Η αδυναμία των πολιτικών να συνεννοηθούν και να χαράξουν κοινή πορεία, ήταν αναμενόμενο να οδηγήσει στην ανάθεση της εξουσία σε τεχνοκράτη. Αυτό, από μόνο του, δεν είναι ούτε κακό ούτε καλό. Για να αποκτήσει αρνητικό ή θετικό προσδιορισμό πρέπει να συντρέξουν πολλοί παράγοντες.
Ο υπογραφόμενος, από πολύ καιρό υποστήριξε την ανάγκη κυβέρνησης εθνικής συνεργασίας. Ο τρόπος που πολιτεύονται οι εκπρόσωποί μας δείχνει ότι δεν υπάρχει άλλη επιλογή. Εξακολουθούν να πολιτεύονται με τον ίδιο παλαιοκομματικό τρόπο, όπου απουσιάζει η αίσθηση ευθύνης, αλλά και του χρέους προς το κοινωνικό σύνολο. Δεν είναι τυχαίο άλλωστε, ότι για χρόνια τώρα δεν επιλέγουμε τον καλύτερο, αλλά τον λιγότερο κακό («το μη χείρον βέλτιστο»).
Η ανάθεση, επομένως, της εξουσίας σε τεχνοκράτη ήταν μονόδρομος. Μόνον που δεν έγινε οικεία βουλήσει των αρχηγών των κομμάτων εξουσίας -που θα σήμαινε ότι πράγματι συναισθάνθηκαν την αδυναμία τους να δώσουν λύση και είναι πρόθυμοι να υποστηρίξουν πορεία διαφυγής από το πρόβλημα- αλλά τα πράγματα τους οδήγησαν εκεί.
Ο κ. Γ. Παπανδρέου, είναι φανερό πλέον, ότι επιδίωκε να εμφανιστεί ως αδιάφορος για την εξουσία, την οποία ευχαρίστως θα πρόσφερε «για το καλό του τόπου», ενώ όλες οι κινήσεις του...