...
Η εξέλιξη αυτή είναι ιδιαίτερα θετική, αλλά το όλο εγχείρημα παραμένει εύθραυστο τόσο γιατί στο εσωτερικό οι μεταρρυθμίσεις καθυστερούν όσο και γιατί στο εξωτερικό υπάρχουν εξελίξεις τις οποίες αυτή τη στιγμή η κοινή γνώμη και οι επαΐοντες της οικονομίας και πολιτικής φαίνεται να υποτιμούν.
Η κοινή γνώμη εγχώρια και διεθνής έχει στραμμένη την προσοχή της στις εξελίξεις στην Συρία. Ο μεγαλύτερος κίνδυνος όμως περικλείεται από μια πιθανότητα κατάρρευσης της Τουρκίας με ανάλογες επιπτώσεις αρνητικές και θετικές με όσες γειτονικές οικονομίες υπάρχει συσχέτιση...
Η Τουρκία στο κόκκινο πάλι
Η Τουρκία μετά τη χρεοκοπία των αρχών της περασμένης δεκαετίας ακολούθησε αρκετά

Μια βόμβα στα χέρια των ΗΠΑ

Του Γιάννου Χαραλαμπίδη

Ο νέος γεωπολιτικός χάρτης με κέντρο την ενέργεια

Ποια ανταλλάγματα θα ζητήσει η Τουρκία από την Ουάσιγκτον για τη στήριξή της στην κρίση της Συρίας, και οι σχέσεις Κύπρου, Ισραήλ, Ελλάδας και Αιγύπτου

ΤΟ ΘΕΜΑ των Βάσεων, η κρίση, το ΝΑΤΟ και η στάση της Κύπρου

Το ζητούμενο δεν είναι μόνο οι στρατιωτικές επιχειρήσεις των ΗΠΑ σε βάρος στόχων επί του καθεστώτος Άσαντ ή ακόμη και σε βάρος αντικαθεστωτικών Τζιχατιστών. Το ζητούμενο είναι και κάτι άλλο: Εάν η Κύπρος θα έχει οφέλη ή ζημιές σε αντιδιαστολή με τις ζημιές και τα οφέλη που θα έχει η Τουρκία σε γεωστρατηγικό και γεωπολιτικό επίπεδο. Χωρίς αυτό να σημαίνει ότι δεν ενδιαφέρουν οι ευρύτερες μεταβολές που μπορούν να προκύψουν και σχετίζονται με το Ισραήλ και την Αίγυπτο και τις σχέσεις τους τόσο με την Κύπρο όσο και με την Τουρκία, η οποία θα πρέπει να τονιστεί ότι, μετά το όχι της Βρετανίας στην άμεση εμπλοκή της σε στρατιωτικές επιχειρήσεις, εμφανίστηκε ως ο πιο στενός σύμμαχος των ΗΠΑ.

Η αναθεωρητική πολιτική της Άγκυρας

Σύμφωνα με διπλωματικές πηγές η Τουρκία προτίθεται να ζητήσει από τις ΗΠΑ, για τη στήριξή της στη κρίση της Συρίας, τα εξής ανταλλάγματα:

1. Να μη δημιουργηθεί κουρδική αυτόνομη περιοχή στη Συρία.

2. Να ασκεί επιρροή επί του καθεστώτος που θα προκύψει, εάν και όταν πέσει ο Άσαντ.

3. Να εισπράξει ανταλλάγματα στο Κυπριακό και δη στην υπογραφή λύσης επί τη βάσει του σχεδίου Ανάν καθώς και στο ζήτημα του φυσικού αερίου, στο πλαίσιο της διευθέτησης του προβλήματος.

Οι άξονες αυτοί εμπίπτουν στη λογική της τουρκικής αναθεωρητικής πολιτικής, που

Πολυπολιτισμικότητα και Ευρώπη στο μικροσκόπιο…

«Δεῦτε καὶ καταβάντες συγχέωμεν αὐτῶν ἐκεῖ τὴν γλῶσσαν, ἵνα μὴ ἀκούσωσιν ἕκαστος τὴν φωνὴν τοῦ πλησίον». Γεν. 11,7

