Οι δυσμενείς εξελίξεις ήσαν αναμενόμενες. Και επιβεβαιώνουν όσους υποστηρίζουν πως μάλλον στραβά αρμενίζουμε.

 

Η ευρωζώνη βάζει κανόνεςΤσουνάμι Βρυξελλών φέρνει σκληρή λιτότητα

Σοφία Βούλτεψη
12/03/2011

Όλα όσα μέχρι σήμερα διατυπώνονταν υπό την μορφή απειλών έχουν πλέον από χθες μπει στο «μενού» της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Ημέρα τρόμου η χτεσινή, με τον τρομακτικό σεισμό στην Ιαπωνία και το τσουνάμι έφθασε ως τις Βρυξέλλες, όπου συνεδρίαζαν οι ηγέτες της ευρωζώνης.

Το Σύμφωνο Ανταγωνιστικότητας, που μετονομάστηκε  επικοινωνιακά   σε  Σύμφωνο για το Ευρώ, περιλαμβάνει σειρά μέτρων προκειμένου να αποφευχθούν οι μελλοντικές κρίσεις χρέους.

Χαμηλοί μισθοί, ευέλικτες σχέσεις εργασίας, συμπιέσεις στα ασφαλιστικά συστήματα και στις συντάξεις και φορολογική εναρμόνιση, θέτουν την Ευρώπη κάτω από ένα κοινό σκληρό πρόγραμμα λιτότητας, που θα δείξει ακόμη πιο πολύ τα δόντια του σε ήδη χειμαζόμενες χώρες, όπως είναι η Ελλάδα.

Το μακρύ χέρι της Κομισιόν θα φθάνει πλέον και σε τομείς που θεωρούνταν αποκλειστικής αρμοδιότητας των χωρών-μελών, καθώς οι 17 κατέληξαν (εκόντες – άκοντες) στο συμπέρασμα ότι τα δημοσιονομικά προβλήματα δεν θα μπορούν να αντιμετωπιστούν, αν δεν ακολουθήσουν και κοινές φορολογικές, μισθολογικές και συνταξιοδοτικές πολιτικές.

Ο έλεγχος της πορείας του κάθε μέλους της ευρωζώνης θα γίνεται πλέον σε ετήσια βάση από την Κομισιόν και το Eurogroup, ενώ η σύνδεση μισθών και παραγωγικότητας αποτελεί την καινούργια ευρωπαϊκή πραγματικότητα. Την ίδια ώρα, δημόσιος και ιδιωτικός τομέας θα κυνηγούν ανταγωνιστικότητα και παραγωγικότητα με τους ίδιους ρυθμούς, σε μια προσπάθεια να διακοπεί η πρακτική των δύο ταχυτήτων.

Ως συνέπεια, η περίφημη flexicurity (ένας συνδυασμός ευελιξίας στην εργασία με ασφάλεια), αποτελεί επίσης μια πραγματικότητα που θα ισχύει παντού στην ΕΕ. Παράλληλα, ζητείται η μείωση του φορολογικού κόστους της εργασίας. Η ίδια ευελιξία προβλέπεται και στην μεταρρύθμιση των συνταξιοδοτικών συστημάτων, καθώς και εδώ μπαίνει για τα καλά το στοιχείο που συνδέει τα όρια ηλικίας με το προσδόκιμο ζωής.

Και βέβαια, στο μέλλον τα ελλείμματα δεν θα μπορούν να ξεπερνούν ένα συγκεκριμένο όριο, με τις χώρες της ευρωζώνης να αναλαμβάνουν την ευθύνη για την συγκράτησή τους. Πάντως, οι χώρες με πρόβλημα δεν θα υποστούν επιπλέον περιορισμούς, όπως ήταν το αρχικό γαλλογερμανικό σχέδιο, αλλά θα αφεθούν να αποφασίζουν οι ίδιες για τα μέτρα που κάθε φορά θα λαμβάνουν για να περιορίζουν τα ελλείμματά τους.

Αυτό ισχύει και για την Ελλάδα, που όμως παραμένει στην αγωνία, καθώς οι αποφάσεις για το πρόβλημά μας θα ληφθούν στο Ευρωπαϊκό Συμβούλιο της 25ης Μαρτίου.

Μια αγωνία που ενισχύεται από τις χθεσινές ανακοινώσεις του υπουργείου των Οικονομικών, σύμφωνα με τις οποίες το έλλειμμα του Κρατικού Προϋπολογισμού το δίμηνο Ιανουαρίου – Φεβρουαρίου 2011 διαμορφώθηκε στο 1,028 δις ευρώ, ενώ μείωση της τάξης του 9,2% εμφάνισαν και τα έσοδα.

Την ίδια ώρα, οι δαπάνες του τακτικού προϋπολογισμού εμφανίζονται αυξημένες κατά 3,3%, γεγονός που το υπουργείο αποδίδει στη διάθεση ποσού ύψους 351 εκ ευρώ για παλαιές οφειλές των νοσοκομείων.

Οι παραπάνω δυσμενείς εξελίξεις ήσαν αναμενόμενες. Και επιβεβαιώνουν όσους υποστηρίζουν πως μάλλον στραβά αρμενίζουμε.

elzoni

Η λέξη «πατριώτης» και κάθε άλλο όνομα συγγενικό με την πατρίδα, ξυπνάει τη νοσταλγία , ένα συναίσθημα τόσο δυνατό, που μπορεί να διαρκέσει με την ίδια ένταση για ολόκληρη τη ζωή.

