Τί ρόλο παίζει ἡ «κυρία» Ρεπούση;

Κατά την γνώμη μου κάνει λαθος συλλογισμό  ο δημοσιολόγος- συγγραφέας και τουρκολόγος κ. Ν. Χειλαδάκης αναρωτώμενος για τον ρόλο που παίζει η Ρεπούση. Πιστεύω ότι αυτό που θα έπρεπε να ρωτήσει είναι αν η εν λόγω ακατανόμαστη είναι πράγματι κυρία. Μια γυναίκα που μπήκε στην Βουλή των Ελλήνων χάρις σε έναν άθλιο εκλογικό νόμο με μόλις 1600 ψήφους και, αντί να έχει επίγνωση της γελοιότητάς της και της κακομοιριάς της, προκαλεί βάναυσα την πλειοψηφία του ελληνικού λαού με τις καλά μελετημένες «περισπούδαστες» θέσεις της μόνο και μόνο για να εξυπηρετεί τα εχθρικά προς τους Έλληνες και την Ελλάδα αφεντικά της, δεν νομίζω ότι δικαιούται τον τίτλο της κυρίας είτε εκτός, είτε εντός εισαγωγικών. Θα μου πεις ότι  όταν το κυρία μπαίνει σε εισαγωγικά μάλλον υπονοεί το αντίθετο αλλά το θέμα δεν είναι να το υπονοεί. Το θέμα είναι να της λέει κανείς κατάμουτρα την γνώμη του γι αυτήν. Να της εκδηλώνει με κάθε τρόπο την περιφρόνηση προς το πρόσωπό της, την ιδιότητά της και γενικά την προσωπικότητά της χαρακτηρίζοντάς την ανάλογα. Υπάρχουν πάμπολλα  επίθετα  που θα μπορούσαν άνετα να αντικαταστήσουν το «κυρία» όταν αναφέρεται κανείς στο «πράγμα» Ρεπούση. Εσείς πάντως διαβάστε στην συνέχεια το κείμενο του κυρίου Χειλαδάκη από το «Ρωμαίικο Οδοιπορικό» . Οδυσσεύς Πάτσης


Γράφει ὁ Νίκος Χειλαδάκης,
Δημοσιογράφος-Συγγραφέας-Τουρκολόγος
Εἶναι γνωστὴ ἡ μέθοδος τῆς ψυχολογικῆς προετοιμασίας ἑνὸς λαοῦ γιὰ νὰ μπορέσει νὰ ἀποδεχτεῖ χωρὶς μεγάλες ἀντιδράσεις κάποια μέτρα ποὺ σκοπὸ ἔχουν τὴν πλήρη ἀποταύτισή του καὶ τὴν πολτοποίησή του, ἔτσι ὥστε νὰ παραδοθεῖ ἀμαχητὶ σὲ ὅλες τὶς καταστροφικὲς γιὰ τὸ μέλλον του ἐπιλογὲς τῆς Νέας Τάξης Πραγμάτων. Ἐκσφενδονίζουμε μία προωθημένη πρόταση καὶ καταγράφουμε τὶς ἀντιδράσεις. Στὴ συνέχεια ἐπανερχόμαστε ὅλο καὶ πιὸ συχνὰ καὶ καλλιεργοῦμε τὸ ἔδαφος γιὰ τὴν «ὁμαλὴ» ὑλοποίησή της. Στὴν περίπτωσή μας, ἡ μέθοδος τῆς σταδιακῆς ψυχολογικῆς προετοιμασίας ἀποταύτισης, κινεῖται παράλληλα μὲ τὴν μέθοδο τοῦ Σὸκ καὶ Δέος. Στὸ Σὸκ καὶ Δέος ἐφαρμόζεται ἀπότομα ἡ καθετὴ καὶ ἀμείλικτη ἐφαρμογὴ οἰκονομικῶν μέτρων ἐξουθένωσης καὶ ἐξαθλίωσης τοῦ κόσμου, ὁ ὅποιος μένει ἐμβρόντητος

Το χρηματοδοτικό κενό κάνει πιο... «καινό» τον Σαμαρά

Κων/νος Μανίκας
Οικονομολόγος – Ψυχολόγος

Αναπόφευκτα χρηματοδοτικά κενά, προκαθορισμένα δημοσιονομικά κενά και η ανάγκη για καινές πολιτικές κινήσεις που θα αποτελέσουν το ρουά-ματ σε με παρτίδα με παγίδες αλλά και μπλόφες που οδηγείται νομοτελειακά στο τέλος της το πολύ ως το επόμενο καλοκαίρι. Αν αποκρυπτογραφήσει κανείς τα μηνύματα των τελευταίων εξελίξεων μάλλον θα καταλήξει στο συμπέρασμα ότι ο μνημονιακός κύκλοςοδηγείται ταυτόχρονα σε τέλμα και σε τέρμα. Αυτό που διαμορφώνεται πλέον είναι οι συνθήκες της επόμενης μέρας γι’ αυτό και οι αποφάσεις των επόμενων μηνών θα είναι πιο καθοριστικές από κάθε άλλες.
Το χρηματοδοτικό κενό προκύπτει από τις καθυστερήσεις στις αποκρατικοποιήσεις κι από την ανάγκη αποπληρωμής ομολόγων. Μοιάζει δύσκολο σε κάποιους να κατανοήσουν ότι ένα τέτοιο τεχνικό ζήτημα δεν αποτελεί δημοσιονομική απόκλιση για να χρειάζεται οποιοδήποτε νέο μέτρο από πλευράς μας. Οι εμμονές τους κάνουν να βλέπουν στις δηλώσεις Ευρωπαίων αξιωματούχων για νέα μέτρα (εννοώντας μέτρα χρηματοδοτικής στήριξης της Ελλάδας), ανύπαρκτες δημοσιονομικές παρεμβάσεις.
Η χρήση έστω και ενός μέρους του αδιάθετου ποσού για την ανακεφαλαιοποίηση των τραπεζών σε συνδυασμό με αποφάσεις είτε για μετακύλιση της αποπληρωμής συγκεκριμένων εκδόσεων ομολόγων, είτε για αναπτυξιακή στήριξη από τα διαρθρωτικά

Τα 66 ακίνητα του Μιλτιάδη Βαρβιτσιώτη του Ιωάννου βεβαίως βεβαίως...

από τον «Κοινό Παρονομαστή»

Στις εκλογές του 2012, ο Μιλτιάδης Βαρβιτσιώτης πήρε 19.630 σταυρούς για να μπορεί …να βγάζει αποφάσεις ( ΦΕΚ Β 1772/23-7-2013 ) με το οποία αυξάνει τα ναύλα των ακτοπλοϊκών εισιτηρίων, αλλά και να δηλώνει πριν λίγες ημέρες πως : “Όποιος δεν έχει για το χαράτσι να πουλήσει το σπίτι του”. Φυσικά αυτοί οι πελατειακοί ψήφοι (συμβαίνει στον κοινοβουλευτισμό ) τον εξουσιοδοτούν να λέει επίσης.. ο υιός Μιλτιάδης Βαρβιτσιώτης πως : είναι δικαίωμα του καθενός να καίει την Σημαία !
Ας δούμε λοιπόν και τα περιουσιακά στοιχεία του υιού Βαρβιτσιώτη, ναι του πολιτικού που χιλιάδες Έλληνες επιλέγουν να τους αντιπροσωπεύει στην βουλή και ας αναλογισθούμε μετά: Φταίνε μόνο οι πολιτικοί εκπρόσωποι του κοινοβουλευτισμού που βούλιαξε και εξαθλιώθηκε η Ελλάς η έχουν τεράστιο μερίδιο ευθύνης και οι πολίτες που εξουσιοδοτούν με την ψήφο πολιτικούς σαν τον Μιλτιάδη Βαρβιτσιώτη αλλά και πριμοδοτούν την

Όταν το «εγώ την δουλειά μου κάνω» γίνεται «φονικό για τον Πολίτη»

