Η χώρα, ο λαός, οι τράπεζες, ο Σαμαράς

Σαν Έλληνας συνομήλικός σου πιστεύω Αντώνη ότι μεγαλώσαμε με τις τις ίδιες «αρχές» και «ιδέες» και μάλλον έτσι είναι μια και μέχρι πρόσφατα ανήκαμε στην ίδια παράταξη (σαν παράταξη δέχομαι ότι είναι δεξιότερα του ΠΑΣΟΚ) την οποία φαίνεται ότι, τώρα στα γεράματα, εσύ θέλησες να προδώσεις. Βλέπεις δεν μας άφησαν  τα ιδεολογήματα που «ξεφούρνιζες» ευθύς εξ αρχής από αναλήψεως των καθηκόντων σου σαν αρχηγός του μεγαλύτερου τμήματος της παράταξης ,να  καταλάβουμε ότι δεν είσαι άλλο από μια ακόμη εκδοχή του πολιτικαντισμού. 
Άδικος κόπος αλλά θέλω να σου θυμίζω ότι «Ιδέα» είναι μια «αξία», μια «βίωση», μια «άμεση αντίληψη για ένα πράγμα» που γύρω της διαμορφώνονται απόψεις, πεποιθήσεις, ιδεολογίες και συμπεριφορές που περιλαμβάνουν την ιδέα σαν όρο τους. Έτσι λοιπόν τις ιδέες της «πατρίδας», της «οικογένειας», της «ελευθερίας», της «δικαιοσύνης», της «ισότητας», της «αξιοπρέπειας», της «αγάπης» κ.ά. τις περιλαμβάνετε όλοι εσείς οι πολιτικοί του συρμού στα ιδεολογήματα και συνθήματά σας για να αποσπάσετε την ψήφο και να συγκρατήσετε την συνοχή του κοπαδιού γιατί μόνον έτσι θα επιβιώσετε σαν πολιτικοί αλλά και σαν άνθρωποι αφού δεν ξέρετε να κάνετε τίποτε άλλο μια και γι αυτό εκπαιδευτήκατε.
Θα φέρω στην μνήμη σου μερικά δικά σου, ωραία  ιδεολογήματα, όχι για να σου δημιουργήσω ενοχές αλλά απλά για να καταλάβεις ότι ξυπνήσαμε και ότι αρκετά κράτησες στα χέρια σου τις τύχες εκατομμυρίων Ελλήνων. Αρχίζω:
«Η Ελλάδα είναι χώρα, δεν είναι ''χώρος''. Και οι Έλληνες είναι λαός, δεν είναι

ΚΥΠΡΟΣ: Εκείνος (ο Χριστόφιας) πολιτικός νάνος, εμείς στο ίδιο έργο θεατές

του Γ. Καλλινίκου από τον «Φιλελεύθερο»

Η χθεσινή ημέρα θα μπορούσε να ήταν πολύ σημαντική. Θα μπορούσε να είχε βοηθήσει ώστε να υπάρξει αλήθεια. Θα μπορούσε παράλληλα να υπήρχε αυτοκριτική. Τουλάχιστον, έτσι ο δύσμοιρος αυτός λαός που πληρώνει τον πολύχρονο ζαμανφουτισμό του, την πολύχρονη τυφλή εμπιστοσύνη του σε πολιτικούς νάνους και την απαθή στάση του έναντι τεχνοκρατών με εξειδίκευση στο «φαγοπότι», θα μπορούσε να αισθανθεί ότι έστω και τώρα κάποιοι αναγνωρίζουν τα λάθη τους. Για να καταγραφόταν όμως, μια τόσο ξεχωριστή ημέρα, θα έπρεπε ενώπιον της ερευνητικής επιτροπής να στεκόταν ένας άνθρωπος που να διαθέτει μεγαλοψυχία, ευθυκρισία, δύναμη ψυχής. Ένας άνθρωπος που να σέβεται τους θεσμούς και κυρίως να σέβεται το λαό τον οποίο διακυβέρνησε επί πέντε χρόνια. Να σέβεται τις χιλιάδες των ανθρώπων που επί δικής του διακυβέρνησης καταστράφηκαν και είδαν το μέλλον τους να υποθηκεύεται εφ όρου ζωής. Ελάχιστοι ευελπιστούσαν ότι κάτι τέτοιο θα συνέβαινε. Οι πλείστοι στοιχημάτιζαν ότι το δείγμα γραφής που είχε λάβει ο λαός μετά την τραγωδία στο Μαρί όπου επιδείχθηκε πλήρης πολιτική ασέβεια έναντι των θεσμών, όπου ευθύνονταν όλοι οι άλλοι πλην του πρώτου τη τάξει, θα επαναλαμβανόταν. Ότι η επίδειξη της μέγιστης μικροψυχίας με την αδυναμία να ψελλίσει έστω ένα ταπεινό συγγνώμη, θα επαναλαμβανόταν. Και κέρδισαν το στοίχημα. Ο Δημήτρης Χριστόφιας, ο πολιτικός που δεν τόλμησε ποτέ να αναλάβει την παραμικρή ευθύνη για οποιοδήποτε μικρό ή μεγάλο

Ένας για πέντε αντί για έναν προς ένα

Του Γιώργου Κράλογλου

Εάν δεν απαλλάξουμε την κρατική μηχανή από την οθωμανική - βαλκανική αντίληψη του «κράτους - αφέντη» που μόνο «αστυνομεύει» τους «ραγιάδες ιθαγενείς» είναι βέβαιο ότι το μέτρο αντικατάστασης, ένας προς ένα, των κρατικών υπαλλήλων που θα απολυθούν δεν θα προσφέρει τίποτε ούτε στην οικονομία ούτε στην κοινωνία. Απλώς το «οθωμανικό κράτος» θα αλλάξει «ασκέρι».

Αντίθετα εάν, με την μοναδική αυτή ευκαιρία, εκσυγχρονίσουμε την λειτουργία της δημόσιας διοίκησης σε όλα τα επίπεδα «καίγοντας» ράφια και φακέλους , εξαφανίζοντας τα στυλό διαρκείας... μαζί με αυτούς που ακόμη βλέπουν ως κατάρα τον υπολογιστή... και ενεργοποιήσουμε, παράλληλα, τμήματα δικαιοσύνης αμέσου εκδίκασης καταγγελιών διαφθοράς το μέτρο αντικατάστασης, των κρατικών υπαλλήλων που θα απολυθούν, θα μπορέσει ίσως και να γίνει ένας για πέντε.

Την εκτίμηση αυτή επιβεβαιώνει (κατά την γνώμη μου) η αναμφισβήτητη παραγωγικότητα όλων των Ελλήνων που εργάζονται, σε πραγματικά αναπτυγμένες και δομημένες κοινωνίες.

Εάν δε το ΑΣΕΠ θα επιλέγει πραγματικούς επιστήμονες και όχι μαϊμούδες - κομμάτων και αναλάβει επίσης να αξιοποιεί (τους περισσότερους τουλάχιστον) σε αντικείμενα της επιστήμης τους, με σύγχρονα διαδικτυακά συστήματα, γιατί να μην αντικαταστήσει, ένας

Το παράδοξο του Ζήνωνα και το γοργοπόδαρο χρέος

 Από τα σαράντα παράδοξα του Ζήνωνα του Ελεάτη το πιο γνωστό είναι εκείνο με τον Αχιλλέα και τη χελώνα.

Βλέπετε η χελώνα, αφού νίκησε τον λαγό, πίστεψε ότι είναι η πιο γρήγορη δρομέας του αρχαίου κόσμου. Και προκάλεσε τον γοργοπόδαρο Αχιλλέα για έναν αγώνα δρόμου στο στάδιο της Αρχαίας Ολυμπίας.

Εκείνος, που ως ήρωας ήταν και αγαθός, της παραχώρησε ένα προβάδισμα εννέα μέτρων, νομίζοντας ότι με την εύνοια των θεών πολύ εύκολα θα μπορούσε να το καλύψει.

