Κι άλλη αλλαγή έρχεται στα βαλκανικά σύνορα

Ανατρέχοντας κάποιος στα Αρχεία, εντυπωσιάζεται από τα σπουδαία λόγια που ακούστηκαν στο Ελσίνκι, το 1972, όταν όλοι της γης συνυπέγραψαν συμφωνία για το «απαραβίαστο των συνόρων».
Αδικήθηκαν μεν όσοι ήλπιζαν δικαίως ή αγωνίζονταν για την αυτονομία τους, αλλά στερεωνόταν η Ειρήνη, όπως είχε ειπωθεί, αφού οι Μεγάλες Δυνάμεις ανελάμβαναν την υποχρέωση να μη επιτρέψουν αλλαγές συνόρων, διασφαλίζοντας την ειρηνική διαβίωση των λαών.
Αυτή η συμφωνία, όπως και πολλές άλλες, διήρκεσε όσο οι ισχυροί την τηρούσαν. Όταν ήρθε η στιγμή να υπηρετήσουν τα συμφέροντά τους -ή τα συμφέροντα άλλων πιο ισχυρών- τότε δικαίωσαν τον Τζόναθαν Σουίφτ που έγραψε: «Οι υποσχέσεις είναι σαν την κρούστα στις πίτες: τις φτιάχνουμε για να τις σπάμε» (κακώς αποδόθηκε η φράση στον Λένιν).
Η περίπτωση των αλλαγών συνόρων στην Βαλκανική, μετά την κατάρρευση των κομμουνιστικών καθεστώτων, είναι η πλέον χαρακτηριστική. Οι προστάτες της υφηλίου έσπασαν την κρούστα, και γέμισαν με προτεκτοράτα την Βαλκανική. Όμως, δεν τελείωσαν. Σ’ αυτήν την στήλη έχουμε πολλές φορές αναφερθεί στην επιχειρούμενη προσπάθεια περαιτέρω κατάτμησης, και μάλιστα καλά θα κάνουμε να μη εφησυχάζουμε κι εμείς.
Φαίνεται, πως αποφασίσθηκε τελικά η ανταλλαγή εδαφών μεταξύ Σερβίας και Κοσσυφοπεδίου. Οι μεγαλόστομες διακηρύξεις των Σέρβων πολιτικών περί μη αναγνώρισης

Γιάννης Κουργιαννίδης υποψήφιος δήμαρχος Θεσσαλονίκης

                                           

Μὲ τὸν Γραμματέα τῆς ὀργάνωσης τοῦ Ἐθνικοῦ Μετώπου Θεσσαλονίκης κ. Σωτήρη Ἀντωνιάδη (ἀριστερά) καὶ τὸν Περιφερειάρχη τῆς Περιφερειακῆς Ἑνότητας Θεσσαλονίκης τοῦ Συνδέσμου Ἐθνικῆς Ἑνότητας κ. Δημήτριο Βαλασίδη (δεξιά).

Ανακοίνωσε την υποψηφιότητά του για τη θέση του δημάρχου Θεσσαλονίκης, την Τρίτη (24/09), ο πρώην δημοτικός σύμβουλος, Γιάννης Κουριαννίδης, στη διάρκεια πολιτικής εκδήλωσης που διοργάνωσε σε ξενοδοχείο της πόλης.Ανακοίνωσε την υποψηφιότητά του για τη θέση του δημάρχου Θεσσαλονίκης, την Τρίτη (24/09), ο πρώην δημοτικός σύμβουλος, Γιάννης Κουριαννίδης, στη διάρκεια πολιτικής εκδήλωσης που διοργάνωσε σε ξενοδοχείο της πόλης.
Ο Γιάνης Κουριαννίδης δήλωσε:
Εὐχαριστῶ ὅλους τοὺς φίλους καὶ συμμαχητὲς στὸν κοινὸ ἀγῶνα, ποὺ μετέτρεψαν μία ἁπλῆ συνέντευξη τύπου, σέ ... προεκλογικὴ συγκέντρωση! Πᾶμε δυνατὰ γιὰ τὴ Θεσσαλονίκη τῶν

Η βιομηχανία θύμα δολοφονίας

του Θανάση Μαυρίδη

Υπάρχει ελληνική βιομηχανία; Είναι αλήθεια ότι σε λίγο καιρό και κατά πως εξελίσσονται τα πράγματα το ερώτημα αυτό θα μοιάζει με εκείνο "αν υπάρχει ζωή στον Άρη". Στον πλανήτη Άρη είναι πιθανό οι επιστήμονες να ανακαλύψουν κάποια στιγμή ζωή. Αλλά βιομηχανία στην Ελλάδα; Μάλλον απίθανο.
Σε μία χώρα που η φορολογία είναι τόσο υψηλή και που η διαφθορά μαστίζει τα πάντα, δεν θα θέλατε να επενδύσετε τα χρήματά σας και μάλιστα σε μία βιομηχανία. Διότι οι βιομηχανίες δεν μεταφέρονται εύκολα. Δεν μπορείς να πάρεις το βαλιτσάκι σου και να πας παραδίπλα να στήσεις και πάλι την επιχείρησή σου, όπως συμβαίνει με μία εταιρεία υπηρεσιών.
Στην Ελλάδα τα τελευταία χρόνια οι βιομηχανίες αντιμετωπίζουν κι άλλα προβλήματα, με σημαντικότερο αυτό της έλλειψης ρευστότητας. Το τραπεζικό σύστημα αδυνατεί να ανταποκριθεί στην ζήτηση και το γεγονός αυτό απειλεί την βιωσιμότητα αρκετών εταιρειών.
Ακόμη κι αν υποθέσουμε ότι μία βιομηχανία προσαρμόζεται στα δεδομένα της εποχής και μπορεί έτσι να αντέξει ένα διάστημα και δίχως την τραπεζική χρηματοδότηση, δεν συμβαίνει το ίδιο πράγμα και με τον τομέα των επενδύσεων της ίδιας βιομηχανίας σε νέες τεχνολογίες. Κάθε φορά που η εταιρεία δεν εκσυγχρονίζεται χάνει σε ανταγωνιστικότητα κι αυτό μοιραία την οδηγεί σε μειονεκτική θέση.
Το πρόβλημα είναι ότι δεν διαθέτουμε σε αυτή την χώρα κουλτούρα στήριξης της βιομηχανίας. Το αντίθετο! Ο βιομήχανος είναι για ένα μεγάλο μέρος του πληθυσμού ένας κατά τεκμήριο κλέφτης που προσπαθεί να πιεί το αίμα της εργατικής τάξης, ενίοτε και με το μπουρί της σόμπας, όπως παραστατικά περιέγραφε σε ένα συλλεκτικό του τεύχος το περιοδικό "Αντί".

Χαρές στο κατεχόμενα, ο Βενιζέλος κάνει ένα βήμα πίσω για το διαπραγματευτή

Ο κατοχικός ηγέτης Ντερβίς Ερογλου εξέφρασε την ευαρέσκειά του για την συμφωνία μεταξύ Ελλάδας και Τουρκίας σχετικά με τις χωριστές συναντήσεις του Ελληνοκύπριου και του Τουρκοκύπριου διαπραγματευτή με την τουρκική και την ελληνική κυβέρνηση αντίστοιχα.

Όπως μεταδίδεται από τα κατεχόμενα, ο κ. Ερογλου δήλωσε στη Νέα Υόρκη ότι η τουρκική πλευρά πιστεύει ότι μια τέτοια εξέλιξη θα οδηγήσει σε τετραμερή διάσκεψη και κάλεσε τον Πρόεδρο της Κυπριακής Δημοκρατίας Νίκο Αναστασιάδη να αρχίσει διαπραγματεύσεις σε επίπεδο ηγετών το συντομότερο δυνατό.

Κάλεσε επίσης τον κ. Αναστασιάδη όπως και οι δύο συναντηθούν στη Νέα Υόρκη υπό την αιγίδα του ΓΓ του ΟΗΕ Μπαν Γκι Μουν. Υπενθύμισε δε ότι αναμένεται ο ίδιος να έχει συνάντηση με τον ΓΓ του ΟΗΕ ενώ ο Κύπριος Πρόεδρος έχει ήδη συναντήσει τον κ. Μπαν.

Όλη η πραγματικότητα, όλη η αλήθεια στους πολίτες.

του Θεόδωρου Ζαρέτου

Γνωρίζουμε ότι η δανειοδότηση του ελληνικού δημοσίου (που χρεοκόπησε), από την Ε.Ε. το ΔΝΤ και την ΕΚΤ, δεν θα μπορούσε παρά να συνοδεύεται από μία συμφωνία υποχρεώσεων του ελληνικού κράτους (του δανειζόμενου) απέναντι στους δανειστές μας, εκτός και αν στον κόσμο που ζούμε δεν έχει ο δανειζόμενος υποχρέωση να γυρίσει πίσω τα δανεικά του. Όσοι έχουμε μνήμη θυμόμαστε την ψευτοπατριωτική μπουρδολογία των λεγόμενων αντιμνημονιακών δυνάμεων περί επαχθούς χρέους, στάσης πληρωμών κλπ εδώ και τρία χρόνια.