γράφει ο Γιώργος Ανεστόπουλος

Η κοινωνία/πολιτεία υποτίθεται πως οργανώνεται με τρόπο που να παρέχει συνθήκες ανθρώπινες στη ζωή των Πολιτών της.
Στα πλαίσια αυτά, αναλαμβάνεται από τον καθένα ή ανατίθεται στον καθένα κάποιο έργο που υποτίθεται πως πρωτίστως θα συμβάλλει σ’ αυτό.
Είτε μιλάμε για Δημόσιο είτε για ιδιωτικό τομέα.
Φαντάσου να προσπαθούσες πχ να πουλήσεις κάτι που θα έκανε πιο δύσκολη και αφόρητη τη ζωή του Πολίτη. Δεν έχει νόημα. Κανείς δεν θα το αγόραζε. Απλά.
Αντίστοιχα και με το Δημόσιο/Πολιτεία. Έχει νόημα η προσφορά του εργαζομένου μόνον όταν προσφέρει κάτι καλό στο κοινωνικό σύνολο. Και όχι όταν προσφέρει κάτι κακό.
Σαφώς και ο βασικός σκοπός όλων είναι η «προστιθέμενη αξία». Εύσχημος τρόπος να αποκαλέσεις το «κέρδος».
Όταν όμως αυτό μετατρέπεται σε «αισχροκέρδεια», κέρδη των λίγων εις βάρος του κοινωνικού συνόλου και φιλοτομαρισμός των «εκλεκτών», εκεί αρχίζουν να βαλτώνουν τα πάντα.
Γιατί αυτό θα έρθει μόνον με διαφθορά και αφόρητη συμπεριφορά εναντίον των Πολιτών.
Κι εκεί, όταν αρχίζουν οι διαμαρτυρίες των καταδυναστευόμενων Πολιτών η «δικαιολογία» είναι πάντα έτοιμη.
«Εγώ την δουλειά μου κάνω κύριε»...
Σ’ ένα ηθικό περιβάλλον, σαφώς και δεν θα υπήρχε κανένα ψεγάδι σε μια τέτοια απάντηση.
Εάν αυτός που την χρησιμοποιεί ως «απάντηση» είχε πίσω του μια ενάρετη κατάσταση, ένα

Αναπόφευκτες συγκρίσεις...

Ο Τζων Κέρι ως διαδηλωτής
Κατά του Πολέμου

                                       

Ο υφυπουργός Τζων Κέρι
ΥΠΕΡ του πολέμου

                                       

πηγή

Ε όχι και ακραίοι οι ΟΛΜΕδες...

από το antilogos-gr




Γιατί Ακραίοι ;;;
Επειδή τα παιδιά του λαού ΔΕΝ θα πηγαίνουν σχολείο ;;;
Ή ...
Μήπως γιατί θα δουλέψουν καλύτερα τα φροντιστήρια;;;

Οι κοτσιδάκηδες και οι τιραντάκηδες δεν δίνουν δεκάρα για τους μαθητές...
Υποψιάζομαι ότι για μια ακόμα φορά θα φέρουν απέναντί τους την κοινωνία...

Σε τεντωμένο σκοινί ο Obama

Απ ό,τι φαίνεται, στην Ουάσινγτον το συζητούν όλοι εκτός από τον Πρόεδρο Barack Obama: Όταν το Κογκρέσο κληθεί να ψηφίσει για τη στρατιωτική επέμβαση στη Συρία, ο αμερικανός Πρόεδρος θα βρίσκεται μεταξύ φθοράς και αφθαρσίας, επισημαίνει σε ανάλυσή του το Reuters , καταλήγοντας πως εάν η πρόταση Obama καταψηφιστεί από το Κογκρέσο - ενδεχόμενο καθόλου αμελητέο- ο Πρόεδρος θα περιοριστεί τόσο στις διεθνείς όσο και στις εσωτερικές κινήσεις του.
Σύμφωνα με την ίδια ανάλυση, το πλήγμα που θα δεχθεί θα είναι ζωτικής σημασίας, καθώς δεν έχει να αντιμετωπίσει μόνο τη Συρία αλλά και την πυρηνική δραστηριότητα σε Ιράν και Βόρειο Κορέα, έναν ακόμη γύρο με τους ρεπουμπλικανούς για ζητήματα δημοσιονομικού χαρακτήρα, το νομοσχέδιο για τη μετανάστευση κλπ.
"Το όχι από το Κογκρέσο θα ήταν καταστροφή για τον Obama" υποστηρίζει ο David Rothkopf, πρώην υπάλληλος του Κλίντον ο οποίος είναι σήμερα πρόεδρος της Garten Rothkopf , μιας διεθνούς συμβουλευτικής εταιρείας, καταλήγοντας πως θα συρρίκνωνε σε σημαντικό βαθμό τις πρωτοβουλίες που θα μπορούσε να πάρει ως το τέλος της θητείας του.
"Τεράστιο χαστούκι στον Πρόεδρο" βλέπει ενδεχόμενο "όχι" του κογκρέσου και ο George Edwards, μελετητής του Πανεπιστημίου Texas A&M University. "Θα έδενε τα χέρια του", καταλήγει. "It would seem to tie his hands."

Πηγή

Τι έγιναν, που πήγαν οι επιλεκτικά ευαίσθητοι με τον… μπαλαδόρο;

Όταν η αθλήτρια του στίβου, Βούλα Παπαχρήστου, «πόσταρε» κάτι που θεωρήθηκε ως «ρατσιστικό», χάλασε ο κόσμος και επί μέρες πολλές βαρέθηκε ο κόσμος να βλέπει στα κανάλια, σε όλες τις ζώνες, διάφορους να φωνασκούν αγανακτισμένοι. Διακομματικά. Ο πέλεκυς έπεσε δυσανάλογα βαρύς πάνω στη νεαρή αθλήτρια. Για παραδειγματισμό των υπολοίπων, είπαν κάποιοι.
Τα ίδια συνέβησαν και με τον τότε ποδοσφαιριστή της ΑΕΚ ο οποίος κατηγορήθηκε για ναζιστικό χαιρετισμό. Όσο κι αν φώναζε το παιδάκι ζητώντας συγνώμη, η αρνητική προδιάθεση ήταν δεδομένη και κανείς δεν ήθελε να ακούσει. Επιχείρησαν να του κόψουν τη μπάλα χρησιμοποιώντας ένα παιδί για να δώσουν υποτίθεται κάποιοι δημοκρατικά διαπιστευτήρια και να προβληθούν… Περιθώριο να κάνει λάθος, ή μια επιπολαιότητα ένας νέος, κανένα, ανοχή μηδενική… Τις θέσεις μας και για τα δύο περιστατικά τις είχαμε ξεκαθαρίσει. Μέγιστη βλακεία, μην προσπαθείς να τους τελειώσεις όμως, νέα παιδιά είναι.
«Δημοκρατικός παράδεισος» η Ελλάδα, ίσως επίχαιραν κάποιοι. Κι έφτασε η ώρα για μια ακόμη αθλιότητα. Ποδοσφαιριστής του ΠΑΟΚ, αλβανικής καταγωγής, εμφανίστηκε σε φωτογραφία με μπλούζα όπου πάνω του ήταν το σήμα του αιμοσταγούς UCK (αν δει κανείς και το τι γράφει μιλάει για Τσαμουριά η ανάρτηση και για Μακεδονία [εδώ μάλλον εννοεί την ΠΓΔΜ], ή κάνουμε λάθος πως λέει ότι είναι ήδη αλβανικές;), αυτού που σπονσονάρισε η αλήστου μνήμης

Το διακύβευμα

του Γιώργου Καραμπελιά

Όι Αμερικανοί και οι κολαούζοι τους ετοιμάζονται να επιτεθούν στη Συρία, με βάση ανύπαρκτα στοιχεία περί χρήσης χημικών. Αυτό γίνεται διότι οι εντολoδόχοι τους στο συριακό έδαφος χάνουν τον πόλεμο και ο συριακός λαός (κατά 70% σύμφωνα με έρευνα του ΝΑΤΟ), που στην αρχή είχε στραφεί ενάντια στο καθεστώς Άσαντ, έχει μεταστραφεί. Ο συριακός λαός έχει επιλέξει το μη χείρον.

Κάτι τέτοιο όμως θα αποτελούσε μεγάλη ήττα για την Τουρκία, μια και στη Συρία δημιουργείται ένα δεύτερο κουρδικό κράτος και οι αλεβίτες της Τουρκίας, αλληλέγγυοι στους αλαουίτες της Συρίας, έχουν αρχίσει να ξεσηκώνονται, φθάνοντας μέχρι την πλατεία Ταξίμ.
Το Ισραήλ δεν θέλει επ’ ουδενί νίκη του Άσαντ, διότι έτσι θα ενισχυόταν το σιιτικό τόξο που από το Ιράν φθάνει στη Χεζμπολάχ και τον Λίβανο, και προτιμάει τον διαμελισμό της

Ξαναφέρνουν την ψυχροπολεμική περίοδο

Μια κρίση στις αμερικανορωσικές σχέσεις που υπέβοσκε από αρκετό καιρό, βγήκε τώρα στην επιφάνεια και σκιάζει την πολιτική ατμόσφαιρα της υφηλίου. Επειδή, όπως και να το κάνουμε, «όταν κρυώνουν οι ισχυροί, βήχουν οι μικροί». Οι αφορμές για την εκδήλωσή της είναι πολλές, και μάλιστα απομακρύνθηκαν από τον συγκαλυμμένο τρόπο και έγιναν απροκάλυπτες.