Ο αγώνας ξεκίνησε. Ο Αχιλλέας πολύ γρήγορα κάλυψε τα εννιά μέτρα. Μέχρι όμως να το κάνει αυτό η χελώνα είχε προχωρήσει 90 εκατοστά.

Αυτήν την απόσταση ο Αχιλλέας την κάλυψε με μια δρασκελιά. Αλλά σε αυτόν τον χρόνο η χελώνα είχε προχωρήσει άλλα 2,5 εκατοστά.

Αστεία υπόθεση για τον ταχύτερο των ηρώων αυτά τα 2,5 εκατοστά. Αλλά μέχρι να τα καλύψει η χελώνα είχε προχωρήσει λίγο ακόμα.

Τότε ο Αχιλλέας αντιλήφθηκε ότι είχε μπλέξει σε έναν Καφκικό εφιάλτη. Όσο και να

ΕΙΝΑΙ Ο ΣΥΡΙΖΑ ΟΜΟΙΟΓΕΝΕΣ ΚΟΜΜΑ ΓΙΑ ΝΑ ΔΙΕΚΔΙΚΗΣΕΙ ΤΟ ΠΡΙΜ ΤΩΝ ...50 ΒΟΥΛΕΥΤΩΝ;;;

ΝΕΑ ΤΑΣΗ και ΡΕΥΜΑ, ΑΠΟ ΠΑΣΟΚΟΓΕΝΕΙΣ, ΑΝΑΚΟΙΝΩΝΕΤΑΙ ΤΗΝ ΕΡΧΟΜΕΝΗ ΤΡΙΤΗ ΣΤΟ...ΣΥΡΙΖΑ...!!!

Τί σόϊ ομοιογενές και ενιαιο κόμμα είναι ο Συριζα, όταν μετά την ολοκλήρωση τού Ιδρυτικού του Συνεδρίου πού έγινε με αποκλειστικό σκοπό να αποκτήσει ομοιογένεια και να διαλυθούν οι συνιστώσες--πού σημειωτέον δεν διαλύθηκαν ποτέ, αλλά πήραν αναβολή να διαλυθουν...εν ευθέτω χρόνω--σήμερα ανακοινώνεται ότι δημιουργείται νέα τάση και ρεύμα από Πασοκογενείς δυνάμεις...;;;
Εκπληρώνει αυτό το συνοθύλευμα των αντικρουόμεων τάσεων και ρευμάτων τις προυποθέσεις του νόμου σε περίπτωση (λέμε άν) έρθει πρώτο στις εκλογές να πάρει τη πριμοδότηση των 50 βουλευτών...;;;
Διαβάζουμε στο Εθνος:
***********************
Τάση... ΠΑΣΟΚ στον ΣΥΡΙΖΑ!
Περίοδο... υψηλών τάσεων διανύει ο ΣΥΡΙΖΑ!
***********************
Πρώτοι θα ανακοινώσουν την τάση που δημιουργούν εντός του κόμματος οι πασοκογενείς, οι οποίοι μετά την αποτυχία τους να εξασφαλίσουν μια σημαντική παρουσία στην Κεντρική

Ποιος θα κερδίσει με τους πλειστηριασμούς;

Του Άγη Βερούτη 

Η άποψη που έχω καταθέσει για τους πλειστηριασμούς, ήδη εδώ και δυόμιση χρόνια, στις αρχές του 2011 που ανέδειξα το θέμα (Ετοιμαστείτε να σας πάρουνε το σπίτι), παραμένει αναλλοίωτη.
Οι λόγοι για τους οποίους η συνταγή για τη δυσοίωνη, τότε, πρόβλεψή μου ακολουθήθηκε σχεδόν κατά γράμμα ίσως αποτελέσουν αντικείμενο μελέτης για ιστορικούς του μέλλοντος, τους ίδιους που θα μελετήσουν την απάτη του χρηματιστηρίου και το ξεγύμνωμα των ασφαλιστικών ταμείων από αποθεματικά μέσω αγοράς υπερτιμημένων χαρτιών, και την εκρηκτική αύξηση του μεγέθους και του κόστους του δημοσίου και των συντάξεων στη δεκαετία του 2000, με τον συνεπακόλουθο εκτροχιασμό του δημοσίου χρέους και το κούρεμα των υπολοιπόμενων ασφαλιστικών αποθεματικών, μετά την επένδυση τους σε ομόλογα ελληνικού δημοσίου.
Όμως, μια σειρά από ερωτήματα βασανίζουν πολλούς από εμάς, αναφορικά με τις λεπτομέρειες της υλοποίησης του εγχειρήματος της έναρξης των πλειστηριασμών, και τους λεγόμενους εμπλεκόμενους φορείς -stakeholders- αυτής της βίαιης μεταφοράς περιουσίας από τους ιδιοκτήτες πρώτης κατοικίας προς οργανωμένους μεγαλοϊδιοκτήτες.
Τα κυριότερα ερωτήματα που μπόρεσα να σταχυολογήσω από συζητήσεις με ειδικούς:
- Ξεκινώντας από την αποτίμηση του 2011, για τη συνολική ιδιωτική ακίνητη περιουσία των Ελλήνων, στα €800 δισ. ως €1 τρισεκατομμύριο, πόσο αποτιμάται σήμερα η ίδια ακίνητη

Ο χαρακτήρας του Εθνικιστικού κινήματος.

του Εμμανουήλ Ν. Κώνστα
Γ. Γ. του Εθνικού Μετώπου

Η ιδεολογική τοποθέτηση ενστικτώδης κατ’ αρχήν, επεξεργασμένη στη συνέχεια, διαμορφώνει τη δυνατότητα να εξηγείς τα γεγονότα και να σχηματίζεις την εικόνα του κόσμου που θέλεις. Να αρνείσαι, να καταδικάζεις, να προτείνεις και να οικοδομείς. Ο εθνικιστής πρέπει να γνωρίζει τι ακριβώς θέλει να δημιουργήσει.
Η συγκυρία που βιώνουμε όλοι, σε ένα σύστημα που καταρρέει παρουσιάζει μια δυναμική που είναι ταυτόχρονα ελπιδοφόρα και προβληματική. Ελπιδοφόρα γιατί αποκαλύπτει τα σχέδια των επικυρίαρχων κατά της Ελλάδας και τοποθετεί την πολιτική τάξη εκεί που της αξίζει: στην περιφρόνηση.
Προβληματική γιατί η ελληνική κοινωνία είναι ανέτοιμη απέναντι στις δραματικές συνθήκες και ο καθοδηγητικός ρόλος που οι εθνικιστές οφείλουν να διαδραματίσουν έχει μεγάλες απαιτήσεις
Ακριβώς σε αυτή την κοινωνία που συνήθισε να ζει για δεκαετίες στο ψέμα, στην πελατειακή διαρκή λειτουργία, στην κοινωνία που απαξίωσε την εργασία και αποθέωσε τον εύκολο πλουτισμό, που σταδιακά αποκόπηκε από αξίες, αισθητική και παραδόσεις., σε αυτήν την κοινωνία ζει κι ο εθνικιστής. Στις συνθήκες βαρβαρότητας της μεταπολιτευτικής Ελλάδας, που οι άθλιοι στίχοι συνοδεύουν την εμετική μουσική, οι καθηγητές των ανωτάτων ιδρυμάτων -άλλοτε αυθεντίες- περιμένουν την έγκριση αλήτικων συμμοριών για να διδάξουν, τα σχολεία καταλαμβάνονται σχεδόν χωρίς αιτία, οι αυτοκτονίες ξεπερνούν κάθε όριο και οι ανθρωποκτονίες ναι οι ανθρωποκτονίες που λίγα χρόνια πριν αποτελούσαν

Ξεχάστηκε η οριοθέτηση της ΑΟΖ;

Όταν προ μηνών ο κ. Α. Σαμαράς ανήγγειλε πως η Ελλάδα καταθέτει στον ΟΗΕ την πρότασή της για την ΑΟΖ, η στήλη δεν έκρυψε την επιφυλακτικότητά της για το εγχείρημα, θεωρώντας το μάλλον επικοινωνιακό ή αποστολή μηνύματος προς τις Η.Π.Α., ότι ο προσανατολισμός της Ελλάδας είναι προς την Ευρώπη.