« Ε, πατριώτη…»

Του Μόσχου Εμμανουήλ Λαγκουβάρδου

Έχουμε καλούς τρόπους , στην εποχή μας ή δεν έχουμε και το φέρσιμό μας είναι αγροίκο; Αν κρίνει κανείς απ΄ το γενικό βλοσυρό ύφος μάλλον ισχύει το δεύτερο. Η καλή διάθεση και η προσήνεια είναι σπάνια. Αφορμή να κάνω αυτές τις σκέψεις μου έδωσε το ταξίδι μου με το πρωινό τραίνο για τη Θεσσαλονίκη, με το οποίο ο κόσμος ταξίδευεστοιβαγμένος στους διαδρόμους. Στριμωγμένος σε κάποιο κάθισμα προσπαθούσα να βρω την κατάλληλη λέξη για να μιλήσω με το διπλανό επιβάτη που είχε πιάσει όλο το χώρο, τεντώνοντας τα πόδια του προς το μέρος μου. Η κατάλληλη λέξη θα έδειχνε τη φιλική μου διάθεση και θα προδιέθετε τον άνθρωπο αυτόν να ακούσει αυτό που ήθελα να του πω.

Αν και μεγαλώσαμε σε πόλεις δεν έχουμε την ευχέρεια της προσέγγισης προς τους άλλουςπου σου δίνουν οι καλοί τρόποι ,σε μια δεδομένη στιγμή. Ποτέ δεν κατάλαβα γιατί κατηγορούμε κάποιον «χωριάτη»! Οι χωρικοί και καλούς τρόπους ξέρουν για να επικοινωνούν μεταξύ τους και προσηνείς και φιλόξενοι είναι. Οι χωρικοί ,όπως τους γνώρισα, όταν παιδί ακόμα ζούσα στο χωριό , θεωρούν τους άλλους ,ανάλογα με την ηλικία τους ,ως πατέρες και μητέρες, αδερφούς και αδερφές, γιους και θυγατέρες. Η προσηγορία «γιε μ’» στη Δυτική Μακεδονία και στην Ήπειρο είναι γνωστή στο πανελλήνιο, όπως και άλλες παρόμοιες , των Κρητικών π.χ. «σύντεκνε.» ή των Κερκυραίων «ψυχή μου.» κ.ά.. Οι σημερινοί νέοι , ακόμα και ενήλικες ,αγνοούν κάθε ευπροσήγορη έκφραση και προσπαθούν να καλύψουν την άγνοιά τους με μια χυδαία λέξη…Λέξεις που για μας δεν λένε τίποτα (μπάϊ, ο κέϊ κ.α. ) έχουν τη θέση κραυγών όπως γίνεται με τα ζώα που συνεννοούνται με τις κραυγές.

Μια παρόμοια ιστορία μου θύμισε τη λέξη που έψαχνα να βρω, για να μιλήσω χωρίς να προσβάλω τον συνταξιδιώτη μου στο τραίνο. Η ιστορία αυτή συνέβη πριν ένα αιώνα . Μου τη διηγήθηκε ο φίλος και συνάδελφός μου Γιάννης , όπως την άκουσε από κάποιο γέρο συγχωριανό του: « Το ’12 ,» είπε ο γέρος , «υπηρετούσα στρατιώτης . Μια μέρα μας πήγαιναν κάπου με το τραίνο. Όταν ήρθε η ώρα να γευματίσουμε βγάλαμε όλοι ό,τι είχαμε για φαγητό. ‘Ενας στρατιώτης δίπλα μου είχε πιάσει όλο το χώρο και δεν έμενε καθόλου χώρος και για μας. “-Ε, πατριώτη, μάζεψε τα ποδάρια σου, να φάμε κι εμείς”, του λέμε, αλλά εκείνος δεν έδωσε σημασία και τον πλακώσαμε στο ξύλο.»

Πρέπει νά ’ναι εξοργιστικά αναίσθητος κανείς, να μην του προκαλεί η ανάμνηση της πατρίδας καμιά αίσθηση! Στο άκουσμά της μαλακώνει κι η πιο σκληρή καρδιά ! Θυμάσαιτην ιδιαίτερη πατρίδα σου, τον τόπο όπου έζησες τα παιδικά σου χρόνια, που τραγούδησες τα πρώτα σου τραγούδια ,που ένιωσες τους πρώτους σου έρωτες…Ακόμα κι οι καρδιές των σκληροτράχηλων Βαβυλωνίων κατακτητών της Ιερουσαλήμ μαλάκωσαν , βλέποντας τους αιχμάλωτους Ισραηλίτες να κλαίνε, στην ανάμνηση της πατρίδας τους. «Στους ποταμούς της Βαβυλώνος εκεί καθόμασταν και κλαίγαμε καθώς θυμόμασταν τη Σιών….Αν σε ξεχάσω Ιερουσαλήμ να παραλύσει το δεξί μου χέρι. Η γλώσσα μου ας κολλήσει στο λαρύγγι μου, αν δε σε θυμηθώ, αν δεν σε βάλω, Ιερουσαλήμ, πάνω από όλες τις χαρές μου.» (Ψαλμ. 137).

