To "came back" της Νέας Δημοκρατίας

 

Απέναντι στον δημοσκοπικό «Αρμαγεδδώνα» ας επικρατήσει η Εκλογολογική 

Όταν υπάρχει νωπή εκλογική αποτύπωση, τότε όλα θα πρέπει να εξετάζονται και να αναλύονται με βάση την πραγματική βούληση των πολιτών όπως αυτή εκφράστηκε στην κάλπη και όχι μέσω …. τηλεφώνου σε «υβριδικές» ερωτήσεις.

«Ανάλυση» άλλωστε είναι η  μέθοδος προσέγγισης ενός φαινομένου με τρόπο συστηματικό, εσωτερικά συνεπή και λογικό και φυσικά θεωρητικά ανοικτό.

Με βάσει λοιπόν τα αποτελέσματα ο απολογισμός των αυτοδιοικητικών εκλογών για τη Νέα Δημοκρατία, είναι απολύτως θετικός.

Γιατί; Αν εξετάσουμε τα αποτελέσματα ως προς το επίπεδο των περιφερειών διαπιστώνουμε ότι η Νέα Δημοκρατία, με τα ποσοστά του Οκτωβρίου του 2009, δεν θα έπαιρνε ούτε μια Περιφέρεια. Η Νέα Δημοκρατία, σήμερα, 12 μήνες μετά, έχει πάρει 5 Περιφέρειες.

Αλλά ακόμα και εκεί που στο Β΄ γύρο  δεν πήρε την Περιφέρεια, ανεβάζει εντυπωσιακά τα ποσοστά της. Δηλαδή, στις περισσότερες Περιφέρειες τις οποίες δεν πήρε, η μάχη κρίθηκε στήθος με στήθος πάνω στο νήμα, με ελάχιστες διαφορές.

Στο σημείο αυτό θα ήθελα να σταθώ στην περιφέρεια της Αττικής , για την οποία αμέσως μετά τα αποτελέσματα του Β` γύρου κάποιοι άρχισαν να «αμπελοφιλοσοφούν» και κάποιοι άλλοι να κινούν οργανωμένες προπαγανδιστικές εκστρατείες.

Θεωρώ ότι η επιλογή του Προέδρου της Νέας Δημοκρατίας στο πρόσωπο του Βασίλη Κικίλια δικαιώθηκε από το αποτέλεσμα.

Ο Αντώνης Σαμαράς πήρε ένα μεγάλο πολιτικό ρίσκο, επιλέγοντας στην μεγαλύτερη περιφέρεια της χώρας ένα νέο πρόσωπο, και υπήρξε ανταπόκριση από τον Ελληνικό λαό.
Ο Βασίλης Κικίλιας πάλεψε μέχρι το τέλος στήθος με στήθος με τον κ. Σγουρό, χάνοντας στο β` γύρο μόλις για 56 χιλ. ψήφος σε μια τεράστια περιφέρεια όπως αυτή της Αττικής των 2,7 εκατ. εγγεγραμμένων ψηφοφόρων.

Ας δούμε όμως και τι μας λένε τα δεδομένα. Η περιφέρεια Αττικής του Καλλικράτη περιλαμβάνει τέσσερις σημερινές Νομαρχίες. Αν εξετάσουμε τα αποτελέσματα βάσει των σημερινών Νομαρχιών ( για να έχουμε σημείο σύγκρισης) θα διαπιστώσουμε ότι ο Βασίλης Κικίλιας προηγείτο στον Α` γύρο των αυτοδιοικητικών εκλογών στις ΤΡΕΙΣ εξ αυτών ( Ανατολικής, Δυτικής Αττικής και Πειραιά) και τελικά στον Β` γύρο χάνει την μια ( Πειραιά) και κρατά τις υπόλοιπες ΔΥΟ ( Ανατολικής και της Δυτικής Αττικής).  Αυτά εάν ίσχυαν οι σημερινές Νομαρχίες.

Σας θυμίζω τώρα  ότι την εποχή που η Νέα Δημοκρατία ήταν κυβέρνηση, την εποχή που η Νέα Δημοκρατία είχε ποσοστά πολύ πάνω του 40% και κυβερνούσε τον τόπο, είχε καταφέρει στην Περιφέρεια Αττικής να πάρει ουσιαστικά μόνο ΜΙΑ  Νομαρχία. Αυτή της Ανατολικής Αττικής, με τον κ. Κουρή.
Είχε χάσει τότε και τη Δυτική Αττική και τη Νομαρχία Αθηνών και τη Νομαρχία Πειραιά.

Αυτά για να έχουμε εικόνα και να συγκρίνουμε τις καταστάσεις, να δούμε τους πραγματικούς συσχετισμούς .

Όσοι «αμπελοφιλοσοφούν» αυτά τα έχουν ξεχάσει . Όσο για τους άλλους ( της εκστρατείας), αυτά τα γνωρίζουν πολύ καλά , αλλά , ….απλά κάνουν τη δουλειά τους!

Η Νέα Δημοκρατία πριν από μόλις 12 μήνες, ήταν στη γωνία και σήμερα έχει βγει από τη γωνία και επανέρχεται σε ρόλο πρωταγωνιστή.
Γιατί; Θα το δούμε αν εξετάσουμε το νέο εκλογικό χάρτη της χώρας όπως διαμορφώνεται με τη λεπτομερειακή καταγραφή των νέων συσχετισμών, που προκύπτουν από Νομό σε Νομό.

Και αυτό γιατί ….οι Νομοί της χώρας είναι οι σημερινές εκλογικές περιφέρειες. Με απλά λόγια  αν σήμερα γίνονταν  βουλευτικές εκλογές, οι εκλογικές περιφέρειες που θα έβγαζαν τους βουλευτές, είναι ακριβώς αυτοί οι Νομοί.

Με βάση, λοιπόν, το νέο εκλογικό χάρτη η Νέα Δημοκρατία, με τα αποτελέσματα του Οκτωβρίου του 2009, ήταν πλειοψηφούσα δύναμη σε 6 ΜΟΝΟ Νομούς σε όλη την Ελλάδα.

Δώδεκα μήνες μετά, η Νέα Δημοκρατία είναι πλειοψηφούσα δύναμη σε σύνολο 32 Νομών. Από την πλειοψηφία, λοιπόν, των 6 Νομών, τον Οκτώβριο του 2009, πήγε σε πλειοψηφία 32 Νομών, το Νοέμβριο του 2010. Δηλαδή, προσέθεσε στη δύναμή της, ως πλειοψηφούσα πολιτική δύναμη, άλλους 26 Νομούς.

Αυτά 12 μήνες μετά τη συντριπτική ήττα της Νέας Δημοκρατίας, τον Οκτώβριο του 2009, που ήταν αντικειμενικά η πιο βαριά ήττα, που γνώρισε, από την εποχή που ιδρύθηκε από τον Κωνσταντίνο Καραμανλή μέχρι τις μέρες μας.
Αυτό το σημερινό «came back» της Νέας Δημοκρατίας μέσα σε  μόλις 12 μήνες  είναι κάτι το μοναδικό στην πολιτική σκηνή της μεταπολίτευσης !

.

( Κλικ στους χάρτες για μεγέθυνση)

Bookmark It

Mε όχημα τον Ισλαμισμό............

Ο ΕΦΙΑΛΤΗΣ ΑΠΕΙΛΕΙ ΚΑΙ ΠΑΛΙ ΤΗΝ ΑΘΗΝΑ ΜΕ ΟΧΗΜΑ ΤΟΝ ΙΣΛΑΜΙΣΜΟ

Η απερίσκεπτη αλλά σε κάθε περίπτωση σκόπιμη παραχώρηση της πλατείας Κοτζιά από τον Κακλαμάνη, τροφοδότησε τις ορέξεις των ακραίων ισλαμιστών, και φυσικά εγκαινίασε μια εφιαλτική περίοδο για την Αθήνα που σύντομα θα γενικευθεί.

Η εκλογή του Καμίνη με την ψήφο 73.000 αυστραλοπιθήκων που ελέω εκλογικού νόμου απεφάσισαν ότι την τύχη της Αθήνας, της πόλης των τεσσάρων εκατομμυρίων πολιτών και των δυο εκατομμυρίων λαθρομεταναστών εισβολέων, θα την εναποθέσουν στην κρίση του ευαισθητούλη που από το πουθενά έγινε δήμαρχος, περιπλέκει ακόμα περισσότερο και φυσικά προς το εφιαλτικότερο την ήδη οριακή κατάσταση στην πολιτιστική πρωτεύουσα του κόσμου.

Και ιδού το αποτέλεσμα των ολέθριων επιλογών…
Παραμονές της επετείου του πολυτεχνείου, οι ισλαμιστές της Αθήνας χωρίς να σέβονται τίποτε, και προφανώς κατευθυνόμενοι από σκοτεινούς αβανταδόρους, σχεδιάζουν ανοικτή προσευχή στα προπύλαια και σε άλλες πλατείες της Αθήνας.

Οι αρχές σιωπούν…
Η πολιτική ηγεσία υποταγμένη στα πολυπολιτισμικά γραμμάτια που έχει υπογράψει και τα οποία απειλούν ευθέως την πολιτιστική φυσιογνωμία της πρωτεύουσας, στέκεται άβουλη και αμήχανη απέναντι στην κορυφαία προσβολή…
Το πολιτικό σύστημα και πάλι έβγαλε το σκασμό.
Και μόνο τα κατευθυνόμενα ΜΜΕ αρχίζουν να προλειαίνουν το έδαφος για όσα θα ακολουθήσουν, βαφτίζοντας εκ των προτέρων ως ακροδεξιά κάθε αντίδραση απέναντι σ αυτή την αποθράσυνση και το αίσχος. Είναι χαρακτηριστικό το δημοσίευμα του "ΕΘΝΟΥΣ". Ρωτάμε ευθέως…Που το πάτε ρε λεβέντες???
Δε σας είπε κανείς ότι ο κατήφορος έχει και όρια???
Δε σας είπε κανείς ότι σ αυτό τον τόπο δεν υπάρχουν μόνο «ακροδεξιοί» και ευαισθητούληδες, υπάρχει και μια ολόκληρη κοινωνία που δεν είναι διατεθειμένη να συνεχίσει να ανέχεται τον καταποντισμό των αξιών της και τον καθολικό ξεπεσμό???
Είναι τόσο δύσκολο να καταλάβετε ότι αυτή η ανοχή είναι το πιο επικίνδυνο παιχνίδι με τη φωτιά που θα μπορούσατε να παίξετε???
Γιατί το συνεχίζετε???Που θέλετε τελικά να οδηγήσετε την Ελλάδα???
Πόση υπομονή τελικά πιστεύετε ότι μπορεί να έχει αυτός ο λαός και για πόσο ακόμα θα ανέχεται τα πάντα???
Με ποιο δικαίωμα απαξιώνετε καθημερινά τη ζωή μας και την κοινωνία μας και στο όνομα ποιάς ευαισθησίας δικαιούστε να τη στοχοποιείτε συνολικά απέναντι στον ακραίο ισλαμισμό???
Τι σας έφταιγε η Ελλάδα άθλιοι και την καταντήσατε σ αυτό το χάλι???
Γιατί δεν αφήνετε αυτή την κοινωνία να ηρεμήσει και να αναζητήσει διεξόδους από τη δυστυχία στην οποία την έχουν καταδικάσει οι πολιτικές σας επιλογές???

Υπεύθυνοι, ανεύθυνοι και κάθε λογής φαφλατάδες, πρέπει να έχετε υπ όψιν σας ότι η προάσπιση των αξιών αυτού του τόπου, η διαφύλαξη της εθνικής μας ταυτότητας, η περιφρούρηση της εθνικής μας κληρονομιάς, και η αψεγάδιαστη διαφύλαξη της πολιτιστικής μας φυσιογνωμίας, είναι υπόθεση όλων των Ελλήνων.
Είναι υπόθεση πολύ σοβαρή για να συνεχίσει αυτός ο λαός να ανέχεται να τη μαγαρίζετε με τα λερωμένα σας χέρια.

Υπεύθυνοι, ανεύθυνοι και κάθε λογής φαφλατάδες, πρέπει να έχετε υπ όψιν σας ότι επωμίζεστε τεράστια ευθύνη γιατί ανοίγετε απερίσκεπτα την πόρτα του φρενοκομείου και όταν το συνειδητοποιήσετε θα είναι αργά.

Υπεύθυνοι, ανεύθυνοι και κάθε λογής φαφλατάδες, αναλογιστείτε τις τεράστιες ευθύνες σας, πριν οδηγήσετε τα πράγματα σε διαδρομές από τις οποίες δε θα υπάρχει επιστροφή.
Αναλογιστείτε τις ευθύνες σας πριν επιτρέψετε να χυθεί αθώο Ελληνικό αίμα με τις απερίσκεπτες επιλογές σας.
Γι αυτές τις επικίνδυνες εξελίξεις, σαφώς και δεν ευθύνονται πρωτίστως ούτε καν οι χειραγωγούμενοι ισλαμιστές.

