Ευδοξία Αυγουστίνου “Αξιακοί προσανατολισμοί στα σχολικά βιβλία”

Στέργιος Ζυγούρας (mail)

http://www.youtube.com/watch?v=rRNAWvb9z7s

Ομιλία της εκπαιδευτικού κα. Ευδοξίας Αυγουστίνου με θέμα “Αξιακοί προσανατολισμοί στα σχολικά βιβλία”, που έγινε στις 19.2.12 στο Παύλειο Πολιτιστικό Κέντρο της Ι. Μητροπόλεως Βεροίας, στα πλαίσια γιορτής - αφιερώματος στην οικογένεια, την οποία διοργάνωσε η Ιερά Μητρόπολη Βεροίας και Ναούσης σε συνεργασία με τον Σύλλογο Πολυτέκνων Ν. Ημαθίας.

YouTube - Βίντεο από αυτό το μήνυμα ηλεκτρονικού ταχυδρομείου

Στα Ιωάννινα η 69η Σύνοδος Πρυτάνεων.

Από τις 9 έως τις 10 Μαρτίου θα διαρκέσει η 69η Σύνοδος Πρυτάνεων και Προέδρων Διοικουσών Επιτροπών, η οποία θα πραγματοποιηθεί στα Ιωάννινα.

Η Σύνοδος θα πραγματοποιηθεί μόλις λίγες ημέρες μετά τη συζήτηση στο ΣτΕ της προσφυγής όλων των Πανεπιστημίων εναντίον διατάξεων του νόμου και κυρίως του τρόπου ψηφοφορίας για την ανάδειξη των μελών των Συμβουλίων Διοίκησης.

Η σχετική συζήτηση γίνεται στο ΣτΕ σήμερα, Παρασκευή 2 Μαρτίου, ενώ υπέρ του νόμου θα παραστούν καθηγητές Πανεπιστημίου.

Ο Ρόλος της Δημόσιας Εκπαίδευσης.... Στα χέρια της Παγκόσμιας Ελίτ!!!

Για να διατηρήσουμε το σύστημα της εξουσίας μας είναι απαραίτητο το σύστημα μιας παγκόσμιας δημόσιας εκπαίδευσης. Η αναρχία της Ιδιωτικής εκπαίδευσης μέσω της οποίας θα μπορούσαν να διαδοθούν κάθε είδους επικίνδυνες ιδέες δεν μπορεί να γίνει ΑΝΕΚΤΗ…

Έτσι κάνουμε την ιδιωτική εκπαίδευση οικονομικά αδύνατη στους περισσότερους και επιτρέπεται μόνο σε λίγους, κυρίως στα παιδιά της Ελίτ, του οικονομικού μας περιβάλλοντος, με μέσα βαρείας φορολογίας και ρυθμίσεων.. Έτσι μόνο κάποια από τα… παιδιά σαν της Άννας Διαμαντοπούλου- Μπίλντεμπεργκ, Ντόρας Μητσοτάκη ή της  Αλέκας Παπαρρήγα θα μπορούν να σπουδάζουν και κυρίως με χρήματα των Ελλήνων φορολογούμενων… 

Ο πρωταρχικός στόχος της δημόσιας εκπαίδευσης είναι να χαράξει την ιδέα πως τα κρίσιμα Ιδρύματά μας και τα μονοπώλια μας ιδρύθηκαν για το κοινό καλό από δημοφιλείς ήρωες για να...