Η λέξη «πατριώτης» και κάθε άλλο όνομα συγγενικό με την πατρίδα, ξυπνάει τη νοσταλγία , ένα συναίσθημα τόσο δυνατό, που μπορεί να διαρκέσει με την ίδια ένταση για ολόκληρη τη ζωή. Παράδειγμα ο Οδυσσέας του Ομήρου! Ο Όμηρος ονόμασε τους συντρόφους του Οδυσσέα που ξέχασαν την πατρίδα τους και χάθηκαν «νήπιους», δηλαδή μικρά παιδιά, που εξαιτίας της άγνοιας της γλώσσας αδυνατούσαν να επικοινωνήσουν με τους άλλους. (Οδύσσεια, ραψωδία α, στίχ. 8).

moschoplog.blogspot

.

O Σκανδαλίδης, ως Υπουργός Αγροτικής Ανάπτυξης και Τροφίμων, θέλει να ανταμείψει και τους τροφίμους της εξουσίας του

ΟΙ ΤΡΟΦΙΜΟΙ ΤΗΣ ΕΞΟΥΣΙΑΣ

Ο προσληφθείς (ΦΕΚ ΥΟΔΔ 35) «μετακλητός υπάλληλος» στο Πολιτικό Γραφείο του Υπουργού Αγροτικής Ανάπτυξης, κύριος Νώντας Λαμπρακάκης, είναι ο συνταξιούχος υπάλληλος του Δήμου Αθηναίων, παλιό ηγετικό στέλεχος της ΠΑΣΚ-ΟΤΑ,
διατελέσας επί σειρά ετών Πρόεδρος της ΠΟΕ-ΟΤΑ (Πανελλήνιας Ομοσπονδίας Εργαζομένων στους ΟΤΑ), 
διορισθείς κατά καιρούς σε διάφορα συμβούλια κρατικών,
 ημικρατικών και συνδικαλιστικών οργανισμών και φορέων,
διατελέσας Διευθυντής της Δημοτικής Ομάδας Σκανδαλίδη την τετραετία 2007-2010 στον Δήμο Αθηναίων, και άρτι αναδειχθείς Δημοτικός Σύμβουλος του κυρίου Καμίνη (μετά την παραίτηση του αρχιτέκτονος κυρίου Τομπάζη);
Ο κύριος Σκανδαλίδης, ως Υπουργός Αγροτικής Ανάπτυξης, έχει ανάγκη μετακλητού υπαλλήλου, που να είναι γέννημα-θρέμμα των κομματικο- συνδικαλιστικών μηχανισμών, ή που να είναι γνώστης των αγροτικών θεμάτων, ώστε να τον υποστηρίζει στο έργο που του ενεπιστεύθη η Πολιτεία;
 Η Πολιτεία για ποιο λόγο δικαιολογεί και πληρώνει μετακλητούς υπαλλήλους; Εκτός κι αν η πρόσληψη έγινε για να δικαιολογηθεί το δεύτερο σκέλος του τίτλου του κυρίου Σκανδαλίδη, ο οποίος ως Υπουργός Αγροτικής Ανάπτυξης και Τροφίμων, θέλει να ανταμείψει και τους τροφίμους της εξουσίας του (προς αυτή την κατεύθυνση συνηγορεί και το γεγονός ότι προσλαμβάνεται με «βαθμό Β΄ και μισθολογικό κλιμάκιο 14ο». Αυτό μάλλον γίνεται για να μην υπάρχουν μεγάλες -ή να μην υπάρχουν καθόλου- περικοπές είτε στον μισθό του μετακλητού είτε στην σύνταξη…).

kolotoubes

Τέλος το επίδομα ανεργίας για τους Έλληνες... Μόνο οι αλλοδαποί θα παίρνουν βάση των όσων δήλωσε ο Όλι Ρεν !

Απάντηση βόμβα του Όλι Ρεν σε ερώτηση Έλληνα ευρωβουλευτή του ΣΥΡΙΖΑ Νίκο Χουντή Η είδηση σοκ για εκατοντάδες χιλιάδες έλληνες ανέργους δεν επιδέχεται καμίας αμφισβήτησης αφού προέρχεται από τα πλέον αρμόδια χείλη, του κοινοτικού επιτρόπου δηλαδή για οικονομικά θέματα. Ο Όλι Ρεν ρωτήθηκε από τον ευρωβουλευτή του ΣΥΡΙΖΑ Νίκο Χουντή να διευκρινίσει τι σημαίνει η δέσμευση στο πλαίσιο του Μνημονίου για εξοικονόμηση 500 εκ ευρώ από επιδόματα ανεργίας με κριτήριο τα ελάχιστα απαιτούμενα μέσα διαβίωσης. Ο Φινλανδός επίτροπος απάντησε χωρίς περιστροφές πως από το 2012 θα εξοικονομηθούν τα χρήματα αυτά καθώς θα γίνει έλεγχος των περιουσιακών στοιχείων και των εισοδημάτων βάσει των οποίων χορηγούνται επιδόματα ανεργίας. Δηλαδή για να το πούμε απλά το επίδομα ανεργίας θα το στερηθεί η συντριπτική πλειοψηφία των δικαιούχων και θα το δικαιούνται όσοι θα περιλαμβάνονται στα κριτήρια ελάχιστων απαιτούμενων μέσων διαβίωσης. Συνεπώς θα ελεγχθούν τα εισοδηματικά και περιουσιακά στοιχεία ΟΛΩΝ των ανέργων και από το ''κόσκινο'' μετά θα περάσουν ελάχιστοι. Αυτό αυτομάτως σημαίνει πως το μεγαλύτερο ποσοστό των Ελλήνων ανέργων δεν πρόκειται να πάρει επίδομα ανεργίας.Ενώ οι αλλοδαποί που δηλώνουν δενδροκάτοικοι θα συνεχίσουν να παίρνουν όλα τα επιδόματα,χωρίς φυσικά να τους περνάει καμιά υπηρεσία από κόσκινο,όπως συμβαίνει με τους ιθαγενείς Έλληνες. Μάλιστα η Κομισιόν μας προετοιμάζει για ακόμα χειρότερα καθώς προαναγγέλει την δραστική μείωση και άλλων κοινωνικών παροχών μετά από αξιολόγηση τους.   tideon

....υπάρχει μια προδιάθεση του ανθρώπου για ομαδική βία!!!!!

