Η "σκυταλοδρομία" συντεχνιών και πρυτάνεων

Του Γιώργου Κράλογλου

Αν και δεν χρειάζεται ούτε σπρώξιμο για να πέσει η κυβέρνηση, οι «δυνάμεις κατοχής» του σβέρκου του ελληνικού λαού επιμένουν στις μεθόδους της κομματικοκρατίας του 1980. Συνεχίζουν την γνωστή παλαιομοδίτικη τακτική να κοντράρουν, έναντι ωφελημάτων βεβαίως, τις κυβερνήσεις ακόμη και όταν είναι σοβαρότατα εκτεθειμένοι. Στην σκυταλοδρομία των ημερών μετέχουν κρατικές συντεχνίες, εργατοπατέρες της παιδείας και πρυτάνεις.
Και ενώ κρατικοί εργατοπατέρες ξεμπροστιάζονται ακόμη μια φορά με τον πλέον αισχρό τρόπο του εκβιασμού μέχρι και της κρατικής εργοδοσίας... σε άλλους, κρατικούς πάντα, χώρους, όπως είναι οι μεταφορές, δεν καταλαβαίνουν τίποτε και σκέφτονται την δικιά τους συμμετοχή στον «αγώνα» ενάντια... στην κυβέρνηση.
Έτσι τους έμαθε το 1980 και το τριτοκοσμικό ΠΑΣΟΚ έτσι κάνουν και το 2013 που τρέμει η γη κάτω από τα πόδια μας... Και γιατί να μην το κάνουν;
Εδώ τσακώσαμε (μια φορά στα 100 χρόνια) 2.000 ληστές και απατεώνες κρατικούς υπαλλήλους και τους βαφτίσαμε «επίορκους» μπας και παρεξηγηθούνε... αυτοί που δεν πιάσαμε ακόμη.
Ποια θα είναι η απάντηση τους εάν κάποιος τους αποκαλέσει εκβιαστές ή τους παραπονεθεί γιατί δεν θα μπορούσε να πάει στην δουλειά του χωρίς μετρό και ηλεκτρικό (αν δεν σταματούσε η Δικαιοσύνη την απεργία) επειδή κάπνισε στους εργατοπατέρες των μέσων μεταφοράς να τα ακινητοποιήσουν λες και είναι προίκα τους;
Κατ΄ αρχάς η γνωστή «κονσέρβα» όλων των απατεώνων... «Πρόκειται για μεμονωμένη περίπτωση που δεν μπορεί να αμαυρώσει το σώμα...» όπως και άλλες παρόμοιες μπούρδες που έμαθαν στο κόμμα.
Μετά θα αραδιάσουν τα περί δικαιωμάτων και κεκτημένων κρύβοντας βεβαίως ότι όλα

«Ποίον σε έπος φύγεν έρκος οδόντων» Νικολάκη; Εξακολουθεί να ρετάρει ο Δένδιας και μάλλον η γλώσσα του δεν επικοινωνεί με το μυαλό του!

Τι εννοεί δηλαδή όταν λέει ότι ο ΣΥΡΙΖΑ έχει πάρει την ψήφο του ελληνικού λαού;  Δηλαδή η Χρυσή Αυγή τίνος την ψήφο πήρε; Μήπως των Αλβανών ή των Αφρικανών και των Ασιατών. Μήπως μας τα λέει ανάποδα ο Δένδιας, μήπως μας σχεδιάζουν κάτι εν όψει εκλογών ή ετοιμάζουν κάτι χειρότερο για σχεδόν ένα εκατομμύριο Έλληνες πατριώτες; 
Ο.Π.  
Να απομονώσει και να αποβάλλει τα ακραία στοιχεία από το εσωτερικό του καλεί το ΣΥΡΙΖΑ ο υπουργός Προστασίας του Πολίτη.
«Έχω πει επανειλημμένα ότι υπάρχουν μέσα στο κόμμα της αξιωματικής αντιπολίτευσης ακραία στοιχεία. Και έχω καλέσει τα κόμμα της αξιωματικής αντιπολίτευσης να τα απομονώσει και να τα αποβάλει. Αν με ρωτάτε όμως αν είμαι έτοιμος να δεχτώ ότι όλος ο ΣΥΡΙΖΑ , στο σύνολό του, είναι ‘’άκρο’’ αυτό αξιωματικά δεν μπορεί να το δεχτεί κάποιος. Ειδικά αν υπολογίσει ότι ο ΣΥΡΙΖΑ έχει πάρει την ψήφο του ελληνικού λαού», δηλώνει σε συνέντευξή του στα Νέα ο Νίκος Δένδιας .Ο υπουργός διαψεύδει κατηγορηματικά, για ακόμα μία φορά, ότι παρακολουθείται το τηλέφωνο του Αλέξη Τσίπρα και απαντά τους υπαινιγμούς της αντιπολίτευσης για τις παρακολουθήσεις λέγοντας πως «φαντάζομαι ότι ο ΣΥΡΙΖΑ αφήνει υπονοούμενα για το φαίνεσθαι και όχι γιατί διαθέτει πληροφόρηση πως συμβαίνει κάτι τέτοιο».

Βία στη βία, της καταδίκης της βίας.

Δεν καταδικάζει το φαιδρό σύνθημα της μόδας «καταδικάζουμε την βία απ' όπου και αν προέρχεται» ο κειμενογράφος και καλά κάνει από την πλευρά του. Το ίδιο καλά θα μπορούσα να κάνω κι εγώ από την πλευρά μου και δεν το κρύβω. Συμφωνώ σε πολλά και με το περιεχόμενο και με το επιθετικό ύφος του κειμένου που μου έστειλε το «Ramnusia». 
Ο.Π.
Όχι ρε δεν καταδικάζω τη βία, «απ όπου κι αν προέρχεται».
Ούτε εσείς οι, τάχα σοκαρισμένοι, που ετοιμάζεστε να μου κουνήσετε το “πολιτικά ορθό” σας δάχτυλο στα μούτρα και να με κατατροπώσετε με “επιχειρήματα” περί του “πολιτισμού της μη βίας” και της “δημοκρατίας”. Το ίδιο δάχτυλο που πάτησε το κουμπί για να εξοντωθούν χιλιάδες άνθρωποι και να εξαθλιωθούν εκατομμύρια, με αντάλλαγμα την δική σας ευημερία, είναι αυτό που κηρύττει “καταδίκη της βίας”. Το ότι μεσολάβησε το κουμπί ανάμεσα στο δάχτυλο και την φυσική βία και το δάχτυλο ανάμεσα στην εντολή από τον γεμάτο σκατά εγκέφαλό σας και την μαζική εξόντωση, δεν κάνει τη βία της πράξης να προέρχεται από το πνευματικό υπερπέραν.
Δική σας βία είναι, ολοδική σας, από εσάς προέρχεται. Ακόμη και το δικαίωμά σας να κουνάτε το δάχτυλό σας και να επιχειρηματολογείτε, “ελεύθερα”, είναι αποτέλεσμα

Η Ελλάδα θύμα τής λιτότητας ή της «ολλανδικής ασθένειας»;

Τι αποκαλύπτει η διάκριση μεταξύ διεθνώς «εμπορευσίμων» και «μη-εμπορευσίμων» αγαθών και υπηρεσιών.

των Δημήτρη Α. Ιωάννου και Χρήστου Α. Ιωάννου
Ο μεθοδολογικός διαχωρισμός των αγαθών και των υπηρεσιών σε διεθνώς εμπορεύσιμα και διεθνώς μη-εμπορεύσιμα χρησιμοποιείται στην οικονομική φιλολογία για δύο κυρίως λόγους: είτε για να εκτιμηθεί η «πραγματική συναλλαγματική ισοτιμία» (real exchange rate) με την οποία λειτουργεί μια οικονομία, είτε για να υπολογισθεί η πραγματική καταναλωτική δυνατότητα του πληθυσμού της, με την θεωρία της «ισοτιμίας αγοραστικής δύναμης» (purchasing power parity). Εν τούτοις, υπάρχει μια, λιγότερο γνωστή και αναφερόμενη, τρίτη όψη της μεθοδολογικής αυτής διακρίσεως η οποία σχετίζεται με την επίδραση που τα δύο είδη αγαθών και υπηρεσιών εξασκούν επί της μακροχρόνιας τάσης μεγέθυνσης των εθνικών οικονομιών. Είναι ακριβώς υπό αυτό το πρίσμα που η εν λόγω διάκριση παρουσιάζει εξαιρετικό ενδιαφέρον όσον αφορά την τρέχουσα -διαρθρωτικού χαρακτήρα- οικονομική κρίση της Ελλάδας.

Όπως έχει αξιόπιστα δειχθεί από τους Kuznets (1966), Balassa (1964), Samuelson (1964) και Baumol (1967) [1], όσο χαμηλότερη είναι η μέση παραγωγικότητα μιας οικονομίας, τόσο μεγαλύτερος πρέπει να είναι σε αυτήν ο τομέας των διεθνώς εμπορευσίμων ως

Συγκλονιστικός Ζακ Ντελόρ, αδειάζει ΕΕ, Επιτροπή και ηγέτες…

Στις σημερινές συνθήκες, πόσες φορές δεν αναπολήσαμε την εποχή του ο Γάλλος πολιτικός κρατούσε στα χέρια του το «τιμόνι» της Ευρωπαϊκής Επιτροπής. Ήταν ο Ζακ Ντελόρ, πρόεδρος της Ευρωπαϊκής Επιτροπής το διάστημα 1985-1995, ένας από τους κορυφαίους πολιτικούς που αφιέρωσαν τη ζωή και την πολιτική τους δράση στο όραμα μιας πραγματικά ενωμένης Ευρώπης, όχι το σκορποχώρι που έχει καταντήσει σήμερα.
Για τον Ντελόρ που μίλησε στον ραδιοφωνικό σταθμό «France Inter», η Ευρωπαϊκή Ένωση έχει περιπέσει σε ανυποληψία, ένα είδος «σκιάχτρου», όπως χαρακτηριστικά ανέφερε, προσθέτοντας ότι τα κράτη-μέλη παρακάμπτουν τις Βρυξέλλες και ασκούν εθνικές πολιτικές, ακριβώς λόγω της υποχώρησης της εμπιστοσύνης και της αξιοπιστίας της Ένωσης.
Εξαπέλυσε μάλιστα και ευθεία βολή κατά της Ευρωπαϊκής Επιτροπής με τα εξής εκπληκτικά λόγια: «Οι αποφάσεις λαμβάνονται από τους αρχηγούς κρατών και κυβερνήσεων, όχι από την Επιτροπή. Η Επιτροπή δεν κάνει τίποτε άλλο από το να εφαρμόζει». Πόσο δίκιο έχει για το «ξεστράτισμα» της Ενωμένης Ευρώπης…
Επίσης, χαρακτήρισε ως «τσιγκούνικο» τον προϋπολογισμό που ενέκριναν για το διάστημα

Ο Άγνωστος Πόλεμος...