H παραγνωρισμένη οθωμανικη Selanik

του Porto Aurea

Πώς έμεινε στην ιστορία η οθωμανική πόλη της Selânik; Με τις πολυεθνικές λιχουδιές της και το «Μπέη Χαμάμ» ή με το ότι κάποιες χριστιανές ακόμη και στα 1930 άναβαν κεριά στον τάφο του "πασίγνωστου" δερβίση Μουσά Μπαμπά («σπάνιο φαινόμενο», γράφει ο Μαζάουερ[1], ο οποίος το επισημαίνει); Υπάρχει τίποτε αντίστοιχο στο σαλονικιώτικο Ισλάμ και τον σαλονικιώτικο Ιουδαϊσμό με το έργο των Κυρίλλου και Μεθοδίου, οι οποίοι άλλαξαν την πολιτισμική ιστορία της μισής Ευρώπης; Ποιος ισάξιος Εβραίος ή Οθωμανός λόγιος υπάρχει στην Selânik με τον Θεσσαλονίκης Λέοντα τον Μαθηματικό (9ος αι.), ο οποίος αντέγραψε και σχολίασε τον Ευκλείδη, τον Αρχιμήδη, τον Διόφαντο, τον Πτολεμαίο και χρησιμοποιούσε γράμματα του αλφαβήτου με αξία γενικών αριθμών για να παραστήσει γενικές αριθμητικές σχέσεις, ή τον Ευστάθιο (12ος αι.), ο οποίος σχολίασε τον Πίνδαρο και δημοσίευσε σχόλια στον Όμηρο, και στην εξιστόρησή του της άλωσης του 1185 από τους Νορμανδούς παρατίθενται εβδομήντα χωρία, θέματα ή φράσεις από τον Όμηρο, τη μυθολογία, τους Προσωκρατικούς, τον Πίνδαρο, τον Αριστοφάνη, τον Αριστοτέλη, τον Πυθαγόρα, τη Σίβυλλα, τον Δημοσθένη, τον Αππιανό, τον Ηρόδοτο, την Παλατινή Ανθολογία, τον Λυκόφρονα, τον Σοφοκλή, τον Αισχύλο, τον Ευριπίδη, τον Θεόκριτο, τον Αισχίνη, τον Μένανδρο[2], ή τον Θωμά Μάγιστρο (14ος αι.), ο οποίος...

Συμπόσιο για την κορυφαία ελληνίστρια Ζακλίν ντε Ρομιγύ στο Megaron Plus

«Mας αφήνει άναυδους η δύναμη των Ελλήνων να επιβιώνουν
και να ξεχωρίζουν μέσα από άπειρες κρίσεις και ανατροπές»
είχε πει η σπουδαία 

Αφιέρωμα στην μεγάλη Γαλλίδα ελληνίστρια Ζακλίν ντε Ρομιγύ (1913-2010) που αφιέρωσε τη ζωή της στη μελέτη της αρχαίας ελληνικής γλώσσας και σκέψης διοργανώνει το Megaron Plus την ερχόμενη Τετάρτη 25 Ιανουαρίου.

Η Ζακλίν ντε Ρομιγύ, όπως η ίδια συνήθιζε να λέει, πέρασε πολύ περισσότερο χρόνο από τη μακρόχρονη ζωή της με τον Θουκυδίδη, τον Περικλή και τον Αλκιβιάδη από όσο με τους σύγχρονούς της.

Έλληνες και Γάλλοι πανεπιστημιακοί   συναντώνται στην Αθήνα για να μυήσουν το κοινό στον κόσμο της κορυφαίας ιστορικού και ελληνίστριας που ανακάλυπτε αδιάκοπα στους αρχαίους συγγραφείς και στα δημόσια πρόσωπα της εποχής, τα εργαλεία για να ερμηνεύσει το σύγχρονο κόσμο.

Περισσότερα από 20 βιβλία είναι οι καρποί της αφοσίωσής της στην αρχαία ελληνική γραμματεία και στον αρχαίο δημόσιο βίο. 

Βιβλία για τα κλασικά κείμενα, το αρχαίο θέατρο, τους τραγικούς, τον Όμηρο, τους...

