Θέσεις ή προθέσεις;

  

Από τις προγραμματικές θέσεις της νέας τρικομματικής κυβέρνησης, δίνεται η εικόνα ότι παρότι κυρίως στηρίζεται από ΝΔ-ΠΑΣΟΚ, ωστόσο οι πολιτικές της προθέσεις διαμορφώνονται κυρίως από την παρουσία της ΔΗΜΑΡ. Αλλά σε αυτό το κείμενο των θέσεων – καλύτερα προθέσεων ή προτάσεων στο μεγαλύτερο μέρος τους προς την τρόικα και τη Γερμανία– δεν απαντιέται το ερώτημα πώς θα γίνουν τώρα, έστω με πιο ανθρώπινο πρόσωπο, αυτά που δεν γίνονταν είτε από ανεπάρκειες του ίδιου του προγράμματος, είτε από έλλειψη πολιτικής βούλησης. Και μάλιστα τώρα, που η οικονομική ανέχεια και η κοινωνική ανασφάλεια έχουν αυξηθεί…

Μπορούν οι απλές προθέσεις για χαλάρωση των γνωστών αποτυχημένων πολιτικών να υποκαταστήσουν την σκληρότητα και την αποφασιστικότητα, που θα δείξει η τρόικα για να υπερασπιστεί τα συμφέροντα των δανειστών; Πώς θα γίνει πραγματική μείωση του δημοσίου τομέα χωρίς απολύσεις; Πώς θα προχωρήσουν οι ιδιωτικοποιήσεις και...

ΠΑΡΕΜΒΑΣΗ: «Ήρθε η ώρα της ενηλικίωσης για τους τριαντάρηδες…»

Φίλες και φίλοι, αγαπητοί συνταξιδιώτες. Δεν ξέρω αν είχε κανείς στο παρελθόν την εμπειρία μιας αναγκαστικής προσγείωσης. Από ότι φαίνεται, στο μέλλον θα την έχουμε όλοι μαζί. Ανεξαρτήτως αποτελέσματος των εκλογών, πολλά από αυτά που θεωρούσαμε ως δεδομένα, θα πάψουν να ισχύουν. Θα ήθελα, με τη σημερινή ευκαιρία, να ευχηθώ ψυχραιμία και καλή τύχη σε όλους, πραγματικά ελπίζω και ακόμα πιστεύω ότι μπορούμε να αποφύγουμε τα χειρότερα.

Του Κωνσταντίνου Χασιώτη
Δικηγόρος Αθηνών με εξειδίκευση σε θέματα επενδύσεων
ΜΠΔ (Διεθνών Σπουδών), LLM (Διεθνούς Οικονομικού Δικαίο)

Μικρή σημασία έχει η άποψη μου, αλλά απλά θέλω να ξέρετε ότι πιστεύω πολύ στη γενιά μας, που έχει ως μέσο όρο τα 30. Μας έλαχε ο βαρύς κλήρος να είμαστε η γενιά της κρίσης. Οι προηγούμενοι είναι αυτοί που τη δημιούργησαν και αυτοί που σήμερα συνδέουν σαν άγκυρα το παρελθόν με το μέλλον. Οι επόμενοι θα διαπλαστούν από αυτήν, θα αργήσουν δημιουργικά να συνεισφέρουν. Εμείς καλούμαστε να την αντιμετωπίσουμε σε χρόνο ενεστώτα. Καλούμαστε να ανακαλύψουμε μέσα από το χάος και την παράνοια, νόημα και ελπίδα.


Θα ήθελα να πιστεύω ότι δεν θα αργήσει η στιγμή που θα...

Εξορκίζοντας τις παθογένειες

Σοφία Βούλτεψη στην
Ελεύθερη Ζώνη

Μετά από απίστευτες ταλαιπωρίες, ολιγωρίες, διαδοχικές εκλογικές αναμετρήσεις και έξαρση δημαγωγίας, η χώρα (που δεν είχε την πολυτέλεια για όλα τα παραπάνω) διαθέτει επιτέλους μία κυβέρνηση με βάση την λαϊκή βούληση, όπως αυτή εκφράστηκε μέσα από την (μακρόσυρτη) εκλογική διαδικασία.
Η διακήρυξη που συνόδευσε χθες την ανακοίνωση των μελών της τρικομματικής κυβέρνησης – ένα πείραμα σε δύσκολους καιρούς – ουσιαστικά περιλαμβάνει αυτά που όφειλαν να είναι τα αυτονόητα.

Το scripta manent εξακολουθεί να έχει την αξία του, αλλά και χωρίς αυτόν τον έγγραφο… εξορκισμό των γνωστών παθογενειών, όλοι φαντάζομαι πως αντιλαμβάνονται ότι για την Ελλάδα ο χρόνος έχει τελειώσει.

