Δευτέρα, 29 Αυγούστου 2011

«Ο πόνος δεν θα ήταν μικρότερος, αν δεν μιλούσαμε για γενοκτονία»

Όταν ήμουν παιδί και νέος δεν ήξερα ότι πριν από λίγο καιρό ζούσαν στην περιοχή αυτή και Έλληνες! Και ο υπόλοιπος πληθυσμός αποκαλούσε τα ελληνικά ή τέλος πάντων τα ποντιακά, που ακόμα και σήμερα μιλιούνται σε αρκετά μέρη, «η άλλη γλώσσα». Δυσκολεύτηκα πολύ ώσπου να διαπιστώσω ότι αυτή η «άλλη γλώσσα» ήταν ελληνικά. Ήδη από την δεκαετία του 1950 οι νέοι στην Τουρκία δεν γνώριζαν ότι στις περιοχές τους ζούσαν Έλληνες. Έχει πολύ ενδιαφέρον. Παρακολουθείστε.....     
    Μια συνομιλία  (απόσπασμα) με τον συγγραφέα Ντογάν Ακανλί, Κολωνία 2007. 

 


Σ: Στο βιβλίο σου «Οι κριτές της δευτέρας παρουσίας» δεν αναφέρεις ρητά τη λέξη γενοκτονία, αλλά είναι προφανές ότι στο επίκεντρό του βρίσκεται η γενοκτονία του αρμενικού λαού. Τον τελευταίο καιρό γίνονται κάποιες κινήσεις των ποντιακών συλλόγων ώστε να αναγνωριστούν παγκοσμίως επίσης ως γενοκτονία ο διωγμός του ποντιακού στοιχείου από τη Μαύρη Θάλασσα και η εξόντωσή του. Όμως πρόσφατα στο συνέδριο της ΟΕΚ στη Φραγκφούρτη, όταν έγινε μια σχετική πρόταση υποστήριξης του θέματος, ένας νέος επιστήμονας προειδοποίησε ότι πρέπει να είμαστε προσεκτικοί με τη χρήση του όρου «γενοκτονία». Εσύ, που, ως επιστήμων και συγγραφέας, ασχολήθηκες με τη γενοκτονία των Εβραίων και των Αρμενίων, πιστεύεις ότι έχουν δίκαιο οι Πόντιοι με το αίτημά τους; 


Ντ: Είναι αλήθεια ότι δεν χρησιμοποιώ στο βιβλίο μου τη λέξη γενοκτονία, επειδή η λογοτεχνία δεν έχει ανάγκη από επιστημονικούς όρους. Στη λογοτεχνία περιγράφονται ο πόνος και τα συναισθήματα και αυτό αρκεί τελείως. Όσον αφορά τους Πόντιους: Τονίζω ότι δεν είμαι ερευνητής γενοκτονιών, αλλά και εγώ κατάγομαι από τον Πόντο –μια πολύ μεγάλη περιοχή. Όταν ήμουν παιδί και νέος δεν ήξερα ότι πριν από λίγο καιρό ζούσαν στην περιοχή αυτή και Έλληνες! Και ο υπόλοιπος πληθυσμός αποκαλούσε τα ελληνικά ή τέλος πάντων τα ποντιακά, που ακόμα και σήμερα μιλιούνται σε αρκετά μέρη, «η άλλη γλώσσα». Δυσκολεύτηκα πολύ ώσπου να διαπιστώσω ότι αυτή η «άλλη γλώσσα» ήταν ελληνικά. 


Σ: Γιατί δυσκολεύτηκες; 


Ντ: Γιατί πολλούς τους εξισλάμισαν, τους έκαναν τεχνητούς Τούρκους, και σήμερα βέβαια είναι Τούρκοι πολίτες. Οι ίδιοι φοβούνται πολύ, παρά το γεγονός ότι σήμερα είναι Μωαμεθανοί. Όμως δεν είναι λίγοι ανάμεσά τους που στην καθημερινότητά τους μιλάνε ελληνικά/ποντιακά. Αργότερα έμαθα από έναν ειδικό ότι υπάρχουν πολλά χωριά των οποίων οι κάτοικοι ομολογούν πως είναι Χριστιανοί. Εγώ, και άλλοι πολλοί, πιστεύαμε μέχρι τώρα πως είναι Μωαμεθανοί. Και για να επανέλθω στην αρχική σου ερώτηση, αν ανοίξει κανείς τη Συνθήκη του Διεθνούς Δικαίου των Λαών θα διαβάσει τον ορισμό της γενοκτονίας: Όταν εξοντώνεται ένα μέρος μιας εθνικής ή θρησκευτικής ομάδας, μιλάμε για γενοκτονία. 