Απαιτούνται νέοι “πιλότοι” για την Ιστορία και τη Μουσική στα Σχολεία;

Στέργιος Ζυγούρας (mail) 

Γιατί η παιδεία έχει ανάγκη ένα ακόμα “πιλοτικό πρόγραμμα σπουδών”; Αυτή θα μπορούσε να είναι η απάντηση στις πρωτοβουλίες του Υπουργείου (πρώην Εθνικής) Παιδείας για το “Νέο Σχολείο” που σταδιακά ξεδιπλώνονται.

Κι όταν λέμε ότι θα πρέπει να εξηγηθεί αυτό το απλό ερώτημα, εννοούμε προφανώς ότι οι εξηγήσεις που δίνονται, είναι ανεπαρκείς, κυρίως όμως, παράδοξες και αντιφατικές. Μέσα στις τελευταίες δεκαετίες ζήσαμε τόσες “μεταρρυθμίσεις”, όσες και οι πολιτικοί προϊστάμενοι του Υπουργείου Παιδείας. Κάθε μεταρρύθμιση ερχόταν να “βελτιώσει” την κατάσταση. Το αποτέλεσμα φαίνεται καθαρά. Αν αυτό συνέβαινε, τότε από την τόση πρόοδο, θα έπρεπε να έχουμε μια κοινωνία συμπαγή, δυναμική, ευημερούσα, πρωτοπόρα στην οικουμένη. Πώς γίνεται, τόσες (και τόσο πολύ καλές) προθέσεις να καταλήγουν σε αποτυχία; Μήπως δεν ήταν και τόσο καλές; Μήπως δεν αποφασίζονταν εδώ και για τις εθνικές ανάγκες; Μήπως για άλλη μια φορά καλείται ο λύκος να φυλάξει τα πρόβατα; Ενώ δεν...

Όταν η πολιτική κατεβαίνει στο πανεπιστήμιο

«Την τύχη του κάθε λαός
την κάνει μοναχός του
και όσα του φταίει η κούτρα του
δεν του τα κάνει ο εχθρός του» 

Στο βιβλίο του Πολυχρόνη Ενεπεκίδη «Η Δόξα και ο Διχασμός», στη σελίδα 373, περιέχεται μία παράγραφος, η οποία διατηρεί την επικαιρότητά της. Την μεταφέρω: «Γενικώς είναι περίεργη η πολιτεία των καθηγητών του αθηναϊκού πανεπιστημίου, που κατήλθαν κατά καιρούς εις την πολιτικήν. Τας περισσότερας φοράς υπέστη ο ελληνικός λαός την πολιτική των δραστηριότητα, ως την εκδίκησιν τού πανεπιστημίου απέναντι του Κράτους, διά το μηδαμινόν ποσοστόν του προϋπολογισμού, το διδόμενον προς το ανώτατον ίδρυμα. Εις την περίπτωσιν του Σπυρίδωνος Λάμπρου υπάρχει τουλάχιστον το δικαιολογητικόν ότι δεν είναι ο καθηγητής που κατήλθε εις την πολιτικήν, αλλά η πολιτική κατήλθε και κατέληξεν εις τον Λάμπρον». 

Ίσως είναι σκληρός και άδικος ο λόγος του Ενεπεκίδη κατά του Λάμπρου... αλλά φιλτάτη η αλήθεια. Ο Λάμπρος ήταν λαμπρός ιστορικός και μεσαιωνοδίφης, δεινός ερευνητής, διεθνούς κύρους πανεπιστημιακός, όμως ενεπλάκη με την πολιτική σε μια ταραγμένη εποχή. Στις 27 Σεπτεμβρίου του 1916, προσκληθείς από τον βασιλιά Κωνσταντίνο, ανέλαβε την πρωθυπουργία, παραμένοντας στην αρχή μέχρι την 21η Απριλίου του 1917. Εν μέσω, δηλαδή, Εθνικού Διχασμού. Μετά την απομάκρυνση του Κωνσταντίνου και την εγκατάσταση του Βενιζέλου, ο...