Η πραγματικότητα διαστρεβλώνεται με την ακατάσχετη δημαγωγία σύσσωμης της κοινοβουλευτικής αντιπολίτευσης που μαζί με την άρνηση των κυβερνήσεων της περιόδου της κρίσης να πουν όλη την αλήθεια, δημιουργούν στους πολίτες μία εντελώς ψευδή εικόνα της.

Ας επιχειρήσουμε να αποκαταστήσουμε τουλάχιστον ένα μικρό μέρος της.

Οι σημερινοί δανειστές μας είναι:

1. Η Ε.Ε. και η ΕΚΤ. δηλαδή Ευρωπαίοι πολίτες που μέσω των δημοκρατικά εκλεγμένων κυβερνήσεών τους αποφάσισαν να μας δανείσουν ένα μέρος του κοινωνικού πλούτου που δημιούργησαν με τη δουλειά τους, ένα τεράστιο δάνειο, σε μεγάλο βάθος χρόνου, με ασύγκριτα χαμηλότερα επιτόκια από τα απολύτως απαγορευτικά της ιδιωτικής αγοράς χρήματος.

2. Το ΔΝΤ. Δηλαδή πολίτες και άλλων κρατών που από τους φόρους τους και μέσω των εθνικών τους προϋπολογισμών, συνεισφέρουν στο ΔΝΤ ώστε η παγκόσμια κοινότητα να μπορεί να διευκολύνει κράτη με αξεπέραστα δημοσιονομικά προβλήματα, όπως υποανάπτυκτες χώρες του πρώην σοσιαλιστικού μπλόκ αλλά και αναπτυγμένα κράτη όπως

ΔΙΧΑΣΜΟΣ ΚΑΙ ΕΘΝΙΚΗ ΥΠΟΔΟΥΛΩΣΗ

του Ηλία Σταμπολιάδη*

Οι λαοί αγωνίζονται για την εθνική τους ανεξαρτησία, την απεξάρτηση από κάθε είδους καπηλευτές του πλούτου της χώρας και του μόχθου τους, αγωνίζονται για το δικαίωμα της ύπαρξης, την βελτίωση των συνθηκών διαβίωσης, την δικαιοσύνη και την ελευθερία του ανθρώπινου προσώπου. Όταν όλα αυτά καταπατούνται από τους δυνατούς του κόσμου οι λαοί επαναστατούν, αλλά εάν δεν υπάρχει σωστή ηγεσία και ομοψυχία έρχονται νέοι τύραννοι χειρότεροι από τους πρώτους για να συνεχίσουν το έργο των δυνατών. Σε πολύ λίγες περιπτώσεις, ιστορικά καταγραμμένες, μία επανάσταση βελτίωσε ουσιαστικά τη ζωή των ανθρώπων. Είδαμε πρόσφατα την τύχη της Αργεντινής, της Γιουγκοσλαβίας, του Ιράκ, της Αιγύπτου, της Λιβύης και τώρα τις εξελίξεις στη Συρία.

Όποτε το σύστημα της Νέας Τάξης Πραγμάτων (ΝΤΠ) διαφωνεί με έναν εθνικό ηγέτη, ή πολιτικό σύστημα, αμέσως δημιουργεί συνθήκες διχασμού, που όχι μόνο έχουν σαν αποτέλεσμα την αλλαγή εξουσίας υπέρ δικών τους πολιτικών αλλά και όπου μπορούν διαμελίζουν και τη χώρα, όπως στη Γιουγκοσλαβία και το Ιράκ. Το κόστος της αλλαγής σε ανθρώπινες ζωές και αρπαγή εθνικού πλούτου είναι πάντα πολύ μεγαλύτερο από αυτό για το οποίο κατηγορούσαν το προηγούμενο ανυπάκουο σε αυτούς καθεστώς.

Σε όλες τις περιπτώσεις ο διχασμός του λαού είναι σημαντικός παράγοντας για την επιτυχία του σκοπού τους. Θρησκευτικές διαφορές, διαφορές στο ίδιο θρήσκευμα, πολιτικές τοποθετήσεις, και τυχόν φυλετικές διαφορές χρησιμοποιούνται κατά κόρο για να

Το πέρασμα από την ελευθερία στη σύγχρονη αγριότητα

Οι προστυχιές, οι χλευασμοί, οι βρισιές δεν είναι αποτέλεσμα της κρίσης. 
Βασίλης Καραποστόλης*

Δεν θα ’πρεπε να μας εκπλήσσει το γεγονός ότι σήμερα η αχαλίνωτη συμπεριφορά γίνεται συνήθεια ή και νόμος. Προστυχιές, χλευασμοί και βρισιές σε όλη την κλίμακα της χυδαιότητας ανταλλάσσονται με μια ευκολία που θα άφηνε άναυδο έναν άνθρωπο περασμένης εποχής, μιας εποχής από εκείνες που δεν είχε ακόμη διασυρθεί τόσο πολύ η λέξη «φραγμός».
Οι ρίζες του προβλήματος είναι βαθιές. Και μην πείτε ότι φταίει η κρίση, οι δυσκολίες που ενέσκηψαν και τα σμπαραλιασμένα νεύρα ολωνών. Πάει πολύ πιο πίσω η υπόθεση και αν για μια στιγμή οι σκέψεις μας κατόρθωναν να βγουν έξω από τον καθημερινό κυκεώνα, θα επέτρεπαν να δούμε ότι δεν άνοιξαν από τη μία μέρα στην άλλη οι οχετοί. Είχε ήδη συντελεστεί μέσα στην οικογένεια, στα σχολεία και σε ολόκληρη την κοινωνία, μια θορυβώδης αποκήρυξη των «καλών τρόπων». Τους αποκάλεσαν «καθωσπρεπισμό» και νόμισαν ότι ξεμπέρδεψαν. Και δεν κατάλαβαν ότι ο τύπος ενός κανόνα όταν συγχέεται με το

ΠΛΑΤΩΝΟΣ «ΠΡΩΤΑΓΟΡΑΣ». Ο μύθος για τη δημιουργία της ανθρώπινης κοινωνίας

Ήταν κάποτε μια εποχή, που υπήρχαν θεοί, αλλά δεν υπήρχαν ζώα καμιάς ράτσας πάνω στη γη. Και όταν ήρθε η ώρα που όρισε και γι αυτά η μοίρα να 'ρθουν στον κόσμο, τα πλάθουν οι θεοί μέσα στη γη από ένα μείγμα που έκαναν από χώμα και φωτιά και απ' ό,τι μπορεί να ενωθεί με χώμα και φωτιά. Λοιπόν, την ώρα που ήταν να τ' ανεβάσουν στο φως του ήλιου, έδωσαν εντολή στον Προμηθέα και τον Επιμηθέα να τα φροντίσουν και να τους μοιράσουν αξιοσύνες, τέτοιες που να ταιριάζουν στο καθένα τους.

Τότε ο Επιμηθέας ζητά από τον Προμηθέα τη χάρη, μόνος του να κάμει τη μοιρασιά: «Κάνω εγώ τη μοιρασιά, του είπε, κι εσύ έρχεσαι μετά και κάνεις επιθεώρηση». Μ' αυτά τον πείθει, και κάνει αυτός τη μοιρασιά. Αρχίζει λοιπόν αυτός τη μοιρασιά, και σε μερικά έδινε δύναμη, όχι όμως και γρηγοράδα, ενώ τα πιο αδύνατα τα εφοδίαζε με γρηγοράδα· σ' άλλα έδινε όπλα, για όσα όμως άφηνε χωρίς αρματωσιά σοφιζόταν κάποια άλλη ικανότητα, για να κρατιούνται στη ζωή. Δηλαδή αυτά που τα έκλεισε μέσα σε μικρό σώμα, τους χάριζε γοργά φτερά ή υπόγεια κατοικία· όσα πάλι τα προίκιζε με μεγάλο σώμα, σ' αυτό το ίδιο εμπιστεύθηκε να τα διαφεντεύει· και τις άλλες χάρες τις μοίραζε κρατώντας αυτό το δίκαιο μέτρο.

Και αν τα σοφιζόταν όλ' αυτά, ήταν γιατί είχε την έγνοια μήπως καμιά ράτσα χαθεί από το πρόσωπο της γης. Ύστερα, αφού τα εφοδίασε μ' όσα χρειάζονταν, για να μην αφανίσουν το ένα το άλλο, σοφιζόταν τρόπους να τα προστατέψει από τις αλλαγές του καιρού ―που είναι στο χέρι του Δία― ντύνοντάς τα με πυκνό τρίχωμα και χοντρές προβιές, που να μπορούν να τα φυλάξουν από το κρύο, μα μπορούν κι από τη ζέστη· κι όταν ήταν να πάνε για ύπνο, φρόντισε πάλι το καθένα τους να έχει σκεπάσματα ταιριαστά και δοσμένα από τη φύση· και τα παπούτσωσε άλλα με οπλές, άλλα με δέρματα χοντρά και χωρίς αίμα. Νοιάστηκε ακόμη

Προσυπογράφω ανεπιφύλαχτα την Ανακοίνωση των Μονάδων Εφέδρων Καταδρομών.