Σ: Μιλάς για τη Συνθήκη του ’48; 


Ντ: Ναι. Έτσι, κατά την άποψή μου, δεν έχει δίκιο να ανησυχεί ο νέος επιστήμονας. Γιατί ο πόνος είναι ασύγκριτος, ο πόνος είναι πόνος. Άλλο είναι, βέβαια, να συζητιέται ο όρος γενοκτονία ανάμεσα στους κοινωνιολόγους/πολιτικούς επιστήμονες. Κάποιοι χρησιμοποιούν τον όρο σφαγή, άλλοι μιλάνε για εθνοκτονία. Πάντως ο πόνος δεν θα ήταν μικρότερος, αν δεν...

Για ποια μειονότητα μιλούν οι γυφτοσκοπιανοί;;

Αντιγράφω από το «Ακρίτας-ΙΣΤΟΡΙΑ ΤΗΣ ΜΑΚΕΔΟΝΙΑΣ» το παρακάτω ενδιαφέρον κείμενο:


Ο εθνολογικός Χάρτης της Μακεδονίας του Δημήτρη Πεντζόπουλου

Μία από τις μεγαλύτερες βιβλιογραφικές πηγές, σε ότι τι αφορά τις  εθνολογικές στατιστικές  της Μακεδονίας, είναι το κλασσικό βιβλίο του Δημήτρη Πεντζόπουλου με τον τίτλο «The Balkan exchange of minorities and its impact upon Greece»(1962 και 2002 εκδόσεις). 
Σε αυτό το έργο αναλύεται η επίδραση των προσφύγων στην Ελλάδα από εθνολογική, οικονομική και πολιτική, αλλά και πολιτισμική άποψη. 
Μέσα υπάρχει και ένας εθνολογικός χάρτης της Μακεδονίας όπως ο καθένας μπορεί να δει τα ποσοστά των εθνοτικών μειονοτήτων κατά την χρονική περιόδο του 1912 αλλά και του 1926. Σημειώνω ότι άλλες δύο εξίσου σημαντικές πηγές που αφορούν τις εθνολογικές πτυχές  της Μακεδονίας, είναι τα βιβλία του Ιάκωβου Μιχαηλίδη(Μετακινήσεις Σλαβόφωνων Πληθυσμών, Κριτική, 2003) και της Ελισάβετ Κοντογιώργη(Population exchange in Greek macedonia, Oxford, 2006) όπου μαζί με αυτό του Δημήτρη Πεντζόπουλου  δίνουν πολλές απαντήσεις σε ότι αφορά τα ερωτήματα για την σύνθεση του πληθυσμού της Μακεδονίας την περίοδο 1912-1930. Φυσικά δίνουν και ένα τέλος στην Σκοπιανή προπάγανδα, όπου χρησιμοποιεί

Το έσχατο μέσο μιας κυβέρνησης που όχι μόνον έχει απονομιμοποιηθεί στα μάτια της συντριπτικής πλειοψηφίας του ελληνικού λαού, αλλά και που με σχεδόν δικτατορικό τρόπο συνεχίζει το καταστροφικό της έργο.


