Ούτε στα πιο τρελά όνειρα του Κάρολου

Κατ΄αρχάς θα πρέπει να δηλώσουμε ευχαριστημένοι που αποφύγαμε το ατύχημα. Αρκεί κανείς να διαβάσει τις δηλώσεις του κ. Γλέζου μετά από τις εκλογές, ότι δεν τον νοιάζει ποιο θα είναι το νόμισμα της χώρας, για να αντιληφθεί τι θα μας επιφύλασσε η καθημερινότητα σε περίπτωση που ήταν διαφορετικό το εκλογικό αποτέλεσμα.

Ωστόσο, είναι επικίνδυνο να πιστέψει κανείς ότι όλα λύθηκαν, επειδή η Νέα Δημοκρατία κέρδισε τον ΣΥΡΙΖΑ με 2,5 μονάδες διαφορά. Κάθε άλλο! Το όνειρο της εξουσίας στην αριστερά είναι σήμερα περισσότερο ζωντανό από οποιαδήποτε άλλη στιγμή τα τελευταία εκατό χρόνια. Θα ήταν αφελές, λοιπόν, να νομίσει ότι ο ΣΥΡΙΖΑ και οι συνιστώσες που τον απαρτίζουν θα αφήσουν μία τέτοια μοναδική ευκαιρία (όπως την βλέπουν) να χαθεί στον καθωσπρεπισμό. Το είπε άλλωστε και ο κ. Τσίπρας, ότι κάποιοι νομίζουν ότι κέρδισαν τις εκλογές...

Από την άλλη είναι αμφίβολο αν κάποιοι στον λεγόμενο αστικό χώρο έχουν καταλάβει...

Aλλαγή ή επαναδιαπραγμάτευση της παρακμής;

Χρήστος Γιανναράς

Tο λογικά πιθανότερο: Oι πολίτες, που στις 17 Iουνίου ψήφισαν τη N.Δ. και το ΠAΣOK, ζητούσαν απλώς σιγουριά παραμονής στο ευρώ και στην Eυρωπαϊκή Ένωση. Ψήφισαν αντιφάρμακο στον ΣYPIZA, αντίδοτο στο ρίσκο μονομερούς καταγγελίας του Mνημονίου και επιστροφής στη δραχμή. H ψήφος στη N.Δ. και στο ΠAΣOK δεν δόθηκε ούτε στον κ. Σαμαρά ούτε στον κ. Bενιζέλο, δεν δικαίωνε τις σπασμωδικές πολιτικές τους κουφοδοξίες, το όνειδος της ατολμίας τους να αφήνουν άθικτη τη σήψη, τη φαυλότητα, την κραυγαλέα ανθρώπινη ανεπάρκεια μέσα στα κόμματα όπου αρχηγεύουν. Mόνο πολίτες με παθολογική μικρόνοια ή με μαφιόζικη εκδοχή των κομμάτων θα μπορούσαν να παραβλέψουν το ολοφάνερο: Ότι στη σημερινή καταστροφή και στη διεθνή ανυποληψία οδήγησαν τη χώρα οι κυβερνήσεις του πράσινου και του γαλάζιου ΠAΣOK. Mε αμετανόητους τους αυτουργούς.

Πολύ συνετά, για το κομματικό του συμφέρον, ο ΣYPIZA επέλεξε και επέμεινε στον ρόλο της αξιωματικής αντιπολίτευσης. Tα φληναφήματα περί της ανάγκης να συγκροτηθεί κυβέρνηση «εθνικής συνευθύνης» εγγίζουν τα όρια του κωμικού, όταν εκφέρονται από τον κορυφαίο του αμοραλισμού, τον κ. Bενιζέλο, που συνέπαιξε, σε πρωταγωνιστικούς ρόλους ή ως ένθερμος...

Εκτός και αν...

Γράφει ο Βασίλης Δεληγκάρης

Δεν υπάρχει ούτε ο ελάχιστος χρόνος για να συνεχίσουμε στο μοτίβο της δίμηνης προεκλογικής περιόδου που πέρασε.
Μιας περιόδου όπου κυριάρχησαν αντιπαραθέσεις που βγήκαν από τη ναφθαλίνη, για να εξυπηρετήσουν τα πολιτικά σχέδια κυρίως των αυτοαποκαλούμενων αντιμνημονιακών δυνάμεων!…
Οι οποίες, τελικά, το μόνο που κατάφεραν, διά της εκφοράς ενός ακραίου και ανερμάτιστου πολιτικού λόγου, ήταν να διαλύσουν περαιτέρω ότι είχε απομείνει από την εθνική οικονομία και την
αξιοπιστία της χώρας στο εξωτερικό, ενώ συνέβαλαν στον ακραίο διχασμό της ελληνικής κοινωνίας και της πολιτικής ζωής.