Η χώρα δεν μπορεί πλέον να συνεχίσει να χαροπαλεύει, βασιζόμενη στην επόμενη δόση.

Η αναδιαπραγμάτευση των δυσμενών όρων της δανειακής σύμβασης και...

Ο καλός μου δημόσιος υπάλληλος…κι ο Φραντς Μπεκενμπάουερ!

Όταν χρειάζεται να πάω για δουλειές σε δημόσιες υπηρεσίες και ΔΕΚΟ, νοιώθω ότι αναγκάζομαι να κάνω καταναγκαστικά έργα.
Είτε αρέσει σε πολλούς είτε όχι, το ελληνικό δημόσιο είναι ένα κάτεργο για όλη την κοινωνία.
Εκτός φυσικά από εκείνους που απολαμβάνουν τη ραστώνη του και κυρίως τη μονιμότητα που προσφέρει.
Οι εμπειρίες μου –όπως εκτιμώ και πολλών άλλων – από
ατέλειωτες ουρές μπροστά στα γκισέ είναι άκρως τραυματικές.
Το ίδιο συνέβη και σήμερα και μάλιστα δις.
Έπρεπε να πάω στη ΔΕΗ να τακτοποιήσω την αλλαγή ονόματος στο ρολόι του ρεύματος.
Πήγα σίγουρος ότι είχα όλα τα απαιτούμενα πιστοποιητικά, όχι εξ αιτίας της δικής μου προνοητικότητας αλλά λόγω του επαγγελματισμού του ηλεκτρολόγου που παρακολουθεί το σπίτι μου.
Πράγματι, δεν άκουσα τα γνωστά «λείπει το τάδε χαρτί», ή «δεν έχετε το σωστό παράβολο» ή άλλα εκπορευόμενα εκ της ηλίθιας γραφειοκρατίας που υπάρχει μόνο για να δημιουργεί …. «θέσεις εργασίας».
Η υπάλληλος που τα έλεγξε τα βρήκα όλα σωστά. Αλλά ήθελε μια υπογραφή από κάποιον προϊστάμενο.
Χαρούμενος που ξεμπέρδεψα σε μιάμιση μόνο ώρα (εξ αιτίας φυσικά της …

Αυτή την Ελλάδα θέλουμε; Μια Ελλάδα στο βουνό;...

ΜΑΝΟΣ ΟΙΚΟΝΟΜΙΔΗΣ

Όλο και περισσότερα διεθνή ΜΜΕ  αφιερώνουν photo stories στην Ελλάδα. Μετρώντας αντίστροφα τον χρόνο για τις εκλογές της 17ης Ιουνίου, με το κάθε άλλο παρά… απόκρυφο υπονοούμενο ότι μετρά αντίστροφα συνολικά ο χρόνος της χώρας, εφόσον το αποτέλεσμα της κάλπης οδηγήσει σε άλμα στο κενό. Οι εικόνες συνοδεύονται συνήθως από σχολιασμό. Στα όρια του μελαγχολικού λυρισμού, για μια χώρα που επί αιώνες “γεννούσε” θετικές ειδήσεις. Έδινε το θετικό παράδειγμα. Άνοιγε δρόμους για το μέλλον. Σήμερα, η Ελλάδα την οποία… απειλεί ο ΣΥΡΙΖΑ, μοιάζει να έχει χάσει τον προσανατολισμό της. Η πρόοδος έχει σταματήσει. Ένα εθνικό σάστισμα, απειλεί κι εκείνη ακόμη την εθνική υστεροφημία. Αλήθεια, αυτή την Ελλάδα θέλουμε; Μια Ελλάδα… στο βουνό;

πηγή

Μιχάλης Χαραλαμπίδης: "Οι υπεύθυνοι δεν είναι τιμητές"

Του Μιχάλη Χαραλαμπίδη



Δεν μπορεί να υπάρξει έξοδος από την κρίση χωρίς την εσωτερική ηθική, κοινωνική, πολιτική συνοχή. Αυτό δεν μπορούν να το δημιουργήσουν τα ένοχα, όχι απλώς υπεύθυνα, καθεστωτικά, κομματικά χωρίς να είναι πολιτικά κόμματα, στρατόπεδα...

Όλα δεξιά και αριστερά, χωρίς εξαιρέσεις – αυτό αποδεικνύει η ανάλυση, καλύτερα θα έλεγα η επιστήμη – είναι μέρος του προβλήματος. Δεν είναι η λύση του. Αυτοί το δημιούργησαν και το εντείνουν. Δεν το επιλύουν. Δεν θέλουν και δεν μπορούν λόγω της φύσης τους.

Τα παράξενα φαινόμενα που συμβαίνουν είναι δημιουργήματα τους.