Η πρώτη ευθύνη είναι στην ανοχή σας και στις επιλογές σας.
Αν κάποιοι αποφάσισαν ότι αυτή η πατρίδα δεν αξίζει σεβασμό, το αποφάσισαν γιατί εσείς αλείφετε με βούτυρο το ψωμί τους.
Συναισθανθείτε τα λάθη σας και μην επιτρέψετε με την ανοχή σας να ανοίξουν διάπλατα οι πόρτες του εφιάλτη.

ellinikoforum, helenicrevenge

Η πολιτικοποίηση του κόσμου και τι δείχνουν τα εκλογικά αποτελέσματα

Η ΠΟΛΙΤΙΚΟΠΟΙΗΣΗ ΤΟΥ ΚΟΣΜΟΥ ΚΑΙ ΤΙ ΔΕΙΧΝΟΥΝ ΤΑ ΕΚΛΟΓΙΚΑ ΑΠΟΤΕΛΕΣΜΑΤΑ

 Γράφει η Ολγα Γεριτσίδου

Με το πέρας της τυπικής εκλογικής διαδικασίας και την αγχωμένη πρώτη απόπειρα ερμηνείας των αποτελεσμάτων από τις γνωστές πηγές προπαγάνδας και τους αντιπροσώπους των, καλόν είναι άμεσα να καθίσουμε και να δούμε αντικειμενικά και όχι βάσει εντυπώσεων από έντεχνες φρασεολογίες τί ακριβώς έχει συμβεί και τί εικόνα παρουσιάζουν οι συμπολίτες μας Έλληνες που απαρτίζουν τον πραγματικό Ελληνικό Λαό.

Στο παρόν άρθρο δεν θα υπεισέλθω άμεσα στο θέμα της εκλογικής νοθείας στο επίπεδο της επεξεργασίας στοιχείων που είναι σαφές ότι υπάρχει αλλά εφ’ όσον αυτή την στιγμή δεν είναι εξακριβώσιμη από εκ των έσω αυτόπτων μαρτύρων στα γραφεία της κάθε singular logic ( εταιρείας της οποίας την ταυτότητα δεν γνωρίζουμε ούτε και τα συμφέροντα της ), δεν μπορούμε να σχολιάσουμε με αντικειμενική τεκμηρίωση.

Θα υπεισέλθω όμως πλήρως στο θέμα της εκλογικής νοθείας στο επίπεδο της αλλοίωσης του εκλογικού σώματος παρατύπως και αντισυνταγματικώς, αφού άτομα που έχουν συμπεριληφθεί στους εκλογικούς καταλόγους δεν νομιμοποιούνται ούτε καν τυπικά από το Ελληνικό Σύνταγμα να έχουν δικαίωμα εκλέγειν – εκλέγεσθαι.  Δηλαδή, το Δικαίωμα Ψήφου ατόμων που επισήμως δηλώνουν μετανάστες και όχι Έλληνες Πολίτες ΔΕΝ ΝΟΜΙΜΟΠΟΙΟΥΝΤΑΙ ΑΠΟ ΤΟ ΣΥΝΤΑΓΜΑ να ψηφίζουν σε καμμία περίπτωση. Εάν ο Καλλικράτης προβλέπει τέτοιου είδους ψηφοφόρους, τότε το νομοσχέδιο / νόμος είναι και αυτό αντισυνταγματικό με όλες........... τις νομικές συνέπειες που προβλέπονται.

Βεβαίως, είναι ο κανόνας και όχι η εξαίρεση στην κυβέρνηση Παπανδρέου να έχουμε εξόφθαλμες καταπατήσεις του Ελληνικού μας Συντάγματος από κάθε άποψη και με κάθε ευκαιρία.

Ξεκινάμε λοιπόν την ανάλυση ήδη με βασικό και αδιαμφισβήτητο γεγονός ότι με αλλοιωμένο εκλογικό σώμα, κατόπιν αλλοίωσης υπό των δύο μεγάλων κομμάτων και την υποστήριξη / ανοχή των υπολοίπων κομμάτων, έχουμε μια υφαρπαγή του όποιου εκλογικού αποτελέσματος υπέρ των δύο μεγάλων αυτών κομμάτων ούτως ή άλλως. Αυτό είναι δεδομένο διότι ο μετανάστης εκ φύσεως δεν θα ψηφίσει με γνώμονα το συμφέρον της Ελλάδας ή της όποιας πόλης – περιφέρειας αλλά της δικής του πελατειακής σχέσης και της πλήρους εξαρτήσεως του από όσους τον προστατεύουν / προωθούν / εκμεταλλεύονται.

Το κρατάμε αυτό το συμπέρασμα διότι θα φτάσουμε σε αυτό και βάσει των αριθμών.

Έχουμε λοιπόν την συντριπτική πλειοψηφία του εκλογικού σώματος ( περίπου 70-77% ) να απέχει ή μέσω λευκού – ακύρου να καταψηφίζει / μαυρίζει όλους ανεξαιρέτως τους υποψηφίους.

Αυτό σημαίνει ότι οι όποιοι εκλεγέντες υποψήφιοι έχουν αθροιστικά μεταξύ τους το πολύ ένα 23% πανελλαδικά, κάτι που όπως γνωρίζουμε δεν αποτελεί παρά θλιβερή μειοψηφία αφού δεν μιλάμε ούτε καν για ένα κόμμα αλλά για πληθώρα αυτών.

Όλοι μας ξέρουμε απλή μέθοδο των τριών για να βγάλουμε τα πραγματικά ποσοστά βάσει των οποίων διθυραμβούν στο ΠΑΣΟΚ ισχυριζόμενοι ότι δεν καταποντίστηκαν και ότι διατηρούν την στήριξη του Λαού, ενώ οι υπόλοιποι επικαλούνται διαφόρων μεγεθών και διαστάσεων βελτιώσεις.  Και μόνο το πραγματικό αθροιστικό ποσοστό χώρια τα διάφορα ξεγυρισμένα δεκαεφτάρια, εικοσιδυάρια, κλπ που σημειώνονται κατά τόπους είναι αρκετά για να αποδείξουν ότι δεν έχουν λάβει ούτε νομιμοποίηση ούτε αρχή της Δεδηλωμένης και βεβαίως ούτε και καμμία ανοχή.

Ένα φαγητό που το ανέχομαι το τρώω, δεν το αφήνω απείραχτο στο πιάτο. Και ένα φαγητό που αφήνω απείραχτο σε ένα πιάτο που δεν έχω δυνατότητα να καθαρίσω μόνος μου δεν σημαίνει ότι κατ’ επιλογήν μου δεν το πετάω στα σκουπίδια.

Δηλαδή, η αποχή δηλώνει κατ’ αρχάς και στην ηπιότερη ερμηνεία της ότι κανένας υποψήφιος δεν έδωσε κίνητρο στον ψηφοφόρο να τον επιλέξει. Είναι σαφές ότι εάν οι Έλληνες έβλεπαν απτό συμφέρον τους σε οποιαδήποτε υποψηφιότητα θα την υπερψήφιζαν : και μιλάμε για ομαδικό, Εθνικό συμφέρον διότι όπως θα δούμε παρακάτω το πελατειακό έχει απεικονισθεί στα αποτελέσματα.

Η σύσταση των εκλογών είναι τέτοια που δεν σου αφήνει περιθώριο να ψηφίσεις την αποχώρηση / αποκλεισμό υποψηφιοτήτων / κομμάτων από τις επιλογές, δεν υπάρχει δε κατώτατο όριο που να μην επιτρέπει την δυνατότητα εκλογής οποιουδήποτε με την ύπαρξη αποχής υψηλότερης από ένα ποσοστό και επάνω ώστε να εξασφαλίζεται η δημοκρατικότητα των εκλογών και η προστασία του Δημοκρατικού Πολιτεύματος.

Άρα βλέπουμε ότι εσκεμμένα δεν επιτρέπουν αδιαμφισβήτητη ερμηνεία της αποχής, καθ’ ότι κάτι τέτοιο θα ήταν αυτομάτως επιτεύξιμο εάν ο εκλογικός νόμος προέβλεπε ότι αποχή πάνω του 35% σήμαινε άμεση αδυναμία εκλογής οποιουδήποτε υποψηφίου σε οποιονδήποτε αιρετό θώκο και άμεση διεξαγωγή εκλογών ΑΝΕΥ ΚΟΜΜΑΤΙΚΩΝ ΣΧΗΜΑΤΩΝ και μόνο με προσωποπαγή σταυρό σε ένα μεγάλο κοινό ψηφοδέλτιο όλων ανεξαιρέτως των ατόμων που επιθυμούν να προσφέρουν λύσεις : δηλαδή τον λεονταρισμό του κάθε Λοβέρδου « όποιος πιστεύει ότι μπορεί καλύτερα ας έρθει να αναλάβει», κάτι τώρα θεσμικά ανέφικτο αφού δεν μπορεί να σχηματιστεί κυβέρνηση πολυκομματική ή ακομματική εξ εκλογών.

Έτσι ο απέχων Πολίτης θα ξέρει ότι στην ουσία ψηφίζει την μη σύσταση κυβέρνησης από τις προτεινόμενες στην προεκλογική κυβέρνηση στην προεκλογική περίοδο, και άρα η αποχή του θα συμπεριλαμβάνεται στην κομματική ερμηνεία de facto.

Η ΕΠΙΛΟΓΗ ΤΗΣ ΑΠΟΡΡΙΨΗΣ ΚΑΘΕ ΕΠΙΛΟΓΗΣ ΠΟΥ ΠΡΟΤΕΙΝΕΤΑΙ ΣΕ ΜΙΑ ΠΡΟΕΚΛΟΓΙΚΗ ΠΕΡΙΟΔΟ ΕΙΝΑΙ ΚΑΙ ΑΥΤΗ ΜΕΡΟΣ ΤΗΣ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΚΗΣ ΣΥΜΠΕΡΙΦΟΡΑΣ ΚΑΙ ΕΛΕΥΘΕΡΙΑΣ ΚΑΙ ΕΙΝΑΙ ΑΝΤΙΔΗΜΟΚΡΑΤΙΚΟ ΝΑ ΜΗΝ ΕΠΙΤΡΕΠΕΤΑΙ Η ΕΚΦΡΑΣΗ ΤΗΣ.  

Η ΥΠΟΧΡΕΩΤΙΚΗ ΕΠΙΛΟΓΗ ΚΑΠΟΙΟΥ ΧΩΡΙΣ ΤΗΝ ΔΥΝΑΤΟΤΗΤΑ ΑΠΟΡΡΙΨΗΣ ΟΛΩΝ ΣΥΝΙΣΤΑ ΠΟΛΙΤΙΚΟ ΕΚΒΙΑΣΜΟ ΚΑΙ ΑΠΑΓΟΡΕΥΣΗ ΕΚΦΡΑΣΗΣ ΕΠΙΘΥΜΙΑΣ / ΘΕΛΗΣΗΣ / ΑΙΤΗΜΑΤΟΣ / ΖΗΤΗΣΗΣ ΓΙΑ ΑΛΛΕΣ, ΝΕΕΣ ΕΠΙΛΟΓΕΣ ΠΟΥ ΘΑ ΕΠΙΦΕΡΟΥΝ ΕΞΕΛΙΞΗ ΚΑΙ ΒΕΛΤΙΩΣΗ ΣΤΗΝ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑ ΚΑΙ ΤΟ ΚΡΑΤΟΣ ΔΙΚΑΙΟΥ.

Στην ουσία το εκλογικό σύστημα έτσι όπως είναι με τους εκλογικούς νόμους έτσι όπως είναι καθιστά την ψήφο του Έλληνα de facto υφαρπαγμένη και αυθαιρέτως υποθηκευμένη υπέρ ενός πολιτικού συστήματος ολιγαρχών και καταπιεστών.

Κανείς μας δεν θα μπορέσει να υποστηρίξει τεκμηριωμένα ότι το πλέον κλειστό και κληρονομικό επάγγελμα δεν είναι αυτό του βουλευτή / πολιτικού με εξ αρχής άτομα ανεπάγγελτα που ζουν από υφαρπαγμένα και κλεμμένα κεφάλαια δημοσίου ( αμέσως ή εμμέσως ) με τα οποία ανακυκλώνουν και το ‘βιλαέτι’ τους στην πολιτική σκηνή του τόπου.

Και φτάνουμε στις πελατειακές σχέσεις : στις πλέον δόκιμες για τέτοια σφυγμομέτρηση εκλογές βλέπουμε ότι οι πελατειακές σχέσεις των κομμάτων αποτυπώνονται μέσω των ποσοστών των.  Οι άμεσα έχοντες αλισβερίσι και συμφέρον, που έχουν πουλήσει την ψήφο τους είναι αυτοί που εξέλεξαν τους διάφορους κομματικούς εχθές, με ένα μικρό περιθώριο σφάλματος για όσους παρασύρονται ή ξεγελιούνται κάθε φορά.

Αυτοί δηλαδή που αξίζουν όλο το ανάθεμα που όλοι μας ως Ελληνικός Λαός έχουμε υποστεί δια στόματος του κάθε Πάγκαλου, ΓΑΠ, εκπροσώπου διεθνούς αρχής κλπ, εφημερίδων εντός και εκτός Ελλάδος και λοιπών διεθνών και εγχωρίων ΜΜΕ, είναι αυτό κατά μέσο όρο 25% εκ των οποίων μάλιστα ένα ικανό ποσοστό δεν είναι καν Έλληνες Πολίτες.

Είναι δηλαδή οι γνωστοί εφιάλτες που διαχρονικά υπάρχουν από αρχαιοτάτων χρόνων και όχι ο Ελληνικός Λαός που αντικειμενικά απέρριψε στο σύνολο τους όλους τους προδότες του Έθνους και της Χώρας μας είτε απέχοντας είτε ρίχνοντας άκυρο.