Και τούτο διότι ο κ. Σαμαράς «τζόγαρε», μιλώντας από το βήμα του Συνεδρίου του Μηχανισμού για την Ευρωμεσογειακή Συνεργασία και τις Επενδύσεις, για «ευρωπαϊκά κοιτάσματα και ευρωπαϊκή ΑΟΖ». Τονίσαμε τότε σε σχετικό σημείωμά μας, ότι ναι μεν η Γερμανία αποτελεί έναν από τους βραχίονες του συστήματος, με όριο ευθύνης την Ευρώπη, αλλά τα ενεργειακά κοιτάσματα βρίσκονται στην Μεσόγειο, όπου τον πρώτο λόγο έχουν οι Η.Π.Α.

Βέβαια, κατά το ίδιο διάστημα η ελληνική κυβέρνηση -μέσω του δήθεν επιχειρηματικού ταξιδίου στο Κατάρ- φάνηκε ευεπίφορη στα αμερικανικά αιτήματα (αμέσως υπογράφηκε η συμφωνία τον ΤΑΡ, παρόλο που είχαμε σοβαρούς λόγους να την καθυστερούμε επί διετία) και κάναμε έμμεσα αναφορά παρόμοια μ’ αυτήν του κ. Σημίτη, πως και η Τουρκία έχει συμφέροντα στην περιοχή.

Προφανώς, ο κ. Σαμαράς δεν έκανε τυχαία λόγο για «ευρωπαϊκή ΑΟΖ». Σίγουρα προηγήθηκαν παρασκηνιακές επαφές και συζητήσεις με την Γερμανία. Όμως, πλην του ότι στην Ανατ. Μεσόγειο κυριαρχούν οι Η.Π.Α., υπάρχει και το γεγονός ότι η Γερμανία είναι

Αθηνάς Ασπίδα!

Η Ασπίδα της Σοφίας και της Λογικής!

Η Ασπίδα της Εγκράτειας και της Σύνεσης!

Η Ασπίδα της Γνώσης και της Αλήθειας!

Η Ασπίδα της Ατρυτώνης Παλλάδος που όλες τις μάχες τις Νικά!

ακόμη και την μάχη με τον Άρη...

Η Ασπίδα της Αθηνάς Φτερωτής Νίκης!!!

Ας φορέσουμε την Αιγίδα της!!!

Ιφιγένεια

«Βρώμικοι» ρόλοι σ’ ένα παιχνίδι για γερά νεύρα

Οι άθλιες προβοκατόρικες παγκοσμιοποιητικές πρακτικές συνεχίζονται με στόχο την εισβολή των νατοϊκών στρατευμάτων στην περιοχή της Μέσης Ανατολής. Η υποτιθέμενη επίθεση με χημικά από τις κυβερνητικές δυνάμεις της Συρίας προκαλεί πλέον δυσπιστία, αφού δεν υπάρχουν επαρκείς αποδείξεις επί του θέματος. Έντονη είναι η αμφιβολία για τις εικόνες που μετέδωσαν οι ισλαμιστές μισθοφόροι, ενώ πληροφορίες μιλούν για ενέσιμο υλικό που χορηγήθηκε στα παιδάκια, προκειμένου να δείχνουν ότι εισέπνευσαν μεγάλες ποσότητες χημικών.
Αλλά και δυτικοί ηγέτες της Ευρώπης αρνούνται να βάλουν το χέρι τους στην φωτιά με τον Ολάντ να ζητά να επαληθευθούν πρώτα οι πληροφορίες και την Άνγκελα Μέρκελ να κάνει λόγο για «πιθανή χρήση χημικών». Η Μόσχα δε, μιλάει ανοιχτά για προβοκάτσια. Να σημειωθεί ότι ο Ομπάμα έχει δηλώσει ως «κόκκινη γραμμή» για την Ουάσινγκτον την χρήση χημικών στην Συρία.
Λύπη προκαλεί το γεγονός, ότι ελληνικά ΜΜΕ, άμεσα επηρεασμένα από την παγκοσμιοποίηση, έσπευσαν να δώσουν δραματικό τόνο στο συγκεκριμένο συμβάν και σε συνδυασμό με τα γεγονότα σε Αίγυπτο και Τουρκία «εκλιπαρούν» την διεθνή κοινότητα, δηλαδή τους παγκοσμιοποιητές που κρύβονται από πίσω, να επέμβουν «για να αποφευχθεί

Τα κούφια τούβλα Νταβούτογλου και η αξία του άρθρου Βασίλη Φίλια…

της Φανούλας Αργυρού*
Καθώς πέφτουν βροχή τα άρθρα και αναλύσεις ξένων αναλυτών και αρθρογράφων για την πολιτική παραφροσύνη της ηγεσίας της κατοχικής Τουρκίας (Ερτογκάν/Νταβούτογλου) και πόσο επικίνδυνη κατάντησε για την περιοχή της Ανατολικής Μεσογείου, δεν μπορώ παρά να θυμίσω την διαχρονική αξία του άρθρου του Καθηγητού Βασίλη Φίλια, πρώην Πρύτανη Παντείου Πανεπιστημίου Αθηνών, όταν έγραψε και δημοσιεύθηκε στην εφημερίδα «ΤΟ ΠΑΡΟΝ» στις 13 Ιουνίου 2010, σελ. 8 με τίτλο « Α. Νταβούτογλου: Το στρατηγικό βάθος» μιας μεγαλοιδεατικής παράκρουσης».
Η σημασία και το βάθος του άρθρου του Καθηγητού Φίλια δυστυχώς τότε, δεν αξιολογήθηκε σωστά, όμως το έκαναν τελικά ο χρόνος και τα γεγονότα που δεν χαρίζονται σε κανένα.
Και οι Τούρκοι οι ίδιοι. Που απέδειξαν ότι κάθε άλλο παρά… στρατηγικό βάθος είχε η παράκρουση του Νταβούτογλου. Ορθώς ελέχθη τότε από τον προνοητικό καθηγητή ότι ο Νταβούτογλου έχει τρυκιμία εν κρανίω. Και εμείς τον εναγάγαμε βέβαια σε τεράστια φισιογνωμία.
Στο ίδιο κύμα σκέψης εκφράστηκε κάποτε και ο μ. Καθηγητής Νεοκλής Σαρρής, και όπως πληροφορούμαι και ο ισραηλινο-αμερικανός στρατηγικός αναλυτής EdwardLuttwak,, ο οποίος αργότερα αποκάλεσε τον Α. Νταβούτογλου δημόσια «ηλίθιο» (idiot).

