Ακυβερνησία ή χάος;

 

• Αφού βάζουν όλοι διλήμματα, ας βάλουμε κι εμείς ένα. Τότε που είχαμε κυβερνήσεις, ήταν καλύτερα;
• "Καλύτερα, καλύτερα διασκορπισμένοι οι έλληνες..." (Ανδρέας Κάλβος, συνεχίζεται)
• "...να τρέχωσι τον κόσμον/ με εξαπλωμένην χείρα/ ψωμοζητούντες/ παρά προστάτας να ‘χωμεν»(Ανδρέας Κάλβος)
• Ή το άλλο:
• "Καλύτερα μιας ώρα ελεύθερη ζωή, παρά σαράντα χρόνια σκλαβιά και φυλακή"(Ρήγας Φεραίος)
• Καλύτερα, γενικώς.
• "Αντιμνημονιακός και ο Βενιζέλος! Ή μήπως α-μνήμων;
• Της μνήμης και της λήθης. Η μνημοσύνη. Το μνημόσυνο.
• "Και ύστερα ήρθε η έκπληξη. Ακούει στο όνομα Μνημοσύνη. Η μεγάλη Αρχιέρεια εμφανίστηκε την κατάλληλη στιγμή. Το νεκροζώντανο φρικιό την είχε εξοστρακίσει με μύριους αναθεματισμούς. Εκείνη, υπομονετική, αποσύρθηκε στο Άδυτο μέχρι το πλήρωμα του χρόνου. Φύσηξε...

Η γνωσιολογία του Χιουμ.

Ο Χιουμ στηρίζει τη δυνατότητα της γνώσης μέσω της εμπειρίας και την παρατήρηση. Υποστηρίζει ότι υπάρχει μέσα μας η ψυχή στην οποία εγγράφονται όλα τα γεγονότα και οι εμπειρίες της ζωής μας. Σύμφωνα με τον Χιουμ δεν υπάρχουν γνώσεις που πηγάζουν από τη νόηση αλλά μόνο γνώσεις από την εμπειρία και την παρατήρηση. Δεν υπάρχει η ψυχή ως άυλη υπόσταση, παρά μόνο ως σύνολο εμπειριών. Δεν είναι ουσία, αλλά ένα σύνολο παραστάσεων και συναισθημάτων που συνεχώς μεταβάλλονται. Θεωρεί ότι ο νους συλλαμβάνει τις εντυπώσεις και τις ιδέες. Οι εντυπώσεις σχηματίζονται τη στιγμή που βλέπουμε το αντικείμενο. Οι εντυπώσεις που ανακαλούνται στη συνείδηση παίρνουν τη μορφή της ιδέας. Για να οδηγηθεί λοιπόν ο νους στην...

Το κωλοκάναλο της διαπλοκής προκαλεί. Σάλο αντιδράσεων έχει ξεσηκώσει το MEGA με επικείμενο βίντεο που υβρίζει το Χριστό!

Από το Freepen. 

Εγώ προσωπικά, θα προκαλέσω αυτό το κωλοκάναλο της διαπλοκής που υπάρχει και λειτουργεί χάρις στα χρήματα που έκλεψε η συγκυβέρνηση της διαπλοκής από εμένα και την κόρη μου, καθώς επίσης αυτά τα γαϊδούρια που το «παίζουν» σεναριογράφοι και ηθοποιοί , αν έχουν τα κότσια ας σατιρίσουν τον Μωάμεθ ή τον Ιεχωβά αλλά δεν  έχουν τον ελάχιστο εγωισμό οι ξετσίπωτοι. Υπάρχει κανείς σ' αυτό το γελοίο κανάλι που να μην είναι βρωμιάρης στην ψυχή, στο σώμα και στο πνεύμα; Υπάρχουν άντρες με όρχεις εκεί ή είναι όλοι τους ξεφωνημένες της Συγγρού; Μπόμπολα η ώρα σου πλησιάζει αλητήριε... Οδυσσεύς

Σάλο αντιδράσεων έχει ξεσηκώσει το MEGA με...