Άρωμα φασισμού: Σύλληψη νέων για αντι – ΓΑΠ αφισοκόλληση


Σύλληψη μελών του Άρδην και της Ρήξης για … αφισοκόλληση
Το Άρδην και η Ρήξη καταγγέλουν τη σύλληψη των νεαρών μελών τους, στη Θεσσαλονίκη, κατά τη διάρκεια αφισοκόλλησης της αφίσας «Καταζητείται», με την κατηγορία της παράνομης αφισοκόλλησης.
Οι συλλήψεις, ενώ καθημερινά κολλούνται ανενόχλητα δεκάδες αφίσες στην πόλη, εγκαινιάζουν το κλίμα της αστυνομοκρατίας και της τρομοκράτησης του λαού εν όψει της επίσκεψης του Γιώργου Παπανδρέου στην Διεθνή Έκθεση Θεσσαλονίκης.
Είναι το έσχατο μέσο μιας κυβέρνησης που όχι μόνον έχει απονομιμοποιηθεί στα μάτια της συντριπτικής πλειοψηφίας του ελληνικού λαού, αλλά και που με σχεδόν δικτατορικό τρόπο συνεχίζει το καταστροφικό της έργο, οδηγώντας τη χώρα στην πτώχευση και την υποδούλωση. Όσες συλλήψεις και να κάνουν όμως, έχουν καταγραφεί στη συνείδηση του λαού ως ένοχοι για την διάλυση της πατρίδας μας, γι’ αυτό κανείς δεν θα φοβηθεί.
Κανείς δεν πρόκειται να εγκαταλείψει τους δρόμους αν πρώτα δεν φύγουν όλοι αυτοί που μας έχουν οδηγήσει στον πάτο. Και το μόνο σίγουρο είναι ότι θα φύγουν νύχτα, όπως και όποιος άλλος συνεχίσει το καταστροφικό τους έργο.
Το ζήτημα είναι αν ο λαός θα τους προλάβει, προτού καταστρέψουν ολοκληρωτικά τη χώρα.
Γι’ αυτό θέλει εγρήγορση, αντίσταση κι αγώνα, γιατί πρέπει να φύγουν όσο το δυνατόν γρηγορότερα. Απαιτούμε την αθώωση των συντρόφων μας.
Η τρομοκρατία δεν θα περάσει. Η θέληση του λαού θα επικρατήσει. Οι ένοχοι για την κατάρρευση και την υποδούλωση της χώρας θα πληρώσουν!
ΕΔΩ ΕΙΝΑΙ ΕΛΛΑΔΑ/ ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ ΑΡΓΕΝΤΙΝΗ/ ΔΕΝ ΕΧΕΙ ΕΛΙΚΟΠΤΕΡΟ/ ΕΧΕΙ ΦΥΛΑΚΗ!
Περιοδικό Άρδην – Εφημερίδα Ρήξη
Για την εθνική ανεξαρτησία, την κοινωνική χειραφέτηση, την οικολογία και την άμεση δημοκρατία
 http://www.olympiagr.blogspot/

Προφήτης, ρυθμιστής ή «λαγός»;


Αναρωτιέται ο Κλεισθένης για τα «ολοφάνερα» χαρίσματα του Καρατζαφέρη και απορώ που απορεί!!!!! Είναι δυνατόν Κλεισθένη μου να ξέχασες τα θεοφάνεια όταν το Άγιο Πνεύμα, ωσεί περιστεράν, φώτισε το άδειο κρανίο του εν λόγω πολιτικού ανδρός ή μήπως ξέχασες ότι τον ξαναφώτισε ο άλλος μεγάλος της ανθρωπότητος  ανήρ, ο Φιντέλ Κάστρο; Έτσι λοιπόν ......



Ο Κλεισθένης γράφει.



Δεν χρειάζεται να ‘σαι ιδιοφυΐα για να αντιληφθείς ότι κάτι συμβαίνει με το κόμμα του Καρατζαφέρη, διαδραματίζει ένα περίεργο ρόλο στην Ελληνική πολιτική πραγματικότητα.
Με μια απλή αλλά προσεκτική παρατήρηση των όσων κατά καιρούς λέει ο Γιώργος Καρατζαφέρης σαν Πυθία καταλαβαίνεις ότι κάτι δεν πάει καλά.
Τα τελευταία δύο χρόνια και ιδιαίτερα μετά την υπογραφή του μνημονίου οι προτάσεις του Καρατζαφέρη πέφτουν σαν κεραυνοί εν αιθρία προκαλώντας έκπληξη στους πολίτες αλλά μετά λίγο καιρό οι προτάσεις αυτές γίνονται δεκτές και υλοποιούνται απ’ την κυβέρνηση του ΠΑΣΟΚ και επιπλέον στηρίζονται απ’ τη ΝΔ και το νεοσυσταθέν ΔΗ.ΣΥ.
Το όλο σκηνικό μας δίνει την εντύπωση ότι τους σέρνει απ’ τη «μύτη».
Το πολιτικό σύστημα λειτουργεί σαν εντολολήπτης του Καρατζαφέρη και φυσικά θα οδηγηθούν οι κομματικές...