Όταν ο Άραβας απαντά στους Τούρκους και ο Έλληνας ραγιάς…

Τα λοίσθια πνέουν στον αραβικό κόσμο οι τουρκικές σειρές, η μεγάλη βιομηχανία διαμέσου της οποίας οι νεοθωμανοί του Ερντογάν επιχειρούν να διεισδύσουν… πολιτισμικά στις χώρες πρώην τμήματα της οθωμανικής αυτοκρατορίας, που ακόμη δεν μπορούν να χωνέψουν ότι είναι ανεξάρτητες και δεν τους ανήκουν.
Η στάση της κυβέρνησης Ερντογάν απέναντι στα γεγονότα στην Αίγυπτο, έχει οδηγήσει σε ένα άτυπο μποϊκοτάζ των τουρκικών σειρών όχι μόνο σε αυτή τη χώρα, αλλά και σε άλλες που έχουν και δικούς τους λόγους να είναι πολύ ενοχλημένες με τους Τούρκους. Ο Λίβανος και τα Ηνωμένα Αραβικά Εμιράτα (ΗΑΕ) είναι δύο από αυτές, που έστειλαν τον σουλτάνο να αναπαυθεί στο χαρέμι του (τέτοιες σειρές έχουν αγοράσει ιδίως τα αραβικά δορυφορικά δίκτυα) και να αδειάσει τη γωνιά από τους τηλεοπτικούς δέκτες…
Δεν είναι αυτό όμως που αποτελεί την πραγματική είδηση για το ελληνικό, ελλαδικό και κυπριακό (επιμένουμε να το τονίζουμε μπας και το χωνέψουν ορισμένοι και στις δυο χώρες του Ελληνισμού) κοινό. Ας το συλλογιστούμε λίγο πιο συστηματικά, αναλογιζόμενοι πόσα τερατουργήματα γράφτηκαν για τον φοβερό και τρομερό Ερντογάν που με τη στάση του απέναντι στους «Σιωνιστές Εβραίους» κέρδισε την καρδιά και το μυαλό του αραβικού δρόμου, οπότε έγινε ο μέγας και αδιαμφισβήτητος

Το Εθνικό Συμβούλιο θα καταρτίσει αλλ’ ο λαός θα αποφασίσει τη λύση του Κυπριακού.

του  Σάββα Θεοδωρίδη

Επειδή παρασιωπάται, ας το ξεκαθαρίσουμε ξανά και έντονα προς κάθε κατεύθυνση, ειδικά προς τον Πρόεδρο της Δημοκρατίας: Μπορεί το Εθνικό Συμβούλιο -αν γίνει, επιτέλους, Συμβούλιο και αν σοβαρευτεί…- να ετοιμάσει ένα περίγραμμα λύσης του Κυπριακού. Την τελική απόφαση, όμως, αν θα εγκρίνει ή αν θα απορρίψει μια πιθανή κατάληξη σε λύση, θα την πάρει μόνον ο κυρίαρχος λαός σε δημοψήφισμα. Αυτό να μην το ξεχνά κανείς, ιδιαίτερα ο Ν. Αναστασιάδης, που με το υπουργικό συμβούλιο που σχημάτισε, και με τον προεδρικό περίγυρο που επέλεξε, φροντίζει να μας θυμίζει κάθε λεπτό πόσο αμετανόητος Αναν-ιστής είναι ακόμα. Τα γράφουμε αυτά επειδή χθες, απευθυνόμενος στους αποδήμους, ο Πρόεδρος είπε:
«Το Εθνικό Συμβούλιο θα έχει καθοριστικό ρόλο στον καταρτισμό ενός συνολικού περιγράμματος λύσης. Αποτελεί έντονη πεποίθησή μου ότι το Κυπριακό είναι υπόθεση όλων. Απαιτείται συλλογικότητα, στη βάση μιας διεκδικητικής στρατηγικής, που θα αποσκοπεί στην επίτευξη μιας ορθής λύσης του Κυπριακού. Δεν υπάρχουν περιθώρια για μια νέα αποτυχία. Είναι γι’ αυτόν τον λόγο που επαναλαμβάνουμε όλο αυτό το διάστημα ότι, εκείνο που έχει σημασία, είναι να αρχίσουν διαπραγματεύσεις για το Κυπριακό, που να είναι κατάλληλα προετοιμασμένες ώστε να οδηγήσουν σε θετικό αποτέλεσμα».
Πού θα στηρίζεται η επιδιωκόμενη, από την ελληνική πλευρά, λύση; Ιδού τι είπε ο Πρόεδρος: «Η διαδικασία επίλυσης του Κυπριακού συνεχίζεται υπό την αιγίδα των

Τα αεροπλάνα και τα πλοία δεν βγαίνουν από το καπέλο. Έρχονται από τον αέρα και τη θάλασσα

Τα επεισόδια στην Πρεμετή και η προκλητική συμπεριφορά των Αλβανών (που έφθασαν στο σημείο να προχωρήσουν σε… αντίποινα όσον αφορά στην είσοδο Ελλήνων πολιτών – δηλαδή πολιτών της ΕΕ – στο έδαφός τους), οι οποίοι συνεχίζουν να διώκουν την αναγνωρισμένη ελληνική εθνική μειονότητα και τις θρησκευτικές ελευθερίες, αποτελούν άλλη μια απόδειξη ότι θα ήταν αδιανόητο να βρεθεί η χώρα μας εκτός ευρωπαϊκής προστασίας.

Το ίδιο ισχύει και για τα επεισόδια παραβιάσεων εκ μέρους των τουρκικών μαχητικών, που φέτος τον Αύγουστο κυριολεκτικά ξεπέρασαν κάθε προηγούμενο, με τους Τούρκους να αγνοούν ακόμη και το μορατόριο τέτοιου είδους πτήσεων στη διάρκεια της τουριστικής περιόδου.

Πρόκειται για κάτι που οι Τούρκοι συνηθίζουν όταν ο ελληνικός τουρισμός εμφανίζει άνθιση, με σκοπό να καταστήσουν το Αιγαίο περιοχή επικίνδυνη για τις πτήσεις των ξένων αεροπορικών εταιριών.

Την προηγούμενη Τετάρτη είχαμε άλλο ένα σοβαρό επεισόδιο παραβίασης, όταν σχηματισμός αποτελούμενος από έξι τουρκικά αεροσκάφη και ένα μεμονωμένο αεροσκάφος τύπου CN-235, εισήλθε στην περιοχή του Βορείου και Νοτιοανατολικού Αιγαίου, με τα αεροπλάνα να πραγματοποιούν τρεις παραβάσεις των Κανόνων Εναέριας

Η ιδεολογική ένδεια της συντηρητικής παρατάξεως

Άρθρο του Πολύδωρου Ιππ. Δάκογλου 

Διάβασα πριν από χρόνια, στην εφημερίδα «Καθημερινή της Κυριακής», ένα άρθρο του δημοσιογράφου Κώστα Ιορδανίδη, όπου ανέφερε μεταξύ άλλων το εξής: «η μάχη στον ιδεολογικό τομέα, στα χρόνια της μεταπολιτεύσεως εχάθη όχι λόγω ελλείψεως επιχειρημάτων, αλλά διότι πρακτικώς δεν δόθηκε ποτέ. Η συντηρητική παράταξη λειτούργησε συμπλεγματικά έναντι της Αριστεράς και του Κέντρου….» Θα διαφωνήσω!
Η άποψή μου είναι ότι, η αποκαλούμενη συντηρητική παράταξη δεν λειτούργησε συμπλεγματικά έναντι της Αριστεράς. Αντιθέτως, με τους τρόπους που μπορούσε και με την πολιτική παιδεία που είχε, προσπάθησε. Προσπάθησε, όμως, ανεπιτυχώς. Ακριβώς επειδή αντιτάχθηκε, τέθηκε υπό κατηγορία και καταδιώχθηκε. Παρ’ όλα αυτά, επέμεινε. Επέμεινε επί τρεις δεκαετίες, δημιουργώντας και στηρίζοντας πολιτικούς σχηματισμούς, οι οποίοι δεν εντρέποντο να αποκαλούν τα πράγματα με το
όνομά τους.
Έκανε όμως τρία λάθη.
ΠΡΩΤΟΝ: Αποδέχθηκε ως ηγεσία των πολιτικών εκφράσεων που σχηματοποιούσε, πολιτικούς που ήταν συνδεδεμένοι, μέσω «ομφάλιου λώρου», με το νέο σύστημα εξουσίας που είχε διαμορφωθεί μετά την μεταπολίτευση.
ΔΕΥΤΕΡΟΝ: Αρνήθηκε να πιστέψει ότι οι παλιοί πολιτικοί ταγοί της, υπηρετούσαν την νέα πραγματικότητα που επέβαλε την άμβλυνση του Πατριωτικού Αισθήματος, την δυσφήμιση και υποτίμηση κάθε τι του εθνικού και την εκχώρηση κορυφαίων Εθνικών συμφερόντων, με αντάλλαγμα την νομή της εξουσίας.
ΤΡΙΤΟΝ: Έχασε την ευκαιρία να κερδίσει τα νιάτα. Δεν μπόρεσε να εμπιστευθεί και να αγκαλιάσει, μαζικά και εκλογικά, νέες ηγεσίες που μπορούσαν να εγγυηθούν έντιμο και

Η «άρρωστη» προσωπικότητα των φανατικών της αριστεράς...