Η προέλευση της γνώσης

ΣΤΕΛΙΟΣ ΣΥΡΜΟΓΛΟΥ

Η ΘΕΩΡΙΑ της γνώσης έχει για αποστολή να αποκαλύψει τον τρόπο με τον οποίο συντελείται η επαφή του ανθρώπου με τον εξωτερικό κόσμο. Η έννοια της επαφής είναι έννοια σχέσεων σε κυκλικό διάγραμμα, που διαγράφεται γύρω από κάθε ανθρώπινη μονάδα που αισθάνεται, νοεί, σκέπτεται και γνωρίζει. Το φαινόμενο αυτό είναι φυσικό, λειτουργικό, σαν τις λοιπές λειτουργικές αρθρώσεις της αυτής ύπαρξης, που όλες μαζί δίδουν τη συγκεκριμένη μορφή σε κάθε ύπαρξη με ιδιαίτερα χαρακτηριστικά, που τη διακρίνουν από τις άλλες υπάρξεις, όπως και βιολογικά καμία δεν μοιάζει της άλλης.

Ο κόσμος είναι γεμάτος από απειρία υπάρξεων, που εμφανίζονται σαν άπειρες μορφές και καταστάσεις, που, αν τις ταξινομήσουμε σε μια πλατιά διάκριση, ξεχωρίζοντας από αυτές τον άνθρωπο, παρουσιάζουν ένα κοινό γνώρισμα και χαρακτηριστικό ότι οι σχέσεις κάθε οντότητας με τον άλλο κόσμο είναι μηχανικής μορφής, ασύνδετες μεταξύ τους, απλές, ομοιόμορφες και εύκολες στην ανάλυσή τους.

Ο φόβος είναι ο χειρότερος εχθρός μας

Αν πρέπει…

… να κρατήσουμε μια σκέψη, από τις ευκαιρίες που αφήσαμε να ξεφύγουν ανάμεσα από τα δάχτυλά μας τα δύσκολα τελευταία χρόνια, είναι ίσως πως ο χειρότερος εχθρός μας είναι ο ίδιος ο εαυτός μας και η παροιμιώδης ικανότητά μας να σκύβουμε από φόβο μπροστά στο καθετί και στον καθένα, τόσο που ο κάθε καραγκιόζης να μπορεί να μας παριστάνει τον σωτήρα.

Αν μπορούσαμε…

… να αποτινάζαμε από πάνω μας έστω για ένα μονάχα λεπτό τον ζυγό του φόβου, θα διαπιστώναμε πως αυτό που ζούμε σήμερα στο σώμα και στο πνεύμα μας δεν είναι άλλο από την περίφημη στρατηγική του σοκ, όπως την περιέγραψε η Ναόμι Κλάιν στο ομώνυμο βιβλίο της. Aντί γι’ αυτό όμως, όπως επισημαίνει η γαλλίδα κοινωνιολόγος Ανιές Μεγιάρ, «ζούμε βυθισμένοι σε μια κατάσταση διαρκούς καταπληξίας, κουνώντας σπαστικά εδώ και εκεί τα χέρια σαν αποκεφαλισμένα κοτόπουλα». Από τότε που κηρύχτηκε ο οικονομικός πόλεμος εναντίον μας, η στρατηγική του σοκ εξαπλώνεται παντού και...

Αναστροφή ρόλων ή μεγάλη απάτη του νέου ολοκληρωτισμού;

Κώστας Σοφούλης*

Με συγκλόνισε μια σύντομη παράγραφος στο μεταθανάτιο βιβλίο του Tony Judt, που μόλις κυκλοφόρησε στις εκδόσεις Penguin, με τον τίτλο «Καθώς σκεφτόμαστε τον εικοστό Αιώνα». Με ελάχιστες λέξεις, μου έλυσε την απορία για το πού οφείλεται η αποκοπή του σύγχρονου διανοούμενου από το ευρύ κοινό. Γράφει ο Judt: « Είναι πιθανό να βρεθούμε ως διανοούμενοι ή πολιτικοί φιλόσοφοι, αντιμέτωποι σε μια κατάσταση όπου το κύριο καθήκον μας δεν είναι να φανταστούμε καλύτερους κόσμους, αλλά αντίθετα, να αναλύσουμε πώς θα αποφύγουμε τους χειρότερους. Και ελάχιστα αυτό διαφέρει από το είδος της κατάστασης κατά την οποία, το είδος του διανοούμενου που ιχνογραφεί μεγάλες εικόνες ιδανικών, ατεκμηρίωτων καταστάσεων, μάλλον δεν θα είναι το πρόσωπο που αξίζει περισσότερο ν’ ακούσει κάποιος». Και συνεχίζει τη σκέψη του ο εμβληματικός αυτός ιστορικός και διανοούμενος, επισημαίνοντας ότι κατά πάσα πιθανότητα, θα βρεθούμε στην ανάγκη να υποστηρίξουμε κατεστημένες ήδη αξίες, όπως είναι οι θεσμοί που κατοχυρώνουν τα συνταγματικά ή τα ανθρώπινα δικαιώματα, τις κατακτημένες αξίες και τρόπους ζωής, τις ελευθερίες και τους δημοκρατικούς θεσμούς κ.ο.κ. Ενώ άλλοι, σκέφτηκα, θα μας ξεπερνούν από τα αριστερά με νεφελώδεις...