O EΘΝΟΜΗΔΕΝΙΣΜΟΣ ΣΤΗΝ ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΕΚΠΑΙΔΕΥΣΗ. Βιομηχανία παραγωγής ανθελλήνων

του Ευάγγελου Χανιώτη

Mέσα στον ορυμαγδό της οικονομικής κρίσης, είναι πολύ εύκολο για τους εκάστοτε εξουσιαστές να περνούν σχεδόν αδιάφορα όλα τα άλλα ζητήματα τα οποία έχουν αποφασίσει να υλοποιήσουν. Οι εθνομηδενιστές εξουσιαστές επιλέγουν αυτή την τραγική περίοδο για τον ελληνικό λαό, έτσι ώστε να του επιβάλλουν καταστάσεις από τις οποίες θα κάνει χρόνια να απεγκλωβιστεί. Επιπλέον, είναι αυτές οι οποίες μεταλλάσσουν τη συνειδησιακή κατασκευή του Έλληνα προς την κατεύθυνση ενός καταναλωτή μαζάνθρωπου. Πρώτο και ουσιαστικότερο βήμα για την πράξη αυτή, είναι η εκρίζωση της εθνικής συνείδησης.

Αυτός ο δρόμος περνά μέσα από τη σχολική εκπαιδεύση και από τη συνολική διαδικασία επιμόρφωσης ενός ανθρώπου, αυτό που οι εκσυγχρονιστές μηδενιστές ονόμασαν «δια βίου μάθηση». Γνωστή άλλωστε η ικανότητα του εκσυγχρονιστικού αμοραλισμού, από την άληστου μνήμης εποχή Σημίτη, στην εφεύρεση «εντυπωσιακών» εκπαιδευτικών, οικονομικών και πολιτιστικών όρων. Κατά έναν παράξενο τρόπο, το λεξιλόγιό τους κάθε φορά σημαίνει και μια επιχείρηση μετάλλαξης της...

Παιδεία, το βασικό μας πρόβλημα....

από το «Στράβων Αμασεύς»

Κοντεύω πλέον τα 40 και έχω βαρεθεί να ακούω αναλύσεις επί αναλύσεων, συζητήσεις επί συζητήσεων, σχετικά με τα προβλήματα του εκπαιδευτικού μας συστήματος. Ένα ατελείωτο γύρω-γύρω όλοι, στο οποίο έχουμε αναλύσει τα πάντα όμως ουδέποτε τολμούμε να αγγίξουμε το βασικό, το θεμελιώδες, τον πυρήνα, διότι αυτός ο πυρήνας είναι επικίνδυνος, είναι ανεξέλεγκτος και μπορεί να οδηγήσει σε καταστάσεις καταστροφικές, μπορεί όμως και σε μία νέα αναγέννησι. Πριν όμως δούμε το πως μπορούμε να αποφύγουμε την καταστροφή και πως θα επιδιώξουμε την αναγέννησι, πρωταρχικό βήμα είναι η παραδοχή της πραγματικότητος. Και αυτή είναι η αλήθεια ότι…

Δεν είμαστε όλοι ίδιοι.

Πῶς να το κάνουμε δηλαδή; Αυτό είναι μια αλήθεια. Υπάρχουν..

ΠΡΟΣΚΛΗΣΗ ΠΑΡΟΥΣΙΑΣΕΩΣ ΒΙΒΛΙΟΥ

 

Την Παρασκευή 25 Νοεμβρίου 2011

και ώρα 20.00

στο βιβλιοπωλείο «Αριστοτέλειον» Θεσσαλονίκης

(Ερμού 61, τηλ. 2310-282.782)

θα γίνει παρουσίαση του νέου βιβλίου

του Γιώργου Λεκάκη

«Παξοί - Τα νησιά του πάθους»

με ομιλία και προβολή διαφανειών από τον ίδιο τον συγγραφέα.