...με τα πασίγνωστα θύματα.

Γράφει ο ΠΑΝΑΓΙΩΤΗΣ ΤΡΑΪΑΝΟΥ
Τι σχέση έχει το λιμάνι του Πειραιά με τον εμφύλιο πόλεμο στη Γιουγκοσλαβία και την ανατροπή του Μουμπάρακ;
Γιατί οδηγούν την Αίγυπτο σε σίγουρο εμφύλιο πόλεμο;
Ποια είναι τα σχέδιά τους για την Ελλάδα;
Στην παγκοσμιοποιημένη οικονομία που ζούμε, βλέπουμε να συμβαίνουν μερικά πράγματα, τα οποία είναι ανεξήγητα. Θα περίμενε κανείς στην Ευρώπη —η οποία εξακολουθεί ακόμα και τώρα, στην εποχή της κρίσης, να είναι μακράν η πλουσιότερη αγορά του κόσμου— να επωφελούνται του παγκόσμιου εμπορίου οι τυχεροί, οι οποίοι βρίσκονται πάνω στον "δρόμο" των δικτύων της ... Οι τυχεροί, οι οποίοι στην εποχή της ακμής της Κίνας βρέθηκαν να "κάθονται" πάνω στον νέο "δρόμο του μεταξιού" της Ανατολής ...Αυτοί, οι οποίοι ελέγχουν τα φυσικά "περάσματά" αυτού του "δρόμου" μεταξύ Κίνας και Ευρώπης και έχουν τη δυνατότητα να δημιουργήσουν πάνω του τα διαμετακομιστικά του κέντρα ...Τα κέντρα εκείνα, τα οποία αποτελούν μικρές "καρδιές" που "αιματώνουν" την ευρωπαϊκή αγορά απ’ άκρη σ' άκρη.
Μια τέτοια ανάγκη συνεχούς "αιμάτωσης" της αγοράς με εμπορεύματα είναι μόνιμη, γιατί στα τελευταία τριάντα χρόνια έχουν συμβεί τεράστιες εξελίξεις στον τομέα της παραγωγής. Η Ευρώπη έπαψε να είναι ένας από τους μεγάλους παραγωγούς αυτού του κόσμου και περιορίστηκε στον ρόλο του μεγαλύτερου καταναλωτή. Χρειάζεται μόνιμα την "αιμάτωση" των εισαγόμενων εμπορευμάτων, γιατί έχει σε μεγάλο βαθμό αποβιομηχανιστεί. Δεν καλύπτει μόνη της τις βασικές της ανάγκες και ως εκ τούτου είναι εξαρτώμενη από τις εισαγωγές ...Τις εισαγωγές από την Κίνα. Η κινέζικη δεσπόζουσα θέση στην παραγωγή επηρεάζει το σύνολο της ευρωπαϊκής αγοράς και αυτό δημιουργεί ένα πλήθος παράπλευρων συνεπειών.
Όμως, η Κίνα δεν βρίσκεται σε κάποιον άλλο Πλανήτη, ώστε τα "διαστημόπλοιά" της να

Η Χ.Α. και η Δημοκρατία: Ποιοι ρίχνουν νερό στο μύλο της Χρυσής Αυγής;

του Σάββα Καλεντερίδη


Παρακολουθούμε τις τελευταίες ημέρες στις εφημερίδες και τις οθόνες των τηλεοράσεων το «σήριαλ» της εξάρθρωσης των σκληρών οργανωτικών μηχανισμών της Χ.Α., με την πλειονότητα των δημοσιογράφων αλλά και των πολιτικών που καλούνται να σχολιάσουν τα γεγονότα, να προβαίνουν σε υπερβολές, που μάλλον έχουν αντίθετο αποτέλεσμα από το επιδιωκόμενο, που είναι η λεγόμενη αποδόμηση του προαναφερθέντος κοινοβουλευτικού κόμματος.
Όμως, παρά το αποτρόπαιο έγκλημα που είχε ως αποτέλεσμα τον θάνατο ενός νέου ανθρώπου, την αποκάλυψη της δράσης βασικών στελεχών της οργάνωσης και των υπερβολών που γράφονται και ακούγονται πανταχόθεν, σημαντικό μέρος της κοινής γνώμης συνεχίζει να παραμένει συσπειρωμένο γύρω από τη Χ.Α. Τα ποσοστά 7 και 8% που της δίνουν οι δημοσκοπήσεις, χωρίς αναγωγές, σε μια περίοδο που ασκείται τεράστια ψυχολογική πίεση στην κοινή γνώμη, μιλούν από μόνα τους.
Θα προσπαθήσουμε να κάνουμε μια ερμηνεία της στάσης αυτής της σημαντικής μερίδας Ελλήνων πολιτών απέναντι σε αυτό που λέγεται πολιτικό σύστημα, οι οποίοι, παρά το έγκλημα και τις αποκαλύψεις, χωρίς να έχουν οποιαδήποτε ιδεολογική σχέση, συνεχίζουν να στηρίζουν τη Χ.Α., γιατί προφανώς θεωρούν ότι τα άλλα κόμματα και ειδικά εκείνα που κυβερνούν, είναι χειρότερα ακόμα και από το κόμμα του προφυλακισμένου κ. Μιχαλολιάκου.
Μερικές από τις -πιθανές- αιτίες:
Πρώτον, σύμφωνα με πρόσφατο δημοσίευμα της εφημερίδας Wall Street Journal, αξιωματούχος που συμμετείχε στη συνεδρίαση του ΔΝΤ κατά την οποία αποφασίστηκε το

Ανεπαρκείς, ερασιτέχνες, αμοραλιστές έως και εθνοπροδότες οι πολιτικάντηδες στην χώρα μας

Είναι τρομερό και έχω γίνει έξαλλος!

Ενώ έχουν χάσει παντελώς την εμπιστοσύνη του ελληνικού λαού αυτοί να εξακολουθούν απτόητοι τα μικροπολιτικάντικα τερτίπια τους χωρίς ένα σημάδι ντροπής, χωρίς σταγόνα αξιοπρέπειας και χωρίς ίχνος εθνικής υπερηφάνειας λες και δεν τρέχει τίποτε.

Γεννημένοι σκλάβοι, απόγονοι ραγιάδων κοτζαμπάσηδων τα μόνα που  έχουν να επιδείξουν δεν είναι τίποτε άλλο από ένα ψωροπτυχίο, αγορασμένο τις περισσότερες φορές με γενναίες παροχές των γονιών τους σε ξένα πανεπιστήμια, έντονα αισθήματα κατωτερότητας έναντι των ξένων, μπόλικο ραγιαδισμό έναντι των Τούρκων και, έχοντας πλήρη (αυτο)επίγνωση της μηδαμινότητας, της ανεπάρκειας, της αμορφωσιάς, και του ελαττωματικού χαρακτήρα τους υπερβολική μέχρι θρασύτητας υπεροψία απέναντι στους «υπηκόων» τους, εμάς δηλαδή!

Θυμάμαι τον πανικό του πολιτικού συστήματος όταν, για πρώτη φορά μετά το 1973, βγήκε στην επιφάνεια το θέμα των υδρογονανθράκων του Αιγαίου πρωθυπουργεύοντος του Γιωργάκη Παπανδρέου.

«Αυτό μας έλλειπε τώρα!» αναφώνησε ο πανύβλακας πράκτορας ξένων συμφερόντων και αμέσως άρχισε την αποδόμηση της χώρας ξεπουλώντας την στα ξένα αρπακτικά. Και καλά.... Αυτός είναι βλάκας και τον αφήσαμε να σέρνει την κοσμοπολίτικη και μίζερη βλακεία του από χώρα σε χώρα μοιράζοντας χαμόγελα στα ξένα ακροατήρια που πληρώνουν ακριβούτσικα στην προσπάθειά τους  να διασκεδάσουν την ανία τους με τις παλαβομάρες του.

