Πώς θα βαθμολογούσαμε τον Κ. Baroufakis ως “μαθητή” οικονομικών Μέρος Γ’

Μέρος Α, Μέρος Β

Ποία είναι η λύση τελικά σύμφωνα με τον Καθηγητή Οικονομικών? Πιστεύει ότι η χώρα πρέπει να κάνει default (δώστε μου και εμένα λογαριασμό με δολάρια και έδρα στο εξωτερικό και τα ίδια θα σας πω) και τα πράγματα είναι απλά, απλώς οι επιχειρήσεις να προπληρώσουν το Φ.Π.Α! Διαβάστε δηλαδή: Αφού το κράτος δεν μπορεί να δανειστεί από το εξωτερικό να πάρει τα χρήματα των επιχειρήσεων (όχι των πολιτών –αφού αυτοί τρομάζουν και ψηφίζουν). Κάνοντας μια ακόμα βαρουφοτούμπα προτείνει να υπάρχουν νομικά ισοσκελισμένοι προϋπολογισμοί κρατών (θέση για την οποία είχε κράξει την Δημιουργία Ξανά). Να από παίρνουν τις ιδέες τους οι ΣΥΡΙΖΑΙΟΙ.

Επίσης  υποστηρίζει ότι η Αριστερά νίκησε για πρώτη  φορά σε εκλογές. Καλά σε άλλη χώρα ζούσε? Τόσο άρνηση της πραγματικότητας? Ο Μέγας Β επιτρέπει στον εαυτό του να κάνει κριτική στον ΣΥΡΙΖΑ, αφού τον υποστήριξε σε προηγούμενα άρθρα του. Διαφωνεί με τον έλεγχο των τραπεζών από τον ΣΥΡΙΖΑ. Καλά γιατί διαφωνεί? Είχε δώσει στην Μακροοικονομία του σύριζα 7 (δες παραπάνω). Ο ΣΥΡΙΖΑ δεν μπορεί να κατηγορηθεί ότι είπε ψέμματα, είχε πει ότι θέλει να ελέγχει τις τράπεζες. Κ Βαρουφάκη, μετά απομάκρυνση από την κάλπη κανένας λάθος δεν αναγνωρίζεται. Συμφωνεί όμως με τις προτάσεις τους ΣΥΡΙΖΑ για τα εργασιακά. Περίεργο πάντως που όλες οι χώρες που έχουν ελεύθερη αγορά εργασίας έχουν και τα χαμηλότερα ποσοστά ανεργίας. Δεν εξηγεί πώς οι προτάσεις του ΣΥΡΙΖΑ θα οδηγήσουν σε μείωση της ανεργίας, ούτε σε νέες θέσεις εργασίας.  Γενικώς αρκετοί πολιτικοί και “οικονομολόγοι” έχουν τόσο σχέση με την οικονομία όσο έχει και ο Λεφάκης με τα άστρα. Και οι δυο λένε μπαρούφες ελπίζοντας ότι...

Το μαύρο άσπρο

Αυτό προσπαθούν να μας παρουσιάσουν οι διάφοροι ψευδοπροοδευτικάριοι. Να μας πουν δηλαδή ότι το μαύρο δεν είναι μαύρο αλλά είναι άσπρο. Πώς; Παρουσιάζοντας μας διαφόρους μαύρους για Έλληνες, μέσα από την εσκεμμένη παρερμηνεία του Ισοκράτους, ότι δήθεν οι μετέχοντες της Ελληνικής παιδείας είναι Έλληνες. Σε αυτό έχουμε ήδη αναφερθεί εδώ.

Είναι βέβαιον ότι η Ελληνική παιδεία δεν είναι Ελληνοποιητική διότι δεν είναι θαυματουργή. Θαύματα στην Ελλάδα δεν γίνονται. Στην Ελλάδα ισχύει το συν Αθηνά και χείρα κίνει. Θαύματα με μάνα εξ ουρανών και με γαίες της επαγγελίας  δεν υπάρχουν στην Ελλάδα, αλλού μπορεί, στην Ελλάδα όχι.
Αυτό βεβαίως εάν είχαμε Ελληνική παιδεία στα σχολεία μας, γιατί μάλλον στην παιδεία...

Μια ακόμη δωρεάν προβολή του Νταλάρα…

Του Δημήτρη Α. Γιαννακόπουλου

«Μα καλά, έρχεται ο Νταλάρας και δεν θα έρθεις εσύ»; Μου έλεγαν ένας Γερμανός και ένας Σουηδός συνάδελφος προ διετίας, όταν ο τραγουδιστής-σύμβολο έκανε μια νέα περιοδεία στην Β. Ευρώπη. «Όχι, δεν θα έρθω, διότι σιχαίνομαι αυτό που συμβολίζει: την υποκριτική υμνολογία της φτωχολογιάς», είπα αφήνοντας τους ανθρώπους άφωνους. Αυτοί πήγαν στη συναυλία, ενώ εγώ για πίτσα με την γυναίκα μου, όπου πολύ το διασκεδάσαμε με μνήμες από Γιώργο Νταλάρα: από τότε που συνωστιζόμαστε και εμείς γεμάτοι έκσταση και πάθος στα θέατρα, σε μουσικές σκηνές, γήπεδα και αμφιθέατρα για να...

Αποδιοπομπαίοι τράγοι

 Στην πιάτσα την οποία εξερεύνησε με το ένστικτό του ο Κωστόπουλος, το εκτός μόδας, το αποκηρυγμένο και το μιαρό, περιμένουν απλώς τη στροφή της συγκυρίας και την αλλαγή του κλίματος για να ξαναεισβάλουν στη σκηνή.

Του Νικόλα Σεβαστάκη

Η «απολογία» του Πέτρου Κωστόπουλου και το απηνές κυνήγι του μυστηριώδους εκατομμυριούχου βουλευτή (ή των περισσότερων βουλευτών) είναι δυο φαινομενικά ασύνδετα γεγονότα των τελευταίων ημερών. Στην πρώτη περίπτωση, ο συμβολικός πατέρας αυτού που αποκαλέστηκε «life style κουλτούρα» της Ελλάδας των τελευταίων δύο δεκαετιών, παραδέχεται την επιχειρηματική του αποτυχία και επιτίθεται σε όσους τον ταυτίζουν πλέον με τα κοινωνικά και αισθητικά δεινά ενός χρεοκοπημένου κοινωνικού μοντέλου. Στη δεύτερη περίπτωση, βρισκόμαστε μπροστά σε μια ακόμα περίπτωση συντονισμένου ηθικού σκανδαλισμού του έθνους, λίγα μόλις εικοσιτετράωρα μετά την υπερψήφιση του νέου Μνημονίου και όσων «μέτρων» το συνοδεύουν.

Η κυρίαρχη σκηνή μοιάζει να ψάχνει τους αποδιοπομπαίους τράγους, τα πρόσωπα και τις «ιστορίες» που πρέπει να φορτωθούν την μεγάλη Ενοχή. Επειδή ακριβώς ο Ένοχος δεν μπορεί να είναι διαρκώς ο «μέσος Έλληνας» (πλησιάζουν εκλογές άλλωστε), ανασύρεται εκ νέου το θέμα της...