 Δεν μπορώ να πιστέψω αυτό που συμβαίνει στην χώρα μου. Δεν μπορώ να πιστέψω ότι τόσα χρόνια στήριζα, πρόθυμος να χύσω και το αίμα μου, την λάθος πλευρά. Δεν δέχομαι ότι στήριζα μια δήθεν δημοκρατία. Την δημοκρατία των κλεπτών, των λαμογιών, και των προδοτών αρχών και ιδανικών. Αν και δεν είχα την τιμή να υπηρετήσω στις καταδρομές, αισθάνομαι υπερήφανος και που υπάρχουν οι ΜΕΚ και για την ξεκάθαρη θέση τους. Διαβάστε το κείμενο που ακολουθεί.

Οδυσσεύς Πάτσης

ΑΝΑΚΟΙΝΩΣΗ-ΦΩΤΙΑ ΑΠΟ ΕΦΕΔΡΟΥΣ ΚΑΤΑΔΡΟΜΕΙΣ
Πού μας πάνε; Συλλαμβάνουν όσους έχουν εθνόσημα στο πέτο ή κοντό κούρεμα!

"Υπάρχουν σαφείς εντολές από το εξωτερικό να παταχθεί ο εθνικισμός στην Ελλάδα. Αυτά που βλέπετε είναι μόνο η αρχή".

Με αυτά τα λόγια απάντησε ανώτατος αξιωματικός της Ελληνικής Αστυνομίας στη δημοσιογραφική διερεύνηση καταγγελιών πολιτών ότι ελέγχονται αν έχουν καρφιτσωμένο στο πέτο τους το εθνόσημο ή φοράνε παντελόνια παραλλαγής ή έχουν τατουάζ με βυζαντινά εμβλήματα, την ελληνική σημαία κλπ.

Ήδη μία από τις μεγαλύτερες οργανώσεις εφέδρων στην χώρα (οι οποίοι έφεδροι - η μοναδική ελπίδα οργανωμένης αντίστασης ακόμα και αν καταληφθεί εθνικό έδαφος - βιώνουν και αυτοί ένα πρωτοφανές κυνήγι μαγισσών) οι ΜΕΚ (Μονάδες Εφέδρων Καταδρομών) εξέδωσαν δριμεία ανακοίνωση την οποία ανήρτησαν και στο ιστολόγιό τους που καταδικάζουν αυτή την πρακτική.

Στην ανακοίνωσή αναφέρουν ότι "Όσοι φοράνε το τιμημένο εθνόσημο, μπλούζες με τα διακριτικά επίλεκτων μονάδων του Ελληνικού Στρατού που έχουν υπηρετήσει και τιμήσει ή έχουν πατριωτικά τατουάζ και σύμβολα είναι εγκληματίες και ύποπτοι, άρα πρέπει να

Νίκος Ζαχαριάδης. Έλληνας ή Ρώσος; Και αν Έλληνας, πόσο πουλημένος μπορεί να ήταν;

Χθες στο κείμενο «Η κυβέρνηση, η "επανάσταση" και τα αγελαδίσια μάτια των Κουτσούμπα-Τσίπρα...» σας είπα ότι θα εξετάσουμε το θέμα του Ν. Ζαχαριάδη σε άλλο σημείωμα. Μετά τις αποκαλύψεις ΕΔΩ ότι ο Τίτο δεν ήταν Σερβοκροάτης αλλά πιθανόν Ρώσος ή Πολωνός που επιβλήθηκε από τους Σοβιετικούς στο παρτιζάνικο κίνημα της Γιουγκοσλαυΐας σας παραθέτω το βιογραφικό του Νίκου Ζαχαριάδη από βιβλίο συνεργάτη του Δημήτρη Βλαντά* παίρνοντας ταυτόχρονα στοιχεία και από την ΒΙΚΙΠΑΙΔΕΙΑ (ΕΔΩ) και εσείς βγάλτε τα δικά σας συμπεράσματα.
Ο Ν.Ζ. γεννήθηκε στην Νικομήδεια της Μικράς Ασίας στις 25/4/1903. Επειδή ο πατέρας του ήταν αντιπρόσωπος του αυστριακού (σύμφωνα με την ΒΙΚΙΑΙΔΕΙΑ του γαλλικού) μονοπωλίου καπνού έζησε την παιδική και εφηβική ζωή του στην Νικομήδεια, Αδριανούπολη και Μοναστήρι της Γιουγκοσλαυΐας. Μετά έφυγε από το πατρικό του σπίτι και έζησε στην Κωνσταντινούπολη όπου συνδέθηκε και έγινε μέλος της σοσιαλιστικής πολιτικής οργάνωσης «Εργατική Ένωση» και εκεί απέκτησε την πρώτη του επαναστατική πείρα. Από την Κωνσταντινούπολη πέρασε στην επαναστατημένη Ρωσία όταν άρχισε η ξένη ιμπεριαλιστική στρατιωτική επέμβαση για πνίξιμο της νεαρής σοβιετικής δημοκρατίας και πήρε μέρος ενάντια σ' αυτή την επέμβαση οπότε και έγινε μέλος του ρωσικού κομμουνιστικού κόμματος Εδώ ανοίγω παρένθεση και λέω ότι η ΒΙΚΙΠΑΙΔΕΙΑ αναφέρεται κάπως διαφορετικά γι αυτήν την περίοδο κι εγώ θέλω να τονίσω ότι όταν έγινε η «ιμπεριαλιστική επέμβαση» στην Ρωσία το 1918, ο Ν.Ζ. ήταν μόλις δεκαπεντέμισυ ετών, μάλλον πολύ μικρός για πόλεμο και για να γίνει μέλος κομμουνιστικού κόμματος αλλά τέλος

Νεοκυπριακή συνείδηση και… κυπριακή κουλτούρα

Δεν έχουμε μόνον εμείς Ρεπούσ(τ)η. Ευδοκιμούν και στη Κύπρο «ανθελληνιστές» Έλληνες. Διαβάστε το παρακάτω κείμενο.
Ο.Π

του ΑΝΔΡΕΑ ΜΟΡΦΙΤΗ, Αντιπροέδρου Δ.Σ. του Κυπριακού Κέντρου Μελετών (ΚΥ.ΚΕ.Μ.)

Έχουμε χρεοκοπήσει οικονομικά. Ας μην αφεθούμε να χρεοκοπήσουμε πνευματικά, ηθικά, γλωσσικά και πολιτισμικά
Εδώ και αρκετό καιρό, τα τελευταία χρόνια θα έλεγα, συγκεκριμένα πρόσωπα, ομάδες και κύκλοι -κυρίως υπογείως και υφέρποντες- προσπαθούν να υπερτονίσουν τη χρήση της κυπριακής διαλέκτου, να την αναγάγουν σε επίπεδο γλώσσας, να την αντιπαραθέσουν με την καθομιλουμένη Ελληνική και να δημιουργήσουν ένα αχρείαστο και γλωσσικά, επιστημονικά και εθνικά επιζήμιο μείζον ζήτημα.
Το πάθος αυτών των κύκλων δεν εξαντλείται μόνο στην ηλίθια πολεμική τους εναντίον της γλώσσας των Πανελλήνων. Όχι! Το ζήτημα που έχουν δημιουργήσει προσλαμβάνει ιδιαίτερα επικίνδυνες διαστάσεις γιατί, μέσω αυτής της πολεμικής, προσπαθούν να δημιουργήσουν και να εμπεδώσουν μια παθιασμένη Νέο-Κυπριακή συνείδηση η οποία -σύμφωνα με την αρρωστημένη αντίληψή τους- θα υποσκάψει, θα διαβρώσει και με τον καιρό θα εκτοπίσει την εθνική, την ελληνική συνείδηση των Ελλήνων της Κύπρου.
Εκμεταλλευόμενοι τις εθνικές μας κακουχίες και τις πληγές του 1963, του 1967, του 1974 και του 2013 προσπαθούν με επιτηδευμένο τρόπο να χτίσουν πάνω στα τραύματα, τις απογοητεύσεις και τις αντιδράσεις των Ελλήνων της Κύπρου ένα ανθελληνικό σύνδρομο και μέσω αυτού να επιβάλουν -καθώς νομίζουν- τον αφελληνισμό των Κυπρίων.
Η -έστω και με πολλή καθυστέρηση- πρόσφατη αντίδραση του Αρχιεπισκόπου Κύπρου, με

ΜΙΑ ΑΙΡΕΤΙΚΗ ΑΝΑΛΥΣΗ ΠΟΥ ΤΑΡΑΞΕ ΤΑ ΝΕΡΑ

Το κείμενο που ακολουθεί είναι παλαιό άρθρο του προέδρου του ΕΛ.Κ.Ε.Δ.Α. Σταύρου Καρκαλέτση. Το άρθρο, πηγαίνοντας κόντρα στην συμβατική ''σοφία'' της μικροελλαδικής ηττοπάθειας, λαμβάνει ως επιθυμητό για το εθνικό συμφέρον σενάριο όχι μια ευρωπαική, αλλά μια ισλαμική-απομονωμένη-τριτοκοσμική Τουρκία, αφού τότε η Ελλάδα θα διεκδικήσει όλους τους γεωπολιτικούς/γεωστρατηγικούς ρόλους που μονοπωλεί σήμερα η γειτονική χώρα. Διαβάστε το.
Ο.Π

Ελλάδα και Κύπρος οφείλουν να αναπροσαρμόσουν τη φιλοσοφία της στρατηγικής τους, αν δεχτούμε μεγάθυμα πως διαθέτουν στρατηγική. Με στόχο μια Τουρκία όχι στην Ευρώπη, αλλά ακριβώς το αντίθετο.