Ο άνθρωπος είναι, με σπάνιες εξαιρέσεις, το μοναδικό ζώο που σκοτώνει μαζικά και οργανωμένα τους ομοίους του

Ἀναρτήθηκε στὶς 12 Μαρτίου 2011 ἀπὸ τὸν/τὴν filologos10

 

 

Rate This

Ίσως αυτό δεν ίσχυε πάντα, αφού ο πόλεμος είναι μια «πρόσφατη» ανακάλυψη…

Φωτιά, ερείπια, ρημαγμένες ζωές. Ηρωικές πράξεις, αλληλεγγύη, βιαιότητες. Ο πόλεμος είναι ίσως η πιο αντιφατική ανθρώπινη συμπεριφορά, ένα είδος ψυχικής ασθένειας που δύσκολα θα θεραπευτεί. Πότε ξεκίνησε; Θα σταματήσει ποτέ να υφίσταται; Τι είναι αυτό που σπρώχνει έλλογα όντα να αφαιρούν τη ζωή άλλων και να βάζουν σε κίνδυνο τη δική τους;

Η ανθρώπινη ηθολογία προσπάθησε να απαντήσει, ξεκινώντας από το γεγονός ότι στο ζωικό βασίλειο ο πόλεμος σπανίζει. Μάλιστα, εκτός από κάποια είδη εντόμων, οι μόνοι που κάνουν πόλεμο φαίνεται να είναι οι χιμπατζήδες. Οι ανθρωπολόγοι εξηγούν ότι τα ξαδέλφια μας οι χιμπατζήδες είναι ικανοί να ασκήσουν ομαδική βία. Στην κοινωνία τους τόσο τα αρσενικά όσο και τα θηλυκά είναι επιθετικά σε ατομικό επίπεδο, αλλά μόνο τα αρσενικά ασκούν συλλογική βία. Αυτό συμβαίνει γιατί, ενώ τα ενήλικα θηλυκά μεταναστεύουν σε άλλες κοινότητες για να αποφύγουν τις αιμομικτικές σχέσεις, τα αρσενικά παραμένουν σχηματίζοντας συμμαχίες αδελφών και «φίλων». Τα αρσενικά έχουν λοιπόν την τάση να συμμαχούν για να προστατέψουν την περιοχή τους και μπορούν να επιτεθούν με συντονισμένο τρόπο σε ξένους προς την αποικία.

Ο πρώτος πόλεμος ανάμεσα σε πιθήκους που παρατηρήθηκε ποτέ ξέσπασε πριν από λίγα χρόνια στο εθνικό πάρκο του Γκόμπε στην Τανζανία. Μάρτυρας ήταν η Τζέιν Γκούνταλ, ηθολόγος που μελέτησε για σχεδόν σαράντα χρόνια τους χιμπατζήδες. Η ίδια αφηγείται ότι οι εχθροπραξίες συνέβησαν ανάμεσα στην κοινότητα των Κασακέλα και των γειτονικών Καχάμα, που αριθμούσε λιγότερα άτομα. Τα αρσενικά των δυο κοινοτήτων συχνά αντάλλαζαν απειλές, αλλά μια μέρα τα μέλη των Κασακέλα πέρασαν σε βιαιότητες και σκότωσαν ένα μέλος της άλλης ομάδας. Από τότε οι ενέδρες έγιναν όλο και συχνότερες, σκοτώθηκαν και άλλα αρσενικά των Καχάμα, ακόμη και κάποια θηλυκά. Οι επιθέσεις συνεχίστηκαν για περίπου 4 χρόνια, μέχρι που όλοι οι Καχάμα εξολοθρεύτηκαν συστηματικά.

Πρόκειται άραγε για μια ανησυχητική περίπτωση, που είναι παρ’ όλα αυτά μεμονωμένη; Η Τζέιν Γκούνταλ ισχυρίζεται πως δεν είναι μεμονωμένη και εξηγεί ότι μετά από λίγο καιρό κάποια άτομα από τη νικήτρια κοινότητα των Κασακέλα αποτέλεσαν στόχο επιθέσεων από αρσενικά μιας άλλης, ακόμη πιο πολυάριθμης ομάδας, αυτής των Καλέντε.

Παράδοση και οίκτος..