Είναι υπεύθυνοι για αυτά και όχι τιμητές. Η θρασύς έως κωμική παρουσίαση τους στην θέση του τιμητή είναι η συνέχεια της παθολογίας και όχι της εξυγίανσης, της απελευθέρωσης.Αυτή είναι η προσέγγιση που οφείλει να καθορίζει την ιστορική πολιτική στάση των πολιτών απέναντι τους. Ακόμη...

Δεν είμαστε μόνοι, αλλά εύκολα μπορεί να μείνουμε

Σε μια εβδομάδα από σήμερα ενδεχομένως να συνειδητοποιήσουμε ότι στο μάταιο τούτο κόσμο δεν είμαστε μόνοι μας. Να γίνει αντιληπτό ότι πέρα από λίγο κρασί λίγο θάλασσα και τ’ αγόρι μας(Τσίπρας), υπάρχει μια Ευρώπη και μερικά κράτη που μας έχουν δανείσει κάποια ψιλά και περιμένουν από μας να συζητήσουμε μερικές… λεπτομέρειες. Μια απ’ αυτές είναι και το Μνημόνιο. Διότι μπορεί τα χαστούκια του Κασιδιάρη να ηχούν με κρότο στα μάγουλα της Δημοκρατίας, αλλά οι σφαλιάρες που θα πέσουν στη χώρα θα προκαλέσουν ανήκεστο βλάβη. Προφανώς την επομένη των εκλογών θα χρειασθεί, αντί ο καθένας να λέει τις σαχλαμάρες του στα κανάλια, μια υπεύθυνη και σοβαρή κυβέρνηση να συζητήσει με τους δανειστές μας. Είναι δεδομένο ότι το Μνημόνιο δεν μπορεί να εφαρμοστεί. Όχι γιατί θα το καταγγείλει μονομερώς ο κ. Τσίπρας, αλλά γιατί η Ευρώπη έχει καταλάβει ότι το Μνημόνιο απέτυχε. Αν επιμείνουμε στη λογική του «είμαι μάγκας και το κέφι μου θα κάνω», είναι βέβαιο ότι θα κάνουν κι αυτοί το κέφι τους και θα προκαλέσουν κρίση ρευστότητας. Πολύ απλά θα σταματήσουν τη χρηματοδότηση. Αν όμως προκύψει μια εθνικά υπεύθυνη κυβέρνηση συνεργασίας, η οποία θα συζητήσει στη βάση του αμοιβαίου συμφέροντος την αναθεώρηση του Μνημονίου, τότε σε συνδυασμό με την κατάργηση μέτρων που το συνοδεύουν και προκαλούν ύφεση, η οικονομία θα ανακάμψει, η αγορά θα ξαναβρεί τους ρυθμούς της, ενώ θα αποκατασταθεί η κοινωνική συνοχή. Έτσι απλά. Αρκεί να καταλάβουμε ότι δεν είμαστε μόνοι μας, αλλά πολύ εύκολα μπορεί να μείνουμε μόνοι μας. Και τότε η συντροφιά του κ. Τσίπρα δεν θα μπορεί να αναπληρώσει το τραγικό αδιέξοδο στο οποίο θα έχει περιέλθει η χώρα.

ΧΑΡΗΣ ΠΑΥΛΙΔΗΣ

Δραματική εξαπάτηση των νέων

Θανάσης Παπανδρόπουλος 
 

«Δεν μπορώ πια να βλέπω την αξία να ζητιανεύει, τα μηδενικά να κορδώνονται από ξιπασιά, την τιμή περιφρονημένη, την αρετή εμπορευμένη, την τελειότητα παραπεταμένη, την δύναμη σακατεμένη, το τάλαντο να παίρνει μαθήματα από την βλακεία, την αλήθεια γελοιοποιημένη, το καλό υποδουλωμένο στο κακό». Τα λόγια αυτά αποδίδονται στον Ουΐλλιαμ Σαίξπηρ, χωρίς να προσδιορίζεται σε ποιο από τα έργα του αναφέρονται.

Σε κάθε περίπτωση, όμως, 396 έτη μετά από τον θάνατό του, δεν φέρουν ούτε μία ρυτίδα αναγόμενα στην ελληνική πραγματικότητα –και όχι μόνον, προφανώς. Η πραγματικότητα αυτή δεν ανατρέπεται ούτε στιγμιαία, ούτε όταν σε μία χώρα επικρατούν συνθήκες οι οποίες δεν ευνοούν καμμία απολύτως αλλαγή. Ιδιαίτερα δε όταν η νεολαία μιας χώρας είναι αιχμάλωτη των δυνάμεων μιας ακίνητης κοινωνίας, ενώ σε πολιτικό επίπεδο εξαπατάται συστηματικά από αδίστακτους «πωλητές» οραμάτων και δημαγωγούς. Πρόκειται για μία οδυνηρή αιχμαλωσία.