Ποιος είναι ο εχθρός;

Δεν μέμφομαι εκείνους που θέλουν να κυβερνήσουν, αλλά τους άλλους, που είναι ακόμη πιο πρόθυμοι να υποταχθούν.

(Ου τοις άρχειν βουλομένοις μέμφομαι, αλλά τοις υπακούειν ετοιμοτέροις ούσιν.) Θουκυδίδης.

Όταν  ο λαός υφίσταται μια τόσο μεγάλη επίθεση, όλοι αναρωτιούνται   ποιος είναι ο εχθρός. Τους έχουν απαριθμήσει πολλά άρθρα, μα σ’ αυτό εδώ,  θα μείνουμε  μόνο σ’ εκείνο που κατά την άποψή μας, δίνει την δύναμη σε όλους τους επίδοξους τυράννους, να επιβάλλουν τις σαδιστικές τάσεις τους.

Οι  τύραννοι  εντός και εκτός συνόρων,  δεν θα μπορούσαν να κάνουν  απολύτως τίποτα, αν εμείς, με την  σιωπηλή συναίνεση   ή και την αδιαφορία...

το εμπόριο (της πατάτας) και η Αποκάλυψη (του Ιωάννη).

‘και οι έμποροι της γης κλαύσουσι και πενθήσουσιν απ’ αυτηι, ότι τον γόμον [τα εμπορεύματα] αυτών ουδείς αγοράζει ουκέτι.’

(Αποκάλυψις Ιωάννου, 18.11)

‘οι έμποροι τούτων [των εμπορευμάτων], οι πλουτήσαντες απ’ αυτής, από μακρόθεν στήσονται δια τον φόβον του βασανισμού αυτης [της Βαβυλώνας] κλαίοντες και πενθούντες.’ (18. 15)

‘η πόλις η μεγάλη. . . μιά ώρα [στιγμιαία] ηρημώθη ο τοσούτος πλούτος (18. 16, 19)

φίλες και φίλοι, καλημέρα σας

Ένας κάποιος τρόπος σκέψης, το παζάρι (η λαϊκή) και ένας αυτοσχεδιασμός μιας τζαζ μπάντας, και άλλα πολλά φαινόμενα, εμφανίζουν το παρακάτω κοινό στοιχείο: την οργανωμένη ανοργανωσιά, την ανοργανωσιά που βασίζεται σε μια στοιχειώδη και υποτυπώδη μορφή οργάνωσης. Σε διανοητικό επίπεδο, η οργάνωση της σκέψης παίρνει τη μορφή μιας αναγκαίας τακτοποίησης της σκέψης, η οποία μας επιτρέπει να αυτοσχεδιάσουμε, να περιπλανηθούμε διανοητικά, να επινοήσουμε, να δημιουργήσουμε συνάψεις.

Τακτοποιώ τις σκέψεις μου: Πρώτον, Δεν μπορούμε να κάνουμε τίποτα μέχρι την Επανάσταση, δεύτερον, πολλά μπορούμε να κάνουμε μέχρι το ξέσπασμά της, και, τρίτον, δεν θα γίνει Επανάσταση, οπότε το μόνο που μπορεί να γίνει είναι μια σειρά βελτιώσεων και μεταρρυθμίσεων. Τάσσομαι αναφανδόν υπέρ της δεύτερης επιλογής: οι επαναστάσεις γίνονταν, γίνονται και θα γίνονται, και μέχρι να γίνουν μεσολαβεί μια περίοδος όπου έχουμε πολλές αλλαγές, τόσο σε διανοητικό επίπεδο όσο και σε...