Στρατηγοί και..... «στρατηγοί». Όταν το συναίσθημα εξωτερικεύεται!


Διάβασα με προσοχή τα όσα ο αντγος ε.α. κ. Κων/νος Παδουβάς καταγγέλλει και προτείνει στο τελευταίο τεύχος της «Εθνικής Ηχούς» στο άρθρο του «Σε έξαρση η κατασυκοφάντηση - ταπείνωση των στελεχών Ε.Δ» και "μετέλαβα" την φόρτιση και την συγκίνηση που εξωτερικεύει. 
Eίναι το μοναδικό κείμενο της εφημερίδας μας ( λέω «μας» γιατί η εφημερίδα ανήκει σε όλα τα μέλη και δεν είναι μέσον διατύπωσης των προσωπικών σοβαρών αλλά και αρκετών γελοίων, μέχρι προ τινος,  τοποθετήσεων αποκλειστικά των μελών του ΔΣ), το οποίο ασχολείται με την ουσία του προβλήματος που αντιμετωπίζει τόσο ο εις την υπηρεσία ευρισκόμενος, όσο και ο απόστρατος. Και η ουσία δεν είναι ή σωστότερα δεν πρέπει να εστιάζεται μόνον στο οικονομικό αλλά και στην αξιοπρέπεια. Προσωπικά θεωρώ ότι ο κύριος Παδουβάς με το κείμενό του καλύπτει σχεδόν πλήρως το θέμα. Δεν τον προσφωνώ «στρατηγό» αλλά «κύριο» γιατί πιστεύω ότι το «κύριε» υπερέχει του «στρατηγέ» στην περίπτωση του συγκεκριμένου συναδέλφου αν κρίνω, βέβαια, σωστά από το ύφος του κειμένου του. Παρ' όλα αυτά όμως  θα "τα ακούσει κι αυτός" επειδή έχω σκοπό να τα πω έξω απ' τα δόντια.
Τα βάζετε με τους πολιτικούς κύριε Παδουβά αλλά έχω την εντύπωση ότι κάνετε λάθος ξεχνώντας ότι οι πολιτικοί στην χώρα μας δεν λειτουργούν σαν πολιτικοί αλλά σαν πολιτικάντηδες και επομένως δεν έχει νόημα να ζητάτε ευθύνες από τους πλιατσικολόγους της πατρίδος μας .
Δεν γνωρίζω την ηλικία σας, ούτε ποιας τάξεως είσθε, αλλά από εμάς και τους "δικούς μας" Πάγκαλο και Παπάγο έπρεπε να...

Αρχαία Αθήνα. Μύθοι γύρω από την ονομασία της

Έλαβα από τον φίλο Nik lord, nodiord@yahhoo.gr το παρακάτω κείμενο και το δημοσιεύω γιατί το υποσχέθηκα. Το δημοσιεύω γιατί πιστεύω ότι πρέπει να πρόκειται για άτομο νεαρό στην ηλικία και αναγνωρίζω μια φλόγα να σιγοκαίει μέσα του που είναι ακριβώς η ίδια που είχα κι εγώ στην ηλικία του, όχι ότι τώρα δεν με κατακαίει. Μόνο που τώρα τα βλέπω λίγο πιο ώριμα τα πράγματα και μπορώ να ερμηνεύω τους μύθους. Έχω λοιπόν να του πω ότι αυτός ο μύθος περί ψήφων ανδρών και γυναικών δεν στέκει διότι, όπως και η επιστήμη παραδέχεται, η σοφία (Αθηνά) είναι γνώρισμα των ανδρών ενώ αντίθετα η γυναίκα έχει ως γνώρισμα την αγάπη (συναίσθημα). Δεν υπήρχε λοιπόν περίπτωση οι σοφοί αρχαίοι Αθηναίοι να επέλεγαν το άλογο το οποίο συμβολίζει, συν τοις άλλοις, σαν πολεμικό μέσο και την επιθετικότητα (συναίσθημα) και απλά όπως είναι διατυπωμένο κάπου αδικεί τους αρχαίους προγόνους μας. Από την άλλη όμως θέλει να πει και κάτι άλλο. Αιώνες πριν ο Ιησούς πει το "ουκ έστιν άρσεν ή θήλυ" οι αρχαίοι μας πρόγονοι είχαν σε εφαρμογή την ισότητα των δύο (το τονίζω, των δύο) φύλλων, ώστε ο Θεάνθρωπος βλέποντας τους Έλληνες και αναγνωρίζοντας την ανωτερότητά τους έναντι των Ιουδαίων να αναφωνήσει το "έφθασε η ώρα να δοξασθεί ο υιός του ανθρώπου"