Θεωρείται, πως οι σχέσεις Ομπάμα-Πούτιν διαταράχθηκαν μετά την χορήγηση ασύλου από τη Μόσχα στον πρώην σύμβουλο της NSA, Εντουαρντ Σνόουντεν. Ο Αμερικανός πρόεδρος είχε δηλώσει -και έτσι γνωρίζαμε μέχρι εχθές- ότι ακυρώνεται η κατ’ ιδίαν συνάντησή του με τον Ρώσο ομόλογό του στο περιθώριο της Συνόδου των G20, η συνάντηση όμως πραγματοποιήθηκε, με αποτέλεσμα -όπως έγραψε η Voria.gr- να συμφωνήσουν ότι... διαφωνούν για το θέμα της Συρίας.

Τόσο όμως η περίπτωση Σνόουντεν, όσο και της Συρίας δεν είναι οι μοναδικές που απομακρύνουν την μία χώρα από την άλλη. Το θέμα του φυσικού αερίου με αγωγούς να ματαιώνεται η κατασκευή τους ή η υποστήριξη της Μόσχας στο Ιράν, ακόμη δε και η

New Success Story! Μίκρυναν την Ελληνική ΑΟΖ από Καστελλόριζο προς Κύπρο.

Δεν ξέρω αν αυτό, δηλαδή ότι οι αρχαιολογικοί χώροι αν είναι νησιά δεν έχουν ΑΟΖ, είναι αλήθεια αλλά αν είναι, τότε πρόκειται για εθνική προδοσία. Θα περιμένουμε για να βεβαιωθούμε και τότε.... Στο μεταξύ διαβάστε το κείμενο από zcode-gr.blogpost.com.  Ο.Π.

Το άρθρο αυτό θα είναι σύντομο αλλά σημαντικό. Σύμφωνα με απόφαση της κυβέρνησης η Στρογγύλη, ένα μικρό νησί δίπλα στο Καστελλόριζο κηρύχτηκε απο τη κυβέρνηση αρχαιολογικός χώρος. Αυτό σημαίνει ότι η νήσος Στρογγύλη με απόφαση της Ελληνικής κυβέρνησης έπαυσε να έχει οικονομική ζωή και να θεωρείται κατοικήσιμη.

Υπο τις προυποθέσεις αυτές και σύμφωνα με το Νόμο της Θάλασσας η νήσος Στρογγύλη δεν δικαιούται να έχει Αποκλειστική Οικονομική Ζώνη (ΑΟΖ). Πρακτικά αυτό σημαίνει ότι η Ελληνική ΑΟΖ μειώνεται κατά το ποσοστό που αναλογεί στη συνεισφορά στην Ελληνική ΑΟΖαπό αυτό το νησί από τη περιοχή του Καστελλόριζου πρός τη Κύπρο.

Με την απόφαση αυτή η Ελληνική και η Κυπριακή ΑΟΖ παύουν να ακουμπούν!

Στη φωτογραφία φαίνεται η παλαιά Ελληνική ΑΟΖ ABCDE (κόκκινη γραμμή) και η νέα ABCDFG όπως προκύπτει σαν αποτέλεσμα της απόφασης της Ελληνικής κυβέρνησης. Η πράσινη γραμμή αντιστοιχεί στα χωρικά ύδατα που αντιστοιχούν στη Στρογγύλη (6 ναυτικά μίλια).

Με την αλλαγή της χρήσης του νησιού σε “αρχαιολογικό χώρο”, η Στρογγύλη παύει να είναι προσβάσιμη σε οιονδήποτε. Παράλληλα παύει να έχει την οικονομική ζωή που είχε μέχρι τώρα από την ελεύθερη διακίνηση πολιτών σε αυτή. Όσο για το στρατιωτικό άγημα που υπάρχει επάνω της, σε λίγο καιρό αυτό αναγκαστικά θα αποχωρήσει. Έχουμε να κάνουμε δηλαδή και με γκριζάρισμα περιοχής, κάτι που θυμίζει τα όσα έγιναν στα Ίμια και την εποχή Σημίτη.

Σας επισυνάπτω την απόφαση για τη μετατροπή της χρήσης της νήσου Στρογγύλης σε

Ο Πούτιν κερδίζει στη Συρία. Πώς πήρε το πάνω χέρι – και πώς θα το χρησιμοποιήσει

 της Fiona Hill*

Μετά από μήνες ακλόνητης στάσης (και σχεδόν μόνος) εναντίον μιας διεθνούς επέμβασης στη Συρία, από τα τέλη του Αυγούστου, ο Ρώσος Πρόεδρος Βλαντιμίρ Πούτιν φάνηκε ότι τελικά υποχωρεί [2] στην προοπτική ενός χτυπήματος των ΗΠΑ κατά του καθεστώτος τού Μπασάρ αλ-Άσαντ. Σίγουρα, δεν ήταν χαρούμενος γι’ αυτό, αλλά η χρήση χημικών όπλων κατά των αμάχων σε ένα προάστιο της Δαμασκού φαινόταν να είχε φέρει την τρέχουσα φάση τής κρίσης τής Συρίας στην αναπόφευκτη κορύφωση της. Απέναντι σε επανειλημμένες αμερικανικές και διεθνείς προειδοποιήσεις ότι μια χημική επίθεση ήταν η κόκκινη γραμμή για τιμωρία, η επίθεση της συμμαχίας στην Συρία φαινόταν απλώς ότι επίκειται σε μερικές ημέρες.

Ωστόσο, τα γεγονότα μετά την ρίψη των χημικών απροσδόκητα λειτούργησαν υπέρ τού Πούτιν. Πρώτα ήρθε η βρετανική κοινοβουλευτική ψηφοφορία που εμπόδισε την πρωτοβουλία τού πρωθυπουργού Ντέιβιντ Κάμερον να συμμετάσχει σε οποιαδήποτε αμερικανική στρατιωτική επίθεση. Στη συνέχεια, ήρθε η απόφαση του προέδρου των ΗΠΑ Μπαράκ Ομπάμα να θέσει το θέμα σε ψηφοφορία ενώπιον ενός απρόθυμου Κογκρέσου. Η γαλλική κυβέρνηση ανακοίνωσε ότι - σε αντίθεση με το Μάλι - δεν θα προχωρήσει μόνη της στη Συρία. Και ο Γενικός Γραμματέας των Ηνωμένων Εθνών Μπαν Κι-Μουν δήλωσε ότι η

ΑΝΘΟΛΟΓΙΟ 3 Ο ΕΘΝΙΚΟΣ ΜΕΙΟΔΟΤΗΣ

Γράφει ο Παναγιώτης Αποστόλου

Egerssi@otenet.gr, www.apostoloupanos.gr, twitter:@egerssi

Αφορμή να ξεκινήσω να γράφω σειρά άρθρων μου με τον τίτλο «Ανθολόγιο», ήταν τα όσα είχε πει ο σημερινός Πρωθυπουργός της πατρίδος μας, Πρόεδρος της ΝΔ, Αντώνης Σαμαράς και τότε αρχηγός της αξιωματικής αντιπολιτεύσεως, από του βήματος της 76ης Διεθνούς Εκθέσεως Θεσσαλονίκης, το 2011, καταγγέλλοντας την μνημονιακή πολιτική του τότε Πρωθυπουργού Γιώργου Παπανδρέου και υποσχόμενος στον Ελληνικό λαό, «λαγούς με πετραχήλια», τα οποία στην πορεία έγιναν «φρούδες» ελπίδες!
Σε εκείνη λοιπόν, την 76η ΔΕΘ, ο πολιτικός ολετήρας της Ελλάδος μας Γ.Παπανδρέου, είχε αποφύγει επιμελώς να τοποθετηθεί στην μη αξιοποίηση της ανεκμετάλλευτης δημόσιας περιουσίας της χώρας μας και του ενεργειακού μας πλούτου. Αντίθετα ο κ. Σαμαράς δήλωνε πομπωδώς: «Η Ελλάδα σήμερα έχει τεράστιες δυνατότητες και πλούτο. Αλλά δυνατότητες ανεκμετάλλευτες. Και πλούτο αναξιοποίητο μέχρι σήμερα. Δεν είναι η Ελλάδα “Ψωροκώσταινα”! Κι εμείς οι Έλληνες μπορούμε! Τέρμα τα συμπλέγματα μοιρολατρίας. Μόνο η αξία της γνωστής δημόσιας περιουσίας μας είναι όση περίπου με το συνολικό μας χρέος! Δεν θα είχαμε πρόβλημα αν αξιοποιούσαμε ακόμα και μέρος από τον πλούτο μας. Λέω να τον αξιοποιήσουμε, όχι να τον ξεπουλήσουμε! Γιατί αν τον ξεπουλήσουμε τώρα, κοψοχρονιά, δεν θα καταφέρουμε να βγούμε από την κρίση. Και δεν θα μας έχει μείνει τίποτε μετά για να στηριχτούμε πάνω του…».
Από τότε πέρασαν μόλις δυο χρόνια και ο Αντώνης Σαμαράς είναι σήμερα ο Πρωθυπουργός της Ελλάδος και συγκυβερνά μαζί με εκείνους που κατηγορούσε πως «έβαλαν» την Ελλάδα στην περιπέτεια των μνημονίων και των δανειακών συμβάσεων. Προσυπέγραψε δηλαδή εκ των υστέρων, «τη λάθος πολιτική» του ΠΑΣΟΚ και «συμμορφώθηκε προς τας υποδείξεις», ζητήματα που μετά βδελυγμίας τότε διακήρυττε πως δεν θα αποδεχτεί και δεν θα

