Δραματική εξαπάτηση των νέων

Θανάσης Παπανδρόπουλος 
 

«Δεν μπορώ πια να βλέπω την αξία να ζητιανεύει, τα μηδενικά να κορδώνονται από ξιπασιά, την τιμή περιφρονημένη, την αρετή εμπορευμένη, την τελειότητα παραπεταμένη, την δύναμη σακατεμένη, το τάλαντο να παίρνει μαθήματα από την βλακεία, την αλήθεια γελοιοποιημένη, το καλό υποδουλωμένο στο κακό». Τα λόγια αυτά αποδίδονται στον Ουΐλλιαμ Σαίξπηρ, χωρίς να προσδιορίζεται σε ποιο από τα έργα του αναφέρονται.

Σε κάθε περίπτωση, όμως, 396 έτη μετά από τον θάνατό του, δεν φέρουν ούτε μία ρυτίδα αναγόμενα στην ελληνική πραγματικότητα –και όχι μόνον, προφανώς. Η πραγματικότητα αυτή δεν ανατρέπεται ούτε στιγμιαία, ούτε όταν σε μία χώρα επικρατούν συνθήκες οι οποίες δεν ευνοούν καμμία απολύτως αλλαγή. Ιδιαίτερα δε όταν η νεολαία μιας χώρας είναι αιχμάλωτη των δυνάμεων μιας ακίνητης κοινωνίας, ενώ σε πολιτικό επίπεδο εξαπατάται συστηματικά από αδίστακτους «πωλητές» οραμάτων και δημαγωγούς. Πρόκειται για μία οδυνηρή αιχμαλωσία.

Στην σημερινή παγκοσμιοποιημένη εποχή, περισσότερο από ποτέ άλλοτε, το μέλλον των νέων είναι συνάρτηση και του ανοίγματός τους στον κόσμο. Αυτό δε το άνοιγμα...

Γιατί θα λιποθυμούσε η Παπαρήγα στη Χο Τσι Μινχ

Πριν την τωρινή μου εργασία δούλευα σε έναν Ιαπωνικό όμιλο εταιρειών (keiretsu) στο Τόκυο. Σαν ο μόνος λευκός (δηλαδή με καταγωγή δυτικά της Ινδίας) σε μια εταιρεία με 10.000+ Ιάπωνες ξεχώριζα εύκολα. Ένα από τα καθήκοντα μου ήταν να είμαι το «διεθνές» πρόσωπο της εταιρείας μαζί με τον Ινδό συνάδελφο (ναι εμείς οι 2 ήμασταν το diversity group) στις διεθνείς δραστηριότητες του ομίλου.

Η δουλειά με ταξίδεψε σε πολλές χώρες της Ανατολικής και Νοτιο-ανατολικής Ασίας (Βιετνάμ, Ταϊλάνδη, Φιλιππίνες, Σιγκαπούρη, Κορέα, Κίνα κ.ά.). Ένα

από τα πρότζεκτ που ήμουν υπεύθυνος ήταν η διοργάνωση διαγωνισμών σε συνεργασία με τα πανεπιστήμια ώστε να δώσουμε την ευκαιρία σε παιδιά με επιχειρηματικό δαιμόνιο να το αξιοποιήσουν (με την καθοδήγησή της εταιρείας μας). Σκοπός μας ήταν να δημιουργήσουμε το brand equity της εταιρείας μας ανάμεσα στους φοιτητές, να χρηματοδοτήσουμε καλές ιδέες και φυσικά να προσλάβουμε άτομα με ικανότητες και να τα εξελίξουμε.

Είναι προσωπική μου άποψη ότι το μέλλον μιας χώρας είναι συνυφασμένο σε μεγάλο βαθμό με την ποιότητα των πανεπιστημίων και των ατόμων που φοιτούν σε αυτά. Χώρες που δεν...