Τρίτη, 5 Απριλίου 2011

Εκεί που λόγω διαχρονικής ηλιθιότητας, ανικανότητας, ερασιτεχνισμού και προδοτικής διακυβέρνησης της Ελλάδος από όλους ανεξαίρετα τους πολιτικούς χαρίστηκε στην Αλβανία το νησί Σάσων ( πρόσθεσαν στα Επτάνησα τα Κύθηρα σαν συμπλήρωμα και δικαιολογία) καλλιεργείται η ιδέα της μεγάλης Αλβανίας.



“Η Μεγάλη Αλβανία και οι ναζιστικές ιδέες του Χίτλερ»


 
 

«Το πρόγραμμα για την «Φυσική Αλβανία» δεν είναι τίποτε το σπουδαίο και μπορεί κάλλιστα να συγκριθεί με τις ναζιστικές ιδέες του Χίτλερ, για την ενοποίηση των γερμανικών εδαφών στη διάρκεια του Β΄ Παγκόσμιου Πολέμου»

Τα παραπάνω δήλωσε ο Αλβανός διπλωμάτης και Πρύτανης του Πανεπιστημίου της Στρούγκα, Μπασκούρτι Λίζεν, πρώην ανώτερος αξιωματούχος στην Αλβανία κατά τη διάρκεια του καθεστώτος του Ενβέρ Χότζα και κατόπιν πρεσβευτής σε τρεις χώρες.

Ο Μπασκούρτι, επέκρινε σκληρά από την πρώτη, ήδη, δημοσίευση της λεγόμενης 'Μεγάλης Αλβανίας' που ονομάσθηκε «Φυσική Αλβανία» από τον Koço Danaj, διευθυντή του αλβανικού Ινστιτούτου για περιφερειακές προβλέψεις ο οποίος διετέλεσε σύμβουλος της σοσιαλιστικής κυβέρνησης του Φάτος Νάνο και του Παντελή Μάικο.

Οι ιδέες του Ντανάι μετατράπηκαν σε ένα πρόγραμμα με χρονοδιαγραμμα που το ονόμασε ως «Φυσική Αλβανία». 
Προβλέπει ότι το 2013 είναι το έτος κατά το οποίο η Αλβανία θα ενωθεί σε 7 διαφορετικά στάδια, πρώτο στάδιο αποτελεί το Κοσσυφοπέδιο, κατόπιν θα πάρει εδάφη από την πΓΔΜ, από την Ελλάδα μια περιοχή που την ονομάζει ‘τσαμουριά’, από την Σερβία την κοιλάδα του Πρέσεβο καθώς και τμήμα του Μαυροβουνίου. 
Σύμφωνα με τον Ντανάι η πΓΔΜ πρέπει να αλλάξει τη μορφή του κράτους που έχει και να δημιουργήσει Ομοσπονδία. Αυτό σημαίνει ότι ένα τμήμα της Ομοσπονδίας θα ενωθεί αργότερα με την Αλβανία.

--
Τίτλος:  «Албанци во Македонија критикуваат - Проектот за Голема Албанија е ништо!»
Δημοσίευση: 

Άλλο πράγμα η «αποδοκιμασία» και άλλο η «βία». H δεδομένη, σαφέστατη διαφορά της αποδοκιμασίας από την άσκηση βίας καταδείχνει και πόσο υγιές πολιτικό σύμπτωμα είναι, προπάντων σε πολιτεύματα εκφαυλισμένα, το «γιαούρτωμα».


Tου Χρηστου Γιανναρα
Γιατί είναι «άσκηση βίας» να «γιαουρτώνουν» οι πολίτες έναν πολιτικό που προκαλεί κατ’ εξακολούθησιν τη νοημοσύνη και ευαισθησία τους, την αξιοπρέπειά τους;
Oμόφωνα οργισμένοι οι κεκράχτες της κομματοκρατίας, «επιφανείς» δημοσιογράφοι, κομματικοί εκπρόσωποι, αλλά και απλοϊκοί παρακεντέδες της εξουσιαστικής καμαρίλας, διαρρηγνύουν τα ιμάτιά τους: Aυτοδικία, ανόσια βία το «γιαούρτωμα».
Aλλά γιατί; Προκαλεί σωματική κάκωση, αποβλέπει σε τραυματισμό, σε βλάβη της σωματικής ακεραιότητας; Γιαούρτι εκσφενδονίζουν οι πολίτες στον πολιτικό που τους προκαλεί, όχι πέτρες, ούτε καρέκλες. Eίναι άλλο πράγμα η αποδοκιμασία και άλλο η άσκηση σωματικής βίας. Kαι μάλιστα θα χαρακτήριζε κανείς το «γιαούρτωμα» μάλλον από τις επιεικέστερες, τις πιο «εξευγενισμένες» μορφές αποδοκιμασίας. Aρχετυπική έκφραση περιφρόνησης, αποστροφής και σιχασιάς είναι το φτύσιμο – ατιμωτική αποδοκιμασία. Πιο οργισμένη, οι σάπιες ντομάτες ή τα κλούβια (δύσοσμα) αυγά. Hπιότερη

