Αυτογνωσία, αυτοκριτική και αυτοσαρκασμός (ενός) της αριστεράς έτσι.... για αρχή!

Βομβίδια πολιτιστικής αφασίας

Μνήμη Αντώνη Καρκαγιάννη

*Αρχίζουμε! (το πιο εύκολο αλλά και το πιο λαϊκιστικό.)

*Είναι δυνατόν η Αριστερά να επιμένει, και αυτή, στα ίδια ξεθυμασμένα, κουραστικά και προβλέψιμα πρόσωπα ; Είναι! Παράδειγμα ότι μας «τιμωρεί» συνεχώς με τον Δ. Στρατούλη και τον Θ. Μαργαρίτη. Τίποτα καινούριο παρά τα κλασικά αναμασήματα ώστε να μην αντιμετωπιστεί η πραγματικότητα κατάφατσα. Ψευδο-αντιμνημονιακοί αμφότεροι, - δυστυχώς και τα κόμματά τους-, βολεύονται από το status quo και ξαναπροβάρουν το μόνο ρόλο που ξέρουν: την καταγγελία. Καμία πρακτική πρόταση για το μέλλον. Αν ο Κουβέλης απευθύνεται στο εκλογικό σώμα με όρους και τρόπους των πάλαι ποτέ ανανεωτικών και με τη συνδρομή του... Πανταγιά, τότε έχει μηδαμινές ελπίδες για ουσιαστική τομή. Αν θέλουμε να γελάμε- ή να μελαγχολούμε, το ίδιο κάνει-, έχουμε τον Μίμη, το «σοφό» παιδί, και τις τελευταίες του κωλοτούμπες προς το γίγαντα Βενιζέλο. Εφόσον μια φορά σταλινικός, για πάντα σταλινικός. Για πάντα δηλαδή με τον «πρόεδρο». Όσον αφορά στο Βενιζέλο, πρόκειται...

Ένας.... (Πονάει πολύ αλλά διαβάστε το. Λέει τα πράγματα έξω από τα δόντια )

Αν υπήρχε η δυνατότητα να αλλάξει κάτι σε αυτή την χώρα θα άλλαζε στην πορεία των 200 χρόνων. Στα ίδια μονοπάτια περπάτησαν και οι προηγούμενες γενιές. Γενιές που σφαγιάστηκαν, καήκαν, βιαστήκαν, διώχθηκαν, εξοριστήκαν κι όμως μόλις ορθοπόδησαν έστω και λίγο έτρεχαν πίσω από τον υποψήφιο σωτήρα να τον σηκώσουν στα χέρια μη και πατήσει στα λασπωμένα καλντερίμια των χωριών. Να τους υποσχεθεί γεφύρια παίρνοντάς τους τα ποτάμια, να τους χορηγήσει μηχανήματα υποθηκεύοντας τα χωράφια που με αίμα είχαν αποκτήσει. Να υπερψηφιστεί και να μπει σε κάδρο δίπλα στο εικόνισμα και κάποιες φορές δίπλα στα στέφανα πάνω ακριβώς από το κρεββάτι για να θυμούνται ότι ακόμη και την ερωτική συνεύρεση την οφείλουν στον Σωτήρα.

Μόνο στις δύσκολες στιγμές ο όχλος αναζητούσε τον ανυπότακτο και τον τρελό του χωριού να μπει μπροστά για να σηκώσει το βάρος της αξιοπρέπειας μα μόλις τα δύσκολα περνούσαν ο ανυπότακτος καταδικαζόταν, εκτελούνταν, κρέμονταν στο τσιγκέλι, ενώ ο τρελός γινόταν ο περίγελος κάθε Κυριακή μετά το χριστιανικό εκκλησίασμα. Είναι επικίνδυνοι όσοι κουβαλούν την τρέλα της ελευθερίας γι' αυτό η τιμωρία τους πάντα είναι παραδειγματική. Έτσι είναι μαθημένος ο όχλος που πάτησε και πατάει σε αυτή την χώρα. Να ανέχεται ως ραγιάς και να συμπεριφέρεται ως...

Αυτός λοιπόν είναι ο λόγος που η Ελλάδα έγινε ένα μεγάλο μπουρδελο. Οι ΕΠΩΝΥΜΟΙ..οι φελλοί

Νοιώθω ΝΤΡΟΠΗ για κάποιους από εμάς…

Του Όμηρου Ελευθεριάδη

»H τήρηση του Συντάγματος επαφίεται στον πατριωτισμό των Eλλήνων, που δικαιούνται και υποχρεούνται να αντιστέκονται με κάθε μέσο εναντίον οποιουδήποτε επιχειρεί να το καταλύσει με τη βία».

Είναι κάποιες στιγμές, που ο άνθρωπος, περνά από την λογική και την γνώση, στην παράνοια και την τρέλα. Περίπου πέντε ημέρες, την περίοδο της συναίνεσης, παρακολουθούσα τα γεγονότα για την εύρεση του κατάλληλου πρωθυπουργού της χώρας. Σίγουρα όχι αυτόν που θα ήθελα εγώ η εσείς, αλλά κάποιον που να βολεύει τα διεθνή κοράκια που παραμονεύουν για να ξεσκίσουν τις σάρκες μας. Από την άλλη, στα καφενεία των χωριών και στα σπίτια των φτωχών ανθρώπων, η συζήτηση περιστρέφεται γύρω από την χρεοκοπία και αν η χώρα θα γυρίσει στην δραχμή. Παράλληλα ψάχνουν απεγνωσμένα για ένα μεροκάματο που θα δώσει λίγη τροφή στους ...