Η ιστορία ξεκινάει από πολύ παλιά. Σύμφωνα με την Παλαιά Διαθήκη οι άνθρωποι στην αρχή μιλούσαν όλοι την ίδια γλώσσα. Θέλησαν κάποτε να δείξουν στο Θεό πως μπορούν να τον φτάσουν. Ξεκίνησαν να χτίζουν έναν Πύργο μεγάλο που θα έφτανε στο Θεό. Ο Θεός οργισμένος από την αλαζονεία τους, προκάλεσε σύγχυση αλλάζοντας τη γλώσσα που μιλούσαν σε διαφορετικές για τον καθένα. Έτσι οι άνθρωποι δε μπορούσαν να συνεννοηθούν και παράτησαν το χτίσιμο του Πύργου…

Γράφει ο Βασίλης Παπαγιαννίδης (φοιτητής νομικής)

Στη συνέχεια χωρίστηκαν ανά γλώσσα και έζησαν χωριστά μεγαλουργώντας και θεμελιώνοντας διαφορετικούς πολιτισμούς. Ένα έθνος δεν είναι μια γενική και αφηρημένη έννοια. Ένα έθνος είναι το σύνολο αυτών των ανθρώπων που έχουν κοινή γλώσσα, θρησκεία, ήθη και έθιμα, αξίες. Και τα χρηστά κοινωνικά ήθη διαφέρουν από έθνος σε έθνος. Αρχικά τα έθνη δεν ήταν ανεξάρτητα. Ήταν επαρχίες αυτοκρατοριών. Μοναδική εξαίρεση ήταν οι ελληνικές πόλεις-κράτη του 5ου και 4ου π.Χ. αιώνα. Σύντομα όμως και αυτές έγιναν τμήμα πρώτα της Αυτοκρατορίας του Αλεξάνδρου και στη συνέχεια της Ρωμαϊκής.



Τα έθνη όμως ταυτίστηκαν με την έννοια του κράτους με τη Συνθήκη της Βεστφαλίας το 1648 όταν άρχισε να παρουσιάζεται το φαινόμενο του έθνους-κράτους. Έτσι στη Γαλλία ζούσαν Γάλλοι, στη Γερμανία Γερμανοί κτλ. Η οριστική διάλυση των αυτοκρατοριών στην Ευρώπη έγινε το 1918 οπότε και κάθε έθνος απέκτησε μια κρατική υπόσταση.

Μετά δε το Β’ Παγκόσμιο Πόλεμο διαλύθηκαν ουσιαστικά και τα αποικιακά κράτη… Και φτάσαμε στον 21ο αιώνα και στα σύγχρονα πρότυπα. Νέα πρότυπα. Διαφορετικά πρότυπα που προωθούν ένα νέο φαινόμενο: αυτό του Πολυπολιτισμού. Δηλαδή σε ένα κράτος να

Η θηλυκοποίηση των Δυτικών κοινωνιών και των Ελίτ

Ο παιδίατρος Aldo Naouri γράφει: «Η κοινωνία υιοθέτησε ολοκληρωτικά, χωρίς όρια και ισορροπία, θηλυκές αξίες.». Το μαρτυρούν η υπεροχή της οικονομίας έναντι της πολιτικής, η κατανάλωση έναντι της παραγωγής, η υποχώρηση της εξουσίας σε σχέση με το «διάλογο», αλλά και το άγχος για την προστασία του «μωρού» (υπερεκτιμώντας την λέξη)• οι διαφημίσεις των εσωρούχων και οι εξομολογήσεις στα τηλεοπτικά σόου, η μόδα του ανθρωπισμού και η ελεημοσύνη διαμέσου της τηλεόρασης• η συνεχής έμφαση πάνω στα σεξουαλικά, αναπαραγωγικά και υγιεινιστικά προβλήματα, η εμμονή της εμφάνισης και η περιποίηση του εαυτού• η θηλυκοποίηση ορισμένων επαγγελμάτων: καθηγήτριες, δικαστίνες, ψυχολόγοι, κοινωνικοί λειτουργοί• η σπουδαιότητα της εργασίας στα μέσα επικοινωνίας και στις υπηρεσίες, η εξάπλωση στρογγυλεμένων φορμών από την βιομηχανία, η μόδα της ιδεολογίας της θυματοποίησης• ο πολλαπλασιασμός των οικογενειακών συμβούλων, η ανάπτυξη του εμπορίου των συγκινήσεων και της ευσπλαχνίας• η νέα αντίληψη της δικαιοσύνης που την καθιστά όχι πια μέσο για μια δίκαιη κρίση, αλλά για να αποζημιώσει το πόνο των θυμάτων (ώστε να «επεξεργαστούν το πένθος» και να «ξαναφτιάξουν μια ζωή»)• η μόδα της οικολογίας και των «εναλλακτικών φαρμάκων», η γενίκευση των αξιών του εμπορίου• η θεοποίηση του ζευγαριού και των προβλημάτων του• το γούστο για την «διαφάνεια» και του να «αναμιγνύεσαι», χωρίς να ξεχνάμε και τα κινητά τηλέφωνα ως αναπλήρωση του ομφάλιου λώρου• τέλος η ίδια η παγκοσμιοποίηση, που τείνει να καθιερώσει ένα κόσμο ροών και εισροών χωρίς σύνορα

Πάντα και παντού ίδιοι οι αργόστροφοι αριστερόστροφοι...Η φλόγα του λαϊκισμού ήταν κόκκινη!