Τα αποτελέσματα των εκλογών έδωσαν βέβαια, ευτυχώς, κυβέρνηση, τρικομματικής συνεργασίας, που έχει και πρέπει να διαχειριστεί όμως μια τραγική, από κάθε άποψη πλέον, κατάσταση και μένει να αποδειχθεί αν μπορεί να αρθεί στο ύψος των περιστάσεων.

Αλλά και μια αξιωματική αντιπολίτευση που ουδέποτε υπήρξε στη νεότερη ελληνική ιστορία τόσο ακραία επιθετική, τόσο έξω από κάθε λογική στοιχειώδους ρεαλιστικής και ορθολογικής αντιμετώπισης των προβλημάτων, τόσο «αντισυστημικής» που να αμφισβητεί όχι μόνο την κυβέρνηση και την κυβερνητική πολιτική εκ προοιμίου, αλλά πολλές φορές και...

ΠΑΡΕΜΒΑΣΗ: «Ήρθε η ώρα της ενηλικίωσης για τους τριαντάρηδες…»

Φίλες και φίλοι, αγαπητοί συνταξιδιώτες. Δεν ξέρω αν είχε κανείς στο παρελθόν την εμπειρία μιας αναγκαστικής προσγείωσης. Από ότι φαίνεται, στο μέλλον θα την έχουμε όλοι μαζί. Ανεξαρτήτως αποτελέσματος των εκλογών, πολλά από αυτά που θεωρούσαμε ως δεδομένα, θα πάψουν να ισχύουν. Θα ήθελα, με τη σημερινή ευκαιρία, να ευχηθώ ψυχραιμία και καλή τύχη σε όλους, πραγματικά ελπίζω και ακόμα πιστεύω ότι μπορούμε να αποφύγουμε τα χειρότερα.

Του Κωνσταντίνου Χασιώτη
Δικηγόρος Αθηνών με εξειδίκευση σε θέματα επενδύσεων
ΜΠΔ (Διεθνών Σπουδών), LLM (Διεθνούς Οικονομικού Δικαίο)

Μικρή σημασία έχει η άποψη μου, αλλά απλά θέλω να ξέρετε ότι πιστεύω πολύ στη γενιά μας, που έχει ως μέσο όρο τα 30. Μας έλαχε ο βαρύς κλήρος να είμαστε η γενιά της κρίσης. Οι προηγούμενοι είναι αυτοί που τη δημιούργησαν και αυτοί που σήμερα συνδέουν σαν άγκυρα το παρελθόν με το μέλλον. Οι επόμενοι θα διαπλαστούν από αυτήν, θα αργήσουν δημιουργικά να συνεισφέρουν. Εμείς καλούμαστε να την αντιμετωπίσουμε σε χρόνο ενεστώτα. Καλούμαστε να ανακαλύψουμε μέσα από το χάος και την παράνοια, νόημα και ελπίδα.


Θα ήθελα να πιστεύω ότι δεν θα αργήσει η στιγμή που θα...

Εξορκίζοντας τις παθογένειες

Σοφία Βούλτεψη στην
Ελεύθερη Ζώνη

Μετά από απίστευτες ταλαιπωρίες, ολιγωρίες, διαδοχικές εκλογικές αναμετρήσεις και έξαρση δημαγωγίας, η χώρα (που δεν είχε την πολυτέλεια για όλα τα παραπάνω) διαθέτει επιτέλους μία κυβέρνηση με βάση την λαϊκή βούληση, όπως αυτή εκφράστηκε μέσα από την (μακρόσυρτη) εκλογική διαδικασία.
Η διακήρυξη που συνόδευσε χθες την ανακοίνωση των μελών της τρικομματικής κυβέρνησης – ένα πείραμα σε δύσκολους καιρούς – ουσιαστικά περιλαμβάνει αυτά που όφειλαν να είναι τα αυτονόητα.

Το scripta manent εξακολουθεί να έχει την αξία του, αλλά και χωρίς αυτόν τον έγγραφο… εξορκισμό των γνωστών παθογενειών, όλοι φαντάζομαι πως αντιλαμβάνονται ότι για την Ελλάδα ο χρόνος έχει τελειώσει.

Η χώρα δεν μπορεί πλέον να συνεχίσει να χαροπαλεύει, βασιζόμενη στην επόμενη δόση.

Η αναδιαπραγμάτευση των δυσμενών όρων της δανειακής σύμβασης και...