Αυτή η συμπεριφορά έρχεται σε αντίθεση με όσα έχουν παρατηρηθεί σε άλλα είδη. Σε γενικές γραμμές τα ζώα δε σκοτώνουν τους ομοίους τους, γιατί τα αμυνόμενα μέλη γνωρίζουν πώς να επιδεικνύουν συμπεριφορές που ενεργοποιούν την παύση της βίας του αντιπάλου. Χαρακτηριστικό παράδειγμα είναι ο λύκος, που επιδεικνύει στον εχθρό το λαιμό του ως σημάδι παράδοσης. Ένα σημάδι που είναι γενετικά προγραμματισμένο για να προκαλεί τον οίκτο. Ο Κόνραντ Λόρεντς, ο πρώτος που κατέγραψε αυτές τις αποτρεπτικές συμπεριφορές, πίστευε ότι και ο άνθρωπος έχει κληρονομήσει στα γονίδιά του, πέρα από την επιθετικότητα, τα απαραίτητα σημάδια που οδηγούν στην παύση της. Ο πραγματικός πόλεμος δεν είναι, σύμφωνα με τον ίδιο, εγγεγραμμένος στα γονίδιά μας.

Πόσο δίκιο είχε άραγε; Σύμφωνα με ανθρωπολόγους ο άνθρωπος-κυνηγός εδώ και εκατοντάδες χιλιάδες χρόνια δεν είχε λόγους να κάνει πόλεμο. Οι εκτάσεις ήταν απεριόριστες και οι πληθυσμοί αριθμούσαν λίγα μέλη. Ωστόσο, στο Στάινχαϊμ και στο Έρινγκσντορφ της Γερμανίας βρέθηκαν ανθρώπινα σώματα, ηλικίας 200.000 ετών, με σημάδια που υποδεικνύουν ότι πέθαναν βίαια.

Σύμφωνα με τον Ιρενέους Άιμπλ-Άιμπεσφελντ, ιδρυτή της επιστήμης της ηθολογίας, οι παρατηρήσεις σε πληθυσμούς που ζουν ακόμη σε πρωτόγονες συνθήκες οδηγούν στην καταγραφή πολεμικών επεισοδίων, και αυτό μας κάνει να σκεφτούμε ότι υπάρχει μια προδιάθεση του ανθρώπου για ομαδική βία.

Πρόγονοι «αρνάκια»..

Η υπόθεση ότι οι σχέσεις ανάμεσα στις ανθρώπινες προϊστορικές κοινότητες ήταν σε γενικές γραμμές ειρηνικές φαίνεται να αποδεικνύεται από τις βραχογραφίες. Οι ειδικοί στην αφρικανική αρχαιολογία αναφέρουν ότι στη Σαχάρα, για παράδειγμα, εμφανίζονται συχνά στα βράχια σκηνές με σαμάνους, θηράματα, κυνηγούς. Μόνο σε παραστάσεις ηλικίας 6.000 ετών και μεταγενέστερες αρχίζουν να αναπαρίστανται οπλισμένοι άνθρωποι. Ακριβώς αυτή την περίοδο, εξάλλου, θεμελιώθηκε η καλλιέργεια της γης και η κτηνοτροφία, δυο σημαντικές καμπές στην οικονομία της προϊστορικής κοινωνίας που κατέστησαν δυνατή την αύξηση του πληθυσμού αλλά και, πιθανώς, την πρόκληση των πρώτων αντιδικιών.

Μέχρι τη στιγμή που οι άνθρωποι ήταν κυνηγοί και τροφοσυλλέκτες, ολιγάριθμοι σε αχανείς εκτάσεις, δεν υπήρχε πράγματι λόγος σύγκρουσης. Όμως με την έλευση της γεωργίας και της κτηνοτροφίας η συνείδηση της ιδιοκτησίας απέκτησε αποφασιστική σημασία. Οι κλοπές κοπαδιών και η λεηλασία των αγρών ήταν συχνά φαινόμενα. Γι’ αυτό χρειαζόταν η άμυνα και έτσι γεννήθηκε ο ρόλος του πολεμιστή.

Πατρίς, θρησκεία, οικογένεια..

Οι πολιτισμικές διαδικασίες οι οποίες, σήμερα όπως και τότε, κάνουν τον άνθρωπο φιλοπόλεμο περνούν από διάφορα στάδια. Οι ηθολόγοι τις έχουν μελετήσει μέσα στις φυλετικές κοινωνίες. Σύμφωνα με τον Αυστριακό ηθολόγο Άιμπλ-Άιμπεσφελντ, μια κοινότητα τονίζει κατ’ αρχάς τις δικές της αξίες και έθιμα, σε σημείο που οι δυνητικοί εχθροί εμφανίζονται πρακτικά απάνθρωποι, με ελαττώματα τα οποία αγγίζουν τα όρια της εγκληματικής συμπεριφοράς. Στην αρχή της φιλονικίας οι αναστολές ως προς τη βία είναι ακόμη έντονες.

Για παράδειγμα, όταν οι Σεμπάγκα της Νέας Γουινέας κηρύττουν πόλεμο, δεν μπορούν πλέον να μιλούν σε φιλικά πρόσωπα που ανήκουν στην ανταγωνιστική φυλή. Υπάρχει επίσης η απαγόρευση της κατανάλωσης φαγητού από τις καλλιέργειές τους, ένα είδος οικονομικού εμπάργκο και συναισθηματικής αποστασιοποίησης. Ανακαλούν, αντίθετα, στη μνήμη τους τα μεμπτά επεισόδια που συνέβησαν στην άλλη κοινότητα, χάνουν την εκτίμηση στα άτομα, μεγαλοποιούν τις αδικίες που έχουν υποστεί.