Η προσπάθεια ιδεολογικής κάλυψης των κομμουνιστών κατά τον 20° αιώνα τους προσέδωσε μια πνευματική δικαιολογία για τις πράξεις τους οι οποίες, αν και είχαν έναν ιδιάζοντα βάρβαρο φανατισμό που ενίσχυε την σκληρότητά τους, έτυχαν μιας περίεργης «ηθικής» υποστήριξης κορυφαίων ανθρώπων της παγκόσμιας διανόησης , όπως ο Σαρτρ, οι οποίοι ερωτώμενοι σχετικά (για τα γκούλαγκς πχ ή τις επεμβάσεις των Σοβιετικών σε Αν. Γερμανία, Ουγγαρία και Τσεχοσλοβακία ή τις εν ψυχρώ δολοφονίες στην Σοβιετική Ένωση ) απέφευγαν να λάβουν θέση ενώ αντίθετα η κριτική τους εκδηλωνόταν πηγαία όταν είχε σαν στόχο τον δυτικό τρόπο ζωής. Δικαιολογημένα βέβαια διότι βάσει των πεποιθήσεών τους, όλες αυτές οι βάρβαρες πράξεις των κομμουνιστών, προβάλλονταν όχι σαν πράξεις ανάγκης και άτεγκτης «λογικής» αλλά σαν πράξεις συνειδήσεως και συμμόρφωσης προς άρθρα πίστεως που αποσκοπούσαν πάντοτε στην πραγματοποίηση της μόνιμης ειρήνης και της ευτυχίας της ανθρωπότητας. Τα πάντα, τα δικαιολογούσε η ιδεολογική νομιμότητα και αυτού του είδους ο φανατισμός δεν ήλθε σαν έκρηξη ενστίκτου αλλά σαν αναγκαιότητα εξ αιτίας λογικών λόγων των συμπαθούντων.
Έτσι ο φανατικός έγινε ο πλέον συνήθης ανθρώπινος χαρακτήρας μέχρι τις ημέρες μας αν δε θελήσουμε να κατατάξουμε στην, έστω σαν ευτελή μίμηση του πνεύματος, την εγχώρια «κιτς αριστερή διανόηση» καταλαβαίνουμε πολύ εύκολα και δικαιολογούμε τον άκρατο

Δεν ξέρω για σας αλλά αυτός ο Αβραμόπουλος, «εδώ μου κάθεται»!!! Όχι ότι ο Βενιζέλος πάει πίσω...

ΥΠΕΞ-ΥΠΕΘΑ: Κοιτάξτε ρε με τι ασχολούνται οι άνθρωποι!

Τι άλλο φέρνει γκρίνια εκτός από τη φτώχεια; Το… Εμπραέρ! Ναι, στο κυβερνητικό αεροσκάφος αναφερόμαστε, το οποίο, όπως φαίνεται, έχει εξελιχθεί πλέον σε «μήλον της Έριδος» μεταξύ των υπουργείων Εξωτερικών και Άμυνας…

Αντιδράσεις
Καλύτερα, όμως, να πάρουμε τα πράγματα από την αρχή: Το υπουργείο Εξωτερικών είχε πρωτοστατήσει στις αντιδράσεις που σημειώθηκαν όταν επιχειρήθηκε η τροποποίηση του κανονισμού, ώστε το κυβερνητικό αεροσκάφος να χρησιμοποιείται, εκτός από τους υπουργούς Εξωτερικών και Οικονομικών, και από τον υπουργό Άμυνας…

Περίμενε στη… γωνία
Ύστερα, λοιπόν, από τον θόρυβο που προκλήθηκε τότε, η επίμαχη τροποποίηση αποσύρθηκε.
Έτσι, στα τέλη Ιουλίου ο υπουργός Άμυνας Δ. Αβραμόπουλος αναγκάστηκε να ταξιδέψει προς και από τις Ηνωμένες Πολιτείες μέσω κεντρικής Ευρώπης με πτήσεις της γραμμής.
Το γεγονός αυτό προφανώς προκάλεσε ενόχληση στον Δ. Αβραμόπουλο, ο οποίος απέφυγε

Καθηγητής Ντιμίτροφ: «Προτείνω ένα νησί της Ανταρκτικής να φέρει το όνομα «Νέα Μακεδονία»

           
Σόφια.

Ο διευθυντής του Εθνικού Μουσείου Ιστορίας, καθηγητής Μπότζινταρ Ντιμίτροφ, προέβη σε μια πρόταση για ένα νησί της Ανταρκτικής στο κόλπο που φέρει το όνομά του - Dimitrov Cove- να ονομασθεί ‘Νέα Μακεδονία’.
Ο καθηγητής Μπότζινταρ Ντιμίτροφ είναι καλός γνώστης της Ανταρκτικής και έχει, ήδη, λάβει από τη Διεθνή Επιτροπή της ονοματοθεσίας στην Ανταρκτική, πιστοποιητικό για την ονομασία ενός κόλπου με το όνομά του στα Στενά του HarrisonBay.
“Με την ονομασία ενός νησιού ως ‘Νέα Μακεδονία’ θα γίνει το αρχαίο όνειρο της επιστροφής της Μακεδονίας σε διάφορες ηπείρους», δήλωσε σε συνέντευξή του στο

Υπάρχουν ακόμα άνθρωποι που πιστεύουν τις φυλλάδες ;;;

από τον «Αντίλογο»

Ειλικρινά!!!

Υπάρχει άραγε ΕΝΑΣ αναγνώστης του Έθνους που να πιστεύει ότι ΧΘΕΣ που ήρθε ο Άσμουσεν έμαθε για την ανεργία και ...ΤΡΟΜΑΞΕ ;;;

Δηλαδή αυτοί οι τύποι στο Έθνος θέλουν να πιστέψουμε ότι μόλις έρθει κάποιος ξένος στην χώρα ΜΑΘΑΙΝΕΙ την πραγματική κατάσταση ;;;

Θέλουν να πιστέψουμε ότι στο εξωτερικό δεν φτάνουν τα στατιστικά ;;;

Παλαιάς κοπής δημοσιογραφία...
Οι ελάχιστες εξ άλλου πωλήσεις των φυλλάδων αποδεικνύουν ότι οι πολίτες τους έχουν καταλάβει πια...
Ατυχώς ατυχώς για αυτούς το internet υπάρχει πλέον σε όλα τα σπίτια...

Ο βράχος της Ευρώπης τρίζει στο Γιβραλτάρ

Του Ανδρέα Ζαμπούκα*

Το Γιβραλτάρ είναι ένας βράχος, στο σημείο που ενώνεται η Μεσόγειος με τον Ατλαντικό. Ανήκει στις Βρετανικές κτήσεις, με έκταση 6,5 τετραγωνικά χιλιόμετρα και πληθυσμό 28.000 κατοίκους. Από το 2006, έχει νέο σύνταγμα και δεδηλωμένη την επιθυμία των κατοίκων (δημοψηφίσματα 1969, 2002) να παραμείνουν κάτω από βρετανική διοίκηση. Πρόσφατα όμως, οι Βρετανοί προχώρησαν σε μία κίνηση εντυπωσιασμού, κατασκευάζοντας έναν τεχνητό ύφαλο που δημιούργησε μεγάλα προβλήματα στους Ισπανούς ψαράδες. Έτσι ξεκίνησε μια «εμφύλια» ευρωπαϊκή διαμάχη «πυροτεχνημάτων» και εθνικιστικών επιδείξεων, μεταξύ Κάμερον και Ραχόι.