Αρχαία Αθήνα
Το αρχικό όνομα της Αθήνας ήταν Ακτή ή Ακτική και το είχε πάρει από τον πρώτο της βασιλιά, Ακταίο.  Το δεύτερο όνομά της, Κεκροπία, είχε προέλθει από τον βασιλιάΚέκροπαΟ Κέκρωψ δέχεται το δώρο της θεάς Αθηνάς, το ιερό δένδρο της ελαίας, κρατήρας 410 π.Χ., ο οποίος διαδέχθηκε τον Ακταίο, αφού παντρεύτηκε την κόρη του. Σύμφωνα με τον μύθο, το κάτω μέρος του σώματος του ήταν το ίδιο, με αυτό του δράκοντα. Κατά την διάρκεια των χρόνων της βασιλείας του, η θεά Αθηνά και ο Ποσειδών συναγωνίσθηκαν για την προστασία της πόλεως, προσφέροντας δώρα. Ο Ποσειδών κτύπησε με την τρίαινα του πάνω στον βράχο της Ακροπόλεως και ανέβλυσε μια πηγή με αλμυρό νερό. Από το χτύπημα(τα τρία σημάδια μπορεί να τα δει κανείς πίσω από το Ερέχθειον..) ξεπήδησε και το πρώτο άλογο έτοιμο να υπηρετήσει τον άνθρωπο, ενώ η Αθηνά πρόσφερε ένα δένδρο ελιάς.  Ο μύθος αναφέρει, ότι όλοι οι άνδρες της Αθήνας ψήφισαν για το δώρο του Ποσειδώνα και όλες οι γυναίκες για το δώρο της Αθηνάς και επειδή ήταν μια γυναίκα παραπάνω από τους άνδρες, η θεά Αθηνά προτιμήθηκε και από αυτήν, η πόλη πήρε το όνομα της.
Για να προστατεύσει την πόλη από τους πειρατές της Καρίας από την θάλασσα και τους Βοιωτούς από την ξηρά, ο Κέκρωψ διένειμε την Αττική σε δώδεκα περιοχές, για να διαχειρίζεται καλύτερα τον πληθυσμό: Αφίδναι, Βραυρώνα, Δεκέλεια, Επάκρια, Ελευσίνα, Κεκροπία, Κηφισία, Κυθαιρός, Φάληρο, Σφαιττός, Τετράπολις, Θορικός.
Έδωσε επίσης εντολή, ο καθένας να ρίξει από μία πέτρα και μετρώντας αργότερα όλες τις πέτρες, βρέθηκαν είκοσι χιλιάδες κάτοικοι.
Ο Κέκρωψ εισήγαγε την λατρεία του Διός και τις προσφορές εδεσμάτων (πελανοί) στις τελετές, αντί για ανθρωποθυσίες. Ο τάφος του στην Ακρόπολη διετηρείτο μέχρι και τον τέταρτο αιώνα π.Χ.
Όταν ένας εχθρικός στρατός πολιόρκησε την Αθήνα, οι Αθηναίοι ζήτησαν την συμβουλή του μαντείου των Δελφών, το οποίο τους έδωσε τον χρησμό, ότι για να σωθεί η πόλη, ένας Αθηναίος έπρεπε να θυσιαστεί με την θέληση του. Όταν η κόρη του Κέκρωπος,Άγραυλος, έμαθε για τον χρησμό, ανέβηκε στην Ακρόπολη και πέφτοντας σκοτώθηκε. Οι Αθηναίοι για να την τιμήσουν, έκτισαν ένα ναό στην Ακρόπολη και κάθε χρόνο εόρταζαν τα Αγραύλεια.
Οι τρεις κόρες του Κέκροπα, Άγραυλος, Έρση και Πάνδροσος, στις οποίες η θεά Αθηνά εμπιστεύθηκε το κουτί, με την οδηγία να μην το ανοίξουν. Δεν υπάκουσαν και τιμωρήθηκαν, κρατήρας 410 π.Χ.Σύμφωνα με έναν άλλο μύθο, η θεά Αθηνά εμπιστεύθηκε ένα κουτί στην Άγραυλο ή Άγλαυρο, την ίδια κόρη του βασιλιά Κέκροπα, και στις δύο αδελφές της, Έρση και Πάνδροσο, με την οδηγία να μην το ανοίξουν. Η Πάνδροσος, η μικρότερη, υπάκουσε, αλλά η Άγραυλος και η Έρση το άνοιξαν και είδαν ένα ερπετό με την μορφή παιδιού ή σύμφωνα με άλλη εκδοχή, ένα φίδι περιτυλιγμένο γύρω από το μωρό Εριχθόνιο, το οποίο βγήκε έξω και αναρριχήθηκε στην ασπίδα της Αθηνάς. Οι κοπέλες τρομαγμένες από αυτό που είδαν, έπεσαν από την Ακρόπολη και σκοτώθηκαν.
Τον Κέκροπα διαδέχθηκε ο γιος του, Ερυσίχθων, ο οποίος δεν είχε παιδιά και αυτόν ο Κραναός. Μια από τις θυγατέρες του Κραναού, ονομαζόταν Ατθίς κα