Ετούτοι εδώ όμως; Που τρώνε το ένα χαστούκι μετά το άλλο; Που, όπως ο αποδημήσας στην κόλαση ελβενιζέλος ο ανθέλληνας, έχουν γίνει μαριονέτες στους σχεδιασμούς των Τούρκων, των Αλβανών και των Σκοπιανών παρ' ότι υποτίθεται έχουν υπερκομματική κυβέρνηση και άρα μια διαφορετική βάση αντιμετώπισης του κάθε επίβουλου  γείτονα;
Να γνωρίζουν οι αλητήριοι ότι δώδεκα χιλιάδες (12000) σπίτια στην Πόλη μας, περιμένουν τους Έλληνες ιδιοκτήτες τους (ΕΔΩ) και αυτοί οι ηλίθιοι και ιδιαίτερα οι του ΥΠ ΕΞ, να κοιμούνται ύπνον βαθύ αφήνοντας την όλη υπόθεση στα χέρια ενός δικηγόρου που ο άνθρωπος μπορεί να κάνει την δουλειά του, λεφτά θέλει να βγάλει εξ άλλου, αλλά άλλη θα ήταν η αντιμετώπιση του όλου θέματος με την σταθερή στήριξη του κράτους. Πότε; 
Μα την στιγμή που αποκαλύπτεται ότι στην Τουρκία απαγορεύεται δια νόμου οι Έλληνες να έχουν ιδιόκτητη περιουσία  στον «ευπαθή» για αυτούς  συνοριακό χώρο της Αν. Θράκης και άρα, και στην Πόλη μας.
Κι εμείς; 
Εμείς να έχουμε τους Τούρκους διεκδικητές της Θράκης μας όπου οι εκατόν πενήντα χιλιάδες (150000) τουρκοαναθρέμματα της περιοχής όχι μόνον διατηρούν τις περιουσίες τους αλλά επιδιώκουν και την απόσχισή τους από την Ελλάδα. Χάθηκε όλα αυτά τα χρόνια να βρεθεί ένας υπουργός εσωτερικών να περάσει έναν παρόμοιο με τους Τούρκους νόμο; Χάθηκε ένας πρωθυπουργός να καταπιαστεί με το θέμα σοβαρά κάνοντας, τον καιρό που έπρεπε, μια μετακίνηση πληθυσμών με τον σωστό τρόπο και όχι με τον ερασιτεχνισμό και την αδιαφορία που σχεδίασαν την εγκατάσταση των παλιννοστούντων Ποντίων;
Και τώρα που το έμαθαν θα συνεχίσουν να παριστάνουν ότι δεν το ξέρουν ή θα κρύβουν την ανεπάρκειά τους πίσω από την ύποπτα αδιάφορη θέση ότι «για μας δεν υπάρχει τουρκική μειονότητα»; 
Αλήθεια; 
Και θα συνεχίσουν αδιάφορα να αφήνουν τα Σκόπια να διεκδικούν σλαυομακεδονική μειονότητα στην χώρα μας αφήνοντας και πάλι την πρωτοβουλία σε ιδιώτες, σωματεία και «δεξαμενές σκέψης» (ΕΔΩ) και (ΕΔΩ) την ανάδειξη του θέματος της ελληνικής μειονότητας στο μόρφωμα της FYROM; Δεν τους φτάνει που με την άθλια ηλίθια τακτική τους κοντεύουμε να χάσουμε οριστικά και την ελληνική μειονότητα του σκλαβωμένου τμήματος της Ηπείρου;
Και βέβαια έτσι θα συνεχίσουν. Έχουν σοβαρότερα πράγματα να κάνουν επιμένοντας να θέλουν να μας «σώζουν» εν όψει και επερχομένων εκλογών. Από την μια το πως θα καλύψουν τις διαχρονικές πομπές τους λόγω της διαπλοκής και της διαφθοράς τους και από την άλλη το πως θα καταπατήσουν κάθε αίσθημα δικαίου σ΄αυτήν την χώρα στην προσπάθειά τους να διαλύσουν ένα κόμμα για να σφετερισθούν τους ψηφοφόρους του ελπίζοντας ότι έτσι θα σώσουν τα τομάρια τους από την οργή του ελληνικού λαού που, δεν μπορεί... 
Κάποια στιγμή θα τους κάνει να πληρώσουν τον πολιτικό αμοραλισμό τους.. 

Οδυσσεύς Πάτσης 

Η ΑΓΝΩΣΤΗ ΙΣΤΟΡΙΑ ΤΟΥ ΕΛΛΗΝΙΣΜΟΥ ΣΤΑ ΣΚΟΠΙΑ (1)

Από σήμερα θα ακολουθώ το ΕΛ.Κ.Ε.Δ.Α στις συνέχειες για την «Άγνωστη Ιστορία του Ελληνισμού στα Σκόπια». Είναι μια υπόθεση που με έχει κάνει έξαλλο από τότε, πάνε πολλά χρόνια, που επισκέφθηκα με γκρουπ τα Σκόπια και ο νυν Περιφερειάρχης Ηπείρου Αλ. Καχριμάνης μας πρωτομίλησε για την εκεί ελληνική μειονότητα και μάλιστα ήλθαμε σε επαφή με φοβισμένους Έλληνες του κράτους του Γκρουέφτσκι. Από πλευράς επίσημης Ελλάδος κανένα ενδιαφέρον, καμμία κίνηση. Αδιαφορία; ωχαδελφισμός, ραγιαδισμός ή κάτι σαν προδοσία; Σηκώνει σε αυτού του είδους θέματα κάτι από αυτά; Πρέπει αυτά τα θέματα να απασχολούν άτομα και «φόρα» και όχι το επίσημο κράτος; Ποια πρέπει να είναι άραγε η ποινή για όλους τους μέχρι σήμερα διατελέσαντες υπουργούς εξωτερικών; Διαβάστε το 1° μέρος της προσπάθειας του Σταύρου Καρκαλέτση στο ΕΛ.Κ.Ε.Δ.Α.
Οδυσσεύς Πάτσης

του Σταύρου Καρκαλέτση
Ένα από τα πλέον άγνωστα τμήματα των εκτός Ελλάδας Ελλήνων, είναι αυτό που κατοικεί στη FYROM, στα σημερινά Σκόπια. Θα τολμούσα να ισχυριστώ πως δεν πρόκειται απλώς για ''άγνωστο'' αλλά και ''ανεπιθύμητο'' για τον μικροαθηναικό ενδοτισμό κομμάτι του Ελληνισμού. Το πολιτικό αδιέξοδο στις σχέσεις των Σκοπίων με την Ελλάδα, η επιθετική σκοπιανή ιδεολογία του ''μακεδονισμού'', και η παραδοσιακή έλλειψη ενδιαφέροντος τόσο από το ελληνικό κράτος όσο και από την ακαδημαϊκή κοινότητα, συνέβαλαν στην άγνοια της ιστορίας τους αλλά και της σύγχρονης παρουσίας τους. Υπάρχει όμως Ελληνισμός στα Σκόπια, την ώρα που κάποιοι στην Αθήνα ετοιμάζονται για τις νέες εκπτώσεις με τίτλο ''Δημοκρατία της Άνω Μακεδονίας''.

Κατά το 19ο αιώνα, ο ελληνικός αυτός πληθυσμός κατοικούσε κατά πλειονότητα στην περιοχή της Πελαγονίας, που περιλαμβάνει την Οχρίδα (Αχρίδα), το Μοναστήρι, τη Γευγελή, και τη Στρώμνιτσα. Τα βόρεια όριά του, που ταυτίζονταν με τα όρια της ιστορικής Μακεδονίας, ήταν το Κρούσοβο και το Πρίλεπο. Οι πρώτες εθνικές συγκρούσεις άρχισαν το 1870, με τη δημιουργία της βουλγαρικής Εξαρχείας και με την απόπειρα των Βούλγαρων

ΜΙΚΗΣ Ο ΠΕΡΙΠΥΣΤΟΣ (= ΚΟΣΜΟΞΑΚΟΥΣΜΕΝΟΣ) ΜΟΥΣΟΥΡΓΟΣ

Γράφει ο Αθ. Στρίκος

«Ήδ’ η αρετή τόδ’ άεθλον ανθρώπινον άριστον» = Να ποια είναι η αρετή, ποιό το χρυσό μετάλλιο. (Τυρταίος υποθήκαι)
Άφηκα να διαβεί λίγος καιρός να καταλαγιάσουν οι ιαχές της επιτυχίας του φετινού «Σπάρταθλον». Να δούμε και τη συνέχεια.
Μα θαρρώ θάφτηκε στη σιωπή μας. Άλλωστε τόλεγε ο αρχαίος: «Θνάσκει σιγηθέν – ή σιγασθέν – και μέγα έργον». Δηλαδή και σπουδαίο έργο πεθαίνει αν αποσιωπηθή. Κι αυτό το γνωρίζουν καλά οι εξουσιαστές και οι μικρόψυχοι.
Και ποιό το «μέγα έργον» πέρα απ’ αυτό τούτο το «Σπάρταθλον»;
Θαρρώ οι αθλητές από τα πέρατα του κόσμου π’ αφού αγωνίστηκαν σκληρά κι αξιώθηκαν ν’ ασπαστούν τον Λεωνίδα όταν στεφανώνονται μπροστά στις σημαίες των πατρίδων τους και μπροστά στα μάτια του κόσμου λουσμένοι τη δόξα. (Κανονικά αυτοί οι αθλητές π’ όνειρό τους είχαν να φιλήσουν τον Λεωνίδα, θάπρεπε να στεφανώνονται μπροστά στα μάτια όλου του κόσμου όπως Ολυμπιονίκες και καλλίτερα, αφού μόνοι αυτοί στον κόσμο εδώ πάνω δεν αγωνίζονται για χρήματα ή ρεκόρ παρά δείχνουν ποιά η αρετή και το χρυσό μετάλλιο. Κι ούτε η Σπάρτη να παρακαλεί να ενταχθή το «Σπάρταθλον» στα Ολυμπιακά αγωνίσματα. Δεν του ταιριάζει μαζί με το πίνγκ-πόνγκ και το χόκεϊ επί πάγου).
Όμως κατά τον εφετινό εορτασμό θαρρώ επίσης ότι εκείνο που αρίστευσε ήταν το μήνυμα – χαιρετισμός του ΜΙΚΗ ΘΕΟΔΩΡΑΚΗ. Μέγα έργο κορυφαίο και εξόχως συγκινητικό, αφού το βράδυ ’κείνο στη Σπάρτη δεν ακούστηκε μήνυμα αλλά ήρθε και στάθηκε και τη χαιρέτησε ένα γεγονός.
Κι άλλους εδόνησε, άλλους «φούσκωσε», ιδίως παρισταμένους υπουργούς κι αξιωματούχους του «ναι σε όλα» και του διαβείτε οι Μήδοι των δόσεων και των δαρεικών, ο πραγματικός φασισμός, άλλους ξάφνιασε και πολλοί μέσα στο θόρυβο δεν πρόσεξαν καν. Και πάντως όλα μακριά πολύ από τα: «Ξέρξου γράψαντος πέμψον τα όπλα αντέγραψεν ΜΟΛΩΝ ΛΑΒΕ», το «ΤΑΝ Ή ΕΠΙ ΤΑΣ», το «ΕΛΕΥΘΕΡΙΑ Ή ΘΑΝΑΤΟΣ». Που ήταν το

Η ΚΥΠΡΟΣ ΜΑΣ: «Κερυνειοποίηση τώρα!»: Η Κερύνεια ως πυξίδα

της Μικαέλλας Λοϊζου

Τι χρειάζεται ώστε το Κυπριακό να «απο-αμμοχωστοποιηθεί» και να «κερυνειοποιηθεί»

Μια πρωτότυπη πολιτική εκδήλωση δίνει τροφή για σκέψη, για το πώς θα μπορούσαν να ήταν τα πράγματα στο Κυπριακό, αν λειτουργούσαμε με πιο ορθό και λογικό τρόπο
Μια ιδιαίτερα ενδιαφέρουσα εκδήλωση οργάνωσε η Ανεξάρτητη Φοιτητική Έπαλξη του Πανεπιστημίου Κύπρου στη Δημοσιογραφική Εστία την περασμένη Δευτέρα, υπό τον τίτλο «Κερυνειοποίηση τώρα!». Ομιλητές στην εκδήλωση ήταν ο νομικός Νεόφυτος Καρκώτης, ο επίκουρος καθηγητής Διεθνούς Πολιτικής του Πανεπιστημίου Λευκωσίας Γιώργος Κέντας και ο υποψήφιος διδάκτωρ Στρατηγικών Σπουδών Νικόλας Στυλιανού. Παρεμβάσεις έκαναν ο Γραμματέας της «Αδούλωτης Κερύνειας» Ιωάννης Σιεκκέρσαββας και ο νομικός Νικόλας Ιωαννίδης.