Ευρασιατική Ένωση: Αρμενία και Γεωργία στη ρωσική πόρτα!

Προχωρά το σχέδιο άτυπης ανασύστασης του χώρου που καταλάμβανε η πρώην Σοβιετική Ένωση με τις τελευταίες μέρες να έχουν διαφύγει της προσοχής πολλών αναλυτών, λόγω της κατάστασης στη Συρία, που δικαίως απορροφά τη μεγαλύτερη προσοχή, δυο εξελίξεις με ιδιαίτερη σημασία για τις ισορροπίες στο Καύκασο, αλλά και σε οόκληρη στην Ευρασία.

Του Μιχαήλ Βασιλείου
Η πρώτη είναι και η πιο σημαντική, αφού αφορά μια χώρα με δεδηλωμένη πρόθεση εισόδου στο ΝΑΤΟ, έως ότου η υπερεκτίμηση των δυνατοτήτων και της περιφερειακής κατάστασης, οδήγησε τον ηγέτη της στο μοιραίο λάθος που έφερε την καταστροφή. Έκτοτε, άλλαξαν όλα.

Ο λόγος γίνεται ασφαλώς για τη Γεωργία, η οποία πλέον κυβερνάται από τον ισχυρό πρωθυπουργό, Μπιτζίνα Ιβανισβίλι, ο οποίος αλλάζει σταδιακά όλα τα δεδομένα που ίσχυαν στην εξωτερική πολιτική της χώρας την εποχή που μεσουρανούσε ο πρόεδρος Μιχαήλ Σαακασβίλι, που τερματίζει τη θητεία του και το μέλλον του δείχνει εξαιρετικά αβέβαιο, καθώς υπάρχει ενδεχόμενο ακόμα και να καταλήξει στη φυλακή…

Ο πρώην μεγαλοεπιχειρηματίας Ιβανισβίλι του οποίου τα συμφέροντα βρίσκονταν (μήπως ακόμη;) στη Ρωσική Ομοσπονδία, έχει φέρει τη Γεωργία στη τροχιά της Μόσχας και προς το παρόν, οι όποιες αντιρρήσεις στο εσωτερικό, δεν φαίνονται ικανές να τον αποσταθεροποιήσουν.

Ερωτώμενος στα μέσα της εβδομάδας από τους δημοσιογράφους, ο πρωθυπουργός Ιβανισβίλι δήλωσε ότι μελετά ρωσική πρόταση για την ένταξη της Γεωργίας στην

Με "μπαρούφες" δεν βγαίνουν από την κρίση...

του Κώστα Στούπα

Η Πορτογαλία επιστρέφει σε θετικούς ρυθμούς ανάπτυξης καθώς στο β΄ τρίμηνο το ΑΕΠ αυξήθηκε κατά 1,1%. Οι εκτιμήσεις της Τρόικας έπεσαν έξω καθώς υπολόγιζαν για το σύνολο του 2013 μείωση κατά 2%.
Αιχμή του δόρατος της πορτογαλικής ανάπτυξης οι εξαγωγές, οι οποίες στο α΄ εξάμηνο παρουσίασαν αύξηση κατά 3%.
Η Ιρλανδία, η άλλη περίπτωση του μνημονίου, βρίσκεται πολύ κοντά στην ανάκαμψη. Και γι’ αυτή αιχμή του δόρατος είναι οι εξαγωγές.
Για την ιστορία οι εξαγωγές στην Ελλάδα υπολογίζονται σε περίπου 2 δισ. ευρώ το μήνα, της Πορτογαλίας σε 4 δισ. ευρώ το μήνα και της Ιρλανδίας σε 7 δισ. το μήνα. Αυτό αποτελεί μια επαρκή εξήγηση για τους συνδικαλιστές γιατί στην τελευταία ο βασικός μισθός είναι πάνω από τα 1.300 ευρώ και παρέμεινε στα ίδια επίπεδα και εντός μνημονίου.
Η διαφορά μεταξύ των τριών χωρών του μνημονίου είναι εμφανής, η Πορτογαλία υλοποιεί τις μεταρρυθμίσεις με μεγαλύτερη συνέπεια από την Ελλάδα, όπου το δόγμα της τελευταίας τριετίας επικεντρώθηκε από την εκάστοτε κυβέρνηση να λέει ναι σε όλα και μετά την

ΜΕΡΑΡΧΙΑ, ΣΥΓΓΝΩΜΗ! Κλαίουν και θα κλάψουν για σένα ακόμη και τα παιδιά και τα εγγόνια αυτών που χάρηκαν για την απόσυρσή σου.

Επειδή πολλά ψέματα έχουν ειπωθεί για το πως  η για άλλους «Χούντα», για μένα νόμιμη κυβέρνηση της χώρας εκείνη την εποχή, απέσυρε την Μεραρχία Κύπρου με σκοπό δήθεν την μετά από επτά ολόκληρα χρόνια μεθόδευση της διχοτόμησης της Κύπρου μας, σας παραθέτω εξ ολοκλήρου (αυτός το δημοσίευσε σε δύο συνέχειες) την προσωπική εμπειρία του Κύπριου κ. Σάββα Παύλου (ΕΔΩ) που έζησε τα γεγονότα από κοντά και νομίζω ότι θα σας λύσουν πολλές απορίες για το πως οι Κύπριοι (Μακάριος και ΑΚΕΛ) μεθόδευσαν την απομάκρυνση της Μεραρχίας από την Κύπρο. Το κείμενο αποτελεί την κραυγή ενός Έλληνα που μερικοί θα θα βιαστούν να τον κατηγορήσουν για «εθνικιστή», «φασίστα», «πατριδοκάπηλο» ή όπως αλλιώς  χαρακτηρίζουν εμάς τους πατριώτες τα γελοία υποκείμενα της αριστεράς. Άνθρωπος του πνεύματος ο κ. Παύλου, πολυγραφότατος, υπηρέτησε σε διευθυντικές θέσεις του Υπ. Παιδείας Κύπρου, αλλά και στο εξωτερικό, αναφερόμενος (σε άλλο κείμενο) στις πολιτικές του πεποιθήσεις λέει: «Ανήκω στους μαρξιακούς, αυτούς δηλαδή που εκκινούν από τη μαρξιστική διαλεκτική αλλά την αφήνουν για να παρακολουθήσουν και τα διάφορα απελευθερωτικά ρεύματα σκέψης που εμπλούτισαν την ανθρώπινη κοινωνία τα τελευταία εκατόν πενήντα χρόνια, κάποτε ανατρέποντας και διάφορες συνισταμένες της μαρξιστικής σκέψης». Ναι, καταφέρεται και κατά της «χούντας» αλλά  είμαι σίγουρος ότι το κάνει απλά και μόνον για να δώσει κάποια ελαφρυντικά στο κυπριακό κατεστημένο και ειδικά στον ολετήρα Μακάριο. Κατόπιν αυτού σας αφήνω να δείτε την πραγματικότητα μέσα από μακροσκελές, είναι η αλήθεια, κείμενο που ακολουθεί αλλά δεν θέλησα να το αναρτήσω σε συνέχειες για να έχει συνοχή.
Οδυσσεύς Πάτσης (epirusourhomeland.blogspot.com)