Η Κύπρος αποφασίζει και η Ελλάδα συμπαρίσταται. Δίκαια παράπονα αλλά Κύπρος και Ελλάδα να μην αμφιβάλλουν πως οι Ε/κ δεν θα διστάσουν, αν οι συνθήκες το επιβάλουν, να πείσουν για την πολιτική τους ωριμότητα και να σώσουν για μια δεύτερη φορά την αξιοπρέπεια του Ελληνισμού.


 

 Με τον Ανδρέα Προδρόμου

Είναι, πιστεύουμε, σοβαρό, για να μην πούμε ασυγχώρητο λάθος, το σύνθημα στο οποίο καταντήσαμε «η Κύπρος αποφασίζει και η Ελλάδα συμπαρίσταται». Χρησιμοποιούμε το ρήμα καταντήσαμε γιατί περί κατάντιας πρόκειται άμα σκεφτούμε πώς και από πού ξεκινήσαμε και πώς και πού καταλήξαμε. Τα μηνύματα που στέλλονται από το εθνικό κέντρο στον κυπριακό Ελληνισμό με αυτό το σύνθημα υποδηλώνουν, για όσους έζησαν και ζουν την ατυχή και ανεπιτυχή πορεία των κυπρο-ελλαδικών σχέσεων, από τη μια το πόσο οι Ελλαδίτες αδελφοί μας μάς βαρέθηκαν (εσείς αποφασίστε τι θέλετε ή ό,τι θέλετε και εμείς είμαστε δίπλα σας) και από την άλλη την ηττοπάθεια της Ελλάδας που αρνείται, εδώ και χρόνια πολλά, να διεκδικήσει ό,τι της ανήκει και ό,τι της οφείλουν οι σύμμαχοί της -πιο σωστά η ανθρωπότητα- για τους διαχρονικούς αγώνες της υπέρ της ελευθερίας και κυρίως για τον ενεργό της ρόλο και την ουσιαστική συμβολή της στη δημιουργία μιας πολιτισμένης δημοκρατικής ανθρωπότητας.
Η Ελλάδα βρίσκεται σήμερα σε δεινή οικονομική, πολιτική, κοινωνική κρίση γιατί δεν κατάφερε, λόγω διαχρονικών λαθών και

Το αραβικό ντόµινο εξεγέρσεων κρύβει πολλά. Φουντώνουν παλιές έχθρες στις χώρες της Αραβίας


H Συρία θυµίζει ένα µωσαϊκό που µπορεί να γίνει χίλια κοµµάτια, θέτοντας σε δοκιμασία την ενότητα της χώρας.
Όταν το ντόµινο των αραβικών εξεγέρσεων έφτασε στη Συρία, πολλοί αναλυτές υπέθεσαν σωστά ότι ο Μπασάρ αλ Άσαντ δύσκολα θα κατέφευγε στην ίδια τακτική που είχε χρησιµοποιήσει πριν από 29 χρόνια ο πατέρας του, όταν κατέστειλε µε τον πιο βίαιο τρόπο την εξέγερση των Αδελφών Μουσουλµάνων στην πόλη Χαµά. Ο γιος προτίµησε ένα µείγµα απειλών και υποσχέσεων, όπως η άρση της κατάστασης έκτακτης ανάγκης που ισχύει από το 1963, αλλά χωρίς συγκεκριµένο χρονοδιάγραµµα εφαρµογής. Τουλάχιστον µέχρι στιγµής η συνταγή δεν αποδίδει. Οι αντικαθεστωτικοί ρίχνουν αγάλµατα του Χαφέζ αλ Άσαντ.
Από την άλλη πλευρά, οι οπαδοί του Άσαντ είτε

Σημαία της Πανηπειρωτικής Συνομοσπονδίας η προστασία του Αμβρακικού.


Κωνσταντίνος Κονής (mail)


    Η Πανηπειρωτική Συνομοσπονδία διοργανώνει κεντρική ημερίδα στην Αθήνα για την σωτηρία του Αμβρακικού.
                   Ξεκινά με τέσσερεις προημερίδες σε Πρέβεζα, Άρτα, Αμφιλοχία και Βόνιτσα.















 Του Χαράλαμπου Γαλιάνδρα-Αρτινού.