H Eυρώπη σε κρίση: Η περίπτωση της Ελλάδας-Προοπτικές

ΟΜΙΛΙΑ ΔΗΜΗΤΡΗ ΚΩΝΣΤΑΝΤΑΚΟΠΟΥΛΟΥ ΣΤΗΝ ΗΜΕΡΙΔΑ ΤΟΥ ΣΥΝΔΕΣΜΟΥ ΕΠΙΤΕΛΩΝ ΕΘΝΙΚΗΣ ΑΜΥΝΗΣ ΚΑΙ ΤΟΥ ΚΕΝΤΡΟΥ ΕΥΡΩΠΑΪΚΩΝ ΜΕΛΕΤΩΝ ΚΑΙ ΣΠΟΥΔΩΝ-ΙΩΑΝΝΗΣ ΚΑΠΟΔΙΣΤΡΙΑΣ

«Η Ευρώπη σε κρίση: Η περίπτωση της Ελλάδας-Προοπτικές»

Πολεμικό Μουσείο

Κυρίες, κύριοι,

Ευχαριστώ τον «Σύνδεσμο Επιτελών Εθνικής Αμύνης» και το «Κέντρο Ευρωπαϊκών Μελετών και Σπουδών-ΙΩΑΝΝΗΣ ΚΑΠΟΔΙΣΤΡΙΑΣ», καθώς και τους Προέδρους των Διοικητικών τους Συμβουλίων κ.κ. Μαίρη Μαρούλη-Ζηλεμένου και Λάμπρο Καζάκο, για την τιμή να με καλέσουν σε αυτή την συζήτηση και τους συγχαίρω ιδιαίτερα για την πρωτοβουλία τους, αλλά και τον τίτλο της ημερίδας, αφού όντως η Ελληνική κρίση είναι και Ευρωπαϊκή ενώ η Ελληνική κρίση είναι Ευρωπαϊκή.

Προκαταρκτικά, βρίσκω πολύ ενδιαφέροντα τον τίτλο του ιδρύματος «Ευρωπαϊκών σπουδών Ιωάννης Καποδίστριας». Για τη χώρα μας, στο μεταίχμιο του Σλαβικού, του Μεσανατολικού και του Δυτικού κόσμου, η διατήρηση των ισορροπιών και των αλληλεπιδράσεων είναι παράγοντας σοβαρός για την επιβίωσή μας. Επισημαίνεται ότι πρώτος ο Καποδίστριας έδειξε ότι ο δρόμος για την Ευρώπη μπορεί να περνάει και από την Ρωσία

Η κρίση της Ευρωπαϊκής Ένωσης δεν αφήνει μεγάλες αμφιβολίες, ότι έφερε στο προσκήνιο κυβερνήσεις στο πλαίσιο της Ευρωπαϊκής Ένωσης με αμφίβολη ή καθόλου νομιμοποίηση από την βούληση των πολιτών, η οποίες είναι και έρμαιο διεθνών δυνάμεων που πιθανώς να...

Εκλογές σε… τέσσερις γραμμές!

 ΓΙΑΝΝΗΣ-ΜΑΡΙΟΣ ΠΑΠΑΔΟΠΟΥΛΟΣ

Το αίμα νερό δεν γίνεται. Κι ως αθλητικός συντάκτης, εκ πεποιθήσεως έχω μια τάση να βλέπω τα πάντα αθλητικά. Ή σχεδόν τα πάντα! Να, για παράδειγμα, ας ρίξουμε μια ποδοσφαιρική ματιά στο αποτέλεσμα των εκλογών της Κυριακής. Τι σημαίνει για κάθε κόμμα ξεχωριστά; Πώς θα μπορούσε να ερμηνευτεί με ποδοσφαιρικά παραδείγματα η στάση του κάθε συνδυασμού και του αρχηγού του;

Για τη Νέα Δημοκρατία και τον Αντώνη Σαμαρά, ας πούμε, τα πράγματα είναι ξεκάθαρα. Μοιάζει με μια ομάδα ποδοσφαίρου που θέλει να μπει στο γήπεδο και να παίξει τη μπάλα της. Μόνο που της… λείπουν παίκτες. Έχει, δεν έχει, τους επτά από τους έντεκα. Όμως χρειάζεται άλλους τέσσερις για να είναι πλήρης και να μπορέσει να δει «στα μάτια» τον αντίπαλο. Και αν είναι δυνατόν, χρειάζεται κι άλλους επτά, για να γεμίσει τον πάγκο της!

Για τον ΣΥΡΙΖΑ και τον Αλέξη Τσίπρα επίσης το παράδειγμα θαρρώ πως είναι εύκολο. Είναι ο κλασσικός παίκτης που δεν...