Στην σημερινή παγκοσμιοποιημένη εποχή, περισσότερο από ποτέ άλλοτε, το μέλλον των νέων είναι συνάρτηση και του ανοίγματός τους στον κόσμο. Αυτό δε το άνοιγμα...

ΤΟ ΥΠΕΡΤΑΤΟ ΚΑΚΟ

Γράφει η Νάντια Τριανταφύλλου  

Αδιάκοπη κουβέντα, ατελείωτοι καυγάδες, αδιάφορες αψιμαχίες, ανούσιες διαφωνίες, γνωστές φυσιογνωμίες στους ίδιους ρόλους, στημένοι τσακωμοί. . Έργο επαναλαμβανόμενο και πλέον τραγικά κακοπαιγμένο. Αυτή την προεκλογική περίοδο ζούμε. Αυτό μας αξίζει; Ενδεχομένως. Αν δεν την αντέχαμε θα της είχαμε επιβάλει να αλλάξει. Αφού πρώτα είχαμε αλλάξει εμείς. Θα μου πεις και πώς να αλλάξω, πώς να γίνω, τι να κάνω. Δεν έχω οδηγίες να σου δώσω. Δεν ξέρω για να σου τις δώσω. Νοιώθω όμως πως εάν όλοι εμείς ασχολούμασταν με κάτι πιο χρήσιμο για την ψυχή μας θα είχαμε αναγκάσει κι αυτούς να αλλάξουν. Εάν αγαπούσαμε περισσότερο τους εαυτούς μας θα νοιαζόμασταν περισσότερο για τους διπλανούς μας. Εάν αρκούμασταν σε λιγότερα θα παίρναμε και τα περισσότερα. Εάν χαμογελούσαμε συχνότερα θα ηρεμούσε το μυαλό μας. Εάν θυμώναμε λιγότερο θα νοιώθαμε περισσότερο. Εάν αγγίζαμε ο ένας τον άλλον συχνότερα θα ήμασταν λιγότερο μόνοι.
Η τηλεόραση σπίτι μου ανοίγει το βράδυ. Ότι βλέπω το βλέπω στα πεταχτά εκτός κι αν καθίσω να δω ταινία. Όσο φροντίζω τους γιους μου ακούω αποσπασματικά, άλλες φορές κάτι μου τραβάει την προσοχή και στέκομαι, άλλες προσπερνάω. Τόσους μήνες όμως βλέπω τα ίδια πρόσωπα. Ή κατέληξαν να μου φαίνονται όλοι ίδιοι; Δεν ξέρω. μπορεί να συνέβη κι έτσι. Λαχταρώ...

Τελικά τι θα ψηφίσουμε; Την Σκύλλα ή την Χάρυβδη;

Έρχονται εκλογές και όλοι βρισκόμασε μπροστά στο ερώτημα, στο τι θα ψηφίσουμε. Είναι φανερό, ότι αυτήν την στιγμή δύο είναι οι κομματικοί πόλοι που θα πρωταγωνιστήσουν: 
η ΝΔ και ο ΣΥΡΙΖΑ.

Από την μία έχουμε ένα κόμμα το οποίο έδωσε γη και ύδωρ στους δανειστές, υπογράφοντας αποικιακή δανειακή συμφωνία ενώ παράλληλα ψήφισε νόμους όπου ισοπέδωσαν κάθε έννοια εργατικής  αλληλεγγύης, γυρίζοντας μας στην εποχή του 19ου αιώνα. Ξανάφερε στο κόμμα το νεοφιλελεύθερο κομμάτι το οποίο ο ελληνικός λαός δεν το έβαλε καν στην βουλή, ενώ ουδείς δεν ξεχνάει την μεγάλη κολοτούμπα που έκανε σε ότι αφορά την αποδοχή του μνημονίου. Ένα κόμμα που προοωθεί τον κοινωνικό νεοφιλελευθερισμό και τελικά ψήφισε νόμους του άκρατου νεοφιλελευθερισμού.

Από την άλλη έχουμε ένα κόμμα, από το οποίο ακούς κάθε μέρα καινούργια πρόταση για το τι θα κάνει με το Μνημόνιο και την Οικονομία, ενώ στο Μεταναστευτικό οι προτάσεις του είναι σαν να λες σε όλους τους λαθρομετανάστες, ελάτε όλοι εδώ και...

Να ζήσουμε με ευρώ, ή να πεθάνουμε για το ευρώ;

Τι είναι, τελικά, στις ημέρες μας ο πολυθρύλητος «ευρωπαϊσμός»; Τουλάχιστον στην Ελλάδα, λειτουργεί ως ... ύφασμα πολλαπλών χρήσεων: Ολίγον ως σημαία ευκαιρίας, ολίγον ως... φερετζές και κάμποσο ως «πουκάμισο αδειανό». Έπονται εξηγήσεις.