Η πτώση της μεσαίας τάξης και το μέλλον της Δημοκρατίας Η αριστερά πάσχει από έλλειμμα ρεαλιστικών προτάσεων

Κάτι παράξενο συμβαίνει σήμερα στον κόσμο. Η παγκόσμια οικονομική κρίση που ξεκίνησε το 2008 και η εξελισσόμενη κρίση του ευρώ, αποτελούν αμφότερες παράγωγα του μοντέλου του ελάχιστα παρεμβατικού καπιταλιστικού συστήματος που επικράτησε κατά τις τρεις τελευταίες δεκαετίες. Εντούτοις, παρά τη διάχυτη οργή για τις διασώσεις επιχειρήσεων στη Wall Street, δεν σημειώθηκε μεγάλο κύμα λαϊκής αντίδρασης από την αμερικανική Αριστερά. Είναι πιθανό να σημειωθεί περαιτέρω ανάπτυξη του κινήματος Occupy Wall Street, αλλά μέχρι σήμερα το πιο δυναμικό λαϊκό κίνημα υπήρξε το δεξιόστροφο Πάρτι του Τσαγιού, η βασική επιδίωξη του οποίου είναι το ρυθμιστικό κράτος, που θέλει να προστατεύσει τους απλούς ανθρώπους από τους κερδοσκόπους. Κάτι αντίστοιχο αποτελεί πραγματικότητα και στην Ευρώπη, όπου η Αριστερά είναι αναιμική και τα κόμματα της λαϊκής Δεξιάς κερδίζουν έδαφος.
Είναι αρκετοί οι λόγοι για την παρατηρούμενη αδράνεια της Αριστεράς, αλλά μεταξύ αυτών ο κυριότερος πηγάζει από μια αποτυχία στη σφαίρα των ιδεών. Στην προηγούμενη γενιά, το ιδεολογικό πλεονέκτημα επί των οικονομικών ζητημάτων κατείχε η φιλελεύθερη Δεξιά. Η Αριστερά δεν ήταν...

Η «Αριστερά» από τα... δεξιά...

Η παραδοσιακή Αριστερά χαρακτηρίζονταν πάντα από πολύ ξεκάθαρες ιδεολογικές γραμμές που τη διαχώριζαν από το σύνολο του πολιτικού κόσμου. Δογματισμός,«αποκάλυψη» της μοναδικής αλήθειας, υπερφίαλες ιδεοληψίες ενός προκαθορισμένου «σωλήνα» σκέψης, όπως κι αν το ονομάσεις, δεν παύει να αποτελεί μια διακριτή προσέγγιση για τη διάρθρωση του κράτους και της οικονομίας η δε στάση απέναντι στον τρόπο λειτουργίας αυτών των δυο θεμελιωδών πυλώνων της κοινωνίας καθορίζουν και την προοπτική που αναζητείς για τον τόπο σου.

Η Δεξιά, από την άλλη, μοιάζει σε κοινωνικό επίπεδο ακόμα διχασμένη ανάμεσα σε ενοχικά μεταπολεμικά σύνδρομα και έλλειψη συνειδητότητας βασικών ιδεολογικών αρχών που υποτίθεται ότι υπηρετεί, γι’ αυτό κι ένα μέρος της αναμασά με ευκολία και ικανοποίηση από...

Κατάκριση (Αφιερωμένο για προβληματισμό σε όλους όσους νομίζουν ότι είναι κυριευμένοι απο Θείο έρωτα και αγάπη...)

Ενθυμούμενος παλαιά γεγονότα που έχουν λάβει χώρα στο κόσμο της παρωδίας του Δυτικού Χριστιανισμού, λαμβάνω αφορμή να γράψω ένα μικρό άρθρο με σκοπό να δώσω ερέθισμα για μελέτη και εξέταση του εσωτερικού μας κόσμου, να φθάσουμε δηλαδή στο «Γνώθι σαυτόν», και κατ'επέκταση σε μια αυτογνωσία που θα μας φέρει με μαθηματική ακρίβεια πιο κοντά στον άλλο...στο συνάνθρωπο μας και ενδεχομένως να δείξουμε συμπάθεια, έλεος και στοργή σε κάθε πλάσμα που κατοικεί στον όμορφο πλανήτη μας. 

