Ο Πρόεδρος Ομπάμα άδειασε τον Κέρι, ομολόγησε ότι συζήτησε την πρόταση με τον κ. Πούτιν

Αναμένονται εξελίξεις τόσο στις ΗΠΑ όσο και στις σχέσεις τους με τους «συμμάχους» Ο.Π.


Μιχάλης Ιγνατίου

Συμβαίνουν φοβερά πράγματα στην Ουάσιγκτον… Ο Πρόεδρος Μπάρακ Ομπάμα άδειασε εντελώς τον υπουργό των Εξωτερικών, Τζον Κέρι και δήλωσε πριν από λίγο στο PBS ότι την ιδέα για να τεθούν τα χημικά του Ασαντ υπό διεθνή επιτήρηση τη συζήτησε με τον Πρόεδρο Πούτιν, την Παρασκευή στην Αγία Πατρούπολη.

Ο κ. Ομπάμα είπε ότι η πρόταση θα μπορούσε να οδηγήσει σε διέξοδο στο αδιέξοδο, θα μπορούσε και να σταματήσει τα σχέδια του για στρατιωτικές επιθέσεις εναντίον της Συρίας, ενώ παραδέχθηκε ότι τα πράγματα είναι δύσκολα στο Κογκρέσο.

«Νομίζω ότι θα πρέπει να αντιμετωπιστεί αρχικά με σκεπτικισμό», δήλωσε στη συνέντευξη του στο δελτίο ειδήσεων του τηλεοπτικού δικτύου NBC. «Αυτό ίσως να αποτελέσει μια πολύ θετική εξέλιξη», είπε.

Είναι σημαντικό οτι ο Πρόεδρος της γερουσίας ανέβαλε την ψηφοφορία, που είχε προγραμματιστεί για την Τετάρτη λόγω των εξελίξεων με την πρόταση για αφοπλισμό της Συρίας.

ΚΑΤΩ ΤΑ ΒΡΩΜΕΡΑ ΑΛΒΑΝΙΚΑ ΧΕΡΙΑ από τα Βορειοπειρωτικά Ιστολόγια. Με την απειλή του "αφορισμού" έκλεισαν σήμερα βορειοηπειρωτικό ιστολόγιο

από το Αντιπαρακμή

Ως Αντιπαρακμή, πάντα είμασταν πιστά μέλη της Ορθόδοξης εκκλησίας. Έχουμε βιώσει την αγάπη λειτουργών της, την σχέση με τον Χριστό, με την Παναγία, με τους Αγίους μας, τα μυστήρια, κατανυκτικές Θείες Λειτουργίες, ένα τόσο υπέροχο και ατελείωτο μεγαλείο. Αλλά όπως συνέβαινε ανέκαθεν, υπάρχουν πάντα κάποιοι αθεόφοβοι (συχνά ρασοφόροι), που θέλουν να αντικαταστήσουν την ζεστασιά στο χώρο της εκκλησίας, με δριμύ ψύχος.

Αυτά που συμβαίνουν στην μητρόπολη Αργυροκάστρου, ξεπερνούν κάθε όριο και κάθε φαντασία.

Πέρα από τις πολυετείς ευθείες πολιτικές παρεμβάσεις της Μητρόπολης και των ανθρώπων της, στα πολιτικά δρώμενα στο χώρο της Β.Ηπείρου (πχ τα στελέχη του κόμματος ΚΕΑΔ, που πρόσφατα ανακήρυξαν ότι πλέον είναι "Μόνον Ευρωπαίοι", είναι ταυτόχρονα και έμμισθα στελέχη της Μητρόπολης Αργυροκάστρου) πέρα από την πρόσφατη (πριν μόλις ένα μήνα) άρνησή της Μητρόπολης Αργυροκάστρου, να τελέσει μνημόσυνο εις μνήμην του εθνομάρτυρα Αριστοτέρη Γκούμα, κάτι πρωτοφανές για στην Ορθόδοξη παράδοση (να αρνείται η εκκλησία να τελέσει μνημόσυνο) (διαβάστε αναλυτικά εδώ και δείτε τα βίντεο

ΠΩΣ ΘΑ ΔΙΔΑΞΟΥΜΕ ΤΗΝ ΙΣΤΟΡΙΑ ΣΤΟΥΣ ΝΕΟΥΣ ΠΟΥ ΑΝΑΖΗΤΟΥΝ

Γράφει ὁ Κωνσταντῖνος Χολέβας, Πολιτικός Ἐπιστήμων


Ο Εύριπίδης δίδασκε ὅτι εἶναι εὐτυχής ὅποιος γνωρίζει Ἱστορία: «Ὄλβιος ὅστις Ἱστορίης ἔσχεν μάθησιν». Καί ὁ ἱστορικός τῆς Ἁλώσεως τῆς Κωνσταντινουπόλεως ἀπό τούς Σταυροφόρους Νικήτας Χωνιάτης ἀποκαλεῖ κατά τόν 13ο αἰῶνα μ. Χ. τήν Ἱστορία ὡς τό «κάλλιστον ἄθλημα τῶν Ἑλλήνων».Ὁ Μέγας Βασίλειος στό περίφημο κείμενό του «Πρός τούς νέους ὅπως ἄν ἐξ Ἑλληνικῶν ὠφελοῖντο λόγων» ἀποδεικνύει τήν καλή γνώση τῆς Ἱστορίας καί χρησιμοποιεῖ παραδείγματα ἐγκράτειας ἀπό τή ζωή τοῦ Περικλέους, τοῦ Μεγάλου Ἀλεξάνδρου καί ἄλλων προσωπικοτήτων. Ὁ δέ Ρήγας Βελεστινλῆς στά κείμενά του, λίγες δεκαετίες πρίν ἀπό τό 1821, προτείνει οἱ νέοι Ἕλληνες νά μαθαίνουν στό σχολεῖο μεταξύ ἄλλων καί τά κείμενα τῶν ἀρχαίων Ἱστορικῶν συγγραφέων.
Φυσικά ἠ Ἱστορία καί γιά τούς νέους καί γιά τούς μεγαλυτέρους ἔχει ἀξία ὅταν τήν χρησιμοποιοῦμε ὡς ἐργαλεῖο προσωπικῆς, κοινωνικῆς, ἐθνικῆς καί οἰκουμενικῆς βελτιώσεως καί γιά τήν ἀποφυγή λαθῶν τοῦ παρελθόντος. Ἄν ἡ μελέτη της γίνεται μόνο γιά νά ἐξιδανικεύουμε τό παρελθόν ἤ καταντᾶ μία ἁπλῆ ἀπομνημόνευση, τότε μιλοῦμε γιά μουσειακή χρήση τῆς Ἱστορίας καί δέν ὠφελούμαστε. Οἱ νέοι μας ἀναζητοῦν πρότυπα, ζωντάνια, ὅραμα, ἐλπίδα καί ἐμπνέονται ἀπό τήν αὐτοθυσία, ἀπό τόν ἡρωισμό τῶν πολεμικῶν, ἀλλά καί τῶν εἰρηνικῶν περιόδων. Διότι Ἱστορία εἶναι ἡ ἀφήγηση καί τῶν

Δύση σε πορεία στρατηγικής παρακμής…

Είναι ώρα να αρχίσει κανείς να ανησυχεί για τη Δύση. Μάθαμε να ζούμε μετά τον Πόλεμο σε έναν κόσμο όπου οι ΗΠΑ έπαιζαν τον ρόλο της αποφασιστικής υπερδύναμης και η Ευρώπη βρισκόταν πάντοτε στο κέντρο των αποφάσεων.

Του Αλέξη Παπαχελά (Πηγή,  http://news.kathimerini.gr/)

Ξέραμε τους στρατηγικούς στόχους των Αμερικανών, έστω και αν διαφωνούσε ένα μεγάλο μέρος της ευρωπαϊκής κοινής γνώμης με τη στήριξη των διαφόρων δικτατοριών και τις ψυχροπολεμικές υπερβολές. Καταλάβαινε, όμως, κάποιος ποιο ήταν το καθαρό συμφέρον πίσω από κάθε επέμβαση και απόφαση.