To νοητικό επίπεδο των παιδιών

Το πήρα από το UDemand. Πραγματικά δεν κατάλαβα τι ακριβώς θέλει να πει ο Ν. Λυγερός με το παρακάτω κείμενο. Είμαι της άποψης ότι μια κοινωνία συγκεκριμένου νοητικού επιπέδου, το φυσικότερο θα ήταν να θεωρεί το νοητικό επίπεδο των παιδιών της αναλόγου  επιπέδου με το δικό της. Ακούω μερικούς να λένε: «Τα παιδιά είναι πιο έξυπνα σήμερα» και εννοούν ότι είναι πιο έξυπνα από τους γονείς και τους παππούδες. Διαφωνώ πλήρως και πιστεύω ακράδαντα ότι η νοητική ικανότητα των σημερινών παιδιών δεν έχει να κάνει με εξαιρετική ανάπτυξη της νόησης των σημερινών (των εκάστοτε σημερινών) παιδιών των μεγαλωμένων μέσα σε μια έκρηξη τεχνογνωσίας και την εκ τούτου ικανότητα χειρισμού των μέσων της. Φαντάζεσθε πώς θα φάνταζαν στους παπούδες μας οι πατεράδες μας και στους πατεράδες μας εμείς αν είχαμε μεγαλώσει με τις σημερινές συνθήκες τεχνογνωσίας (τηλέφωνο, τηλεόραση, ίντερνετ, διαστημικά ταξίδια κτλ); Από την στιγμή που τα παιδιά μας εξακολουθούν να παίζουν τα ίδια παιχνίδια επί γενεές τώρα  χωρίς να έχουν δημιουργήσει νέα (δεν υπολογίζονται αυτά που δημιουργήσαμε εμείς γι αυτά) το νοητικό επίπεδο των παιδιών μένει αυτό που η φυσική εξέλιξη προβλέπει. Αν ο Ν. Λυγερός «παραπονείται» για το πώς θα έπρεπε να αντιμετωπίζει ένα σύστημα παιδείας τις εξαιρέσεις (στις οποίες όπως έμαθα ανήκει και ο ίδιος) με τον υψηλό δείκτη νοημοσύνης είναι ένα άλλο θέμα και δεν αφορά το σύνολο. Αν αυτό είναι το θέμα τότε ναι!  Τα παιδιά με υψηλό δείκτη νοημοσύνης πρέπει να έχουν διαφορετική μεταχείριση γιατί σ' αυτά ανήκει το μέλλον μια και αυτά το διαμορφώνουν αλλά είπαμε...είναι οι εξαιρέσεις και δεν πρέπει να καταδικαστεί το σύνολο των παιδιών μιας ,δύο ή τριών γενεών προς χάριν των εξαιρέσεων. Οδυσσεύς

Του Νίκου Λυγερού

Το παράδοξο που βιώνει η κοινωνία είναι ότι θεωρεί τον εαυτό της έξυπνο και ταυτόχρονα ότι το νοητικό επίπεδο των παιδιών είναι χαμηλό. Βέβαια, δεν επενδύει περισσότερο στην παιδεία και βασίζεται τυπικά σε μία εκπαίδευση που αδιαφορεί για τα ταλέντα και λειτουργεί αποκλειστικά σε ένα μαζικό πλαίσιο, όπου το άτομο δεν είναι παρά ένας αριθμός. Με άλλα λόγια, δεν δίνει καμία ευκαιρία έκφρασης ούτε της νοημοσύνης, ούτε της δημιουργικότητας, διότι στην ουσία θεωρεί ότι δεν υπάρχουν σε αυτό το επίπεδο. Το παράλογο της υπόθεσης είναι ότι η ίδια βλέπει τα αποτελέσματα μιας άλλης προσέγγισης, όπως είναι και η αναζήτηση ενός παράγοντα χ, αλλά δεν

«Τα μαθηματικά είναι η προέκταση της ανθρώπινης σκέψης και ταυτόχρονα ένας κόσμος όπου ζει η επανάσταση της σκέψης». Αναδραστικά, τα μαθηματικά επιτρέπουν στη νοημοσύνη να ελέγχει την εξέλιξη της οργάνωσής της.