Δεν είναι η πρώτη φορά που οι Ευρωπαίοι ηγέτες επιδίδονται στο σπορ του εθνικού λαϊκισμού, έτσι όπως έχει «κατασκευαστεί» στη χώρα του καθενός. Ο Κάμερον από τη μέρα της εκλογής του, «παίζει» με τις «αυτοκρατορικές» αναμνήσεις των Βρετανών, προκηρύσσοντας δημοψηφίσματα για παραμονή στην Ευρωπαϊκή Ένωση. Αδιαφορεί για το ότι ήδη, έχει εξάψει τον εσωτερικό εθνικισμό των Σκωτσέζων και των Ιρλανδών. Προσποιείται ακόμα, πως η βρετανική οικονομία ανθεί, ενώ οι πάντες γνωρίζουν για τη ρευστή κατάσταση του τραπεζικού συστήματος και την τεράστια έκθεσή του στο ευμετάβολο χρηματιστηριακό κεφάλαιο.

Από την άλλη ο Ραχόι, είναι αντιμέτωπος με τη μεγαλύτερη οικονομική κρίση της χώρας του και «υπόδικος» πλέον, στη συνείδηση της κοινής γνώμης για σκάνδαλα. Ψάχνει λοιπόν, κι αυτός ευκαιρίες να θολώσει τα νερά στην ισπανική κοινωνία που μαστίζεται από την

Επιστολή-χαστούκι στους πολιτικούς μας από Αντισμήναρχο ε.α.

από το «Στοχασμός-Πολιτική»

Η επιστολή που πραγματικά συγκλονίζει, απευθύνεται προς κάθε πολιτικό των 38 τελευταίων ετών...

"Σαν Άνθρωπο δεν σε γνωρίζω, σαν Έλληνα αμφιβάλλω, σαν πολιτικό σε γνώρισα ΠΑΡΑ ΠΟΛΥ ΚΑΛΑ, (σε ένιωσα στο πετσί μου), .... γιατί μου ξύνεις πληγές (ζητώντας την ψήφο μου) που άνοιξες εσύ και οι όμοιοί σου και τρέχει το αίμα μου, το αίμα των παιδιών μου και όλων των συν-Ελλήνων μου.

Ξέρεις τι σημαίνει, να δουλεύεις σε οικοδομές από 12 χρονών παιδί;

Ξέρεις τι σημαίνει, να πετυχαίνεις σε στρατιωτική σχολή με μόνη βοήθεια τη θέλησή σου;

Ξέρεις τι σημαίνει, να ''σπαταλήσεις'' τη νιότη σου μέσα στο στρατόπεδο της σχολής;

Ξέρεις τι σημαίνει, να ΥΠΗΡΕΤΕΙΣ την ΠΑΤΡΙΔΑ για 28 συνεχόμενα χρόνια στη πρώτη μονάδα αναχαίτισης, την Τανάγρα; (έχεις κοιμηθεί ποτέ μέσα στο SHELTER πάνω στη

Καιρός να αξιοποιήσουμε την τουρκοϊσραηλινή διαμάχη

Στην πολιτική υπάρχουν καταστάσεις που απαιτείται υπομονή για δράση, μέχρι να δημιουργηθούν οι κατάλληλες συνθήκες. Υπάρχουν όμως και άλλες τόσες, όπου η αντίδραση πρέπει να είναι ταχύτατη. Επειδή κανείς δεν γνωρίζει πόσο θα διαρκέσει η ευνοϊκή περίοδος.

Επί του προκειμένου, τυχούσα αποχώρηση του Ερντογάν από την εξουσία -για πολλούς λόγους- και επανισχυροποίηση του τουρκικού στρατού, θα φέρει ανατροπές στις σήμερα διαμορφωθείσες ισορροπίες.

Η Τουρκία δρα το τελευταίο διάστημα υπό το κράτος εκνευρισμού. Όλα βαίνουν διαφορετικά από όπως τα υπολόγιζε, τόσο στον εσωτερικό όσο και στον εξωτερικό τομέα. Μετά την παταγώδη αποτυχία της στο μέτωπο της Συρίας, ήρθε η αιφνίδια ανατροπή του κ. Μόρσι στην Αίγυπτο, που αποδιοργάνωσε πλήρως την εξωτερική πολιτική της.

Η Τουρκία καταδίκασε με σφοδρότητα την ανατροπή των «Αδελφών Μουσουλμάνων», και ανακάλεσε τον πρεσβευτή της από το Κάιρο (όπως έπραξε και η Αίγυπτος με τον πρεσβευτή της στην Άγκυρα), σημείο επιδείνωσης των καλών διμερών σχέσεων, που είχαν ενισχυθεί σημαντικά επί προεδρίας Μόρσι.

Εν συνεχεία, ο κ. Ερντογάν υποστηρίζει ότι το Ισραήλ ενήργησε για την ανατροπή του κ. Μόρσι από τον αιγυπτιακό στρατό, έχοντας ως επιχείρημα ότι πριν από τις εκλογές του 2012, που οδήγησαν στην εξουσία τους Αδελφούς Μουσουλμάνους, ο Ισραηλινός υπουργός

Άνοιξε η πόρτα του φρενοκομείου στη Συρία με… «χημική προβοκάτσια»;

Η 21η Αυγούστου – ήταν και πανσέληνος – ίσως να χαρακτηριστεί ως η ημέρα η οποία οδήγησε την Ανατολική Μεσόγειο στην τρέλα ενός γενικευμένου πολέμου από τον οποίο ουδείς τελικά θα μπορούσε να βγει πραγματικά νικητής. Η επίθεση με χημικά είναι σίγουρο ότι έλαβε χώρα σε προάστιο της Δαμασκού, και είναι γεγονός ότι περισσότεροι από χίλιοι άμαχοι συμπεριλαμβανομένων και παιδιών έχασαν τη ζωή τους από κάποιου είδους νευροπαραλητικού αερίου. Ποίος όμως το έκανε; Τι άλλο έχει συμβεί αυτές τις ημέρες στη Συρία το οποίο δεν έχει επαρκώς παρουσιαστεί από τα ΜΜΕ και που τελικά μπορεί να οδηγήσει η συγκεκριμένη κατάσταση;

Του Δρ. Γεωργίου Κ. Φίλη

Η πλευρά της αντιπολίτευσης έχει περάσει από εχθές σε ένα εντυπωσιακό επικοινωνιακό μπαράζ, αναφορικά με τη βάρβαρη χρησιμοποίηση όπλου μαζικής καταστροφής κατά τη διάρκεια των συγκρούσεων σε προάστιο της Δαμασκού. Εκ πρώτης όψεως η υπόθεση μας θυμίζει και την περίπτωση του Μαρτίου του 2013 όπου σε μία αντίστοιχη κατάσταση σχεδόν αποδείχθηκε ότι η επίθεση με χημικά είχε προέλθει από την πλευρά των «αντικαθεστωτικών» χωρίς φυσικά να ανοίξει μύτη από πλευράς της διεθνούς κοινότητας.