της ΞΕΝΙΑΣ ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΥ, Πολιτικού Επιστήμονος

Οι απουσίες μεγάλου αριθμού βουλευτών στο εξωτερικό άλλαξαν τις πλειοψηφίες, και το ΑΚΕΛ μαζί με την ΕΔΕΚ βρέθηκαν ξαφνικά αντιμέτωποι με τον ίδιο τους τον λαϊκισμό.

Από τις αρχές της εβδομάδας το ΑΚΕΛ ετοιμαζόταν για τη μεγάλη αντι-μνημονιακή του φιέστα καλώντας τον κόσμο σε μαζικές και δυναμικές κινητοποιήσεις έξω από τη Βουλή των Αντιπροσώπων τη στιγμή που θα ψηφίζονταν τα σχετικά νομοσχέδια. Επί της ουσίας, είχαν ήδη ειλημμένη απόφαση να απορρίψουν τα μνημονιακά νομοσχέδια με πρόσχημα μιαν αόριστη επιχειρηματολογία για δήθεν προστασία του συνεργατισμού, δίχως βεβαίως να έχουν κάτι άλλο διαφορετικό να προτείνουν πέρα από την ανακεφαλαιοποίηση των ιδρυμάτων από την εκταμίευση της επόμενης δόσης.

Έτσι το ΑΚΕΛ θεώρησε ότι δημιούργησε το τέλειο σκηνικό όπου ανέξοδα και «ηρωικά» θα καταψήφιζαν τα νομοσχέδια, στηριζόμενοι βεβαίως στο ότι ΔΗΣΥ και ΔΗΚΟ θα σχημάτιζαν πλειοψηφία. Το σχέδιο ήταν άψογο και θα λειτουργούσε όντως υπέροχα, με την βασική

Τα μοιραία ψέματα και οι «τιμωρημένες» αλήθειες

Μπορεί ο στόχος του πρωτογενούς πλεονάσματος να έχει λοιδορηθεί (δικαιολογημένα από τον λαό που στενάζει και προπαγανδιστικά από όσους δεν θεωρούν δα και σπουδαίο πράγμα να ξοδεύουμε περισσότερα από όσα κερδίζουμε), αλλά η πραγματικότητα είναι αυτή:
Ότι δεν μπορούμε να ξοδεύουμε συνεχώς από τα δανεικά, διότι κάποτε τα δανεικά τελειώνουν και μένουν μόνο χρέη.
Και τώρα βρισκόμαστε σ’ αυτό το σημείο – ό,τι και να λέει ο κ. Τσίπρας και όσες περιγραφές ουδέτερου παρατηρητή κι’ αν κάνει, σκιαγραφώντας την οικτρή κατάσταση στην οποία έχουμε περιέλθει και την οποία όλοι γνωρίζουν και αναγνωρίζουν.
Το πρόβλημα στην Ελλάδα είναι πως το λεγόμενο πολιτικό σύστημα (με δεδομένη την «εκπαίδευση» του λαού στο ρουσφέτι και στην υποσχεσιολογία) συστηματικά μοίραζε υποσχέσεις με δανεικά.
Και η Θεσσαλονίκη υπήρξε πάντοτε ο κατ’ εξοχήν τόπος της υποσχεσιολογίας – σε σημείο να εξελιχθεί σε… Θασσαλονίκη!
Και τι δεν έχουμε ακούσει εδώ και σαράντα χρόνια.
Εξαγγελίες για όλες τις κοινωνικές τάξεις, μεταρρυθμίσεις, επενδύσεις, ανάπτυξη, χάρτες σύγκλισης, κοινωνικά πακέτα (τα θυμάστε 7,3 δις της «Χάρτας Σύγκλισης» και τα 2,5 δις του «Κοινωνικού Πακέτου» του επανεμφανισθέντος μεγάλου τιμητού Κ. Σημίτη, το 2003, στην τελευταία του απεγνωσμένη προσπάθεια να κρατηθεί στην εξουσία – χωρίς πάντως να εγγράψει τα 2,5 δις στον προϋπολογισμό του 2004), ΟΝΕ, αυξήσεις, εθνικές συντάξεις, ευνοϊκές ρυθμίσεις για πολύτεκνους και τρίτεκνους.
Και κάθε φορά η συμπρωτεύουσα μετατρέπεται σε ξέφραγο αμπέλι, με τους διαδηλωτές να