Για χρόνια και δεκαετίες μια ανεπαρκής και φοβική ελληνική εξωτερική πολιτική είχε οχυρωθεί πίσω από διάτρητα «δόγματα», για να δικαιολογήσει αλλεπάλληλες διπλωματικές και πολιτικές ήττες της χώρας. Ένα τέτοιο ψευδοδόγμα πρέσβευε την «εξημέρωση του (τουρκικού) θηρίου», κυρίως μέσα από την ευρωπαϊκή προοπτική της Τουρκίας, και μια πλήρη ένταξή της στην ΕΕ. Θυμόμαστε πως η Αθήνα είχε καταντήσει ο μονίμου απασχόλησης θλιβερός πλασιέ των ευρωπαϊκών εισοδίων της Τουρκίας. Αντάλλαγμα; Ουδέν. Το «θηρίο» δεν θέλησε –ούτε θέλει– να εξημερωθεί.

Την ώρα που οι πλέον σοβαρές πολιτικές φωνές της Ευρώπης εξέφραζαν βάσιμους προβληματισμούς για μια Τουρκία-πλήρες μέλος της ΕΕ, μια «χαζοβιόλικη» Αθήνα καταντούσε ο φανατικότερος υποστηρικτής της ζοφερής αυτής προοπτικής. Λες και δεν

Εθνική Προδοσία – Απορρίφθηκε το σύστημα CCIAS

Του Μάνου Ηλιάδη

Με μια απόφαση – σκάνδαλο, το ΓΕΑ απέρριψε την υλοποίηση ενός εγκεκριμένου ήδη από τη στρατιωτική ηγεσία, ελληνικής αναπτύξεως και χαμηλού κόστους αμυντικού συστήματος, το οποίο θεραπεύει τη μεγαλύτερη, αν όχι και τη μοναδική, απειλή την οποία αντιμετωπίζει η Ελλάδα από την Τουρκία και συγκεκριμένως, την απειλή που θα θέτουν σύντομα τα τουρκικά αεροσκάφη Stealth F-35 (τα πρώτα παραλαμβάνονται σε λιγότερο από δύο χρόνια), τα ήδη υπάρχοντα στο τουρκικό οπλοστάσιο χαμηλής ορατότητας μη επανδρωμένα αεροσκάφη HARPY και τα τουρκικής κατασκευής κατευθυνόμενα βλήματα μεγάλου βεληνεκούς.

Πρόκειται για μια τερατώδη απόφαση για την οποία, σε περίπτωση μιας απεφευκτέας ελληνοτουρκικής συρράξεως και του βέβαιου αρνητικού για την Ελλάδα αποτελέσματος, αυτοί που την έλαβαν σίγουρα θα πρέπει να λογοδοτήσουν σε ειδικό δικαστήριο. Για να γίνει αντιληπτή η έκταση της απαράδεκτης φύσεως της παραπάνω αποφάσεως, αρκεί να αναφερθούν εν συντομία ορισμένες μόνο βασικές παρατηρήσεις που αφορούν τον σύγχρονο πόλεμο.

Πρώτον: ασχέτως της ισχύος μιας χώρας στη θάλασσα και στην ξηρά, ο πόλεμος κρίνεται αποκλειστικώς στον αέρα. Δεύτερον: όλοι οι τελευταίοι πόλεμοι κατέδειξαν ότι, για την επιτυχή έκβαση μιας στρατιωτικής επιχειρήσεως, απαραίτητη προϋπόθεση είναι η καταστολή της εχθρικής αεράμυνας, των δικτύων εγκαίρου προειδοποιήσεως, σταθμών διοικήσεως και ελέγχου. Τρίτον: για την καταστροφή των ανωτέρω χρησιμοποιούνται μέσα μη δυνάμενα να αντιμετωπισθούν από μια χώρα με συμβατικά αμυντικά συστήματα, λόγω αδυναμίας εντοπισμού τους από τα συμβατικά ραντάρ, δεδομένου ότι η απειλή τίθεται από βλήματα μακρού βεληνεκούς (κυρίως Tomahawk στην περίπτωση των Αμερικανών) και χαμηλής διακριτικότητας (Low observability) μη επανδρωμένα αεροσκάφη (UAV) και αεροσκάφη τεχνολογίας Stealth (π.χ. F-35), όλα φυσικά σε συνδυασμό με άλλα μέσα

Γενοκτονία για ψηφοθηρικούς λόγους

του Γιώργου Κράλογλου

Η απέλπιδα προσπάθεια, εκ μέρους των πολιτικών, διατήρησης του ελληνικού Σοβιέτ, οδηγεί στην πλήρη (πληθυσμιακή) ερημοποίηση της χώρας στο άμεσο μέλλον. Πιθανότατα αυτή η τάση είναι μη αναστρέψιμη πλέον, εξαιτίας της πλήρους απώλειας εμπιστοσύνης των πολιτών έναντι του νεοελληνικού κράτους. Γενοκτονία για ψηφοθηρικούς λόγους συντελείται πρακτικά. Δεν νομίζω να έχει ξαναϋπαρξει στην Ιστορία κάτι αντίστοιχο...

Ούτε ο τίτλος, ούτε ο πρόλογος είναι δικά μου. Κατέφυγα ακόμη μία φορά στην αντιγραφή τους από την πλούσια συλλογή εξαιρετικών επισημάνσεων των σχολιαστών της στήλης που θεωρώ ότι πρέπει να απασχολούν και την Βουλή και τα κέντρα διαμορφώσεως πολιτικής των κομμάτων και των κυβερνήσεων.

Οι διαπιστώσεις (τις οποίες προσυπογράφω ανεπιφύλακτα) ανήκουν στον στοχαστή σχολιαστή Stefanos_Lazaridi... (τον διαβάζω ανελλιπώς και σε άλλες στήλες) και έγιναν σε σχόλιό του στο χθεσινό μου σημείωμα στο οποίο αποδίδω την εκτός κάθε ορίου υπερφορολόγηση των ακινήτων και στην προσπάθεια συντήρησης και διατήρησης, σε βάθος, του κράτους του ελληνικού σοβιέτ.

Σας μεταφέρω το σχόλιό του προσθέτοντας και κάποιες σκέψεις που ίσως βοηθήσουν για παραπέρα προβληματισμό.

«Διαφωνώ ότι έχει βαθύ μέλλον αυτό το κράτος όπως αναφέρετε. Κανένα μέλλον δεν μπορεί να έχει ένα κράτος όταν η πλειοψηφία των νεαρών πολιτών του το εγκαταλείπει οριστικά και μετά βδελυγμίας μάλιστα. Το φαινόμενο αυτό δεν είναι συγκυριακό, λογω οικονομικής κρίσης, αλλά χρόνια. Η παγκοσμιοποίηση συνεπικουρούμενη από την τεχνολογία (της πληροφορικής κυρίως) δημιουργεί ανταγωνισμό και μεταξύ των κρατών, όχι μόνο μεταξύ επιχειρήσεων. Πρακτικά η διατήρηση του πληθυσμού ενός κράτους είναι άμεση συνάρτηση της δυνατότητας του να παρέχει ένα αξιοσέβαστο επίπεδο διαβιωσης. Πατριδα πλέον είναι όπου σε σέβονται ως ελεύθερο (και νοήμονα) άνθρωπο...

Μετά τον Γιωργάκη και ο Σαμαράς στοχοποιεί τις Ένοπλες Δυνάμεις. Δεν μπορεί να φταίνε μόνον οι σύμβουλοι...

Μετά την εντολή διενέργειας έρευνας στις Ένοπλες Δυνάμεις για τυχόν εμπλοκή στελεχών των Ειδικών Δυνάμεων στην εκπαίδευση της Χρυσής Αυγής, ο πρωθυπουργός Α. Σαμαράς αποφάσισε να επισκεφθεί τη βάση των επίλεκτων του Πολεμικού Ναυτικού. Τη ΔΥΚ στο Σκαραμαγκά.
Πιθανώς το μήνυμα που θέλει να στείλει ο κ. Σαμαράς με την επίσκεψη του αύριο στη ΔΥΚ, η οποία πραγματοποιείται με αφορμή την αποφοίτηση του γιού του στενού του συνεργάτη Τάκη Μπαλτάκου από το σχολείο των «βατραχανθρώπων», είναι πώς η κυβέρνηση δεν είναι προκατειλημμένη απέναντι στο σύνολο των Ειδικών Δυνάμεων, αλλά η όποια έρευνα αφορά μεμονωμένες περιπτώσεις.
Το ερώτημα όμως είναι, γιατί δεν ζητήθηκαν συγκεκριμένα στοιχεία απ’ όσους καταγγέλλουν ή μαρτυρούν πώς η Χρυσή Αυγή εκπαιδεύεται από εν ενεργεία στελέχη των Ειδικών Δυνάμεων και ξεκινά μία έρευνα σε όλες τις μονάδες, οι οποίες σπιλώνονται και πλήττεται το αξιόμαχο τους;
Για άλλη μία φορά η κυβέρνηση εκθέτει τις Ένοπλες Δυνάμεις σε μία περίοδο ιδιαίτερα κρίσιμη για τη χώρα. Ευτυχώς που κάποιοι στο Μέγαρο Μαξίμου γνωρίζουν τη λειτουργία του Στρατεύματος και σώζουν τα προσχήματα.