Στις λεγόμενες πολιτισμένες κοινωνίες ο μηχανισμός δε διαφοροποιείται ιδιαίτερα. Από τη στιγμή που δαιμονοποιείται ο εχθρός, μπαίνει στο παιχνίδι το ένστικτο της συνεργασίας. Αυτό δημιουργείται από μια γενετική προδιάθεση που μας ωθεί να δείχνουμε αλληλεγγύη προς την οικογένεια. Το γεγονός είναι δηλαδή ότι η φυλή ή το έθνος προσπαθεί να δώσει την εικόνα μιας διευρυμένης οικογένειας, που έχει κοινό τόπο καταγωγής και κοινούς προγόνους. Ο Άιμπεσφελντ συνεχίζει λέγοντας ότι αυτό το σκηνικό τονίζεται από τους αρχηγούς σε περίπτωση σύγκρουσης, και με αυτό τον τρόπο το άτομο ως μονάδα αποκτά κίνητρο για τον πόλεμο, καλείται να επιδείξει αλληλεγγύη στους συντρόφους του, ακόμη και να διαπράξει ηρωικές πράξεις, επιστρατεύοντας το ένστικτο υπεράσπισης της οικογένειας.

Ελεγχόμενη βία..

Η παραπάνω μέθοδος λειτουργεί ακόμη και σε περιπτώσεις επιθετικού πολέμου. Ωστόσο, όταν ο πόλεμος είναι πρωτόγονος, πολλά έθνη προσπαθούν να αποφύγουν τους σκοτωμούς. Οι Αβορίγινες της βόρειας Αυστραλίας, πριν την κατάληψή τους από τους λευκούς, πρόσεχαν πάρα πολύ ώστε να αποφεύγουν το φαινόμενο των αντιποίνων. Ακόμη και όταν μια ομάδα θεωρούνταν υπεύθυνη για ανθρωποκτονία, χτυπούσαν τους δράστες με δόρατα στα πόδια, αποφεύγοντας να τους σκοτώσουν, έτσι ώστε να μην προκαλέσουν μετέπειτα βεντέτες. Σε άλλους πολέμους Αβορίγινων μάχονταν δύο ομάδες που συγκρούονταν σε ένα είδος οργανωμένων αγώνων με χτυπήματα μπούμερανγκ. Και όταν έπεφτε ένας εχθρός, περικυκλωνόταν αμέσως από τις γυναίκες της ομάδας του, ώστε να αποφευχθεί η διάπραξη αγριοτήτων εις βάρος του.

Χωρίς οίκτο..

Γιατί τότε διαπράττονται βαρβαρότητες στους σημερινούς πολέμους; Ένας από τους λόγους είναι ότι με τη χρήση αποτελεσματικότερων όπλων υψηλού βεληνεκούς, από το τόξο έως το κανόνι, και κυρίως με τα σημερινά τεχνολογικά όπλα δε βλέπουμε τον εχθρό από κοντά. Παρακάμπτονται έτσι οι έμφυτοι μηχανισμοί που ευνοούν το συναίσθημα του οίκτου. Επιπλέον, οι ηθολόγοι διαπίστωσαν ότι υπάρχει μια προδιάθεση υπακοής πολύ δυνατότερη απ’ ό,τι πιστεύαμε. Συχνά οι φρικαλεότητες διαπράττονται με τη χρήση ενός απενοχοποιητικού μηχανισμού.

Ένα παράδειγμα είναι κάποιο πείραμα που έγινε πριν από λίγα χρόνια στο Πανεπιστήμιο Γέιλ από τον Στάνλεϊ Μίλγκραμ σε μια ομάδα ατόμων διαφορετικής ηλικίας και κοινωνικής καταγωγής, στην οποία ζητήθηκε η συνεργασία της σε ένα –υποθετικό– τεστ γνώσεων. Καθένας από αυτούς, με την ιδιότητα του δασκάλου, έπρεπε να κάνει ηλεκτροσόκ σε ένα μαθητή (στην πραγματικότητα επρόκειτο για ηθοποιό) σε περίπτωση λανθασμένης απάντησης, έτσι ώστε να μελετηθούν -όπως έλεγαν στους ίδιους- τα αποτελέσματα της τιμωρίας στη μάθηση. Σε κάθε πλήκτρο είχαν σημειωθεί οι ενδείξεις για το διαφορετικό βαθμό του ηλεκτροσόκ, μέχρι το σημείο «πολύ δυνατό» και «επικίνδυνο».

Στην πρώτη φάση του πειράματος, το θύμα (ο μαθητής-ηθοποιός) ήταν πίσω από ένα τζάμι και δεν ακούγονταν οι διαμαρτυρίες του, αν και φαινόντουσαν οι εκφράσεις πόνου στο πρόσωπό του. Σε αυτές τις συνθήκες μόνο το 34% των δασκάλων αρνήθηκε να εκτελέσει τις εντολές του αρχηγού του πειράματος. Οι άλλοι, παρόλο που έτρεφαν ενδοιασμούς και αμφιβολίες, συνέχιζαν. Σε έναν επόμενο κύκλο, οι δάσκαλοι ήταν αντίθετα σε άμεση επαφή, σε απόσταση περίπου ενός μέτρου από το θύμα. Το αποτέλεσμα ήταν το 70% των συμμετεχόντων να μη συνεχίσει το τεστ. Ο λόγος ήταν ότι ήταν πολύ εκτεθειμένοι στα ερεθίσματα που μπλοκάρουν την επιθετικότητα.