Τώρα τα πράγματα είναι πάρα πολύ μπερδεμένα. Η Αμερική ξόδεψε πολύτιμο κεφάλαιο όταν ο υιός Μπους έκανε το μεγάλο λάθος να εισβάλει στο Ιράκ. Έχασε αξιοπιστία με τα ψέματα της CIA για τα όπλα μαζικής καταστροφής που υποτίθεται ότι είχε ο Σαντάμ και ενεπλάκη σε έναν πόλεμο χωρίς σαφή στρατηγική εξόδου. Οι ΗΠΑ δεν κέρδισαν τίποτα απολύτως στο Ιράκ.

Όταν πάλι άρχισε η περίφημη Αραβική Άνοιξη η Ουάσιγκτον συνεθλίβη ανάμεσα σε αντιφατικούς υπολογισμούς. Από τη μία της άρεσε η ορμητική έλευση της δημοκρατίας στις μουσουλμανικές χώρες. Από την άλλη καταλάβαινε πόσο επικίνδυνη και αποσταθεροποιητική ήταν η απελευθέρωση μεγάλων μαζών πεινασμένων μουσουλμάνων

Πάνω απ' όλα τα... "Παιδιά"...

Δύο ημέρες πριν από τον αγιασμό στα σχολεία, οι πρόεδροι των ΕΛΜΕ συνεδριάζουν με τα μέλη του δ.σ. της ΟΛΜΕ προκειμένου να αποφασίσουν τη μορφή των κινητοποιήσεων στις οποίες θα προχωρήσουν οι καθηγητές.
Οι 62 από τις συνολικά 88 Ενώσεις Λειτουργών Μέσης Εκπαίδευσης (ΕΛΜΕ) έχουν υπερψηφίσει πρόταση για απεργιακές κινητοποιήσεις, χωρίς ωστόσο να έχει καθοριστεί η μορφή δράσης.
Στην σημερινή συνεδρίαση αναμένεται να αποφασιστεί εάν οι καθηγητές θα προχωρήσουν σε πενθήμερες επαναλαμβανόμενες απεργίες (πρόταση της παράταξης που πρόσκειται στον ΣΥΡΙΖΑ - τρεις έδρες στο δ.σ.), απεργία διαρκείας (ΑΝΤΑΡΣΥΑ - δύο έδρες), 48ωρη απεργία, 12-13 Σεπτεμβρίου (πρόταση των παρατάξεων που πρόσκεινται στη ΝΔ και το ΚΚΕ - τρεις και δύο έδρες αντίστοιχα) ή δύο 48ωρες απεργίες, 18-19 και 25-26 Σεπτεμβρίου (ΠΑΣΟΚ - μία έδρα).
«Όχι» Αρβανιτόπουλου σε επιστράτευση
Πάντως, ο υπουργός Παιδείας Κωνσταντίνος Αρβανιτόπουλος, σε συνέντευξή του σε κυριακάτικη εφημερίδα, απέκλεισε κατηγορηματικά το ενδεχόμενο επιστράτευσης των εκπαιδευτικών.
Μιλώντας στον «Τύπο της Κυριακής» ο κ. Αρβανιτόπουλος ανέφερε πως τον Ιούνιο «η επιστράτευση κρίθηκε αναγκαία όταν απειλήθηκε η διεξαγωγή των Πανελλαδικών Εξετάσεων, δηλαδή το δημόσιο συμφέρον» ενώ για τώρα απάντησε ξεκάθαρα «όχι».
Έστειλε παράλληλα μήνυμα στους εκπαιδευτικούς σημειώνοντας ότι «η ελληνική οικογένεια σηκώνει αρκετά βάρη και το τελευταίο που χρειάζεται είναι να προστεθούν επιπλέον βάρη, αγωνίες και ανασφάλεια, όσον αφορά στη μόρφωση των παιδιών».

πηγή

Οι (εβραϊκής καταγωγής) υπουργοί εξωτερικών των ΗΠΑ Τζον Κέρι και Γαλλίας Λοράν Φαμπιούς, συμφώνησαν ότι ο Άσαντ είναι «ο νέος Χίτλερ»

Ο εβραϊκής καταγωγής υπουργός εξωτερικών των ΗΠΑ, John Kerry, βρίσκεται σε ταξίδι τεσσάρων ημερών στην Ευρώπη για να διατάξει τους Ευρωπαίους να συναινέσουν στις απαιτήσεις των φυλετικών του αδελφών και να αρχίσουν οι βομβαρδισμοί στη Συρία αμέσως.
Χθες συναντήθηκε με τον «Γάλλο ομόλογό του» - υπουργό Εξωτερικών Laurent Fabius, εβραϊκής καταγωγής, ο οποίος τυχαίνει και αυτός να βιάζεται να προχωρήσει η μαζική δολοφονία στη Συρία.

Το BBC ανέφερε τα ακόλουθα σχετικά με τη συνάντηση των δύο εβραϊκής καταγωγής υπουργών:
Επαναλαμβάνοντας μια φράση που χρησιμοποίησε νωρίτερα μέσα στην εβδομάδα, ο κ.

Ο σοσιαλισμός που δεν θέλαμε Συμβολικές χρήσεις του ριζοσπαστισμού στη Μεταπολίτευση

Διαβάστε το. Θα βγάλετε τα δικά σας συμπεράσματα. Ο.Π.

του Π. Παναγιωτόπουλου, επίκουρου καθηγητού.
Η ιδιορρυθμία της Ελλάδας του ’80 όπως αυτή εκφράστηκε ηγεμονικά από το Πασοκ στην εξουσία, έχει μελετηθεί, αναλυθεί, συζητιέται σήμερα στην συγκυρία της χρεοκοπίας. Για άλλους είναι η επάρατη φάση της μεταπολίτευσης, της οποίας οι μεταστάσεις απέβησαν μοιραίες το 2010˙ για άλλους είναι η χρυσή εποχή του αναίμακτου ριζοσπαστισμού. Θα έλεγα του δωρεάν σοσιαλισμού και κάποιας εθνικής και πολιτικής ταχυδακτυλουργίας, που μπορεί με την δύναμη της απόφασης και την λαϊκή στήριξη να επαναληφθεί.

Στην πλούσια πάντως βιβλιογραφία, στη γνώση που προσφέρει η έρευνα και ο πολιτικός αναστοχασμός για την περίοδο, θα πρέπει, κατά τη γνώμη μου, να προσθέσουμε την αξία ενός πολύ σημαντικού πολιτισμικού προϊόντος. Αναφέρομαι στην κορυφαία κωμωδία του ελληνικού κινηματογράφου των τελευταίων δεκαετιών, την ταινία «Βίος και πολιτεία» του Νίκου Περράκη. Μια ταινία ακραίας κοινωνιολογικής ακρίβειας, που με λεπτότητα περιγράφει το πασοκικό παράδοξο. Αυτό που συνθηματικά όρισα ως τον «σοσιαλισμό που δεν θέλαμε». Σε αυτήν, ένα παιδί της Τασκένδης, ο Καραμαζόφ, στέλεχος του Τοε απειλεί να ανατινάξει τις δορυφορικές εγκαταστάσεις, στερώντας το λαό από τη μετάδοση του τελικού του μουντιάλ, στο οποίο φυσικά αγωνίζεται η Ελλάδα. Ο ίδιος έχει συστήσει μια μονοπρόσωπη τρομοκρατική οργάνωση χαμηλής έντασης, που από μια εκσυγχρονιστική αφετηρία, ασκεί κριτική σε μια διακυβέρνηση που βυθίζεται στην ανομία, τη διαπλοκή και που εγκαταλείπει την παραγωγή και την καινοτομία. Δύο σκηνές θα αναφέρω για να μην