Νίκος Λυγερός: “Μαθηματικά και Νοημοσύνη”

Οκτωβρίου 22, 2011 — Λουκάς

Διαβάστε το Δελτίο Τύπου (αρχείο pdf):

http://www.lygeros.org/Talks/Leros-Deltio_20111027.pdf

Geopolitics & Daily News

Περί Ισοκράτους παραδοξολογία

Ξεκινάμε αυτήν την ανάρτηση με μια υπενθύμισιν. Δεν είμαστε Εβραίοι, είμαστε Έλληνες.

Γιατί το λέω αυτό;

Γιατί εμείς δεν έχουμε ιερά κείμενα, να καθόμαστε και να μελετάμε με τις ώρες το τι είπε ο τάδε προφήτης, τι είπε ο Αβακούμ, τι έκανε η Ιουδίθ κλπ. Δεν είμαστε γένος προφητών, είμαστε γένος φιλοσόφων. Δεν έχουμε δόγματα, έχουμε νόηση, λογική, σκέψι.

Αυτό που επιχειρεί η σύγχρονη προπαγάνδα είναι να μας μετατρέψει από Έλληνες σε Εβραίους ως προς την σκέψη. Λέει δηλαδή κάποιος:

Ἰσοκράτης

Μα ο Ισοκράτης έγραψε: «Τοσοῦτον δ’ ἀπολέλοιπεν ἡ πόλις ἡμῶν περὶ τὸ φρονεῖν καὶ λέγειν τοὺς ἄλλους ἀνθρώπους, ὥσθ’ οἱ ταύτης μαθηταὶ τῶν ἄλλων διδάσκαλοι γεγόνασιν, καὶ τὸ τῶν Ἑλλήνων ὄνομα πεποίηκεν μηκέτι τοῦ γένους, ἀλλὰ τῆς διανοίας δοκεῖν εἶναι, καὶ μᾶλλον Ἕλληνας καλεῖσθαι τοὺς τῆς παιδεύσεως τῆς ἡμετέρας ἢ τοὺς τῆς κοινῆς φύσεως μετέχοντας. »

Απάντησις: Ε καί;

Δεν θα μπούμε καν στην διαδικασία να μπλέξουμε μέσα στην ρητορική του Ισοκράτους και να εγκλωβιστούμε στην παραδοξολογία. Εάν ήμασταν Εβραίοι θα λέγαμε: «Ο προφήτης Ισοκράτης είπε στο εδάφιον τάδε παράγραφος τάδε αυτό και αυτό, άρα νόμος του Ισοκράτους».

Απλά διαβάστε το, εκτός και αν είστε "μοντέρνοι γονείς". Για τους "μαθητές "(;) ή τους "διδάσκοντες"(;) ..... ο «μπαινάκης και ο βγαινάκης». Για την υπουργό Παιδείας(;) άλλα λόγια ν' αγαπιόμαστε. Αυτή νομίζει ότι κόβει ένσημα στη διεθνή και διεθνιστική "λεσχούλα" της.........

Η μάντρα που λέγεται σχολείο

Γράφει η
Καίτη Βασιλάκου

 Έχοντας δουλέψει πολλά χρόνια στη Μέση Εκπαίδευση κατέληξα κάποτε στο συμπέρασμα ότι το σχολείο χρησιμεύει για δύο κυρίως πράγματα:
α) Για να μαντρώνονται τα παιδιά μερικές ώρες σε ένα χώρο, ώστε να μπορούν οι γονείς τους να ασχοληθούν και με τις άλλες υποθέσεις τους.
β) Για να μάθουν τα παιδιά ανάγνωση και γραφή.
 Πέραν αυτών των δύο στόχων το σχολείο υπό προϋποθέσεις μπορεί να περάσει στους μαθητές του και κάποιες περισσότερες γνώσεις, αλλά αυτό εξαρτάται:
α) από την καλή διάθεση των διδασκόντων
β) από την καλή διάθεση των ίδιων των μαθητών.