Η «κυβερνητική υποκρισία» η ευκαιρία για διαπραγμάτευση, το άδηλο μέλλον

Όλο και περισσότερο ακούγεται από τα χείλη ανθρώπων που συντάχθηκαν και βοήθησαν εκλογικά τον ΣΥΡΙΖΑ στις τελευταίες εκλογές, τα περί προδοσίας της Αριστεράς λόγω της εκπεφρασμένης βούλησης της Δημοκρατικής Αριστεράς (ΔΗΜΑΡ) του Φώτη Κουβέλη να συμμετάσχει σε κυβέρνηση η οποία θα επιχειρήσει να αλλάξει τα παρόντα αρνητικά δεδομένα για τη χώρα στον οικονομικό τομέα και να πετύχει τη διατήρηση της χώρας εντός της ζώνης του ευρώ.

Η υποκρισία βέβαια είναι μέγιστη. Και αυτό διότι ο ΣΥΡΙΖΑ είχε την ευκαιρία του να σχηματίσει κυβέρνηση μετά τις εκλογές της 6ης Μαΐου. Ο ΣΥΡΙΖΑ θα μπορούσε να σχηματίσει κυβέρνηση της Αριστεράς μαζί με τη ΔΗΜΑΡ και το ΠΑΣΟΚ, με τη Νέα Δημοκρατία να υπόσχεται «ψήφο ανοχής», καθώς αυτό που προείχε και εξακολουθεί να προέχει, ήταν η ανάγκη να κυβερνηθεί η χώρα. Η παρατεταμένη ακυβερνησία, κάθε μέρα που περνούσε επιβάρυνε το κλίμα, καθιστώντας την κατάσταση δυσχερέστερη, αν και για να λέγεται όλη η αλήθεια, από την άποψη της διαπραγματευτικής ισχύος, η νευρική κρίση που προηγήθηκε διεθνώς τις...

Απαιτούνται έμπειροι και ικανοί, όχι ανίκανα κομματόσκυλα

Οδεύοντας προς την δημιουργία κυβέρνησης του Αντώνη Σαμαρά, δέον είναι να αναφερθούμε στην αναγκαιότητα, την εθνική κυρίως, της επιλογής των προσώπων που θα συμμετέχουν σε αυτήν, δεδομένης της παταγώδους αποτυχίας προηγούμενων πολιτικών προσώπων που επελέγησαν να συνδράμουν στην κυβέρνηση της χώρας και τελικά απεδείχθη πως υπηρέτησαν με τον σκληρότερο δυνατό τρόπο τα συμφέροντα εκείνα που ήθελαν να πλήξουν την ίδια την χώρα, το Σύνταγμα, τους θεσμούς και ιδιαίτερα την Ελληνική κοινωνία.

Ο Αντώνης Σαμαράς, οφείλει να σκεφθεί την συμμετοχή προσώπων που έχουν την πολιτική αλλά και την επαγγελματική εμπειρία ιδιαίτερα ευαίσθητων τομέων, όπως είναι αυτοί της Παιδείας, της Υγείας, της Εθνικής Άμυνας και Ασφάλειας, της εξωτερικής και εσωτερικής πολιτικής, της ενέργειας και της οικονομίας. Αυτοί οι τομείς αποτελούν το μεταίχμιο της ό,ποιας πολιτικής που θα στοχεύει στην κοινωνική ασφάλεια και ευμάρεια, στην εξασφάλιση των δικαιωμάτων και των κεκτημένων της χώρας. Και σε αυτούς ακριβώς τους τομείς θα πρέπει να τοποθετηθούν άνθρωποι που έχουν εντρυφήσει επαγγελματικά στα εξειδικευμένα και άκρως εθνικής...

Σεβασμός στον λαό που άντεξε στην προπαγάνδα

Γράφει η Σ. Βούλτεψη

Η αντοχή που επέδειξε ένα αποφασιστικά μεγάλο μέρος του ελληνικού λαού σε έναν πρωτοφανή προπαγανδιστικό βομβαρδισμό απίστευτης υποσχεσιολογίας που μας μετέφερε στην εποχή του τζουμπέ, είναι αξιοθαύμαστη.

Το λόμπι της δραχμής, που μεθοδικά και συστηματικά παρεισέφρησε σε όλους τους πολιτικούς χώρους, γεμίζοντας τη χώρα δημαγωγούς που εξέβαλλαν υπερπατριωτικές κραυγές, διαβεβαίωναν πως λεφτά υπάρχουν και υπόσχονταν κατάργηση του μνημονίου στις 18 Ιουνίου – επαναφέροντας το αλήστου μνήμης «στις 18 Σοσιαλισμός» - ηττήθηκε στην κάλπη.

Μέχρι την τελευταία στιγμή περίσσεψαν οι προβοκάτσιες, η δημαγωγία, η με κάθε μέσο προσπάθεια εκμετάλλευσης της κακής ψυχολογίας ενός λαού γονατισμένου, που όμως δεν έχασε τη λογική του και δεν...