H μουσουλμανική μειονότητα της Θράκης από τη Συνθήκη της Λωζάνης μέχρι σήμερα – Ιστορικό πλαίσιο

γράφει ο κ. Αναστάσιος Λαυρέντζος  

Η Ελλάδα των μνημονίων και της βίαιης δημοσιονομικής προσαρμογής πριν βρεθεί στη σημερινή κατάσταση δεν ήταν μια χώρα χωρίς προβλήματα. Αντιθέτως, όντας τμήμα των άστατων Βαλκανίων, εδώ και δεκαετίες αντιμετωπίζει σοβαρές απειλές, οι οποίες με την τωρινή της εξασθένηση είναι πιθανό να ενταθούν ή και να πολλαπλασιαστούν. Με αφετηρία αυτή την εκτίμηση, θα προσπαθήσουμε να προσεγγίσουμε τα ζητήματα της Θράκης, η οποία εδώ και πολλά χρόνια ζητά την προσοχή μας.
Βασικό χαρακτηριστικό της Θράκης είναι η ύπαρξη μιας πολυάριθμης μουσουλμανικής μειονότητας. Η παρουσία της μειονότητας αυτής είναι αποτέλεσμα των ρυθμίσεων της Συνθήκης της Λωζάνης, η οποία εξαίρεσε από την υποχρεωτική ανταλλαγή πληθυσμών – που η ίδια επέβαλε – τους μουσουλμάνους της Θράκης και τους Έλληνες της Τουρκίας (Κωνσταντινούπολη, Ίμβρος, Τένεδος). Σήμερα η ελληνική μειονότητα της Τουρκίας έχει προ πολλού εξαλειφθεί. Αντιθέτως, οι μουσουλμανικοί πληθυσμοί της Θράκης είναι παρόντες και απολαμβάνουν πλέον όλων των δικαιωμάτων που παρέχει μια ευρωπαϊκή χώρα στους πολίτες της. Στο σημείο αυτό είναι σημαντικό να τονίσουμε ότι οι μουσουλμανικοί πληθυσμοί της Θράκης δεν συγκροτούν ενιαίο εθνοτικά σύνολο, αλλά αποτελούνται από τρεις διακριτές ομάδες: τους λεγόμενους τουρκόφωνους (με τουρκική εθνική συνείδηση), τους Πομάκους (εξισλαμισμένοι πληθυσμοί της Ροδόπης με δικό τους γλωσσικό ιδίωμα και ιδιαίτερη παράδοση) και τους Ρoμά (Αθίγγανοι, με γλώσσα επίσης

Εταιρεία Μακεδονικών Σπουδών: Το Μακεδονικό και τα Βαλκάνια σε νέα φάση

Ο Δήμος Γευγελής έστησε νέο μνημείο στην κεντρική πλατεία της πόλης που συνορεύει άμεσα με την Ελληνική Μακεδονία. 

Το μνημείο συνοψίζει το κρατικό ιδεολόγημα των Σκοπίων ότι η υποτιθεμένη «Ενιαία» Μακεδονία διαμελίσθηκε το 1913 μεταξύ Ελλάδος, Σερβίας, Βουλγαρίας και Αλβανίας και η «επανένωσή της» αποτελεί πρωταρχικό «εθνικό» χρέος της ψευδώνυμης «Δημοκρατίας της Μακεδονίας». Δικαιώνει, έτσι, ακόμη μια φορά επίσημα και δημόσια, τις θέσεις της Ελλάδος καθώς και όλες τις σχετικές αποφάσεις των Συμβουλίων Κορυφής της Ευρωπαϊκής Ενώσεως και της Ατλαντικής Συμμαχίας οι οποίες, από το 2008, απορρίπτουν την ένταξη των Σκοπίων εφόσον δεν προηγηθεί συμφωνία με την Αθήνα για μια ονομασία. Εκθέτει, τέλος, τον διαμεσολαβητή του ΟΗΕ κ. Μάθιου Νίμιτς ο οποίος επιδίδεται σε «προτάσεις»-αλχημείας και υποδύεται ότι δεν βλέπει τίποτε κατά τις αλλεπάλληλες επισκέψεις του στο Κράτος των Σκοπίων! ΄Αλλωστε, αποτελεί πασιφανή σουρεαλισμό τουλάχιστον η αξίωση αυτού του....
ψευδωνύμου Κράτους να ενταχθεί στους ευρω-ατλαντικούς θεσμούς με καταστατικό σκοπό του να διαμελίσει τις …συμμάχους του και εταίρους Ελλάδα, Βουλγαρία και Αλβανία.
Δεκάδες ανάλογα επίσημα κρατικά τεκμήρια του ιμπεριαλιστικού «Μακεδονισμού» των Σκοπίων έχει δημοσιεύσει η Εταιρεία Μακεδονικών Σπουδών σε ειδικές εκδόσεις, οι οποίες

Δεν θα περάσει ο φανατισμός

Γράφει ο Νίκος Γιαννής*

Έχω το δικαίωμα να είμαι απολύτως αντίθετος και να αισθάνομαι αποτροπιασμό γι' αυτήν τη δολοφονία, επειδή είναι δολοφονία, αφαίρεση ζωής, ανεξαρτήτως της πολιτικής ταυτότητας του δράστη και του θύματος;
Όποιοι απευθύνονται ο ένας στον άλλον με λεκτική βιαιότητα «σκάσε», «βούλωστο εσύ», «σκασίλα μου», «χέστηκα», «δεν πα να πνιγείς», «εδώ θα γίνεται ότι λέω εγώ», «θα σε κάνω, θα σε δείξω», κ.α. παρόμοια, έχουν επίγνωση, ότι η απαξίωση του άλλου, η απολυτότητα και η έλλειψη ανεκτικότητας προς ότι διαφορετικό, προς όποιον είναι αδύναμος, αλλά και προς όποιον είναι πιο δυνατός από εμάς, προς μια αντίθετη άποψη ή συμφέρον, μια μέρα μπορεί να βρεθούν στη θέση ενός δολοφόνου ή ενός δολοφονημένου;
Δεν θέλει καν προσχεδιασμό, ή ενδεχόμενο δόλο, απώλεια ψυχραιμίας λέγεται κι όσα φέρνει η ώρα δεν τα φέρνει ο χρόνος.
Η βία ξεκινάει απ' το σπίτι, απ' την παιδεία που λαμβάνουμε από την κοινωνία.
Τα παιδάκια στη Συρία που είδαν μπροστά στα μάτια τους να αποκεφαλίζονται άνθρωποι, εξοικειώνονται και είναι πιο πιθανό να χρησιμοποιήσουν κι ακόμη πιο λογικό να ανέχονται τη βία.
Η βία πρώτ’ απ' όλα στο μυαλό μας γεννιέται και δική μας πρόκληση αποβαρβαρισμού και πολιτισμού είναι μέσα απ' το μυαλό μας να τη διώξουμε οριστικά.
Τα πράγματα δεν είναι ούτε άσπρα ούτε μαύρα, σε αποχρώσεις του γκρι είναι, εφόσον μιλάμε για συμβίωση κι όχι για μοναστική ζωή.
Οι καθαρές λύσεις, το «δεν μασάω τα λόγια μου» και «ότι έχω να πω θα το πω», η δήθεν

Η Διζωνική & οι… Ζουλού!

Σύμπασα η δική μας προδοτική αριστερά συμπλέοντας με το επίσης προδοτικό ΑΚΕΛ της Κύπρου υποστηρίζει για την Κύπρο την λύση της Διζωνικής Δικοινοτικής Ομοσπονδίας (ΔΔΟ) σε αντίθεση με το 90% του κυπριακού ελληνισμού.
Ο.Π. 