Η τραγωδία επίσης συμπίπτει… σατανικά με την επέτειο από τη δήλωση Ομπάμα στις 18 Αυγούστου του 2011 ότι ο Άσαντ πρέπει να αποχωρήσει και την άλλη στις 20 Αυγούστου

Στην πυρά, στην πυρά…

του Ορέστη Καλογήρου* (Μακεδονία 21/8/13)

Αυξάνονται οι επιθέσεις εναντίον μιας συγκεκριμένης ομάδας ανθρώπων στους οποίους προσδίδεται αυθαίρετα ο χαρακτηρισμός του διανοούμενου.
Στις επιθέσεις αυτές ο όρος «διανοούμενος» συνήθως χρησιμοποιείται καταχρηστικά. Στην πραγματικότητα θα έπρεπε να μιλάμε για επιστήμονες, συγγραφείς, ποιητές, καλλιτέχνες, ηθοποιούς, αλλά όχι για «διανοούμενους». Παλιότερα, η έκφραση κλισέ ήταν «πνευματικοί άνθρωποι».
Υπάρχει μια παρεξήγηση: ο διανοούμενος είναι σπάνιο είδος. Βασικό του χαρακτηριστικό είναι η κριτική του στάση απέναντι σε κάθε είδους εξουσία, κρατική, κυβερνητική, κομματική, ακαδημαϊκή, αλλά και η κριτική του διάθεση απέναντι στην κοινωνία. Η στάση αυτή δεν επιτρέπει πάσης φύσεως εξαρτήσεις από τις εξουσίες αυτές, αλλά δεν συνεπάγεται κοινωνικό αναχωρητισμό. Ο διανοούμενος είναι άνθρωπος που έχει τις ίδιες ανάγκες διαβίωσης που έχουν όλοι οι άνθρωποι.
Μια έκφραση του συρμού λέει «γιατί σιωπούν οι πνευματικοί άνθρωποι;». Πρώτα από όλα δεν σιωπούν, ενίοτε δε, είναι ιδιαίτερα φλύαροι. Τα χρόνια της κρίσης -είναι γεγονός- ότι πολλαπλασιάστηκαν οι δημόσιες παρεμβάσεις των ανθρώπων που ασχολούνται με τις επιστήμες ή τις τέχνες. Μέσα στην πληθώρα των παρεμβάσεων είναι φυσιολογικό να

Εξελιχθείτε ή εξαφανιστείτε. Η επερχόμενη σύγκρουση εντός της Μουσουλμανικής Αδελφότητας

Κατά τις προσεχείς εβδομάδες και τα προσεχή χρόνια, η αιγυπτιακή Μουσουλμανική Αδελφότητα θα υποστεί πιθανότατα μια οδυνηρή εσωτερική πάλη ανάμεσα σε εκείνους που θέλουν να αντισταθούν στον κατατρεγμό και να απαντήσουν στη βία με βία, και εκείνους που συνειδητοποιούν ότι είναι καιρός να προχωρήσουν. Το αποτέλεσμα θα είναι σχεδόν σίγουρα ο κατακερματισμός της οργάνωσης.

Tarek Osman

Ανεξάρτητα από το πόσο πολύ αίμα χύνεται στους δρόμους τής Αιγύπτου, η Μουσουλμανική Αδελφότητα ούτε θα εξαλειφθεί ούτε θα επιλέξει την εξορία. Αργά ή γρήγορα, οι πυλώνες τού αιγυπτιακού κράτους, υπό την ηγεσία τού στρατού και της Αδελφότητας, και μαζί με αυτούς μεγάλα τμήματα του ισλαμικού κινήματος της χώρας, θα φτάσουν σε κάποιο modus operandi. Θα αποδειχθεί επισφαλές. Θα υπάρξουν περίοδοι αναταραχής, και η τάξη είναι σχεδόν βέβαιο ότι θα καταρρέει κατά καιρούς στην διαδρομή προς τη σταθερότητα. Και στην πορεία, η μόνη πραγματικά υπαρξιακή απειλή για τη Μουσουλμανική Αδελφότητα θα έρθει από το εσωτερικό της.

Η ιστορία ξεκινά στα τέλη της δεκαετίας του 1990, όταν μια νέα γενιά ισλαμιστών ηγετών, οι περισσότεροι από αυτούς με επιχειρήσεις και επιχειρηματικό υπόβαθρο, άρχισαν να αντικαθιστούν σταδιακά την παλιότερη, θεολογικά εκπαιδευμένη ηγετική ομάδα της Μουσουλμανικής Αδελφότητας, η οποία είχε κυριαρχήσει στην οργάνωση τον προηγούμενο μισό αιώνα. Η νέα ηγεσία έφερε σημαντικές αλλαγές στην Αδελφότητα, αν μη τι άλλο με τη ρητορική της. Εξαφανίστηκαν οι θεολογικά πλούσιες εκδόσεις και τα κηρύγματα που τοποθετούσαν την οργάνωση ως την επιλογή των ευσεβών. Αντί αυτών, τα κοινωνικοοικονομικά προγράμματα και η ανάπτυξη έγιναν θέματα της καθημερινότητας. Το επιχείρημα των ηγετών ήταν ότι η Αδελφότητα, η οποία έχει μεγάλη εμπειρία στην

Όχι στο Τρόοδος: Στο Καστελόριζο

του Λάζαρου Μαύρου

Ε Α Ν  ΑΘΗΝΑ και Λευκωσία διέθεταν (α) επαρκή στρατηγική νοοτροπία, (β) σφαιρική στρατηγική αντίληψη των μεγάλων κινδύνων αφ’ ενός και των μειζόνων στρατηγικών ευκαιριών τής εποχής στην περιοχή αφ’ ετέρου και (γ) πολιτική βούληση ευψυχίας, το υπουργικό συμβούλιο του κ. Αναστασιάδη δεν θα συνεδρίαζε μόνο του «με σούβλες» στο Τρόοδος, ούτε το υπουργικό συμβούλιο τού κ. Σαμαρά μόνο του στο μέγαρο Μαξίμου της Ηρώδου του Αττικού, αλλά:

Α Μ Φ Ο Τ Ε Ρ Α τα υπουργικά συμβούλια Ελλάδας και Κύπρου θα έπρεπε να συνεδριάζουν μαζί, κάθε τρεις και δύο, στο Καστελόριζο. Εκεί θα έπρεπε να αναθέσουν, στις υπηρεσίες του Πολεμικού μας Ναυτικού και της Αεροπορίας, να προπαρασκευάσουν όλες τις αναγκαίες εγκαταστάσεις και διευκολύνσεις για τις τακτικές συνεδριάσεις των υπουργικών συμβουλίων των δύο κρατών μας. Με αναρτημένους στους τοίχους λεπτομερειακούς χάρτες και με διαμένοντες στα «νοικιαζόμενα δωμάτια» τους ικανότερους των στρατηγικών «δεξαμενών σκέψης» συμβούλους…

Ε Π Ε Ι Δ Η : Το Καστελόριζό μας και το εκεί σύμπλεγμα νησίδων τής Μεγίστης -όλοι οι ειδικοί το γνωρίζουν- έχει κορυφαία σημασία στο υπέρ μας Διεθνές περί Θαλάσσης Δίκαιο. Κι επειδή, ενάντια στη διαπραχθείσα υποδούλωση αμφοτέρων των πολιτειών μας, ως δανείου υποτελών στην Τρόικα, και απέναντι στους σχεδιασμούς υποταγής αμφοτέρων στην

Τι μπορεί να γίνει με τα κόκκινα στεγαστικά δάνεια

του Θανάση Μαυρίδη

Τα κόκκινα στεγαστικά δάνεια είναι μία πραγματικότητα. Όπως κι η κατάρρευση των τιμών των ακινήτων. Απέναντι σε τέτοιες καταστάσεις δεν μπορείς να κλείνεις τα μάτια σου και να υποκρίνεσαι ότι δεν συμβαίνουν. Η δουλειά του πολιτικού, λοιπόν, είναι να κάνει προτάσεις και να αντιμετωπίσει στο τέλος το πρόβλημα. Ας δούμε όλες τις πτυχές του θέματος και τις πιθανές λύσεις.

