Αναδημοσιεύω το κείμενο που μου έστειλε το «Μαθαίνουμε ελληνική Ιστορία». Δεν είμαι εγώ αυτός που θα αμφισβητήσει τα γεγονότα , μια και τα έζησα. Απλά, αφορμή λαμβάνοντας από τον τίτλο της ανάρτησης, θέλω να τονίσω την αντίφαση. Όπως και στην κηδεία του Γεωργίου Παπανδρέου έτσι και στην κηδεία του Σεφέρη ο λαός διεδήλωσε και μάλιστα έντονα χωρίς ούτε μια στιγμή να επέμβει η αστυνομία ή ο στρατός (δικτατορία γαρ) και οι διαδηλώσεις έληξαν ειρηνικά. Εν μέσω «σοσιαλιστικής δημοκρατίας» οι πραιτωριανοί της κυβέρνησης (όχι η αστυνομία) σακατεύουν στο ξύλο διαδηλωτές και τους δηλητηριάζουν με ληγμένα χημικά γεμίζοντας τα νοσοκομεία τραυματίες Έλληνες πολίτες. Από την άλλη προσέξτε το «δημοκρατικό» ΒΗΜΑ. Εν μέσω δικτατορίας έγραφε ότι ήθελε και συνέχισε την έκδοσή του χωρίς διακοπή μέχρι το 1974 την στιγμή που είχαν κλείσει η ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ και η ΒΡΑΔΥΝΗ και άλλες έστω γιατί το ήθελαν οι εκδότες τους την στιγμή που η «δημοκρατική σοσιάλ κυβέρνηση του Γιωργάκη» προσπαθεί ύπουλα να φιμώσει την ελεύθερη διακίνηση ειδήσεων και γνώμης και το ΒΗΜΑ,... πείτε μου σεις τι στάση κρατεί. Διαβάστε τι και πως περιγράφει το ΒΗΜΑ την διαδήλωση του 1971. Διαβάστε επίσης, αν σας επιτρέψουν οι εκδότες, τι έγραφαν όλες αυτές οι φυλλάδες προ του 1967 όταν «αναζητούσαν έναν λοχία για να σώσει την χώρα από τους πολιτικούς». Διαβάστε και το «έγκριτο και έγκυρο» ΕΘΝΟΣ του 1989-90 να θυμηθείτε τι έγραφε για τον Ανδρέα Παπανδρέου έτσι.... για να μαθαίνετε Ιστορία.... Οδυσσεύς.
Ο Γιώργος Σεφέρης άφησε την τελευταία του πνοή στις 20 Σεπτεμβρίου του 1971. Κηδεύτηκε δύο μέρες αργότερα, στις 22 Σεπτεμβρίου. Σαν σήμερα πριν 39 χρόνια...Φέτος συμπληρώνονται 110 χρόνια από τη γέννησή του (Σμύρνη 1900).
Η κηδεία του μεγάλου έλληνα ποιητή και νομπελίστα Γιώργου Σεφέρη εξελίχθηκε σε διαδήλωση κατά της χούντας.
Στη νεκρώσιμη πομπή προς το πρώτο νεκροταφείο μπροστά...




