Κάθε φορά που μια κυβέρνηση ορκίζεται ζούμε το γνωστό δράμα των απανταχού εκσυγχρονιστών και διαφωτισμένων που κάνουν λόγο για «Τεχεράνη» και «Χομεϊνί» επειδή οι παπάδες μπαίνουν στο Προεδρικό Μέγαρο και τελούν δοξολογία. Φυσικά στην κρίση τους το κράτος οφείλει να είναι αποχρωματισμένο θρησκευτικά και ο όρκος των δημοσίων λειτουργών να είναι πολιτικός.
Για πολλούς από αυτούς κριτήριο αυτής της θέσης είναι ότι τα προοδευτικά κράτη του πολιτισμένου κόσμου, έχουν αφήσει εδώ και αιώνες πίσω τους αυτές τις μεσαιωνικές και οπισθοδρομικές πρακτικές. Κάποιοι πιο «ατσίδες» αντιτάσσουν και την περίφημη ευαγγελική προτροπή του Ιησού προς τους μαθητές να μην ορκίζονται, το «μη ομώσαι όλως».
Φυσικά δεν το κάνουν επειδή θέλουν να νουθετήσουν το χριστεπώνυμο πλήρωμα ούτε γιατί οι ίδιοι είναι τόσο...καλοί Χριστιανοί που δεν μπορούν να αντέξουν τη διαστρέβλωση του λόγου του Κυρίου. Συνήθως έχουν στο μυαλό και την ρητορική τους τη Γαλλική Επανάσταση, την laicité και τα διδάγματα του Διαφωτισμού. Σ' αυτούς λοιπόν, δεν μπορώ να αντισταθώ να υπενθυμίσω πως το υπόδειγμα που έχουν στο νου τους μάλλον αποτελεί την εξαίρεση στον κανόνα, αφού πολλές προοδευτικές και πολιτισμένες χώρες του δυτικού ημισφαιρίου διατηρούν όχι μόνο τα θρησκευτικά σύμβολα και τις τελετουργίες αλλά δεν έχουν και κανένα πρόβλημα...