Το δηλητήριο της διχόνοιας
Σύμφωνα με τον Νεόφυτο Καρκώτη, η προσέγγιση της «αμμοχοστοποίησης» έχει δημιουργήσει πρόσφυγες δύο ειδών: Από τη μία οι Αμμοχωστιανοί, που με ξεχωριστές εκδηλώσεις κάθε χρόνο απαιτούν την επιστροφή της πόλης τους επικαλούμενοι συνθήκες, ασχέτως αν οι συνθήκες αυτές προνοούν ότι άλλοι πρόσφυγες δεν θα επιστρέψουν στις εστίες τους και από την άλλη οι Κερυνειώτες, που βλέπουν την πόλη τους να απουσιάζει από κάθε διαπραγματευτική προσπάθεια και απαίτηση της πλευράς μας, η οποία έχει συμβιβαστεί με την ιδέα της μη επιστροφής της πόλης, που βρίσκεται στο κατώφλι του «μαλακού υπογαστρίου» της Τουρκίας. Η Κερύνεια, επεσήμανε, είναι μια πόλη-σύμβολο, μια πόλη που οι νεότερες γενιές συνταύτισαν με το σύνθημα «δεν ξεχνώ».
Όμως η διζωνική δικοινοτική ομοσπονδία (ΔΔΟ) στην οποία έχουμε αυτοεγκλωβιστεί, είπε, είναι σύμφυτη και συνυφασμένη τόσο με τον αποκλεισμό της απελευθέρωσής της όσο και με την έκδηλη αποστέρηση του δικαιώματος της επιστροφής στους Κερυνειώτες. Εκείνοι που επιδαψιλεύουν τιμές

“Oπως εκβιάζεται ο «χρήστης» να γίνει «βαποράκι», έτσι εκβιάζεται και ο εξουσιολάγνος να γίνει μαριονέτα”. Περί επαναστατικής ορμής και «αγώνων»

του Χρήστου Γιανναρά

Στην ελλαδική κοινωνία σήμερα κάθε ίχνος επαναστατικής ορμής μοιάζει οριστικά χαμένο – η εικόνα που κυριαρχεί είναι μιας πεθαμένης κοινωνίας. Eπαναστατική ορμή δεν σημαίνει την ιδιοτέλεια συμφερόντων που περιφρονούν έμπρακτα την έννομη τάξη, το κράτος δικαίου. Tέτοια έμπρακτη περιφρόνηση υπάρχει και πλεονάζει αναιδέστατα στην ελλαδική κοινωνία σήμερα, αλλά δεν έχει τίποτα να κάνει με την επαναστατική ορμή.
Eπαναστατική ορμή είναι η ζωτική δυναμική της τόλμης για συνεπή άρνηση του παλιού και φθαρμένου – με στόχο το γόνιμο καινούργιο, τη δημιουργική πρόκληση, την ποιότητα. Eπαναστατική ορμή είναι ηαφοβία για το ρίσκο, η πίστη στις δύσκολες συλλογικές στοχεύσεις. Eίναι η χαρά της απελευθέρωσης από το αλυσοδέσιμο στους εκβιασμούς φτηνιάρικων «νταβατζήδων», απάτριδων και χυδαίων. Eίναι η απολάκτιση, μετά βδελυγμίας, όσων καπηλεύονται ιδιοτελέστατα τα πολιτικά υπουργήματα.
Kάποτε η επαναστατική ορμή σαρκωνόταν στη «διαδήλωση»: στο αυθόρμητο, πηγαίο, αχειραγώγητο λαϊκό ξέσπασμα διαμαρτυρίας ή απαίτησης να εισακουστούν ρεαλιστικά αιτήματα για ζωτικές κοινωνικές ανάγκες. Σήμερα η διαδήλωση έχει εκφυλιστεί στο θλιβερό θέαμα της άνευρης, άψυχης, βοσκηματώδους «πορείας»: ένα αργοσερνάμενο μαζικό σουλάτσο, καθημερινής σχεδόν ρουτίνας στο κέντρο των μεγάλων πόλεων – εικόνα άβουλης, αστόχαστης πλέμπας σε διατεταγμένη υπηρεσία. Συνθήματα δεν γεννιώνται, δεν ξεπηδάνε αυθόρμητα, καταιγιστικά, από κοινό πάθος για τα διεκδικούμενα. Προπορεύεται ο καλοπληρωμένος συνδικαλιστής ινστρούχτορας με την ντουντούκα και υπαγορεύει

Έλεος πια, λίγη πιο εντρυφής κριτική

Δεν μπορείς να μην ασχολείσαι με τα κοινά, εφ όσον η ζωή είναι συνυφασμένη με αυτήν. Όσοι όμως δεν ασχολούνται όχι εντελώς αδίκως βεβαίως, αφήνοντας τις τύχες τους σε ένα σύστημα, γίνονται συνένοχοι για τα δεινά των άλλων και των δικών τους. Είναι οι κύριοι αίτιοι που επιτρέπουν να μετατραπεί η πράξη τους σε όπλο, στα στόματα των υπόγειων προπαγανδιστικών διαδρομών. Ναι ακούγεται ωραία η άποψη «αν οι εκλογές έφερναν αποτέλεσμα, θα ήταν παράνομες» 
Γι αυτό, επειδή τα κατάφερναν τόσο καλά, πρόσφεραν αυθαιρέτως στους εαυτούς τους και bonus ;;;; (!).
Γιατί ; ασχοληθήκαμε πραγματικά, έστω ως δοκιμαστική τριβή με νέες προτάσεις, ιδέες και νέες Εθνικές προοπτικές, όχι γιαλαντζί, αυτά τα τρία χρόνια ; Να ανοίξουμε τις δυνατότητες σε νέες καλοπροαίρετες προτάσεις, όχι καθοδηγούμενοι, αλλά κατόπιν ενσυνειδήτων επιλεκτικών προσπαθειών ; Αν ναι, μάθαμε κάτι ; ή ακόμα και εκεί κολλήσαμε σε κάτι ;
ΟΟΟΟΧΙ, Κολλημένοι με την ….. μπάλα, είμαστε αιωνίως και όπου πάει αυτή. Βελόνες που γρατζουνίζουν ανεκτίμητους χρόνους και ήχους παλιούς. Αδιάφοροι και κενοί σκέψεων και

Μηνύουν το «ΕΘΕΛ-ΣΥΝΑΔΕΛΦΟΣ» για ιδεολογικούς λόγους! Χρησιμοποιεί, λένε, τον τίτλο εταιρείας που ήδη άλλαξε επωνυμία...

Η ΟΣΥ ΑΕ, η εταιρία που έχει προκύψει από την συγχώνευση της ΕΘΕΛ και του ΗΛΠΑΠ (Λεωφορεία και Τρόλεϊ) έλαβε μία καταγγελία από την επιτροπή « Η Ελλάδα μπορεί», μέσω του υπουργείου Υποδομών, Μεταφορών και Δικτύων... 

Κατόπιν αυτού συνεδρίασε το Διοικητικό συμβούλιο της εταιρίας και αποφάσισε ομόφωνα να μας κάνει μήνυση επειδή το μπλογκ "προβαίνει σε αναρτήσεις και σχόλια προσβλητικού χαρακτήρα, που προάγουν και υπερασπίζονται μία ιδεολογία, η οποία βασίζεται στη διάκριση των κοινωνικών ομάδων με κριτήρια τη διαφορετικότητα της φυλής, της θρησκείας, εθνικότητας κλπ"!!!

Δείτε την μήνυση όπως δημοσιεύτηκε από την εταιρία στο διαδίκτυο...
ΓΡΑΜΜΑΤΕΙΑ ΔΙΟΙΚΗΤΙΚΟΥ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟΥ 
ΑΝΑΡΤΗΤΕΑ ΣΤΟ ΔΙΑΔΙΚΤΥΟ

ΑΠΟΦΑΣΗ 169/18.09.13
ΘΕΜΑ 2ο Ε.Η.Δ.: «Άσκηση μηνυτήριας αναφοράς κατά παντός υπευθύνου για
αναρτήσεις σε διαδικτυακό Blog».
Το Διοικητικό Συμβούλιο της Ο.ΣΥ. Α.Ε. αφού έλαβε υπόψη:
α) Την υπ’ αρ. πρωτ. 225/18.09.13 εισήγηση της Διευθύντριας Νομικής Υποστήριξης κ. Δ. Μελλά και τα συνημμένα σε αυτή έγγραφα, και μετά από συζήτηση.