ΜΕΡΑΡΧΙΑ, ΣΥΓΓΝΩΜΗ! Α’
Εποχές αναθεωρήσεων και επανατοποθετήσεων, και η Κύπρος ακόμη να ζητήσει συγγνώμη επισήμως, τόσο εκ μέρους της κυπριακής κυβέρνησης όσο και εκ μέρους των διαφόρων οργανωμένων συνόλων της, για την απαράδεκτη στάση και συμπεριφορά απέναντι στην ελληνική μεραρχία του 1964-1967, που κράτησαν στην Κύπρο αρκετοί φορείς, άτομα και συσπειρώσεις αυτής της περιόδου.
Το θέμα αυτό ένοχα αποκρύβεται και βρίσκεται στα αζήτητα της ιστορικής, πολιτικής και κοινωνιολογικής έρευνας. Ενώ έχουν συζητηθεί, ερευνηθεί και σχολιαστεί τόσα θέματα της κυπριακής ιστορίας και της κοινωνίας του νησιού μας.
Ο αφόρητος επαρχιωτισμός της κυπριακής διανόησης και των Κυπρίων επιστημόνων είναι έκδηλος και σ’ αυτό το θέμα. Οι κοινωνιολόγοι της Κύπρου, π.χ., εύκολα καταπιάνονται με

Οι πληγές των εθνικοποιήσεων του Ανδρέα Παπανδρέου

του Νίκου Γ. Σακελλαρόπουλου

Για μια ακόμη φορά ο χειρισμός από την τρόικα της υπόθεσης των πολεμικής βιομηχανίας είναι άκομψος.
Δεν υπάρχει αμφιβολία περί τούτου.
Όμως, από αυτό το σημείο μέχρι την εκτόξευση κατά ριπάς καραμελών εθνικής υπερηφάνειας, ανεξαρτησίας, λαϊκής κυριαρχίας και άλλων παρόμοιων ιλαρών, η απόσταση είναι μεγάλη.
Ας δούμε τα πράγματα με νηφαλιότητα και κυρίως με ρεαλισμό.
Οι τρεις επιχειρήσεις είναι από εκείνες που εθνικοποίησε το ΠαΣοΚ του Ανδρέα Παπανδρέου, στα χρόνια της επιχείρησης σοβιετοποίησης του ελληνικού δημοσίου και της οικονομίας.

Να θυμηθούμε:

Η ΛΑΡΚΟ ανήκε στον Μποδοσάκη και φυτοζωούσε.
Το 1989 την κρατικοποίησε το ΠαΣοΚ, αφού πρώτα της βρήκε εταίρους τη ΔΕΗ, την Εθνική Τράπεζα και τον «σκοτεινό» Οργανισμό Ανασυγκρότησης Επιχειρήσεων.
Η ΕΛΒΟ προέκυψε από την εθνικοποίηση της Στάγιερ Ελλάς το 1987, ενώ η ΕΑΣ είχε εθνικοποιηθεί από το 1982 και συγχωνευθεί με την ΕΒΟ.
Είναι χαρακτηριστικό ότι και τα τρία εργοστάσια, διέθεταν τις πλάτες του Κράτους, και είχαν έτοιμη πελατεία (τον ελληνικό στρατό), άρα δεν μπορούσαν να είναι ανταγωνιστικές.
Και στα τρία εργοστάσια, τα έξοδα ήταν πολλαπλάσια των εσόδων, ενώ ανέπνεαν με δανεικά και φόρτωναν τα ταμεία του Κράτους με περισσότερα από 150 εκατομμύρια ετησίως.
Η ΕΑΣ είναι φορτωμένη με δάνεια (για να ζει και να επιβιώνει) που υπερβαίνουν τα 800 εκατομμύρια ευρώ και οι πωλήσεις της δεν ξεπερνούν τα 50 εκατομμύρια.
Άρα, οι παραγγελίες ακόμη κι από τον ελληνικό στρατό είναι μηδαμινές.
Τα έξοδα μισθοδοσίας των χιλίων εργαζομένων ξεπερνούν τα 85 εκατομμύρια ετησίως.
Το ίδιο συμβαίνει και με την ΕΛΒΟ, η οποία πέρυσι εισέπραξε 10 εκατομμύρια, τα οποία όλα κατευθύνθηκαν σε προμηθευτές της και τα έξοδά της τα κάλυψε ο κρατικός κορβανάς, δηλαδή όλοι οι συνεπείς και χειμαζόμενοι φορολογούμενοι πολίτες.
Όσο για την ΛΑΡΚΟ, όλα είναι γνωστά.
Μια εταιρεία που επεξεργάζεται το περίφημο νικέλιο, αλλά αυτό τελικά κοστίζει 30%

Τα Σεπτεμβριανά (1955). Και ως συνήθως, προέβημεν σε αυστηρές προειδοποιήσεις. Χωρίς αντίποινα για το εδώ ξενόδουλο στοιχείο, χωρίς ....τίποτε!

Με τον όρο Σεπτεμβριανά εννοούμε το πογκρόμ που εξαπέλυσε ο τουρκικός όχλος, υπό την καθοδήγηση της κυβέρνησης Μεντερές, εναντίον της πολυπληθούς και ευημερούσας ελληνικής κοινότητας της Κωνσταντινούπολης στις 6 και 7 Σεπτεμβρίου 1955. Αποτέλεσμα, οι 100.000 Έλληνες που ζούσαν εκείνη την περίοδο στην Πόλη να συρρικνωθούν σταδιακά και σήμερα μόλις και μετά βίας να ξεπερνούν τις 2.000.
Το 1955 τη γειτονική μας χώρα κυβερνούσε ο Αντνάν Μεντερές -ένας «πρώιμος Ερντογάν»- και το Δημοκρατικό Κόμμα. Ο Μεντερές έπαιζε αρκετά το μουσουλμανικό χαρτί, προκαλώντας εκνευρισμό στο κεμαλικό κατεστημένο της χώρας. Το αποδεικνύουν και τα χιλιάδες τζαμιά που κτίστηκαν επί πρωθυπουργίας του.
Η οικονομική κατάσταση στην Τουρκία δεν ήταν ανθηρή, ενώ ο εθνικιστικός πυρετός ανέβαινε, καθώς οι Ελληνοκύπριοι διεκδικούσαν την ένωση της μεγαλονήσου με την Ελλάδα. Ήταν μια καλή αφορμή για τους τούρκους ηγέτες να αποσπάσουν την κοινή γνώμη από τα προβλήματά της, στρέφοντάς την κατά της ελληνικής μειονότητας που ευημερούσε. Στις 28 Αυγούστου 1955 ο Μεντερές ισχυρίστηκε δημόσια ότι οι Ελληνοκύπριοι σχεδίαζαν σφαγές κατά των Τουρκοκυπρίων.
Η αφορμή για το Πογκρόμ κατά του Ελληνισμού της Πόλης δόθηκε στις 6 Σεπτεμβρίου, με την έκρηξη ενός αυτοσχέδιου μηχανισμού στο Τουρκικό Προξενείο της Θεσσαλονίκης, που

H απορία για την ευρωπαϊκή μειονεξία

Πολύ καλό του Χρήστου Γιανναρά από την Καθημερινή

Κάτι αλλάζει στην Eυρώπη; H Eυρώπη παύει να είναι αυτό που ήταν; Aλλάζει χαρακτήρα και ταυτότητα; Aν η απάντηση στα ερωτήματα είναι θετική, πρόκειται για γεγονός κοσμογονικό, στην κυριολεξία. Πιθανολογούμε το γεγονός, αλλά για τις κοσμογονικές μεταβολές στην Iστορία οι σύγχρονοι των μεταβολών έχουν μόνο ενδείξεις, οι αποδείξεις γίνονται προφανείς πάντοτε εκ των υστέρων.

Eνδειξη ίσως καθοδηγητική: Ποιους συγγραφείς διάβαζε η Eυρώπη αμέσως μετά τον Δεύτερο Παγκόσμιο Πόλεμο, ποια ονόματα κυριαρχούσαν στη βιβλιαγορά και στις συζητήσεις των δεκαετιών του ’50 και του ’60, και τι διαβάζουν οι Eυρωπαίοι σήμερα; Tότε έμοιαζε να συναντούν ευρύτατο ενδιαφέρον τα φιλοσοφικά βιβλία – συζητιόταν ο Kαμύ, ο Σαρτρ, ο Mερλώ Ποντύ, ο Xάιντεγγερ, ο Γιάσπερς, ο Xούσσερλ, ο Λεβινάς. Aπό κοντά έρχονταν οι ταινίες του Mπέργκμαν, του Φελίνι, του Aντονιόνι, μαζί και το «θέατρο του παραλόγου»: Mπέκετ, Iονέσκο, Zαν Zενέ, Aραμπάλ – η Eυρώπη αντιπάλευε υπαρξιακά ερωτήματα, ζήταγε να ψηλαφήσει «νόημα» (αιτία και σκοπό) ή να βυθομετρήσει ρεαλιστικά το μη-νόημα, την αινιγματική αλογία της ανθρώπινης ύπαρξης και της Iστορίας.