ΜΙΑ ΣΥΝΤΟΜΗ ΑΝΑΛΥΣΗ ΤΟΥ ΕΚΛΟΓΙΚΟΥ ΑΠΟΤΕΛΕΣΜΑΤΟΣ

Δημήτρης Τσίτος

(Συγγραφέας – Σύμβουλος Διαπραγματεύσεων)

Copyright: www.rieas.gr

Το προϊόν / αποτέλεσμα αυτών των εκλογών το καλλιέργησαν και το δημιούργησαν πολλοί και διαφορετικοί παράγοντες.

Αρχίζοντας να τους απαριθμούμε πρέπει οπωσδήποτε να ξεκινήσουμε από τη στάση των πολιτικών –ικανών (για τα δικά τους συμφέροντα) και ανικάνων (για τα συμφέροντα του λαού)  που καλλιέργησαν και ανέχθηκαν μια γενικευμένη σε εθνική έκταση διαφθορά και οι οποίοι όχι μόνο δεν έδειξαν έμπρακτα μια «μετατόπιση νοοτροπίας» αλλά συνέχισαν να ενεργούν και να λειτουργούν με την γνωστή και παραδοσιακή υποκρισία, την ανειλικρίνεια, τη διαστροφή των γεγονότων, την πρωτοφανή αναλγησία και αδιαφορία, και την προσκόλληση τους στις πελατειακές σχέσεις με το εκλογικό σώμα ενώ φρόντιζαν επιμελώς να προβάλλουν διλλήματα φόβου και αμέσων και εμμέσων απειλών.

Οι πολιτικοί είχαν συνοδοιπόρους τους τα μέσα μαζικής επικοινωνίας τα οποία...

Αντάρτικο πόλεων και πολυφωνία

Γράφει ο Ηλίας Μαγκλίνης* 
Δύο μάλλον περίεργα πράγματα συνέβησαν τις τελευταίες ημέρες.
Και τα δύο σχετίζονται με τον ΣΥΡΙΖΑ.
Πρώτον, η υπόθεση με τον κ. Ιφικράτη Αμυρά.
Οι απίθανες δηλώσεις του περί «αντάρτικου πόλεων» προκάλεσαν, όπως ήταν αναμενόμενο, αντιδράσεις.
Ο εκπρόσωπος Τύπου της Νέας Δημοκρατίας κ. Γιάννης Μιχελάκης, που κλήθηκε ως πρώτος μάρτυρας στην υπόθεση, κατέθεσε προχθές στον εισαγγελέα Γιάννη Δραγάτση, προσκομίζοντας το DVD της επίμαχης διαδικτυακής εκπομπής.
Η Νέα Δημοκρατία είχε ήδη αντιδράσει άμεσα στα λεγόμενα του κ. Αμυρά, τονίζοντας τη σχέση του με τον ΣΥΡΙΖΑ, πράγμα όμως που διαψεύσθηκε άμεσα από τον ίδιο.
Όπως είπε, αυτοπροτάθηκε στον ΣΥΡΙΖΑ, αλλά φαίνεται πως βρήκε κλειστές τις πόρτες της Κουμουνδούρου.
Ο κ. Μιχελάκης σχολίασε ως εξής τη διάψευση αυτή: «Αν δείτε τις επίσημες ανακοινώσεις και στην “Αυγή” είχε αρχικά συμπεριληφθεί στις επίσημες λίστες».
Η υπόθεση Αμυρά, και η προσπάθειά του να...

Τελική ευθεία

Του Βασίλη Μπαλάφα


Από την εφημερίδα "ΣΗΜΕΡΑ" 


Λιγότερο από μια εβδομάδα απέμεινε για τις εθνικές εκλογές. Τα 3 τελευταία χρόνια ο πολιτικός χρόνος έγινε τόσοσυμπιεσμένος που πολύ δύσκολα μπορεί κάποιος να «χωνέψει» όλα όσα έχουν συμβεί. Η Ελλάδα είδε μπροστά της ξαφνικά, σαν τοίχο που ξεφυτρώνει κινηματογραφικά στη μέση αυτοκινητοδρόμου μεγάλων ταχυτήτων, όλα εκείνα που για χρόνια κάποιοι ψιθύριζαν μεταξύ τους, άλλοι τα φώναζαν και τα υπερθεμάτιζαν, μερικοί τα έκρυβαν κάτω από το χαλί γιατί έτσι βόλευε και ορισμένοι τα αγνοούσαν γιατί απλώς ποτέ δεν έτυχε να τους απασχολήσουν. Υπάρχουν και εκείνοι που, καθισμένοι πάνω σε «δόγματα», προτιμούσαν να βλέπουν άλλο έργο σε παλιές βιντεοκασέτες και σήμερα συνεχίζουν να το ξαναβάζουν στο βίντεο τσεκάροντας το πόσο καλά έχουν μάθει απέξω τις ατάκες του.