 Η προχειρότητα που εκδηλώνεται μέσα σε χώρους που θέλουν να ονομάζονται Χριστιανικοί δεν έχει προηγούμενο. Μοραλιστές και ηθικολόγοι, επιστρατεύουν με αμοραλιστικά και χρησιμοθηρικά κίνητρα, χωρία της αγίας Γραφής (άραγε με ποιά ιδιότητα;) για να γκρεμίσουν ψυχές και συνειδήσεις συνανθρώπων μας, επειδή δεν κατάφεραν-κυριευμένοι απ'τα πάθη τους- να τους ομοιάσουν (να γίνουν κλώνοι δηλαδή) και να χειραγωγηθούν απο τις νοσηρές και «αναγεννημένες» εικόνες τους. 

Είναι πράγματι νοσηρό το άσπρο να βαπτίζεται μαύρο και αρωγό στη προσπάθεια αυτή να...

Πεθαίνω για σένα … η ιερότητα της τροφής

 Σε πολλά πνευματικά συστήματα η τροφή αποτελεί κάτι το ευσεβές και το ιερό διότι είναι το απαραίτητο συστατικό μέσα στο Παν για να ζήσει ένας άνθρωπος ή ένα ζώο ή ένα φυτό.

Κάθε ον έχει την δικιά του τροφή και ειδικά ο άνθρωπος μπορεί και επιλέγει το τι θα φάει ανάλογα με την θρησκευτική του στάση την ηθική του ή την συναισθηματική του ισορροπία.

Σε πολλές θρησκείες η τροφή επιλέγεται με γνώμονα την βλάβη που επιφέρει σε αυτήν. Έτσι συνήθως επιλέγονται φυτά, φρούτα και καρποί και όχι ζώα που για να τα φάει κάποιος πρέπει να τα πονέσει σωματικά και ψυχικά και να σκοτώσει κάποιο ον. Οι χορτοφάγοι αισθάνονται συναισθηματικά ισορροπημένοι όταν μπορούν να φάνε κάτι που δεν θα αναγκαστούν να του αφαιρέσουν την ζωή.

Αν κάποιος είναι πολύ αυστηρός τότε ακόμη και τα φυτά και οι καρποί επειδή ζουν και...

Το Συγκριτικό πλεονέκτημα του πρωτογενούς τομέα στο νέο αναπτυξιακό μοντέλο της χώρας

Του Νάσσου Χρυσσίνα

Είναι διεθνώς επιβεβαιωμένος ο κανόνας ότι η βελτίωση και ο μετασχηματισμός μιας οικονομίας προς το καλύτερο, συνοδεύεται από αντίστοιχες μεταβολές και μετατροπές στις δομές και στη κλαδική σύνθεση της. Η ανάπτυξη επιτυγχάνεται ευκολότερα με τη παραγωγή προϊόντων υψηλής προστιθέμενης αξίας, που ενσωματώνουν σημαντικό αριθμό πρώτων υλών και εργασίας, ώστε να εξασφαλίζεται η εισροή μεγαλύτερων εσόδων. Αυτό επετεύχθη διεθνώς με τη βιομηχανική επανάσταση αρχικώς, απόρροια της οποίας υπήρξε η μεγάλη άνοδος του δευτερογενούς τομέα στη συμμετοχή του εθνικού πρϊόντος. Αργότερα με τη γιγάντωση του τριτογενούς τομέα, των υπηρεσιών. Και τα τελευταία χρόνια με τη διαδικασία της παγκοσμιοποίησης. Σήμερα στις αναπτυγμένες δυτικές χώρες το εργατικό δυναμικό κατανέμεται σε ποσοστά > 70% στις υπηρεσίες, περί το 30% στο δευτερογενή τομέα και μόλις 1-1,5% στο πρωτογενή γεωργικό τομέα. Αντίστοιχη είναι και η συνεισφορά του κάθε τομέα στο ΑΕΠ.

