Μέσα στον ορυμαγδό των εξελίξεων των τελευταίων εβδομάδων, μοιραίο ήταν να διαλάθει της προσοχής μας ένα ακόμη κεφάλαιο από το μυθιστόρημα της ΕΛΣΤΑΤ.
Και όμως. Την ώρα που κάποιοι ασκούσαν κριτική στη Δικαιοσύνη για τις αποφυλακίσεις των τριών Καμπαλέρος της Χρυσής Αυγής (μπερδεύοντας τον Ποινικό Κώδικα με την Ποινική Δικονομία), η ΕΛΣΤΑΤ – πάντα… πρωτοπόρα, ως γνωστόν - είχε ήδη προηγηθεί.
Έτσι, λοιπόν, στα τέλη του Σεπτεμβρίου, όταν δόθηκε στη δημοσιότητα η πρώτη ετήσια έκθεση της περίφημης Συμβουλευτικής Επιτροπής Ορθής Πρακτικής της ΕΛΣΤΑΤ, πέρασε απαρατήρητο το γεγονός ότι οι κύριοι αυτοί ανάλωσαν τμήμα του κειμένου τους για να ασκήσουν κριτική στην ενασχόληση της Δικαιοσύνης με τα θέματα της στατιστικής υπηρεσίας, την οποία φαντάζονται ως κάτι το εντελώς ανεξέλεγκτο, υπεράνω νόμων και θεσμών.
Ο Πανελλήνιος Σύλλογος Υπαλλήλων ΕΛΣΤΑΤ, με επικεφαλής τον πρόεδρό του Νίκο Κλουβάτο και τον γ.γ. Κώστα Γιασαφάκη, εξέδωσε ανακοίνωση, όπου σημειώνεται πως «η έκθεση αναφέρεται, όπως δεν θα έπρεπε, σε δικαστικές υποθέσεις που είναι ακόμη εκκρεμείς και δεν έχουν κριθεί, προτρέχοντας να χαρακτηρίσει αρνητικά την όποια προσπάθεια να υπάρξει έλεγχος στα τεκταινόμενα στην ΕΛΣΤΑΤ. Είναι γνωστό πως εκκρεμεί στο ΣτΕ αίτηση ακύρωσης σχετικά με τον τρόπο έκδοσης του Κανονισμού Λειτουργίας και Διαχείρισης της ΕΛΣΤΑΤ και αίτηση ακύρωσης σχετικά με τη μεθόδευση που ακολουθήθηκε για την δήλωση τήρησης στατιστικού απορρήτου από το προσωπικό της».
Και σχολιάζουν:
«Είναι σαφές πως η ΕΛΣΤΑΤ πρέπει να είναι ανεξάρτητη, αμερόληπτη και αποτελεσματική. Αυτό απαιτεί ο νόμος, αλλά και η Ελληνική κοινωνία και οι εργαζόμενοι στην ΕΛΣΤΑΤ πρώτοι απ’ όλους.
Ασφαλώς, ανεξαρτησία δεν σημαίνει «κάτι ανεξέλεγκτο»: Η έκθεση φαίνεται να συγχέει τα πράγματα. Η προσφυγή στη δικαιοσύνη για να διερευνηθεί μια υπόθεση, για να ελεγχθεί το