Α π ο φ α σ ί ζ ε ι  ο μ ό φ ω ν α

1. Την κατάθεση μηνυτήριας αναφοράς κατά παντός υπευθύνου για τις ως άνω
αναρτήσεις σε συγκεκριμένο Blog που φέρει την πρώην επωνυμία της εταιρείας με
το ακόλουθο περιεχόμενο:
ΕΝΩΠΙΟΝ ΤΟΥ κ. ΕΙΣΑΓΓΕΛΕΑ ΠΛΗΜΜΕΛΕΙΟΔΙΚΩΝ ΑΘΗΝΩΝ
ΜΗΝΥΤΗΡΙΑ ΑΝΑΦΟΡΑ
Της εδρεύουσας στον Άγιο Ιωάννη Ρέντη (Παρνασσού 6), ανώνυμης
συγκοινωνιακής εταιρείας με την επωνυμία «ΟΔΙΚΕΣ ΣΥΓΚΟΙΝΩΝΙΕΣ
ΑΝΩΝΥΜΗ ΕΤΑΙΡΕΙΑ» και τον διακριτικό τίτλο «ΟΣΥ ΑΕ», η οποία προήλθε
από την συγχώνευση με απορρόφηση της εταιρείας «ΗΛΕΚΤΡΟΚΙΝΗΤΑ
ΛΕΩΦΟΡΕΙΑ ΠΕΡΙΟΦΗΣ ΑΘΗΝΩΝ ΠΕΙΡΑΙΩΣ ΗΛΠΑΠ ΑΕ» (απορροφόμενη
εταιρεία) από την «ΑΝΩΝΥΜΗ  ΣΥΓΚΟΙΝΩΝΙΑΚΗ ΕΤΑΙΡΕΙΑ ΘΕΡΜΙΚΩΝ
ΛΕΩΦΟΡΕΙΩΝ ΕΘΕΛ ΑΕ (απορροφώσα εταιρεία) βάσει της υπ' αρ.
38738/2638/10.6.2011 ΚΤ.Λ. Οικονομικών και ΤΟΜΕΔΙ (ΥΕΚ 1454Β 17.6.2011)
και όπως εκπροσωπείται νόμιμα, ως καθολικής διαδόχου της « ΕΘΕΛ ΑΕ»
υποβαλλόμενη, από τον νόμιμα εξουσιοδοτημένο Νομικό Σύμβουλο της Ο.ΣΥ.
Α.Ε. κ. Κυριακίδη Ανδρέα (σύμφωνα με το άρθρο 21 § 3 του καταστατικού της
εταιρείας και την αρ. ……. απόφαση του Δ.Σ. συνεδρίασης της 18.09.2013).

ΚΑΤΑ
Παντός υπευθύνου....  Η συνέχεια στο «ΕΘΕΛ-ΣΥΝΑΔΕΛΦΟΣ»

«Δεν δικαιούσθε δια να ομιλήτε»

Γράφει ο «Μακεδών»

Νομίζω πως η ασύντακτη προτροπή του μακαρίτη Κουτσόγιωργα, είναι η πλέον κατάλληλη για να απευθυνθεί κάποιος σε ορισμένους κυρίους -επώνυμους, όπως τους λέγουν- που παριστάνουν τους τιμητές των πραγμάτων, εκ του ασφαλούς μεν, ακαίρως δε και λαϊκίζοντες.
Εννοώ πολλούς εξ αυτών, οι οποίοι παριστάνουν τον ανίδεο -για να πείσουν ότι έχουν και το ανεύθυνο- για τις αιτίες οι οποίες μας οδήγησαν στην τραγική κατάσταση που βιώνουμε.
Δεν γνώριζαν πως τα δημόσια έσοδα δεν επαρκούν για την μισθοδοσία, όταν απαιτούσαν την μονιμοποίηση των 200 -και βάλε- χιλιάδων συμβασιούχων; Δεν γνώριζαν πως η εξεύρεση των απαιτουμένων χρημάτων θα προέλθει από επαίσχυντο δανεισμό;
Δεν πληροφορήθηκαν πως ο δανεισμός ήταν όντως επαίσχυντος, επειδή για να απολαύσουμε τότε, μεταθέταμε το βάρος της αποπληρωμής στα παιδιά μας; Μόνο που τιμωρηθήκαμε τελικά και οι ίδιοι, διότι νωρίτερα μας ζητήθηκε η επιστροφή.
Δεν γνώριζαν επίσης πως δεν αρκεί η εντόπια παραγωγή για να καλύψει αυξήσεις μισθών ή συντάξεων, και παρά ταύτα απαιτούσαν την ικανοποίηση κάθε σχετικού αιτήματος;
Δεν αντελήφθησαν ακόμη, πως η υποκίνηση ή συμπαράσταση σε καταλήψεις σχολείων και η ατιμωρησία των δραστών, θα οδηγήσει στη συνέχεια σε καταλήψεις πανεπιστημίων, εργοστασίων, δημοσίων χώρων, με κατάλυση κάθε εννοίας δικαίου, αφού οι νεοσσοί θα

Συναγερμός για την τουρκική οικονομία, παίρνουν μέτρα

Σε νέα αναθεώρηση των προβλέψεων για τις επιδόσεις της τουρκικής οικονομίας προχώρησε η κυβέρνηση Ερντογάν, καθώς έχει καταστεί πλέον σαφές, ότι το πρόβλημα που υπάρχει στη διεθνή οικονομία, αναδεικνύει τις αδυναμίες της γειτονικής χώρας, με αποτέλεσμα να παίρνονται πλέον τα πρώτα αυστηρά μέτρα, προτού η κατάσταση τεθεί εκτός ελέγχου.
Κι όλα αυτά, παρά την εργώδη προσπάθεια που καταβαλλόταν επί χρόνια να παρουσιαστεί ως περιφερειακή «υπερδύναμη» και αξιωματούχοι της να φτάνουν στο σημείο να παραδίδουν μαθήματα στην ΕΕ πως θα ξεφύγει από την κρίση, ζητώντας ως αντάλλαγμα την ένταξη…
Συγκεκριμένα, η κυβέρνηση αναθεώρησε τις προβλέψεις της για την ανάπτυξη το διάστημα 2014-2016, μαζί και με αυτές για τον πληθωρισμό και την ανεργία. Ο στόχος της ανάπτυξης για το 2013 μειώθηκε από το 4% στο 3,6% και για το 2014 από το 5% στο 4%, στοιχεία που πιθανότατα θα αναθεωρηθούν ξανά, ιδίως αυτά που αφορούν το 2014. Ως αιτιολογία εμφανίζεται ηαναθεώρηση των εκτιμήσεων και του Διεθνούς Νομισματικού Ταμείου

Τα περί πραξικοπήματος είναι αστεία. Όχι όμως...

του Κώστα Στούπα

Για να καταλύσει κάποιος τη δημοκρατία και να επιβάλλει την εξουσία του πραξικοπηματικά χρειάζεται να συγκεντρώσει πολλές παραμέτρους και να συντονίσει πολλούς μηχανισμούς.
Χρειάζεται κατ΄ αρχάς την αποδοχή ή ανοχή από μια πλειοψηφία ή έστω από μια δεσπόζουσα μειοψηφία.
Χρειάζεται ένα μηχανισμό επιβολής και ελέγχου. Επιβολής της νέας νομιμότητας και του νέου δόγματος ασφαλείας και ελέγχου της πληροφόρησης, της ενημέρωσης της κοινωνίας.
Χρειάζεται επίσης ένα μηχανισμό ελέγχου της οικονομίας, της νομισματικής πολιτικής και κυρίως της κυκλοφορίας του χρήματος.
Ας τα πάρουμε με τη σειρά.
Η Χρυσή Αυγή κατάφερε να εξελιχθεί σε τρίτη πολιτική δύναμη της χώρας αλλά όχι να κερδίσει την ανοχή ενός μέρους της κοινής γνώμης μεγαλύτερης του 20 με 25%... Η συντριπτική πλειοψηφία της κοινής γνώμης είναι αντίθετη και ένα σημαντικό μέρος από αυτό την θεωρεί εγκληματική οργάνωση. Δύσκολα θα μπορούσε να επιβληθεί σε αυτό το

Η ΛΕΥΤΕΡΙΑ ΤΩΝ ΕΛΛΗΝΩΝ ΘΕΛΕΙ ΝΕΑ ΣΥΝΟΡΑ

Γράφει ο Σπ. Καραχάλιος

Όλα αλλάζουν γύρω από την Μεγάλη Πατρίδα μας Ελλάδα. Οι διεθνείς πολιτικές σκοπιμότητες κατευθύνουν ξεκάθαρα την γεωπολιτική σε νέες πραγματικότητες και ισορροπίες. Ακόμη και η υπόθεση τής λευτεριάς ενός έθνους προσδιορίζεται με βάση αυτές τις σκοπιμότητες. Αλλά η Ελλάς πηγαίνει δια χειρών μη ελληνικών στο στόμα τού νεοταξικού λύκου.
Όσοι δεν το έχουν λάβει το μήνυμα, θα το λάβουν απότομα μέσα στη φλόγα τού πολέμου. Διότι ο πόλεμος που υφίσταται η Ελλάς στο οικονομικό επίπεδο είναι προειδοποίηση και απειλή μαζί, ο δε πόλεμος στο επίπεδο τού εθνικού συναισθήματος σε βάρος τού Λαϊκού Εθνικισμού μας είναι ψυχολογική βία και απειλή μαζί. Η ένωση αυτών των δύο καταστάσεων μάς οδηγεί στο Πεδίο τής Τιμής και στο αληθινό διακύβευμα. Ζωή ή Θάνατος τής Ελλάδος.
Τα γεωφυσικά μας κάλλη είναι απαραίτητα για τη λειτουργία μιας ισχυρής πολιτικής και κρατικής οντότητας. Τα δε γεωφυσικά μας περάσματα είναι οπωσδήποτε ο δρόμος από τον οποίο διαβαίνει η ισχύς για να συναντήσει τον παραλήπτη της. Και τα τεχνητά κρατικά μορφώματα τής γειτονιάς μας αποτελούν μονάχα τα ξόανα των εχθρών τής Ελλάδος, τα μαντρόσκυλα τής Παγκοσμιοποίησης.Τα κάλλη τής Πατρίδος μας δεν γνωστοποιήθηκαν τώρα. Είναι από παλιά γνωστά, όταν οδηγούντο οι πραγματικοί πρώτοι τού Γένους μας στον