FOCUS
PHOTO:banksy

εστάλη από friendshipiseverything

Οι πολίτες, στο μόνο που χρησιμεύουν στην Ελλάδα, είναι ως θεατρικό ντεκόρ την ημέρα που διεξάγονται εκλογές, προκειμένου, απλά και μόνο να γίνει μια μικρή και ανούσια αναδιάταξη μέσα στην πολιτική ελίτ

Γιατί οι διάφορες μειοψηφίες είναι ισχυρές στην Ελλάδα;

http://hassapis-peter.blogspot.com/2011/03/blog-post_9127.html

Δεν σας κάνει εντύπωση γιατί στη χώρα μας, ενώ η συντριπτική πλειοψηφία του λαού είναι αδύναμη και στην ουσία άγεται και φέρεται ως αγέλη αμνών σιωπηλά προς σφαγή, εντούτοις κάποιες μειοψηφίες έχουν δυσανάλογα μεγάλη πολιτική ισχύ και στην ουσία επιβάλουν τόσο τις επιθυμίες τους όσο και τους ανθρώπους τους στην εξουσία;;

Η απάντηση είναι απλή και ανάγεται στην ουσία της λειτουργίας του πολιτικού μας συστήματος.

Ειδικότερα θα πρέπει επιτέλους όλοι κάποια στιγμή, μα όλοι, να κατανοήσουμε ότι

το πολιτικό μας σύστημα, με τους θεατρικούς και όχι ουσιαστικούς συνταγματικούς θεσμούς που το συγκροτούν, εξασφαλίζει την ΑΥΤΟΝΟΜΙΑ της πολιτικής ελίτ από την κοινωνία και ταυτόχρονα την ατιμωρησία της. Δηλαδή η πολιτική ελίτ του τόπου κινείται αυτόνομα, με τους δικούς της εσωτερικούς κανόνες και δεν επηρεάζεται τόσο από τις κοινωνικές διεργασίες όσο και από τη βούληση των πολιτών. Οι πολίτες, στο μόνο που χρησιμεύουν στην Ελλάδα, είναι ως θεατρικό ντεκόρ την ημέρα που διεξάγονται εκλογές, προκειμένου, απλά και μόνο να γίνει μια μικρή και ανούσια αναδιάταξη μέσα στην πολιτική ελίτ, σύμφωνα με τις επιθυμίες των οικονομικών χορηγών του συστήματος, οι οποίοι διαμορφώνουν και κατευθύνουν την Κοινή Γνώμη με τα ΜΜΕ τους και τις δημοσκοπήσεις τους.

Επομένως, μέσα σε ένα τέτοιο σύστημα όπου οι πολίτες είναι αδύναμοι και ασύνδετοι μεταξύ τους, διατηρούμενοι σε καταστολή από τα ΜΜΕ του συστήματος και το μόνο που μπορούν να κάνουν είναι πολιτική καφενείου, κάθε μικρή αλλά οργανωμένη και αποφασισμένη μειοψηφία αποκτά τόση πραγματική δύναμη όση δεν μπορούν να αποκτήσουν εκατοντάδες χιλιάδες ασύνδετοι μεταξύ τους πολίτες. Στην ουσία δηλαδή, οι μειοψηφίες υποκαθιστούν τη δημοκρατική δράση του λαού, αλλά δρουν όμως μόνο για τα δικά τους συμφέροντα. Το πολιτικό σύστημα ανέχεται και προστατεύει αυτές τις μειοψηφίες, καθόσον εκείνο που δεν έχουμε κατανοήσει όλοι μας είναι ότι αυτό το θεατρικό σύστημα είναι στην πραγματικότητα, απλά ένα ποντίκι που βρυχάται. Αυτό το γνωρίζουν οι οργανωμένες μειοψηφίες γι’ αυτό και δρουν εκ του ασφαλούς.

Δεν θα σταθούμε εδώ στις διάφορες πολιτικές μειοψηφίες όπως η εξωκοινοβουλευτική αριστερά ή η εξωκοινοβουλευτική δεξιά ή οι διάφορες μειοψηφίες στήριξης των δικαιωμάτων των λαθρομεταναστών ή θρησκευτικές μειοψηφίες ή ακόμα διάφορες μειοψηφίες με βάση την σεξουαλική τους προτίμηση κ.λ.π., αλλά θα σταθούμε στο κίνημα «ΔΕΝ ΠΛΗΡΩΝΩ». Εδώ βλέπουμε λοιπόν ότι ξαφνικά μια ομάδα αποφασισμένων πολιτών, όχι και τόσο οργανωμένη ακόμα, έχει αναστατώσει ολόκληρη την κρατικοδίαιτη πολιτικοοικονομική ελίτ του τόπου και επισύρει ταυτόχρονα τον θαυμασμό και την επιδοκιμασία του αδύναμου λαού, που πολύ θα ήθελε αλλά δεν.

Εδώ ακριβώς, φίλες και φίλοι μας, βρίσκεται το μυστικό της αποτελεσματικής αντιμετώπισης του ελληνικού πολιτικού συστήματος. Δηλαδή στην ανάπτυξη σε πρώτη φάση μικρών, αλλά αποφασισμένων ομάδων πολιτών, προκειμένου να διεκδικήσουν με αποφασιστικότητα τα δημοκρατικά τους δικαιώματα και όχι αυτά που τους αναγνωρίζουν τα κρατικοδίαιτα παράσιτα.

Αργότερα θα έρθει η μεγάλη λαϊκή σύναξη.