Σημαία ευκαιρίας: Είσαι πολιτικός που βρέθηκε εκτός κάποιου μεγάλου κομματικού σχηματισμού; Κρίνεις ότι το συμφέρον σου επιβάλλει επάνοδο; Ε, τότε ανεμίζεις τη σημαία της «ευρωπαϊκής προοπτικής της χώρας» και όλα τα άλλα πέφτουν στο βαρέλι της λήθης. Ακόμη και τα βαρύτατα λόγια που αντάλλασσες μέχρι πρότινος με τον αρχηγό του κόμματος, υπό του οποίου τη στέγη επανέρχεσαι.

Πολιτικοί του «φιλελεύθερου» χώρου όπως η Ντόρα Μπακογιάννη, στελέχη της «λαϊκής Δεξιάς» όπως ο Παναγιώτης Ψωμιάδης, ακροδεξιοί, «κεντρογενείς» και λοιποί, βρίσκουν ένα συνεκτικό κρίκο στην επίκληση της Ευρώπης. Συγκινητικό...

Με το δίκιο του κάποιος, βεβαίως, θα παρατηρήσει πως η εν λόγω επίκληση αφορά κάτι συγκεκριμένο: Την παραμονή της χώρας στην Ευρωζώνη, η οποία τίθεται - βεβαίως, βεβαίως- εν αμφιβόλω επειδή ο ...

Η Δημοκρατία θέλει πολίτες που να προφέρουν την λέξη Πατρίδα με υπερηφάνεια και αγάπη

Έχουν περάσει πάρα πολλά χρόνια, που ο ισχυρισμός μου, ότι τα πολιτικά κόμματα στην Ελλάδα ουδόλως ενδιαφέρονται για την Πατρίδα και τους Έλληνες, αλλά για το μαγαζάκι τους, τους οπαδούς τους και τα...συμφέροντά τους, ολονένα βαίνει αποδεικνυόμενος.

Δεν έχει καμία, μα απολύτως καμία σημασία ότι, ορκίζονται στην Πατρίδα, στο Σύνταγμα και στο γενικότερο συμφέρον του Ελληνικού λαού.

Με τις εκλογές της περασμένης Κυριακής, ο λαός έδωσε σαφέστατο μήνυμα σχηματισμού πολυκομματικής κυβερνήσεως. Όμως τα παραμάγαζα των κομμάτων περί άλλων τυρβάζουν, θέτοντας την κυρίαρχη λαϊκή εντολή στις αποθήκες τους, όταν...

Όχι Πολιτικέ του Μνημονίου… δεν ξέρεις τι περνάει η φτωχολογιά!

Γράφει ο Γιώργος Ανεστόπουλος

Δεν είσαι παιδί της...δεν είσαι ένας απ' αυτούς τους "κολλήγους"...

Ούτε σε νοιάζει να μάθεις…
Δεν είσαι σάρκα της…
Εχθρός της είσαι…
Δήμιός της είσαι…
Ένας «κατσαπλιάς»..

 

Θυμάσαι μήπως «Μνημονιακέ Πολιτικέ» τι ήταν οι «Κατσαπλιάδες» επί Οθωμανικής αυτοκρατορίας;

Οι «έλληνες εφιάλτες» ήταν που τους όριζε ο σουλτάνος να μαζεύουν τους φόρους από τους ραγιάδες.

Με το «αζημίωτο» βέβαια.

Αυτό είσαι.

Δεν ξέρεις Πολιτικέ του Μνημονίου τι σημαίνει να έχεις άδειο το ψυγείο…

Δεν ξέρεις πως είναι να χάνεις τη δουλειά σου και να αντικρύζεις τα γεμάτα παράπονο, λύπη και απορία βλέμματα των παιδιών σου επειδή φορούν μπαλωμένα ρούχα ή ακόμη χειρότερα όταν δεν έχει φαγητό το τραπέζι…..

Ελληνικός λαός, κρίση και πολιτική κουλτούρα

 

Σε προηγούμενη ανάρτηση είχα υποστηρίξει  για τον ιδεολογικό αχταρμά του εκλογικού σώματος, όπου οι σοσιαλιστές και συντηρητικοί  έγιναν νεοφιλελεύθεροι, μερικοί ευρωκομμουνιστές και αριστεριστές ερωτεύτηκαν την σοσιαλδημοκρατία, οι νεοναζί μεταλλάχτηκαν σε εθνικιστές, κλπ. Μόνο το ΚΚΕ παραμένει τελικά σταθερό στις σταλινικές του θέσεις.