Όταν ο «ρατσισμός» ευδοκιμεί μόνον στην Ελλάδα. Ενώ στο Ισραήλ;

Η μεγαλύτερη κηδεία στην ιστορία του Ισραήλ για τον Αρχιραβίνο που έλεγε ότι «οι μη Εβραίοι υπάρχουν για να υπηρετούν τους Εβραίους» και ότι οι μη Εβραίοι είναι «γαϊδούρια».
Σχεδόν ένα εκατομμύριο Ισραηλινοί, περίπου το 16 του εβραϊκού πληθυσμού της χώρας - παρακολούθησαν την κηδεία του επικεφαλής ραβίνου των Σεφαραδιτών του Ισραήλ, Ovadiah Yosef, σύμφωνα με μια έκθεση στο The New Observer.
Ήταν, όπως οι Times of Israel επιβεβαίωσαν, η "μεγαλύτερη κηδεία στην ιστορία του Ισραήλ".
"Έχουμε μείνει ορφανοί", δήλωσε ο Aryeh Deri, ο πολιτικός ηγέτης του πολιτικού κόμματος ‘Shas’ που κατευθύνονταν από τον Yosef, μέσα σε λυγμούς στην τελετή της κηδείας. «Δεν έχουμε πια πατέρα. Δεν έχουμε πια ηγέτη».
Σύμφωνα με τους Times του Ισραήλ, ο Yosef ήταν μια «ιδιοφυία της Τορά που έφερε χιλιάδες πιο κοντά στην εβραϊκή halacha» (νομοθεσία).
Ο Ισραηλινός πρόεδρος Σιμόν Πέρες απέδωσε προσωπικά φόρο τιμής, λέγοντας ότι «ήταν ένας σπουδαίος άνθρωπος με μια απίστευτη μνήμη και την σοφία για να μοιραστεί τις γνώσεις του με τους άλλους. Η συμβολή του ήταν η αγάπη του για το Ισραήλ και έλυσε προβλήματα που κανείς άλλος δεν θα μπορούσε να λύσει με τη σοφία και την

Ο Εθνικισμός αξίζει την προσπάθεια μας.

του Πάνου Χατζηγεωργιάδη

Θεωρώ και έπειτα από τις τελευταίες γνωστές σε όλους μας εξελίξεις στον πολιτικό στίβο της χώρας, πως όσοι δηλώνουμε εθνικιστές οφείλουμε όπως ξεκαθαρίσουμε κάποια ζητήματα τα οποία έχουν να κάνουν με την εικόνα του εθνικιστικού κινήματος σε αυτό που ονομάζω "μεγάλη κοινωνία", στον εξωτερικό κύκλο της μεγάλης κοινής γνώμης με άλλα λόγια.
Ένα από τα προβλήματα του εθνικιστικού κινήματος στην Ελλάδα, είναι πως δεν μπόρεσε ποτέ σχεδόν να περάσει τις θέσεις του στο μεγάλο κομμάτι της κοινωνίας για πολλούς και διάφορους λόγους και πως αναλώθηκε σε ιδεολογικές αναλύσεις και εκατόμβες διενέξεων και διαχωρισμών που στην ουσία όχι μόνον δεν του προσέθεσαν αλλά του αφαίρεσαν και το χειρότερο όλων, το περιχαράκωσαν σε έναν κλειστό κύκλο "φανατικών ελληναράδων" και έναν ευρύτερο κύκλο απελπισμένων πολιτικά "διαττόντων ψηφοφόρων", οι οποίοι αναζητούν διέξοδο στο σημερινό κοινωνικοπολιτικοοικονομικό αδιέξοδο, μέσα απο τις λύσεις που προτείνει η εθνικιστική ιδεολογία.
Στην Ελλάδα ως γνωστόν "ο,τι δηλώσεις είσαι" πράγμα που στην περίπτωση του εθνικιστικού κινήματος μόνον κακό έκανε. διότι διαστρέβλωσε εγκληματικά τα μηνύματα του εχέφρονος πατριωτισμού αλλά και του ίδιου του εθνικιστικού κινήματος, σε σημείο όπου η λέξη "εθνικιστής" να αποτελεί συνώνυμο για την μεγάλη πλειοψηφία και των λέξεων

ΑΝΑΛΥΣΗ: Ο δεύτερος πιο ισχυρός στην Τουρκία, δεν λέγεται Γκιουλ ή Αχμέτ…

Κι όμως. Ο πιο ισχυρός άνθρωπος στην Τουρκία, μετά τον Ερντογάν, δεν είναι ούτε ο φαφλατάς υπουργός Εξωτερικών, ούτε ο πιο σοβαρός πρόεδρος, ο Αμπντουλάχ Γκιουλ, για τον οποίο λέγεται βέβαια εκτεταμένα, ότι πίσω από το «δυτικό προφίλ», κρύβεται ένας πολύ συντηρητικός ισλαμιστής, απλά διακρίνεται από μεγαλύτερη διπλωματικότητα και αυτοπειθαρχία, σε σύγκριση με τον παρορμητικό πρωθυπουργό…

Του Μιχαήλ Βασιλείου

Η πραγματική ισχύς πίσω από τον Ερντογάν, ο άνθρωπος των ειδικών αποστολών και εξ απορρήτων του πρωθυπουργού, ο υπεύθυνος για την προώθηση και εν τέλει υλοποίηση του «νεοθωμανικού γεωπολιτικού οράματος», είναι ο συγκριτικά νεαρότατος – 45 μόλις ετών – φιλόδοξος, ευφυής και έμπιστος στο αφεντικό του, αρχηγός της μυστικής υπηρεσίας Milli Istihbarat Teskilati (MIT), Δρ. Χακάν Φιντάν.
Αυτό προκύπτει από πρωτοσέλιδο δημοσίευμα της έγκυρης αμερικανικής εφημερίδας «Wall Street Journal», με τίτλο «Turkey’s Spymaster Plots Own Course on Syria» (Ο αρχικατάσκοπος της Τουρκίας μηχανορραφεί αυτόνομη πορεία στη Συρία), ένα θέμα το οποίο υπογράφουν οι Adam Entous και Joe Parkinson. Από τον τίτλο και μόνο μπορεί ο αναγνώστης να καταλάβει, ότι όσα θα ακολουθήσουν δεν θα είναι απαραιτήτως κολακευτικά για το αρχηγό της ΜΙΤ. Δεν είναι όμως και αρνητικά. Σίγουρα όμως έχει

Αυτοί που φεύγουν κι αυτοί που μένουν! Η περίπτωση Ρουπακιά...

Υπάρχουν δύο είδη κομμουνιστών. 

Αυτοί που μένουν και αυτοί φεύγουν.
Αυτοί που μένουν στο ΚΚΕ ακλόνητα πιστοί στις δηλητηριώδεις και καταδικασμένες ιδέες που τους διακατέχουν επονομαζόμενοι «ορθόδοξοι» κομμουνιστές που έχουν σαν ευαγγέλιο τις επιταγές της Γ' Κομμουνιστικής Διεθνούς.
Οι άλλοι, αυτοί που φεύγουν, φεύγουν γιατί δεν είναι σίγουροι κατά πόσο φταίνε οι ιδέες τους ή εκείνοι οι ανόητοι, σκληροπυρηνικοί και αρτηριοσκληρωτικοί δικτάτορες της αριστεράς που διαχειρίζονται αυτές τις ιδέες. Αυτοί «στολίζονται» από τους ορθόδοξους με ένα σωρό κατηγορίες-βρισιές όπως οπορτουνιστές, ρεφορμιστές, σεχταριστές , προδότες και άλλα πολλά τέτοια ωραία και χωρίζονται σε δύο υποκατηγορίες. 

Σε αυτούς που μένουν ανένταχτοι εφ' όρου ζωής και στους άλλους που στεγάζονται σε συγγενή ιδεολογικά σχήματα (ΣΥΡΙΖΑ, ΔΗΜΑΡ κ.ά.τέτοια ) χωρίς να αποκλείεται η ένταξή τους ακόμη και σε τελείως αντίθετα, δηλαδή δεξιά σχήματα και είναι πάμπολλα τα παραδείγματα.
Αυτοί ειδικά, οι τελευταίοι - τελευταίοι, είναι οι τελείως απογοητευμένοι και θεωρούν ότι τα όσα πίστευαν μέχρι τότε δεν ήταν παρά νεανικές ανοησίες. Αποτελούν ένα μεγάλο κομμάτι των συνειδητοποιημένων πολιτών και μάλιστα -με μικρές εξαιρέσεις- ένα πολύ ιδιαίτερο κομμάτι γιατί συνήθως στους κόλπους τους υπάρχουν πάρα πολλοί άνθρωποι ιδιαίτερα χαρισματικοί, υψηλής μόρφωσης, με πάθος και όνειρα, οι οποίοι έχουν βγει καθαροί από βρώμικα πολιτικά παιχνίδια, έχουν ιδιαίτερη αίσθηση της ελευθερίας και της δημοκρατίας με μια πολιτική ωριμότητα που αναπτύσσεται μέσα από αυτό το συναίσθημα ελευθερίας της σκέψης οι οποία τους κάνει πολλές φορές να στρέφονται με μίσος κατά των παλαιών ιδεών και των τέως ιδεολογικών συντρόφων τους αναπτύσσοντας έντονη πολεμική εναντίον τους.
Στις μικρές εξαιρέσεις θα μπορούσαμε μεταξύ άλλων να κατατάξουμε τον γραφικό και ανεκδιήγητο Πάγκαλο, τους «εγκεφάλους» αλλά και τους εκτελεστές της εγκληματικής οργάνωσης 17 Ν που παρέμειναν ανένταχτοι στον αριστερό και μάλιστα αντεξουσιαστικό χώρο απολαμβάνοντας μια παράξενη αναγνώριση, έναν κρυφό έως φανερό θαυμασμό και μια άνευ προηγουμένου αποδοχή του κομπλεξικού εκείνου κομματιού του λαού μας που θέλει να αυτοπροσδιορίζεται σαν «προοδευτικό» και επιπλέον τον Γ. Ρουπακιά τον δολοφόνο του Φύσσα του οποίου η δολοφονία θα μας απασχολεί για όσο καιρό εξυπηρετεί το θέμα τους νταβατζήδες και τα τσιράκια τους, πολιτικάντηδες και δημοσιογράφους και ο οποίος Ρουπακιάς θα εισέπραττε την ίδια αποδοχή αν ήταν συνεργάτης του χοντρομπαλά και χοντρόμυαλου Χριστόδουλου Ξηρού.
Ο Ρουπακιάς είναι ειδική περίπτωση. Μετακόμισε (ίσως) σε έναν ιδεολογικό χώρο ξένον προς αυτόν πολύ μεγάλος αν κρίνουμε από την ηλικία του (45 ετών) για να υποστεί πλύση εγκεφάλου και να αλλάξει χαρακτήρα και νοοτροπία μετά από σαράντα τρία χρόνια ζωής, ποιος ξέρει πόσα από αυτά ενταγμένος στο ΚΚΕ ή και στον αντεξουσιαστικό αριστερό χώρο, ώστε να ενεργήσει με τον τρόπο που ενήργησε στην δολοφονία του Φύσσα. 