 Στην Ελλάδα αμέσως μετά το Β’ πόλεμο, στις αρχές της δεκαετίας του ’50, η γεωργία απασχολούσε τη πλειονότητα των ελλήνων εργαζομένων. Η αναδιανομή κλήρων του Βενιζέλου, το δέσιμο του επαρχιακού πληθυσμού με τη γή του, η οικονομική ανέχεια, που απέτρεπε τη δυνατότητα μετακίνησης σε άλλες επαγγελματικές περιοχές, εξ αιτίας της...

Ο εθνικισμός είναι δρώσα κοσμοθεωρία και όχι ένα απλό συναίσθημα που στο τέλος άγεται και φέρεται από τους διάφορους αριβίστες και τους πατριδοκάπηλους του συστήματος

Η ιδεολογία του εθνικισμού δεν είναι ένα δόγμα που αφού το κατασκευάσουμε , μπορούμε να το εφαρμόσουμε σε όλους τους καιρούς και σε όλους τους τόπους.
Πρώτα από όλα πρέπει να διαχωρίσουμε την ιδεολογία σε δύο μεγέθη . Στο αξιακό υπόβαθρο και στο πρόγραμμα αντιμετώπισης των παροντικών προβλημάτων της κοινωνίας.
Ένα πρόγραμμα που εφαρμόσθηκε το 1900 για παράδειγμα , δεν είναι δυνατό να εφαρμοστεί και στις τωρινές συνθήκες. Διότι το πρόγραμμα αναφύεται μέσα από τις συμπαρομαρτούσες ιστορικές συνθήκες και τις ειδικές περιστάσεις του τόπου προς το οποίο απευθύνεται. Τούτο σημαίνει πως η αλλαγή των συνθηκών και των ειδικών περιστάσεων επιτάσσει την αλλαγή του προγράμματος.
Το αξιακό υπόβαθρο της ιδεολογίας , αντίθετα από το πρόγραμμα , είναι αναλλοίωτο. Όμως και εδώ υπάρχει απέραντο πεδίο σύγχυσης που υπαγορεύει αδιάκοπο ιδεολογικό αγώνα. Ένα παράδειγμα θα βοηθήσει στην πλήρη κατανόηση . Η έννοια του έθνους ή θα στηριχθεί στη φυλετική βάση 'ή στη θρησκευτική αντίληψη , η έννοια της εξουσίας ή θα εκπορεύεται από το λαό ή θα δίδεται εκ των άνω...

Από το 1952 γνώριζαν τι θα συμβεί στην Ελλάδα;

 Μου έκανε εντύπωση και το αναρτώ. Μένει βέβαια η υποχρέωσή μου να διαπιστώσω και ξέρω που θα απευθυνθώ, αν όντως υπήρξε αυτός ο Ισίδωρος Πόσδαγλης (και δεν είναι αποκύημα της φαντασίας των αριστερών της πλάκας) και αν όντως διετύπωσε, γραπτά μάλιστα, τα ενδιαφέροντα αυτά που θα διαβάσετε παρακάτω. Οδυσσεύς

Διαβάσαμε ένα άρθρο και μας έκανε τεράστια εντύπωση.Το τελευταίο καιρό πολλοί ανακαλύπτουν τη διαχρονική γραφή ποιημάτων και άρθρων,όμως όταν έπεσε το συγκεκριμένο στην αντίληψή μας δε το πιστεύαμε το πόσο "μέσα" έπεσε στις προβλέψεις του ένας άνθρωπος ΤΟ 1952...

Κατά πάγια πολιτική μας θα εξακριβώσουμε την αλήθεια του κειμένου και τις επόμενες μέρες θα σας παρουσιάσουμε και που μπορείτε να βρείτε και εσείς οι ίδιοι το αναφερθέν βιβλίο..Διαβάστε:

Ήταν Γενάρης του 1952, όταν ο Ισίδωρος Πόσδαγλης ολοκλήρωνε το πόνημά του "Πατριωτική Οικονομική Πολιτική", ένα μικρό βιβλιαράκι που "κάποιοι" φρόντισαν να εξαφανιστεί. Αντίτυπά του μοιράζονταν από χέρι σε χέρι μέχρι και τα τέλη της δεκαετίας του 1980, περίπου τρεις δεκαετίες μετά την πρώτη του έκδοση από τις οικονομικές εκδόσεις "Μπιστιρλή", το γνωστό στους μυημένους εξειδικευμένο εκδοτικό οίκο που από τις αρχές του αιώνα εξέδιδε τα πλέον προχωρημένα επιστημονικά συγγράμματα για λίγους και εκλεκτούς.