Μάλιστα με το αυτογκόλ του ΓΑΠ περί αποσταθεροποίησης της χώρας εάν ο Λαός δεν προσέλθει στις κάλπες και δεν ψηφίσει ΠΑΣΟΚ και όλη την φοβέρα περί χάους που όλοι μας γνωρίζουμε και δεν χρειάζεται να επαναλάβω, πλέον του 70% του κόσμου του είπε ότι « προτιμώ να μην σε νομιμοποιήσω για να συνεχίσεις τις ασέλγειες σου επί του Πολιτεύματος μου και των Δικαιωμάτων μου παρά να σου δώσω είτε εσένα είτε οποιουδήποτε άλλου από εσάς που με προδώσατε τον λόγο να χαίρεστε ».

Και επειδή βάσει των αριθμών κανείς από τους πολιτικούς δεν δικαιολογείται να χαίρεται, βγήκαν όλοι λες και ήταν Εθνικές εκλογές να μας διαβεβαιώσουν ότι πανηγυρίζουν και ότι αισθάνονται μάλιστα και δυνατοί.

Αυτό λοιπόν που όλοι μας βιώνουμε είναι όντως μία ολική επαναφορά  όπως ( ατυχέστατα ) ανέφερε ο Σαμαράς, αλλά όχι της Ν.Δ. ή οποιουδήποτε άλλου κόμματος : έχουμε ολική επαναφορά της πολιτικοποίησης του Ελληνικού Λαού που από την 21^η Απριλίου 1967 μέχρι σήμερα είχε υποστεί τεράστιο πλήγμα.

Σήμερα πλέον, εμείς οι Έλληνες Πολίτες όντας πολιτικοποιημένοι και όχι κομματικοποιημένοι έχουμε βρει το σθένος να μην συμβιβαζόμαστε και έχουμε αποτινάξει τον φόβο που μας ωθούσε να υπαχθούμε στο μαντρί του κάθε προδότη και δοσίλογου μειοδότη.

Είμαστε δηλαδή έτοιμοι να αποφασίσουμε εμείς ως πραγματικά Κυρίαρχος Λαός και σε πείσμα όλων αυτών των ολιγαρχικών γόνων τί εμείς θέλουμε για τον εαυτό μας, το Έθνος και την Χώρα μας και να μην επιλέξουμε από το τάμπλ ντοτ που προσφέρουν τα πέντε – έξη εγκεκριμένα μαγαζιά της ίδιας μαφίας.

Η κλεμένη Κυριακή

Η κλεμμένη Κυριακή

Posted by ΛΑΚΕΔΑΙΜΩΝ στο 16/11/2010

Γράφει :η Ελένη Συρίβελη

Τις Κυριακές μου τις αγαπώ πολύ και προσπαθώ να τις προστατεύω από την ευτέλεια, τους καθ’ ημέραν συμβιβασμούς και τις θλίψεις.
Οσο γίνεται, όσο μπορώ, που θάλεγε κι’ ο ποιητής.
Για νάχω κάτι ν’ ακουμπώ στη διάρκεια της εβδομάδας, για να μαζεύω αναπνοές που θα ξεκουράσουν το καθημερινό λαχάνιασμα.
Τούτη την Κυριακή την έχασα όμως.
Δεν πρόλαβα να την σώσω.
Γυμνή από απαντοχές, μπήκα στην βδομάδα που ξεκίνησε.
Με το “καλημέρα”, με τον καφέ, ολόγυρα ψηφοδέλτια, χαμογελαστοί υποψήφιοι στην τηλεόραση -που από Δευτέρα ποτέ δεν χαμογελούν με τον ίδιο τρόπο-, “αν δεν ψηφίσεις εμάς θα σου καεί το βίντεο”, “ψήφισε εμάς να σωθεί ο τόπος”, κάλπες, καταμέτρηση, αποχή, νικητές, δηλώσεις, χάος…
Αργά τη νύχτα ένα κενό.
Μια μοναξιά.
Και αναρωτήθηκα “από αύριο τί;”
Και κείνο το αληθινό πράγμα που όλοι έχουμε μέσα μας, μου απάντησε αληθινά και πικραμένα:
“Από αύριο πάλι μόνη. Μια μοναξιά δίπλα σε άλλες…”

Δευτέρα σήμερα. Ο κόσμος που βλέπω, σαν εμένα:

Μουδιασμένος. Φοβισμένος. Αμήχανος. Μαζεμένος.

Χαρούμενοι πολίτες δεν υπάρχουν πια.

Είμαστε όλοι λάθος;

Και μετά σου λέει Δημοκρατία….Πώς γίνεται να υπάρχει δημοκρατία και ευτυχισμένη να είναι μόνο η εξουσία;

Πως γίνεται να έχει περάσει η Κυριακή και να μην μας έχει αγγίξει παρά μόνο για να υπογραμμίσει το ανασφαλές των καταστάσεων και το ψευδές των υπεσχημένων;

Πάει κι αυτή η Κυριακή…………

Το επιβεβαίωσα σήμερα στο τρόπο που…δεν ήθελα να αγοράσω κουλούρι, στον τρόπο που οι άνθρωποι κουνούσαν με απόγνωση το κεφάλι, σε απάντηση, όταν έλεγες “καλή εβδομάδα”, στον τρόπο που έφτυναν καταμεσής του δρόμου αν μιλούσες για τα χθεσινά, στον τρόπο που τους έστειλε στον αγύριστο, νευριασμένος, ο ταξιτζής, καθώς άκουγε σχολιασμό αποτελεσμάτων στο ραδιόφωνο, στον τρόπο που βάθυνε εκείνο το βούλιαγμα ανάμεσα στα στήθη. Μάλιστα κάποια στιγμή τράβηξα το σουτιέν σαν να με έσφιγγε αλλά, μπα, καμμία βελτίωση. Σαν νάχει κρυφτεί εκεί ανάμεσα το δίκιο και σου τρώει τα στήθια με τα παράπονά του. Και σε τραβολογάει με τον ενοχλητικό τρόπο που σε τραβά επίμονα ένα μικρό παιδί, ζητώντας να το προσέξεις.
Και τί να το προσέξω το δίκιο μου;
Μήπως δεν ξέρω πως είναι δικό μου, δικό σου, του καθενός που τον κοροϊδεύουν, χρόνια τώρα, και ολοένα του λιγοστεύουν τον χώρο να ανασάνει και τον πνίγουν ξεφυσώντας του, στο πρόσωπο, τις βρώμικες ανάσες τους;
Μήπως δεν θάθελα να το πάρω το αδικεμένο μου και να βγούμε σε μιαν ακτή και να αγναντεύουμε τα καράβια που θάρχονται ν’ αράξουν, γεμάτα μέρα;
Μήπως δεν πεθύμησα να ξημερωθώ σε μια Δευτέρα όπου θα παραμερίζω σκεπάσματα φορτωμένα αρώματα και ευτυχία Κυριακής και θα βγαίνω σ’ ένα σπίτι με παράθυρα άφοβα ανοιγμένα σε τεράστιο ήλιο;
Δεν έχω μεγάλες επιθυμίες.
Δεν θέλω τα υπέροχα.
Τα κλασσικά μιας καθημερινότητας, που δεν στρεψοδικεί εναντίον μας, αναζητώ:
Ενα καφέ κοιτάζοντας, από το παράθυρο, τους ανθρώπους να περπατούν με το κεφάλι αχαμήλωτο, ένα “δόξα Σοι” υπό το βλέμμα των Αγίων Του, ένα καινούργιο τριαντάφυλλο μέρα παρά μέρα στον κήπο μου, το παλιό μεροδούλι- μεροφάϊ, να ανοίγω άφοβα το γραμματοκιβώτιο, να μην τρέμω τους κλειστούς φακέλλους (Εφορία νάναι ή Τράπεζα), εκείνο το ρίγος στις καμπάνες του εσπερινού, να μην τινάζομαι στον ύπνο μου μήπως δεν κλείδωσα την πόρτα, να μην φοβάμαι δίχως φως τις νύχτες, να μην σκιάζομαι με το φως της μέρας.
Να τσαντίζομαι, πού και πού, με τον άντρα μου που του ήρθε να κάνει μπουμπάρι και μου γέμισε την κουζίνα, να φχαριστιέμαι που δεν ανέβηκε η πίεση της μάνας μου, να βαριέμαι που ζω κάποιες μέρες και ταυτόχρονα να είμαι χαρούμενη που ζω, να διαβάζω Παπαδιαμάντη δίχως να φοβάμαι τις κακές ειδήσεις που δημιουργούνται ερήμην μου και θάρθουν μόλις ανοίξω τηλεόραση, όσοι μου χαμογελούν να το κάνουν γιατί δεν αντέχουν να κρύβουν το χαμόγελό τους και γω να μαζεύω γιασεμιά από το γέλιο τους και να τα βάζω στο ανθογυάλι της καρδιάς….

Και πάνω απ’ όλα να μην μου κλέβουν τις Κυριακές!

Ζητάω πολλά

Τόνοι και Πνεύματα

Η Ντόρα τελικά απεμάκρυνε τον στρατηγό

Γιατί η Ντόρα απαίτησε την απομάκρυνση του Γράψα; ΓΙΑΤΙ Ο ΣΤΡΑΤΗΓΟΣ ΕΝΟΧΛΟΥΣΕ ΤΟΥΣ ΤΟΥΡΚΟΥΣ!

Τι αποκαλύπτει ο καθηγητής Βασίλης ΜαρκεζίνηςΤην ξαφνική αποστράτευση τον Ιούλιο του 2009 του τότε αρχηγού των Ενόπλων Δυνάμεων στρατηγού Γράψα φωτίζει στο βιβλίο του για «Μια νέα εξωτερική πολιτική» που πρόσφατα κυκλοφόρησε, ο καθηγητής Βασίλης Μαρκεζίνης.

Αναφέρεται σε πληροφορίες και περιστατικά που δείχνουν ότι κάθε άλλο παρά για... υπηρεσιακούς λόγους απομακρύνθηκε ο στρατηγός. Αντίθετα, φέρεται να είχε απαιτήσει την αποστράτευσή του η τότε υπουργός Εξωτερικών Ντόρα Μπακογιάννη.
Γράφει συγκεκριμένα στη σελ. 370 ο κ. Μαρκεζίνης για την «αιφνίδια και ακόμη ανεξήγητη απομάκρυνση του πρώην ΑΓΕΕΘΑ στρατηγού Γράψα, διακεκριμένου αξιωματικού των καταδρομών και φίλου του τότε πρωθυπουργού κ. Καραμανλή:
Ενοχλούσε τους Τούρκους!

«Ο κ. Γράψας αντικαταστάθηκε άνευ αιτιολογίας 8 μήνες πριν λήξει η θητεία του (τέλος Ιουλίου 2009), αντί κατά την εποχή των προγραμματισμένων κρίσεων, δηλαδή Μάρτιο - Απρίλιο 2010, οπότε και θα μπορούσε, θεωρητικά, να είχε παραταθεί η θητεία του για ένα ακόμη έτος.

Σχεδόν τίποτα δεν είναι επισήμως γνωστό για το επεισόδιο, όπως και το γιατί ο στρατηγός παραιτήθηκε “τοις κείνων ρήμασι πειθόμενος” με άκρα αξιοπρέπεια και άνευ σχολίου, αλλά και γιατί ο Τύπος δεν έκρινε σκόπιμο να σχολιάσει τις εξής φημολογούμενες, μη επιβεβαιωθείσες, αλλά αληθοφανείς πληροφορίες που φέρουν τους Τούρκους αλλά, ιδίως, τους Αμερικανούς ως εκφράσαντες διαμαρτυρίες εναντίον του στο δικό μας υπουργείο Εξωτερικών.

Οι διαμαρτυρίες αφορούσαν το ότι ο στρατηγός δημιουργούσε (με τις αμφίβιες μονάδες κατάλληλα οπλισμένων καταδρομέων που έβγαιναν αιφνιδιαστικά σε διάφορα ξερονήσια) “προϋποθέσεις θερμού επεισοδίου”.

Σύμφωνα με τις ίδιες πληροφορίες, η υπουργός Εξωτερικών απαίτησε την άμεση απομάκρυνση του στρατηγού. Μετά από ένα στάδιο αμφιβολιών –τα παράπονα εναντίον του στρατηγού φαίνεται πως άρχισαν να διατυπώνονται την άνοιξη του 2009– ο πρωθυπουργός υπέκυψε και ο στρατηγός Γράψας πλήρωσε έτσι την αναίρεση της προβλεψιμότητας που μέχρι τότε προσέφερε (όπως και σήμερα προσφέρει) η στατική φρούρηση ορισμένων μόνο, γνωστών στον επιτιθέμενο, βραχονησίδων.

Επαναλαμβάνω, τίποτε από τα ανωτέρω ουδέποτε επιβεβαιώθηκε, αλλά μαζί με την αιφνίδια απομάκρυνση του στρατηγού παραμένει εξίσου μυστηριώδες το ότι οι ανωτέρω φήμες ούτε καν διερευνήθηκαν από τα λαγωνικά του Τύπου. Αν όμως τα πραγματικά γεγονότα επί των οποίων στηρίζονται οι ανωτέρω παρατηρήσεις και σκέψεις είναι, έστω και κατά 50%, ορθά, τότε ο μεν στρατηγός αναδεικνύεται “σωστός στρατιώτης” και “πιστός φίλος”, ο δε πρώην πρωθυπουργός πιθανώς να εμφανίζεται στα μάτια πολλών πολιτών ως άβουλος, άφιλος και ίσως υπερβολικά πρόθυμος να ικανοποιήσει τις επιθυμίες των Αμερικανών!».