Η παγίδα των συνομιλιών του Μάθιου Νίμιτς για το Σκοπιανό

Συναντήσεις σε Αθήνα και Σκόπια θα έχει ο πρέσβης Μάθιου Νίμιτς, προσωπικός απεσταλμένος του Γ.Γ. των Ηνωμένων Εθνών, προκειμένου να επαναρχίσει τις συνομιλίες ανάμεσα σε Ελλάδα και Σκόπια.
Σύμφωνα με ανακοίνωση της Γραμματείας του ΟΗΕ, ο κ. Νίμιτς θα ταξιδέψει στην περιοχή κατά την περίοδο 9 έως 11 Σεπτεμβρίου 2013, για συναντήσεις στην Αθήνα και στα Σκόπια, όπου θα συναντηθεί με ανώτερους κυβερνητικούς αξιωματούχους των δύο χωρών για να συνεχίσουν τις συζητήσεις με σκοπό την εξεύρεση μιας «αμοιβαίας αποδεκτής λύσης» στο θέμα του ονόματος.
Πρόκειται για μια από τις δεκάδες πανομοιότυπες ανακοινώσεις του ΟΗΕ για τις ενέργειες του κ. Νίμιτς, όπως θα πρόκειται επίσης για υποβολή κάποιας από τις πανομοιότυπες προτάσεις του, οι οποίες δεν γίνονται αποδεκτές, άλλοτε από την μια πλευρά, άλλοτε και από τις δύο.
Με το παρόν σημείωμα, θέλουμε να επιστήσουμε την προσοχή στους ενδιαφερομένους Έλληνες ότι σε μια από τις προτάσεις του, υπάρχει παγίδα και πρέπει να προσεχθεί ιδιαίτερα, τώρα μάλιστα με την μανία των αποκρατικοποιήσεων των πάντων που μας κατέλαβε, και σε περιπτώσεις ακόμη που θίγουν εθνικά συμφέροντα (Οι Τούρκοι, μέσω Ελλήνων επιχειρηματιών, θέλουν να αγοράσουν και το «Πυθαγόρειο» λιμάνι της Σάμου, για να προστεθεί στα άλλα δύο. Το υπουργείο Εθνικής Άμυνας είναι αντίθετο, αλλά κανείς δεν ξέρει ποια θα είναι η τελική απόφαση).
Η επιθυμία της ελληνικής κυβέρνησης είναι να προβεί και σε ιδιωτικοποιήσεις των αεροδρομίων της χώρας. Ειδικά, υπενθυμίζουμε πως είχε γίνει λόγος για μετονομασία του

Ελλάδα προς Τουρκία: Εκεί που ήμουν θάρθεις...

του Κώστα Στούπα


Η εβδομάδα που πέρασε είχε μια από τις θετικότερες ειδήσεις της τελευταίας τριετίας σ’ ό,τι αφορά την απαγκίστρωση της χώρας από τη δίνη της κρίσης χρεοκοπίας.
Πρόκειται για τα στοιχεία που ανακοίνωσε η στατιστική υπηρεσία όπου κατά το δεύτερο τρίμηνο η μείωση του ΑΕΠ αντί του προβλεπόμενου 4,6% ήταν 3,8% . Η αυξημένη τουριστική κίνηση είχε σημαντική συνεισφορά στην εξέλιξη αυτή...
Η τουριστική οικονομία είναι ένας από τους τομείς που το αντιπαραγωγικό δημόσιο δεν μπορεί να εμπλακεί όσο σε άλλους τομείς και διασώζεται της καταστροφής. Αν υπήρχε μια κρατική αεροπορική εταιρεία και τα ξενοδοχεία ήταν επίσης υπό κρατική διαχείριση τα πράγματα θα ήταν και εκεί διαφορετικά και οι δαπάνες θα ήταν μεγαλύτερες από τα έσοδα...
Η εξέλιξη αυτή είναι ιδιαίτερα θετική, αλλά το όλο εγχείρημα παραμένει εύθραυστο τόσο γιατί στο εσωτερικό οι μεταρρυθμίσεις καθυστερούν όσο και γιατί στο εξωτερικό υπάρχουν εξελίξεις τις οποίες αυτή τη στιγμή η κοινή γνώμη και οι επαΐοντες της οικονομίας και πολιτικής φαίνεται να υποτιμούν.
Η κοινή γνώμη εγχώρια και διεθνής έχει στραμμένη την προσοχή της στις εξελίξεις στην Συρία. Ο μεγαλύτερος κίνδυνος όμως περικλείεται από μια πιθανότητα κατάρρευσης της Τουρκίας με ανάλογες επιπτώσεις αρνητικές και θετικές με όσες γειτονικές οικονομίες υπάρχει συσχέτιση...
Η Τουρκία στο κόκκινο πάλι
Η Τουρκία μετά τη χρεοκοπία των αρχών της περασμένης δεκαετίας ακολούθησε αρκετά

Μια βόμβα στα χέρια των ΗΠΑ

Του Γιάννου Χαραλαμπίδη

Ο νέος γεωπολιτικός χάρτης με κέντρο την ενέργεια

Ποια ανταλλάγματα θα ζητήσει η Τουρκία από την Ουάσιγκτον για τη στήριξή της στην κρίση της Συρίας, και οι σχέσεις Κύπρου, Ισραήλ, Ελλάδας και Αιγύπτου

ΤΟ ΘΕΜΑ των Βάσεων, η κρίση, το ΝΑΤΟ και η στάση της Κύπρου

Το ζητούμενο δεν είναι μόνο οι στρατιωτικές επιχειρήσεις των ΗΠΑ σε βάρος στόχων επί του καθεστώτος Άσαντ ή ακόμη και σε βάρος αντικαθεστωτικών Τζιχατιστών. Το ζητούμενο είναι και κάτι άλλο: Εάν η Κύπρος θα έχει οφέλη ή ζημιές σε αντιδιαστολή με τις ζημιές και τα οφέλη που θα έχει η Τουρκία σε γεωστρατηγικό και γεωπολιτικό επίπεδο. Χωρίς αυτό να σημαίνει ότι δεν ενδιαφέρουν οι ευρύτερες μεταβολές που μπορούν να προκύψουν και σχετίζονται με το Ισραήλ και την Αίγυπτο και τις σχέσεις τους τόσο με την Κύπρο όσο και με την Τουρκία, η οποία θα πρέπει να τονιστεί ότι, μετά το όχι της Βρετανίας στην άμεση εμπλοκή της σε στρατιωτικές επιχειρήσεις, εμφανίστηκε ως ο πιο στενός σύμμαχος των ΗΠΑ.

Η αναθεωρητική πολιτική της Άγκυρας

Σύμφωνα με διπλωματικές πηγές η Τουρκία προτίθεται να ζητήσει από τις ΗΠΑ, για τη στήριξή της στη κρίση της Συρίας, τα εξής ανταλλάγματα:

1. Να μη δημιουργηθεί κουρδική αυτόνομη περιοχή στη Συρία.

2. Να ασκεί επιρροή επί του καθεστώτος που θα προκύψει, εάν και όταν πέσει ο Άσαντ.

3. Να εισπράξει ανταλλάγματα στο Κυπριακό και δη στην υπογραφή λύσης επί τη βάσει του σχεδίου Ανάν καθώς και στο ζήτημα του φυσικού αερίου, στο πλαίσιο της διευθέτησης του προβλήματος.

Οι άξονες αυτοί εμπίπτουν στη λογική της τουρκικής αναθεωρητικής πολιτικής, που

Πολυπολιτισμικότητα και Ευρώπη στο μικροσκόπιο…

«Δεῦτε καὶ καταβάντες συγχέωμεν αὐτῶν ἐκεῖ τὴν γλῶσσαν, ἵνα μὴ ἀκούσωσιν ἕκαστος τὴν φωνὴν τοῦ πλησίον». Γεν. 11,7

Η ιστορία ξεκινάει από πολύ παλιά. Σύμφωνα με την Παλαιά Διαθήκη οι άνθρωποι στην αρχή μιλούσαν όλοι την ίδια γλώσσα. Θέλησαν κάποτε να δείξουν στο Θεό πως μπορούν να τον φτάσουν. Ξεκίνησαν να χτίζουν έναν Πύργο μεγάλο που θα έφτανε στο Θεό. Ο Θεός οργισμένος από την αλαζονεία τους, προκάλεσε σύγχυση αλλάζοντας τη γλώσσα που μιλούσαν σε διαφορετικές για τον καθένα. Έτσι οι άνθρωποι δε μπορούσαν να συνεννοηθούν και παράτησαν το χτίσιμο του Πύργου…

Γράφει ο Βασίλης Παπαγιαννίδης (φοιτητής νομικής)

Στη συνέχεια χωρίστηκαν ανά γλώσσα και έζησαν χωριστά μεγαλουργώντας και θεμελιώνοντας διαφορετικούς πολιτισμούς. Ένα έθνος δεν είναι μια γενική και αφηρημένη έννοια. Ένα έθνος είναι το σύνολο αυτών των ανθρώπων που έχουν κοινή γλώσσα, θρησκεία, ήθη και έθιμα, αξίες. Και τα χρηστά κοινωνικά ήθη διαφέρουν από έθνος σε έθνος. Αρχικά τα έθνη δεν ήταν ανεξάρτητα. Ήταν επαρχίες αυτοκρατοριών. Μοναδική εξαίρεση ήταν οι ελληνικές πόλεις-κράτη του 5ου και 4ου π.Χ. αιώνα. Σύντομα όμως και αυτές έγιναν τμήμα πρώτα της Αυτοκρατορίας του Αλεξάνδρου και στη συνέχεια της Ρωμαϊκής.