Το πρόβλημα λοιπόν κατά εμέ εστιάζεται στην παντελή έλλειψη πολιτικής κουλτούρας που υπάρχει όχι μόνο στην ελίτ, αλλά και στην κακομαθημένη Ελληνική κοινωνία.  Για αυτό ήρθε η κρίση. Και όχι μία οποιαδήποτε κρίση.

Τι είναι όμως η Πολιτική Κουλτούρα και τι Κρίση;

Πολιτική Κουλτούρα είναι ο  τρόπος ζωής ενός λαού. Δηλαδή είναι ο ψυχολογικός προσανατολισμός ενός λαού σε τομείς της πολιτικής όπως τα κόμματα, η κυβέρνηση και το σύνταγμα, που εκφράζεται στις πολιτικές στάσεις, τις πεποιθήσεις, τα σύμβολα και τις αξίες του.[Heywood:Πολιτική : 284 & 310]

Η Κρίση από την άλλη μεριά δεν μία απλή οικονομική ή πολιτική κρίση (π.χ. 1989). Αυτή η κρίση  οδηγεί σε μετασχηματισμό όχι μόνο της Ελληνικής κοινωνίας αλλά...

Ευχηθείτε ο Τσίπρας να μην είναι δικός τους! Οι δικαιολογημένοι φόβοι ενός ψηφοφόρου του!!!!

  

Άρθρο του καθηγητή οικονομικών Λότσιου Σ.Βασίλη

‟Οι κατάσκοποι είναι το σπουδαιότερο στοιχείο του πολέμου, επειδή σ αυτούς βασίζεται η δυνατότητα ενός στρατού να κινείται”.

‟Οι κατάσκοποι δεν είναι χρήσιμοι, αν δεν έχουν κάποια έμφυτη νοημοσύνη” . ‟Ένα πονηρό και ξεδιάντροπο άτομο (σας θυμίζει τίποτα;) είναι πιο επικίνδυνο από τα βουνά και τα ποτάμια” !!!.

Σουν Τζού ‟Η τέχνη του πολέμου”

Η παντελής έλλειψη παιδείας, η χρόνια απόκρυψη βασικών οικονομικών γνώσεων στο Ελληνικό σχολείο (ΟΠΟΥ ΧΑΘΗΚΕ ΚΑΙ Ο ΠΟΛΕΜΟΣ) και οι ασταμάτητοι …αεροψεκασμοί, φαίνεται ότι έχουν φέρει αποτελέσματα και ο λαός , η κοινή γνώμη, φαίνεται να μη μπορεί να δει το παιχνίδι που ξεκάθαρα και ξεδιάντροπα οι ελληνόφωνοι πράκτορες των τραπεζιτών παίζουν στη πλάτη του. Οι δανειστές έκαναν τα αδύνατα δυνατά ώστε να μην εκλεγούν τα δυο μεγάλα κόμματα, με έξωθεν παρεμβάσεις που ενώ φαινόταν ότι δήθεν τα βοηθούν θέτοντας  εκβιαστικά διλλήματα, ουσιαστικά στρέφαν τον κόσμο στην αντίθετη κατεύθυνση. Οι εντός των τοιχών πράκτορες από την άλλη, με επιλογές αυτοκτονίας (βλέπε σιμπιλίδιδες) με κωλοτούμπες ολκής και με πασιφανή ψέματα, ‟φρόντισαν” να πάρουν όσο το δυνατόν μικρότερα ποσοστά. Όλοι ξέραν ότι μια κυβέρνηση με τα δυο ‟μεγάλα” κόμματα αυτή τη στιγμή, θα έφερνε επανάσταση. Άρα τα κανόνισαν έτσι ώστε να υπάρξει σύγχυση και ακυβερνησία , ενώ το ξεπούλημα θα συνεχίζεται από την κυβέρνηση παπαδήμ(ι)ου που αντισυνταγματικά και χωρίς να οριστεί μεταβατική κυβέρνηση, συνεχίζει να κυβερνά και να...

Οι τίγρεις πεθαίνουν τρέχοντας. Αλληγορία....

Του Μόσχου Εμμανουήλ Λαγκουβάρδου

        Οι τίγρεις πεθαίνουν τρέχοντας. Γιατί  πεθαίνουν τρέχοντας και δεν ξαπλώνουν κάπου, σε μια ήσυχη γωνιά, κάτω από ένα δέντρο, όπως κάνουν τα άλογα όταν η εσωτερική φωνή της ψυχής τους πληροφορεί ότι πλησιάζει το τέλος;

       Το τρέξιμο είναι δείγμα ζωντάνιας. Πώς οι τίγρεις πεθαίνουν ενώ διατηρούν τη ζωντάνια τους; Αν έχουν τόση δύναμη για να τρέχουν γιατί πεθαίνουν; Στο χωριό μου  έτρεχαν μόνο αν τους κυνηγούσαν.  Αν έβλεπαν κάποιον να τρέχει ρωτούσαν , ποιος τον  κυνηγάει.
   