Ξεκάθαρα από τις παραπάνω επισημάνσεις του κ. Μαρκεζίνη –που ασφαλώς βασίζονται σε πληροφορίες που έχει και όσα κυκλοφόρησαν εκείνες τις μέρες– αυτό που βγαίνει είναι ότι ο κ. Γράψας «πλήρωσε» γιατί ενοχλούσε με τα στρατηγικά του σχέδια και την επάνδρωση των βραχονησίδων τους Τούρκους και τους Αμερικανούς.

Αν για τα όσα γράφει ο έγκυρος και με διεθνείς περγαμηνές καθηγητής έχει αντίθετη άποψη η κυρία Μπακογιάννη, θα ήταν ευπρόσδεκτη και φυσικά πάρα πολύ χρήσιμη από πλευράς προσφοράς σε γεγονότα που έχουν σχέση με την εθνική κυριαρχία μας.

Hellenicrenenge

Η ανασφάλεια του Ισραήλ και Χούντα

ΌΠΟΤΕ ΤΟ ΙΣΡΑΗΛ ΝΟΙΩΘΕΙ ΑΝΑΣΦΑΛΕΙΑ ΕΜΕΙΣ ΣΤΗΝ ΕΛΛΑΔΑ ΕΧΟΥΜΕ ΧΟΥΝΤΑ

Posted by ΛΑΚΕΔΑΙΜΩΝ στο 15/11/2010

Η «υπόθεση» πολυτεχνείο είναι μια από τις πιο βρώμικες σελίδες της νεότερης Ελληνικής ιστορίας. Έχει επικρατήσει η άποψη ότι πράγματι υπήρξαν νεκροί μέσα στο πολυτεχνείο. Η τραγική αλήθεια είναι ότι υπήρξαν νεκροί, αλλά όχι μέσα στο πολυτεχνείο. Όσοι σκοτώθηκαν, σκοτώθηκαν σε απόσταση 500 μέτρων από το σημείο που διαδραματίζονταν τα γεγονότα, από πυρά ελευθέρων σκοπευτών, οι οποίοι …..

πυροβολούσαν στο ψαχνό από τις ταράτσες των παρακείμενων πολυκατοικιών. Τα ονόματα των νεκρών είναι γνωστά, αλλά κανένας δεν ανέφερε ότι οι άνθρωποι αυτοί (12 τον αριθμό), οι οποίοι δεν είχαν καμία σχέση με τους εξεγερμένους φοιτητές, άλλα οι περισσότεροι ήταν μεροκαματιάρηδες, που βρέθηκαν σε λάθος τόπο την λάθος στιγμή δεν σκοτώθηκαν μέσα στο πολυτεχνείο αλλά μακριά από αυτό.

Το μόνο που έκαναν ήταν να τους «βαφτίσουν» «νεκρούς του πολυτεχνείου» και έτσι να λήξει η τραγική αυτή υπόθεση. Ποτέ κανείς από τους γνωστούς «έγκριτους» και παχυλά αμειβόμενους δημοσιογράφους, δεν έκανε μια έρευνα για το ποιοι ήταν αυτοί που πυροβολούσαν από τις ταράτσες εκείνο το βράδυ. Βεβαίως όχι, διότι η υπόθεση ΕΙΝΑΙ ΠΟΛΥ ΣΟΒΑΡΗ. Τον Γενάρη του 1973,ανακαλύπτεται εκμεταλλεύσιμο κοίτασμα πετρελαίου στην Θάσο και συγκεκριμένα στην θέση Πρίνος. Ανατολικά της Θάσου (θέση Μπάμπουρας) υπάρχει πολύ μεγάλο κοίτασμα πετρελαίου.

Ο Παπαδόπουλος αποφασίζει να εξορύξει και να εκμεταλλευτεί μόνος του (δηλαδή η Ελλάδα) το κοίτασμα του Πρίνου, παρά τις πιέσεις που υφίσταται από Αμερικάνικες πετρελαϊκές εταιρείες για το αντίθετο. Από το σημείο αυτό αρχίζει η αντίστροφη μέτρηση για αυτόν και το καθεστώς του. Οι Αμερικάνοι τον τοποθέτησαν στην Ελλάδα, με τις γνωστές προηγηθείσες μεθοδεύσεις και δεν υπήρχε περίπτωση να δεχθούν, από αυτόν η τους ομοίους του, καμία μη ελεγχόμενη από αυτούς πρωτοβουλία. Κάτι που συμβαίνει και σήμερα με τους πολιτικάντηδές μας.

Όλοι θυμόμαστε εκείνο το αμίμητο που είπε ο τότε υπουργός των εξωτερικών των Η.Π.Α, στον αποσβολωμένο Μητσοτάκη, μετά την πρωτοβουλία του να καλέσει στην Βουλιαγμένη τους ηγέτες των εμπολέμων στην Βοσνία, για να συζητήσουν την προοπτική ειρήνευσης. «Μα κύριε πρόεδρε τον Οκτώβριο του 1993 θα έχετε εκλογές». Και είχαμε. Όπως γίνεται πάντα σε τέτοιες περιπτώσεις, οι Αμερικάνοι μέσω της C.I.A,.βρήκαν τρόπο να απαλλαγούν από τον Παπαδόπουλο, οργανώνοντας εις βάρος του μια ακόμα “μαύρη επιχείρηση”.

Πρόκειται για επιχειρήσεις αποσταθεροποίησης δικτατορικών ή ακόμα και δημοκρατικών καθεστώτων, οι ηγέτες των οποίων με τις πολιτικές που επιλέγουν έρχονται σε άμεση σύγκρουση με το πολιτικοοικονομικό κατεστημένο που ελέγχει τις Η.Π.Α. Κάτι παρόμοιο είχαν οργανώσει λίγο αργότερα, πάλι το1973, και εις βάρος του προέδρου της Χιλής Αλιέντε όταν αυτός αποφάσισε να εθνικοποιήσει τις πολυεθνικές εταιρείες εξόρυξης χαλκού (η Χιλή διαθέτει τα μεγαλύτερα αποθέματα χαλκού στον κόσμο τα οποία καλύπτουν το 45% της παγκόσμιας παραγωγής) οι οποίες συμπτωματικά εξυπηρετούσαν Αμερικάνικα συμφέροντα.

Ήταν οι λεγόμενες «διαδηλώσεις της κατσαρόλας», οι οποίες δημιούργησαν το κατάλληλο υπόβαθρο (η την δικαιολογία) για να επικρατήσει λίγο αργότερα η δικτατορία του Πινοσέτ, ο οποίος σημειωτέον επανέφερε τα πράγματα (εξόρυξη χαλκού) στην πρότερη τους κατάσταση. Την ίδια περίοδο Νοέμβριο του 1973, και αυτό είναι κάτι που λειτούργησε προσθετικά εις βάρος του Παπαδόπουλου, υπάρχει σε εξέλιξη ο πόλεμος της «εξιλέωσης» (Γιόμ Κιπούρ),τον οποίο διεξήγαγε το Ισραήλ εναντίον όλων των Αραβικών κρατών (Συρία, Αίγυπτος, Λίβανος κ.λ.π) αλλά και το 1967, περίοδο που επεβλήθη το πρώτο πραξικόπημα των συνταγματαρχών στην Ελλάδα, το Ισραήλ διεξήγαγε πάλι πόλεμο (τον περίφημο πόλεμο των έξι ημερών), πάλι εναντίων όλων των Αραβικών κρατών. Επειδή δεν πιστεύω στον Ιστορικό παράγοντα της σύμπτωσης, πόσο μάλλον στην συγκεκριμένη περίπτωση που υπάρχουν παραπάνω από μια και διότι οι επαναλαμβανόμενες συμπτώσεις υποκρύπτουν δόλο και παύουν να θεωρούνται τέτοιες τότε……..

Η εξέγερση των φοιτητών στο πολυτεχνείο δεν ήταν τίποτα περισσότερο παρά μια ακόμη επιχείρηση που οργανώθηκε από την C.I.A, με σκοπό την ανατροπή του Παπαδοπούλου. Αν αποδεχθούμε το γεγονός ότι πράγματι οι φοιτητές λειτούργησαν αυτοβούλως (Η ΜΕΓΑΛΗ ΠΛΕΙΟΨΗΦΙΑ ΤΟΥΣ ΤΟ ΕΚΑΝΕ. ΒΛΑΚΕΙΑ;) και αποφάσισαν να εξεγερθούν εναντίον της χούντας για μόρφωση, δουλειά, δημοκρατία κλπ., τότε πρέπει να θέσουμε και τα εξής συμπεράσματα ερωτήματα: 1) Γιατί επέλεξαν την συγκεκριμένη χρονική στιγμή και όχι κάποια άλλη, που η χούντα ήταν πιο «φρέσκια» στα πράγματα; Γιατί π.χ δεν εξεγέρθηκαν το 1967 ή το 1968 ή το 1969 ή το1970 κ.λ.π τότε που το καθεστώς των συνταγματαρχών δεν είχε ακόμα εδραιωθεί για τα καλά, αλλά επέλεξαν το 1973 και εδώ βρίσκεται το ύποπτο της υποθέσεως το οποίο οδηγεί στην έξωθεν κατευθυνόμενη επιχείρηση επέμβαση, που στο κάτω-κάτω της γραφής η χούντα είχε ήδη αρχίσει να μετασχηματίζεται σε μια, κατ’ επίφασιν έστω, «δημοκρατία»; 2) Γιατί στάλθηκαν τεθωρακισμένα στο πολυτεχνείο; Αν η χούντα δεν έκανε τίποτα τι θα γινόταν τελικά;

Μήπως έπρεπε να δημιουργήσουν «ήρωες»; 3) Πέτυχε τελικά τους στόχους της η εξέγερση του πολυτεχνείου που υποτίθεται ότι ήταν η ανατροπή της χούντας και η εγκαθίδρυση πραγματικής δημοκρατίας ή το αποτέλεσμα της ήταν να επιβληθεί στην Ελλάδα η δεύτερη χούντα του Ιωαννίδη; 4) Με την άνοδο στην εξουσία του Ιωαννίδη ανοίγει ο δρόμος για τις αμερικανικές επιδιώξεις τόσο στο εσωτερικό της χώρας όσο και στην ευρύτερη περιοχή.(προδοσία Κύπρου ,Αιγαίο κ.λ.π) Εάν ισχύουν και είναι λογικά τα παραπάνω τότε τι ακριβώς και γιατί γιορτάζουμε την 17η Νοέμβρη; Ένα ακόμα στοιχείο που αποκλείει τον παράγοντα σύμπτωση όσον αφορά το πραξικόπημα του 1967, αποτελεί η διακριτική παρουσία στην Ελλάδα, του αρχιστράτηγου των Ισραηλινών δυνάμεων Μοσέ Νταγιάν, τρεις ημέρες πριν από την εκδήλωση του πραξικοπήματος, ο οποίος μάλιστα, κατά ορισμένους, είχε μυστική συνάντηση με τον μετέπειτα μεγαλοπαράγοντα της Χούντας Ασλανίδη. Την παρουσία του Νταγιάν στην Ελλάδα επιβεβαίωσε και ο γνωστός σκηνοθέτης Νίκος Κούνδουρος ο οποίος τον συνάντησε συμπτωματικά στο αεροδρόμιο, λίγο πριν αναχωρήσει (ο Κούνδουρος) για το Παρίσι. Το στοιχείο αυτό (την τυχαία συνάντησή του με τον Νταγιάν) ο Κούνδουρος, το ανέφερε από τηλεοράσεως σε ειδική εκπομπή που έγινε «επί τη επετείω» της χούντας. Δήλωσε στην ίδια εκπομπή και το εξής: «Δεν με ενδιαφέρει, ούτε σχολιάζω την παρουσία του Νταγιάν στην Ελλάδα παραμονές της χούντας. Εμένα με ενδιαφέρει μόνο το γεγονός της επιβολής της χούντας». Ενώ δηλαδή υπήρξε αυτόπτης μάρτυς της παρουσίας του Νταγιάν στην Ελλάδα, δεν συσχέτισε (βλακεία ή σκοπιμότητα) ούτε σχολίασε αυτήν την παρουσία με την επιβολή της χούντας παρά τις επίμονες ερωτήσεις του δημοσιογράφου.

Στην προκειμένη περίπτωση η «ιδιότητα» του « προοδευτικού αριστερού διανοούμενου» επεβλήθη της κοινής λογικής. Άραγε πόσες τέτοιες περιπτώσεις (ευτυχώς οι περισσότερες από τον κρατικοδίαιτο χώρο της «διανόησης» και της δημοσιογραφίας) υπάρχουν, που ενώ πέφτουν στην αντίληψη τους πολλά επιλήψιμα και άξια έρευνας γεγονότα, αυτοί τα αποκρύπτουν «δια τον φόβον των Ιουδαίων». «Ο φόβος των Ιουδαίων» έγκειται κυρίως σε δυο λόγους: α) φοβούνται μήπως χαρακτηριστούν, «εθνικιστές» η «αντισημίτες», από το σύστημα και χάσουν τις παχυλές κρατικές ενισχύσεις και επιχορηγήσεις καθώς και την προβολή πρόσβαση που έχουν στην τηλεόραση. β) δεν είναι δυνατόν «αριστεροί» όντες, να καταλήγουν στα ίδια συμπεράσματα με τους «κακούς δεξιούς» και να μιλούν και αυτοί για Σιωνιστικές συνομωσίες.