Τα έθνη όμως ταυτίστηκαν με την έννοια του κράτους με τη Συνθήκη της Βεστφαλίας το 1648 όταν άρχισε να παρουσιάζεται το φαινόμενο του έθνους-κράτους. Έτσι στη Γαλλία ζούσαν Γάλλοι, στη Γερμανία Γερμανοί κτλ. Η οριστική διάλυση των αυτοκρατοριών στην Ευρώπη έγινε το 1918 οπότε και κάθε έθνος απέκτησε μια κρατική υπόσταση.

Μετά δε το Β’ Παγκόσμιο Πόλεμο διαλύθηκαν ουσιαστικά και τα αποικιακά κράτη… Και φτάσαμε στον 21ο αιώνα και στα σύγχρονα πρότυπα. Νέα πρότυπα. Διαφορετικά πρότυπα που προωθούν ένα νέο φαινόμενο: αυτό του Πολυπολιτισμού. Δηλαδή σε ένα κράτος να

Η θηλυκοποίηση των Δυτικών κοινωνιών και των Ελίτ

Ο παιδίατρος Aldo Naouri γράφει: «Η κοινωνία υιοθέτησε ολοκληρωτικά, χωρίς όρια και ισορροπία, θηλυκές αξίες.». Το μαρτυρούν η υπεροχή της οικονομίας έναντι της πολιτικής, η κατανάλωση έναντι της παραγωγής, η υποχώρηση της εξουσίας σε σχέση με το «διάλογο», αλλά και το άγχος για την προστασία του «μωρού» (υπερεκτιμώντας την λέξη)• οι διαφημίσεις των εσωρούχων και οι εξομολογήσεις στα τηλεοπτικά σόου, η μόδα του ανθρωπισμού και η ελεημοσύνη διαμέσου της τηλεόρασης• η συνεχής έμφαση πάνω στα σεξουαλικά, αναπαραγωγικά και υγιεινιστικά προβλήματα, η εμμονή της εμφάνισης και η περιποίηση του εαυτού• η θηλυκοποίηση ορισμένων επαγγελμάτων: καθηγήτριες, δικαστίνες, ψυχολόγοι, κοινωνικοί λειτουργοί• η σπουδαιότητα της εργασίας στα μέσα επικοινωνίας και στις υπηρεσίες, η εξάπλωση στρογγυλεμένων φορμών από την βιομηχανία, η μόδα της ιδεολογίας της θυματοποίησης• ο πολλαπλασιασμός των οικογενειακών συμβούλων, η ανάπτυξη του εμπορίου των συγκινήσεων και της ευσπλαχνίας• η νέα αντίληψη της δικαιοσύνης που την καθιστά όχι πια μέσο για μια δίκαιη κρίση, αλλά για να αποζημιώσει το πόνο των θυμάτων (ώστε να «επεξεργαστούν το πένθος» και να «ξαναφτιάξουν μια ζωή»)• η μόδα της οικολογίας και των «εναλλακτικών φαρμάκων», η γενίκευση των αξιών του εμπορίου• η θεοποίηση του ζευγαριού και των προβλημάτων του• το γούστο για την «διαφάνεια» και του να «αναμιγνύεσαι», χωρίς να ξεχνάμε και τα κινητά τηλέφωνα ως αναπλήρωση του ομφάλιου λώρου• τέλος η ίδια η παγκοσμιοποίηση, που τείνει να καθιερώσει ένα κόσμο ροών και εισροών χωρίς σύνορα

Πάντα και παντού ίδιοι οι αργόστροφοι αριστερόστροφοι...Η φλόγα του λαϊκισμού ήταν κόκκινη!

της ΞΕΝΙΑΣ ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΥ, Πολιτικού Επιστήμονος

Οι απουσίες μεγάλου αριθμού βουλευτών στο εξωτερικό άλλαξαν τις πλειοψηφίες, και το ΑΚΕΛ μαζί με την ΕΔΕΚ βρέθηκαν ξαφνικά αντιμέτωποι με τον ίδιο τους τον λαϊκισμό.

Από τις αρχές της εβδομάδας το ΑΚΕΛ ετοιμαζόταν για τη μεγάλη αντι-μνημονιακή του φιέστα καλώντας τον κόσμο σε μαζικές και δυναμικές κινητοποιήσεις έξω από τη Βουλή των Αντιπροσώπων τη στιγμή που θα ψηφίζονταν τα σχετικά νομοσχέδια. Επί της ουσίας, είχαν ήδη ειλημμένη απόφαση να απορρίψουν τα μνημονιακά νομοσχέδια με πρόσχημα μιαν αόριστη επιχειρηματολογία για δήθεν προστασία του συνεργατισμού, δίχως βεβαίως να έχουν κάτι άλλο διαφορετικό να προτείνουν πέρα από την ανακεφαλαιοποίηση των ιδρυμάτων από την εκταμίευση της επόμενης δόσης.

Έτσι το ΑΚΕΛ θεώρησε ότι δημιούργησε το τέλειο σκηνικό όπου ανέξοδα και «ηρωικά» θα καταψήφιζαν τα νομοσχέδια, στηριζόμενοι βεβαίως στο ότι ΔΗΣΥ και ΔΗΚΟ θα σχημάτιζαν πλειοψηφία. Το σχέδιο ήταν άψογο και θα λειτουργούσε όντως υπέροχα, με την βασική

Τα μοιραία ψέματα και οι «τιμωρημένες» αλήθειες

Μπορεί ο στόχος του πρωτογενούς πλεονάσματος να έχει λοιδορηθεί (δικαιολογημένα από τον λαό που στενάζει και προπαγανδιστικά από όσους δεν θεωρούν δα και σπουδαίο πράγμα να ξοδεύουμε περισσότερα από όσα κερδίζουμε), αλλά η πραγματικότητα είναι αυτή:
Ότι δεν μπορούμε να ξοδεύουμε συνεχώς από τα δανεικά, διότι κάποτε τα δανεικά τελειώνουν και μένουν μόνο χρέη.
Και τώρα βρισκόμαστε σ’ αυτό το σημείο – ό,τι και να λέει ο κ. Τσίπρας και όσες περιγραφές ουδέτερου παρατηρητή κι’ αν κάνει, σκιαγραφώντας την οικτρή κατάσταση στην οποία έχουμε περιέλθει και την οποία όλοι γνωρίζουν και αναγνωρίζουν.
Το πρόβλημα στην Ελλάδα είναι πως το λεγόμενο πολιτικό σύστημα (με δεδομένη την «εκπαίδευση» του λαού στο ρουσφέτι και στην υποσχεσιολογία) συστηματικά μοίραζε υποσχέσεις με δανεικά.
Και η Θεσσαλονίκη υπήρξε πάντοτε ο κατ’ εξοχήν τόπος της υποσχεσιολογίας – σε σημείο να εξελιχθεί σε… Θασσαλονίκη!
Και τι δεν έχουμε ακούσει εδώ και σαράντα χρόνια.
Εξαγγελίες για όλες τις κοινωνικές τάξεις, μεταρρυθμίσεις, επενδύσεις, ανάπτυξη, χάρτες σύγκλισης, κοινωνικά πακέτα (τα θυμάστε 7,3 δις της «Χάρτας Σύγκλισης» και τα 2,5 δις του «Κοινωνικού Πακέτου» του επανεμφανισθέντος μεγάλου τιμητού Κ. Σημίτη, το 2003, στην τελευταία του απεγνωσμένη προσπάθεια να κρατηθεί στην εξουσία – χωρίς πάντως να εγγράψει τα 2,5 δις στον προϋπολογισμό του 2004), ΟΝΕ, αυξήσεις, εθνικές συντάξεις, ευνοϊκές ρυθμίσεις για πολύτεκνους και τρίτεκνους.
Και κάθε φορά η συμπρωτεύουσα μετατρέπεται σε ξέφραγο αμπέλι, με τους διαδηλωτές να

Πάπας προς Πούτιν: Μην δημιουργήσεις πρόβλημα στο σχέδιο της χιλιετίας

«Τον πάπα να καταράσθε, διότι αυτός θα είναι η αιτία», είχε πει ο Πατροκοσμάς ο Αιτωλός, όταν θέλησε να αναφερθεί σε μία σκοτεινή περίοδο της ανθρωπότητας, στην οποία η Ελλάδα θα υπέφερε…
Και όπως φαίνεται, ο νέος Πάπας παρουσιάζει ιδιαίτερα «χαρακτηριστικά», αφού είναι –τουλάχιστον- διπρόσωπος και για πολλούς εκφραστής του σκοταδισμού, του νεοταξισμού και της παγκοσμιοποίησης.