Χωρίς να αρχίσει η διεκδίκηση από μικρές οργανωμένες ομάδες, τίποτε το ευρύτερα συλλογικό δεν πρόκειται να γίνει.   

Που είναι τα DVD Καρατζαφέρη;

ΜΑΦΙΟΖΙΚΕΣ ΣΥΝΑΝΤΗΣΕΙΣ ΚΑΡΑΤΖΑΦΕΡΗ ΣΤΗ ΡΟΥΜΑΝΙΑ ΚΑΙ ΑΠΟΚΑΛΥΠΤΙΚΑ DVD:  ΕΤΣΙ ΑΝΕΒΑΣΕ ΤΑ ΠΟΣΟΣΤΑ ΤΟΥ ΤΟ ΛΑ.Ο.Σ ΣΤΟ ΣΚΑΙ ΤΟΥ ΑΛΑΦΟΥΖΟΥ!

Εκτός από την "Αυριανή",τα ίδια και...χειρότερα γράφει και το "Έθνος":

Μυστική» αποστολή στο Βουκουρέστι πραγματοποίησε το περασμένο Σάββατο ο πρόεδρος του ΛΑΟΣ, Γ. Καρατζαφέρης. Πήγε με... τραγιάσκα και έφυγε με DVD!

Αποστολή στο Βουκουρέστι

Σαν «πράκτωρ 007», με μαύρο πανωφόρι και δερμάτινη τραγιάσκα, ο Γ. Καρατζαφέρης ταξίδεψε το πρωί του Σαββάτου για τη Ρουμανία. Στο αεροδρόμιο του Βουκουρεστίου τον περίμενε ένας κουστουμαρισμένος εξηντάρης, με χλωμό πρόσωπο και μαύρα γυαλιά, που αυτός κι αν έμοιαζε με πραγματικό πράκτορα! Ο πρόεδρος του ΛΑΟΣ κατέλυσε στο ξενοδοχείο Marriott, όπου στην πριβέ τραπεζαρία γευμάτισε με τον «σκοτεινό» εξηντάρη και δύο άλλους κύριους με παραφουσκωμένα σακάκια, δείγμα ότι οπλοφορούσαν. Βγαίνοντας, ο Γ. Καρατζαφέρης κρατούσε δύο DVD. Προφανώς ετοιμάζεται για... πόλεμο ο αρχηγός του ΛΑΟΣ. Με ποιον άραγε;...

ΠΡΟΣΕΞΤΕ ΤΙΣ ΗΜΕΡΟΜΗΝΙΕΣ ΤΩΝ ΔΗΜΟΣΙΕΥΣΕΩΝ:ΕΙΝΑΙ ΠΡΙΝ ΑΠΟ ΕΝΑ ΜΗΝΑ ΠΕΡΙΠΟΥ,ΟΤΑΝ Ο ΚΑΡΑΤΖΑΦΕΡΗΣ ΕΙΧΕ ΚΗΡΥΞΕΙ ΕΠΙΣΗΜΑ ΤΟΝ ΠΟΛΕΜΟ ΣΤΟ ΑΛΑΦΟΥΖΟ!

ΤΙ ΑΛΛΑΞΕ ΚΑΙ ΤΑ DVD ΔΕΝ ΕΜΦΑΝΙΣΤΗΚΑΝ ΠΟΤΕ;

ΜΗΠΩΣ Ο ΑΛΑΦΟΥΖΟΣ ΥΠΟΣΧΕΘΗΚΕ ΕΥΝΟΙΚΑ ΠΟΣΟΣΤΑ ΣΤΑ ΓΚΑΛΟΠ ΤΟΥ,ΠΡΟΚΕΙΜΕΝΟΥ ΝΑ ΜΗΝ ΑΠΟΚΑΛΥΦΘΟΥΝ ΟΙ ΒΡΩΜΙΕΣ ΤΟΥ;;;

ΓΕΝΝΙΕΤΑΙ ΟΜΩΣ ΚΙ ΕΝΑ ΑΚΟΜΑ ΕΡΩΤΗΜΑ:ΑΠΟ ΠΟΤΕ Ο ΑΡΧΗΓΟΣ ΤΟΥ Λαος ΕΧΕΙ ΠΑΡΕ-ΔΩΣΕ ΜΕ ΥΠΟΚΟΣΜΟ ΚΑΙ...ΜΑΦΙΕΣ;

Για όσους πάντως τον...ξέρουν,γνωρίζουν καλά πως ΜΕ ΑΥΤΗ ΤΗΝ ΤΑΚΤΙΚΗ ΤΟΥ-ΤΩΝ ΕΚΒΙΑΣΜΩΝ-ο κωλοτούμπας πήγε...μπροστά κι έκανε "μπίζνες" την "χρυσή εποχή" Μητσοτάκη,δηλαδή μεταξύ 1989-'93!

Πρόκειται για μια περίεργη και ΒΡΩΜΙΚΗ υπόθεση: Ας τα βλέπουν αυτά οι ψηφοφόροι του τηλεκόμματος, που νομίζουν πως...ξαφνικά ο Παπαχελάς έγινε...πατριώτης (ΧΑΧΑΧΑΧΑ!!!) και ο ΣΚΑΙ τους...αγάπησε!

hellas-orthodoxy

Aφιερωμένο στον Ευαγόρα Παλληκαρίδη που σαν αύριο εκτελέστηκε από τους Άγγλους