Θέλω να πω ότι ή είναι άνθρωπος χωρίς αναστολές και ανέλαβε εργολαβικά μία δολοφονία ή ότι ενήργησε έτσι όπως γαλουχήθηκε τα προηγούμενα 43 χρόνια στους κόλπους της αριστεράς. 

Αν όμως ανέλαβε εργολαβικά την δολοφονία θεωρώ ότι το έκανε για δύο λόγους.
Είτε γιατί του το ζήτησε η Χρυσή Αυγή είτε του το ζήτησαν κάποιοι άλλοι.
Αν εκτέλεσε συμβόλαιο της Χρυσής Αυγής θα πει ότι ο Μιχαλολιάκος και οι άμεσοι συνεργάτες του πρέπει να είναι πολύ ηλίθιοι και πρέπει άμεσα να εκτελεστούν, για να δολοφονήσουν έναν παντελώς άγνωστο δίνοντας έτσι την ευκαιρία στην αριστερά να δημιουργήσει ακόμη έναν «ήρωα» εκ του μηδενός και στους εχθρούς τους την αφορμή να στοιχειοθετήσουν, από το πουθενά, την κατηγορία περί «εγκληματικής ομάδος» και επιτρέψτε μου να αμφιβάλλω αλλά αυτό μένει να αποδειχθεί.
Αν όμως προσχώρησε στην ΧΑ βάσει σχεδίου «άλλων» ώστε να δράσει προβοκατόρικα σε δεδομένη στιγμή γεννιέται το ερώτημα ποιοι είναι αυτοί οι «άλλοι».
Αποκλειομένου σχεδόν του ΚΚΕ ειδικά με τους «νοητικά γέροντες» που απαρτίζουν την ηγετική του ομάδα τα τελευταία σαράντα χρόνια μας απομένει να δούμε ποιοι είναι οι «άλλοι» ή μάλλον τι είναι οι «άλλοι»;
Έχει γίνει πεποίθηση στο σύνολο του ελληνικού λαού ότι το πολιτικό σύστημα των νταβατζήδων με ενορχηστρωμένη σύμπραξη των εναπομενόντων κομμάτων, των ΜΜΕ, και πιθανώς ενός χειραγωγημένου παραδικαστικού κυκλώματος (έλα Ελένη...) βγαίνει κερδισμένο από την υπόθεση Ρουπακιά-Φύσσα πολλαπλώς.
Αποπροσανατολίζει τον λαό, καλύπτει τα σκάνδαλά του, εκμεταλλεύεται προς όφελός του την αδυναμία του πολιτικού κόσμου να χαράξει σωστή πολιτική, δρομολογεί αντιλαϊκά μέτρα πλουτίζοντας ασύστολα το ίδιο, εξουδετερώνει τον υπολογίσιμο αντίπαλο Χρυσή Αυγή και αποθαρρύνει κάθε πιθανό μελλοντικό αντίπαλο με την απειλή εφαρμογής της θεσμοθετημένης  επίπλαστης «νομιμότητας».

Θεωρίες; Ίσως,  αλλά το «σκοτάδι» δεν είναι μακρυά. «Κλείσε τα μάτια να το δεις» λέει ο θυμόσοφος λαός μας.

Οδυσσεύς Πάτσης 

Μητροκτόνες Κοινωνίες…

του Κων/νου Σοφούλη* στο «Μεταρρύθμιση»

Πώς να το κάνουμε; Δεν μπορεί η τρέχουσα επικαιρότητα, όσο δραματική κι αν είναι, να μας σέρνει μακριά από τα βαθύτερα ζητήματα που κουφοβράζουν κάτω από την επιφάνεια. Αυτό σκέφτηκα καθώς διάβαζα την πρόσφατη Έκθεση του Διεθνούς Νομισματικού Ταμείου για την απασχόληση των γυναικών στην σύγχρονη οικονομία, ενώ άκουγα από το παράθυρο σαν υπόκρουση τα ατέλειωτα μπλά-μπλά της τηλεόρασης περί Χρυσής Αυγής. Είχα φτάσει στη μέση και ήδη είχα εξοργιστεί τόσο που σκέφτηκα να γράψω αυτό εδώ το κείμενο για να το μοιραστώ με τους αναγνώστες της Μεταρρύθμισης.
Η έκθεση είναι εξαιρετικά ενδιαφέρουσα και διαφωτιστική. Αυτό που με εξόργισε, όμως, ήταν το αναλυτικό πλαίσιό της, που παίρνει ως δεδομένο, ότι η μοναδική ή έστω ή σημαντικότερη οπτική γωνία μέσα από την οποία αξίζει να δούμε την σημερινή κατάσταση της γυναίκας είναι η συνδρομή της στην αύξηση του εθνικού προϊόντος. Ανέκαθεν με εξόργιζε κάθε αναφορά στον άνθρωπο ως εργαλείο κάποιας αυθαίρετης σκοπιμότητας. Γενικά δεν μου πάει να σκέφτομαι τον άνθρωπο αποκλειστικά σαν εργαλείο της υλικής παραγωγής, ετεροπροσδιορισμένο από αυτή και όχι αντίστροφα. Αλλά για την γυναίκα !!
Αν η γυναίκα έχει μια αυτόνομη και αυτοαναφερόμενη αποστολή στον κόσμο, αυτή είναι η αποστολή της ως μητέρα. Χωρίς μητέρες δεν μπορεί να υπάρξουν ομαλά κοινωνικοποιημένα παιδιά και χωρίς αυτά η κοινωνία μοιραία θα καταλήξει εκτρωματική σε διάστημα μερικών γενιών. Μια κοινωνία που αγαπά και σέβεται τον εαυτό της πρέπει να στηρίζει αξιωματικά τον μητρικό ρόλο της γυναίκας, και με αυτόν ως

12.000 ακίνητα της Πόλης περιμένουν τους Έλληνες ιδιοκτήτες τους

γράφει ο «Μακεδών»

Πριν από τέσσερα χρόνια (τέλη Σεπτεμβρίου 2009) είχε εκδικασθεί από το Ευρωπαϊκό Δικαστήριο η αγωγή της Πολυξένης Φωκά-Πιστικά κατά του τουρκικού κράτους, το οποίο είχε δημεύσει την περιουσία της.
Επρόκειτο για τρεις πολυκατοικίες ιδιοκτησίας της, στην περιοχή του Ταξίμ, και το ΕΔΑΔ με απόφασή του δικαίωσε τους κληρονόμους της, υποχρεώνοντας το τουρκικό Δημόσιο να τους αποζημιώσει με την αξία των ακινήτων και τα διαφυγόντα κέρδη όλων αυτών των ετών, ποσό που υπολογίσθηκε συνολικώς σε 19 εκατ. ευρώ.
Τότε, ο πρόεδρος της Παγκόσμιας Ομοσπονδίας Συλλόγων Κωνσταντινουπολιτών, κ. Νίκος Ουζούνογλου, είχε δηλώσει στην εφημερίδα «Μακεδονία»: «Όλη η παλιά ελληνική συνοικία της περιοχής του Ταξίμ μπορεί να είναι διεκδικήσιμη».
Η Τουρκία, είχε ψηφίσει νόμο (το 1987) με τον οποίον οι Έλληνες δεν είχαν τη δυνατότητα να διατηρήσουν περιουσία στην Κωνσταντινούπολη, επειδή ήταν συνοριακή περιοχή, όπως ισχύει και στη Θράκη. Έτσι, τα τουρκικά δικαστήρια εξέδιδαν αποφάσεις με τις οποίες

Κατά μάνα, κατά κύρη! ΑΚΕΛ όπως θα λέγαμε ΚΚΕ...