Είναι απίστευτο το γεγονός ότι, παρ' όλο που έγινε λόγος για την επιστολή αυτή σε αρκετά δημοσιεύματα, δεν συζητήθηκε - αναλύθηκε ακόμη από κανένα δημοσιογράφο σε κανένα μέσο ενημέρωσης (και μάλλον δεν προβλέπεται να γίνει κάτι τέτοιο).

Μέσω της επιστολής αυτής, ο Πάπας αναλαμβάνει τον ρόλο φερέφωνου των παγκοσμιοποιητών και υπενθυμίζει στον Ορθόδοξο Πούτιν ότι θα πρέπει να αφήσει το πεδίο ελεύθερο στους «διεθνείς οικονομικούς οργανισμούς», όπως τους αποκαλεί, να ολοκληρώσουν το έργο τους «στα πλαίσια των στόχων του Σχεδίου της Χιλιετίας» (του ΟΗΕ)! (να σημειώσουμε στο σημείο αυτό πως ο όρος «στόχοι του Σχεδίου της Χιλιετίας» δεν είναι άγνωστος στους Έλληνες, αφού ο πρώην πρωθυπουργός Γιώργος Α. Παπανδρέου αναφέρθηκε συχνά σε αυτόν, με ενθουσιασμό, στις ομιλίες του ως πρωθυπουργός).
Ο Πάπας προειδοποιεί έμμεσα (αλλά με σαφήνεια και θράσος) τον Πούτιν να αφήσει τη Συρία ανυπεράσπιστη, για να αποφευχθεί μια παγκόσμια σύρραξη. Αν ο

Τί ρόλο παίζει ἡ «κυρία» Ρεπούση;

Κατά την γνώμη μου κάνει λαθος συλλογισμό  ο δημοσιολόγος- συγγραφέας και τουρκολόγος κ. Ν. Χειλαδάκης αναρωτώμενος για τον ρόλο που παίζει η Ρεπούση. Πιστεύω ότι αυτό που θα έπρεπε να ρωτήσει είναι αν η εν λόγω ακατανόμαστη είναι πράγματι κυρία. Μια γυναίκα που μπήκε στην Βουλή των Ελλήνων χάρις σε έναν άθλιο εκλογικό νόμο με μόλις 1600 ψήφους και, αντί να έχει επίγνωση της γελοιότητάς της και της κακομοιριάς της, προκαλεί βάναυσα την πλειοψηφία του ελληνικού λαού με τις καλά μελετημένες «περισπούδαστες» θέσεις της μόνο και μόνο για να εξυπηρετεί τα εχθρικά προς τους Έλληνες και την Ελλάδα αφεντικά της, δεν νομίζω ότι δικαιούται τον τίτλο της κυρίας είτε εκτός, είτε εντός εισαγωγικών. Θα μου πεις ότι  όταν το κυρία μπαίνει σε εισαγωγικά μάλλον υπονοεί το αντίθετο αλλά το θέμα δεν είναι να το υπονοεί. Το θέμα είναι να της λέει κανείς κατάμουτρα την γνώμη του γι αυτήν. Να της εκδηλώνει με κάθε τρόπο την περιφρόνηση προς το πρόσωπό της, την ιδιότητά της και γενικά την προσωπικότητά της χαρακτηρίζοντάς την ανάλογα. Υπάρχουν πάμπολλα  επίθετα  που θα μπορούσαν άνετα να αντικαταστήσουν το «κυρία» όταν αναφέρεται κανείς στο «πράγμα» Ρεπούση. Εσείς πάντως διαβάστε στην συνέχεια το κείμενο του κυρίου Χειλαδάκη από το «Ρωμαίικο Οδοιπορικό» . Οδυσσεύς Πάτσης


Γράφει ὁ Νίκος Χειλαδάκης,
Δημοσιογράφος-Συγγραφέας-Τουρκολόγος
Εἶναι γνωστὴ ἡ μέθοδος τῆς ψυχολογικῆς προετοιμασίας ἑνὸς λαοῦ γιὰ νὰ μπορέσει νὰ ἀποδεχτεῖ χωρὶς μεγάλες ἀντιδράσεις κάποια μέτρα ποὺ σκοπὸ ἔχουν τὴν πλήρη ἀποταύτισή του καὶ τὴν πολτοποίησή του, ἔτσι ὥστε νὰ παραδοθεῖ ἀμαχητὶ σὲ ὅλες τὶς καταστροφικὲς γιὰ τὸ μέλλον του ἐπιλογὲς τῆς Νέας Τάξης Πραγμάτων. Ἐκσφενδονίζουμε μία προωθημένη πρόταση καὶ καταγράφουμε τὶς ἀντιδράσεις. Στὴ συνέχεια ἐπανερχόμαστε ὅλο καὶ πιὸ συχνὰ καὶ καλλιεργοῦμε τὸ ἔδαφος γιὰ τὴν «ὁμαλὴ» ὑλοποίησή της. Στὴν περίπτωσή μας, ἡ μέθοδος τῆς σταδιακῆς ψυχολογικῆς προετοιμασίας ἀποταύτισης, κινεῖται παράλληλα μὲ τὴν μέθοδο τοῦ Σὸκ καὶ Δέος. Στὸ Σὸκ καὶ Δέος ἐφαρμόζεται ἀπότομα ἡ καθετὴ καὶ ἀμείλικτη ἐφαρμογὴ οἰκονομικῶν μέτρων ἐξουθένωσης καὶ ἐξαθλίωσης τοῦ κόσμου, ὁ ὅποιος μένει ἐμβρόντητος

Το χρηματοδοτικό κενό κάνει πιο... «καινό» τον Σαμαρά

Κων/νος Μανίκας
Οικονομολόγος – Ψυχολόγος

Αναπόφευκτα χρηματοδοτικά κενά, προκαθορισμένα δημοσιονομικά κενά και η ανάγκη για καινές πολιτικές κινήσεις που θα αποτελέσουν το ρουά-ματ σε με παρτίδα με παγίδες αλλά και μπλόφες που οδηγείται νομοτελειακά στο τέλος της το πολύ ως το επόμενο καλοκαίρι. Αν αποκρυπτογραφήσει κανείς τα μηνύματα των τελευταίων εξελίξεων μάλλον θα καταλήξει στο συμπέρασμα ότι ο μνημονιακός κύκλοςοδηγείται ταυτόχρονα σε τέλμα και σε τέρμα. Αυτό που διαμορφώνεται πλέον είναι οι συνθήκες της επόμενης μέρας γι’ αυτό και οι αποφάσεις των επόμενων μηνών θα είναι πιο καθοριστικές από κάθε άλλες.
Το χρηματοδοτικό κενό προκύπτει από τις καθυστερήσεις στις αποκρατικοποιήσεις κι από την ανάγκη αποπληρωμής ομολόγων. Μοιάζει δύσκολο σε κάποιους να κατανοήσουν ότι ένα τέτοιο τεχνικό ζήτημα δεν αποτελεί δημοσιονομική απόκλιση για να χρειάζεται οποιοδήποτε νέο μέτρο από πλευράς μας. Οι εμμονές τους κάνουν να βλέπουν στις δηλώσεις Ευρωπαίων αξιωματούχων για νέα μέτρα (εννοώντας μέτρα χρηματοδοτικής στήριξης της Ελλάδας), ανύπαρκτες δημοσιονομικές παρεμβάσεις.
Η χρήση έστω και ενός μέρους του αδιάθετου ποσού για την ανακεφαλαιοποίηση των τραπεζών σε συνδυασμό με αποφάσεις είτε για μετακύλιση της αποπληρωμής συγκεκριμένων εκδόσεων ομολόγων, είτε για αναπτυξιακή στήριξη από τα διαρθρωτικά

Τα 66 ακίνητα του Μιλτιάδη Βαρβιτσιώτη του Ιωάννου βεβαίως βεβαίως...