Ποιος ήταν ο Ισίδωρος Πόσδαγλης; 

Γεννήθηκε στη Λαμία το 1907. Εντάχθηκε από πολύ νωρίς, ήδη...

Γιατί οι περισσότεροι οικονομολόγοι είναι πάντα λάθος. Δεν είναι τυχαίο άλλωστε πως η τωρινή κρίση έχει στην ουσία στείλει στο τάφο πολλές θεωρίες και απόψεις που πριν κυριαρχούσαν στο χώρο και καθόριζαν (δυστυχώς) τον τρόπο λειτουργίας του συστήματος!!!!

από Nik Iord <nodiord@yahoo.gr>

Γράφει ο Πρωτεσίλαος Σταύρου
Όταν κάποιος ακούει τη λέξη "Οικονομικά" τα πρώτα πράγματα που του έρχονται στο μυαλό είναι μαθηματικά, γραφικές παραστάσεις και στατιστικά. Αυτό οφείλεται στο ότι οι πλείστοι οικονομολόγοι χρησιμοποιούν μεθόδους που εφαρμόζονται στις θετικές επιστήμες - φυσική, χημεία κτλ - για να επαληθεύσουν τις θεωρίες και τις προβλέψεις τους. Τα οικονομικά όμως δεν είναι θετική επιστήμη, αλλά κοινωνική επιστήμη, όπως η ψυχολογία και η ανθρωπολογία. Η ποιοτική διαφορά μεταξύ θετικών και κοινωνικών επιστημών, είναι πως οι θετικές ασχολούνται με φυσικά φαινόμενα τα οποία είναι πάντα σταθερά και προβλέψιμα, οι δε κοινωνικές με ανθρώπινα όντα τα οποία είναι πάντα ασταθή και απρόβλεπτα.

Μεθοδολογία 
Ο φυσικός ή ο χημικός μπορεί να παρατηρήσει για παράδειγμα τη σχέση μεταξύ θερμοκρασίας και πυκνότητας ενός στοιχείου και με βάση τα δεδομένα που θα συγκεντρώσει να ανακαλύψει...

Ό,τι βιώνουμε είναι όνειρο μέσα σε όνειρο...

Τι είναι αληθινό; Πώς το ορίζεις; Πως γνωρίζεις ότι υπάρχεις; Το ένστικτο δεν είναι απόδειξη, τι συγκεκριμένες αποδείξεις έχεις ότι υπάρχεις; Το «σκέφτομαι άρα υπάρχω» είναι καλή αρχή αλλά που ξέρεις ότι οτιδήποτε άλλο έξω από εσένα υπάρχει;
Από τις αισθήσεις σου; Και πού ξέρεις ότι τα δεδομένα που προσλαμβάνεις από τις αισθήσεις σου είναι σωστά;
Αν εννοείς αυτά που αγγίζεις, μυρίζεις, γεύεσαι και βλέπεις, τότε η πραγματικότητα είναι μόνο ηλεκτρικά σήματα που ερμηνεύονται από τον εγκέφαλό σου!
Η μόνη εμπειρία στην οποία έχεις άμεση πρόσβαση είναι τα αισθητηριακά σου δεδομένα. Αλλά αυτά είναι μόνο μια ροή ηλεκτρονικών ωθήσεων που διεγείρουν το υπολογιστικό σου κέντρο. Με άλλα λόγια, ότι ξέρω για τον έξω κόσμο, το ξέρω μέσω μιας ηλεκτρικής δραστηριότητας μέσα στον δικό μου εγκέφαλο!
Αυτό σημαίνει ότι δεν μπορώ να είμαι καθόλου σίγουρος για το πώς είναι το έξω σύμπαν!
Είμαστε λοιπόν, σαν τους τυφλούς που με περιορισμένες αισθήσεις, ψηλαφούν το γύρω χώρο...