Eβγαινε τότε η Eυρώπη (και μαζί της ο κόσμος) από μια κόλαση παραλογισμού, αλληλοσφαγής, εφιαλτικών ολοκληρωτισμών. Tην ενδιέφερε και η χρεία: να ανοικοδομηθούν τα ερείπια, να ξαναλειτουργήσουν αγορές – σίγουρα. Aλλά πρώτο ζητούμενο, για μεγάλο ποσοστό φορέων της ευρωπαϊκής καλλιέργειας και ταυτότητας, ήταν η πάλη για «νόημα», η «γιγαντομαχία περί της ουσίας» που έλεγε ο Πλάτων και ξαναθύμισε ο Xάιντεγγερ.

Φιλοσοφία, λογοτεχνία, θέατρο, κινηματογράφος τολμούσαν τη συναρπαστική ανατομία της εμπειρίας του παραλόγου, την αναδρομή στις ρίζες της απώλειας του «νοήματος». Oλοι

Κάποιος να τους... "φωτίσει"! Ποιός τους έδωσε το δικαίωμα να αμφιβάλουν για την τιμιότητα των πολιτών;

του Θανάση Μαυρίδη

Η ελληνική πολιτεία ανακάλυψε 17.000 πολίτες που έκαναν το έγκλημα και δεν πλήρωσαν τον Φόρο Ακίνητης Περιουσίας του 2010. Ο κ. Χάρης Θεοχάρης έχει δώσει αυστηρή εντολή, σύμφωνα με τα ρεπορτάζ, να εισπραχτούν άμεσα αυτά τα λεφτά. Δηλαδή, ο κ. Θεοχάρης μας λέει με άλλα λόγια ότι οι άνθρωποι αυτοί είχαν να πληρώσουν και δεν πλήρωσαν. Κάπως αλλιώς λέγεται αυτό. Α! Μήπως λέγεται "μαύρο στις επόμενες εκλογές";
Είναι σαφές ότι κάτι δεν πάει καλά εδώ! Δεν είναι δυνατόν να δίδεται η εικόνα ότι οι άνθρωποι αυτοί είναι απατεώνες. Ποιός "συνέλαβε" αυτή την εικόνα και την καλλιέργησε στα μέσα ενημέρωσης; Ποιός τους έδωσε το δικαίωμα να αμφιβάλουν για την τιμιότητα των πολιτών;
Δεν μπορείς να εγκαλείς συνεχώς τους ανθρώπους για την ανέχειά τους, όταν σε ένα μεγάλο βαθμό έχεις κι εσύ μερίδιο ευθύνης για την κατάστασή τους. Εκτός κι αν η φοροκαταιγίδα

Οι Αμερικάνοι συμπιέζουν το δακτύλιο γύρω από τη Συρία

Αν κυριαρχήσουν οι αντάρτες υπάρχει φόβος για το χριστιανικό πληθυσμό στην πόλη Μααλούλια

Σεπτέμβριος 6, 2013.
«Ανεξάρτητα από το αποτέλεσμα της ψηφοφορίας στο Κογκρέσο των ΗΠΑ, ο δακτύλιος γύρω από τη Συρία συνεχίζει να συρρικνώνεται. Η αμερικανική ναυτική ομάδα στη Μεσόγειο ενισχύθηκε επί πλέον», σημειώνει το δημοσίευμα της ρωσικής ‘Βέστι’.
Το αμφίβιο πλοίο των ΗΠΑ, «Σαν Αντόνιο» είναι αγκυροβολημένο στο Ισραήλ, στο λιμάνι της Χάιφας. Του ήρθε εντολή να μετακινηθεί προς τις ακτές της Συρίας. Πάνω στο πλοίο, σύμφωνα με τα τελευταία στοιχεία, υπάρχουν περίπου 500 πεζοναύτες καθώς και εξοπλισμός τηλεπικοινωνιών και μαχητικά ελικόπτερα.
Έτσι η αμερικανική μοίρα στην περιοχή της Ανατολικής Μεσογείου αυξήθηκε σε επτά πλοία που μεταφέρουν περίπου τριακόσιους πυραύλους κρούζ.
Εν τω μεταξύ, όσο μεγαλύτερη είναι η πιθανότητα μιας αμερικανικής πυραυλικής επίθεσης,

Το φυσικό αέριο ως ευκαιρία για τις ΗΠΑ να «αποχωριστούν» την Τουρκία

Σε αυτό το αρκούντως ενδιαφέρον άρθρο, ο Seth Cropsey επαναλαμβάνει ΤΗΝ Άποψη ΠΟΥ διατύπωσε Ξανά , Σχετικά ΜΕ ΤΗΝ ανάγκη στροφής Των ΗΠΑ Πώληση Ελλάδα ΚΑΙ Κύπρο ΚΑΙ ΤΗΝ εγκατάλειψη Της Τουρκίας . Ο αρθρογράφος επισημαίνει ότι πρέπει να προωθηθεί η συνεργασία Ισραήλ, Κύπρου, Ελλάδας για το φυσικό αέριο, καθώς οι χώρες αυτές είναι σύμμαχοι των ΗΠΑ και προσφέρουν σταθερότητα στην περιοχή. Προτείνει, επίσης, όπως ενισχυθούν οι δεσμοί των ΗΠΑ με Ελλάδα-Κύπρο και να αναβαθμιστεί ο ρόλος των δύο τελευταίων στην Ανατολική Μεσόγειο. Απεναντίας, ο συντάκτης τονίζει πως η νεο-οθωμανική πολιτική που ακολουθεί η Τουρκία αποτελεί κίνδυνο για τα συμφέροντα και τους συμμάχους των ΗΠΑ στην περιοχή .

Είναι πολύ σημαντικό να γράφονται τέτοιες απόψεις από Αμερικανούς. Διαφαίνεται πως η συγκυρία είναι ευνοϊκή για τα συμφέροντα του Ελληνισμού, αρκεί να επιλέξουμε σωστό στρατόπεδο αυτή τη φορά.Η διασφάλιση του ενεργειακού άξονα Ισραήλ-Κύπρου-Ελλάδας και η γεωπολιτική μας αναβάθμιση θα πρέπει να είναι η πρώτιστοι στόχοι μας, έτσι ώστε να πετύχουμε περισσότερα στο διπλωματικό πεδίο.Εάν οι ΗΠΑ θεωρήσουν, εν τέλει, ότι τα δικά μας συμφέροντα εξυπηρετούν και τους δικούς τους σκοπούς, τότε θα έχουμε πολλά να κερδίσουμε.

----------------------------------------

«PJ Media»
"Mediterranean Gas Find: μια ευκαιρία για τις ΗΠΑ να σπάσει με την Τουρκία"
Seth Cropsey
19 Αυγούστου 2013

Το μέλλον βρίσκεται στο Ισραήλ, Κύπρου και Ελληνική συνεργασία στον

Τζαμί η Αγία Σοφία… ένα σχόλιο, κάτι σαν προειδοποίηση

από το Defence.point

Η είδηση αναφορικά με τα εικαζόμενα ως Νεοθωμανικά σχέδια για την Αγία Σοφία, συγκλονίζει τον ελληνισμό αλλά και επιβεβαιώνει αυτό το οποίο ο συγκεκριμένος ιστοχώρος υποστηρίζει από την πρώτη ημέρα που ξεκίνησε την προσπάθεια ενημέρωσης σε θέματα εξωτερικής πολιτικής και άμυνας:

Οι συγκεκριμένοι άνθρωποι, με τον ηγέτη τους προεξάρχοντα, είναι απείρως πιο επικίνδυνοι σε σχέση με τους Κεμαλικούς/Νεότουρκους όχι μόνο επειδή θέτουν ως βασικό τους εργαλείο εξωτερικής πολιτικής την θρησκεία, δηλαδή το Σουνιτικό Ισλάμ, αλλά και επειδή διατηρούν την πεποίθηση ότι ο Θεός τους έχει «επιλέξει» και τους έχει «αναθέσει» την αποστολή να ανασυστήσουν την Οθωμανική Αυτοκρατορία, της περιόδου του Αμπνουλ Χαμίτ Β’, με αποτέλεσμα να είναι έτοιμοι να προχωρήσουν στην μεγίστη από την εποχή της Άλωσης πρόκληση προς τον Ελληνισμό και την Οικουμενική Ορθοδοξία… τη μετατροπή του Ναού «Της Αγίας Του Θεού Σοφίας» στην Κωνσταντινούπολη σε τέμενος του Σουνιτικού Ισλάμ.