       "Η έντονη δραστηριότητα δεν είναι ζωντάνια. Όλος αυτός ο θόρυβος και η ταραχή της σύγχρονης ζωής δεν είναι παρά  ο πάταγος που αφήνει το πέσιμο στην ανυπαρξία. Ο σύγχρονος κόσμος χαρακτηρίζεται από την απομάκρυνση του ανθρώπου από τον εσώτερο εαυτό του, από την ψυχή του. Εξυψώνει τον μηχανιστικό τρόπο ζωής εις βάρος της πνευματικότητας.Η τίγρης τρέχει για να μη δει το θάνατο που πλησιάζει. Όσο πιο γρήγορα κινούμαστε τόσο μικρότερο είναι το όραμα.

       "Πέρα από κάθε συνειδητό επίπεδο γνωρίζουμε πολύ καλά, ότι, χωρίς την ψυχή μας, στερούμαστε τη δύναμή μας και χωρίς τη δύναμή μας, θα πεθάνουμε." (Ρίτσαρντ Κάρλσον, Εγχειρίδιο...

Νέα Δημοκρατία: Λύση Τώρα. Εκτός πια αν θέλουν Νέα Δημοκρατία χωρίς ΝΔκρατες...

Άρθρο του Τάκη Μαχαίρα, 
Πολιτικού Επιστήμονα,

Συμβούλου Πολιτικής & Επικοινωνιακής Στρατηγικής.

Πριν αυτοσχέδιοι «στρατηγιστές» και αυτόκλητοι «γκουρού» της συμφοράς, αναλάβουν αυτοβούλως το έργο της «σωτηρίας» της Νέας Δημοκρατίας και της «αναμόρφωσής» της σύμφωνα με τη νεφελοκοκκυγία που επικρατεί στα μυαλά τους, η μεγάλη φιλελεύθερη και δημοκρατική παράταξη που ίδρυσε ο Κωνσταντίνος Καραμανλής, δέσποζε επί δεκαετίες στην πολιτική ζωή της χώρας για δύο κυρίως λόγους:

1. Γιατί στρατηγικά ήταν τοποθετημένη στο κεντροδεξιό σημείο του πολιτικού φάσματος, θέση που της επέτρεπε να συναιρεί και να συνθέτει επιμέρους ιδεολογικές προσεγγίσεις, να συνάπτει με άνεση και φερεγγυότητα τις κάθε φορά απαιτούμενες κοινωνικές συμμαχίες και να διατηρεί τον πολυσυλλεκτικό της χαρακτήρα, και
2. Γιατί πάντα πολιτευόταν με πυξίδα τις αρχές της και σαφή προσανατολισμό, λαμβάνοντας στα κάθε φορά στασιαζόμενα στην κοινωνία ζητήματα ξεκάθαρες θέσεις, χωρίς ποτέ να υποκύπτει στον πειρασμό του οπορτουνισμού, του χωρίς αρχές τακτικισμού και της μικροπολιτικής «προσαρμοστικότητας».

Αυτά τα δυο πάγια και απαρασάλευτα χαρακτηριστικά της, επέτρεψαν διαχρονικά στη Νέα Δημοκρατία, πέραν από τις διακυμάνσεις της εκάστοτε πολιτικής συγκυρίας, να αποτελεί έναν ισχυρό πολιτικό πόλο συσπείρωσης ευρύτερων λαϊκών δυνάμεων, και είτε ως πλειοψηφία, είτε ως μειοψηφία, στο Κοινοβούλιο, να συνιστά έναν παράγοντα σταθερότητας του δημοκρατικού πολιτικού μας συστήματος. Στον οποίο οι οπαδοί της προσέβλεπαν με εμπιστοσύνη και οι αντίπαλοί της με σεβασμό.

Δυόμιση χρόνια πριν, μετά την οδυνηρή ήττα της ΝΔ στις εκλογές της 4^ης Οκτωβρίου 2009, την ηγεσία του κόμματος ανέλαβε, εκλεγόμενος απ’ ευθείας από...

Ηρακλειδείς ή Ευρωπαιστές ;;; Οι μεγάλες διαφορές των Ελλήνων πολιτικών!!!