από τον «Κοινό Παρονομαστή»

Στις εκλογές του 2012, ο Μιλτιάδης Βαρβιτσιώτης πήρε 19.630 σταυρούς για να μπορεί …να βγάζει αποφάσεις ( ΦΕΚ Β 1772/23-7-2013 ) με το οποία αυξάνει τα ναύλα των ακτοπλοϊκών εισιτηρίων, αλλά και να δηλώνει πριν λίγες ημέρες πως : “Όποιος δεν έχει για το χαράτσι να πουλήσει το σπίτι του”. Φυσικά αυτοί οι πελατειακοί ψήφοι (συμβαίνει στον κοινοβουλευτισμό ) τον εξουσιοδοτούν να λέει επίσης.. ο υιός Μιλτιάδης Βαρβιτσιώτης πως : είναι δικαίωμα του καθενός να καίει την Σημαία !
Ας δούμε λοιπόν και τα περιουσιακά στοιχεία του υιού Βαρβιτσιώτη, ναι του πολιτικού που χιλιάδες Έλληνες επιλέγουν να τους αντιπροσωπεύει στην βουλή και ας αναλογισθούμε μετά: Φταίνε μόνο οι πολιτικοί εκπρόσωποι του κοινοβουλευτισμού που βούλιαξε και εξαθλιώθηκε η Ελλάς η έχουν τεράστιο μερίδιο ευθύνης και οι πολίτες που εξουσιοδοτούν με την ψήφο πολιτικούς σαν τον Μιλτιάδη Βαρβιτσιώτη αλλά και πριμοδοτούν την

Όταν το «εγώ την δουλειά μου κάνω» γίνεται «φονικό για τον Πολίτη»

γράφει ο Γιώργος Ανεστόπουλος

Η κοινωνία/πολιτεία υποτίθεται πως οργανώνεται με τρόπο που να παρέχει συνθήκες ανθρώπινες στη ζωή των Πολιτών της.
Στα πλαίσια αυτά, αναλαμβάνεται από τον καθένα ή ανατίθεται στον καθένα κάποιο έργο που υποτίθεται πως πρωτίστως θα συμβάλλει σ’ αυτό.
Είτε μιλάμε για Δημόσιο είτε για ιδιωτικό τομέα.
Φαντάσου να προσπαθούσες πχ να πουλήσεις κάτι που θα έκανε πιο δύσκολη και αφόρητη τη ζωή του Πολίτη. Δεν έχει νόημα. Κανείς δεν θα το αγόραζε. Απλά.
Αντίστοιχα και με το Δημόσιο/Πολιτεία. Έχει νόημα η προσφορά του εργαζομένου μόνον όταν προσφέρει κάτι καλό στο κοινωνικό σύνολο. Και όχι όταν προσφέρει κάτι κακό.
Σαφώς και ο βασικός σκοπός όλων είναι η «προστιθέμενη αξία». Εύσχημος τρόπος να αποκαλέσεις το «κέρδος».
Όταν όμως αυτό μετατρέπεται σε «αισχροκέρδεια», κέρδη των λίγων εις βάρος του κοινωνικού συνόλου και φιλοτομαρισμός των «εκλεκτών», εκεί αρχίζουν να βαλτώνουν τα πάντα.
Γιατί αυτό θα έρθει μόνον με διαφθορά και αφόρητη συμπεριφορά εναντίον των Πολιτών.
Κι εκεί, όταν αρχίζουν οι διαμαρτυρίες των καταδυναστευόμενων Πολιτών η «δικαιολογία» είναι πάντα έτοιμη.
«Εγώ την δουλειά μου κάνω κύριε»...
Σ’ ένα ηθικό περιβάλλον, σαφώς και δεν θα υπήρχε κανένα ψεγάδι σε μια τέτοια απάντηση.
Εάν αυτός που την χρησιμοποιεί ως «απάντηση» είχε πίσω του μια ενάρετη κατάσταση, ένα

Αναπόφευκτες συγκρίσεις...

Ο Τζων Κέρι ως διαδηλωτής
Κατά του Πολέμου

                                       

Ο υφυπουργός Τζων Κέρι
ΥΠΕΡ του πολέμου

                                       

πηγή

Ε όχι και ακραίοι οι ΟΛΜΕδες...

από το antilogos-gr




Γιατί Ακραίοι ;;;
Επειδή τα παιδιά του λαού ΔΕΝ θα πηγαίνουν σχολείο ;;;
Ή ...
Μήπως γιατί θα δουλέψουν καλύτερα τα φροντιστήρια;;;

Οι κοτσιδάκηδες και οι τιραντάκηδες δεν δίνουν δεκάρα για τους μαθητές...
Υποψιάζομαι ότι για μια ακόμα φορά θα φέρουν απέναντί τους την κοινωνία...

Σε τεντωμένο σκοινί ο Obama

Απ ό,τι φαίνεται, στην Ουάσινγτον το συζητούν όλοι εκτός από τον Πρόεδρο Barack Obama: Όταν το Κογκρέσο κληθεί να ψηφίσει για τη στρατιωτική επέμβαση στη Συρία, ο αμερικανός Πρόεδρος θα βρίσκεται μεταξύ φθοράς και αφθαρσίας, επισημαίνει σε ανάλυσή του το Reuters , καταλήγοντας πως εάν η πρόταση Obama καταψηφιστεί από το Κογκρέσο - ενδεχόμενο καθόλου αμελητέο- ο Πρόεδρος θα περιοριστεί τόσο στις διεθνείς όσο και στις εσωτερικές κινήσεις του.
Σύμφωνα με την ίδια ανάλυση, το πλήγμα που θα δεχθεί θα είναι ζωτικής σημασίας, καθώς δεν έχει να αντιμετωπίσει μόνο τη Συρία αλλά και την πυρηνική δραστηριότητα σε Ιράν και Βόρειο Κορέα, έναν ακόμη γύρο με τους ρεπουμπλικανούς για ζητήματα δημοσιονομικού χαρακτήρα, το νομοσχέδιο για τη μετανάστευση κλπ.
"Το όχι από το Κογκρέσο θα ήταν καταστροφή για τον Obama" υποστηρίζει ο David Rothkopf, πρώην υπάλληλος του Κλίντον ο οποίος είναι σήμερα πρόεδρος της Garten Rothkopf , μιας διεθνούς συμβουλευτικής εταιρείας, καταλήγοντας πως θα συρρίκνωνε σε σημαντικό βαθμό τις πρωτοβουλίες που θα μπορούσε να πάρει ως το τέλος της θητείας του.
"Τεράστιο χαστούκι στον Πρόεδρο" βλέπει ενδεχόμενο "όχι" του κογκρέσου και ο George Edwards, μελετητής του Πανεπιστημίου Texas A&M University. "Θα έδενε τα χέρια του", καταλήγει. "It would seem to tie his hands."

Πηγή

Τι έγιναν, που πήγαν οι επιλεκτικά ευαίσθητοι με τον… μπαλαδόρο;

Όταν η αθλήτρια του στίβου, Βούλα Παπαχρήστου, «πόσταρε» κάτι που θεωρήθηκε ως «ρατσιστικό», χάλασε ο κόσμος και επί μέρες πολλές βαρέθηκε ο κόσμος να βλέπει στα κανάλια, σε όλες τις ζώνες, διάφορους να φωνασκούν αγανακτισμένοι. Διακομματικά. Ο πέλεκυς έπεσε δυσανάλογα βαρύς πάνω στη νεαρή αθλήτρια. Για παραδειγματισμό των υπολοίπων, είπαν κάποιοι.
Τα ίδια συνέβησαν και με τον τότε ποδοσφαιριστή της ΑΕΚ ο οποίος κατηγορήθηκε για ναζιστικό χαιρετισμό. Όσο κι αν φώναζε το παιδάκι ζητώντας συγνώμη, η αρνητική προδιάθεση ήταν δεδομένη και κανείς δεν ήθελε να ακούσει. Επιχείρησαν να του κόψουν τη μπάλα χρησιμοποιώντας ένα παιδί για να δώσουν υποτίθεται κάποιοι δημοκρατικά διαπιστευτήρια και να προβληθούν… Περιθώριο να κάνει λάθος, ή μια επιπολαιότητα ένας νέος, κανένα, ανοχή μηδενική… Τις θέσεις μας και για τα δύο περιστατικά τις είχαμε ξεκαθαρίσει. Μέγιστη βλακεία, μην προσπαθείς να τους τελειώσεις όμως, νέα παιδιά είναι.
«Δημοκρατικός παράδεισος» η Ελλάδα, ίσως επίχαιραν κάποιοι. Κι έφτασε η ώρα για μια ακόμη αθλιότητα. Ποδοσφαιριστής του ΠΑΟΚ, αλβανικής καταγωγής, εμφανίστηκε σε φωτογραφία με μπλούζα όπου πάνω του ήταν το σήμα του αιμοσταγούς UCK (αν δει κανείς και το τι γράφει μιλάει για Τσαμουριά η ανάρτηση και για Μακεδονία [εδώ μάλλον εννοεί την ΠΓΔΜ], ή κάνουμε λάθος πως λέει ότι είναι ήδη αλβανικές;), αυτού που σπονσονάρισε η αλήστου μνήμης