Ερωτούμε λοιπόν τους νουνεχείς, εχέφρονες κυρίως ρεαλιστές φίλους οι οποίοι προσπαθούν να βρουν τρόπους εξεύρεσης μία λογικής αντίδρασης σε όλα αυτά τα παράλογα που ακούμε να λαμβάνουν χώρα στα ανατολικά μας σύνορα: Πώς μπορείς να αντιμετωπίσεις έναν αντίπαλο ο οποίος πιστεύει ότι έχει την θεϊκή εύνοια για να προχωρήσει σε μία πράξη η οποία θα μπορούσε να παρομοιαστεί από μία Τρίτη Άλωση;

Ποιοι μας κυβερνούσαν αλήθεια….

Δρ. Ντίνος Αυγουστή*, a.avgoustis@hotmail.com


Την ίδια ώρα που χιλιάδες συμπολίτες μας, κόντρα στα ντόπια και ξένα συμφέροντα, προσπαθούν παλεύοντας κυριολεκτικά με νύχια και δόντια να κρατηθούν όρθιοι, νέα συγκλονιστικά στοιχεία έρχονται στο φως της δημοσιότητας για διασπάθιση του δημόσιου χρήματος σε Ελλάδα και Κύπρο. Η μπόχα του πρώην υπουργού Άμυνας Άκη Τζοχατζόπουλου (που έγινε υπουργός Άμυνας χωρίς να υπηρετήσει την στρατιωτική του θητεία και για τρεις ψήφους δεν έγινε πρωθυπουργός!) σκέπασε τα πάντα φθάνοντας μέχρι την Μεγαλόνησο και σύμφωνα με τις έως τώρα ενδείξεις φαίνεται να εμπλέκει (για την ώρα) στα βρόμικα πλοκάμια της τον πρώην υπουργό Εσωτερικών της Κύπρου κ. Ντίνο Μιχαηλίδη, γνωστό και ως «κατσιαρίστρα» (παρατσούκλι που κουβαλά από τα μαθητικά του χρόνια - κατσιαρίζω στην κυπριακή ντοπιολαλιά σημαίνει κάνω θόρυβο).

Τον Ντίνο Μιχαηλίδη ενέπλεξε στην υπόθεση ο εκ των κατηγορουμένων στην υπόθεση Τσοχατζόπουλου, ξάδελφος του πρώην υπουργού, Νικόλας Ζήγρας. Ο Ζήγρας υπέδειξε ως βασικό συνεργάτη του Άκη Τσοχατζόπουλου στη διακίνηση μεγάλων χρηματικών ποσών τον Ντίνο Μιχαηλίδη. Σε σχετική ερώτηση του αναπληρωτή εισαγγελέα, ο Νίκος Ζήγρας δήλωσε πως «θα μπορούσα να χαρακτηρίσω εγκληματική οργάνωση τους Fouad Al Zayat, Καμπούρογλου, Μιχαηλίδη και Τσοχατζόπουλο. Όλους τους υπόλοιπους μας χρησιμοποιούσε ο Τσοχατζόπουλος για να επιτύχει το σκοπό του. Νομίζω ότι όλοι παραπλανήθηκαν». Σε άλλο σημείο, ο Ζήγρας τόνισε ότι «το 1998 ο Τσοχατζόπουλος μου είπε ότι ο Μιχαηλίδης θα φέρει κάτι για εκείνον. Πήγα στο Χίλτον στην Αθήνα και αυτό το κάτι ήταν μια βαλίτσα με 80 εκατομμύρια δραχμές. Η βαλίτσα ήταν ασήκωτη.

Της υπόθεσης επιλήφθηκαν τα κυπριακά και τα ευρωπαϊκά δικαστήρια, αφού οι ελληνικές Αρχές ζήτησαν την έκδοση του για να δικασθεί στην Ελλάδα. Ο κ. Μιχαηλίδης αμέσως μετά

Οι μπολσεβίκοι της γειτονιάς μας...

Του Γιώργου Κράλογλου

Να ξεριζώσεις τα μαλλιά σου για το πόσο καθυστερημένη και... «με ειδικές ανάγκες» είναι ακόμη η πατρίδα μας ή να χτυπιέσαι από τα γέλια όταν ακούς ότι ο ΣΥΡΙΖΑ, διαδεχόμενος το καραγκιοζιλίκι του ελληνικού σοβιετισμού, θα αντικαταστήσει το «πράσινο κεφάλαιο» κλαδικών και πρασινοφρουρών με το «κόκκινο κεφάλαιο» των «μπολσεβίκων της γειτονιάς» στήνοντας Λαϊκές Επιτροπές;

Εγώ πάντως χτυπιόμουνα στα γέλια διαβάζοντας, στο χθεσινό Capital.gr, το αποκαλυπτικότατο ρεπορτάζ του πάντα έγκυρου κ. Αιμίλιου Περδικάρη για τις πολιτικές αποφάσεις της Κεντρικής Επιτροπής του ΣΥΡΙΖΑ να συγκροτηθούν, το προσεχές χρονικό διάστημα, «λαϊκές επιτροπές» γειτονιάς.

Γέλασα επειδή πιστεύω ότι το τελευταίο που θα απασχολήσει, τον ευέλικτο (από κάθε πλευρά) και φιλόδοξο κ. Αλέξη Τσίπρα (αν έλθει στην εξουσία), θα είναι να ανταποκριθεί στις παραπάνω ανοησίες κάποιων ονειροπαρμένων του καφενείου οι οποίοι νομίζουν ότι οι ιδέες του χαβαλέ και της φραπεδιάς... (που επέτρεψε το 1980 ο Ανδρέας Παπανδρέου στην Ελλάδα των πακέτων Ντελόρ και των φτηνών δανεικών) μπορούν να περάσουν και σήμερα στην Ελλάδα της φτώχιας και της πείνας.

Δεύτερον γιατί με την σημερινή ανεργία και την εξαθλίωση οι «νεοσοβιετικοί ερυθροφουροί» του ΣΥΡΙΖΑ θα σηκώσουν πολλή «σκόνη»... αν πάρουν πρώτοι σειρά στα ρουσφέτια, ως Επίτροποι σε αποστολή... και αφήσουν έτσι πίσω τις ορδές των σοσιαλιστών του ΠΑΣΟΚ που μετακινούνται στον ΣΥΡΙΖΑ μόνο για να βολευτούν.

Γι΄ αυτό εκτιμώ ότι οι Επιτροπές Γειτονιάς θα γίνουν παιδικά παραμυθάκια για αριστερούς ιθαγενείς...

Κύπρος. Δυστυχώς αυτή είναι η αλήθεια...

του Λάζαρου Μαύρου

ΓΙΑ ΝΑ ΒΡΟΥΜΕ την αλήθεια, ή μάλλον τα εκάστοτε αληθέστερα, ίσως χρειάζεται κάποτε να… τραβάμε τα πράγματα απ’ τα μαλλιά. Όπως τούτο: Αν, λόγου χάριν, αύριο το βρετανικό κοινοβούλιο δευτερώσει την έκπληξη, μετά το όχι στον Πρωθυπουργό Κάμερον για επέμβαση στη Συρία και ψηφίσει την κατάργηση των εν Κύπρω βρετανικών βάσεων, να δείτε που θα σπεύσουν στο Λονδίνο γοερώς εκλιπαρούντες οι κυβερνώντες Συναγερμικοί, σε πλήρως εναγκαλισμένη «εθνική ενότητα» με τους Ακελιστές, ικετεύοντες την παραμονή των βάσεων μέχρι ν’ αποφασίσουν περί του αντιθέτου τα «our children and grandchildren», όταν, εφόσον και εάν θα συμφωνήσουν γι’ αυτό με τα «children and grandchildren» των Τουρκοκυπρίων «συμπατριωτών», κατά την αγόρευση Χριστόφια στους Brookings εν Ουασιγκτώνι…
ΝΑ ΔΕΙΤΕ που οι Αναστασιαδικοί επί των εξωτερικών αρμόδιοι, με τα πιστόλια στους κροτάφους και τις ωρολογιακές βόμβες στα χέρια, γονυπετώς εκλιπαρούντες κάθε λυτό και δεμένο της Χερ Μάτζεστι, θα ζητούν να μη φύγουν απ’ την Κύπρο οι βάσεις των Εγγλέζων. Μην εκπλαγείτε να τους κάνουν και πολλές «γενναίες προσφορές». Όπως για παράδειγμα να καταργήσουν για πάντα τους εορτασμούς για τον αγώνα της ΕΟΚΑ - όπως το έκαναν