Πάπας προς Πούτιν: Μην δημιουργήσεις πρόβλημα στο σχέδιο της χιλιετίας

«Τον πάπα να καταράσθε, διότι αυτός θα είναι η αιτία», είχε πει ο Πατροκοσμάς ο Αιτωλός, όταν θέλησε να αναφερθεί σε μία σκοτεινή περίοδο της ανθρωπότητας, στην οποία η Ελλάδα θα υπέφερε…
Και όπως φαίνεται, ο νέος Πάπας παρουσιάζει ιδιαίτερα «χαρακτηριστικά», αφού είναι –τουλάχιστον- διπρόσωπος και για πολλούς εκφραστής του σκοταδισμού, του νεοταξισμού και της παγκοσμιοποίησης.

Είναι απίστευτο το γεγονός ότι, παρ' όλο που έγινε λόγος για την επιστολή αυτή σε αρκετά δημοσιεύματα, δεν συζητήθηκε - αναλύθηκε ακόμη από κανένα δημοσιογράφο σε κανένα μέσο ενημέρωσης (και μάλλον δεν προβλέπεται να γίνει κάτι τέτοιο).

Μέσω της επιστολής αυτής, ο Πάπας αναλαμβάνει τον ρόλο φερέφωνου των παγκοσμιοποιητών και υπενθυμίζει στον Ορθόδοξο Πούτιν ότι θα πρέπει να αφήσει το πεδίο ελεύθερο στους «διεθνείς οικονομικούς οργανισμούς», όπως τους αποκαλεί, να ολοκληρώσουν το έργο τους «στα πλαίσια των στόχων του Σχεδίου της Χιλιετίας» (του ΟΗΕ)! (να σημειώσουμε στο σημείο αυτό πως ο όρος «στόχοι του Σχεδίου της Χιλιετίας» δεν είναι άγνωστος στους Έλληνες, αφού ο πρώην πρωθυπουργός Γιώργος Α. Παπανδρέου αναφέρθηκε συχνά σε αυτόν, με ενθουσιασμό, στις ομιλίες του ως πρωθυπουργός).
Ο Πάπας προειδοποιεί έμμεσα (αλλά με σαφήνεια και θράσος) τον Πούτιν να αφήσει τη Συρία ανυπεράσπιστη, για να αποφευχθεί μια παγκόσμια σύρραξη. Αν ο

Τί ρόλο παίζει ἡ «κυρία» Ρεπούση;

Κατά την γνώμη μου κάνει λαθος συλλογισμό  ο δημοσιολόγος- συγγραφέας και τουρκολόγος κ. Ν. Χειλαδάκης αναρωτώμενος για τον ρόλο που παίζει η Ρεπούση. Πιστεύω ότι αυτό που θα έπρεπε να ρωτήσει είναι αν η εν λόγω ακατανόμαστη είναι πράγματι κυρία. Μια γυναίκα που μπήκε στην Βουλή των Ελλήνων χάρις σε έναν άθλιο εκλογικό νόμο με μόλις 1600 ψήφους και, αντί να έχει επίγνωση της γελοιότητάς της και της κακομοιριάς της, προκαλεί βάναυσα την πλειοψηφία του ελληνικού λαού με τις καλά μελετημένες «περισπούδαστες» θέσεις της μόνο και μόνο για να εξυπηρετεί τα εχθρικά προς τους Έλληνες και την Ελλάδα αφεντικά της, δεν νομίζω ότι δικαιούται τον τίτλο της κυρίας είτε εκτός, είτε εντός εισαγωγικών. Θα μου πεις ότι  όταν το κυρία μπαίνει σε εισαγωγικά μάλλον υπονοεί το αντίθετο αλλά το θέμα δεν είναι να το υπονοεί. Το θέμα είναι να της λέει κανείς κατάμουτρα την γνώμη του γι αυτήν. Να της εκδηλώνει με κάθε τρόπο την περιφρόνηση προς το πρόσωπό της, την ιδιότητά της και γενικά την προσωπικότητά της χαρακτηρίζοντάς την ανάλογα. Υπάρχουν πάμπολλα  επίθετα  που θα μπορούσαν άνετα να αντικαταστήσουν το «κυρία» όταν αναφέρεται κανείς στο «πράγμα» Ρεπούση. Εσείς πάντως διαβάστε στην συνέχεια το κείμενο του κυρίου Χειλαδάκη από το «Ρωμαίικο Οδοιπορικό» . Οδυσσεύς Πάτσης


