Charles A. Kupchan*
Περίληψη:
Οι προηγμένες βιομηχανικές δημοκρατίες αντιμετωπίζουν μια κρίση διακυβέρνησης. Η παγκοσμιοποίηση έχει διευρύνει το χάσμα μεταξύ αυτών που απαιτούν οι ψηφοφόροι και εκείνων που οι κυβερνήσεις τους μπορούν να τους προσφέρουν. Αν οι ηγέτιδες δημοκρατίες δεν μπορέσουν να αποκαταστήσουν την πολιτική και οικονομική φερεγγυότητά τους, το μοντέλο που εκπροσωπούν θα χάσει τη γοητεία του. Φυσικά, το κλειδί είναι η μεσαία τάξη και οι πολιτικές για τη στήριξή της
Το Κείμενο
Μια κρίση διακυβέρνησης ταλανίζει τις πιο προηγμένες δημοκρατίες του κόσμου. Δεν είναι τυχαίο ότι οι Ηνωμένες Πολιτείες, η Ευρώπη και η Ιαπωνία αντιμετωπίζουν ταυτοχρόνως πολιτική καθίζηση. Η παγκοσμιοποίηση έχει δημιουργήσει ένα διευρυνόμενο χάσμα μεταξύ αυτού που οι ψηφοφόροι ζητούν από τις κυβερνήσεις τους και αυτού που εκείνες είναι σε θέση να τους προσφέρουν. Η δυσαρμονία ανάμεσα στο αυξανόμενο αίτημα για σωστή διακυβέρνηση και στην ελαττούμενη παροχή της, είναι μια από τις πιο σοβαρές προκλήσεις που αντιμετωπίζει ο δυτικός κόσμος σήμερα.
Οι ψηφοφόροι στις βιομηχανικές δημοκρατίες προσβλέπουν στις κυβερνήσεις τους, επιζητώντας από αυτές να αντιδράσουν στην πτώση του βιοτικού επιπέδου και την αυξανόμενη ανισότητα, που απορρέουν από τη χωρίς προηγούμενο ροή αγαθών, υπηρεσιών και κεφαλαίων. Οι λαοί προσδοκούν, επίσης, οι εκλεγμένοι αντιπρόσωποί τους να διαχειριστούν το ζήτημα της διογκούμενης μετανάστευσης, της υπερθέρμανσης του πλανήτη και άλλων αναπόφευκτων επιπτώσεων του παγκοσμιοποιημένου κόσμου μας. Όμως, οι δυτικές κυβερνήσεις δεν ανταποκρίνονται...