Ηρακλήδες υπήρχαν τρείς, ο εκατόγχειρας Αιγαίων-Βριάρεως-Ηρακλής, που αναφέρει ο Όμηρος ( Ιλ. Ραψ.Α, στ. 400 και επ.), ο ημίθεος Ηρακλής, γιός του Δία και της Αλκμήνης, ο Ιδαίος Ηρακλής ο οποίος ήταν ένας εκ των Ιδαίων Δακτύλων (οι Ιδαίοι Δάκτυλοι, γιοί της Ρέας-Κυβέλης ήσαν πέντε, Ηρακλής, Επιμενίδης, Ιάσιος, Ίδας και Παιωναίος). Ο Ιδαίος αυτός Ηρακλής ίδρυσε τους Ολυμπιακούς αγώνες. Δεκάδες άλλοι Ηρακλήδες έκαναν την εμφάνισή τους στον Ελλαδικό και παγκόσμιο χώρο. Οι άθλοι τους είναι δύσκολο να ξεχωρίσουν. 

Βλέπουμε τον Ηρακλή της Αλκμήνης να εκτελεί δώδεκα άθλους και να καταξιώνεται σαν ο κατεξοχήν Ελληνικός ήρωας, νικά δε στο τέλος και αυτόν τον Άδη-θάνατο, με τον τρικέφαλο φύλακα Κέρβερο και ανεβαίνει πανηγυρικά στον Όλυμπο, έδρα των αθανάτων, λυτρώνοντας έτσι το ανθρώπινο γένος από το φόβο του θανάτου.

Το επίλεκτο σώμα ή αλλιώς η “φρουρά” των “Διογενών” βασιλέων (την εποχή του Δία οι Βασιλιάδες των περιοχών λεγόντουσαν Διογενείς ή Διοτρεφείς, έτσι την εποχή του Κρόνου οι βασιλιάδες λεγόντουσαν Τιτάνες…» Αιγαίο Βουνό σελ. 171), το ονομάζανε οι «Ηρακλειδείς».

Η δράση των “Ηρακλειδών”, συνεχίζεται ανά τους αιώνες με χαρακτηριστικό...

Ψεύτικη και πλαστή η σούμα του 68% "Αντιμνημονιακών Κομμάτων". Η προσπάθεια παραπληροφόρησης συνεχίζεται..

Διαβάζω σε "μεγάλα" blog για το ΑΝΤΙΜΝΗΜΟΝΙΑΚΟ μήνυμα του Ελληνικού λαού που ορισμένοι περισπούδαστοι ΑΡΛΟΥΜΠΟΛΟΓΟΙ το μεταφράζουν σε ποσοστό 68% απλά και μόνο αφαιρώντας τα ποσοστά της ΝΔ και του ΠΑΣΟΚ από το 100%...

Γελοιότητες , γελοίων "αναλυτών" που έχουν φανατισμό και παροπίδες.

Είναι απαράδεκτη η σούμα του 68%...

Είναι  ψεύτικη και πλαστή...

Πέστε μας λοιπόν , πώς μπορεί να προστεθεί το ποσοστό της Χρυσής Αυγήςκαι του ΚΚΕ στο σύνολο των "αντιμνημονιακών" ;;;

Έχουν κάποια ΚΟΙΝΗ θέση ;;;

Η απάντηση είναι ΕΥΚΟΛΗ .
Προφανώς και ΟΧΙ...

Θάψαμε τον δικομματισμό ή θα τον νοσταλγήσουμε;

Πότε όμως καταφέραμε, οι Έλληνες, να συνεννοηθούμε; Πότε αποκτήσαμε την πολιτική παιδεία, ώστε να υποχωρούμε στο μερικό προς όφελος του γενικού;



Πέρασαν μόνο δύο μέρες από την εκλογική διαδικασία και άρχισαν να μας ζώνουν τα φίδια, σχετικά με την ύπαρξη ειλικρινούς διάθεσης των πολιτικών μας, να εργασθούν για τον τόπο. Δεν το κρύβω, ότι είμαι μεταξύ αυτών που εδώ και καιρό έπαψα να πιστεύω ότι οι εκπρόσωποί μου διακρίνονται για την ανιδιοτέλειά τους.

Δεν ευθύνομαι εγώ για την αρνητική κρίση, αλλά οι ίδιοι που συνεχίζουν να αποδεικνύουν τον πολιτικό τους καιροσκοπισμό. Και τούτο διότι, σε κρίσιμες στιγμές ο κάθε ανιδιοτελής πολίτης, εκτελεί το χρέος του προς το σύνολο και δεν μετρά τα πολιτικά οφέλη ή κόστη των πράξεών του. Όταν πιάνει φωτιά το σπίτι σου, μπαίνεις μέσα στις φλόγες για να σώσεις τα παιδιά σου, και δεν σκέφτεσαι αν καεί το κουστούμι σου.

Χρόνια ακούμε, ότι για όλα τα δεινά μας φταίει ο δικομματισμός. Η εναλλαγή, επί δεκαετίες, δύο μόνο κομμάτων, με όμοιο πολιτικό προσανατολισμό, δεν επέτρεπε την...