Στην ευτυχή περίπτωση που η καλή διάθεση διδασκόντων και διδασκομένων συμπέσουν, έχουμε πολύ καλά αποτελέσματα, δηλαδή μαθητές που

Προσοχή, καίει!

Προσοχή, καίει!

Της Μαίρης Κατσανοπούλου

Ο σπουδαίος πανεπιστηµιακός καθηγητής, διεθνώς αναγνωρισµένη κορυφή στον τοµέα του αλλά και γνωστός για τις ασυµβίβαστες και αιρετικές απόψεις του, έλεγε τον «πόνο» του σε µια off the record συζήτηση, ύστερα από συνέντευξη Τύπου: «Τριάντα χρόνια καθηγητής, κανένας δεν µε ήλεγξε, ούτε για το πότε κάνω µάθηµα ούτε για το τι µάθηµα κάνω, τι φάρµακα δίνω, τι έρευνες κάνω, εάν ενηµερώνοµαι για τα νεώτερα δεδοµένα». 

Και ο φίλος, καθηγητής Γυναικολογίας σε αµερικανικό πανεπιστήµιο,ωρύεται κάθε φορά που τον βλέπω για την παντελή απουσία αξιολόγησης στην Ελλάδα. «Εγώ πρέπει κάθε δύο χρόνια να δίνω εξετάσεις στην Αµερική για να διατηρήσω την άδεια και τον τίτλο µου και να αποδείξω ότι είµαι ενηµερωµένος για τις τελευταίες εξελίξεις», µου λέει. 

Ενα αντίστοιχο σενάριο στην Ελλάδα θα ανατρίχιαζε τους περισσότερους και µάλλον θα έριχνε υπουργούς (στην Παιδεία κάποτε το έκανε)...

Λατρεύουµε τις εξετάσεις σε κάθε βαθµίδα του εκπαιδευτικού µας συστήµατος, από το ∆ηµοτικό ήδη τρελαίνουµε τα παιδάκια µας στα τεστ. Οταν όµως πιάσουµε µια θεσούλα, δεν θέλουµε να µας ξαναεξετάσει κανείς διά βίου. Το βόλεµα, γαρ, ελάχιστοι... εµίσησαν! 

∆εν ανεχόµαστε καµία αµφισβήτηση, καµία κρίση – ούτε µύγα στο σπαθί της «παντογνωσίας» µας. Κι ας την πληρώνουν πανάκριβα οι µαθητές µας, οι φοιτητές µας, οι άρρωστοί µας, όσοι δέχονται τις υπηρεσίες µας. ∆ηλαδή, όλη η κοινωνία... 

Λέξεις και φράσεις, όπως «ποιοτικός έλεγχος» ή «επαναξιολόγηση», λειτουργούν σαν κόκκινο πανί για τους καρεκλοκένταυρους. 

Ανασφάλειες, εµµονές, σκουριασµένα µυαλά και αγκυλωτικοί µηχανισµοί χτυπιούνται στο µίξερ της µετριότητας για να φτιάξουν το µπετόν της αντίδρασης σε οποιαδήποτε αλλαγή προς τα µπροστά. 

Στην Ευρώπη και την Αµερική λειτουργούν εδώ και δεκαετίες συστήµατα αξιολόγησης, µε βάση κριτήρια που θέτουν συνήθως οι ίδιες οι επιστηµονικές εταιρείες, οι επαγγελµατικοί σύλλογοι και οι πανεπιστηµιακές σχολές.Εδώ, η συνεχιζόµενη εκπαίδευση επαφίεται στον πατριωτισµό του κάθεεπαγγελµατία. Και εύχεσαι απλώς να ‘σαι τυχερός να πέσεις σε κάποιον... «πατριώτη»!