Ψηφιακά αναλφάβητο το Νέο Λύκειο

του Ιωσήφ Σηφάκη

Στις 9 Αυγούστου αναρτήθηκε στην ιστοσελίδα του υπουργείου Παιδείας το σχέδιο νόμου για το Γενικό Λύκειο, όπου (άρθρο 2) η Πληροφορική αναφέρεται ως μάθημα επιλογής για την Α’ Λυκείου, ενώ καταργείται η διδασκαλία της για τη Β’ και Γ’ Λυκείου. Η σχεδιαζόμενη αλλαγή κάνει ακόμη φτωχότερη την ήδη λειψή κατάρτιση στη δευτεροβάθμια εκπαίδευση γύρω από την επιστήμη της πληροφορικής και τις τεχνολογίες της. Δεν γνωρίζω ποιοι ακριβώς λόγοι υπαγόρευσαν αυτή την απόφαση. Είναι προφανώς εντελώς αντίθετοι με τη διεθνώς διαπιστωμένη τάση ενίσχυσης της διδασκαλίας της πληροφορικής και των τεχνολογιών της σε όλα τα κράτη, αναπτυγμένα ή μη. Βρίσκεται επίσης σε πλήρη αντίφαση με τις κυβερνητικές διακηρύξεις, που θεωρούν την καινοτομία προτεραιότητα και αιχμή του δόρατος της πολιτικής εξόδου από την κρίση.

«Η καινοτομία είναι μονόδρομος για να βγούμε από την κρίση» και «χωρίς… καινοτομία καμία κοινωνία δεν πάει μπροστά» έχει δηλώσει κατά καιρούς ο κ. Πρωθυπουργός. Οταν όλοι καλά γνωρίζουν τον πρωταρχικό ρόλο που παίζει η ύπαρξη κατάλληλα κατηρτισμένου ανθρώπινου δυναμικού, πώς δεχόμαστε την υποβάθμιση της τεχνολογικής εκπαίδευσης, πώς προετοιμάζουμε το μέλλον όταν οι νέοι μας είναι ψηφιακά αναλφάβητοι και τεχνολογικά αδαείς;
Η επισημαινόμενη αντίφαση δείχνει ακόμη μία φορά την αδυναμία μας να προτείνουμε ένα

Την Κυριακή 15 Σεπτεμβρίου Φόρο τιμής στη Μ.Κάλλας αποτίει η Λυρική με μουσικό περίπατο στην Αθήνα

Ένα γεγονός που θα περάσει μάλλον απαρατήρητο. Οι εκδηλώσεις για την ΘΕΆ Μαρία Κάλλας μόλις που θα περάσουν στα ψιλά. Για την τριτοκλασσάτη Μερκούρη όμως μας απασχόλησε στα πρωτοσέλιδα και σαν κεντρικό θέμα στα δελτία των οκτώ... Ο. Π

Αθήνα: Με αφορμή τη συμπλήρωση των 36 ετών από την ημέρα του θανάτου της Μαρίας Κάλλας (16 Σεπτεμβρίου 1977), η Εθνική Λυρική Σκηνή τιμά την κορυφαία Ελληνίδα υψίφωνο με μια σειρά μουσικών δρώμενων στο κέντρο της Αθήνας, την Κυριακή 15 Σεπτεμβρίου. Ο απογευματινός μουσικός περίπατος θα διαρκέσει από τις 18:00 το απόγευμα έως τις 22:00 το βράδυ. Στους δρόμους Αθήνας, της πόλης που μεγάλωσε η Μαρία Κάλλας, καλλιτέχνες της Λυρικής θα ερμηνεύσουν τις διάσημες άριες οι οποίες σημαδεύτηκαν από τις μοναδικές ερμηνείες της Κάλλας. Οι σολίστ Δήμητρα Θεοδοσίου, Αντωνία Καλογήρου, Βασιλική Καραγιάννη, Ειρήνη Καράγιαννη, Έλενα Κελεσίδη, Τσέλια Κοστέα, Μυρσίνη Μαργαρίτη, Μαρία Μητσοπούλου, Τζούλια Σουγλάκου, οι πιανίστες και η Ορχήστρα της Εθνικής Λυρικής Σκηνής σε μουσική διεύθυνση του Καλλιτεχνικού Διευθυντή της Μύρωνα Μιχαηλίδη θα ερμηνεύσουν αποσπάσματα από τις όπερες

Να δοθεί στην τρόικα το δελτίο (τουρκικής) θυέλλης στο Αιγαίο

Έχει πια κανένα νόημα να αναρωτιόμαστε «πώς φτάσαμε ως εδώ;» ή να αναφωνούμε πως «δεν χρεοκοπήσαμε τυχαία»;

Όποια απάντηση κι’ αν δοθεί, το γεγονός είναι ένα:

Φτάσαμε στο σημείο να χρεοκοπήσουμε ενώ η χώρα μας διαθέτει άφθονο νικέλιο (που όμως διαχειρίζεται η ΛΑΡΚΟ).

Και φτάσαμε στο σημείο να απαξιώσουμε τόσο πολύ την αμυντική μας βιομηχανία (φορτώνοντάς τη με δάνεια που λαμβάνονταν με εγγυήσεις του ελληνικού Δημοσίου, που εκπίπτουν η μία μετά την άλλη), ώστε οι δανειστές να απαιτούν το οριστικό κλείσιμό τους.

Φυσικά, επί του θέματος, η αντιπολίτευση έχει έτοιμη την απάντηση – εμείς δεν κυβερνήσαμε, φταίνε αυτοί που κυβέρνησαν.

Με τη διαφορά πως κάθε φορά που αποφασιζόταν οποιαδήποτε αλλαγή, αναδιάρθρωση, εξυγίανση, σηκωνόταν ο κόσμος στο ποδάρι.

Και με τη διαφορά ότι όσοι έχουν εύκολη την κριτική, πρέπει τώρα, εκεί που φτάσαμε, να μας πουν πού θα βρουν τα 2,5 δις ευρώ που είναι οι υποχρεώσεις της αμυντικής βιομηχανίας μας, μετά από αλλεπάλληλους δανεισμούς, μακροχρόνια ζημιογόνο δραστηριότητα και κρατικές επιδοτήσεις που η ΕΕ θεωρεί παράνομες.

Το «ατύχημα», η κυβέρνηση και ο Μάιος

Μόνο από ένα «ατύχημα», το οποίο, ωστόσο θα μπορούσε να συμβεί οποιαδήποτε στιγμή και για οποιονδήποτε λόγο, θα όδευε η χώρα σε εκλογές στο διάστημα που μεσολαβεί έως το τέλος του τρέχοντος έτους. Αυτή είναι η κοινή εκτίμηση, μεταξύ πολλών κυβερνητικών στελεχών, όπως τη διατυπώνουν σε κατ' ιδίαν συζητήσεις τους, τις τελευταίες μέρες. Αν και δεν είναι ιδιαίτερα ενθουσιασμένοι από την πρόοδο που έχει σημειωθεί τους τελευταίους μήνες σε βασικούς τομείς της κυβερνητικής πολιτικής, τα ίδια στελέχη εκτιμούν ότι δεν συντρέχει βασικός λόγος ανησυχίας για την επόμενη μέρα της κυβέρνησης, υπό τον όρο ότι δεν θα χρειασθεί να ληφθούν νέα μέτρα.
Αντιθέτως, θεωρούν ότι αν υπάρξει και μια χαλάρωση, τότε το πλεονέκτημα περνά στην πλευρά του Μαξίμου. Σε κάθε περίπτωση, στην κυβέρνηση θεωρούν ότι κατά το πρώτο εξάμηνο του επόμενου έτους, ενδεχόμενο προκήρυξης πρόωρων εκλογών, δεν υπάρχει. Κι αυτό γιατί η χώρα μας αναλαμβάνει την προεδρία της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Παραδοσιακά, κάλπες εν μέσω προεδρίας, δεν στήνονται. Όπερ σημαίνει ότι σε αυτή την περίπτωση οι όποιες εκλογικές εξελίξεις μετατίθενται για τον Μάιο. Μόνο που κάθε πρόβλεψη, από σήμερα, για το τι θα γίνει τότε, θεωρείται και είναι παρακινδυνευμένη.

πηγή