Γράφει ὁ Νίκος Χειλαδάκης,
Δημοσιογράφος-Συγγραφέας-Τουρκολόγος
Εἶναι γνωστὴ ἡ μέθοδος τῆς ψυχολογικῆς προετοιμασίας ἑνὸς λαοῦ γιὰ νὰ μπορέσει νὰ ἀποδεχτεῖ χωρὶς μεγάλες ἀντιδράσεις κάποια μέτρα ποὺ σκοπὸ ἔχουν τὴν πλήρη ἀποταύτισή του καὶ τὴν πολτοποίησή του, ἔτσι ὥστε νὰ παραδοθεῖ ἀμαχητὶ σὲ ὅλες τὶς καταστροφικὲς γιὰ τὸ μέλλον του ἐπιλογὲς τῆς Νέας Τάξης Πραγμάτων. Ἐκσφενδονίζουμε μία προωθημένη πρόταση καὶ καταγράφουμε τὶς ἀντιδράσεις. Στὴ συνέχεια ἐπανερχόμαστε ὅλο καὶ πιὸ συχνὰ καὶ καλλιεργοῦμε τὸ ἔδαφος γιὰ τὴν «ὁμαλὴ» ὑλοποίησή της. Στὴν περίπτωσή μας, ἡ μέθοδος τῆς σταδιακῆς ψυχολογικῆς προετοιμασίας ἀποταύτισης, κινεῖται παράλληλα μὲ τὴν μέθοδο τοῦ Σὸκ καὶ Δέος. Στὸ Σὸκ καὶ Δέος ἐφαρμόζεται ἀπότομα ἡ καθετὴ καὶ ἀμείλικτη ἐφαρμογὴ οἰκονομικῶν μέτρων ἐξουθένωσης καὶ ἐξαθλίωσης τοῦ κόσμου, ὁ ὅποιος μένει ἐμβρόντητος

Το χρηματοδοτικό κενό κάνει πιο... «καινό» τον Σαμαρά

Κων/νος Μανίκας
Οικονομολόγος – Ψυχολόγος

Αναπόφευκτα χρηματοδοτικά κενά, προκαθορισμένα δημοσιονομικά κενά και η ανάγκη για καινές πολιτικές κινήσεις που θα αποτελέσουν το ρουά-ματ σε με παρτίδα με παγίδες αλλά και μπλόφες που οδηγείται νομοτελειακά στο τέλος της το πολύ ως το επόμενο καλοκαίρι. Αν αποκρυπτογραφήσει κανείς τα μηνύματα των τελευταίων εξελίξεων μάλλον θα καταλήξει στο συμπέρασμα ότι ο μνημονιακός κύκλοςοδηγείται ταυτόχρονα σε τέλμα και σε τέρμα. Αυτό που διαμορφώνεται πλέον είναι οι συνθήκες της επόμενης μέρας γι’ αυτό και οι αποφάσεις των επόμενων μηνών θα είναι πιο καθοριστικές από κάθε άλλες.
Το χρηματοδοτικό κενό προκύπτει από τις καθυστερήσεις στις αποκρατικοποιήσεις κι από την ανάγκη αποπληρωμής ομολόγων. Μοιάζει δύσκολο σε κάποιους να κατανοήσουν ότι ένα τέτοιο τεχνικό ζήτημα δεν αποτελεί δημοσιονομική απόκλιση για να χρειάζεται οποιοδήποτε νέο μέτρο από πλευράς μας. Οι εμμονές τους κάνουν να βλέπουν στις δηλώσεις Ευρωπαίων αξιωματούχων για νέα μέτρα (εννοώντας μέτρα χρηματοδοτικής στήριξης της Ελλάδας), ανύπαρκτες δημοσιονομικές παρεμβάσεις.
Η χρήση έστω και ενός μέρους του αδιάθετου ποσού για την ανακεφαλαιοποίηση των τραπεζών σε συνδυασμό με αποφάσεις είτε για μετακύλιση της αποπληρωμής συγκεκριμένων εκδόσεων ομολόγων, είτε για αναπτυξιακή στήριξη από τα διαρθρωτικά