Είναι εντυπωσιακό δε το γεγονός ότι όλες αυτές τις παθογένειες η ελληνική κοινωνία και το πολιτικό μας σύστημα πάντα τις εντόπιζαν λεκτικά επιτυχώς, άλλοι λιγότερο, άλλοι περισσότερο, όμως δεν κατάφεραν να τις εξαλείψουν για διάφορους λόγους που μάλλον για όλους μας είναι προφανείς ακόμα και αν τους προβάλλουμε μέσα από αυστηρώς υποκειμενικά πρίσματα. Οι ευθύνες μοιράζονται σε όλους, όχι το ίδιο, διαβαθμίζονται, αλλά κανείς δεν μπορεί να υποστηρίξει ότι δεν φέρει μερίδιο για...

ΑΠΑΙΤΟΥΝΤΑΙ ΝΕΕΣ ΣΥΜΜΑΧΙΕΣ ΚΑΙ ΠΡΩΤΟΒΟΥΛΙΕΣ ΣΤΗΝ ΑΝΑΤΟΛΙΚΗ ΜΕΣΟΓΕΙΟ

του Σταύρου Καρκαλέτση *

Το ερώτημα διατυπώνεται συχνά στους διαδρόμους των καθ’ ύλην αρμοδίων υπουργείων, σε Αθήνα και Λευκωσία: «Και αν κάποια στιγμή το Ισραήλ τα ξαναβρεί με την Τουρκία;» Η απάντηση, όπως μας την έδωσαν ισραηλινοί διπλωματικοί κύκλοι, είναι αφοπλιστικά απλή: «Με αυτήν την συγκεκριμένη Τουρκία, δεν υπάρχουν περιθώρια συνεννόησης. Εδώ επιδίδονται τώρα σε κυνήγι μαγισσών, σε βάρος των Ισραηλινών αξιωματικών της επιχείρησης  Μαβί Μαρμαρί. Ακόμη κι αν όμως οι σχέσεις μας με την Τουρκία κάποια στιγμή αποκατασταθούν, οι ελληνοισραηλινές σχέσεις πρέπει να είναι έξω από αυτή τη λογική, έχουν τη δική τους δυναμική και θέλουμε να προχωρούν και να βαθαίνουν».

Υπάρχει  όμως και το σχετικό βάθος: Η ισραηλινή πολιτική εμφανίζει σήμερα δύο τάσεις: Η πλειοψηφία των πολιτικών ελίτ (όπως πχ ο υπουργός άμυνας Εχούντ  Μπάρακ) τάσσεται  υπέρ της ταχείας προώθησης των σχέσεων με Ελλάδα και Κύπρο. Το ίδιο και οι στρατιωτικοί. Αντίθετα, στο χώρο των τεχνοκρατών και διπλωματών, υπάρχει ισχυρό ρεύμα που επιθυμεί την ομαλοποίηση των σχέσεων με την Τουρκία, στην οποία δίνουν προτεραιότητα.

Όπως και να έχει, για το Ισραήλ Ελλάδα και Κύπρος μπορεί να αποδειχθούν φιάλες οξυγόνου από...

Από τον Α. Παπανδρέου στον Αλ. Τσίπρα: Σα να μην πέρασε μια μέρα…

Σοφία Βούλτεψη

Αν και πιστεύω ότι σ’ αυτή τη χώρα δεν υπάρχουν τόσοι πολλοί αφελείς που να πιστεύουν ότι είναι δυνατόν ο Αλέξης Τσίπρας να υλοποιήσει όλα όσα υπόσχεται, αισθάνομαι την ανάγκη να ενημερώσω τους... «πρόθυμους» να πειστούν πως τα ίδια ακριβώς είχε υποσχεθεί και ο Γιώργος Παπανδρέου – με τις ίδιες φράσεις και στον ίδιο τόπο, την Αθηναΐδα!

Είναι προφανές ότι μεταξύ της 22ας Φεβρουαρίου 2009 (ομιλία Γ. Παπανδρέου) και της 1ης Ιουνίου 2012 (ομιλία Α. Τσίπρα), δεν έχει περάσει ούτε μία ημέρα, δεν έχει μεσολαβήσει τίποτε, όλα βρίσκονται και πάλι στο σημείο μηδέν των κούφιων λόγων και υποσχέσεων.