Τόνοι και Πνεύματα

Στρατηγικά βήματα προς καθιέρωση της ελληνικής Α.Ο.Ζ

Στρατηγικά βήματα προς την καθιέρωση της ελληνικής Α.Ο.Ζ

N. Lygeros
Η εμμονή μας να λύσουμε όλα τα προβλήματά μας με την Τουρκία, για να καθορίσουμε εκ των υστέρων τα όρια της ελληνικής Α.Ο.Ζ. δεν είναι μόνο μη αποτελεσματική, αλλά κι επικίνδυνη σε βάθος χρόνου.

Το Casus belli, τα 12 ναυτικά μίλια και το πρόβλημα της υφαλοκρηπίδας δεν είναι παρά μόνο λεπτομέρειες σε σχέση με το γενικό πλαίσιο της Α.Ο.Ζ. Η στρατηγική μας αποκτά ένα απλοϊκό χαρακτήρα, όπως το απέδειξαν οι συμφωνίες της Κύπρου με την Αίγυπτο και το Λίβανο.

Το θέμα μας δεν είναι να επικεντρωθούμε πάνω στην Τουρκία κι ειδικά με ένα αποκλειστικό τρόπο. Αλλιώς οι καθυστερήσεις κι οι πλάγιες επιθέσεις στο χώρο των διαπραγματεύσεων δεν δίνουν μόνο ιδέες στους άλλους παίκτες της θεωρίας παιγνίων, αλλά δημιουργούν και δεδικασμένα τουλάχιστον στο de facto επίπεδο. Έχουμε το παράδειγμα της Γαύδου με τη Λιβύη.

Στην πραγματικότητα, ο καθορισμός της ελληνικής Α.Ο.Ζ. δεν έχει λόγο ν' αρχίσει με την Τουρκία. Θεωρούμε ότι το πρώτο βήμα πρέπει να γίνει με την Ιταλία, η οποία είναι η μόνη χώρα που συνορεύει μαζί μας κι ανήκει στην Ευρωπαϊκή Ένωση, δίχως προβλήματα με την Τουρκία, με την οποία έχουμε ήδη υπογράψει μια σύμβαση όσον αφορά στο F.I.R.

Το επόμενο βήμα θα πρέπει να γίνει με την Αλβανία κι αυτό με ένα δίκαιο τρόπο. Το τρίτο βήμα αφορά την Λιβύη και την επίλυση του προβλήματος της Γαύδου. Το τέταρτο βήμα πρέπει να γίνει με την Κύπρο, έτσι ώστε να ενισχυθεί το όλο πλαίσιο του Ενιαίου Αμυντικού Δόγματος. Και μόνο το πέμπτο βήμα θα αγγίξει την Τουρκία.

Έτσι αυτή η τελική διαπραγμάτευση, που θα γίνεται βέβαια σε ευρωπαϊκό πλαίσιο, δεν θα είναι σε πρωτογενές επίπεδο, αφού θα έχουν προηγηθεί όλες οι άλλες συμφωνίες κι σε ευρωπαϊκό πεδίο και σε ευρωμεσογειακό πεδίο.

Το θέμα της Α.Ο.Ζ. δεν είναι μόνο ένα πρόβλημα, αλλά ένας ολόκληρος προβληματισμός που πρέπει να έχει απαραίτητα η πατρίδα μας, αν θέλει να ενσωματώσει τα νέα δεδομένα που καθορίζουν το παγκόσμιο γίγνεσθαι.

Αυτό σημαίνει ότι δεν έχει νόημα να περιμένουμε τη συγκρότηση μιας επιτροπής με ειδικές αρμοδιότητες όσον αφορά στην Α.Ο.Ζ. Στην πραγματικότητα, η Α.Ο.Ζ. πρέπει να συμπεριληφθεί ως ένας παράγοντας στη νοητική μας στρατηγική. Δεν είναι ούτε μία εξαίρεση, ούτε μία ειδική περίπτωση. Ανήκει στα δεδομένα της γεωστρατηγικής μας μέσω της τοποστρατηγικής.

Κατά συνέπεια, είναι δική μας ευθύνη να περάσουμε το μήνυμα σε όλο το πολιτικό-διπλωματικό-στρατιωτικό επίπεδο, αν θέλουμε πραγματικά να έχουμε απόδοση σε εθνικά θέματα. Εκτός αν λέμε ότι ασχολούμαστε με τα τελευταία, δίχως να πιστεύουμε στο βάθος ότι μπορούμε να τα λύσουμε.

Ο προβληματισμός της Α.Ο.Ζ. ξεκαθαρίζει πολλά προβλήματα που παρουσιάζονται πρακτικά μόνο σε μεγάλες αποστάσεις. Η εικόνα που έχουμε του Αιγαίου με τα 6 ναυτικά μίλια, δεν έχει καμιά σχέση με την επόμενη πραγματικότητα. Ας εμπλουτίσουμε τα δεδομένα μας κι ας αναδείξουμε τα νοητικά σχήματα που θα μπορέσουν ν' αντέξουν τις αλλαγές δίχως να υποστούν εκφυλισμούς.

hellenicrevenge

Καταδίκη του ψευδοκράτους

Εκδηλώσεις για την καταδίκη του ψευδοκράτους

Δυναμική φωνή κατά της παράνομης ανακήρυξης του ψευδοκράτους υψώνουν και φέτος, με αφορμή τη συμπλήρωση 27 χρόνων από την προκλητική ενέργεια του Ραούφ Ντενκτάς και της Τουρκίας, μαθητές, φοιτητές, κόμματα και άλλα οργανωμένα σύνολα. Ήταν 15 Νοεμβρίου 1983 όταν η Τουρκία αναγνώριζε το παράνομο μόρφωμα στα κατεχόμενα εδάφη της Κύπρου, και 27 χρόνια μετά παραμένει η μόνη χώρα που παραβιάζει τα ψηφίσματα των Ηνωμένων Εθνών τα οποία καταδικάζουν την παράνομη ανακήρυξη του ψευδοκράτους.

Με αφορμή τη σημερινή μαύρη επέτειο, η Παγκύπρια Ομοσπονδία Φοιτητικών Ενώσεων και η Παγκύπρια Συντονιστική Επιτροπή Μαθητών καλούν τα μέλη τους να αφήσουν τα θρανία και να δώσουν μαζικά το παρών τους στην καθιερωμένη αντικατοχική εκδήλωση. Θα αρχίσει με συγκέντρωση στο αμφιθέατρο της Πύλης Αμμοχώστου στις 10:30 το πρωί και θα συνεχιστεί με πορεία προς το οδόφραγμα του Ορφέα, όπου θα πραγματοποιηθεί καλλιτεχνικό πρόγραμμα.
Ο Υπουργός Παιδείας, Ανδρέας Δημητρίου, σε μήνυμά του προς τους εκπαιδευτικούς, τους μαθητές και τους σπουδαστές, καταδικάζει την παράνομη ανακήρυξη του ψευδοκράτους και τονίζει πως «οι σημερινές αντικατοχικές εκδηλώσεις συνιστούν μια έκκληση στη διεθνή κοινότητα να συμβάλει ουσιαστικά στις προσπάθειες που γίνονται για συμφωνημένη λύση στο Κυπριακό».
Κόμματα και άλλα οργανωμένα σύνολα προγραμματίζουν, επίσης, σήμερα αντικατοχικές εκδηλώσεις. Το ΑΚΕΛ προσκαλεί τα μέλη του κόμματος στην καθιερωμένη εκδήλωση που διοργανώνει στις 19:00 απόψε στο οδόφραγμα του Ορφέα, ενώ το Κίνημα Σοσιαλδημοκρατών ΕΔΕΚ διοργανώνει την ίδια ώρα τη δική του αντικατοχική εκδήλωση στο ξενοδοχείο «Κλεοπάτρα». Επιπρόσθετα, στο χώρο του Πανεπιστημίου Κύπρου η Ένωση Κατεχόμενων Δήμων διοργανώνει τη δική της εκδήλωση κατά του ψευδοκράτους.
Με πανηγύρια πρόκλησης, που περιλαμβάνουν στρατιωτικές παρελάσεις, άρχισαν ήδη στα κατεχόμενα να γιορτάζουν την παράνομη ανακήρυξη του μορφώματος που αποκαλούν «κράτος». Ήδη βρίσκεται στα κατεχόμενα αντιπροσωπεία από την Τουρκία, με επικεφαλής τον Υπουργό άνευ χαρτοφυλακίου Τσεμίλ Τσιτσέκ, για να παραστούν στα πανηγύρια. Σύμφωνα με τον Τουρκοκυπριακό Τύπο, στις εκδηλώσεις θα παραστούν και τουρκικής καταγωγής βουλευτές από τη Δανία, το Βέλγιο, τη Γερμανία και τη Βουλγαρία.
Εν τω μεταξύ, τα πολιτικά κόμματα με ανακοινώσεις τους καταδικάζουν την ανακήρυξη του ψευδοκράτους, καλώντας τον Πρόεδρο της Δημοκρατίας να θέσει ενώπιον του Γενικού Γραμματέα των Ηνωμένων Εθνών, Μπαν Γκι Μουν, στην τριμερή συνάντηση της Νέας Υόρκης την προσεχή Πέμπτη, την απαίτηση για ανάκληση της ανακήρυξης του ψευδοκράτους στην κατεχόμενη Κύπρο.

Εθνικά Θέματα

Οι ΑΜΕΡΙΚΑΝΙΚΕΣ μυστικές υπηρεσίες δημιούργησαν "ασφαλές καταφύγιο" για τους Ναζί

Oι ΑΜΕΡΙΚΑΝΙΚΕΣ μυστικές υπηρεσίες δημιούργησαν «ασφαλές καταφύγιο» για τους Ναζί

Για μας δεν είναι νέο αλλά ίσως για κάποιους αριστερούς που θεωρούν τον Soros ... "αριστεριστή" και "φιλάνθρωπο" μπορεί το άρθρο στο ΒΗΜΑ να ξυπνήσει τυχόν ίχνη λογικής που τους απέμειναν.
Ίσως ψάξουν κι ενημερωθούν από ΜΗ ΕΠΙΣΗΜΕΣ πηγές για το ΠΟΙΟΣ χρηματοδότησε τον Χίτλερ προκειμένου να αποκτήσει την τεράστια πολεμική ισχύ που κόστισε τόσες ζωές... ελάχιστα χρόνια μετά από τον καταστροφικό Α' Παγκόσμιο Πόλεμο. Ίσως μάθουν ΠΟΙΟΣ πλήρωσε και υπέθαλψε όλους τους Γερμανούς επιστήμονες των ΝΑΖΙ για να αποκτήσει όλη τη γνώση που αποκτήθηκε πάνω σε ανθρώπινα πειραματόζωα χωρίς συνέπειες, λόγω πολέμου.
Ίσως ξυπνήσουν οι κουλτουριάρηδες οι αριστεροί. Αυτοί που δεν αντιλήφθηκαν ότι πίσω από την σημερινή αριστερά που έγινε ξαφνικά της μόδας και ελέγχει πρόσωπα και καταστάσεις, βρίσκονται οι ΙΔΙΟΙ άνθρωποι , οι ίδιοι χρηματοδότες , που έφεραν την χούντα στην Ελλάδα κι άλλες "τυχερές" χώρες. (Kissinger, Brzezinski κλπ).Τα ίδια όρνια που χρησιμοποιούσαν τη Δεξιά στην Ελλάδα για να αποτρέψει επέκταση των Σοβιετικών στο Αιγαίο, καβάλησαν τώρα το όχημα των αριστερών.Όλα τα Βαλκανικά κράτη γύρω μας (Αλβανία, Σκόπια, Βουλγαρία) έχουν "εκλέξει" αμερικανάκια πρωθυπουργούς, οπότε για να ΜΗΝ διαλυθούν τα πολυεθνικά Σκόπια ... θα πρέπει να χρηματοδοτούνται οι διεθνιστές στην Ελλάδα και οι εθνικιστές της FYROM ώστε να ΜΗΝ υπάρξουν καθυστερήσεις στην υλοποίηση των σχεδιασμών.
Τα ίδια κέντρα που μας επέβαλλαν τη Χούντα, τη διδασκαλία Τουρκικών στη Θράκη και αποφάσισαν να δώσουν την Κύπρο ως αντάλλαγμα στους Τούρκους για τις διευκολύνσεις που παρείχαν οι Τούρκοι στις επιδρομές των Αμερικανοεβραίων στην Ανατολή ... είναι τα ίδια που χρηματοδότησαν τον εθνικισμό στη Γιουγκοσλαβία, τον εθνικισμό της FYROM και τους αριστεριστές στην Ελλάδα.
Μην αναρωτιέστε από που ξεφύτρωσε η Χούντα και πως πήραν την εξουσία χωρίς να πέσει πυροβολισμός στρατιωτικοί που δεν ήταν καν ανώτατοι σε βαθμό.
Για τον ίδιο λόγο ΜΗΝ αναρωτιέστε ΤΙ δουλειά έχει ο clubber Βαλλιανάτος στο πλάι του Γιωργάκη, ο Κωνσταντίνου στη ΔΕΘ, ο Μπουτάρης στη Θεσσαλονίκη, ο Κακλαμάνης κι ο Καμίνης στην Αθήνα, η Ρεπούση και η Δραγώνα στην Παιδεία κλπ.
Τη σούπα την φτάχνει ο ίδιος "μάγειρας" ... αλλά τα "συστατικά" αλλάζουν ! Την ώρα που επιλέγονται και πέφτουν στην κατσαρόλα νομίζουν ότι τους έφεξε κι επιτέλους αναγνωρίστηκε η αξία των ιδεών τους!