του Λάζαρου Μαύρου

ΜΝΗΣΘΗΤΩ ΟΤΙ: «Η υπερήφανη φυλή των Ζουλού της Νοτίου Αφρικής δεν υπέπεσε στην αναξιοπρέπεια να αποδεχθεί το σύστημα της Διζωνικής Δικοινοτικής Ομοσπονδίας (ΔΔΟ) που οι Τούρκοι κατάφεραν να επιβάλουν ως αναζητούμενη λύση του Κυπριακού, για ν’ αντικαταστήσουν το ρατσιστικό καθεστώς των λευκών του άπαρτχαϊντ στη χώρα τους», έλεγε στις διαλέξεις του ο αείμνηστος καθηγητής Νεοκλής Σαρρής. Τότε: Το 1990, που οι ασυνθηκολόγητοι αγώνες της μαύρης πλειοψηφίας κι η έμπρακτη διεθνής συμπαράσταση οδήγησαν στην κατάρρευση του ρατσιστικού καθεστώτος.
Του οποίου ο τελευταίος πρόεδρος Φρεντερίκ ντε Κλερκ διαπραγματευόταν τη «μετεξέλιξη» της εξουσίας, με τον μόλις αποφυλακισθέντα ύστερ’ από 27 χρόνια κάθειρξης, ηγέτη του Αφρικανικού Εθνικού Κογκρέσου (ANC) Νέλσον Μαντέλα. Και οι πιο σκληροπυρηνικοί λευκοί ρατσιστές επέμεναν να υιοθετηθεί εκεί, η συζητούμενη (και τότε) για την Κύπρο «λύση ΔΔΟ». Την απέρριψε αναφανδόν ο κορυφαίος μαύρος ηγέτης Μαντέλα. Κρίνοντάς

Ώρα της μεγάλης κρίσεως για τον Ελληνισμό

του Σαράντου Καργάκου

Ας ξεκινήσουμε, αγαπητοί, από ένα εξορκισμένο σήμερα «εθνικιστή» ποιητή που κάποτε τολμούσαμε να θεωρούμε πρώτο εθνικό μας ποιητή, τον Διονύσιο Σολωμό: γράφει στους «Ελεύθερους Πολιορκημένους»:

«Αραπιάς άτι, Γάλλου νούς, βόλι Τουρκιάς, τόπ’ Αγγλου * πόλεμος μέγας πολεμά, βαρεῖ τό καλυβάκι...» * τόπ΄ = μπάλα κανονιού

Εννοείτε ασφαλώς ποιο είναι το καλυβάκι στον παρόντα καιρό. Όχι η Ελλάς ή η προέκτασή της η Κύπρος, αλλά σύμπας ο Ελληνισμός. Ο Ελληνισμός μετά τις εξάρσεις του στον πόλεμο του ’40-’41, με την αντίστασή του κατά των αρχών Κατοχής, με τον ενωτικό αγώνα της Κύπρου (μια δράκα μαχητές κατά μιας αυτοκρατορίας) αποτελούσε κακό παράδειγμα για τους λοιπούς λαούς. Κακό παράδειγμα υπήρξε και με την Επανάσταση του ’21 που διέλυσε τον ιστό της υποταγής που είχε επιβάλει η Ιερά Συμμαχία. Όταν το 1830 έκλεινε η αυλαία της Ελληνικής Επαναστάσεως άνοιγε η αυλαία των ευρωπαϊκών επαναστάσεων.

Γι’ αυτό ο ανυπότακτος, ο απειθάρχητος, ο μη συμμορφούμενος «τοῖς ξένων ρήμασι» λαός, ο δάσκαλος του απροσκύνητου ήθους έπρεπε να χτυπηθεί στις ρίζες, στις πνευματικές και ιστορικές καταβολές του. Το σχέδιο ετοιμάστηκε την επαύριο του Πολυτεχνείου. Αλλ’ ο λαός αυτός έπρεπε να υποστεί δύο στρατιωτικά πλήγματα για να συνετισθεί. Επτά χρόνια δικτατορίας δεν είχαν «σιδερώσει» το φρόνημά του. Έτσι ήλθαν το 1974 ο Αττίλας και μερικά χρόνια αργότερα η ασχήμια της Ύμιας. Κι έκτοτε άρχισε εν ονόματι ενός πολιτικού ρεαλισμού η χαλιναγώγηση του ελληνικού φρονήματος, η καταπτόηση, η τουρκοφοβία που τελικά – πάντα εν ονόματι του πολιτικού ρεαλισμού- μετεξελίχθηκε σταδιακά σε τουρκολατρία. Έχουμε εδώ μια κλασσική περίπτωση του «Συνδρόμου Στοκχόλμης», όπου το θύμα ερωτεύεται τον βασανιστή του.

Μετά την έκρηξη σε παγκόσμια κλίμακα του Ελληνισμού για το όνομα της Μακεδονίας, μια έκρηξη που κράτησε επί μία τριετία, έπεσαν πάνω μας «λυτοί και δεμένοι» να συμμαζευτούμε, να προσγειωθούμε, να σωφρονισθούμε. Έτσι επροκόψαμε. Σήμερα όχι η Ελλάς, αλλ’ ο Ελληνισμός, είναι παντού ντροπιασμένος. Χάσαμε όλες τις διπλωματικές μάχες, χάσαμε το επιχειρηματικό μας κεφάλαιο, χάσαμε την εργατικότητά μας, το εθνικό και το κοινωνικό μας φιλότιμο. Προτιμάμε πια την αγγλική ως γλώσσα και γραφή και όχι την ξεπερασμένη κι ατιμασμένη Ελληνική, τη μητέρα του ευρωπαϊκού γλωσσικού πολιτισμού.

Η Μέρκελ πήρε την εντολή. Αλλά για να κάνει τι;

Της Carol Matlack*

Στη διάρκεια της προεκλογικής της εκστρατείας, η Angela Merkel υποστήριξε έντονα τη σημασία της ευρωπαϊκής ενότητας. «Θέλουμε μια δυνατή Ευρώπη, μια επιτυχημένη Ευρώπη», είπε στην ομιλία της την παραμονή των εκλογών. «Η σταθεροποίηση της Ευρώπης είναι θεμελιώδης για τα συμφέροντα των Γερμανών».

Η Χριστιανοδημοκρατική Ένωση της Μέρκελ κέρδισε εχθές το 42,5% των ψήφων, μένοντας για λίγες μόνο ψήφους μακριά από την απόλυτη πλειοψηφία και έχοντας το καλύτερο ποσοστό της τελευταίας 20ετίας για συντηρητικό κόμμα -γεγονός ιδιαίτερα αξιοσημείωτο δεδομένου ότι την παραμονή των εκλογών, σχεδόν ένας στους τρεις ψηφοφόρους παρέμενε αναποφάσιστος. Τελικά, οι Γερμανοί έδωσαν στη Μέρκελ το πράσινο φως για να συνεχίσει το όραμά της για την Ευρώπη. Αλλά ποιο ακριβώς είναι αυτό το όραμα;

Ενώ η Μέρκελ έχει δεσμευτεί για τη διατήρηση της υπάρχουσας οικονομικής και νομισματικής ένωσης, έχει τεθεί ξεκάθαρα εναντίον σαρωτικών μέτρων, όπως είναι η

ΠΑΡΑΦΡΩΝ Ή ΑΝΟΗΤΟΣ Ο ΔΕΝΔΙΑΣ;

Εγώ για τον Δένδια σας ενημέρωσα χθές ΕΔΩ και σήμερα σας μεταφέρω την άποψη του Planet-Greece

- Παράφρων ή ανόητος;
- Όλο το παρασκήνιο στο planet-greece

Ως Νύχτα των Μεγάλων Μαχαιριών (γερμ. Nacht der langen Messer) νοείται το τριήμερο μαζικών δολοφονιών από τις 30 Ιουνίου έως τις 2 Ιουλίου 1934 στη Γερμανία, όταν εκκαθαρίστηκε από τον Αδόλφο Χίτλερ ολόκληρη η ηγεσία της παραστρατιωτικής οργάνωσης Sturmabteilung. Με την ευκαιρία θανατώθηκαν επίσης άλλοι δεξιοί πολιτικοί που δεν είχαν σχέση με τα SA, αλλά και διάφοροι αντίπαλοι του Χίτλερ....
Η επίσημη εκδοχή της ναζιστικής προπαγάνδας περιέγραψε αυτές τις ενέργειες ως προληπτικό μέτρο κατά ενός πραξικοπήματος δήθεν προγραμματισμένου από τον Ερνστ Ρεμ, αρχηγό των SA και παλαιό φίλο του Χίτλερ. Για το λόγο αυτό χρησιμοποίησε τον όρο Röhmputsch, στα ελληνικά «πραξικόπημα του Ρεμ».

"Υπουργός είμαι, ότι θέλω κάνω"
Ενεργώντας ως άλλος... Χίτλερ, αυτή τη φορά στο Σώμα της Ελληνικής Αστυνομίας, ο υπουργός Δημόσιας Τάξης, Νίκος Δένδιας, απαίτησε την παραίτηση δύο άξιων αξιωματικών. Του Ιωάννη Δικόπουλου και του Απόστολου Κασκάνη.
Η είδηση έσκασε σαν κεραυνός εν αιθρία στα δημοσιογραφικά γραφεία και δίχασε, αν όχι εξόργισε, τους κόλπους της ΕΛ.ΑΣ. αφού - ιδιαίτερα ο Ι. Δικόπουλος - ήταν αγαπητός αξιωματικός, με τεράστιες επιτυχίες στο βιογραφικό του, που εισήγαγε στην ΕΛ.ΑΣ. νέους

Στο “τραπέζι” η οριοθέτηση των θαλασσίων ζωνών της Αιγύπτου, της Ελλάδας και της Κύπρου