Είναι επίσης προφανές ότι όπως ακριβώς ο Γ. Παπανδρέου δεν έπραξε το παραμικρό από όσα υποσχέθηκε, το ίδιο θα έπραττε και ο Α. Τσίπρας – αν υποθέσουμε ότι θα βρίσκονταν αρκετοί για να τον πιστέψουν, δίνοντας και σ' αυτόν την ευκαιρία να...

Η “Αραβική Άνοιξη” στις χώρες του Μαγρέμπ

Δρ. Ιωάννης Παρίσης

Υποστράτηγος ε.α., Διδάκτωρ Διεθνών Σχέσεων

Το 2011 ήταν έτος αναταραχής στον αραβικό κόσμο. Το επαναστατικό κίνημα ξεκίνησε από την Τυνησία και επεκτάθηκε σε όλο σχεδόν τον αραβικό κόσμο, είτε με τη μορφή της επανάστασης είτε της εξέλιξης σε πιο δημοκρατικά καθεστώτα. Η κατάσταση στην Αίγυπτο συνεχίζει να είναι εκρηκτική ενώ στη Συρία η αρχική έκρηξη έχει εξελιχθεί σε ένα εμφύλιο αιματοκύλισμα. Στο άρθρο αυτό θα αναφερθούμε στα όσα αφορούν στην αραβική άνοιξη στις χώρες του Μαγρέμπ, δηλαδή τις αραβικές χώρες που βρίσκονται δυτικά της Αιγύπτου. H λέξη Μαγρέμπ (Μαghreb) αποτελεί παλιό αραβικό όρο που σημαίνει τον τόπο όπου κρύβεται ο ήλιος, δηλαδή τη Δύση. Για τους παλιούς γεωγράφους το Μαγρέμπ άρχιζε δυτικά του ποταμού Νείλου και εκτεινόταν μέχρι τις ακτές του Ατλαντικού. Σήμερα ως Μαγρέμπ είναι γνωστή μια έκταση 6 εκατομμυρίων  τετραγωνικών χιλιομέτρων (ίση προς το 60% της ευρωπαϊκής ηπείρου) που περιλαμβάνει πέντε χώρες: Αλγερία, Λιβύη, Μαρόκο, Μαυριτανία, Τυνησία, καθώς και την αμφισβητούμενη περιοχή της Δυτικής ...

Εμείς και η Γαλλογερμανική διένεξη…

Ο οικονομικός πόλεμος που εντείνεται επί δύο χρόνια στη χώρα μας μετράει ήδη πάνω από 500,000 νέα θύματα στην ανεργία και πάνω από 2,000 νέα θύματα σε αυτόχειρες. Ενόψει των εκλογών αυτός ο πόλεμος επενδύεται ψυχολογικά με διασπορά φόβου, ώστε οι Έλληνες ψηφοφόροι να υποστηρίξουν και να αποδεχθούν στις 17 Ιουνίου την πολιτική της λιτότητας, άνευ όρων ή με επουσιώδεις αλλαγές στα ήδη και ερήμην τους συμφωνημένα. Στόχος του Γερμανικού σχεδίου, όπως γράφει το Spiegel, είναι η μετατροπή της Μεσογειακής περιφέρειας σε μια περιοχή που «θα μοιάζει με Γερμανία αλλά θα έχει καλύτερο καιρό». Η Γαλλογερμανική διένεξη για την οικονομική πολιτική και το μέλλον της Ευρώπης αντανακλάται στην προεκλογική πίεση και διαμορφώνει τα αντίστοιχα πολιτικά στρατόπεδα στο εσωτερικό της χώρας…

Στη σύνοδο του Ευρωπαϊκού Συμβουλίου, στις 28 και 29 Ιουνίου, αναμένεται να ληφθούν οι αποφάσεις για τη στήριξη της ανάπτυξης, την αύξηση των επενδύσεων και τη δημιουργία θέσεων εργασίας. Ωστόσο διαφέρουν οι τρόποι που προτείνονται για να επιτευχθούν αυτοί οι στόχοι. Οι Γερμανοί επιμένουν ότι μόνο από την αυστηρή λιτότητα και τις διαρθρωτικές μεταρρυθμίσεις μπορούν να προκύψουν οι πόροι για την ανάπτυξη ενώ οι Γάλλοι προωθούν λύσεις όπως τα ευρωομόλογα και ο απ’αυθείας δανεισμός των κρατών από την ΕΚΤ. Τα ευρωομόλογα εκτός από σημαντικό εργαλείο για την αντιμετώπιση της οικονομικής κρίσης θα ήταν...

Όχι ότι αξίζει να ασχολούμαστε αλλά, δείτε από που προέρχεται και τι σημαίνει η λέξη Τσίπρας..