 

macedonia-greece

Ανησυχούν οι Μακεδόνες του εξωτερικού

Οι Παμμακεδονικές Ενώσεις Υφηλίου ανησυχούν

15/11/2010

Με επιστολή τους, οι Παμμακεδονικές Ενώσεις Υφηλίου εκφράζουν τις ανησυχίες τους σχετικά με τη σκοπιμότητα των παροτρύνσεων του ειδικού συμβούλου του ΕΛΙΑΜΕΠ Δρος Ε. Κωφού για την επίλυση της διαφοράς της ονομασίας της ΠΓΔΜ μεταξύ Αθηνών και Σκοπίων

Αγαπητέ Δρ. Κωφέ,
Με αφορμή την εισήγησή σας στο σεμινάριο Rose-Routh  στα Σκόπια στις 20 Οκτωβρίου του 2010 στην Κοινοβουλευτική Συνέλευση του ΝΑΤΟ λόγω της περιπλοκής της Ελλάδας με τη βόρεια γείτονά της, και τις πρόσφατες ειδήσεις προερχόμενες από τα Σκόπια αναφερόμενες σε σας, εμείς οι αντιπρόσωποι των Παμμακεδονικών Ενώσεων Υφηλίου, επιθυμούμε να υποβάλλουμε τις παρατηρήσεις μας. Θεωρούμε ότι οι Παμμακεδονικές Ενώσεις, ως προπύργιο του Ελληνισμού της Μακεδονίας, θα πρέπει να είναι μια σημαντική φωνή και αναπόσπαστο στοιχείο των ακαδημαϊκών, πολιτικών και ιστορικών συζητήσεων στο θέμα του ονόματος της γείτονος. Είμαστε οι εκπρόσωποι των εκατομμυρίων των Μακεδόνων στην Ελλάδα και τη Διασπορά. Είμαστε διαχρονικοί, και ανεξάρτητοι από όλα τα πολιτικά κόμματα.
Σεβόμαστε τις προσπάθειές σας των τελευταίων πέντε δεκαετιών στην αντιμετώπιση του Μακεδονισμού των Σκοπίων, ωστόσο αντιτασσόμαστε  έντονα στη ιδέα που εσείς και οι συνάδελφοί σας του ΕΛΙΑΜΕΠ έχουν προωθήσει προς τους πολίτες της Ελλάδας και της Διασποράς, σε διάφορους υπουργούς της Ελληνικής Δημοκρατίας και τώρα τελευταία σε πολιτικούς και δημοσιογράφους των Σκοπίων.

Καθ 'όλη τη διατριβή σας παρατηρούμε πως ενώ δεν χρειάζεται, εσείς αναφέρεστε σ’ αυτή τη χώρα ως «Δημοκρατία της Μακεδονίας», αντί της ΠΓΔΜ. Με αυτόν τον τρόπο νομιμοποιείτε το αίτημά τους να ονομαστούν «Δημοκρατία της Μακεδονίας». Αποκαλώντας τους έτσι εσείς τους περιγράφετε στο πλαίσιο που αυτοί θέλουν να γίνονται αντιληπτοί.

Το πρόβλημα με το χωριστό γεωγραφικό προσδιορισμό για ονομασία μιας χώρας:

Ο γεωγραφικός προσδιορισμός που προτείνετε στη διατριβή σας θα είναι τελικά καταστροφικός για την Ελλάδα, επειδή υπονοεί ότι υπάρχει μια ολόκληρη οντότητα με την ονομασία Μακεδονία η οποία είναι γεωγραφικά διαιρεμένη - δια της βίας, όπως ακριβώς διδάσκεται στην ΠΓΔΜ. Μήπως θα πρέπει να σας υπενθυμίσουμε ότι η “Vardarska Makedonija” γεννήθηκε από τον Παν-Σλαβικό αλυτρωτισμό; Επομένως αφήνετε την πόρτα ανοιχτή για τη συνέχιση του μύθου της Μακεδονίας του Αιγαίου - ακριβώς μια άλλη γεωγραφική περιοχή της Μακεδονίας ... υπό κατοχή. Η χώρα τους θα  είναι το ΚΡΑΤΟΣ, ενώ η Ελλάδα θα έχει μόνο μια περιοχή που υποτίθεται  θα είναι σε μια σφαίρα γεωπολιτικά άλλη. Προτείνοντας ένα γεωγραφικό προσδιορισμό, υποβάλλετε τα 2,5 εκατομμύρια Μακεδόνων Ελλήνων σε συνεχείς κινδύνους. Εκτός από τις απορίες που έχουμε ως προς την ανάγκη του προσδιορισμού, σας απευθύνουμε την ερώτηση δημοσίως: γιατί  πρέπει να υπάρχει γεωγραφικός προσδιορισμός γι’ αυτούς και εθνικός για εμάς; Δεν είναι αυτοί Σλάβοι, ενώ εμείς είμαστε Έλληνες; Τέλος, οποιαδήποτε ονομασία που έχει έναν ξεχωριστό προσδιορισμό στον όνομα «Makedonija / Μακεδονία» θα εξαφανιστεί και ο όρος «Makedonija / Μακεδονία» θα παραμείνει ο οριστικός. Αυτό έχει συμβεί ήδη με την «ΠΓΔΜ»: Το «ΠΓΔ» είναι επίσης ένα ξεχωριστός προσδιορισμός, αλλά τα Σκόπια έχουν παραβιάσει αμέτρητες φορές την Ενδιάμεση Συμφωνία που υπέγραψαν  και την έχουν μονομερώς παρακάμψει πιέζοντας για τον όρο Δημοκρατία της «Μακεδονίας». Για παράδειγμα και μόνον ας εξετάσουμε την παλιά σημαία που ακόμη κοσμεί σχεδόν κάθε κοινωνική, πολιτική και θρησκευτική εκδήλωση του κράτους και της Διασποράς του - κάτι που είναι εναντίον της Ενδιάμεσης Συμφωνίας.
 Αντί εσείς να δημιουργείτε «Μακεδονικές» ταυτότητες στα Σκόπια στην Κοινοβουλευτική Συνέλευση του ΝΑΤΟ έπρεπε να τους είχατε πει ξεκάθαρα πως σε καμία περίπτωση δεν πρέπει να επιτραπεί σε κανένα κράτος να χρησιμοποιεί έναν όρο εθνολογικά ο οποίος πολιτιστικά και ιστορικά ανήκει σε άλλο έθνος για αιώνες.
Σημαντικές λύσεις ή δημιουργία γλωσσολογικού λαβυρίνθου;

Με όλο τον σεβασμό, θα θέλαμε να συζητήσουμε τις απόψεις σας ως σύμβουλος του ΕΛΙΑΜΕΠ και της Eλληνικής κυβέρνησης. Στο δοκίμιό σας του 2009 για το ΕΛΙΑΜΕΠ με τίτλο “The Current Macedonian Issue between Athens and Skopje: Is there an Option for a Breakthrough?”, και στην ομιλία σας στο Σεμινάριο του Rose-Routh στα Σκόπια τον περασμένο μήνα, προτείνατε ως «τροφή για σκέψη» για μελλοντικούς «υποψηφίους διαμεσολαβητές» στο θέμα του ονόματος και προωθήσατε μια περίπλοκη νομικίστικη προσέγγιση, η οποία είναι δύσκολο να ακολουθηθεί από διεθνείς οργανισμούς και πόσο μάλλον από το κοινό άτομο. Εκτός από το όνομα της χώρας, υποδεικνύετε  ότι μια πιθανή λύση θα ήταν να χρησιμοποιηθεί ο σλαβικός όρος σε μια αμετάφραστη μορφή για το όνομα της εθνικότητας, της γλώσσας, και του πολιτισμού των κατοίκων της ΠΓΔΜ. Το εθνικό όνομα θα είναι «Mακεντόντσι» και το παράγωγο θα είναι «Μακεντόνσκι» από τη Σλάβο / Βουλγαρική γλώσσα. Στην Ελληνική λετε πως θα μπορούσε να εφαρμοστεί ο εθνικός προσδιορισμό «Μακεδόνες» για το ουσιαστικό, και «Μακεδονικός» για το παράγωγο και συμβουλεύετε πως αυτά επίσης θα πρέπει να μεταφερθούν σε άλλες γλώσσες ως έχουν. Ωστόσο, στο Rose-Routh Σεμινάριο προχωρείτε και αντιγράφετε μερικά από αυτά χρησιμοποιώντας Σλαβικές καταλήξεις: «Μakedonsko vino» για το κρασί τους (στα Ιταλικά / Ισπανικά), λες και ο κόσμος πρέπει να μάθει να κλίνει επίθετα στα σλαβικά!

Επιπλέον, δεν χρειάζεται να σας υπενθυμίσουμε ότι στη Σλαβική γλώσσα, οι καταλήξεις των γενών είναι-ski (αρσενικό),-ska (θηλυκό), και-sko (ουδέτερο) για τα επίθετα. Εξάλλου, το ουσιαστικό στον πληθυντικό είναι «Μακεντόντσι», αλλά ο ενικός είναι «Μακεντόνετς». Όπως γνωρίζετε, η Ελληνική έχει επίσης καταλήξεις ουσιαστικών, καθώς και επιθέτων. Είστε ασαφής εάν το σύνολο ή μόνο μία από τις Σλαβικές / Ελληνικές καταλήξεις στον πληθυντικό / ενικό αριθμό κάθε γλώσσας θα πρέπει να χρησιμοποιούνται. Υπονοείτε ότι ο κόσμος πρέπει να μάθει πώς να κλίνει ουσιαστικά και επίθετα στα Σλαβικά και τα Ελληνικά ή εσείς συμβουλεύετε ότι οι όροι αυτοί πρέπει να αντιγραφούν σ’ όλες τις γλώσσες, αγνοώντας έτσι τους λεπτούς γλωσσικούς κανόνες που διαμορφώνουν κάθε γλώσσα; Πιο συγκεκριμένα, είναι το ΕΛΙΑΜΕΠ διατεθειμένο να δημιουργήσει νέα γραμματική και γλωσσικούς κανόνες για όλες τις γλώσσες του κόσμου; Στα Αγγλικά είναι πιο εύκολο, γιατί δεν υπάρχουν γένη για τα ουσιαστικά και τα επίθετα και επιπροσθέτως δεν κλίνονται, αλλά δεν μπορείτε να στηρίζεστε μόνο στην Αγγλική, ειδικά για τις γλώσσες των οποίων τα ουσιαστικά και τα επίθετα κλίνονται και διαθέτουν διάφορες πτώσεις. Από την άλλη πλευρά, η φράση «the Makedonskianization of the new immigrants» ακούγεται γελοία ακόμα και στα Αγγλικά.

Αν έτσι, στα Αγγλικά θα αναφέρεται «the makedoniki woman» ή θα αποκαλείται «the makedonikan woman» όταν κάποιος θα αναφέρεται στη γυναίκα από τη Βόρεια Ελλάδα;  Στα Αγγλικά θα είναι «the makedonski book» ή «the makedonsko book»-ή οι καταλήξεις θα εφαρμόζονται μόνον σε γλώσσες που τα ουσιαστικά και τα επίθετά τους κλίνονται; 

Αν είναι το πρώτο, τότε υποχρεώνετε τον κόσμο να μάθει Σλαβικά, και εάν πρόκειται για το τελευταίο, τότε συμβουλεύετε  ότι κάποιες γλώσσες πρέπει να αντικαταστήσουν τις δικές τους καταλήξεις με τις Σλαβικές. Πώς στην ευχή θα μπορούσε ένας Έλληνας να εκφράσει μια φράση σαν «της Μακεντονσκικής πρωτεύουσας»; Θα είναι αυτή – ή η γραμματικώς εσφαλμένη  φράση «της Μακεντόνσκι πρωτεύουσας»; Πώς ο Έλληνας θα προφέρει τον όρο «Μακεντόντσι»; Θα γίνει «οι Μακεντόνστηδες» στον πληθυντικό για τους άνδρες και «οι Μακεντόντσισσες» για γυναίκες - ή θα είναι απλώς η γραμματικώς εσφαλμένη φράση «οι Μακεντόντσι»; Πώς το ΕΛΙΑΜΕΠ θα διδάξει και θα διασφαλίσει ότι οι Γάλλοι θα λένε «la capitale Makedonski et le vin Makedonski» αντί «la capitale Makedonskienne et le vin Makedonskien»; Θα αποκαλούν άραγε οι Γάλλοι «les Makedontsi» και για τα δυο γένη αντί «les Makedontsiens» για τους άνδρες και «les Makedontsiennes» για τις γυναίκες; 

Επιπλέον, υπάρχει επίσης το πρόβλημα του πληθυντικού και ενικού αριθμού του ουσιαστικού της Σλαβικής «Makedonsti». Η επιπολαιότητα τονίζεται στην Ισπανική εκδοχή της φράσης: «Πήγαμε στην Μακεντόνσκι(κη;) πρωτεύουσα των Σκοπίων και συναντήσαμε πολλούς Μακεντόντσι(δες;)  και άλλα Μακεντόνσκι(κα;) παιδιά κατά τη διάρκεια μιας διάσκεψης με όνομα Nεολαία Μακεντόνετς»: «Viajamos al capital Skopje y en contramos los muchos ninos Makedontsis y a la otra gente Makedonets qui atendieron una conferencia de juventud Makedonets.»