Το διακύβευμα

του Γιώργου Καραμπελιά

Όι Αμερικανοί και οι κολαούζοι τους ετοιμάζονται να επιτεθούν στη Συρία, με βάση ανύπαρκτα στοιχεία περί χρήσης χημικών. Αυτό γίνεται διότι οι εντολoδόχοι τους στο συριακό έδαφος χάνουν τον πόλεμο και ο συριακός λαός (κατά 70% σύμφωνα με έρευνα του ΝΑΤΟ), που στην αρχή είχε στραφεί ενάντια στο καθεστώς Άσαντ, έχει μεταστραφεί. Ο συριακός λαός έχει επιλέξει το μη χείρον.

Κάτι τέτοιο όμως θα αποτελούσε μεγάλη ήττα για την Τουρκία, μια και στη Συρία δημιουργείται ένα δεύτερο κουρδικό κράτος και οι αλεβίτες της Τουρκίας, αλληλέγγυοι στους αλαουίτες της Συρίας, έχουν αρχίσει να ξεσηκώνονται, φθάνοντας μέχρι την πλατεία Ταξίμ.
Το Ισραήλ δεν θέλει επ’ ουδενί νίκη του Άσαντ, διότι έτσι θα ενισχυόταν το σιιτικό τόξο που από το Ιράν φθάνει στη Χεζμπολάχ και τον Λίβανο, και προτιμάει τον διαμελισμό της

Ξαναφέρνουν την ψυχροπολεμική περίοδο

Μια κρίση στις αμερικανορωσικές σχέσεις που υπέβοσκε από αρκετό καιρό, βγήκε τώρα στην επιφάνεια και σκιάζει την πολιτική ατμόσφαιρα της υφηλίου. Επειδή, όπως και να το κάνουμε, «όταν κρυώνουν οι ισχυροί, βήχουν οι μικροί». Οι αφορμές για την εκδήλωσή της είναι πολλές, και μάλιστα απομακρύνθηκαν από τον συγκαλυμμένο τρόπο και έγιναν απροκάλυπτες.

Θεωρείται, πως οι σχέσεις Ομπάμα-Πούτιν διαταράχθηκαν μετά την χορήγηση ασύλου από τη Μόσχα στον πρώην σύμβουλο της NSA, Εντουαρντ Σνόουντεν. Ο Αμερικανός πρόεδρος είχε δηλώσει -και έτσι γνωρίζαμε μέχρι εχθές- ότι ακυρώνεται η κατ’ ιδίαν συνάντησή του με τον Ρώσο ομόλογό του στο περιθώριο της Συνόδου των G20, η συνάντηση όμως πραγματοποιήθηκε, με αποτέλεσμα -όπως έγραψε η Voria.gr- να συμφωνήσουν ότι... διαφωνούν για το θέμα της Συρίας.

Τόσο όμως η περίπτωση Σνόουντεν, όσο και της Συρίας δεν είναι οι μοναδικές που απομακρύνουν την μία χώρα από την άλλη. Το θέμα του φυσικού αερίου με αγωγούς να ματαιώνεται η κατασκευή τους ή η υποστήριξη της Μόσχας στο Ιράν, ακόμη δε και η

New Success Story! Μίκρυναν την Ελληνική ΑΟΖ από Καστελλόριζο προς Κύπρο.

Δεν ξέρω αν αυτό, δηλαδή ότι οι αρχαιολογικοί χώροι αν είναι νησιά δεν έχουν ΑΟΖ, είναι αλήθεια αλλά αν είναι, τότε πρόκειται για εθνική προδοσία. Θα περιμένουμε για να βεβαιωθούμε και τότε.... Στο μεταξύ διαβάστε το κείμενο από zcode-gr.blogpost.com.  Ο.Π.

Το άρθρο αυτό θα είναι σύντομο αλλά σημαντικό. Σύμφωνα με απόφαση της κυβέρνησης η Στρογγύλη, ένα μικρό νησί δίπλα στο Καστελλόριζο κηρύχτηκε απο τη κυβέρνηση αρχαιολογικός χώρος. Αυτό σημαίνει ότι η νήσος Στρογγύλη με απόφαση της Ελληνικής κυβέρνησης έπαυσε να έχει οικονομική ζωή και να θεωρείται κατοικήσιμη.

Υπο τις προυποθέσεις αυτές και σύμφωνα με το Νόμο της Θάλασσας η νήσος Στρογγύλη δεν δικαιούται να έχει Αποκλειστική Οικονομική Ζώνη (ΑΟΖ). Πρακτικά αυτό σημαίνει ότι η Ελληνική ΑΟΖ μειώνεται κατά το ποσοστό που αναλογεί στη συνεισφορά στην Ελληνική ΑΟΖαπό αυτό το νησί από τη περιοχή του Καστελλόριζου πρός τη Κύπρο.

Με την απόφαση αυτή η Ελληνική και η Κυπριακή ΑΟΖ παύουν να ακουμπούν!

Στη φωτογραφία φαίνεται η παλαιά Ελληνική ΑΟΖ ABCDE (κόκκινη γραμμή) και η νέα ABCDFG όπως προκύπτει σαν αποτέλεσμα της απόφασης της Ελληνικής κυβέρνησης. Η πράσινη γραμμή αντιστοιχεί στα χωρικά ύδατα που αντιστοιχούν στη Στρογγύλη (6 ναυτικά μίλια).

Με την αλλαγή της χρήσης του νησιού σε “αρχαιολογικό χώρο”, η Στρογγύλη παύει να είναι προσβάσιμη σε οιονδήποτε. Παράλληλα παύει να έχει την οικονομική ζωή που είχε μέχρι τώρα από την ελεύθερη διακίνηση πολιτών σε αυτή. Όσο για το στρατιωτικό άγημα που υπάρχει επάνω της, σε λίγο καιρό αυτό αναγκαστικά θα αποχωρήσει. Έχουμε να κάνουμε δηλαδή και με γκριζάρισμα περιοχής, κάτι που θυμίζει τα όσα έγιναν στα Ίμια και την εποχή Σημίτη.

Σας επισυνάπτω την απόφαση για τη μετατροπή της χρήσης της νήσου Στρογγύλης σε

Ο Πούτιν κερδίζει στη Συρία. Πώς πήρε το πάνω χέρι – και πώς θα το χρησιμοποιήσει

 της Fiona Hill*

Μετά από μήνες ακλόνητης στάσης (και σχεδόν μόνος) εναντίον μιας διεθνούς επέμβασης στη Συρία, από τα τέλη του Αυγούστου, ο Ρώσος Πρόεδρος Βλαντιμίρ Πούτιν φάνηκε ότι τελικά υποχωρεί [2] στην προοπτική ενός χτυπήματος των ΗΠΑ κατά του καθεστώτος τού Μπασάρ αλ-Άσαντ. Σίγουρα, δεν ήταν χαρούμενος γι’ αυτό, αλλά η χρήση χημικών όπλων κατά των αμάχων σε ένα προάστιο της Δαμασκού φαινόταν να είχε φέρει την τρέχουσα φάση τής κρίσης τής Συρίας στην αναπόφευκτη κορύφωση της. Απέναντι σε επανειλημμένες αμερικανικές και διεθνείς προειδοποιήσεις ότι μια χημική επίθεση ήταν η κόκκινη γραμμή για τιμωρία, η επίθεση της συμμαχίας στην Συρία φαινόταν απλώς ότι επίκειται σε μερικές ημέρες.