του Μιχ. Ιγνατίου

Πραγματοποιήθηκε το απόγευμα της Κυριακής στη Νέα Υόρκη, στο πλαίσιο της 68ης Γενικής Συνέλευσης του ΟΗΕ, τριμερής συνάντηση των υπουργών Εξωτερικών της Ελλάδας, της Κύπρου και της Αιγύπτου. Επίκεντρο των συζητήσεων ήταν η ΑΟΖ μεταξύ των τριών χωρών.
Μετά το τέλος της συνάντησης, ο υπουργός Εξωτερικών και Αντιπρόεδρος της κυβέρνησης, Ε. Βενιζέλος, προέβη στην ακόλουθη δήλωση:
«Η τριμερής συνάντηση της Αιγύπτου, της Κύπρου και της Ελλάδας, ήταν η συνέχεια των επισκέψεων που είχαμε κάνει στο Κάιρο, και ο Κύπριος υπουργός Εξωτερικών ο κ. Κασουλίδης κι εγώ πριν από λίγες ημέρες. Η σημερινή συνάντηση στέλνει το μήνυμα πως είμαστε αποφασισμένοι να προωθήσουμε αυτή την τριμερή πολιτική συνεργασία, την οποία θα οργανώσουμε και σε επίπεδο υπουργικό, αλλά και σε επίπεδο υπηρεσιακό, με τους πολιτικούς διευθυντές των τριών υπουργείων. Σημασία έχει να λειτουργήσουμε μέσα στην περιοχή που μας ενδιαφέρει, την περιοχή της Μέσης Ανατολής και της Ανατολικής Μεσογείου, ως τρεις χώρες που ενδιαφέρονται για τη σταθερότητα, για την ειρήνη και για την ανάπτυξη. Άρα η πρωτοβουλία μας δε γίνεται σε αντίθεση με άλλες χώρες ή με άλλες πρωτοβουλίες, αλλά γίνεται συμπληρωματικά, προσθετικά.
Ο Αιγύπτιος υπουργός μάς ενημέρωσε για τις εξελίξεις στην Αίγυπτο. Εμείς ενδιαφερόμαστε πάρα πολύ η Αίγυπτος να ακολουθήσει ένα δημοκρατικό δρόμο που ενώνει όλη την αιγυπτιακή κοινωνία και δίνει σε όλους τους Αιγύπτιους πολίτες το αίσθημα της ασφάλειας, αλλά και την προοπτική μιας ευημερίας, η οποία έχει πάρα πολύ μεγάλη σημασία για όλες τις κοινωνίες μας. Η Ελλάδα, ως προεδρεία του Συμβουλίου της Ευρωπαϊκής Ένωσης το

Η κυβέρνηση, η «επανάσταση» και τα αγελαδίσια μάτια των Κουτσούμπα-Τσίπρα (...και του Δένδια θα πρόσθετα)

Fr. Engels

Μεταφέρω επί λέξει:
« Ο (....) λαός διαμαρτύρεται ακατάπαυστα ενάντια στην υποδούλωση με την μορφή θρησκευτικών αιρέσεων...με την άρνησή του να πληρώσει φόρους.... με τις ληστοσυμμορίες, με τις προμελετημένες πυρκαϊές... με τις εξεγέρσεις... και γι' αυτό ο (...) λαός μπορεί να χαρακτηρισθεί σαν ενστικτώδικα επαναστατικός και θα είναι αρκετό να διεγείρουμε ταυτόχρονα σε πολλά μέρη τις συσσωρευμένες μνησικακίες και τη δυσαρέσκεια που συνεχώς βράζουν στην καρδιά του λαού μας». 

Άφησα επίτηδες κενά τα εντός των παρενθέσεων αποκρύπτοντας τον λαό τον οποίο αφορά.
Σας θυμίζει τίποτε το παραπάνω απόσπασμα; Η στρατηγική και η τακτική μήπως;
Εμένα πάντως μου θυμίζουν Ελλάδα της μεταπολιτευτικής περιόδου και ειδικότερα των πέντε με έξι τελευταίων χρόνων. Τι και αν αφορά τον ρωσικό λαό όπως μας πληροφορεί ο θεωρητικός του επιστημονικού κομμουνισμού Φρήντριχ Ένγκελς (φωτoγραφία) στο άρθρο του « Το κοινωνικό πρόβλημα στη Ρωσία» που δημοσιεύθηκε και σε μπροσούρα με τίτλο «SOCIALES AUS RUSSLAND». Ναι αυτές τις μπροσούρες που διακινούν μεταφρασμένες μεταξύ τους και που βάλθηκαν να βάλουν σε εφαρμογή τα κηρύγματά τους όλοι αυτοί οι επαναστατημένοι ηλίθιοι της λοβοτομημένης αριστεράς.
Και έρχεται ο λίγος Πολύδωρας, ο κάθε «Πολύδωρας» που διετέλεσε υπουργός ΠΡΟΠΟ μέχρι σήμερα, να μας μιλά για τον «στρατηγό άνεμο» που κατέκαψε την Πελοπόννησο γιατί δεν θέλει, ή δεν μπορεί, να δει τα γεγονότα επειδή το μόνο που έκανε ο «στρατηγός άνεμος» ήταν να του πάρει το πράγματι σπουδαίο μυαλό που διέθετε στα νιάτα του, με μια εξαίρεση ίσως. Αυτής του Δένδια που κατά την διάρκεια της «brain rain» όχι μόνον κρατούσε ομπρέλα αλλά φορούσε και αδιάβροχο με την κουκούλα ανεβασμένη. Ναι, του Δένδια που, αν θέλει να παρουσιάσει κάποιο έργο κατά την διάρκεια της υπουργίας του για να μείνει και το όνομά του στην ιστορία, θα του πρότεινα να μετονομάσει το υπουργείο ΠΡΟΠΟ σε

Ενδιαφέρουσα Βιβλιοπαρουσίαση

Εισαγγελέας Αρείου Πάγου για τη Σχολή Ευελπίδων: Προκαταρκτική Εξέταση

Μετά από τη μήνυση του Αν.Καθηγητή ΣΣΕ Δρ. Θεόδωρου Λιόλιου εναντίον αυτών που τόλμησαν να ισχυριστούν ότι στη ΣΣΕ υπάρχει ναζιστική συνιστώσα και ότι υπάρχει εκεί αντιδημοκρατικό κλίμα ο αρμόδιος Εισαγγελέας διέταξε προκαταρκτική εξέταση όπου και κατατέθηκαν τα στοιχεία που υπήρχαν για τους ενόχους. Η δικογραφία διαβιβάστηκε και στην υπηρεσία δίωξης ηλεκτρονικού εγκλήματος όπου ο Καθηγητής Δρ. Θ. Λιόλιος ανέλυσε στους αξιωματικούς της ΓΑΔΑ τις διαστάσεις του προβλήματος. Οι Ευέλπιδες Έλληνες θα στέλνουν πλέον στον Εισαγγελέα όποιον τολμήσει να προσβάλλει το κόσμημα του Ελληνικού Στρατού και όλης της πατρίδας μας. Όσοι νομίζουν ότι μπορούν να προσβάλλουν τη ΣΣΕ, τους Ευέλπιδες και τους Καθηγητές της ΣΣΕ χωρίς τιμωρία (διότι για παράδειγμα οι Αξιωματικοί και οι Ευέλπιδες είναι ευάλωτοι στη δυσφήμιση αφού δεν μπορούν δημοσίως να αντεπιτεθούν μέσω διαδικτύου και ΜΜΕ) από εδώ και πέρα θα αλλάξουν γνώμη. Σύμφωνα με τον Καθηγητή Θ. Λιόλιο “Όποιος τα βάζει με τα δικά μας παιδιά τα βάζει με όλους εμάς! Ελπίζουμε να σταματήσει πλέον η επίθεση εναντίον μας και εμείς είμαστε πρόθυμοι να συγχωρήσουμε τους ενόχους αρκεί να αντιληφθούν το λάθος τους και να πάψουν τις απρόκλητες συκοφαντίες τους” Δείτε το βίντεο για να αντιληφθείτε γιατί στη ΣΣΕ δεν μπορεί να υπάρξει ναζιστική συνιστώσα

Με ανώνυμες καταγγελίες εμπλέκουν

Θέλουν να εμπλέξουν απόστρατους αλλά και στην υπηρεσία όντες αξιωματικούς ότι εκπαιδεύουν μέλη της ΧΑ. Θέλουν μάλλον να αποθαρρύνουν τους στρατιωτικούς να οργανωθούν στο κόμμα της ΧΑ και για τον λόγο αυτόν εκτοξεύουν λάσπη. Δικαίωμα των αποστράτων είναι να οργανώνονται όπου θέλουν και να κάνουν ότι θέλουν μένοντας πιστοί στο όρκο που έδωσαν και που δεν παύει να ισχύει με την αποστρατεία τους ενώ αντίθετα οι  εν ενεργεία δεν έχουν αυτό το δικαίωμα. 