 Παρακάτω  θα δείτε μια ανανάλυση του 24grammata.com που πήρα από το    http://www.eglimatikotita.gr  για την ετυμολογία του ονόματος του Τσίπρα. Όχι ότι αξίζει να ασχολούμαστε με το φασιστοειδές που ονομάζεται Τσίπρας, αλλά αφού απασχολεί πολύν κόσμο και επειδή λέγεται ότι ο πατέρας του κατάγεται (καταγόταν;) από την Ήπειρο έχω μια πιο λογικοφανή και μάλλον πιο σωστή άποψη επί του θέματος. 

Εμείς στην Ήπειρο (αλλά και αλλού), ως γνωστόν, για λόγους συντομίας «τρώμε, μασάμε, δεν προφέρουμε»    ιδίως οι παλαιότεροι τα φωνήεντα. Έτσι θα μας ακούσετε να λέμε ο «Γιάνν'ς» ο «Ν'κόλας» και πολλά τέτοια  παραδείγματα. Τα τσίπουρα, αυτό που μένει ως υπόλειμμα κατά το πάτημα των σταφυλιών και το βάζουμε στα βαρέλια μαζί με τον μούστο και αργότερα θα χρησιμοποιηθεί για την παραγωγή του τσίπουρου, εμείς τα λέμε τσίπ'ρα και το τσίπουρο... τσίπ'ρο. Τσίπ'ρας ή ηχητικά Τσίπρας λοιπόν είναι ο άνθρωπος του τσίπ'ρου δηλαδή  ο πότης, ο μεθύστακας και ακόμη-ακόμη ο αλκοολικός. Δεδομένου...

Χαμένες ευκαιρίες για την Ελλάδα

Γιώργος Πρεβελάκης

Πολλοί Ευρωπαίοι άρχισαν να συμπονούν την Ελλάδα θεωρώντας ότι πρόκειται για μία πένητα χώρα την οποία έπληξε η διεθνής κρίση. Ότι, δηλαδή, τα δεινά της οικονομίας οφείλονται στα θεμελιακά της χαρακτηριστικά, στα λεγόμενα «fundamentals». Ανάλογες απλουστευτικές αντιλήψεις επικρατούν και εντός. Αναζητούνται, επί παραδείγματι, διέξοδοι στην αξιοποίηση φυσικών πόρων, όπως τα υποθαλάσσια κοιτάσματα, ενώ αγνοούνται ή υποτιμούνται ή καταστρέφονται άλλες οικονομικές δυνατότητες, με άμεση απόδοση.

Η παγκοσμιοποίηση και η κοινωνία της πληροφορίας και της εικόνας, σε συνάρτηση με την ένταξη της Έλλάδας στην Ευρώπη, δημιούργησαν οικονομικά fundamentals τα οποία, υπό κατάλληλες πολιτικές συνθήκες, θα επέτρεπαν εκπληκτικούς αναπτυξιακούς ρυθμούς. Τελείως αντίθετη παρουσιάζεται η κατάσταση ως προς τα πολιτικά fundamentals. Κατηγορούνται οι πολιτικοί συλλήβδην για την αδυναμία τους να διοικήσουν την χώρα. Μήπως, όμως, με τα θεμελιακά πολιτικά μας δεδομένα, πρόκειται, ούτως ή άλλως, για αδύνατη αποστολή;

Από την δημιουργία του ελληνικού κράτους, για λόγους που έχουν αναπτυχθεί αλλού, για...

Τι έχει το έρμο και ψοφάει;

Ας λέμε τα πράγματα με το όνομά τους. 
Σ’ αυτή τη χώρα που ψάχνουμε εναγωνίως επενδύσεις, δεν πρόκειται να τις βρούμε στον αιώνα τον άπαντα. 
Πόσο μαλάκας μπορεί να είναι ένας επενδυτής για να έρθει να ακουμπήσει τα λεφτουδάκια του στη χώρα μας για να κάνει κουμάντο ο κάθε Φωτόπουλος και το ΠΑΜΕ ή να υφίσταται τους γνωστούς εκβιασμούς του γραφειοκρατικού και διεφθαρμένου συστήματος; Πόσο αυτοκτονική διάθεση μπορεί να έχει; 
Πόσο μπορεί να είναι διατεθειμένος να ανέχεται την εχθρική τοποθέτηση μεγάλου μέρους της κοινωνίας απέναντι στο κέρδος; 
Γιατί να πάει να μπλέξει με τις Αριστερές συνιστώσες που για κάθε έργο προσφεύγουν στα δικαστήρια, είτε για να… προφυλάξουν τον….Κορμοράνο του Βοτανικού, είτε την οποιαδήποτε …περιβαλλοντοκτόνα ή…αποικιοκρατική επένδυση;
Ας μην είμαστε αφελείς.