Το άλογο που ξέρει

Ένα ψωράλογο με φαγωμένο δέρμα, -χωράφια αθέριστα οι τρίχες που τού απόμειναν,- και βαριοφορτωμένο σακιά γιομάτα πέτρες και ξύλα αγκομαχά στην ανηφόρα. Οι αφέντες του, σαδιστές και μοχθηροί, το χτυπάνε αλύπητα με το μαστίγιο, προστάζοντάς το να τρέξει ακόμα πιο γρήγορα για την κορφή, το τρυπάνε με σουβλερή βουκέντρα, το βρίζουν, το κλωτσούν, κι όταν δε το βαστούν άλλο τα γόνατα και πέφτει, το περιγελούν. Το περιλούζουν με κουβάδες σάπιο νερό, του χώνουνε στο στόμα κοπριές και το αναγκάζουν να γλύφει το κάτουρο, που απ’ την αδυναμιά είναι αδύνατον πια να συγκρατήσει.

Η κορυφή ακόμα ψηλά, ίσα που αχνοφαίνεται, τυλιγμένη σ’ ένα μαύρο σεντόνι από σύννεφα, και ο δρόμος όλο και πιο στενός και τα βράχια όλο και πιο μυτερά. Το άλογο, υπό την απειλή του μαστιγίου καταφέρνει να σηκωθεί, κάνει κάποια βήματα, και τρικλίζοντας ξαναπέφτει. Για να ξαναπέσει και να ξανασηκωθεί, κι ας έχουν πια...

Στρατηγικοί στόχοι και δράσεις (της μεσαίας τάξης)

Αναζητώντας απάντηση στην ερώτηση τι να κάνουμε… 

Η μεσαία τάξη οφείλει να διεκδικήσει έμπρακτα τη βιοτεχνική και τη βιομηχανική ανάπτυξη.  

Δεν είναι δυνατόν να μένει στις ίδιες στείρες στάσεις ζωής σπατάλης κεφαλαίου στο όνομα της απόλαυσης. Και η βιοτεχνική και βιομηχανική ανάπτυξη δεν μπορούν να προκύψουν ως θαύματα ενός κρατικού θεού, αλλά μόνο μέσα μεσοπρόθεσμες και βραχυπρόθεσμες επενδύσεις. Ας απεμπολήσουν πια την αντίληψη για το ευκαιριακό και βραχυπρόθεσμο κέρδος. Εξάλλου, πρέπει να έχουμε υπόψη ότι η επιχειρηματικότητα σε μια παγκοσμιοποιημένη οικονομία δεν μπορεί να είναι τυχάρπαστη, αλλά να στηρίζεται σε μελέτες με απτούς στόχους.

Από την άλλη, είναι αναγκαίο όσο ποτέ να συνειδητοποιηθεί ότι οι επενδύσεις δεν μπορούν να είναι μόνο στην κατανάλωση αγαθών και κατοικιών. Η ίδια η δομή της οικονομίας και η...

Όλα δείχνουν πως το Ευρωπαϊκό όνειρο δεν ήταν παρά απλά ένα «όνειρο».

Τα ψέματα τέλειωσαν!

από το ALKIMOS arhive 

Τα ψέματα τέλειωσαν. Η αλήθεια εμφανίζεται σιγά σιγά στον ορίζοντα και αντί να φέρνει όμως μαζί της ανακούφιση, φέρνει αντίθετα για τον απλό κόσμο ρίγη πανικού. Αυτοί οι λαοί που είχαν τη διορατικότητα να δημιουργούν πλεόνασμα στα χρόνια των παχιών αγελάδων του καπιταλιστικού συστήματος, σηκώνουν τώρα τις γέφυρες και κλείνονται στα κάστρα τους. Οι πληβείοι μοιάζουν τώρα σαν τα μυρμήγκια, που κάποιος πάτησε την φωλιά τους και αυτά τρέχουν τώρα σαν τρελά ολόγυρα, χωρίς να καταλαβαίνουν τι συμβαίνει. Ο φαινομενικά καλά δομημένος κόσμος τους έχει με μιας εξαφανιστεί.

Ποια είναι η φυσική εξέλιξη σε μια τέτοια κατάσταση;

Είναι να προστρέξουν οι φτωχοί σύγχρονοι κολίγοι στα «κάστρα». Να μαζευτούν έξω από τις βαριές πύλες και να ζητούν απεγνωσμένα βοήθεια…