Σε μπροστάρισσα για τη σωτηρία, απορρύπανση, θωράκιση και ήπια ανάπτυξη του Αμβρακικού Κόλπου αναδεικνύεται η Πανηπειρωτική Συνομοσπονδία Ελλάδας (ΠΣΕ) με την πρωτοβουλία διοργάνωσης τεσσάρων προημερίδων , που θα πραγματοποιηθούν σε Πρέβεζα, Άρτα , Βόνιτσα και Αμφιλοχία και κεντρικής ημερίδας που θα λάβει χώρα στην Αθήνα.
Στον Αμβρακικό Κόλπο, έναν από τους σημαντικότερους της Ελλάδας και της Ευρώπης, διαβιούν και φιλοξενούνται δεκάδες ειδών ενδημικής και αποδημητικής πανίδας και απαντώνται σπάνια είδη χλωρίδας. Αυτός ο πανέμορφος τόπος, πηγή ζωής, κοινωνικής, γεωργικής, κτηνοτροφικής, αλιευτικής και οικονομικής ανάπτυξης, απειλείται με αφανισμό.
Το καταμαρτυρούν δεκάδες επιστημονικών

Σάββας Παύλου: Σήμερα, μετά την εξαντλητική θεματογραφία του ολοκαυτώματος της χιτλερικής περιόδου και ειδικά μετά την κατάρρευση του σοβιετικού στρατοπέδου και τη χρονική απομάκρυνση από τον Β’ Παγκόσμιο Πόλεμο, υπάρχει μια ανέλιξη που χαρακτηρίζεται από δύο κύριες κατευθύνσεις, μία διαχρονική και μία συγχρονική στην όλη θεώρηση του θέματος...


 


Μεταφέρω τις σκέψεις του Σάββα Παύλου όπως αυτός τις εξέφρασε στον ιστοχώρο του με τίτλο «ΣΗΜΕΡΑ Ο ΜΟΝΟΔΙΑΣΤΑΤΟΣ  ΦΙΛΟΣΗΜΙΤΙΣΜΟΣ». Θα τις αναρτήσω  σε δύο συνέχειες λόγω έκτασης.  Εδώ τα πρώτο και δεύτερο  μέρη.    

       
Μάρτιος 2011 από savvaspavlou΄

(μέρος α)



Παρά τη συμφωνία μας σε πληθώρα θεμάτων, όμως με τον Σταύρο Ζουμπουλάκη υπάρχει μια βασική διαφορά. Αισιόδοξος, κατά βάθος, αυτός,  πιστεύει ότι η εβραϊκή γενοκτονία του Δευτέρου Παγκοσμίου Πολέμου αποτελεί το απόλυτο κακό, έχει, δηλαδή, ανακαλύψει το τελευταίο σκαλοπάτι στου κακού τη σκάλα. Απαισιόδοξος εγώ, πιστεύω ότι αυτή η σκάλα δεν έχει τέλος, ότι η εβραϊκή γενοκτονία ήταν στην ιστορική διαδρομή το χείρον της ευρωπαϊκής ιστορίας, όμως δεν αποτελεί το τελευταίο σκαλί, η ιστορία μας επιφυλάσσει πολύ χειρότερα πράγματα. Ενδεικτικά, αναφέρω την «υπόθεση» για την κατασκευή ιού που αναγνωρίζει το ανθρώπινο γονιδίωμα, δηλαδή επικάθεται  σε ανθρώπους μόνο μιας ορισμένης φυλής επιφέροντας τα θανατηφόρα αποτελέσματά του ενώ οι άνθρωποι άλλου φυλετικού γονιδιώματος θα σφυρίζουν αδιάφορα. Όπως στη δέκατη πληγή του Φαραώ, που ο ολεθρεύων άγγελος αναγνώριζε τον πρωτότοκο της οικογένειας και επέφερε το θάνατό του, «από πρωτοτόκου Φαραώ του καθημένου επί του θρόνου έως πρωτοτόκου της αιχμαλωτίδος της εν τω λάκκω και έως πρωτοτόκου παντός κτήνους», ενώ τα άλλα παιδιά και ζώα έμεναν άθικτα, τώρα θα μπορεί ένας ιός να θερίζει π.χ. αραβικούς πληθυσμούς ενώ οι άλλοι πληθυσμοί δεν θα παθαίνουν οτιδήποτε. Πάντως μερικοί επιστήμονες δήλωσαν ότι η κατασκευή του είναι εφικτή.
Στο θέμα μας τώρα. Σε σημείωμά μου στο περιοδικό Νέα Εστία[1]υπεστήριξα ότι η κατηγορία εναντίον των Ελλήνων ότι πάσχουν από αντισημιτισμό επειδή χρησιμοποιούν τη λέξη τσιφούτης δεν ευσταθεί αφού όσοι λένε τη λέξη αυτή αγνοούν τη σύνδεσή της με τους Εβραίους της τουρκοκρατίας, όπως αγνοούν την ετυμολογία παρομοίων λέξεων που λένε συχνότερα (εξηνταβελόνης, σπαγκοραμμένος, τσιγκούνης). Ακόμη, αν μερικοί  γνωρίζουν την ετυμολογία της λέξης τσιφούτης, έπρεπε οι κατήγοροι να έδιναν πρώτα απ’ όλα μάχες εναντίον των συνεχώς εκτοξευόμενων ανεκδότων και χαρακτηρισμών  που μειώνουν και υποτιμούν Σκωτσέζους και Πόντιους. Και έκλεισα με την πολιτική