Θα ήθελα να ρωτήσω όμως  τρία από τα μεγάλα(;) κόμματα του κοινοβουλίου αν έχουν στις τάξεις τους  οργανωμένα μέλη, όχι αποστράτους αλλά εν ενεργεία στελέχη των ΕΔ και ΣΑ και μην τολμήσουν να αρνηθούν γιατί το ξέρω από πρώτο χέρι. Για παράδειγμα ο πρώην αρχηγός ΓΕΕΘΑ Λυμπέρης, αυτός που τα έκανε «θάλασσα» στα Ίμια, καραΠΑΣΟΚος του κερατά και μέλος της ΚΕ του ΠΑΣΟΚ δεν ήταν ή μήπως κάνω λάθος;

Θα ήθελα όμως να ρωτήσω ειδικά τον ΣΥΡΙΖΑ που υπερασπίζεται τους μπαχαλάκηδες  και ειδικά τους ηλίθιους της 17 Ν. Ξέρει ή όχι ότι μέχρις ενός σημείου τα καθάρματα της 17 Ν εκπαιδεύτηκαν από στρατιωτικούς τόσο στα εκρηκτικά όσο και στην χρήση των όπλων με κύριο «πεδίο ασκήσεων» κάπου εκεί στην Ακαρνανία; Ξέρει ή όχι ότι σε ειδικές περιπτώσεις, στρατόπεδο Συκουρίου πχ, είχαν πληροφόρηση από μέσα δηλαδή από στρατιωτικούς διαφορετικά δεν θα μπορούσαν να δράσουν; 

Ας πάψει λοιπόν η κυβέρνηση να προσπαθεί με αυτόν τον τρόπο να αποφύγει την διαρροή ψηφοφόρων στρατιωτικών (και αστυνομικών ίσως) προς εξωκυβερνητικά κόμματα που είναι αποτέλεσμα της ανάλγητης πολιτικής της ειδικά όσον αφορά τους ένστολους. Ας ψάξει να βρει πόσοι υπηρετούντες ακόμη στρατιωτικοί οργανώθηκαν ήδη στον ΣΥΡΙΖΑ ακολουθώντας πιστά την τακτική που διδάχθηκαν κατά την ΠΑΣΟΚοκρατική περίοδο, τότε που η πολιτικοποίηση των ΕΔ και των ΣΑ ήταν το κύριο έργο τους.

Οδυσσεύς Πάτσης, epirus-our-homeland.blogspot.com

Θα πρέπει να ξεκαθαρίσουμε τον ορισμό της πολιτικής βίας

του Γιώργου Καισάριου

Το γενικότερο πρόβλημα στη χώρα μας είναι ότι η βία έχει νομιμοποιηθεί σαν πολιτική επιλογή, στο όνομα της "βίας της εξουσίας" και η ρητορική ορισμένων που κάνει λόγο ότι η βία είναι ένας νόμιμος τρόπος αντίδρασης απέναντι στα μνημόνια και στην φορολογία κτλ κτλ κτλ.
Εγώ τουλάχιστον αυτό έχω καταλάβει, ακούγοντας πάρα πολλούς πολιτικούς από πολλές παρατάξεις και κόμματα εδώ και πολύ καιρό. Μάλιστα, πάρα πολλοί κάνουν το λάθος και δικαιολογούν διάφορες πράξεις βίας, με μια επιείκεια τέτοια, που θεωρεί κανείς ότι αυτός που ασκεί βία είναι ουσιαστικά σε αυτοάμυνα.
Κάτι άλλο που τροφοδοτεί και νομιμοποιεί έως ένα βαθμό πράξεις βίας, είναι το γεγονός ότι μέχρι πρόσφατα, ελάχιστοι τα προηγούμενα χρόνια είχαν πληρώσει το τίμημα των πράξεών τους με την ποινή της φυλάκισης. Και δεν μιλάω μόνο για τη βία του τύπου που έχουμε δει αυτές τις μέρες. Η βία σε όλα τα επίπεδα είναι καταδικαστέα, άσχετα αν φτάνουμε στο σημείο να έχουμε θύματα ή όχι.
Πολύ μεγάλη ευθύνη, εκτός από τα ΜΜΕ, έχει και το πολιτικό σύστημα το ίδιο. Πέραν από την συγκάλυψη και την δικαιολόγηση πολλών μορφών βίας από ορισμένα πολιτικά κόμματα (στο όνομα της όποιας ιδεολογίας), έχουμε και το φαινόμενο του ότι ορισμένοι σε αυτή τη χώρα ενθαρρύνουν την οποιαδήποτε μορφή κινητοποίησης, διαμαρτυρίας, απεργίας και συλλαλητηρίου. Διαμαρτυρία να είναι και ότι να ΄ναι, είναι η καθοδήγηση ορισμένων πολιτικών κομμάτων. Και όταν παρατηρούμε βία σε αυτές τις διαμαρτυρίες, είναι η νόμιμη άμυνα του λαού.
Ακόμα περισσότερη τροφή για βία δίνει το ίδιο το πολιτικό σύστημα, όταν διαμηνύει ότι δεν θα εφαρμόσει τους νόμους.
Το 2010 η κ. Παπαρήγα είπε από το βήμα της βουλής (σχετικά με κάποιο νόμο περί της οικονομικής διαφάνειας των κομμάτων), ότι το κόμμα της δεν θα τον εφαρμόσει, όταν και αν

ΠΟΛΙΤΕΙΑ ΕΘΝΙΚΗΣ ΔΡΑΣΕΩΣ ΚΑΙ ΔΗΜΙΟΥΡΓΙΑΣ

του Σπυρίδωνα Καραχάλιου

Το σχέδιο τού ανθελληνικού κατοχικού καθεστώτος των μνημονίων, κατ’ εντολή των μισελλήνων τοκογλύφων τού νεοταξισμού, βαίνει σε επικίνδυνα μονοπάτια. Η κρίση ηθών που μάς έφερε την οικονομική διείσδυση τού εχθρού τής παγκοσμιοποίησης επιδιώκει στην κορύφωση των σχεδιασμών την πρόκληση εθνικού διχασμού και εμφυλίου πολέμου. Το πράττουν με ολέθρια συνέπεια οι σοσιαλφιλελεύθεροι και οι αριστεροί παρίες τής Φυλής μας.
Το σαράκι που κατατρέχει τον Ελληνισμό μας από τα πρώτα χρόνια τής επαφής μας με τον σιωνισμό και το διεθνιστικό μικρόβιο εισχωρεί εσχάτως σε πάσα εκδήλωση τής εθνικής και κοινωνικής μας ζωής. Στις επετείους των ηρωικότερων ελληνικών στιγμών, στα σχολεία με τις κινητοποιήσεις των δασκάλων, σε κάθε γωνιά τής μαρτυρικής ελληνικής γης. Οι ανθέλληνες θέλουν να καπελώσουν τις αντιδράσεις τού λαού μας, να βιάσουν την ιστορική μας μνήμη, να δημιουργήσουν νέα δεδομένα ανθελληνικά.
Τα τρωκτικά τής πολιτικής μας ζωής, γραικύλοι πολιτικάντηδες, επαγγελματίες εργατοπατέρες και θεσμικοί κολαούζοι τού ψευτορωμέϊκου, θέλουν να επιβάλλουν πολιτεία πόλωσης και διάλυσης τού Ελληνικού Έθνους. Να μάς οδηγήσουν αποδεκατισμένους στην αγκαλιά τής παγκόσμιας νεοταξικής συμμορίας όταν γειτονικοί βάρβαροι και ψευτοσύμμαχοι επενδύουν οικονομικά στα ερείπια λίγο πριν ανάψει η πολεμική φωτιά.Ο τουρκικός Τύπος βρίθει αναφορών στην οικονομική διείσδυση των πρακτορικών κεφαλαίων τής Άγκυρας για την αγορά και κατάληψη γης ελληνικής. Στην δε κατεχόμενη Πρωτεύουσα μας Κωνσταντινούπολη σχεδιάζουν πως θα μάς αρπάξουν την Ελεύθερη

Οι κατάμαυροι… Ελληνοκύπριοι

της ΚΛΑΙΛΙΑ ΤΟΜΠΟΛΗ ΘΕΟΔΟΥΛΟΥ, Δικηγόρου και τ. Εισαγγελέα της Δημοκρατίας της Κύπρου

Ελληνοκύπριοι, συμπατριώτες μου! Ανέκαθεν πιστεύαμε ότι ανήκουμε στη λευκή φυλή. Κι όμως, αυταπατόμαστε: Αν κοιταχτούμε καλά στον καθρέφτη, νομίζω πως αρχίσαμε να... μαυρίζουμε. Μάλιστα, κύριοι: ΜΑΥ-ΡΙ-ΖΟΥ-ΜΕ!
Το κακό άρχισε από το 1960, με την ανακήρυξη της Κυπριακής Δημοκρατίας. Το Σύνταγμα που μας δόθηκε (δοτό Σύνταγμα) με τις Συνθήκες Ζυρίχης - Λονδίνου, και που το διατηρούμε «κουτσουρεμένο» μέχρι σήμερα, περιείχε ρατσιστικές διατάξεις, διαχωρίζοντας τον κυπριακό λαό σε δύο κοινότητες, στους Ελληνοκύπριους και στους Τουρκοκύπριους, στα έρια και στα ερίφια, ή αντίστροφα. Προέβλεπε μάλιστα ποσοστώσεις, σε βάρος κυρίως των Ελληνοκυπρίων, οι οποίες, στην πράξη, κατέληγαν σε άδικα και κάποτε γελοία αποτελέσματα.
Έτσι, μέχρι το 1963 που ξέσπασαν οι διακοινοτικές ταραχές, στον δημόσιο τομέα δεν μπορούσαν να προσλαμβάνονται περισσότεροι από 70% Ελληνοκύπριοι ως δημόσιοι υπάλληλοι, για τον λόγο ότι το 30% των δημοσίων υπαλλήλων έπρεπε να ήταν Τουρκοκύπριοι, έστω κι αν οι Ελληνοκύπριοι είχαν περισσότερα προσόντα κι εργάζονταν περισσότερο από τους Τουρκοκυπρίους. Ας σημειωθεί ότι τα προαναφερθέντα ποσοστά ήταν αυθαίρετα, δεδομένου ότι οι Ελληνοκύπριοι αποτελούσαν, τότε, το 82% του