του Σάββα Ιακωβίδη
Η «σκευωρία» που θα… στηθεί και η απαξίωση του ΑΚΕΛ

Το ΑΚΕΛ είναι ένα μεγάλο και ιστορικό κόμμα. Έδωσε και δίνει μάχες για τον απλό άνθρωπο, τον εργάτη και τον αγρότη. Η αριστερή φιλοσοφία του επιτρέπει σε κάθε τρίτο παρατηρητή να αναμένει πως το κόμμα αυτό θα ανταποκρίνεται στις προσδοκίες των μελών με σοβαρότητα. Εδώ και δεκαετίες, το ΑΚΕΛ έκτισε μεταξύ των μελών του διάφορες βεβαιότητες που, στο τέλος, αποδεικνύονται γυαλιστεροί πλην κενοί μύθοι.
Ότι, δηλ., είναι το κόμμα του λαού. Αλλά στους κόλπους του λειτουργεί μια νομενκλατούρα, που ευνοεί τους υψηλά ιστάμενους και όχι τους γνήσιους πατριώτες ΑΚΕΛικούς. Ότι ξέρει να αντιμετωπίζει επιτυχώς τα διάφορα προβλήματα των πολιτών. Η πενταετής διακυβέρνηση του τόπου -είναι αλήθεια με τη στήριξη του ΔΗΚΟ και της ΕΔΕΚ- σώρευσε τον τόπο σε ερείπια και οδήγησε πολλά μέλη του κόμματος σε απόγνωση. Η διακυβέρνηση Χριστόφια έχει απαξιωθεί και προκαλεί την οργή της συντριπτικής πλειοψηφίας των πολιτών.
Το Μαρί και η καταστροφή της οικονομίας έκαναν ακόμα και μέλη του ΑΚΕΛ να διερωτώνται πλέον για τις ικανότητες της ηγεσίας τους, που τόσα χρόνια τους μπούκωνε με διαβεβαιώσεις ότι μόνο το κόμμα τους μπορούσε να βγάλει τον τόπο από τα πολιτικά,

Μα τι στο καλό θέλουν;

Το κλείσιμο 22 αεροδρομίων της χώρας εισηγείται η γερμανική αεροπορική εταιρεία Lufthansa και οι Γερμανοί σύμβουλοι του δημοσίου προς την ελληνική κυβέρνηση.
Η εισήγηση σύμφωνα με πληροφορίες επανέρχεται στο τραπέζι των διαπραγματεύσεων από την τρόικα μερικούς μήνες μετά την απόρριψη της από το αρμόδιο υπουργείο. Συγκεκριμένα η πρόταση αφορά το κλεισιιμο αερολιμένων που εξυπηρετούν απομακρυσμένα νησιά αλλά και δημοφιλείς τουριστικούς προορισμούς και αφορά τα αεροδρόμια: Σητείας, Αλεξανδρούπολης, Αράξου, Καλαμάτας, Νέα Αγχιάλου, Λήμνου, Χίου , Καστοριάς, Κοζάνης, Ιωαννίνων, Σκύρου, Σύρου Ικαρίας, Λέρου Καρπάθου, Νάξου, Πάρου, Μήλου, Κυθήρων, Αστυπάλαιας, Καστελόριζου και Κάσσου.
Οι ίδιες πληροφορίες αναφέρουν ότι η επαναφορά της συγκεκριμένη εξωφρενική πρότασης συναντάει ήδη ισχυρές αντιστάσεις καθώς το κλείσιμο αυτών των αεροδρομίων θα απέκλειε χιλιάδες πολίτες που ζουν στα νησιά της λεγόμενης άγονης γραμμής ενώ θα τορπιλίσει οποιαδήποτε προσπάθεια τουριστικής ανάπτυξης. Η επιμονή της τρόικας δεν θα πρέπει να μείνει ανταπάντηση από την ελληνική κυβέρνηση καθώς μια πιθανή αποδοχή της θα καταδικάσει ένα μεγάλο κομμάτι της ελληνικής κοινωνίας.

πηγή

O Aλέν Ντελόν μαζί με την Μαρίν Λεπέν και το Εθνικό Μέτωπο

Σύμφωνα με δημοσκόπηση που πραγματοποιήθηκε στην Γαλλία, για πρώτη φορά το «Εθνικό Μέτωπο» της Μαρίν Λε Πεν βρίσκεται στην πρώτη θέση στις προτιμήσεις των ψηφοφόρων.
Τα αποτελέσματα της δημοσκόπησης δείχνουν μια αλματώδη άνοδο με ποσοστό 24%, που προηγείται με δυο μονάδες από το δεξιό κόμμα «Ump» που συγκεντρώνει 2% και με πέντε
από τους Σοσιαλιστές που έχει μόλις το 19% των προτιμήσεων των Γάλλων ψηφοφόρων.
Με τις Ευρωεκλογές της Άνοιξης του 2014 να πλησιάζουν, η Γαλλία φαίνεται να ανησυχεί με την επιρροή της Λε Πεν και την άνοδο του κόμματός της, αλλά υπάρχουν και εξαιρέσεις.
Ο διάσημος Γάλλος ηθοποιός, δήλωσε την συμπάθειά του προς το «Εθνικό Μέτωπο», ενώ σχολιάζοντας το αποτέλεσμα της δημοσκόπησης που πραγματοποιήθηκε για το εβδομαδιαίο περιοδικό «Nouvel Observateur» δεν έκρυψε τη χαρά του αναφωνώντας «Επιτέλους!».Συνεχίζοντας τις δηλώσεις του ο Ντελόν ανέφερε πως: «Το Εθνικό Μέτωπο είναι απολύτως σταθερό στις θέσεις του. Ο κόσμος δεν αντέχει πια τα παλιά κόμματα και τον τρόπο που μιλάνε και αντιμετωπίζουν τα προβλήματα. Αυτό που θέλουμε είναι δράση».

πηγή

ΜΙΑ ΕΘΝΙΚΙΣΤΙΚΗ ΘΕΩΡΗΣΗ ΤΗΣ ΣΥΓΧΡΟΝΗΣ ΕΛΛΗΝΙΚΗΣ ΚΡΙΣΗΣ

Οἱ ἑλλαδίτες, ἀποκτήσαμε πολλὰ μειονεκτήματα κατὰ τοὺς τελευταίους πολυτάραχους αἰῶνες τῆς ἱστορίας μας. Ὠχαδερφισμός, ἀνατολίτικου τύπου ἀναπαυτικὴ ἁδράνεια, παθητικότητα, καθολικὴ μετριότητα, τεμπελιά(χρησιμοποιῶ ἐπίτηδες τὸν τουρκικό ὅρο ἀντὶ τῆς ὀκνηρίας), ἀφιλοτιμία καὶ κουτοπονηριά, εἶναι μερικὰ μόνο ἐξ αὐτῶν.

Κοντὰ σ’ αὐτά, οἱ κοινωνικοπολιτικὲς συνθῆκες εὐνόησαν τὸν ὑπερτροφισμὸ ἀρχαιότερων ἀρνητικῶν γνωρισμάτων μας, ὅπως εἶναι ἡ ὑπέρμετρη φιλαυτία, ἡ διχόνοια, ἡ ὑστεροβουλία.

Ἀκόμα καὶ ἐκεῖνα τὰ σχετικὰ αρνητικὰ χαρακτηριστικά, ὅπως ὁ τυχοδιωκτισμός, που μᾶς ὁδήγησε στὸν προϊστορικὸ ἀποικισμὸ ὅλης κυριολεκτικὰ τῆς ὑδρογείου καὶ τὸν πολιτισμικὸ ἐμπλουτισμὸ ἡμῶν καὶ βαρβάρων, ἔχουν περιορισθεῖ σὲ μικροελλαδίτικα γνωρίσματα παρακμῆς καὶ μιζέριας(ἀπάτη,αἰσχροκέρδεια).

Ὁ ἀγχίνους, ὁ πολύμητις, ὁ ἀγκυλομήτης Προμηθεύς τῆς Οἰκουμένης κατήντησε σήμερα νὰ εἶναι ἕνας κουτοπόνηρος ἑλλαδίτης Ἐπιμηθεύς, ἀνάξιος πλέον νὰ φέρη τοὺς περήφανους

Πανεπιστήμια ή θέατρα του παραλόγου;

Δεν γνωρίζω καμιά πολιτισμένη χώρα στην οποία κάθε χρόνο, κάθε μήνα, κάθε ημέρα, τα πανεπιστήμιά της γίνονται χώροι που η παραλογία, η πολιτική αντιδικία δια τελεσιγράφων, η κουρελαρία, ο κομματισμός, η αναξιοκρατία κι η έλλειψη διαλόγου βρίσκονται στο «κόκκινο».
Δεν γνωρίζω καμιά πολιτισμένη χώρα στην οποία τα πανεπιστήμιά της βρίσκονται σε καθεστώς συνεχών διενέξεων και συγκρούσεων.
Εσχάτως, τα ελληνικά πανεπιστήμια παραμένουν κλειστά, επειδή οι πρυτάνεις κι οι διοικήσεις τους αποφάσισαν να (ξανά)κάνουν επανάσταση, με αφορμή την κινητικότητα των υπαλλήλων υποστήριξης.
Απίστευτα πράγματα, από μικρόνοες ανθρώπους, ελαχίστων προσόντων, επικίνδυνων ακόμη και για να διδάξουν την προπαίδεια στους φοιτητές.
Νέοι φοιτητές δεν μπορούν να εγγραφούν, την ώρα που οι γονείς τους ήδη πληρώνουν

Tα βρώμικα μυστικά μιας λίστας

του Θανάση Μαυρίδη

Είναι το καλύτερα φυλαγμένο κοινό μυστικό της χώρας: Η λίστα Lagarde. Είναι η μεγαλύτερη απόδειξη ότι σε αυτή την χώρα δεν λειτουργούν οι θεσμοί. Αν θέλουν μπορούν να ξεκινήσουν ένα απίστευτο γαϊτανάκι αποκαλύψεων. Κανείς δεν τολμά, όμως, να ανοίξει το κουτί της Πανδώρας. Φοβούνται ότι αυτά που θα βγουν θα είναι πιο τρομακτικά κι από το ζεϊμπέκικο του Άκη.
Σε μία ευνοούμενη πολιτεία η δημοσιοποίηση μιας τέτοιας λίστας θα είχε κινητοποιήσει τις φορολογικές και τις δικαστικές αρχές. Οι φορολογικές αρχές θα έψαχναν να βρουν αν οι φορολογούμενοι δικαιολογούσαν τα ποσά που φέρονται να κατέχουν . Οι δικαστικές αρχές, με την σειρά τους, αν υπάρχουν άλλου είδους παραβάσεις. ΄Όπως, για παράδειγμα, αν υπάρχουν υπόχρεοι για δηλώσεις πόθεν έσχες ή αν πίσω από ονόματα και λογαριασμούς ανακαλυφθούν διαδρομές για το λεγόμενο μαύρο πολιτικό χρήμα.
Τι συνέβη απ΄ όλα αυτά; Έγιναν οι απαραίτητοι έλεγχοι στους φορολογούμενους; Μας είπαν ότι ο έλεγχος είχε ξεκινήσει. Τι απέδειξε; Να μην μας πουν ποιοί ήταν οι καλοί και