Τέλος, θα θέλαμε να γνωρίζουμε τι θα συμβεί με τον καθιερωμένο όρο «Macedonian» που έχει χρησιμοποιηθεί σε όλη την ιστορία (από την αρχαία έως την νεωτέρα) ο οποίος περιγράφει τους βόρειους Έλληνες, συμπεριλαμβανομένου και εσάς. Αναφερθήκατε σ’ αυτόν τον όρο ως «τέταρτη διάσταση» στην εργασία σας, αλλά δεν προσφέρατε λύση. Εκατό χρόνια από τώρα, όταν κάποιος διαβάζει στα Αγγλικά Πλούταρχο, Hammond, και Dakin, θα αναγνωρίζει άραγε αυτόν τον όρο;
Εις του ΕΛΙΑΜΕΠ την διατριβή σας αναφέρατε ότι όταν οι δυο πλευρές συμφωνήσουν, θα ζητήσουν από κοινού τον κόσμο να υιοθετήσει αυτούς τους γλωσσικούς κανόνες. Το πρόβλημα με αυτό είναι ότι ενώ τα μέλη του ΕΛΙΑΜΕΠ θα νομίζουν ότι έδωσαν την λύση στο πρόβλημα και θα απολαμβάνουν τα συγχαρητήρια του κόσμου, οι Σκοπιανοί θα εξασφαλίζουν πως τα μέσα ενημέρωσης εκτός της χώρας τους, θα χρησιμοποιούν τον όρο «Macedonian» και όχι «Makedonski». Πιστεύουμε ακράδαντα σ’ αυτή την άποψη ότι είναι ουσιαστικά αδύνατο να επιβληθεί αυτό το σκεπτικό σε διεθνές επίπεδο, και να διασφαλίσετε πως τα Σκόπια δεν θα προωθήσουν την αλλαγή του. Έχουμε τονίσει το πρόβλημα αυτό σε διάφορες γλώσσες για να καταστήσουμε σαφές ότι πιστεύουμε ότι τα Σκόπια θα απορρίψουν αυτή τη δυσκίνητη νέα γλωσσική οντότητα και θα κάνουν κάθε προσπάθεια άπαντες να τους αποκαλούν «Μακεδόνες» - και ένας γλωσσικά εξοργισμένος κόσμος θα συμφωνήσει. Το ίδιο ακριβώς πράγμα έχει συμβεί με τον εξίσου επαχθή όρο «ΠΓΔΜ». Θα θέλαμε να σας ζητήσουμε να είστε σαφής σε όλες τις έννοιες που προαναφέρθηκαν, διότι ειλικρινά μας προκάλεσαν σύγχυση.

Ιστορικές Ανακρίβειες:

Δρ. Κωφέ, λανθασμένα υπονοείτε ότι το θέμα του ονόματος μεταξύ Αθήνας και Σκοπίων είναι κατά κάποιο τρόπο μια συνέχεια του «Μακεδονικού Προβλήματος» πάνω από 100 χρόνια πριν. Αναφέρεστε ότι το «παραδοσιακό» πρόβλημα, όπως το αποκαλέσατε ήταν για επικράτεια αλλά παραλείψατε να αναφερθείτε ποιος αμφισβητούσε την επικράτεια. Δίνετε έτσι την εντύπωση ότι οι Έλληνες πολέμησαν «Μακεδόνες» για τον έλεγχο της «Μακεδονίας» και αυτό ιστορικώς είναι λάθος. Δεδομένου ότι αυτό μπορεί να επιβεβαιωθεί με τη Συνθήκη του Βουκουρεστίου 1913, και όπως αναφέρεται από την έκθεση Carnegie για την έκβαση των Βαλκανικών Πολέμων - κατ 'ουσίαν, όπως μας διδάσκει η ιστορία –αυτοί που πολέμησαν ήταν οι Έλληνες, οι Βούλγαροι και οι Σέρβοι εναντίον της «μεγάλης άρρωστης» πλέον Ευρωπαϊκής Οθωμανικής Αυτοκρατορίας. Δεν υπήρχε εκείνη την εποχή καμιά εθνική Μακεδονική ταυτότητα. Αν υπήρχε, το Μανιφέστο του Κρούσεβο θα την είχε καθορίσει. Όλες οι «Μακεδονικές» επαναστατικές κινήσεις ήταν είτε Ελληνικές είτε Βουλγαρικές, και ήταν η σύγκρουση αυτών των δύο εθνοτήτων (μετά την προώθηση  για τη διάλυση της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας από την αυτοκρατορική Ρωσία), που καθόρισε το απόγειο της Ελληνικής ιστορίας στα τέλη του 19ου- αρχές του 20ού αιώνα. Το σημερινό πρόβλημα δεν έχει να κάνει τίποτε με το «Μακεδονικό Πρόβλημα». Είναι το αποτέλεσμα του Παν-Σλαβικού Κομμουνιστικού ονείρου που συνέβαλλε απτά  στη δεκαετία του 1930 και επισήμως το 1944 με στόχο τις Γιουγκοσλαβικές επεκτατικές βλέψεις.

Επιπλέον, ποτέ δεν υπήρξε καμιά  «Βαρδαρική Μακεδονία» επίσημα. Η περιοχή στην οποία σήμερα βρίσκεται η ΠΓΔΜ, ξεκίνησε ως Παιονία / Δαρδανία στην αρχαιότητα και κατέληξε ως Vardarska Banovina πριν ο Γιόσιπ Μπροζ Τίτο επιλέξει να δημιουργήσει τη «Λαϊκή Δημοκρατία της Μακεδονίας» το 1944. «Vardarksa Makedonija» είναι το όνομα που χρησιμοποιήθηκε αλυτρωτικά από κομμουνιστές και Μακεδονιστές  για να υποδηλώνει ότι είναι μέρος μιας «διαιρεμένης περιοχής».
Δρ. Κωφέ, οι Έλληνες δεν «αντιλαμβάνονται» ότι η αρχαία Μακεδονική ταυτότητα είναι βασικό συστατικό του Ελληνισμού μας - γνωρίζουμε ότι αυτή υπάρχει μέσα από ένα αδιάσπαστο Ελληνικό στοιχείο και την παρουσία του στη Μακεδονία από την αρχαιότητα. Η αντίληψη είναι μια λέξη που συνεπάγεται με την άποψη που δεν είναι αναγκαστικά αποδεκτή από άλλους. Αφήνει την πόρτα ανοιχτή για ερμηνεία που μπορεί να είναι μια συλλογική αυταπάτη. Αυτό υποστηρίζεται από τον Μακεδονισμό, ο οποίος είναι η ίδια απατηλή δύναμη που προσπαθεί να σφετεριστεί οτιδήποτε Μακεδονικό ως μη Ελληνικό. Δυστυχώς για τους Μακεδονιστές, η ιστορία μας επιβεβαιώνεται από πολλούς και είναι επίσημη.

Επιπλέον, η δήλωσή σας στα Σκόπια ότι οι «Μακεδόνες» είναι το ιστορικό όνομα με το οποίο οι «Ελληνόφωνοι» του αρχαίου Μακεδονικού βασιλείου προσδιορίζονταν μας προκαλεί μεγάλη απορία και κυριολεκτικά μας μπερδεύει. Ήταν οι αρχαίοι Μακεδόνες απλά «Ελληνόφωνοι»; Όπως γνωρίζετε πολύ καλά, ο Μακεδονισμός διδάσκει τη νεολαία του, ότι οι αρχαίοι Μακεδόνες δεν ήταν Έλληνες και ότι ήταν απλά Ελληνόφωνοι ή εξελληνισμένοι. Η ομιλία σας στα Σκόπια δεν έχει κάνει τίποτα άλλο από το να επιβεβαιώσει αυτή η θεωρία. Σχεδόν, 400 κλασικιστές παγκοσμίου φήμης διαφωνούν μαζί σας: (http://macedonia-evidence.org/obama-letter.html).

Τα Ψηφίσματα των Ελλήνων:

Τα μέλη του Συμβουλίου Απόδημου Ελληνισμού (ΣΑΕ) στο συνέδριό τους στο Σικάγο το 2007, καθώς και το Ελληνοαμερικανικό Εθνικό Συμβούλιο ενέκριναν ομόφωνα την απόφαση της Παμμακεδονικής  Ένωσης ΗΠΑ σχετικά με το θέμα της ονομασίας του γειτονικού κράτους. Πιο πρόσφατα, κατά τη διάρκεια του παγκόσμιου συνεδρίου στο Μόντρεαλ του Καναδά, τον Ιούλιο του 2010, η ΑΧΕΠΑ παρείχε επίσης την υποστήριξή της στο ψήφισμα της Παμμακεδονικής Ένωσης. Επιπλέον, περίπου εκατό Μακεδονικές οργανώσεις από την Ελλάδα δηλώνουν ότι δεν πρόκειται να αποδεχτούν τη συμπερίληψη του όρου «Μακεδονία» στην ονομασία της ΠΓΔΜ. Ζητούν από την Κυβέρνηση να εγκαταλείψει την πολιτική του γεωγραφικού προσδιορισμού και να συμπεριλάβει στη διαπραγμάτευση και τα ζητήματα του καθορισμού της ονομασίας του έθνους, της υπηκοότητας και της γλώσσας, ώστε να αποτραπεί η χρήση του όρου Μακεδονία. Καλούν την Κυβέρνηση να αρνηθεί την έναρξη ενταξιακών διαπραγματεύσεων μεταξύ της Ευρωπαϊκής Ένωσης και της ΠΓΔΜ,  καθώς και την ένταξή της στο ΝΑΤΟ ή σε άλλους Διεθνείς Οργανισμούς, στους  όποίους  η χώρα μας έχει το δικαίωμα της αρνησικυρίας, προτού λυθούν  τα προβλήματα του ονόματος, της εθνότητας, της υπηκοότητας και της  γλώσσας.
Νομικά επιχειρήματα και η υποχρέωση της Ελλάδας στο λαό της:

Έχουμε επίγνωση των επιχειρημάτων σας ότι κανείς δεν μπορεί να επιβάλει νομίμως την εθνικότητα ή το όνομα σε μια ομάδα ατόμων και η Ελλάδα δεν έχει καμία νομική προτεραιότητα να ζητήσει αλλαγή της εθνότητας των βορείων γειτόνων της. Αυτός είναι και ο λόγος για τον οποίο το ΕΛΙΑΜΕΠ (με τις δικές σας συμβουλές) έχει προωθήσει την ιδέα του αμετάφραστου Σλαβικού λεξιλογίου για την ταυτότητά τους, και του «Vardarska Makedonija» για το όνομα της χώρας. Με άλλα λόγια, εσείς ΕΠΙΣΗΜΑ προωθείτε να αυτοαποκαλούνται «Μακεδόνες» στη γλώσσα τους, και ότι το όνομα της χώρας τους θα πρέπει να αποτελεί αναχρονισμό του Ψυχρού Πολέμου το οποίο για πρώτη φορά επινοήθηκε από τον Γιόσιπ Μπροζ Τίτο. Με άλλα λόγια, τίποτα δεν έχει αλλάξει από το 1944. Επομένως, εσείς πιστεύετε ότι δεν έχουμε καμία δυνατότητα νομικής προσφυγής και η μάχη είναι χαμένη για μας και αυτό μας ενοχλεί πολύ. Τα επιχειρήματά σας αυτά είναι ίδια με αυτά των Σκοπίων και της Διασποράς τους όταν  υποστηρίζουν τις απόψεις τους σε διάφορους διεθνείς οργανισμούς. Τα δικά μας επιχειρήματα όμως μπορεί να γίνουν πιο εύγλωττα, με απόλυτη νομική χροιά εν συγκρίσει με τις ανησυχίες που εκφράστηκαν από εσάς και αυτές του Ελληνικού Υπουργείου Εξωτερικών. Πρώτον, γιατί θα πρέπει να σεβαστούμε την επιθυμία  ενός κομμουνιστή δικτάτορα που αποφάσισε να επεκτείνει την «Μακεδονία» μέσω της Νότιας Γιουγκοσλαβίας με σκοπό τη μελλοντική προσάρτηση Ελληνικών εδαφών;  Στην πραγματικότητα και όπως αναφερθήκατε στη διατριβή σας του 2009 για το ΕΛΙΑΜΕΠ, είναι η αρχική Ελληνική ταυτότητα της Μακεδονίας που μεταλλάσσεται τα τελευταία 70 χρόνια. Πού είναι η νομιμότητα σε αυτό και γιατί δεν έχετε προωθήσει τη σύγχρονη ιστορική αλήθεια σ 'αυτούς και τον κόσμο; Δεύτερον, αντί να τους βαπτίζετε  και να τους ζητείτε να δεχτούν όρους που δύσκολα θα μπορούσαν να υιοθετηθούν διεθνώς από ένα μη Σλαβικό κόσμο, το ΕΛΙΑΜΕΠ πρέπει να προωθεί τις Σλαβικές και Βουλγαρικές ρίζες τους στην προσπάθειά να βρουν την ταυτότητά τους μέσα στο σύγχρονο κόσμο. Δεν πρέπει να τους λέμε τι είναι αλλά μπορούμε να τους πούμε τι δεν είναι βασιζόμενοι σε αυτό που είμαστε εμείς, και αυτό έχει νομική προτεραιότητα.