Στην συζήτηση που γίνεται ή που δεν γίνεται ξεχνάμε το πώς δημιουργήθηκε το πρόβλημα. Τα κόκκινα δάνεια στην Ελλάδα δεν έχουν σχέση με τα αντίστοιχα κόκκινα δάνεια στην Ιρλανδία, για παράδειγμα. Στην Ελλάδα δεν ήταν οι τράπεζες που βούλιαξαν την Οικονομία, αλλά η κρίση χρέους που γονάτισε και το τραπεζικό σύστημα.

Ούτε και μπορεί να υποστηρίξει κανείς ότι οι τιμές των ακινήτων στην Ελλάδα ήταν υπερβολικές, αν τις συγκρίνει με τις αντίστοιχες τιμές σε άλλες ευρωπαϊκές χώρες. Ακριβές σε ορισμένες περιοχές; Ναι! Δεν ήταν όμως αυτό που θα ονομάζαμε φούσκα. Κατά συνέπεια ήταν απόλυτα φυσικό για τον δανειολήπτη να προσπαθήσει να καλύψει τις στεγαστικές του ανάγκες με ένα τραπεζικό δάνειο και εξίσου λογικό για την τράπεζα να προσπαθήσει να αναπτυχτεί σε μία αγορά που έδειχνε να έχει λιγότερους κινδύνους από άλλες.

Τα πράγματα εξελίχτηκαν με τρόπο ιδιαίτερα άσχημο. Η υψηλή ανεργία και η μείωση των

Πανκουρδική σύνοδος προκαλεί σοκ και όχι μόνο στην Άγκυρα

Παρά το ότι οι Κούρδοι που προέρχονται από την Τουρκία, το Ιράκ, το Ιράν και τη Συρία, σπεύδουν να διαβεβαιώσουν ότι δεν σκοπεύουν να προχωρήσουν στην ανακήρυξη ανεξάρτητου κράτους, η περιφερειακή κατάσταση στη Μέση Ανατολή είναι τέτοια, που μάλλον η φρόνηση προστάζει να κρατούν οι ενδιαφερόμενοι «μικρό καλάθι».

Του Μιχαήλ Βασιλείου

Στις 15-17 Σεπτεμβρίου, 600 σύνεδροι από 40 κουρδικούς κομματικούς σχηματισμούς θα συναντηθούν σε πανκουρδικό συνέδριο (κάτι σαν πανεθνικό κουρδικό κοινοβούλιο) που θα διεξαχθεί στο Ερμπίλ του βόρειου Ιράκ, έδρα του εν αναμονή κουρδικού κράτους, αφού μόνο η ανακοίνωση μένει, από τη στιγμή που στην ουσία λειτουργεί με όλες τις ανεξάρτητες κρατικές δομές και τυπικά συζητά πλέον με τη Βαγδάτη. Οι αντιπαλότητες, ιδεολογικές και

ΙΡΑΝ: Χριστιανός καταδικάστηκε σε 10 χρόνια φυλακή γιατί μοίραζε Βίβλους. Kι εμείς εδώ...

Καταδικάστηκε σε κάθειρξη 10 ετών για «εγκλήματα κατά της ασφάλειας του κράτους» - Η αστυνομία κατέσχεσε από το διαμέρισμά του βιβλία, CD και περισσότερα από 6.000 αντίτυπα της Βίβλου.
Ιρανός, που είχε γίνει χριστιανός, καταδικάστηκε σε κάθειρξη 10 ετών για «εγκλήματα κατά της ασφάλειας του κράτους» επειδή διένειμε Βίβλους σε μέγεθος τσέπης.


Σύμφωνα με το πρακτορείο ειδήσεων της ιεραποστολικής υπηρεσίας του Βατικανού Fides, ο Μοχαμάντ Χαντί Μπορντχάρ, (Mohammad-Hadi Bordbar) από το Ραστ, στο βόρειο Ιράν, ο οποίος συνελήφθη στις 27 Δεκεμβρίου πέρυσι, ομολόγησε στο δικαστήριο ότι είχε «εγκαταλείψει το Ισλάμ για τον Χριστιανισμό» και ότι θεωρεί πως «καθήκον του είναι το κήρυγμα του Ευαγγελίου, διανέμοντας 12.000 Βίβλους σε μέγεθος τσέπης».
Μετά την βάπτισή του, ο Ιρανός είχε φτιάξει στο σπίτι του μια μικρή εκκλησία. Η αστυνομία κατέσχεσε από το διαμέρισμά του κατά την σύλληψή του βιβλία, CD και περισσότερα από 6.000 αντίτυπα της Βίβλου. Ο Μπορντχάρ είχε συλληφθεί ξανά το 2009. Τότε είχε δικαστεί και είχε κριθεί ένοχος για «αποστασία». Στην συνέχεια είχε αφεθεί ελεύθερος με εγγύηση.
Σύμφωνα με το Fides, το οποίο επικαλείται μη κυβερνητικές οργανώσεις στο Ιράν, στο Ιράν έχουν κλείσει εκκλησίες. Αυτό που καταστέλλεται είναι ο προσηλυτισμός στον Χριστιανισμό. Ωστόσο σύμφωνα με το ίδιο πρακτορείο, ο νέος πρόεδρος του Ιράν Χασάν Ροχανί γέννησε ελπίδες μετά τις δηλώσεις του για μια πιθανή «μεταρρύθμιση των πολιτικών δικαιωμάτων» και το αίτημά του προς τους σιίτες ιερωμένους να σταματήσουν την δημόσια ανάμειξή τους στην ιδιωτική ζωή των πολιτών.
Οι χριστιανοί στο Ιράν είναι πάρα πολύ λίγο, λιγότεροι από το 1% του πληθυσμού.

Πηγή

Κυπριακό: O τελευταίος άσος στο μανίκι του Ερντογάν

του Νίκου Στέλγα

Είναι ηλίου φαεινότερο ότι τα σχέδια της Τουρκίας (βλέπε: «στρατηγικό βάθος») αποτυγχάνουν υλοποίησης σε πολλά επίπεδα. Είτε αυτό λέγεται «αραβική άνοιξη», είτε λέγεται «κουρδικό», είτε αυτό λέγεται ευρύτερα «Μέση Ανατολή».
Ως εκ τούτου τα επόμενα χρόνια το ΑΚΡ διαθέτει ελάχιστα μέσα ώστε να συντηρήσει την όποια έπαρση των Τούρκων πολιτών στο εσωτερικό της χώρας αλλά και να εντυπωσιάσει την διεθνή γνώμη.
Ένα από τα εναπομείναντα μέσα είναι το Κυπριακό. Το άλλο;

Πρώτες πρωινές ώρες της Τετάρτης στην τουρκική πρωτεύουσα. Κόκκινος συναγερμός στην τουρκική πρωθυπουργία και στο Υπουργείο Εξωτερικών. Οι Τούρκοι αξιωματούχοι, διπλωμάτες και οι σύμβουλοι του Πρωθυπουργού Ρετζέπ Ταγγίπ Ερντογάν τρέχουν να προλάβουν τις σαρωτικές εξελίξεις στην Αίγυπτο. Οι πρώτες πληροφορίες από την αιγυπτιακή πρωτεύουσα προκαλούν μεγάλη αναστάτωση στους κυβερνητικούς κύκλους. Οι κύκλοι του αιγυπτιακού Κινήματος Μουσουλμάνων Αδελφών πληροφορούν το «αδελφικό» Κόμμα Δικαιοσύνης και Ανάπτυξης (ΑΚΡ), ότι κατά τις πρώτες πρωινές ώρες της Τετάρτης, το Κάιρο κατακλύζεται από εκατοντάδες νεκρούς και χιλιάδες τραυματίες. Τα τουρκικά φιλοκυβερνητικά μέσα διαδίδουν με ταχύτητα φωτός τις εν λόγω πληροφορίες στους αναγνώστες τους.

Ο Πρωθυπουργός Ερντογάν ο οποίος τα δυο τελευταία χρόνια βρίσκεται στο πλευρό των