Σάββας Παύλου: Σήμερα, μετά την εξαντλητική θεματογραφία του ολοκαυτώματος της χιτλερικής περιόδου και ειδικά μετά την κατάρρευση του σοβιετικού στρατοπέδου και τη χρονική απομάκρυνση από τον Β’ Παγκόσμιο Πόλεμο, υπάρχει μια ανέλιξη που χαρακτηρίζεται από δύο κύριες κατευθύνσεις, μία διαχρονική και μία συγχρονική στην όλη θεώρηση του θέματος...


Ολοκληρώνουμε τις σκέψεις του Σάββα Παύλου με την δημοσίευση των τρίτου και τέταρτου μερών 

 Μέρος Γ΄

 από savvaspavlou
Στο προηγούμενο κείμενο απαριθμήθηκαν πέντε σημεία που δημιουργούν την εντύπωση του προ-κατ και του προειλημμένου στην εργώδη προσπάθεια της σημερινής κίνησης για εντοπισμό και καταγγελία κάθε τι αντισημιτικού. Σήμερα ας ειπωθούν μερικά διευκρινιστικά και επεξηγηματικά:
1.     Ανέδειξε την καταπίεση των Εβραίων και το κυνηγητό εναντίον τους με ένα μονοδιάστατο τρόπο που απέκρυβε την καταπίεση και το κυνηγητό άλλων ομάδων, λες και δεν πόνεσαν άλλοι λαοί.
Στα στρατόπεδα συγκέντρωσης και στην περιοχή της ναζιστικής κατοχής χάθηκαν εκατομμύρια Τσιγγάνοι, σωματικά και πνευματικά ανάπηροι, Κομμουνιστές και μέλη της αριστεράς και των αντιστασιακών κινημάτων, ομοφυλόφιλοι. Ακόμη Σλάβοι σε μεγαλύτερο αριθμό από εκείνο της εβραϊκής γενοκτονίας (μιλάμε για έναν αριθμό πάνω από δέκα εκατομμύρια Πολωνών, Ρώσων,  Ουκρανών και Λευκορώσων). Σε στρατόπεδα συγκέντρωσης σχεδόν ένα εκατομμύριο Σέρβοι, σε φρικιαστικότερες συνθήκες, εξοντωμένοι από τους Ουστάσι της Κροατίας. Ποιος θα κρατήσει ενός λεπτού σιγή γι’ αυτούς; Στο Δεύτερο παγκόσμιο Πόλεμο οι Κινέζοι που σκοτώθηκαν  στην περιοχή της Μαντζουρίας και της ζώνης της ιαπωνικής κατοχής υπερβαίνουν τον αριθμό των 6 εκατομμυρίων. Ποιος θα αφήσει ένα δάκρυ και γι’ αυτούς; Ή, μήπως, είναι πιο φτηνή η ζωή στην Κίνα;
Το αρμενικό ολοκαύτωμα έχει μερικές πλευρές φρικιαστικότερες από το εβραϊκό. Η γενοκτονία των Αρμενίων έγινε σε δημόσιους χώρους, μπροστά στα μάτια όλων και με ευρύτατη συμμετοχή στη σφαγή τους κι όχι σε κλειστά στρατόπεδα από ειδικά σώματα εξόντωσης. Ο Χίτλερ, μάλιστα, διδάσκοντας τους ναζί οπαδούς του να προχωρήσουν άφοβα στην εβραϊκή γενοκτονία έφερε ως παράδειγμα την «επιτυχία» του αρμενικού ολοκαυτώματος που έγινε από τους Τούρκους, είκοσι, περίπου, χρόνια προηγουμένως. Το Χόλυγουντ με την ισχυρή εβραϊκή διαπλοκή γύρισε εκατοντάδες τηλεοπτικές και κινηματογραφικές ταινίες για το εβραϊκό ολοκαύτωμα. Θα περίμενες, λοιπόν, να γυριστούν καμιά δεκαριά, τουλάχιστον, ταινίες και για την αρμενική γενοκτονία. Δεν γυρίστηκε έστω και μία παρά τις διάφορες προσπάθειες. Τόσος εγωισμός, μην ακουστεί οτιδήποτε για τον πόνο άλλου λαού.
2.      Παράλληλα, το μονοδιάστατο της συγχρονικής κριτικής