Γράμμος - Βίτσι. Η ταινία.

Από το hellenikrevence. Το έλαβα και το δημοσιεύω.
















 

Και τώρα που συγχωνεύονται οι τράπεζες εμείς σωθήκαμε;

Έλαβα από το «αιέν αριστεύειν» τους παρακάτω προβληματισμούς και τους δημοσιεύω. Θέλω επίσης να προσθέσω ότι τα γνωστά πασοκοκά παπαγαλάκια δεν έχουν λόγους για να επαίρωνται καθόσον ότι γίνεται οφείλεται στην ιδιωτική πρωτοβουλία και όχι στην οικονομική κυβερνητική πολιτική που έχει αποτύχει παταγωδώς και κατά κράτος. Εύχομαι μόνο, αν και δεν με αφορά, να μην είναι του πολυδιαφημισμένου τύπου συνένωσης ΑΛΦΑ με ΕΘΝΙΚΗ  που έγινε για αποπροσανατολισμό ή γιατί, τις είδε τι σκαρφίσθηκαν τα ηλίθια πασοκικά μυαλά και για ποιο σκοπό!



Αύριο αναμένεται η επίσημη ανακοίνωση της συγχώνευσης ALFA BANK και ΕUROBANK με την συμμετοχή κατά 20% κεφαλαίων του Κατάρ, η οποία θα δημιουργήσει έναν τραπεζικό κολοσό στην Ελλάδα και μια από τις μεγαλύτερες τράπεζες στην Ευρώπη.
Τα τραπεζικά και χρηματοπιστωτικά θέματα δεν είναι ο τομέας μου αλλά κάποιες απορίες δημιουργούνται μοιραία και δεν παίρνουν απάντηση από τα ΜΜΕ.
Κατ’ αρχήν μια ματιά να ρίξει κανείς στα δελτία ειδήσεων καταλαβαίνει αμέσως ποια από αυτά έχουν συμφέροντα στις συγκεκριμένες τράπεζες και ποια όχι. Κάποια το είχαν σαν πρώτο θέμα και ο ενθουσιασμός της παρουσίασής του μου θύμισε τα πανηγύρια για την συμφωνία των ηγετών στην Σύνοδο Κορυφής στις 21 Ιουλίου… Ελπίζω να μην έχει κι αυτή τα ίδια αποτελέσματα…
Αυτό που καταλαβαίνω είναι ότι μια μεγάλη τράπεζα είναι πιο...