Αναρωτιόμαστε ποιος ακριβώς είναι ο στόχος του ΕΛΙΑΜΕΠ σε όλα αυτά; Είναι πολιτικά και στρατηγικά έξυπνο να προσφέρει κάποιος κλαδί ελιάς υιοθετώντας μια αντιληπτά μαλακή βάση Ελληνικής επιχειρηματολογίας, σε μια κυβέρνηση και μια κοινωνία που έχει διδαχθεί να μισεί τον Ελληνισμό και να αμφισβητεί την Ελληνικότητα της Μακεδονίας και την ταυτότητά μας; Από τη στιγμή που συζητάτε ταυτότητες, θα θέλαμε εσείς και το ΕΛΙΑΜΕΠ να διευκρινίσετε ποιος έχει στην κατοχή του τη Μακεδονική ταυτότητα το μακρύτερο;

Ως εκ τούτου, είμαστε διαφανείς ισχυριζόμενοι ότι εμείς είμαστε οι αυτόχθονες της ιστορικής Μακεδονίας και προσπαθούμε να ασκήσουμε τα δικαιώματά μας που απορρέουν από τα άρθρα 8, 9, 15 και 18 της Διακήρυξης των Ηνωμένων Εθνών για τα Δικαιώματα των Αυτοχθόνων Λαών που εγκρίθηκε από τα Ηνωμένα Έθνη το 2007. Έχουμε αγωνιστεί για να διατηρήσουμε την αξιοπρέπειά μας ως Μακεδόνες έναντι της αδιαλλαξίας του Μακεδονισμού των Σκοπίων για έξι δεκαετίες, και είμαστε απογοητευμένοι από τις δήθεν υπέρ-Ελληνικές ομάδες, όπως το ΕΛΙΑΜΕΠ, ΚΕΜΟ, και CDRSEE οι οποίες  υποστηρίζονται όλες χρηματικά ή πνευματικά από μη Ελληνικές οργανώσεις και συμβουλεύουν την Ελληνική κυβέρνηση για το θέμα του ονόματος. Αυτό συμβαίνει χωρίς τη συμμετοχή και τις συμβουλές των Μακεδόνων Ελλήνων και των Παμμακεδονικών Ενώσεων. Αυτό είναι απαράδεκτο και μη δημοκρατικό. Του λόγου δε το ασφαλές μπορεί να διαπιστωθεί στο Άρθρο 18 της Διακήρυξης:

Άρθρο 18
Οι αυτόχθονες λαοί έχουν το δικαίωμα να συμμετέχουν στη λήψη αποφάσεων σε θέματα τα οποία μπορούν να επηρεάσουν τα δικαιώματά τους, μέσω των εκπροσώπων που επιλέγουν οι ίδιοι, σύμφωνα με τις δικές τους διαδικασίες, καθώς και να διατηρήσουν και να αναπτύξουν τα δικά τους αυτόχθονα θεσμικά κέντρα λήψης αποφάσεων τους.

Ποιος έχει επιλέξει το ΕΛΙΑΜΕΠ να μας εκπροσωπεί σε αυτή τη διαδικασία; Γιατί συνεχώς αποφευγόμαστε και μάλιστα αποκαλούμαστε αδιάλλακτοι εθνικιστές όταν διαφωνούμε με τις μηχανορραφίες των ομάδων, όπως αυτές που είναι συνδεδεμένες με εσάς; Το Ελληνικό Δημόσιο έχει την υποχρέωση να προωθήσει τις επιθυμίες των Μακεδόνων Ελλήνων, καθώς και να μορφώσει τον υπόλοιπο κόσμο για την ταυτότητά μας. Αυτό είναι επίσης πολύ σαφές στο άρθρο 15.1 της δήλωσης των Ηνωμένων Εθνών:

Άρθρο 15.1
Οι αυτόχθονες λαοί έχουν δικαίωμα στην αξιοπρέπεια και την πολυμορφία των πολιτισμών τους, των παραδόσεων, της ιστορίας και τις επιδιώξεις που πρέπει να αντικατοπτρίζονται καταλλήλως σε εκπαίδευση και ενημέρωση του κοινού.

Δρ. Κωφέ, δεν υπάρχει καμία δύναμη και ασφαλώς κανένα ΕΛΙΑΜΕΠ το οποίο υποστηρίζεται από τις Ανοιχτές Κοινωνίες του Τζορτζ Σόρος  και άλλες μη Ελληνικές πηγές, που θα μπορέσουν να υπερισχύσουν τη θέληση των Ελλήνων και αν νομίζετε ότι οι Σλάβοι θα συνετιστούν εάν εμείς δώσουμε ένα μικρό κομμάτι της ιστορίας μας, λανθάνετε οικτρά. Για 60 χρόνια και με την ίδια αδιαλλαξία επιμένουν και λένε "ΟΧΙ ... ΕΙΜΑΣΤΕ ΜΑΚΕΔΟΝΕΣ! ΤΕΛΕΙΑ και ΠΑΥΛΑ». Αυτό που έχει καταφέρει η δική μας αποτυχημένη διπλωματία μέχρι σήμερα είναι να τους καλεί να συνεχίσουν τη μαξιμαλιστική πολιτική τους. Τώρα, στο Σεμινάριο Rose-Routh στα Σκόπια δημιουργήσατε μια νέα «Μακεδονική» ταυτότητα για να ταιριάξει στους στόχους τους, ενώ θέλετε εμείς να δώσουμε σφραγίδα έγκρισης για την άγνοια, έλλειψη προσπάθειας, και συνάφειας προς τα Ελληνικά εθνικά θέματα από τους ίδιους πολιτικούς που έκαναν τη χώρα να γονατίσει.
Γιατί τώρα εσείς και οι συνάδελφοί σας του ΕΛΙΑΜΕΠ (συμπεριλαμβανομένων και του πρώην Πρέσβη της Ελλάδας στις ΗΠΑ Αλέξανδρου Μαλλιά, και του Αντιπρόεδρου του ΕΛΙΑΜΕΠ Θάνου Βερέμη) ταξιδεύετε στα Σκόπια και παρακαλείτε να δεχθούν ότι είναι ... «Μακεδόνες» στη γλώσσα τους; Με αυτόν τον τρόπο προσπαθείτε να κατευνάσετε έναν υπέρ-εθνικιστικό  ξένο στοιχείο, με τη δημιουργία ταυτοτήτων για αυτούς που προσβάλλουν εμάς τους Μακεδόνες. Επομένως θα θέλαμε μεγαλύτερη διαφάνεια από το ΕΛΙΑΜΕΠ.

Με εκτίμηση,

Πρόεδρος Επιτροπής Παμμακεδονικών Ενώσεων Υφηλίου-Νίνα Γκατζούλη
Παμμακεδονική Ένωση ΗΠΑ-Δρ. Αντώνιος Παπαδόπουλος, Πρόεδρος
Παμμακεδονική Ένωση Αυστραλίας-Δημήτρης Μηνάς, Πρόεδρος
Παμμακεδονική Ένωση Καναδά-Χαράλαμπος Μουτουσίδης, Πρόεδρος
Παμμακεδονική Ένωση Ευρώπης-Αρχιμανδρίτης Παντελεήμων Τσορμπατζόγλου, Πρόεδρος
Μακεδονικά Τμήματα Αφρικής-Αμύντας Παπαθανασίου, Πρόεδρος

Ελευθερη Ζώνη

Δεν ξέρουν , ούτε μπορούν

 

Δυστυχώς, ούτε ξέρουν, ούτε μπορούν

15/11/2010

Γράφει η
Σοφία Βούλτεψη

Αυτό που δεν μπορεί να καταλάβει ο πρωθυπουργός είναι ότι ο ίδιος και το επιτελείο του δεν μπορούν να αντιμετωπίσουν το οξύ δημοσιονομικό πρόβλημα της χώρας. Δεν μπορούν, διότι δεν γνωρίζουν πώς να το αντιμετωπίσουν. Πρόκειται για μια ομάδα οικονομολόγων με θεωρητικές γνώσεις, καλές για τα πανεπιστήμια αλλά όχι για την πράξη.


Δεν κατάλαβε επίσης ο πρωθυπουργός ότι οι αυτοδιοικητικές εκλογές και το αποτέλεσμα τους δεν ήταν δυνατόν να αποτελέσουν την κολυμπήθρα του Σιλωάμ γι’ αυτήν την αδυναμία. Όφειλε να γνωρίζει πως με οποιοδήποτε αποτέλεσμα, δεν μπορούσε και δεν μπορεί να λύσει αυτό το βασικό πρόβλημα της διακυβέρνησής του.


Έκανε ολόκληρη φασαρία για ένα θέμα που δεν είχε καμία σημασία. Και έχασε, μαζί με το κυβερνητικό επιτελείο του, άλλες δεκαπέντε πολύτιμες ημέρες προεκλογικής εκστρατείας για το τίποτε. Για τις εντυπώσεις. Για το ποιος θα είναι ο κυρίαρχος πάνω σε σωρούς ερειπίων.


Θα τον βοηθούσαν, θα τον βοηθήσουν σε τίποτε οι περιφερειάρχες και οι δήμαρχοι, σε όποια παράταξη κι’ αν ανήκουν; Θα του λύσουν το πρόβλημα; Θα λύσουν το πρόβλημα της χώρας;


Τελικά, έχουν αναπτύξει μια μοναδική ικανότητα στο χάσιμο χρόνου. Από την πρώτη στιγμή. Όταν πήγαιναν εκδρομή με τον Αθεμπίγιο μέχρι σήμερα που παράτησε ο πρωθυπουργός και τρόικα και Eurostat και ελλείμματα και χρέη και έσπευσε στο Παρίσι για να προεδρεύσει σε άλλη μια – άχρηστη – συνεδρίαση της Σοσιαλιστικής Διεθνούς.


Υπάρχει περίπτωση να μας λύσουν το πρόβλημα ο Αλάγια και η Μαρτίν Ομπρί και η Σεγκολέν Ρουαγιάλ; Καμία. Αυτοί ενδιαφέρονται μόνο για τις τσάμπα διακοπές του Συμποσίου της Σύμης.


Η αλήθεια είναι πως οι πολιτικοί μας ουδέποτε ασχολήθηκαν με τα θέματα της οικονομίας. Όλοι οι πρωθυπουργοί έχουν κατά καιρούς διορίσει ως «τσάρους» είτε καθηγητές που δεν γνωρίζουν από πολιτική, είτε ανθρώπους που υποτίθεται πως θα τους κρατούσαν σε επαφή με τους ισχυρούς του χρήματος, είτε τους… κηπουρούς τους.


Αλλά ο κ. Παπανδρέου επί μήνες πριν από τις εκλογές του 2009 ζητούσε εκλογές για «να αποφευχθούν τα χειρότερα». Και υποστήριζε πως ο ίδιος και το επιτελείο του έχουν συγκεκριμένο σχέδιο εξόδου από την κρίση και ανάταξης της οικονομίας, ότι έχουν πρόγραμμα προσεκτικά μελετημένο όσον αφορά στις πηγές χρηματοδότησής του (μέρισμα ανάπτυξης και προϋπολογισμός προγραμμάτων και άλλα τέτοια ωραία και επικοινωνιακά) και πως όλα θα ήσαν εύκολα αν αυτοί ήσαν σε θέση να προχωρήσουν σε αναδιανομή δαπανών του προϋπολογισμού.


Ο ίδιος ο σημερινός «τσάρος» μας έλεγε τον Μάρτιο του 2009 ότι το Σύμφωνο Σταθερότητας είναι ξεπερασμένο και πως δεν γίνεται έξοδος από την κρίση μόνο με περιοριστικά μέτρα και πως ο ίδιος θα επιδιώξει τον ενάρετο κύκλο ανάπτυξης και συνοχής.


Λόγια, λόγια, λόγια. Τίποτε από αυτά δεν ίσχυε. Εκ των υστέρων είπαν ότι… δεν προλάβαιναν. Αλλά ακόμη και αν το δεχθούμε αυτό – που δεν το δεχόμαστε, διότι δεν μπορείς εκ των υστέρων να λες πως έκανες λάθος και έπεσες έξω στα πάντα – τώρα βλέπουμε πως ούτε και η μέθοδος που τελικά ακολουθήθηκε (χωρίς να υπάρχει καμιά τέτοια εντολή) αποδίδει.


Τον Μάρτιο του 2008, στο Συνέδριο του ΠΑΣΟΚ όπου γραμματέας του κόμματος εξελέγη ο Ραγκούσης, δεν ασχολήθηκαν καθόλου με την οικονομία. Το δήλωσε ο ίδιος ο πρώην υπουργός Αλέκος Παπαδόπουλος.


«Είμαι στενοχωρημένος», είπε, «γιατί στο συνέδριο δεν έγινε ούτε καν απόπειρα να συζητηθούν η δυσμενής οικονομική προοπτική της χώρας και οι εντεύθεν συνέπειες στα μεσαία και χαμηλά στρώματα. Αντ’ αυτού κυριάρχησε ένας μάλλον περιττός λόγος».


Μα τότε, πώς περιμέναμε να μας λύσουν προβλήματα με τα οποία ουδέποτε έχουν ασχοληθεί