Ωστόσο, τα γεγονότα μετά την ρίψη των χημικών απροσδόκητα λειτούργησαν υπέρ τού Πούτιν. Πρώτα ήρθε η βρετανική κοινοβουλευτική ψηφοφορία που εμπόδισε την πρωτοβουλία τού πρωθυπουργού Ντέιβιντ Κάμερον να συμμετάσχει σε οποιαδήποτε αμερικανική στρατιωτική επίθεση. Στη συνέχεια, ήρθε η απόφαση του προέδρου των ΗΠΑ Μπαράκ Ομπάμα να θέσει το θέμα σε ψηφοφορία ενώπιον ενός απρόθυμου Κογκρέσου. Η γαλλική κυβέρνηση ανακοίνωσε ότι - σε αντίθεση με το Μάλι - δεν θα προχωρήσει μόνη της στη Συρία. Και ο Γενικός Γραμματέας των Ηνωμένων Εθνών Μπαν Κι-Μουν δήλωσε ότι η

ΑΝΘΟΛΟΓΙΟ 3 Ο ΕΘΝΙΚΟΣ ΜΕΙΟΔΟΤΗΣ

Γράφει ο Παναγιώτης Αποστόλου

Egerssi@otenet.gr, www.apostoloupanos.gr, twitter:@egerssi

Αφορμή να ξεκινήσω να γράφω σειρά άρθρων μου με τον τίτλο «Ανθολόγιο», ήταν τα όσα είχε πει ο σημερινός Πρωθυπουργός της πατρίδος μας, Πρόεδρος της ΝΔ, Αντώνης Σαμαράς και τότε αρχηγός της αξιωματικής αντιπολιτεύσεως, από του βήματος της 76ης Διεθνούς Εκθέσεως Θεσσαλονίκης, το 2011, καταγγέλλοντας την μνημονιακή πολιτική του τότε Πρωθυπουργού Γιώργου Παπανδρέου και υποσχόμενος στον Ελληνικό λαό, «λαγούς με πετραχήλια», τα οποία στην πορεία έγιναν «φρούδες» ελπίδες!
Σε εκείνη λοιπόν, την 76η ΔΕΘ, ο πολιτικός ολετήρας της Ελλάδος μας Γ.Παπανδρέου, είχε αποφύγει επιμελώς να τοποθετηθεί στην μη αξιοποίηση της ανεκμετάλλευτης δημόσιας περιουσίας της χώρας μας και του ενεργειακού μας πλούτου. Αντίθετα ο κ. Σαμαράς δήλωνε πομπωδώς: «Η Ελλάδα σήμερα έχει τεράστιες δυνατότητες και πλούτο. Αλλά δυνατότητες ανεκμετάλλευτες. Και πλούτο αναξιοποίητο μέχρι σήμερα. Δεν είναι η Ελλάδα “Ψωροκώσταινα”! Κι εμείς οι Έλληνες μπορούμε! Τέρμα τα συμπλέγματα μοιρολατρίας. Μόνο η αξία της γνωστής δημόσιας περιουσίας μας είναι όση περίπου με το συνολικό μας χρέος! Δεν θα είχαμε πρόβλημα αν αξιοποιούσαμε ακόμα και μέρος από τον πλούτο μας. Λέω να τον αξιοποιήσουμε, όχι να τον ξεπουλήσουμε! Γιατί αν τον ξεπουλήσουμε τώρα, κοψοχρονιά, δεν θα καταφέρουμε να βγούμε από την κρίση. Και δεν θα μας έχει μείνει τίποτε μετά για να στηριχτούμε πάνω του…».
Από τότε πέρασαν μόλις δυο χρόνια και ο Αντώνης Σαμαράς είναι σήμερα ο Πρωθυπουργός της Ελλάδος και συγκυβερνά μαζί με εκείνους που κατηγορούσε πως «έβαλαν» την Ελλάδα στην περιπέτεια των μνημονίων και των δανειακών συμβάσεων. Προσυπέγραψε δηλαδή εκ των υστέρων, «τη λάθος πολιτική» του ΠΑΣΟΚ και «συμμορφώθηκε προς τας υποδείξεις», ζητήματα που μετά βδελυγμίας τότε διακήρυττε πως δεν θα αποδεχτεί και δεν θα

Ευρασιατική Ένωση: Αρμενία και Γεωργία στη ρωσική πόρτα!

Προχωρά το σχέδιο άτυπης ανασύστασης του χώρου που καταλάμβανε η πρώην Σοβιετική Ένωση με τις τελευταίες μέρες να έχουν διαφύγει της προσοχής πολλών αναλυτών, λόγω της κατάστασης στη Συρία, που δικαίως απορροφά τη μεγαλύτερη προσοχή, δυο εξελίξεις με ιδιαίτερη σημασία για τις ισορροπίες στο Καύκασο, αλλά και σε οόκληρη στην Ευρασία.

Του Μιχαήλ Βασιλείου
Η πρώτη είναι και η πιο σημαντική, αφού αφορά μια χώρα με δεδηλωμένη πρόθεση εισόδου στο ΝΑΤΟ, έως ότου η υπερεκτίμηση των δυνατοτήτων και της περιφερειακής κατάστασης, οδήγησε τον ηγέτη της στο μοιραίο λάθος που έφερε την καταστροφή. Έκτοτε, άλλαξαν όλα.

Ο λόγος γίνεται ασφαλώς για τη Γεωργία, η οποία πλέον κυβερνάται από τον ισχυρό πρωθυπουργό, Μπιτζίνα Ιβανισβίλι, ο οποίος αλλάζει σταδιακά όλα τα δεδομένα που ίσχυαν στην εξωτερική πολιτική της χώρας την εποχή που μεσουρανούσε ο πρόεδρος Μιχαήλ Σαακασβίλι, που τερματίζει τη θητεία του και το μέλλον του δείχνει εξαιρετικά αβέβαιο, καθώς υπάρχει ενδεχόμενο ακόμα και να καταλήξει στη φυλακή…

Ο πρώην μεγαλοεπιχειρηματίας Ιβανισβίλι του οποίου τα συμφέροντα βρίσκονταν (μήπως ακόμη;) στη Ρωσική Ομοσπονδία, έχει φέρει τη Γεωργία στη τροχιά της Μόσχας και προς το παρόν, οι όποιες αντιρρήσεις στο εσωτερικό, δεν φαίνονται ικανές να τον αποσταθεροποιήσουν.

Ερωτώμενος στα μέσα της εβδομάδας από τους δημοσιογράφους, ο πρωθυπουργός Ιβανισβίλι δήλωσε ότι μελετά ρωσική πρόταση για την ένταξη της Γεωργίας στην

Με "μπαρούφες" δεν βγαίνουν από την κρίση...

του Κώστα Στούπα

Η Πορτογαλία επιστρέφει σε θετικούς ρυθμούς ανάπτυξης καθώς στο β΄ τρίμηνο το ΑΕΠ αυξήθηκε κατά 1,1%. Οι εκτιμήσεις της Τρόικας έπεσαν έξω καθώς υπολόγιζαν για το σύνολο του 2013 μείωση κατά 2%.
Αιχμή του δόρατος της πορτογαλικής ανάπτυξης οι εξαγωγές, οι οποίες στο α΄ εξάμηνο παρουσίασαν αύξηση κατά 3%.
Η Ιρλανδία, η άλλη περίπτωση του μνημονίου, βρίσκεται πολύ κοντά στην ανάκαμψη. Και γι’ αυτή αιχμή του δόρατος είναι οι εξαγωγές.
Για την ιστορία οι εξαγωγές στην Ελλάδα υπολογίζονται σε περίπου 2 δισ. ευρώ το μήνα, της Πορτογαλίας σε 4 δισ. ευρώ το μήνα και της Ιρλανδίας σε 7 δισ. το μήνα. Αυτό αποτελεί μια επαρκή εξήγηση για τους συνδικαλιστές γιατί στην τελευταία ο βασικός μισθός είναι πάνω από τα 1.300 ευρώ και παρέμεινε στα ίδια επίπεδα και εντός μνημονίου.
Η διαφορά μεταξύ των τριών χωρών του μνημονίου είναι εμφανής, η Πορτογαλία υλοποιεί τις μεταρρυθμίσεις με μεγαλύτερη συνέπεια από την Ελλάδα, όπου το δόγμα της τελευταίας τριετίας επικεντρώθηκε από την εκάστοτε κυβέρνηση να λέει ναι σε όλα και μετά την